درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه : گذار و تحولات ناشی از تغییرات در زندگی اجتناب ناپذیر و حتی پیش بینی ناپذیر است. تغییرات حرفه ای، جابه جایی، گرفتن پست، مهاجرت و ازدواج نمونه هایی از رویدادهای انتقالی اند. هر گذار با توجه به ادراک فرد از موقعیت می تواند به بحران، آرامش یا ترکیبی از هر دو تبدیل شود. روش پژوهش: هدف از تحقیق حاضر درک تجربه زیسته انتقال به دوران بازنشستگی بازیکنان فوتبال است که با روش کیفی و رویکرد پدیدارشناختی انجام گرفت. از طریق روش نمونه گیری هدفمند (در دسترس) با رویکرد حداکثر تغییرات بیشینه مشارکت کنندگان در این تحقیق انتخاب شدند (11=n). ابزار اصلی جمع آوری داده ها مصاحبه بود. مصاحبه ها به منظور انعطاف پذیری و امکان بازتاب مداوم تکراری، به شکل نیمه ساختاریافته بودند. یافته ها: بر این اساس نه دسته معانی فرعی شناسایی شدند که عبارت اند از: واکنش های اولیه، آونگ بین بازی کردن و بازنشستگی (بودن یا نبودن) (برزخ)، درک نهایی، نشانگان ضعف عملکرد، حذف ناگهانی و کنار گذاشته شدن ناگهانی، پاسخ های روانشناختی، رسیدن به نقطه ای از تحقق در مورد آینده، چالش مهم از دست دادن اجماع لیگ برتر و چهار عامل پشتیبان. نتیجه گیری: به صورت کلی می توان گفت که فرایند بازنشستگی در بازیکنان فوتبال با چالش های مختلفی همراه است و برای اینکه بتوان بازنشستگی مطلوبی داشت، باید برنامه ریزی قبلی داشت و از طرف دیگر بازیکنان باید بپذیرند که خروج از نقشی که سالیان سال با آن زندگی کرده اند و الآن باید از آن خارج شوند، نیازمند زمان است.  

هدف پژوهش، طراحی مدل توسعه فوتسال ایران با رویکرد ساختاری تفسیری بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی بود که به صورت آمیخته کیفی و کمی انجام شد. نمونه گیری در بخش کیفی بر اساس پنل تخصصی و هدفمند و برابر با 18 تن بود. جامعه آماری در بخش کمی، شامل مسئولان و کارشناسان کمیته فوتسال فدراسیون فوتبال و هیأت های استانی، رؤسای هیأت های فوتبال استان ها، مدیران و مربیان تیم های ملی فوتسال و مدیران باشگاه های لیگ برتر و دسته اول فوتسال ایران، برابر با 132 تن بودند که به دلیل محدودیت اعضا، جامعه با نمونه برابر شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته و فرم خودتعاملی ساختاری بود. روایی پرسشنامه توسط 10 تن از اساتید مدیریت ورزشی دانشگاه و پایایی آن، با آزمون آلفای کرونباخ، تأیید شد (90/0α=). جهت مدل یابی عوامل از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری و تحلیل میک مک استفاده شد. یافته ها نشان داد که 30 عامل در حیطه های محیطی و تجهیزاتی، منابع انسانی، مالی و اقتصادی، عوامل ساختاری، کارراهه، تعاملات، نگرشی و حمایتی و فرایندهای اجرایی بر توسعه فوتسال ایران اثرگذار است و این عوامل در پنج سطح ساختاردهی شدند که عوامل محیطی و تجهیزاتی، منابع انسانی و مالی و اقتصادی در پایینترین سطح و عوامل نگرشی و حمایتی و فرایندهای اجرایی در سطح اول مدل قرار گرفتند. می توان گفت، استانداردسازی و افزایش سالن های فوتسال، توسعه و بهره وری منابع انسانی فنی، تخصصی و مدیریتی فوتسال، خصوصی سازی باشگاه ها و درآمدزایی پایدار، دستیابی به دیگر عوامل را تسهیل و توسعه فوتسال را هموار خواهد کرد.

هدف شناسایی عوامل موثر بر توسعه ورزش در نظام جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر بیانیه گام دوم انقلاب با استفاده از AHP بود پژوهش حاضر به روش تحقیق توصیفی و از لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش شامل افراد دارای سابقه مدیریت در سطوح مدیریت کلان ورزش کشور، خبرگان و سیاست گذاران ورزش کشور، اساتید مدیریت ورزشی که در زمینه تحقیق مقاله یا تالیفاتی داشتند می باشد که نظرات 25 نفر از خبرگان تا رسیدن به حد اشباع نظری به شکل کاملاً غیراحتمالی و با بهره گیری از تکنیک های هدفمند نظری و گلوله برفی انتخاب شد. از روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی به منظور شناسایی مؤلفه ها استفاده شد. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه و پرسشنامه بود. عامل نظام انقلابی، روحیه انقلابی، مدیریت جهادی، امید به آینده، امن و ثبات، دینی و مهدوی، مستقل، اخلاقی، ورزش دانش بنیاد، اخلاق محوری، اقتصاد ورزشی مقاوم، ارزش محوری، عزت مند، عدالت محوری و ورزش تمدن ساز به عنوان عوامل موثر بر توسعه ورزش در نظام جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر بیانیه گام دوم شناسایی شد. نتایج فرایند تحلیل سلسله مراتبی نشان داد که به ترتیب عوامل امید به آینده (412/0)، مدیریت جهادی (389/0)، نظام انقلابی (349/0)، روحیه انقلابی (309/0)، اخلاق محوری ، عدالت محوری (272/0)، امن و ثبات (251/0)، دینی و مهدوی (216/0)، مستقل (189/0)، اخلاقی (172/0)، ورزش دانش بنیاد (143/0)، ورزش تمدن ساز (138/0)، ارزش محوری (121/0)، اقتصاد ورزشی مقاوم (116/0)، عزت مند (112/0) اولویت بندی شده اند.

هدف پژوهش حاضر، تأثیر بازی و تمرین هدفمند بر عملکرد مهارت های حرکتی پایه (جابه جایی، توپی) کودکان پسر ۷ تا ۱۰ سال بود. در این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و دوره پیگیری چهارهفته ای، 45 دانش آموز پسر 7 تا 10 ساله شهر اراک به صورت دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری بازی هدفمند، تمرین هدفمند و کنترل قرار گرفتند. در پیش آزمون، با آزمون اولریخ-3، مهارت حرکتی پایه اندازه گیری شد. سپس آزمودنی ها به مدت 9 هفته (هر هفته دو جلسه 60 دقیقه ای) به تمرین مهارت های جابه جایی و توپی مبتنی بر آزمون رشد حرکتی اولریخ-3 براساس تمرین هدفمند و بازی هدفمند پرداختند. بلافاصله بعد از آخرین جلسه تمرینی و چهار هفته بعد از آخرین جلسه تمرینی، به ترتیب مراحل پس آزمون و پیگیری مشابه پیش آزمون اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مرکب و آزمون های تعقیبی بونفرونی و توکی تحلیل شد. نتایج نشان داد، هم تمرین و هم بازی هدفمند بر مهارت های توپی و جابه جایی پسران 7 تا 10 سال تأثیر معناداری داشت (05/0>P) و تأثیر بازی هدفمند در مقایسه با تمرین هدفمند به طور معناداری بیشتر بود (05/0>P). نتایج بر تأثیر بازی هدفمند بر مهارت های حرکتی کودکان پسر 7 تا 10 سال تأکید دارد.

هدف این پژوهش، طراحی الگوی دیپلماسی فوتبال ایران با رویکرد داده بنیاد بود. این مطالعه به روش ساخت گرایی در نظریه مبنایی برای تولید نظریه از داده ها انجام شد. داده های پژوهش از طریق نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی و براساس مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته در حوزه ورزش فوتبال، دیپلماسی، فدراسیون فوتبال ایران و حوزه های بین المللی جمع آوری شد. پنج سؤال با توجه به مطالعات انجام شده در این حوزه، به دست آمد. با توجه به روند پرسش و پاسخ، مصاحبه ادامه یافت. سپس با رویکرد ساخت گرایی فرایند کدها و مضامین به دست آمد و با بررسی رابطه بین آن ها با همدیگر مدل ساختاری پژوهش طراحی شد. با 13 مصاحبه که تا حد اشباع نظری ادامه یافت، 390 کد اولیه به دست آمد. تعداد 38 کد متمرکز مانند توسعه اقتصادی، استانداردهای مدنظر فدراسیون بین المللی فوتبال، شرایط سیاسی کشور به دست آمد. درنهایت، 13 کد محوری شامل افتخارات فوتبال ایران، مدیریت، سیاسی، شاخص های فنی، گزارش دهی، شرایط اقتصادی، لابی گری، کارایی، روابط و ارتباطات، بانوان، سوگیری مراجع بین المللی و استانداردهای مدنظر آن ها و نیز رشد و توسعه به دست آمد. تحلیل داده ها در نرم افزار MAXQDA نشان دهنده تأثیرگذاری نقش ویژه شاخص های محوری در سطوح ملی و بین المللی برای توسعه فوتبال ایران در دیپلماسی ورزشی، به منظور فراهم آوردن محیط مناسب برای ارتقای فوتبال کشور در سطح بین الملل بود. نتایج تحقیق به طراحی الگویی برای دیپلماسی فوتبال کشور به منظور برنامه ریزی مدیران در دستیابی به سطح مطلوب توسعه فوتبال ایران در سطح بین الملل منجر شد.

این مقاله مروری روایتی به بررسی جامع نقش زمان بندی مصرف درشت مغذی ها، مایعات و الکترولیت ها در ارتقای عملکرد بدنی ورزشکاران جوان پرداخته است. اهمیت ویژه ای که تغذیه در سنین نوجوانی و جوانی دارد به علت تأثیر مستقیم آن بر رشد جسمی، هورمونی و عملکردی مورد تأکید قرار گرفته است. نتایج نشان می دهند که نه تنها کیفیت و کمیت درشت مغذی ها، بلکه زمان دقیق مصرف آن ها در پیش، حین و پس از تمرین، تأثیر معناداری بر عملکرد تمرینی و بازیابی عضلانی دارد. در این مطالعه، مشخص شده که مصرف کربوهیدرات ها با دقت زمانی، به حفظ انرژی، پیشگیری از افت گلیکوژن و خستگی عضلانی منجر می شود. همچنین تأکید شده که استفاده از مکمل های کربوهیدرات حین تمرین های طولانی برای حفظ عملکرد و تمرکز ذهنی بسیار مؤثر است. از طرف دیگر، مصرف هدفمند چربی ها به ویژه در تمرینات استقامتی و با شدت متوسط، موجب بهینه سازی ذخایر انرژی و کاهش التهاب پس از تمرین می شود. در زمینه پروتئین ها، نتایج نشان می دهند که مصرف آن ها در دوره های نزدیک به تمرین، به ویژه بلافاصله پس از تمرین، برای افزایش توده عضلانی و تقویت بازیابی بسیار مهم است. ترکیب پروتئین و کربوهیدرات در نسبت های مناسب، بهترین رویکرد برای بهینه سازی سنتز پروتئینی و بازسازی ذخایر گلیکوژن است. مدیریت مصرف آب و الکترولیت ها برای نوجوانان و جوانان در ورزش و فعالیت بدنی نیز به عنوان بخش حیاتی از راهبرد تغذیه ورزشی بررسی شده است. نشان داده شده که تنظیم دقیق مصرف مایعات و الکترولیت ها پیش از تمرین برای جلوگیری از کم آبی بدن، حین تمرین برای حفظ تعادل مایعات، و پس از تمرین برای جبران ذخایر از دست رفته، کلیدی است. در نهایت، مقاله بر ضرورت رویکردهای تغذیه ای دقیق و فردمحور، و نیاز به دستورالعمل های مشخص برای ورزشکاران جوان، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، تأکید دارد تا از رشد و توسعه پایدار آنان حمایت شود. مدیریت مصرف آب و الکترولیت ها برای نوجوانان و جوانان در ورزش و فعالیت بدنی نیز به عنوان بخش حیاتی از راهبرد تغذیه ورزشی بررسی شده است. نشان داده شده که تنظیم دقیق مصرف مایعات و الکترولیت ها پیش از تمرین برای جلوگیری از کم آبی بدن، حین تمرین برای حفظ تعادل مایعات، و پس از تمرین برای جبران ذخایر از دست رفته، کلیدی است. در نهایت، مقاله بر ضرورت رویکردهای تغذیه ای دقیق و فردمحور، و نیاز به دستورالعمل های مشخص برای ورزشکاران جوان، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، تأکید دارد تا از رشد و توسعه پایدار آنان حمایت شود.

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خودکارآمدی و شفقت به خود با پیروی از درمان در بیماران مبتلا به دیابت شهر تهران بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی زنان عضو انجمن دیابت شهر تهران در نیمه دوم سال 1402 بود که از میان آنان 250 نفر به شیوه هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه پیروی از درمان فاطمی، مقیاس خودکارآمدی عمومی شوارتزر و جروسالم و پرسشنامه شفقت به خود نف گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف استاندارد و در بخش استنباطی از تحلیل رگرسیون چندمتغیره، تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون تی مستقل با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که خودکارآمدی به طور مثبت و معنادار پیروی از درمان را پیش بینی می کند (β=0.152, p<0.01) و حدود 22.8 درصد از واریانس پیروی از درمان را تبیین نمود. همچنین با ورود متغیر شفقت به خود به مدل، میزان تبیین واریانس به 29.1 درصد افزایش یافت و شفقت به خود نیز به صورت مثبت و معنادار پیروی از درمان را پیش بینی کرد (β=0.256, p<0.01). یافته ها نشان دادند که زنان دارای سطوح بالاتر خودکارآمدی و شفقت به خود، پایبندی بیشتری به توصیه ها و برنامه های درمانی داشتند. بر اساس یافته های پژوهش، خودکارآمدی و شفقت به خود از عوامل روان شناختی مؤثر بر افزایش پیروی از درمان در بیماران مبتلا به دیابت هستند. بنابراین تقویت این متغیرها از طریق مداخلات آموزشی و روان شناختی می تواند موجب ارتقای رفتارهای خودمراقبتی و بهبود روند درمان بیماران دیابتی شود. توجه به مؤلفه های روان شناختی در کنار درمان های پزشکی می تواند نقش مهمی در کاهش عوارض بیماری و ارتقای کیفیت زندگی این بیماران ایفا کند.

فدراسیون های ورزشی همواره به دنبال توسعه رشته خود، جذب و مدیریت استعدادهای ورزشی هستند. هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر گرایش ورزشکاران تیم های ملی به ورزش قهرمانی در دوران کودکی بود. روش پژوهش از نظر ماهیت و هدف، کاربردی و از منظر روش تحلیل، توصیفی و اکتشافی بود که داده ها به صورت میدانی جمع آوری شد. جامعه آماری شامل کلیه ملی پوشان حال حاضر تیم های ملی و دارای سوابق قهرمانی اهل استان خراسان رضوی به تعداد 120 نفر بودند. جهت جمع آوری داده های موردنیاز تحقیق در بخش کیفی از مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته استفاده شد که پس از مصاحبه با 21 نفر، جمع آوری داده ها به اشباع نظری رسید و تحلیل داده ها از طریق شیوه تحلیل مضمون انجام شد. در بخش کمی جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته صورت پذیرفت. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی انجام شد. نتایج نشان داد که 7 مفهوم اصلی شامل عوامل مهارت های فردی، شاخص اقتصادی، شاخص اجتماعی، تحصیلات، شهرت، شاخص مدیریتی، رسانه و مطبوعات بر گرایش ورزشکاران تیم های ملی به ورزش قهرمانی در دوران کودکی مؤثر هستند. رتبه بندی شاخص های مؤثر نشان داد که شاخص مدیریتی دارای بالاترین رتبه بود. با هدف قرار دادن دلایل گرایش کودکان و نوجوانان به ورزش قهرمانی، می توان مدیریت استعداد در فدراسیون های ورزشی را اثربخش نمود و از صرف هزینه و زمان زیاد و همچنین آزمایش و خطا پیشگیری کرد.

مقدمه و هدف: برهم خوردن هومئوستاز میانجی های تنظیم کننده سیستم ایمنی گیرنده آریل هیدروکربن (AhR) و اورنیتین دکربوکسیلاز-1 (ODC-1) در پاتوژنز بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) نقش دارد. فعالیت بدنی در کنترل و بهبود علائم بیماری MS نقش دارند. این مطالعه به منظور بررسی تأثیر 4 هفته فعالیت در محیط غنی سازی شده حرکتی بر بیان ژن های AhR و ODC-1 در بافت مخچه مدل موش MS انجام شد. روش: این مطالعه تجربی روی 30 موش ماده C57BL/6 (سن: 8 هفته و میانگین وزن: 2 ± 18) انجام شد. موش ها در 3 گروه 10 تایی شامل 1) کنترل سالم، 2) القاء انسفالومیلیت خود ایمن تجربی (EAE) و 3) EAE+ فعالیت در محیط غنی سازی شده حرکتی به مدت 4 هفته توزیع شدند. نمره بالینی از زمان القاء تا 28 روز روزانه ثبت می شد. بیان ژن های AhR و ODC-1 در مخچه با تکنیک RT-PCR اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها: با آزمون تحلیل واریانس یکطرفه انجام شد. یافته ها: فعالیت در محیط غنی سازی شده حرکتی بیان ژن AhR را در مقایسه با گروه EAE به طور معنی داری کاهش داد (02/0= P) و بیان ژن ODC-1 را نیز کاهش داد؛ ولی از نظر آماری معنی دار نبود (28/0= P). همچنین نمره بالینی پس از فعالیت در محیط غنی سازی شده حرکتی به طور معنی داری بهبود یافت (001 /0= P). نتیجه گیری: در مجموع به نظر می رسد تغییر سبک زندگی و فعالیت در محیط غنی سازی شده حرکتی منجر به تنظیم کاهشی بیان ژن های AhR و ODC-1 در مخچه و بهبود نمره بالینی حیوانات مبتلا به MS می شود.

زمینه و هدف: در دوران سالمندی مشکلات هدایت قلبی و آریتمی، یکی از علل اصلی مرگ و میر در این افراد است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر انواع فعالیت ورزشی بر بیان ژن های مرتبط با هدایت قلبی در رت های سالمند بود. روش تحقیق: آزمودنی های این مطالعه 24 سر رت نر ویستار 23 ماهه با وزن 45±465 گرم بودند که پس از تعیین حداکثر بار فعالیت، به طور تصادفی در چهار گروه مساوی (هر گروه شش سر) شامل کنترل، فعالیت شنای تداومی با شدت متوسط (MICE)، فعالیت شنای تناوبی با شدت و حجم بالا (HIIE-HV) و فعالیت شنای تناوبی با شدت بالا و حجم کم (HIIE-LV) قرار گرفتند. بعد از اتمام فعالیت، رت ها سریعا بیهوش و تشریح شدند. بافت گره های SA و AV قلبی برای بیان ژن های عامل 4رونویسی GATA (GATA4)، پروتئین کیناز B (AKT)، عامل پیش برنده میوسیت C2 (MEF2C) و عامل 5 رونویسی T-box (Tbx5) مورد استفاده قرار گرفت. به منظور بررسی بیان ژن های مذکور از روش آزمایشگاهی Real-time PCR  استفاده شد. برای بررسی نتایج از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح 05/0>p استفاده شد. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد HIIE-HV درگره SA و AV باعث افزایش معنی دار بیان ژن های AKT1 (به ترتیب با 0/001=p و 0/001=p)، GATA4 (به ترتیب با 0/001=p و 0/001=p)، MEF2C (به ترتیب با 0/01=p و 0/001=p) و Tbx5 (به ترتیب با 0/001=p و 0/001=p) شد. HIIE-LV فقط در گره SA باعث افزایش معنی بیان ژن های AKT1 (0/01=p)، GATA4 (0/005=p ) و Tbx5 (0/009=p) شد؛ در حالیکه بیان ژن های AKT1 (0/43 =p)، GATA4 (0/21=p)، Tbx5 (0/19=p) و MEF2C (0/44=p) در گره AV تغییر معنی داری نداشت. هم چنین در پاسخ به MICE، در گره SA و AV بیان ژن های AKT1 (به ترتیب با 0/29=p و 0/11=p)، GATA4 (به ترتیب با 0/15 =p و 0/72=p)، MEF2C (به ترتیب با 0/31=p و 0/85=p) و Tbx5 (به ترتیب با 0/98=p و 0/84=p) تغییر معنی داری نداشت. نتیجه گیری: تحقیق حاضر نشان داد HIIE-HV و HIIE-LV نسبت MICE می تواند باعث افزایش معنی دار بیان ژن های مرتبط با هدایت قلبی در رت های سالمند شود و این تغییرات می تواند باعث ارتقاء عملکرد سیستم هدایت الکتریکی قلب، بهبود آریتمی و کاهش مرگ و میر در افراد سالمند شود.  

هدف: مفهوم چشم اندازهای زمانی، در زمینه های مختلف عملکردی انسان موردتوجه قرار گرفته است. اما، این مفهوم در زمینه عملکرد ورزشی کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مقایسه انحراف از چشم اندازهای زمانی متعادل و منفی در بین کشتی گیران نخبه و غیرنخبه انجام شده است. مواد و روش ها: جامعه آماری این مطالعه توصیفی- مقایسه ای، شامل کلیه کشتی گیران نخبه و غیرنخبه مرد از شهر تهران بود که به روش نمونه گیری هدفمند ۲۰۲ کشتی گیر شامل ۸۶ کشتی گیر نخبه و ۱۱۶ کشتی گیر غیرنخبه به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه چشم اندازهای زمانی زیمباردو (1999) و فرمول های محاسباتی مربوطه جهت ارزیابی انحراف از چشم اندازهای زمانی متعادل و منفی بود. داده های بدست آمده با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و سطح معناداری ۰٫۰۵ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین کشتی گیران نخبه و غیرنخبه در ابعاد مختلف چشم اندازهای زمانی تفاوت معناداری وجود دارد. در همین راستا، کشتی گیران نخبه در مقایسه با کشتی گیران غیرنخبه، فاصله بیشتری از الگوی منفی و فاصله کمتری از الگوی متعادل چشم اندازهای زمانی را داشتند (p < 0.001). نتیجه گیری: این یافته ها بر اهمیت کسب الگوی چشم انداز زمانی متعادل به عنوان یکی از ویژگی های روان شناختی کلیدی مرتبط با عملکرد ورزشی تأکید دارند. مربیان کشتی می توانند با بهره گیری از این نتایج به تقویت عملکرد و رشد بلندمدت ورزشکاران خود کمک کنند. پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی الگوی چشم انداز زمانی متعادل در ورزشکاران رشته های مختلف مورد بررسی قرارگیرد تا امکان تعمیم پذیری نتایج افزایش یابد.

هدف: توجه به ویژگی های شخصیتی و استرس افراد در عملکرد شغلی آنان ضروری است. هدف پژوهش نقش ویژگی های شخصیتی در عملکرد شغلی ورزشکاران با میانجی گری استرس شغلی بود. مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پرستاران ورزشکار دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران بود. 220 نفر از بین بیمارستان های منتخب بصورت نمونه گیری داوطلبانه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های ویژگی های شخصیتی، عملکرد شغلی و استرس شغلی بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS مورد بررسی گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد اثر مستقیم روان نژندی بر استرس شغلی (39/0)، اثر مستقیم اشتیاق به تجربه بر استرس شغلی (30/0-) و اثر مستقیم وظیفه شناسی بر استرس شغلی (21/0-) معنادار بود. اثر مستقیم روان نژندی بر عملکرد شغلی (66/0-)، اثر مستقیم اشتیاق به تجربه بر عملکرد شغلی (23/0) و اثر مستقیم وظیفه شناسی بر عملکرد شغلی (15/0) نیز معنادار بود. همچنین اثر مستقیم استرس شغلی بر عملکرد شغلی (35/0)، نیز معنادار بود. نتایج آزمون سوبل نشان داد که مسیرهای غیرمستقیم ویژگی های شخصیتی و عملکرد شغلی نیز از طریق استرس شغلی معنادار بود(05/0≥P ). نتیجه گیری: این نتایج بر ضرورت بازشناسی نقش میانجی استرس شغلی در بررسی رابطه ویژگی های شخصیتی با عملکرد شغلی تأکید می کند.

اهداف: سالمندی با تغییرات قابل توجه در حافظه، هوش، ادراک، فراشناخت، حل مسئله و سایر توانایی های شناختی همراه است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی توانبخشی شناختی و تمرینات نوین اصلاحی بر عملکرد شناختی و بهبود فاکتورهای حرکتی سالمندان شهر ارومیه انجام شد. مواد و روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون دو گروه تجربی و یک گروه کنترل بود و جامعه ی آماری کلیه سالمندان مرد 60 سال به بالای ساکن سرای سالمندان فرزانگان شهر ارومیه در سال 1402، بودند که به روش نمونه گیری هدفمند 45 سالمند مرد انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایشی اول (توانبخشی شناختی)، گروه ازمایشی دوم (تمرینات نوین اصلاحی) و گروه کنترل گنجانده شدند. دو گروه آزمایشی با استفاده از نرم افزار توان بخشی شناختی و برنامه تمرینات نوین اصلاحی تحت آموزش قرار گرفتند و داده ها با آزمون های توانایی شناختی، آزمون استورک و آزمون ولز جمع آوری شد و نتایج با روش تحلیل واریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند. یافته ها: نشان داد که هر دو روش مداخله توانبخشی شناختی و تمرینات نوین اصلاحی بر بهبود متغیرهای عملکرد شناختی (حافظه، توجه انتخابی، برنامه ریزی) و فاکتورهای حرکتی (تعادل ایستا و انعطاف پذیری بدنی) سالمندان اثربخش بود. همچنین، بین دو روش توانبخشی شناختی و تمرینات نوین اصلاحی بر بهبود توانایی های شناختی، تعادل ایستا و انعطاف بدنی سالمندان تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: بر اساس نتایج می توان گفت که دو رویکرد مداخله توانبخشی شناختی و تمرینات نوین اصلاحی برای بهبود توانایی های شناختی و مهارت های حرکتی سالمندان کارا و مؤثر هستند.

هدف: پژوهش حاضر به بررسی مدل سازی ریاضی اثر نقشه های ذهنی در پیش بینی خودپنداره ورزشی با میانجی گری ادراک از شایستگی در ورزشکاران نوجوان شهرستان علی آباد کتول می پردازد. روش پژوهش: این تحقیق ازنظر روش گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی و همبستگی هست؛ جامعه آماری این تحقیق ورزشکاران نوجوان شهرستان علی آباد کتول می باشند ؛ براین اساس نمونه ای متشکل از 47 نفر به روش غیر احتمالی در دسترس انتخاب شد. جهت گردآوری اطلاعات پژوهش از پرسشنامه استفاده گردید. جهت آنالیز داده های پژوهش از نرم افزار اسمارت پی ال اس و اس پی اس اس استفاده گردید. یافته ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل ها نشان داد که نقشه های ذهنی بر خودپنداره ورزشی و ادراک شایستگی ورزشکاران نوجوان تاثیر معناداری دارد. همچنین ادراک شایستگی بر خودپنداره ورزشی ورزشکاران نوجوان نیز موثر است. همچنین تحلیل ها نشان داد که ادراک شایستگی در رابطه نقشه های ذهنی بر خودپنداره ورزشی ورزشکاران نوجوان نقش میانجی دارد. نتیجه گیری: یافته های تحقیق ضمن پر کردن خلاء تحقیقاتی صورت گرفته در این حوزه می تواند برای مدیران ورزشی، اساتید و مربیان موثر بوده و برای آنان در امر تصمیم گیری راهگشا باشد.

مقدمه و هدف: همه گیری کرونا و آموزش مجازی ممکن است تأثیرات نامطلوبی بر وضعیت اسکلتی-عضلانی و فعالیت بدنی دانشجویان داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر شرایط آموزش مجازی و افزایش زمان نشستن بر اختلالات اسکلتی-عضلانی و سطح فعالیت بدنی دانشجویان انجام شد. روش: در این مطالعه توصیفی، ۴۴۰ دانشجوی دختر و پسر دانشگاه فرهنگیان پردیس یزد به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسش نامه های استاندارد نوردیک (برای ارزیابی وضعیت اسکلتی-عضلانی) و بک (برای سنجش فعالیت بدنی) استفاده شد. داده ها با آزمون های مکنمار، یومن-ویتنی و همبستگی اسپیرمن در س طح معناداری 05/0≥p تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که شیوع اختلالات اسکلتی-عضلانی در دوران کرونا نسبت به قبل از آن افزایش معناداری داشته است (05/0>p). همچنین، ارتباط معناداری بین کاهش فعالیت بدنی و افزایش اختلالات اسکلتی-عضلانی مشاهده شد (05/0>p). دانشجویانی که اصول صحیح نشستن را رعایت نمی کردند، اختلالات معناداری در نواحی گردن (0001/0>p)، شانه (006/0=p)، مچ دست 002/0=p)، کمر (001/0=p) لگن (01/0=p)و زانو (001/0=p) داشتند. نتیجه گیری نهایی: یافته ها حاکی از آن است که شرایط قرنطینه و آموزش مجازی می تواند منجر به افزایش اختلالات اسکلتی-عضلانی و کاهش فعالیت بدنی دانشجویان شود. توجه به ارگونومی محیط مطالعه و تشویق به فعالیت بدنی در دوران همه گیری ضروری است.

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه چابکی سازمانی با مقاومت در برابر تغییر در کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان فارس بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق، شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان فارس بودند که با استفاده از جدول مورگان 200 نفر به صورت تصادفی به عنوان نمونه آماری تعیین شدند. و برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه چابکی سازمانی شریفی و ژانگ (1999) و پرسشنامه مقاومت در برابر تغییر ارگ (2006) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها توسط صاحب نظران مورد تأیید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها نیز با استفاده از آلفای کرونباخ برای چابکی سازمانی و مقاومت در برابر تغییر به ترتیب 0.91 و 0.89 محاسبه شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین چابکی سازمانی و مقاومت در برابر تغییر رابطه منفی (معکوس) و معناداری وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیونی گام به گام نشان داد، سه بعد از چابکی سازمانی (انعطاف پذیری، سرعت و شایستگی)، نقش منفی و معناداری در پیش بینی مقاومت در برابر تغییر دارند (0.005=P). با توجه به نتایج تحقیق مدیران با آگاهی از ابعاد مؤثر چابکی سازمانی در کاهش مقاومت در برابر تغییر می توانند با انطباق بیشتر سازمان های ورزشی با محیط متغیر کنونی خود در جهت ارتقاء و توسعه همه جانبه ورزش گام بردارند

هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی دو رویکرد تمرینی شامل تمرینات ثبات پویای عصبی–عضلانی (DNS) و برنامه فال پروف بر تعادل و عملکرد حرکتی زنان سالمند با سابقه سقوط بود. در این پژوهش نیمه تجربی، ۳۵ زن سالمند ۶۰ تا ۷۰ ساله با سابقه سقوط به صورت تصادفی در دو گروه تمرینی DNS (۱۷ نفر) و فال پروف (۱۸ نفر) قرار گرفتند و به مدت چهار هفته، در قالب ۱۲ جلسه تمرین شرکت کردند. برای ارزیابی تعادل از آزمون مینی BEST و برای بررسی عملکرد حرکتی از آزمون ۳۰ ثانیه نشست و برخاست از صندلی (CST) و آزمون ۶ دقیقه راه رفتن (6MWT) استفاده شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و اندازه اثر انجام گرفت. یافته ها نشان داد هر دو برنامه تمرینی باعث بهبود معنادار تعادل و عملکرد حرکتی سالمندان شدند (001/0p<)، اما تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0p>). اندازه اثر در متغیر تعادل 71/0 و در عملکرد حرکتی 62/0 بود که نشان دهنده اثربخشی بالینی قابل توجه این تمرینات است. نتایج این تحقیق نشان می دهد تمرینات DNS و فال پروف هر دو می توانند به عنوان مداخله ای مؤثر در بهبود تعادل و عملکرد حرکتی زنان سالمند با سابقه سقوط مورد استفاده قرار گیرند. استفاده از این تمرینات در برنامه های پیشگیرانه احتمالاً منجر به کاهش خطر سقوط و بهبود کیفیت زندگی سالمندان می گردد.

چاقی سارکوپنیک به عنوان یک چالش نوظهور سلامت، نیازمند مداخلات ترکیبی از جمله جراحی و تمرینات ورزشی هدفمند برای بهبود شاخص های عملکردی و کیفیت زندگی است. این مطالعه به بررسی اثر تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تمرینات تداومی با شدت متوسط (MICT) به همراه قدرتی بر شاخص های کیفیت زندگی و ظرفیت عملکردی در زنان دارای چاقی سارکوپنیک پس از جراحی باریاتریک می پردازد. در این مطالعه 80 زن مبتلا به چاقی سارکوپنیک پس از جراحی باریاتریک با میانگین (سن 56/10±67/41 سال و نمایه توده بدنی 8/4±66/43 کیلوگرم بر مترمربع) که واجد معیارهای ورود بودند، به صورت هدفمند انتخاب و به دو گروه تمرینی HIIT و MICT تقسیم شدند. هر گروه بر اساس نوع جراحی به دو زیرگروه اسلیو و بای پس (20= n در هر زیرگروه) تفکیک شد. مداخله هشت هفته ای شامل تمرینات HIIT (چهار وهله ی چهار دقیقه ای با شدت 90–85٪ ضربان قلب ذخیره) و تمرینات MICT (سه جلسه در هفته، ۴۰ دقیقه با شدت 75–65٪ ضربان قلب ذخیره) بود. در هر دو گروه، تمرینات قدرتی تکمیلی با کش های الاستیک متناسب با یک تکرار بیشینه شرکت کنندگان اجرا شد. ارزیابی های پیش و پس از مداخله شامل کیفیت زندگی (پرسشنامه SF-36)، سطح فعالیت بدنی اولیه (GPAQ)، ترکیب بدنی، آمادگی هوازی (6MWT)، قدرت عضلانی (آزمون نشستن و برخاستن و دینامومتر دستی) و تعادل (TUG) بود. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری 05/0 α ≤ تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد تفاوت معناداری درکیفیت زندگی (به جز سلامت عمومی) در چهار گروه وجود داشت (003/0>p)، به طوری که گروه MICTاسلیو عملکرد بهتری نسبت به سایر گروه ها داشت. در شاخص های عملکردی، تفاوت معناداری در توده چربی (15/0= ŋ ،007/0=p)، نمایه توده بدنی (36/0= ŋ ،001/0>p)، آمادگی هوازی (30/0= ŋ ،001/0>p)، قدرت اندام تحتانی (14/0= ŋ ،009/0=p) و تعادل (27/0= ŋ ،001/0>p) مشاهده شد. گروه MICT بای پس در آمادگی هوازی و قدرت اندام تحتانی ضعیف تر، اما در تعادل نسبت به برخی گروه ها بهتر عمل کرد. نتایج این پژوهش نشان داد که تمرینات ورزشی پس از جراحی باریاتریک با توجه به نوع تمرین و جراحی، به طور معناداری موجب بهبود کیفیت زندگی، ترکیب بدنی، تعادل و ظرفیت عملکردی در زنان دارای چاقی سارکوپنیک می شود.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل مدیریت زنجیره تأمین سبز خدمات اماکن ورزشی ایران انجام شد. این پژوهش از نوع تفسیری، کاربردی و کیفی از نوع داده بنیاد با رویکرد گلیزر بود که به شکل میدانی-کتابخانه ای انجام شد. جامعه هدف این پژوهش اساتید، متخصصان، خبرگان و فعالانی که در زمینه مدیریت زنجیره تأمین و مدیریت اماکن ورزشی سابقه پژوهشی یا اجرایی داشتند، بود که با روش گلوله برفی و با در نظر گرفتن اصل اشباع نظری، 19 نفر از آنان در مصاحبه شرکت داده شدند. برای جمع آوری داده ها در این پژوهش از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و تجزیه و تحلیل داده ها نیز به دو صورت انجام گرفت. در بخش اول از آمار توصیفی جهت بررسی و توصیف اطلاعات جمعیت شناختی استفاده شد و در بخش دوم با استفاده از کدگذاری باز، محوری و گزینشی به تجزیه و تحلیل نتایج پرداخته شد. نتایج تحقیق نشان داد که مدیریت زنجیره تأمین سبز خدمات اماکن ورزشی ایران از 4 عامل خدمات سبز (خدمات حین فروش و خدمات پس از فروش)، منابع سبز (تجهیزات و امکانات سبز، انرژی سبز و منابع دانشی)، نیروی انسانی سبز (کارکنان سبز و مشتریان سبز) و بازاریابی سبز (شیوه اطلاع رسانی و کانال های ارتباطی) تشکیل می شود که این 4 عامل در نهایت منجر به موفقیت سبز پایدار (سودآوری بالا، افزایش مشتریان، پایبندی به مسئولیت زیست محیطی، کسب محبوبیت و کسب مزیت رقابتی) می شوند. بنابراین پیشنهاد می شود مدیران اماکن ورزشی مسئولیت های زیست محیطی خود را شناخته و بر آن استوار بمانند و از کارکنانی استفاده کنند که بر اصول زیست محیطی پایبند باشند.