درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از این تحقیق ارائه مدل توانمندسازی مدیران جوان باشگاه های ورزشی در زمینه مدیریت تعارض است. روش پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر رویکرد، کیفی است و از روش تحلیل تم (مضمون) استفاده شده است. برای انجام مصاحبه میدانی، مشارکت کنندگان پژوهش شامل اساتید منتخب آشنا با توانمندسازی مدیران و مدیریت تعارض و برخی مدیران منتخب باشگاه های ورزشی بودند (24 نفر). روش نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گردید. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم با استفاده از نرم افزار مکس کیودی ای نسخه پرو انجام گردید. نتایج تحلیل مضمون نشان داد که 3 مضمون فراگیر عوامل فردی، سازمانی و کلان، 7 مضمون سازمان دهنده (ویژگی های شخصیتی، ارتباطی، ویژگی های جمعیت شناختی، متولیان، مدیریتی، فرهنگی و آموزشی) و 26 مضمون پایه به عنوان عوامل مؤثر بر توانمندسازی مدیران جوان باشگاه های ورزشی در زمینه مدیریت تعارض وجود دارد. همچنین با بررسی فراوانی های هر یک از مضامین سازمان دهنده مشخص گردید که مضمون سازمان دهنده ویژگی های شخصیتی از فراوانی بیشتری نسبت به بقیه مضامین برخوردار است. همچنین از بین مضامین فراگیر، مضمون عوامل فردی از فراوانی بیشتری برخوردار است.

هدف از اجرای پژوهش حاضر تعیین ارتباط میزان فعالیت بدنی و الگوی غذایی با کیفیت خواب دانش آموزان پسر ۱۱_۱۳سال شهر قم می باشد.روش پژوهشپژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ رویکرد از نوع مطالعات کمی است. و روش مورد استفاده در پژوهش حاضر پیمایشی- توصیفی از نوع همبستگی می باشد. آماری پژوهش در این تحقیق شامل تمامی پسران دانش آموز 11-13 ساله شهر قم در سال 403-1402 بودند. در این پژوهش تعداد 100 دانش آموز انتخاب به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از ضریب همبستگی و رگرسیون خطی چندگانه برای بررسی رابطه بین متغیرها تحقیق استفاده شده است. همچنین تحلیل آماری با استفاده از نسخه 27 نرم افزار SPSS در سطح معناداری 0.05 انجام گرفت.یافته هانتایج حاصل از پژوهش نشان داد که پیش بینی مولفه عملکرد صبحگاهی کیفیت خواب پاسخ گویان بر اساس فعالیت بدنی معنادار است اما بر اساس الگوی غذایی معنادار نیست. بنابراین می توان نتیجه گرفت که فعالیت بدنی می تواند مولفه عملکرد صبحگاهی کیفیت خواب را پیش بینی کند.نتیجه گیریبا توجه به نتایج، مطالعه حاضر نشان داد دانش آموزانی که فعالیت بدنی بیشتری دارند، الگوی غذایی بهتری و خواب بهتری دارند، می توان برنامه های ترویجی برای افزایش فعالیت بدنی و بهبود الگوی غذایی و خواب در این گروه سنی طراحی کرد.

هدف: مفهوم چشم اندازهای زمانی، در زمینه های مختلف عملکردی انسان موردتوجه قرار گرفته است. اما، این مفهوم در زمینه عملکرد ورزشی کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مقایسه انحراف از چشم اندازهای زمانی متعادل و منفی در بین کشتی گیران نخبه و غیرنخبه انجام شده است. مواد و روش ها: جامعه آماری این مطالعه توصیفی- مقایسه ای، شامل کلیه کشتی گیران نخبه و غیرنخبه مرد از شهر تهران بود که به روش نمونه گیری هدفمند ۲۰۲ کشتی گیر شامل ۸۶ کشتی گیر نخبه و ۱۱۶ کشتی گیر غیرنخبه به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه چشم اندازهای زمانی زیمباردو (1999) و فرمول های محاسباتی مربوطه جهت ارزیابی انحراف از چشم اندازهای زمانی متعادل و منفی بود. داده های بدست آمده با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و سطح معناداری ۰٫۰۵ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین کشتی گیران نخبه و غیرنخبه در ابعاد مختلف چشم اندازهای زمانی تفاوت معناداری وجود دارد. در همین راستا، کشتی گیران نخبه در مقایسه با کشتی گیران غیرنخبه، فاصله بیشتری از الگوی منفی و فاصله کمتری از الگوی متعادل چشم اندازهای زمانی را داشتند (p < 0.001). نتیجه گیری: این یافته ها بر اهمیت کسب الگوی چشم انداز زمانی متعادل به عنوان یکی از ویژگی های روان شناختی کلیدی مرتبط با عملکرد ورزشی تأکید دارند. مربیان کشتی می توانند با بهره گیری از این نتایج به تقویت عملکرد و رشد بلندمدت ورزشکاران خود کمک کنند. پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی الگوی چشم انداز زمانی متعادل در ورزشکاران رشته های مختلف مورد بررسی قرارگیرد تا امکان تعمیم پذیری نتایج افزایش یابد.

هدف از این پژوهش ارائه چارچوب توسعه منابع مالی ورزش حرفه ای ایران بود. از این رو پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد کیفی و مصاحبه نیمه ساختار یافته، یک چارچوب برای توسعه منابع مالی فدراسیون ها و باشگاه های ورزشی ارائه می کند. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران فدراسیون ها، مدیران عامل، اعضا هیئت مدیره و هیئت رئیسه فدراسیون ها و باشگاه های ورزشی بود. برای بررسی ابعاد توسعه منابع مالی در ورزش حرفه ای ایران، 17 نفر از اعضا فدراسیون ها و باشگاه های ورزشی ایران در این مطالعه شرکت کردند. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش و کدگذاری ها با استفاده از روش سه مرحله ای (کدگذاری باز، محوری و گزینشی) انجام گرفته است. در این پژوهش مشخص شد که عوامل مختلفی همچون برنامه ریزی، ساختار و قابلیت های سازمانی، ثبات مدریت، حاکمیت، رسانه، برطرف کردن موانع حقوقی و قانونی، اقتصادی و تجاری، اشتغالزایی، اتحاد استراتژیک، حمایت مالی، نقل و انتقالات، شبکه توسعه منابع مالی، توسعه بسترهای مالی و پوشش هزینه ها ممکن است به توسعه منابع مالی در ورزش حرفه ای ایران کمک کند. با توجه به یافته های تحقیق حاضر، می توان گفت که این ابعاد هنگامی که در یک رویکرد جمعی ترکیب شوند، می توانند باعث توسعه منابع مالی فدراسیون ها و باشگاه های ورزشی شوند.

هدف از پژوهش حاضر تحلیل راهبردی توسعه فعالیت بدنی کودکان در ایران بر اساس تکنیک SWOT بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش آمیخته (کیفی- کمی) است. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید تربیت بدنی آگاه به حوزه فعالیت بدنی کودکان، معاونین تربیت بدنی استانی آموزش و پرورش، رؤسای کمیته های استعدادیابی فدراسیون های ورزشی، مدیران و مربیان متخصص و صاحب نظر باشگاه های بازی و ورزش کودکان و اعضای انجمن توسعه ورزش و فعالیت بدنی کودکان فدراسیون ورزش های همگانی بود که در بخش کیفی به شکل هدفمند و تا رسیدن به اجماع گروهی به تعداد 19 نفر و در بخش کمی به تعداد 265 نفر که به روش کل شمار انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از بررسی اسناد و مدارک، مطالعات ادبیات پیشینه، استفاده از روش دلفی در بخش کیفی، برگزاری جلسات شورای راهبردی و ابزارهایی همچون پرسش نامه محقق ساخته، ماتریس ارزیابی عوامل درونی و بیرونی، ماتریس تعیین موقعیت راهبردی و ماتریس سوات استفاده شد. بر طبق یافته های پژوهش 10 قوت، 11 ضعف، 13 فرصت و 10 تهدید در حوزه فعالیت بدنی کودکان شناسایی و موقعیت راهبردی آن در منطقه تدافعی قرار گرفت. همچنین 14 راهبرد تدوین و برای هر کدام راه کارهایی تنظیم شد. پیشنهاد می شود انجمن توسعه ورزش و فعالیت بدنی کودکان فدراسیون ورزش های همگانی به عنوان متولی اصلی توسعه فعالیت بدنی کودکان در ایران از راهبردهای تدافعی در این حوزه استفاده نماید.

هدف: در ورزش های مبتنی بر عملکرد شناختی بالا مانند تنیس روی میز، آموزش نوروفیدبک مؤثر نیازمند شاخص های زیستی دقیق و متناسب با عملکردهای شناختی خاص، مانند توجه بصری است. با این حال، اغلب پروتکل های نوروفیدبک فعلی بر ویژگی های کلی EEG تکیه دارند که لزوماً بازتاب دهنده صحیحی از عملکردهای ذهنی مورد نیاز در این ورزش های سرعت محور نیستند. پژوهش حاضر با هدف رفع این خلأ، به بررسی ویژگی های سیگنال EEG مرتبط با توجه بصری پرداخته است. مواد و روش ها: براین اساس در این مطالعه، سیگنال EEG از ناحیه Cz در دو حالت استراحت و تصمیم گیری از ۸ ورزشکار مرد نیمه حرفه ای تنیس روی میز (۱۸ تا ۲۵ سال) ثبت شد. ویژگی های آماری متوسط و واریانس، میانگین دامنه و توان تبدیل فوریه ، میانگین قدرمطلق و انحراف معیار ضرایب تبدیل ویولت، و ویژگی های غیرخطی آنتروپی، بُعد فرکتال، بُعد همبستگی و نمای لیاپانوف استخراج گردید. سپس همبستگی این ویژگی ها با نمرات آزمون TOVA از جمله زمان واکنش و خطاهای توجه محاسبه شد و آزمون تی برای بررسی تغییرات قبل و بعد آزمون به کار رفت. یافته ها: نتایج نشان داد ویژگی های فرکانسی و زمان-فرکانسی بیشترین همبستگی را دارند به گونه ای که متوسط همبستگی ویژگی های فرکانسی و زمان فرکانسی با شاخص زمان واکنش به ترتیب 84/0 و 89/0 بدست آمد. علاوه بر این ویژگی های فرکانسی و زمان-فرکانسی نیز بیشترین تغییرات را در قبل و بعد از آزمون (P ≤0.02 ) داشت. نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهند که می توان از این ویژگی ها به عنوان نشانگرهای زیستی مؤثر برای پایش و ارتقاء فرآیندهای توجهی در ورزشکاران استفاده کرد. بنابراین، استفاده از این ویژگی ها در طراحی پروتکل های نوروفیدبک به منظور بهبود واکنش سریع شناختی در ورزشکاران مستعد، به ویژه در رشته هایی مانند تنیس روی میز، کاربردی و مؤثر خواهد بود.

مقدمه: مدال آور بودن بی شک از اصلی ترین دستاوردهای شغلی یک ورزشکار است، این اتفاق برای کشوری که ورزشکار به آن تعلق دارد به دلیل دیده شدن در دنیا از طریق رسانه ها اتفاق می افتد، همچنین مدال ها باعث ایجاد غرور ملی می شود و فضای موفقیت را ایجاد می کند، بدین منظور هدف پژوهش حاضر طراحی مدل پارادایمی مدال آوری ورزشکاران (مطالعه موردی: استان مازندران) بود. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نظر هدف، تحقیق اکتشافی و از حیث جهت گیری تحقیق بنیادین است؛ برای ساخت مدل مفهومی پژوهش از روش نظریه داده بنیاد (گرند تئوری) به روش استراوس و کوربین استفاده شد. روش نمونه گیری هدفمند-گلوله برفی و با حجم نمونه 13 نفر شامل استادان مدیریت ورزشی، اعضای هیأت رئیسه هیأت های ورزشی، مربیان، ورزشکاران و کادر تیم های ورزشی به اشباع نظری رسید. یافته ها: یافته ها نشان داد که بر اساس نتایج تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه در قالب ابعاد پنج گانه شامل عوامل علی (7 مقوله)، عوامل زمینه ای (6 مقوله)، عوامل مداخله گر (7 مقوله)، راهبردها (6 مقوله) و پیامدها (7 مقوله) با دربرگیری 208 کد باز در امر تداوم مدال آوری ورزشکاران شناسایی شد. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود مسئولان ورزشی، با ارائه کانون های پرورش جوانان و کمپ های آموزشی به تسهیل مسیر استعدادیابی و ایجاد مسیری امن به پرورش ورزشکاران مستعد و افزایش تداوم مدال آوری در ورزشکاران کمک کنند.

این مقاله مروری روایتی به بررسی جامع نقش زمان بندی مصرف درشت مغذی ها، مایعات و الکترولیت ها در ارتقای عملکرد بدنی ورزشکاران جوان پرداخته است. اهمیت ویژه ای که تغذیه در سنین نوجوانی و جوانی دارد به علت تأثیر مستقیم آن بر رشد جسمی، هورمونی و عملکردی مورد تأکید قرار گرفته است. نتایج نشان می دهند که نه تنها کیفیت و کمیت درشت مغذی ها، بلکه زمان دقیق مصرف آن ها در پیش، حین و پس از تمرین، تأثیر معناداری بر عملکرد تمرینی و بازیابی عضلانی دارد. در این مطالعه، مشخص شده که مصرف کربوهیدرات ها با دقت زمانی، به حفظ انرژی، پیشگیری از افت گلیکوژن و خستگی عضلانی منجر می شود. همچنین تأکید شده که استفاده از مکمل های کربوهیدرات حین تمرین های طولانی برای حفظ عملکرد و تمرکز ذهنی بسیار مؤثر است. از طرف دیگر، مصرف هدفمند چربی ها به ویژه در تمرینات استقامتی و با شدت متوسط، موجب بهینه سازی ذخایر انرژی و کاهش التهاب پس از تمرین می شود. در زمینه پروتئین ها، نتایج نشان می دهند که مصرف آن ها در دوره های نزدیک به تمرین، به ویژه بلافاصله پس از تمرین، برای افزایش توده عضلانی و تقویت بازیابی بسیار مهم است. ترکیب پروتئین و کربوهیدرات در نسبت های مناسب، بهترین رویکرد برای بهینه سازی سنتز پروتئینی و بازسازی ذخایر گلیکوژن است. مدیریت مصرف آب و الکترولیت ها برای نوجوانان و جوانان در ورزش و فعالیت بدنی نیز به عنوان بخش حیاتی از راهبرد تغذیه ورزشی بررسی شده است. نشان داده شده که تنظیم دقیق مصرف مایعات و الکترولیت ها پیش از تمرین برای جلوگیری از کم آبی بدن، حین تمرین برای حفظ تعادل مایعات، و پس از تمرین برای جبران ذخایر از دست رفته، کلیدی است. در نهایت، مقاله بر ضرورت رویکردهای تغذیه ای دقیق و فردمحور، و نیاز به دستورالعمل های مشخص برای ورزشکاران جوان، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، تأکید دارد تا از رشد و توسعه پایدار آنان حمایت شود. مدیریت مصرف آب و الکترولیت ها برای نوجوانان و جوانان در ورزش و فعالیت بدنی نیز به عنوان بخش حیاتی از راهبرد تغذیه ورزشی بررسی شده است. نشان داده شده که تنظیم دقیق مصرف مایعات و الکترولیت ها پیش از تمرین برای جلوگیری از کم آبی بدن، حین تمرین برای حفظ تعادل مایعات، و پس از تمرین برای جبران ذخایر از دست رفته، کلیدی است. در نهایت، مقاله بر ضرورت رویکردهای تغذیه ای دقیق و فردمحور، و نیاز به دستورالعمل های مشخص برای ورزشکاران جوان، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، تأکید دارد تا از رشد و توسعه پایدار آنان حمایت شود.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی آثار حاد دوزهای پایین و بالای مکمل تائورین بر عملکردهای بدنی و شناختی مردان 60 تا 69 ساله (انحراف استاندارد±میانگین قد، وزن و نمایه توده بدنی به ترتیب 5.6 ± 172.4 سانتی متر، 5.8 ± 67.8 کیلوگرم و 1.6 ± 22.8 کیلوگرم بر متر مربع) انجام شد. مواد و روش ها: در این تحقیق متقاطع دوسویه کور، 15 مرد داوطلب در فواصل یک هفته ای به ترتیب تصادفی در سه شرایط مصرف دارونما، دوز پایین مکمل (1 گرم) و دوز بالای مکمل (6 گرم) قرار گرفتند. آزمودنی ها در هر سه شرایط، آزمون های ارزیابی تعادل، استقامت عضلانی، آمادگی قلبی تنفسی و عملکرد شناختی را یک ساعت پس از مصرف مکمل یا دارونما اجرا کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها، آزمون های آنالیز واریانس با اندازه گیری های تکراری و آزمون بونفرونی با سطح آلفای پنج درصد و توان آماری 80درصد اجرا شد. یافته ها: آمادگی قلبی تنفسی و عملکرد شناختی پس از مصرف دوز بالای مکمل به طور معناداری بهتر از شرایط دارونما (به ترتیب:0.004 = pو 0.001>p) و مصرف دوز پایین مکمل (به ترتیب: 0.005= p و 0.002= p) بود؛ اما، تفاوت معناداری بین دوز پایین مکمل و دارونما وجود نداشت. همچنین، امتیاز تعادل و استقامت عضلانی پس از مصرف دوز بالای مکمل نسبت به شرایط دارونما به طور معناداری بهتر بود (به ترتیب: 0.023= pو 0.009= p)؛ اما، بین دیگر شرایط تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: مردان سالمند می توانند برای بهبود عملکردهای بدنی و شناختی، از مکمل تائورین با دوز 6 گرم استفاده نمایند.

هدف: هدف این مطالعه بررسی تاثیر امیدواری تقویت شده از طریق دست کاری معیارهای موفقیت (آسان در مقابل دشوار) در مهارت ضربه شوت فوتبال بر یادگیری حرکتی، انگیزش درونی و خودکارآمدی بود. مواد و روش ها: شرکت کنندگان شامل ۶۰ زن بزرگسال مبتدی (میانگین سن = 22/21 سال، انحراف معیار = 54/1) بودند که پس از ۱۲ کوشش پیش آزمون، بصورت تصادفی به یکی از سه گروه آزمایشی تخصیص یافتند: ۱) معیار نسبتاً آسان برای موفقیت، ۲) معیار نسبتاً دشوار برای موفقیت، و ۳) گروه کنترل. هر گروه در روز نخست مهارت های شوت فوتبال را در پنج بلوک ۱۲ کوششی تمرین کرد. در روز دوم، یک آزمون یادداری شامل ۱۲ کوشش انجام شد. علاوه بر این، تمامی شرکت کنندگان پرسشنامه انگیزش درونی و مقیاس خودکارآمدی را تکمیل کردند. یافته ها: نتایج نشان داد که هم در مرحله تمرین و هم در آزمون یادداری، تمرین با معیارهای نسبتاً آسان موفقیت بهبود یادگیری حرکتی و عملکرد را در مقایسه با معیارهای نسبتاً دشوار و شرایط کنترل به همراه داشت. به هرحال، تفاوت معناداری در انگیزش درونی و خودکارآمدی بین گروه ها مشاهده نشد. نتیجه گیری: بطورکلی میتوان نتیجه گرفت که بهبود مشاهده شده در یادگیری حرکتی، همراه با عدم افزایش انگیزش درونی و خودکارآمدی، پیش بینی های ارائه شده توسط نظریه یادگیری حرکتی بهینه را به چالش می کشد و بر ضرورت انجام پژوهش های آتی با روش شناسی دقیق تر و حجم نمونه بزرگ تر در جمعیت های متنوع تأکید دارد.

روش های آموزش و نظریه سیستم های خودسازمانی برای تحلیل عواملی که نقش کلیدی در عملکرد بازیکنان فوتبال دارند، استفاده شده اند؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش های خطی و غیرخطی بر خودسازمانی بازیکنان فوتبال بود. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. چهل دانشجوی پسر مقطع کارشناسی دانشگاه ارومیه به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی به چهار گروه مساوی آموزش به روش های SET، PP، GS و سنتی تقسیم شدند. شرکت کنندگان در چهار مرحله پیش آزمون، پس آزمون، آزمون یادداری و آزمون انتقال در متغیر خودسازمانی ارزیابی شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آنوای یک راهه به همراه آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح آلفای (05/0) استفاده شد. نتایج نشان داد، گروه های آموزش غیرخطی در متغیرهای تراکم پاس، دقت پاس و کارایی از مرحله پیش آزمون تا انتقال پیشرفت چشمگیری داشتند. همچنین در متغیرهای تراکم پاس، دقت پاس و کارایی بین گروه های آموزش غیرخطی و سنتی اختلاف معناداری وجود داشت. گروه های غیرخطی در مرحله انتقال عملکرد بهتری نسبت به گروه سنتی داشتند؛ بنابراین استفاده از آموزش غیرخطی در تمرینات فوتبال می تواند بر توسعه خودسازمانی مفید باشد.

در دنیای صنعتی امروزی، جایگاه فعالیت ها تغییر یافته است، پیاده روی در گذشته یک لازمه اصلی برای جابه جایی و فعالیت بدنی بوده است. هم اکنون، وسایل نقلیه به صورت عمده جایگزین شده اند و موج بات کم تحرکی افراد را فراهم ساخته اند. از سوی دیگر پیاده روی ورزشی کم هزینه و در دسترس است. هدف از انجام این پژوهش طراحی مدل توسعه ورزش همگانی با تأکید بر پیاده روی است. برای پیشبرد پژوهش از روش کیفی و نظریه پردازی داده بنیاد، استفاده گردید. با ۲۳ نفر از خبرگان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته صورت گرفت. تعداد افراد به منظور حصول اطمینان بیشتر پژوهشگر پس از رسیدن به اشباع نظری انتخاب گردید. متغیرهای شناسایی شده، با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، در قالب مؤلفه هایی دسته بندی شدند. ۲۷ کد مفهومی و ۲۲ مقوله اصلی شناسایی گردید. براساس یافته های این پژوهش شرایط علی شامل: «بینش»، «فرهنگ»، «فراغت فعال»، «الگو محوری»، «مدیریت یکپارچه» و «اینرسی» است. شرایط مداخله گر شامل: «ایدئولوژی»، «کالبدی»، «انحصارطلبی»، «فناوری» و «عوامل فراگیر» می باشد. شرایط زمینه ای شامل: «شهرسازی استاندارد»، «امنیت» و «پشتیبانی قانونی» است. راهبردها شامل «کلان نگری»، «آموزش»، «اقدامات فنی»، «تنظیم گری» و «حمایت طلبی» و پیامدها شامل «شهروند پیاده مدار»، «شهر پیاده مدار» و «توسعه اجتماعی» است. پیشنهاد می شود با استفاده از عوامل یافت شده در این پژوهش ذی نفعان به توسعه ورزش پیاده روی به عنوان ورزش همگانی، بپردازند.

هدف این پژوهش شناسایی عوامل مؤثر بر همسویی استراتژیک در ادارات ورزش و جوانان بود. پژوهش حاضر به لحاظ فلسفه از نوع تفسیرگرایانه، به لحاظ رویکرد از نوع استقراریی، به لحاظ راهبرد از نوع نظریه داده بنیاد رویکرد گلیزر، به لحاظ انتخاب پژوهش از نوع تحقیق کیفی و به لحاظ بازه زمانی از نوع مقطعی است و در برای گردآوری داده های آن از ابزار مصاحبه استفاده شده است. مشارکت کنندگان این پژوهش را مدیران ستادی وزارت ورزش و جوانان و همچنین مدیران ادارات ورزش و جوانان تشکیل می دادند. جهت نمونه گیری از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و نمونه گیری تا رسیدن به حد اشباع نظری ادامه پیدا کرد، براین مبنا تعداد 18 مصاحبه انجام گرفت. جهت ممیزی پژوهش از معیارهای اعتبار، انتقال، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری و به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از سه فرایند همپوش کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری نظری استفاده شد. با اقتباس از متن همه مصاحبه ها در مرحله کدگذاری باز پس از ترکیب مفاهیم اولیه 56 مفهوم نهایی و در مرحله کدگذاری محوری 13 مقوله فرعی احصاء شد که در 4 مقوله اصلی تحت عنوان همسویی ساختاری، سرمایه سازمانی، قابلیت های سازمانی و مدیریت استراتژیک دسته بندی شدند. بر مبنای این یافته مشخص گردید که همسویی استراتژیک در ادارات ورزش و جوانان به عنوان یک دستاورد یا نتیجه تابع توانمندسازهای مختلفی است و شبکه سازی متغیرهای همسویی ساختاری، سرمایه سازمانی، قابلیت های سازمانی و مدیریت استراتژیک به ادارات ورزش و جوانان در خلق نظام همسویی استراتژیک کمک می کند.

این پژوهش با هدف آینده نگری باز با رویکردی راهبردی برای بهبود خط مشی گذاری عمومی در ورزش ورروش پژوهش توصیفی و اکتشافی می باشد. و مشارکت کنندگان خبرگان مدیریت ورزشی هستند. روش نمونه گیری از  روش به صورت هدفمند که 13 نفر از خبرگان انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده سه دور پرسشنامه بین خبرگان بود. در این تحقیق جهت تحلیل اثرات متقابل متغیرهای بهبود خط مشی گذاری عمومی در ورزش ، از رویکرد تحلیل ساختاری و نرم افزار Micmac استفاده شد. همچنین برای گزینش و انتخاب سناریوهای منتخب از رویکرد تحلیل بالانس اثرات متقابل که توسعه دهندگان استفاده شد. لازم به ذکر است برای تسهیل استفاده از این روش از نرم افزار محاسبانی سناریوویزارد استفاده شد. نتایج نشان داد که تحقیق حاضر نشان داد که پنج متغیر ایجاد ایدئولوژی سازمانی، ایجاد جسارت در مدیران ورزشی، شناخت راهبردی، نظام شایسته سالاری، تقویت مکانیزم پیوست قانون در مجموع از بیشترین تاثیرپذیری برخوردارند.  امید است نتایج تحقیق حاضر به بهبود شواهد علمی در خصوص بهبود خط مشی گذاری عمومی در ورزش  در سازمان های ورزشی منجر شده باشد و شروعی جهت انجام تحقیقات جامع در حوزه ورزش جهت بهره برداری سازمان های ورزشی از بهبود خط مشی گذاری عمومی در ورزش  گردد.

هدف از انجام این تحقیق تحلیل تطبیقی محتوا و روند حمایت مالی در لیگ برتر فوتبال ایران و لیگ برتر اسپانیا ( لالیگا) بود که در چهار شاخص رسته ها، ثبات، حمایت و وابستگی حمایتی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. پژوهش حاضر از نوع توصیفی - تحلیلی و رویکرد آن انجام مطالعه تطبیقی از طریق تحلیل محتوا و و روند کمی بود. جامعه و نمونه آماری این تحقیق حامیان باشگاه های حاضر در لالیگای اسپانیا و لیگ برتر فوتبال ایران از سال های 2010 تا 2022 بود. کلیه داده ها از طریق کتابخانه ای جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق حاکی از تفاوت آشکار در شاخص های مورد بین فوتبال ایران و اسپانیا بود. صنعت محبوب حمایتگر و با ثبات در فوتبال اسپانیا شرط بندی و بازی های آنلاین و در کشور ایران صنایع فولاد و خودروسازی بود. از نکات قابل توجه در یافته های تحقیق وابستگی شدید به دولت در میان رسته های حمایتی در فوتبال ایران بود که در مقایسه با فوتبال اسپانیا با توجه به حضور صد درصدی بخش خصوصی غیر عادی جلوه می نمود. به طور کلی تنوع بخشی به رسته های حمایتی، کمک به حفظ و ثبات حامیان، کمک به حضور بخش خصوصی در فوتبال و تقویت کسب و کارها و صنایع مرتبط با ورزش و فوتبال از جمله عوامل ضروری در راستای توسعه حمایت گری در فوتبال حرفه ای است که در این زمینه پیشنهاد می گردد.