درخت حوزه‌های تخصصی

در دنیای امروز بازایابی دیجیتال، اینفلوئنسرهای رسانه های اجتماعی به عنوان محرک های قدرتمند رفتار مصرف کننده، به ویژه در بازارهای تخصصی مانند محصولات ورزشی ظهور کرده اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تبلیغات توسط اینفلوئنسرهای ورزشی برتمایل به خرید با نقش میانجی رفتار مشارکت مشتری است. تحقیق حاضر از نوع توصیفی و پیمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش مشتریان محصولات ورزشی شهر تبریز بود.272 نفر از مشتریان محصولات ورزشی در شهر تبریز به صورت داوطلبانه پرسش نامه های تبلیغات توسط اینفلوئنسرهای ورزشی شیخعلی زاده (1403)، مشارکت مشتری شیوینسکی و دابروسکی (2016) و تمایل به خرید پارک و همکاران (2008)را تکمیل نمودند. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) در نرم افزار Smart PLS استفاده شد. نتایج تحلیل مدل نشان داد که مدل ارائه شده از برازش مناسب برخوردار است (647/0=GOF). نتایج تحلیل مسیر نشان داد که تبلیغات توسط اینفلوئنسرهای ورزشی بر تمایل به خرید و رفتار مشارکت مشتری تأثیر مثبت و معناداری دارد. تبلیغات توسط اینفلوئنسرهای ورزشی از طریق متغیر رفتار مشارکت مشتری بر تمایل به خرید مشتریان ورزشی تأثیر مثبت و معناداری دارد. بازاریابی تأثیرگذار می تواند بجای صحبت با مخاطبان، به عنوان پلی عمل کند و کانال های تعاملی و ارتباطی با مشتریان را ایجاد نموده و با مکانیزم های اعتماد و تخصص ادراک شده، مشارکت بین مشتری و برند را برقرار کند و بدین طریق، نقش کلیدی در شکل دهی رفتار خرید مشتریان ایفا کند.

مقدمه: کاهش سطح فعالیت بدنی در بین دانش آموزان مدارس ابتدایی به نگرانی شایان توجهی برای سلامت عمومی تبدیل شده است. مایل روزانه یک مداخله مبتکرانه فعالیت بدنی است که به طور مثبت بر نشانگرهای سلامت تأثیر می گذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخله فعالیت بدنی مدرسه محور مایل روزانه بر سواد بدنی و کیفیت زندگی دانش آموزان پسر دبستانی بود.   روش پژوهش: جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر شهر نورآباد با دامنه سنی 8 تا 10 سال بود که 200 نفر (100 نفر گروه تجربی، 100 نفر گروه کنترل) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای و انجام آزمون های سواد بدنی (CAPL-2) و تکمیل پرسشنامه کیفیت زندگی (Peds QL) به صورت پیش آزمون و پس آزمون در این پژوهش شرکت کردند. گروه تجربی به مدت دو ماه به صورت سه جلسه در هفته در برنامه مایل روزانه شرکت کردند و گروه کنترل فعالیت های معمول خود را انجام دادند. یافته ها: نتایج نشان داد مداخله مایل روزانه اثر معناداری بر سواد بدنی، فعالیت بدنی روزانه، شایستگی جسمانی، انگیزش و اعتمادبه نفس، دانش و درک شرکت کنندگان دارد (0/001=P). همچنین اثر مداخله مایل روزانه بر کیفیت زندگی و مؤلفه های آن شامل عملکرد جسمانی، عملکرد عاطفی، عملکرد اجتماعی و عملکرد تحصیلی معنادار بود (0/001=P). نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، مداخلات مدرسه محور می تواند به توسعه سواد بدنی و کیفیت زندگی دانش آموزان پسر کمک کند. نتایج به دست آمده از برنامه مداخله ای مایل روزانه حمایت کرد که پیشنهاد می شود از این فعالیت ها در کنار برنامه های معمول مدارس استفاده شود. تحقیقات بیشتر برای بررسی اثربخشی این مداخلات در سطح کشور مورد نیاز است.

زمینه و هدف: دیابت نوع دو (T2DM) از طریق هایپرگلایسیمی مزمن، بر یکپارچگی و عملکرد میتوکندری تاثیر می گذارد. این مطالعه با هدف بررسی اثر ترکیبی تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تزریق ویتامین D3 بر پروتئین های مرتبط با میتوفاژی در بافت قلب رت های مبتلا به T2DM انجام شد. روش تحقیق: تعداد 40 سر رت صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی در پنج گروه کنترل سالم (NC)، کنترل دیابت (DC)، دیابت + HIIT (D+HIIT)، دیابت + ویتامین D3 (D+VD3)، دیابت+ HIIT+ ویتامین D3 (D+HIIT+VD3) قرار گرفتند. T2DM با تغذیه رت ها با رژیم غذایی پرچرب و به دنبال آن، تزریق استرپتوزوتوسین القا شد. پروتکلHIIT شامل دویدن روی نوارگردان در قالب وهله های کوتاه فعالیت با شدت بالا 90-85 درصد حداکثر سرعت دویدن در مدت زمان 49 دقیقه بود و ویتامین D3 به صورت زیرجلدی هر هفته به میزان 10000 واحد بین المللی/ کیلوگرم تزریق شد. 48 ساعت پس از مداخله، نمونه های بافت قلب جمع آوری شد و پروتئین های پارکین و PINK-1 (کیناز یک القاشده توسط PTEN) با استفاده از روش وسترن بلات اندازه گیری شدند. علاوه بر این ها، سطح گلوکز سرم، مقاومت به انسولین و زمان رسیدن به خستگی هم اندازه گیری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری (05/0>p) انجام شد. یافته ها: القاء T2DM به طور قابل توجهی سطوح پارکین و PINK-1 را در بافت قلب کاهش داد ( به ترتیب 01/0=p و 03/0=p)؛ با این حال، هر دو مداخله تمرین HIIT و ویتامین D3، به صورت جداگانه و ترکیبی، به طور معنی دار محتوای پروتئین پارکین و PINK-1 را افزایش دادند (001/0=p). به علاوه، مداخله ترکیبی HIIT و ویتامینD3، منجر به کاهش معنی دار در سطح گلوکز سرم، مقاومت به انسولین و افزایش ظرفیت هوازی شد (001/0=p). نتیجه گیری: به نظر می رسد ترکیب HIIT و ویتامین D3 از طریق تقویت میتوفاژی، یک اثر محافظتی در برابر اختلالات میتوکندریایی و متابولیکی ناشی از T2DM ایجاد می کند و به بهبود کلی سلامت متابولیک و عملکرد جسمانی در مدل حیوانی T2DM می انجامد.

هدف: غرغره کردن کافئین روشی جدید برای استفاده از کافئین بدون بلعیدن آن است. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر غرغره کردن محلول کافئینی بر اکسیداسیون چربی و حداکثر اکسیژن مصرفی هنگام فعالیت ورزشی در دختران جوان ورزشکار بود. روش ها: دوازده زن جوان ورزشکار (سن: 73/1 ± 42/21 سال، وزن: 15/7 ± 48/58 کیلوگرم، قد: 74/4 ± 50/163 سانتی متر و شاخص توده بدن: 89/2 ± 93/21 کیلوگرم بر مترمربع) با حداقل شش ماه سابقه تمرین، یک بار 250 میلی لیتر آب و یک بار 250 میلی لیتر محلول کافئینی را با فاصله یک هفته از هم در حالت ناشتا غرغره کردند. پس از غرغره کردن محلول کافئینی، در حالی که دستگاه گاز آنالایزر به آن ها وصل بود، فعالیت فزاینده ای را تا حد واماندگی روی نوار گردان انجام دادند. برای هر فرد، زمان رسیدن به واماندگی، میزان حداکثر اکسیداسیون چربی (MFO) و شدتی از فعالیت که MFO در آن روی می دهد (FATmax) محاسبه و ثبت شد. برای تحلیل داده ها از آزمون تی همبسته استفاده شد. نتایج: تفاوت معناداری در MFO (0.729P=)، vo2max (0.015P=) و FATmax (0.052P=) بین دو شرایط غرغره کردن محلول کافئینی و کنترل وجود نداشت، اما زمان رسیدن به واماندگی به طور معناداری (0.012P=) با غرغره کردن محلول کافئینی بیشتر از آب بود. نتیجه گیری: به نظر می رسد، غرغره کردن محلول کافئینی در دختران ورزشکار زمان رسیدن به واماندگی را افزایش می دهد، اما بر متابولیسم چربی و ظرفیت هوازی تأثیر معنادار ندارد.

نقص تعادل به عنوان یک عامل خطر مهم برای اسپرین مچ پا شناخته می شود؛ به طوری که مطالعات نشان می دهند ورزشکاران با نقص تعادل پویا 48 درصد بیشتر در معرض این آسیب قرار می گیرند. هدف این مطالعه، بررسی اثربخشی تمرینات عصبی-عضلانی، با و بدون مداخله شناختی، در بهبود قدرت و شاخص های کنترل پاسچر در حالت ایستادن تک پا با چشمان باز و بسته در زنان ورزشکار مبتلا به نقص تعادل بود؛ بر این اساس، قدرت عضلات مچ پا و متغیرهای کنترل پاسچر 36 ورزشکار دختر با نقص تعادل پویا، در رده سنی 15 تا 30 سال، با استفاده از دستگاه های داینامومتر دستی و فوت اسکن اندازه گیری شد. شرکت کنندگان به طور تصادفی به دو گروه ۱۸ نفر تقسیم شدند: گروه تمرین (تمرینات عصبی-عضلانی با مداخله شناختی) و گروه کنترل (تمرینات عصبی-عضلانی بدون مداخله شناختی). ارزیابی ها در هر دو گروه در دو مرحله قبل و بعد از مداخله انجام شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری تجزیه و تحلیل شدند (05/0>P). نتایج نشان داد که اثر تعاملی زمان بر گروه ها در متغیرهای قدرت پلانتار فلکسور و اورژن معنادار بود؛ در حالی که برای سایر متغیرها این نتایج معنادار نبود. همچنین مقایسه های زوجی نشان دهنده بهبود معنادار در تمامی متغیرها به جز نوسانات داخلی-خارجی در حالت چشم بسته و طول مسیر جابه جایی مرکز فشار در شرایط مشابه بود. این نتایج نشان می دهد که گنجاندن تکالیف شناختی دوگانه در پروتکل های تمرینات عصبی-عضلانی می تواند باعث بهبود بیشتر در قدرت و کنترل وضعیتی شود و به طور بالقوه خطر آسیب را در ورزشکاران با اختلالات تعادل کاهش دهد

هدف: هدف از پژوهش حاضر، واکاوی رویکرد های حاکم بر ورزش زنان با تأکید بر تحلیل جنسیتی بود.روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع پژوهش کیفی و با استفاده از روش تحلیل تماتیک (تحلیل مضمون) انجام شد. براین اساس، 150 مقاله پژوهشی معتبر به صورت نمونه گیری هدفمند و بر اساس اشتراک مفهومی- یعنی رویکرد جنسیتی در ورزش- انتخاب و سپس مورد تحلیل و کدگذاری قرار گرفت. روش اعتبارسنجی پژوهش نیز بر اساس ارائه و بازخورد نتایج پژوهش به صاحب نظران برای تائید نهایی آن اعمال شد.یافته ها: در تحلیل مضمون داده های پژوهش، از 11 مضمون پایه، سه مضمون اصلی شامل سیطره هنجارهای جنسیتی در ورزش، بازنمایی رسانه ای ورزش زنان و شکاف جنسیتی در ورزش، به عنوان مضمون های اصلی در رویکردهای جنسیتی حاکم بر ورزش زنان شناسایی شدند.نتیجه گیری: بر اساس سه مضمون پایه، تغییر در نقش ها، نگرش ها و باورهای جامعه به ورزش زنان می تواند به تغییر هنجارهای جنسیتی در ورزش؛ بازنمایی کمی و کیفی مناسب ورزش زنان در رسانه ها و شبکه های اجتماعی به نمایش بهینه مشارکت زنان؛ و در نهایت استقرار برابری جنسیتی در حقوق و مزایا، منابع، آموزش و مدیریت می تواند موجب درک بهتر ورزش زنان و در نتیجه، ایجاد سیاست ها و برنامه ریزی های راهبردی در این زمینه راهگشا باشد.

محیط عملیاتی و عملکردی فدراسیون های ورزشی در طول سه دهه گذشته به طرز چشمگیری تغییر کرده است و امروزه فدراسیون ها بازیگران مهمی در اقتصاد جهانی شده اند. این روند بیانگر اهمیت سازوکارهای درآمدزایی فدراسیون ها است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ایجاد درآمدهای پایدار در فدراسیون کشتی جمهوری اسلامی ایران انجام گرفت. این تحقیق از نظر ساختار و ماهیت از نوع کیفی بود و از نظریه برخاسته از داده ها و الگوی ساختاریافته استراس و کوربین برای تدوین مدل پژوهش استفاده شد. به منظور گردآوری داده ها با 21 نفر از نخبگان و کارشناسان کشتی مصاحبه شد. نمونه گیری به صورت هدفمند بود و به شکل گلوله برفی ادامه یافت که درنهایت با معیار اشباع نظری فرایند مصاحبه و جمع آوری داده ها پایان یافت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از رویکرد داده بنیاد و الگوی پیشنهادی استراس و کوربین (1990) استفاده شده و از روش کدگذاری برای شناسایی پدیده محوری و همچنین هریک از عوامل عِلی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها بهره گرفته شد. در مرحله کدگذاری، 125 کد مستقل اولیه ایجاد شد. پدیده محوری مدل، «بازاریابی و مدیریت ذی نفعان» در نظر گرفته شد. از 125 کد استخراج شده، 18 کد مربوط به عوامل علی، 20 کد زمینه ای، 16 کد مداخله گر، 49 کد راهبردها و 22 کد مربوط به پیامدهای ایجاد درآمدهای پایدار در فدراسیون کشتی بود. مدیران و سیاست گذاران می توانند از نتایج این پژوهش به عنوان چارچوبی جامع برای توسعه درآمدزایی در فدراسیون کشتی استفاده کنند.

خدمات روان شناسی ورزشی، نقش حیاتی در توسعه توانایی های ورزشکاران و ارتقاء سطح عملکرد آنها دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های توسعه خدمات روان شناسی ورزشی در ایران و ارائه راهکارهای اجرایی برای بهبود این حوزه انجام شد. روش تحقیق بر اساس نوع داده های مورد استفاده، از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد پدیدارشناسانه بود. جامعه هدف این پژوهش شامل متخصصان و کارشناسان حوزه روان شناسی ورزشی، ورزشکاران نخبه (شامل ورزشکاران تیم های ملی)، مربیان ورزشی و مدیران ورزشی در ایران بود. در مجموع 20 مصاحبه به روش هدفمند و برای رسیدن به اشباع نظری انجام شد. تحلیل داده های به دست آمده نشان داد مهمترین چالش های موجود عبارتند از عدم آگاهی از اهمیت و خدمات روان شناسی ورزشی، کمبود متخصصین مجرب، نبود برنامه های آموزشی مناسب، محدودیت های فرهنگی، عدم حمایت مالی از خدمات روان شناسی، عدم وجود زیرساخت های لازم همچون مراکز تخصصی و امکانات مناسب، هزینه های مرتبط با خدمات روان شناسی، برچسب ناتوانی ذهنی ورزشکار به علت کار با روان شناس ورزش ورود و فعالیت افراد غیر متخصص، محدودیت دسترسی به علت تمرکز خدمات در یک نقطه جغرافیایی. مهمترین راهکارهای حل چالش های توسعه خدمات روان شناسی ورزشی ایران عبارت است از افزایش آگاهی و ملاحظات آموزشی، توسعه زیرساخت ها، حمایت مالی و اقتصادی، ترویج فرهنگ مراجعه به روانشناس، تقویت همکاری بین مربیان، مدیران و روان شناسان، پژوهش و ارزیابی و توسعه منابع انسانی است. پیشنهاد می شود معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای وزارت ورزش با همکاری کمیته ملی المپیک و پارالمپیک نسبت به یکپارچه نمودن برنامه های روانشناسی ورزشی، هم افزایی و تقویت آن ها اقدام نمایند.

این پژوهش با هدف آینده نگری باز با رویکردی راهبردی برای بهبود خط مشی گذاری عمومی در ورزش ورروش پژوهش توصیفی و اکتشافی می باشد. و مشارکت کنندگان خبرگان مدیریت ورزشی هستند. روش نمونه گیری از  روش به صورت هدفمند که 13 نفر از خبرگان انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده سه دور پرسشنامه بین خبرگان بود. در این تحقیق جهت تحلیل اثرات متقابل متغیرهای بهبود خط مشی گذاری عمومی در ورزش ، از رویکرد تحلیل ساختاری و نرم افزار Micmac استفاده شد. همچنین برای گزینش و انتخاب سناریوهای منتخب از رویکرد تحلیل بالانس اثرات متقابل که توسعه دهندگان استفاده شد. لازم به ذکر است برای تسهیل استفاده از این روش از نرم افزار محاسبانی سناریوویزارد استفاده شد. نتایج نشان داد که تحقیق حاضر نشان داد که پنج متغیر ایجاد ایدئولوژی سازمانی، ایجاد جسارت در مدیران ورزشی، شناخت راهبردی، نظام شایسته سالاری، تقویت مکانیزم پیوست قانون در مجموع از بیشترین تاثیرپذیری برخوردارند.  امید است نتایج تحقیق حاضر به بهبود شواهد علمی در خصوص بهبود خط مشی گذاری عمومی در ورزش  در سازمان های ورزشی منجر شده باشد و شروعی جهت انجام تحقیقات جامع در حوزه ورزش جهت بهره برداری سازمان های ورزشی از بهبود خط مشی گذاری عمومی در ورزش  گردد.

هدف این پژوهش شناسایی وضعیت الگوی سبک زندگی اسلامی ایرانی در بین ورزشکاران است. روش تحقیق از لحاظ هدف، کاربردی؛ از لحاظ ماهیت، آمیخته (کیفی و کمی) و برای جمع آوری داده ها از روش میدانی (پیمایشی) استفاده شد. در بخش کیفی با استفاده از روش دلفی، نظرات 19 نفر از خبرگان و متخصصان در چهار مرحله ابعاد و مولفه های الگوی سبک زندگی اسلامی ایرانی در سال 1403 احصا گردید. جامعه آماری در بخش کمی شامل ورزشکاران 35-15 ساله ای بود که حداقل سه سال فعالیت ورزشی داشتند. نمونه آماری شامل 1968 نفر از ورزشکاران استانهای اصفهان، تهران، خوزستان، کردستان و گلستان بودند که با روش تصادفی طبقه ای متناسب انتخاب شدند. ابزار سنجش شامل پرسشنامه محقق ساخته بود که اعتبار و پایایی آن بر اساس تحلیل عاملی تأئیدی و ضریب آلفای کرونباخ مورد تأئید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک های آماری متناسب با سطح سنجش متغیرها و برای پردازش و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری علوم اجتماعی (spss) استفاده شد. یافته ها نشان داد که الگوی سبک زندگی اسلامی ایرانی ورزشکاران دارای هفت بعد شامل الگوی مصرف مادی، الگوی مصرف فرهنگی، الگوی تغذیه سلامت محور، الگوی گذران اوقات فراغت، الگوی دینداری، الگوی هویت اجتماعی و الگوی روابط اجتماعی می باشد که سه بعد: تغذیه سلامت محور، دینداری و گذران اوقات فراغت در حد کمتر از سطح انتظار (نظری) و چهار بعد: مصرف مادی، روابط اجتماعی، مصرف فرهنگی و هویت اجتماعی، در حد مساوی یا بالاتر از سطح میانگین مورد انتظار الگوی اسلامی ایرانی قرار دارند.

آسیب، بخش جدایی ناپذیر ورزش و رویدادی مهم در زندگی ورزشکاران محسوب می شود که جنبه روان شناختی آن کمتر مدنظر قرار گرفته است. تصویر بدنی به عنوان یکی از ویژگی های روان شناختی ممکن است ورزشکاران آسیب دیده را تحت تأثیر قرار دهد؛ ازاین رو هدف مطالعه حاضر مقایسه تصویر بدنی و خرده مقیاس های آن در ورزشکاران سالم و آسیب دیده بود. آزمودنی ها شامل 403 ورزشکار ( 282 ورزشکار سالم و 121 ورزشکار آسیب دیده) در رشته های فوتبال، فوتسال، والیبال، بسکتبال، کاراته، تکواندو، ژیمناستیک و بدنسازی در دامنه سنی 14-30 سال بودند که داوطلبانه شرکت کردند. در این تحقیق، از فرم کوتاه شده پرسشنامه خودتوصیفی بدنی مارش (2010) برای ارزیابی تصویر بدنی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون t مستقل و تحلیل واریانس چند متغیره یک طرفه استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تصویر بدنی ورزشکاران سالم و آسیب دیده اختلاف معناداری وجود داشت. همچنین بین خرده مقیاس های قدرت، استقامت، انعطاف پذیری، هماهنگی، فعالیت بدنی، لیاقت ورزشی، سلامتی، عزت نفس و وضعیت بدنی عمومی ورزشکاران سالم و آسیب دیده تفاوت معناداری مشاهده شد (05/0>P). همچنین با افزایش شدت آسیب دیدگی، تصویر بدنی کاهش یافت؛ بنابراین با توجه به یافته های مطالعه می توان گفت که آسیب ورزشی اثر منفی بر تصویر بدنی ورزشکاران دارد و بی تمرینی ناشی از آسیب ورزشی می تواند تغییرات جسمانی و روانی ایجاد کند و تصویر بدنی درک شده در ورزشکاران را تغییر دهد.

مقدمه: افراد با عملکرد هوشی مرزی شامل کسانی می شود که ضریب هوشی آنها در دامنه 70 تا 85 پایین تر از افراد عادی و بالاتر از افراد با تشخیص کم توانی ذهنی قرار دارند. ضعف در کنش های اجرایی افراد با عملکرد هوشی مرزی در پژوهش های متعددی نشان داده شده است. کنش های اجرایی، عملکرد شناختی و فراشناختی سطح بالای مغز است که زیربنای رشد اجتماعی، تحصیلی و شناختی کودکان را تشکیل می دهد. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر تمرین های ادراکی- حرکتی بر بهبود کنش های اجرایی کودکان با هوش مرزی بود.روش پژوهش: پژوهش به روش نیمه آزمایشی و طرح آن از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. 30 نفر از دانش آموزان دارای هوش مرزی به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایابی شدند. گروه آزمایش به مدت ده هفته، هفته ای دو جلسه 45 دقیقه تمرین های ادراکی حرکتی را آموزش دیدند و اجرا کردند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه درجه بندی رفتاری کارکردهای اجرایی (2000) بود. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری در نرم افزار اس پی اس اس 26 تحلیل شد.یافته ها: یافته ها نشان داد تمرین های ادراکی- حرکتی به بهبود کارکردهای اجرایی شامل بازداری، توجه، کنترل هیجانی، آغازگری، حافظه کاری، برنامه ریزی، سازماندهی و کنترل (0/01>P) کودکان با عملکرد هوش مرزی منجر می شود.نتیجه گیری: برای بهبود کارکردهای اجرایی کودکان با هوش مرزی، اجرای برنامه های آموزشی حاوی تمرین های ادراکی- حرکتی توصیه می شود. 

در دنیای صنعتی امروزی، جایگاه فعالیت ها تغییر یافته است، پیاده روی در گذشته یک لازمه اصلی برای جابه جایی و فعالیت بدنی بوده است. هم اکنون، وسایل نقلیه به صورت عمده جایگزین شده اند و موج بات کم تحرکی افراد را فراهم ساخته اند. از سوی دیگر پیاده روی ورزشی کم هزینه و در دسترس است. هدف از انجام این پژوهش طراحی مدل توسعه ورزش همگانی با تأکید بر پیاده روی است. برای پیشبرد پژوهش از روش کیفی و نظریه پردازی داده بنیاد، استفاده گردید. با ۲۳ نفر از خبرگان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته صورت گرفت. تعداد افراد به منظور حصول اطمینان بیشتر پژوهشگر پس از رسیدن به اشباع نظری انتخاب گردید. متغیرهای شناسایی شده، با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، در قالب مؤلفه هایی دسته بندی شدند. ۲۷ کد مفهومی و ۲۲ مقوله اصلی شناسایی گردید. براساس یافته های این پژوهش شرایط علی شامل: «بینش»، «فرهنگ»، «فراغت فعال»، «الگو محوری»، «مدیریت یکپارچه» و «اینرسی» است. شرایط مداخله گر شامل: «ایدئولوژی»، «کالبدی»، «انحصارطلبی»، «فناوری» و «عوامل فراگیر» می باشد. شرایط زمینه ای شامل: «شهرسازی استاندارد»، «امنیت» و «پشتیبانی قانونی» است. راهبردها شامل «کلان نگری»، «آموزش»، «اقدامات فنی»، «تنظیم گری» و «حمایت طلبی» و پیامدها شامل «شهروند پیاده مدار»، «شهر پیاده مدار» و «توسعه اجتماعی» است. پیشنهاد می شود با استفاده از عوامل یافت شده در این پژوهش ذی نفعان به توسعه ورزش پیاده روی به عنوان ورزش همگانی، بپردازند.

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سرمایه اجتماعی بر کارایی سازمانی با نقش میانجی خلاقیت سازمانی در اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی، توصیفی و کمی است که داده های آن به صورت میدانی-پیمایشی و کتابخانه ای جمع آوری شد. جامعه آماری پژوهش، کارکنان مشغول به کار در ادارات ورزش جوانان استان آذربایجان غربی در سال 1402 (270 نفر) بودند که با توجه به جدول کرجسی و مورگان 159 نفر از آنان با روش تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه استاندارد سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال (1998) کارایی سازمانی پریانگ و سینگ سای (2012) و خلاقیت سازمانی دی لیلو و هوتن (2008) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون مدل سازی معادلات ساختاری و سوبل در نرم افزار smartpls3.1.1 و spss23 و در سطح معنی داری 05/0 انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که سرمایه اجتماعی (001/0=p؛ 820/17=t) و خلاقیت سازمانی (001/0=p؛ 946/10=t) تاثیر مثبت و معنی داری بر کارایی سازمانی دارند؛ سرمایه اجتماعی تاثیر مثبت و معنی داری بر خلاقیت سازمانی دارد (001/0=p؛ 972/30=t) و خلاقیت سازمانی نقش میانجی را در تاثیر سرمایه اجتماعی بر کارایی سازمانی ایفا می کند (001/0=p؛ 613/12=t). بنابراین اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی می تواند با شناسایی خلاقیت بالقوه و تبدیل آن به بالفعل و ارج نهادن به ارزش ها با صرف کمترین زمان و هزینه اهداف خود را تحقق ببخشد.

مقدمه: رسانه های اجتماعی به عنوان یکی از اثربخش ترین و گسترده ترین ابزار برای کمک کردن به توسعه شخصی و ایجاد یک برندشخصی عمل می کنند. هدف از این پژوهش نحوه استفاده از رسانه های اجتماعی به عنوان ابزار برندسازی شخصی دانشجویان ورزشکار بود. روش پژوهش: روش تحقیق به صورت کیفی از نوع تحلیل پدیدارشناسی هرمنوتیکی با هدف کاربردی و ماهیت اکتشافی بود. مشارکت کنندگان تحقیق دانشجویانی بودند که از رسانه های اجتماعی برای برندسازی شخصی استفاده می کردند و در یکی از انواع ورزش های رزمی حداقل 5 سال سابقه و تجربه تمرین داشتند که از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و بر اساس روش نمونه-گیری هدفمند مورد بررسی قرار گرفتند. در این مطالعه نقطه اشباع داده ها 11 مصاحبه بود. تجزیه و تحلیل داده ها به کمک نرم افزار MAXQDA صورت گرفت. یافته ها: 5 مفهوم اصلی و 19 مفهوم فرعی از تبیین تجربیات شرکت کنندگان در پژوهش استخراج شد. ایجاد تمایز، جذابیت، سواد رسانه ای، مزایا و فرصت ها و مضررات و محدودیت ها مؤلفه های شناسایی شده در استفاده از رسانه های اجتماعی به عنوان ابزاری برای برندسازی شخصی دانشجویان ورزشکار در پژوهش حاضر بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد استفاده صحیح از رسانه های اجتماعی توسط دانشجویان ورزشکار برای ارائه اطلاعات مربوط به برند خود و تعامل با طرفداران حائز اهمیت است. مطالعه حاضر، بینش و دانش جدیدی را در مورد بهبود مدیریت برند از طریق رسانه های اجتماعی در زمینه برند شخصی دانشجویان ورزشکار ارائه می دهد.