درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل نشاط اجتماعی در ورزش همگانی انجام شد. مواد و روش ها: در این پژوهش از روش کیفی برای شناسایی، تجمیع و چارچوب بندی ابعاد الگوی نشاط اجتماعی در ورزش همگانی استفاده شده است. بدین منظور 15 نفر از خبرگان و متخصصان دانشگاهی در حوزه مدیریت ورزشی و مدیران و دست اندرکاران ورزش همگانی کشور با رویکرد هدفمند و تکنیک گلوله برفی با درنظرگرفتن اشباع نظری مورد مصاحبه ژرف نیمه ساختارمند قرار گرفتند. تحلیل داده ها بر اساس تحلیل مضمون کراسول و کلارک (2017) صورت گرفت. یافته ها: پس از مکتوب کردن مصاحبه ها و استخراج کدها، 112 مضمون پایه شناسایی شد. سپس 112 مضمون پایه در قالب مضامین سازمان دهنده قرار گرفتند که 22 مضمون سازمان دهنده به دست آمد. سپس مضامین سازمان دهنده در قالب مضامین فراگیر طبقه بندی شدند و در نهایت 5 مضمون فراگیر شامل عوامل اجتماعی، اخلاقی، انگیزشی، فرهنگی و فردی شناسایی شدند. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود از مدل طراحی شده در برنامه ریزی های مربوط به مقوله نشاط اجتماعی در ورزش همگانی استفاده گردد.

مقدمه و هدف: فعالیت بدنی منظم و تغذیه سالم از عوامل کلیدی در پیشگیری و مدیریت سندروم متابولیک هستند که نقش مهمی در کاهش خطر بیماری های مزمن ایفا می کنند. هدف تحقیق حاضر قایسه ی فعالیت بدنی و رژیم غذایی مدیترانه ای در افراد مبتلا به سندروم و پیش سندروم متابولیک و همچنین ارزیابی قابلیت پرسشنامه ی سندروم متابولیک در پیش بیینی شاخص های بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی در این افراد بود. مواد و روش ها: از نمونه گیری تصادفی و خوشه ای برای انتخاب شهر و مراکز درمانی استفاده شد. 30 نفر از افراد دارای سندروم متابولیک به صورت تصادفی انتخاب و آزمایش خون گرفته شد. شرکت کنندگان افراد دارای سندروم متابولیک (362 نفر) و پیش سندروم متابولیک ( 190 نفر) در دو محدوده ی سنی 30-60 سال و بالای 60 سال بودند. فعالیت بدنی و تغذیه افراد با استفاده از پرسشنامه های فعالیت بدنی-فرم کوتاه و رژیم غذایی مدیترانه ای ارزیابی شد. از تحلیل بلاند- آلتمن برای اعتبار سنجی پرسشنامه ی سندروم متابولیک، آزمون های تحلیل واریانس برای بررسی تفاوت های میانگین در متغیرها و اثرات چندگانه ی شهرها و همبستگی پیرسون برای بررسی روابط خطی بین متغیرها استفاده شد. یافته ها: افراد مبتلا به سندروم متابولیک پیروی بالاتری از رژیم غذایی مدیترانه ای داشتند (001/0 P ≤). تفاوتی در نمره ی خطر سندرم متابولیک در دو گروه سنی مشاهده نشد. بین رژیم غذایی مدیترانه ای و سندروم متابولیک یک رابطه منفی و بسیار ضعیف وجود داشت (12/0= r، 05/0>P). پرسشنامه ی سندروم متابولیک توانست شاخص های آزمایشگاهی سندروم متابولیک را پیش بینی کند. نتیجه گیری: احتمالا برای تشخیص اولیه ی سندروم متابولیک می توان از پرسشنامه استفاده کرد با این حال برای اعتبارسنجی کامل، مطالعات طولی با نمونه های بزرگ تر توصیه می شود. همچنین یافته ها بر اهمیت اصلاح سبک زندگی شامل بهبود الگوهای تغذیه و افزایش فعالیت بدنی برای پیشگیری و مدیریت سندروم متابولیک تأکید دارد.

هدف کلی پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر بهبود نگرش و قصد استفاده از خدمات هوش مصنوعی در کاربران باشگاه های بدنسازی بود. پژوهش حاضر به روش کمّی انجام شد و تعداد 384 نفر از کاربران باشگاه های بدنسازی منطقه یک شهر تهران به روش در دسترس انتخاب و پرسشنامه کاربرد هوش مصنوعی در خدمات ورزشی توسط (چین و همکاران، ۲۰۲۲) را تکمیل کردند. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی نشان داد که سودمندی درک شده، سهولت استفاده و اهمیت ورزش بر نگرش نسبت به استفاده از خدمات هوش مصنوعی تأثیر مثبت معنادار دارد. همچنین، نگرش نسبت به استفاده از خدمات هوش مصنوعی بر قصد استفاده از خدمات هوش مصنوعی تأثیر مثبت معنادار دارد. بنابراین، با پررنگ تر شدن نقش هوش مصنوعی در ورزش پیشنهاد می شود باشگاه های بدنسازی در حوزه سخت افزار و نرم افزار با بهره گیری از هوش مصنوعی توسعه پیدا کنند.

زمینه و هدف: سالمندی با تضعیف پاسخ های آنژیوژنیک و اختلال در هموستاز عروقی همراه است و همین موضوع اهمیت بهره گیری از رویکردهای نوین مانند تمرین با محدودیت جریان خون را در بهبود عملکرد عروقی نشان می دهد. هدف از مطالعه حاضر، تعیین تأثیر 12 هفته تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون (BFR) بر عامل القای هایپوکسی-1 آلفا (HIF-1α)، عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و نیتریک اکساید (NO) در سالمندان بود. روش تحقیق: در کارآزمایی بالینی حاضر، ۴5 سالمند (میانگین سنی 15/4±4/62 سال) به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه مساوی (۱۵ نفره) تمرین با BFR (شدت 20 تا 30 درصد یک تکرار بیشینه)، تمرین مقاومتی (شدت 70 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه) و گروه کنترل تقسیم شدند. تمرینات به مدت 12 هفته، دو جلسه در هفته اجرا شد. نمونه های خونی پیش و پس از مداخله جمع آوری و سطوح سرمی HIF-1α و VEGF به روش الایزا و NO با روش گریس سنجش شدند. داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل کوواریانس و تعقیبی LSD در سطح معنی داری 05/0≥p تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: پس از 12 هفته مداخله، در گروه های تمرین مقاومتی و تمرین با BFR سطوح HIF-1α (به ترتیب 61 و ۸۷ درصد)، VEGF (به ترتیب 13و 15 درصد) و NO (16 درصد برای هر دو گروه) نسبت به پیش آزمون افزایش یافت و این تغییرات در مقایسه با گروه کنترل معنی دار بود (05/0>p). همچنین، سطح HIF-1α در گروه تمرین با BFR به طور معنی داری بیش از گروه تمرین مقاومتی بود (01/0=p). با این حال، تفاوت معنی داری بین شاخص های VEGF (08/0=p) و NO (16/0=p) در دو گروه تمرینی مشاهده نشد. نتیجه گیری: تمرین مقاومتی با و بدون BFR با افزایش سطوح شاخص های HIF-1α، VEGF و NO؛ موجب بهبود عملکرد اندوتلیال و بازسازی عروقی در سالمندان می شود و می تواند به عنوان رویکردی مؤثر در پیشگیری از اختلالات قلبی -عروقی مرتبط با سالمندی مطرح گردد.

این تحقیق با هدف شناسایی شایستگی فرهنگی معلمان تربیت بدنی انجام شد. برای تحقق این هدف، از روش کیفی و رویکرد تحلیل مضمون با رویکرد براون و کلارک (2006) بهره گیری شد. پژوهش حاضر در بازه زمانی بهار تا زمستان 1403 انجام شد. از حیث هدف، این تحقیق کاربردی بود و مشارکت کنندگان شامل اساتید دانشگاه فرهنگیان و معلمان تربیت بدنی بودند که معیار انتخاب آن ها، داشتن تحصیلات تکمیلی و فعالیت در حوزه مطالعات سازمانی بود. با توجه به شاخص اشباع نظری و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، درمجموع دوازده مصاحبه صورت گرفت. ابزار اصلی پژوهش، مصاحبه اکتشافی نیمه ساختاریافته بود. در این تحقیق، برای بررسی روایی، بازبینی داده ها توسط کارشناسان و برای تأیید پایایی نتایج از طریق تأیید توافق درون موضوعی بررسی شد. پس از انجام مصاحبه ها، داده ها با استفاده از کدگذاری تجزیه و تحلیل شده و درنهایت در قالب مضامین مشخص دسته بندی شدند. برای افزایش اعتبار نتایج، توافق درون موضوعی ۸۵ درصد به دست آمد که نشان دهنده انسجام و اعتبار یافته ها در تحلیل های صورت گرفته است. براساس یافته ها، عوامل مؤثر بر شایستگی فرهنگی معلمان تربیت بدنی شامل آگاهی فرهنگی، مهارت های ارتباطی، تربیت و آموزش مستمر، سیاست های آموزشی و سازمانی، فنون تدریس چندگانه، توسعه توانمندی های اجتماعی، درک و احترام به حقوق فرهنگی، آموزش والدین و جامعه، و بهبود مستمر شایستگی فرهنگی هستند. نتیجه گیری می شود که برای ارتقای شایستگی فرهنگی معلمان تربیت بدنی، برگزاری کارگاه های آموزشی، تقویت مهارت های ارتباطی، توسعه سیاست های حمایتی، استفاده از فنون تدریس چندگانه، و احترام به حقوق فرهنگی باید مدنظر قرار گیرد. این اقدامات می توانند به بهبود کیفیت آموزشی و فرهنگی در محیط های تربیت بدنی کمک کنند.

ورزش قهرمانی یکی از مؤلفه های اثرگذار بر هویت و برند ملی کشورها به شمار میرود و ارتقاء آن نیازمند رویکردی جامع، نظاممند و فرابخشی است. پژوهش حاضر با هدف ارائه چشم اندازی نوین در سیاست گذاری ورزش قهرمانی ایران، به بررسی گذار از رویکرد دولتی محور به الگوی خصوصی گرایی در طراحی مدل توسعه ای پرداخته است. این مطالعه با رویکرد کیفی و بهره گیری از نظریه داده بنیاد به شیوه نظاممند استراوس و کوربین (2008) انجام شده و اطلاعات آن از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 18 نفر از خبرگان منتخب حوزه ورزش گردآوری گردید. تحلیل داده ها منجر به استخراج سه مقوله محوری شامل: «حضور پایدار بخش خصوصی»، «اهداف ورزش قهرمانی» و «روند ایدهآل خصوصی سازی» گردید. همچنین 6 مقوله علی (الزامات ملی و بین المللی، اقتصاد ملی و ورزشی، واگذاری نقش دولت، موفقیت های بین المللی، توسعه کلان ورزش و اصلاح مقررات)، 6 مقوله مداخله گر (نفوذهای سیاسی، امنیت سرمایه، تفکر خصوصی گرا، بوروکراسی، کیفیت خدمات و محدودیت های زمانی) و 7 مقوله زمینه ای (حمایت های اولیه، زیرساخت ها، مالکیت فکری، اسناد بالادستی، مدیریت سیستمی و ارزیابی) شناسایی شدند. راهبردهایی چون تقویت دیپلماسی ورزشی، کارآفرینی، مشارکت هواداری، توانمندسازی فناورانه و طراحی مدل بهینه، از جمله مسیرهای تحول آفرین پیشنهادشده هستند. در نهایت، پیامدهایی نظیر شکوفایی برند ملی، خودکفایی اقتصادی، توسعه فناوری و اصلاح ساختار ورزش قهرمانی مورد انتظار است. این نتایج می تواند برای سیاست گذاران و متولیان امر علی الخصوص وزارت ورزش و جوانان راهگشا باشد.

هدف: هدف از تحقیق حاضر تعیین روایی و پایایی پرسشنامه خودگویی ارگانیک در ورزش بر اساس طبقه بندی خودگویی ارگانیک به خودگویی خودکار و خودگویی هدفمند بود. مواد و روش ها: پرسشنامه خودگویی ارگانیک از انگلیسی به فارسی ترجمه شد و روایی صوری و محتوای آن با استفاده از نظر 10 استاد صاحب نظر در زمینه خودگویی تعیین گردید. در مرحله جمع آوری داده ها، تعداد 450 ورزشکار از رشته های تیمی و انفرادی به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و پرسشنامه خودگویی ارگانیک را پس از تمرین یا رقابت تکمیل نمودند. یافته ها: نتایج تحلیل عاملی تاییدی در نرم افزار SMART-PLS نشان داد که ضریب آلفا کرونباخ و پایایی مرکب برای مولفه های خودگویی ارگانیک از معیار 70/0 بیشتر و از معیار 95/0 کمتر بود. بنابراین، پرسشنامه از همسانی درونی یا پایایی قابل قبولی برخوردار است.معیار متوسط واریانس استخراج شده (AVE) به عنوان شاخص روایی درونی مدل اندازه گیری نیز بیشتر از معیار قابل قبول 50/0 بودند، بنابراین، روایی همگرا برقرار است. شاخص های نیکویی برازش RMSEA، مجذور کای اسکوئر، NFI، CFI، GFI، SRMR قابل قبول بودند. بنابراین، پرسشنامه خودگویی ارگانیک از روایی سازه در میان ورزشکاران ایرانی برخوردار است. نتیجه گیری: پرسشنامه خودگویی ارگانیک مقیاسی مبتنی بر نظریه چند بعدی و حالتی خودگویی ارگانیک در وزشکاران می باشد و دو نوع خودگویی خودکار و خودگویی هدفمند را از طریق ارزیابی چهار مولفه خودگویی خودکار و هفت مولفه خودگویی هدفمند را می سنجند و نتایج تحقیق حاضر از روایی و پایایی نسخه فارسی آن حمایت کردند

امروزه کسب و کارهای ورزشی با چالش های خاصی مواجه هستند که توسعه آن ها را تحت تأثیر قرار می دهد. این موانع شامل نگرانی های زیست محیطی، تغییرات در عادات و سلایق مصرف کنندگان، رقابت فشرده، تغییرات سریع در فناوری و تحولات اقتصادی می باشد. عملکرد پایدار در کسب و کارهای ورزشی شامل ایجاد توازن بین اهداف اقتصادی: (توانایی کسب و کار برای ایجاد سود و رشد اقتصادی پایدار)، اجتماعی: (توانایی کسب و کار برای ایجاد ارزش برای جامعه) و محیطی: (توانایی کسب و کار برای حفاظت از محیط زیست) اشاره دارد. با توجه به اهمیت موارد مطرح شده هدف این پژوهش ارائه چارچوب تحلیلی توسعه کسب و کارهای ورزشی در جزیره کیش انجام شده است. روش پژوهش از نوع کیفی با رویکرد داده بنیاد بود. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان باشگاه های ورزشی و شرکت های تولیدی ورزشی، فروشنده های فروشگاه های ورزشی، مدیران بازاریابی و بازاریاب های محصولات ورزشی بود. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت بر مبنای اشباع نظری و به صورت هدفمند و در دسترس، نمونه گیری شدند و از آن ها نظرخواهی شد (17 نفر). ابزارهای پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. روایی ابزار با استفاده از روش های روایی سنجی کیفی مطلوب ارزیابی شد. از روش کدگذاری و چارچوب بندی مفهومی برای تحلیل یافته ها استفاده شد. چارچوب تحلیلی ارائه شده شامل عوامل علی شامل چهار بعد نهادی و سازمانی، رقابت پذیری، منابع انسانی و کیفیت ارتباط بود. عوامل زمینه ای شامل چهار بعد بازاریابی ورزشی، تامین مالی، مدیریت نوین کسب و کار و برندسازی بود. عوامل مداخله گری شامل سه بعد نوسانات اقتصادی، قوانین مالی و محیط پویا و رقابتی بود. راهبردهای توسعه کسب و کار ورزشی شامل چهار راهبرد بازاریابی محتوایی، بازاریابی رسانه های اجتماعی، اینفلئونسر مارکتینگ و بازاریابی رویداد بود. در نهایت پیامدها نیز شامل پایداری اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی بود. با توجه به نتایج می توان گفت که هریک از این ابعاد و هر یک از مراحل موجود در چارچوب پژوهش نیازمند به کارگیری برنامه های یکپارچه و ویژه ای در جهت توسعه کسب و کار ورزشی می باشد.

مقدمه: برنامه ریزی مناسب گذراندن اوقات فراغت به همراه خانواده که بر اساس فعالیت ورزشی طراحی شود، می تواند بسیاری از مشکلات فراغتی و ورزشی جامعه را برطرف کند. در همین زمینه پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش تحلیل مضمون بود که بر اساس نظر متخصصان انجام شد. جامعه آماری پژوهش متخصصان و کارشناسان اوقات فراغت و همچنین متخصصان مدیریت ورزشی بودند که 18 نفر از آنان با روش گلوله برفی و تا زمان رسیدن به اشباع نظری انتخاب و در مصاحبه شرکت داده شدند. ابزار اندازه گیری شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و داده ها با توجه به مراحل تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها: عوامل تأثیرگذار بر اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل عوامل شناختی، عوامل اعتقادی-فرهنگی، عوامل اقتصادی، عوامل مدیریتی، عوامل سوق دهنده، عوامل بازدارنده و عوامل اجتماعی؛ راهبردهای آن شامل راهبردهای اقتصادی، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای سیاستگذاری، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی و پیامدهای به کارگیری مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل توسعه اجتماعی، توسعه اقتصادی، توسعهورزشی، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه سلامتی بودند. نتیجه گیری: با پرداختن به عوامل تأثیرگذار و به کارگیری راهبردهای ارائه شده در این پژوهش در زمینه اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی می توان به توسعه پایدار در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، ورزشی، کیفیت زندگی و سلامتی دست یافت.

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی روابط ساختاری بین رفتار عادلانه معلم تربیت بدنی با خودکارآمدی، شایستگی بدنی ادراک شده و مشارکت ورزشی دانش آموزان نوجوان طراحی شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران بودند. حجم نمونه شامل 384 نفر (192 پسر و 192 دختر با دامنه سنی 16 الی 18 سال) بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از مقیاس رفتار عادلانه معلمان، پرسشنامه خودکارآمدی برای کودکان، پرسشنامه خودتوصیفی بدنی و پرسشنامه مشارکت در کلاس تربیت بدنی برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش و از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری AMOS برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ارتباط مثبت و معنادار ساختاری بین خودکارآمدی (44/0=β)، شایستگی بدنی (39/0=β) و مشارکت ورزشی (25/0=β) با رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی وجود داشت. علاوه بر این، ارتباط مثبت و معناداری نیز بین خودکارآمدی (38/0=β) و شایستگی بدنی (30/0=β) با مشارکت ورزشی دانش آموزان مشاهده شد. همچنین، خودکارآمدی (16/0=β) و شایستگی بدنی (11/0=β) به طور معناداری رابطه بین رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی و مشارکت ورزشی را میانجی گری کردند. نتیجه گیری: معلمان تربیت بدنی با رفتارهای عدالت محور قوی، می توانند مشارکت دانش آموزان را در کلاس های تربیت بدنی افزایش دهند. لذا، ضروری است که معلمان تربیت بدنی به رفتارهای حمایتی و عدالت محور توجه کنند تا انگیزه و مشارکت ورزشی دانش آموزان را بهبود بخشند.

هدف: هدف از این پژوهش؛ بررسی تأثیر تحریک فراجمجمه ای با جریان مستقیم بر تصمیم گیری ریسک پذیر دانش آموزان شطرنج باز، با توجه به ویژگی های شخصیتی آن ها بود. مواد و روش ها: در این پژوهش، تعداد 28 دانش آموز متوسطه دوم که در ورزش شطرنج فعالیت داشته و در مسابقات لیگ استانی و کشوری شطرنج حضور داشتند، شرکت نمودند که بر اساس پرسش نامه 5 عاملی ویژگی های شخصیتی نئو به دو گروه؛ 14 دانش آموز برون گرا (88/0±17) و 14 دانش آموز درون گرا (02/1±5/16) تقسیم شدند. هر آزمودنی در سه جلسه مجزا با فاصله حداقل 72 ساعت استراحت بین جلسات در آزمایشگاه حضور یافت. آزمودنی ها در هر جلسه، قبل از هر نوع تحریک، تکلیف شرط بندی آیووا و بازی رایانه ای لیچز را انجام دادند. سپس، تحت یکی از 3 شرط؛ آنودال راست/کاتودال چپ، کاتودال راست/آنودال چپ و شَم به مدت 20 دقیقه با شدت 2 میلی آمپر بر روی قشر خلفی جانبی پیش پیشانی مورد تحریک الکتریکی قرار گرفتند. آزمودنی ها، پس از اتمام تحریک، مجدداً تکلیف شرط بندی آیووا و بازی رایانه ای لیچز را انجام دادند. یافته ها: تحلیل داده ها با استفاده از آنوای دو راهه مرکب نشان داد که در تکلیف شرط بندی آیووا، بین تحریک آنودال راست/کاتودال چپ و کاتودال راست/آنودال چپ براساس ویژگی های شخصیتی تفاوت معناداری وجود داشت (001/0p=). نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که تحریک فراجمجمه ای با جریان مستقیم براساس ویژگی های شخصیتی بازیکنان شطرنج تأثیر متفاوتی بر روی تصمیم گیری آن ها دارد. به طوری که؛ نتایج پژوهش نشان داد بازیکنان برون گرا ریسک پذیرتر و بازیکنان درون گرا محتاطانه تر عمل می کردند.

در مطالعات گذشته شناسایی آسیب های سر براساس معیارهای تک پارامتری بود؛ در حالی که با در نظر گرفتن چند پارامتر در ارزیابی آسیب سر می توان اطلاعات دقیق تری به دست آورد؛ ازاین رو هدف مطالعه حاضر، بررسی و تحلیل معیارهای تک پارامتری و چندپارامتری آسیب سر در ورزش های برخوردی بود. با استفاده از مطالعات پیشین و شبیه سازی با نرم افزار آدامز معیارهای تک پارامتری (شتاب های خطی و چرخشی) به دست آمد. همچنین با استفاده از معادله ای ترکیبی از شتاب های خطی و چرخشی، معیار چندپارامتری محاسبه شد. نتایج نشان داد، شتاب های چرخشی سر در ورزش های برخوردی بالاتر از آستانه شتاب چرخشی مرتبط با ضربه مغزی بود. در میان ورزش های بررسی شده، تنها در تکواندو شتاب خطی بالاتر از آستانه آسیب سر بود؛ این در حالی است که در بررسی معیار چندپارامتری، هیچ کدام از ورزش های مطالعه شده درمعرض آستانه آسیب سر قرار نداشتند. به طورکلی، نتایج حاکی از بالا بودن معیار های آسیب سر در تکواندو نسبت به سایر ورزش های رزمی بود. از طرفی معیار ترکیبی آسیب سر برخلاف معیارهای تک پارامتری نمی تواند منجر به آسیب های سر در ورزش های برخوردی شود.

هدف اصلی این پژوهش، فراتحلیل جامع تسهیل کننده ها و بازدارنده های مشارکت افراد بزرگسال دارای معلولیت جسمی-حرکتی در ورزش و فعالیت بدنی بود. این مطالعه به روش مرور نظام مند و فراتحلیل با پیروی از راهنمای پریزما و معیارهای پیکوس بر روی مطالعات کمی (همبستگی/پیمایشی) انجام شد. جستجوی نظام مند در 14 پایگاه اطلاعاتی ملی و بین المللی برای مقالات منتشر شده به زبان فارسی یا انگلیسی بین سال های 1399 تا 1403 (2020-2024) صورت گرفت که در نهایت 11 مطالعه با 60 اندازه اثر وارد تحلیل شدند. داده ها با چک لیست استاندارد استخراج، کیفیت مطالعات با ابزارهای AXIS/JBI ارزیابی، و سوگیری انتشار با نمودار قیفی، آزمون اگر و روش برش و پر کردن دوال بررسی گردید (سوگیری معنادار یافت نشد). تحلیل ها با نرم افزار CMA و با استفاده از مدل اثرات تصادفی، محاسبه اندازه اثر ترکیبی، شاخص ناهمگونی و تحلیل زیرگروه انجام شد. یافته های کلی نشان داد عوامل تسهیل کننده به طور معناداری با افزایش مشارکت (001/0>p،  384/0=r) و عوامل بازدارنده به طور معناداری با کاهش مشارکت (001/0>p، 165/0-=r) مرتبط هستند. تحلیل جزئی زیرگروه ها نشان داد عوامل فردی (217/0=r) و اجتماعی (191/0=r) مهم ترین تسهیل کننده های معنادار بودند. همچنین، موانع ناشی از سلامت (206/0-=r)، موانع اجتماعی-فرهنگی (122/0-=r)، موانع مرتبط با کارکنان/برنامه/سیاست (084/0-=r)، موانع نگرشی (074/0-=r)، موانع محیطی (067/0-=r) و موانع ایمنی (030/0-=r) به عنوان بازدارنده های معنادار شناسایی شدند. این نتیجه نشان می دهد که مشارکت ورزشی افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی پدیده ای چندبعدی است و مداخلات مؤثر باید رویکردی چندسطحی داشته باشند که همزمان بر تقویت عوامل فردی و اجتماعی و رفع موانع سلامتی، ساختاری، نگرشی و محیطی تمرکز کنند.

هدف کلی پژوهش تحلیلی توصیفی از نقش خصوصی سازی در عملکرد اماکن وفضاهای ورزشی خصوصی شده بود. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی و رویکرد پژوهش، آمیخته (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی علاوه بر مصاحبه از اسناد، نتایج تحقیقات و کتب مرجع موجود فارسی و لاتین مرتبط با خصوصی سازی استفاده شد. جامعه آماری بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ متخصصان خصوصی سازی، مدیران و کارشناسان اداره کل ورزش و مشتریان بودند. برای ساخت الگو از روش کیفی تحلیل محتوا و برای آزمون الگو از روش کمی، توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی مبتنی بر الگوی معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که 45 کد مفهومی و 7 مقوله اصلی شامل، ارتقای کیفیت خدمات ورزشی، فرایندهای اداری مؤثر، برنامه ریزی اثر بخش، امکانات و سخت افزار، رضایت مشتری، توسعه روابط اجتماعی و در نهایت ایمنی و امنیت بود. یافته های حاصل از تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که خصوصی سازی بر شاخص های عملکرد اماکن و فضاهای خصوصی شده از دیدگاه کاربران تأثیر مثبت و معنی داری دارد. همچنین مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. پیشنهاد می گردد دولت وظیفه پشتیبانی و نظارت و سیاست گذاری را به عهده داشته باشد و برای سرمایه گذاران بخش خصوصی، قوانین حمایتی شفاف، تسهیلات ارزان قیمت و تشویقی  مهیا کند.

با شناسایی عوامل خطرزای آسیب مانند تعادل ضعیف و نقص در عملکرد حرکتی، می توان دانش آموزان مستعد آسیب را شناخت و با انجام تمرینات مناسب، خطر بروز آسیب را در آن ها کاهش داد. هدف مطالعه حاضر، تعیین اثربخشی تمرینات عملکردی بر نمره آزمون غربالگری حرکات عملکردی و تعادل پویای اندام تحتانی و فوقانی دانش آموزان مستعد آسیب بود. در این مطالعه نیمه تجربی، 60 نفر از دانش آموزان 10 تا 13 ساله با نمره کمتر از 14 در آزمون غربالگری حرکات عملکردی (مستعد آسیب)، به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی (تمرینات عملکردی) قرار گرفتند. گروه تجربی به انجام هشت هفته تمرینات عملکردی پرداخت و گروه کنترل در این مدت به روتین معمولی زندگی خود ادامه داد. عملکرد حرکتی و تعادل اندام تحتانی و فوقانی به ترتیب با آزمون های غربالگری حرکات عملکردی و آزمون تعادل Y، در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی شد. داد ه ها با استفاده از آزمون آنالیز کوواریانس در نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شد (P£0/05). نتایج آزمون کوواریانس نشان داد، پس از کنترل اثر پیش آزمون، در پس آزمون نتایج آزمون غربالگری حرکات عملکردی و تعادل پویای پا و دست برتر (در هر سه جهت)، بین دو گروه اختلاف معناداری وجود داشت (001/0>P). با توجه به نتایج پژوهش، استفاده از تمرینات عملکردی برای بهبود عملکرد حرکتی و تعادل پویای اندام تحتانی و فوقانی با هدف کاهش خطر بروز آسیب در دانش آموزان مستعد آسیب پیشنهاد می شود

این مطالعه با هدف تحلیل هماهنگی مفاصل اندام تحتانی در اجرای لانج به جلو، با و بدون تی آرایکس انجام شد. با استفاده از سیستم آنالیز حرکت هشت دوربینه، داده های کینماتیکی مربوط به اجرای سه مدل مختلف از لانج به جلوی 22 دانشجوی دختر فعال (شامل لانج به جلوی معمولی، لانج به جلو با قرار دادن دست یا پا داخل طناب تی آرایکس) جمع آوری شد. از نرم افزار متلب برای پردازش داده ها و از آزمون تحلیل واریانس در سطح معناداری 05/0≥P برای تحلیل آماری داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که حرکت لانج به عنوان یک تمرین زنجیره حرکتی بسته و زانومحور، حاصل حرکت هم فاز مفاصل اندام تحتانی است. در اجرای لانج با قرارگیری پا داخل طناب تی آرایکس، درگیری مفصل ران افزایش و درگیری مفصل مچ پا کاهش نشان داد؛ در حالی که در اجرای لانج با گرفتن طناب تی آرایکس در دست، درگیری مفصل مچ پا بیشتر و درگیری مفصل ران کمتر بود. با توجه به نتایج به دست آمده، فرضیه وجود هم افزایی بین مفاصل ران و مچ پا تأیید شد. با توجه به افزایش تغییرپذیری هماهنگی در فاز بالا آمدن در لانج، پیشنهاد می شود افرادی با مشکلات تعادلی یا ضعف عضلانی در هنگام اجرای این حرکت، کنار یک تکیه گاه بایستند و در صورت لغزش یا افتادن از تکیه گاه کمک بگیرند.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، کاوش عوامل تأثیرگذار بر بخش بندی بازار رویدادهای ورزشی ایران بر مبنای انگیزه تماشاگران بود. روش پژوهش: پژوهش کیفی حاضر با روش تحلیل تماتیک انجام گرفت و جامعه آماری همه استادان تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های سطح کشور (به طور خاص مدیریت ورزشی و بازاریابی ورزش)، مدیران رویدادهای ورزشی، متخصصان و شاغلان حوزه بازاریابی و گردشگری ورزشی،تماشاگران و شرکت کنندگان رویدادهای ورزشی بود. از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته استفاده شد. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. طی یک پروسه و مصاحبه با 19 نفر، مصاحبه ها به نقطه اشباع نظری رسید. بر اساس تحلیل تماتیک، داده ها کدگذاری و تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: در تحلیل تماتیک داده های حاصل از مصاحبه با خبرگان بر اساس موضوع پژوهش کدگذاری شدند. بر پایه یافته های حاصل از نتایج کیفی، 154 مفهوم، 11 تم فرعی (ادراکات و برداشت ها، اهداف مثبت، نیات تماشاگر، اجتماعی شدن، انگیزه های اولیه، ماجراجویی و تفریح، هیجانات و احساسات، علایق ورزشی، پرخاشگری و خشونت، امکانات رویداد و مکان، ویژگی های رویداد) و 3 تم اصلی (عوامل ذهنی، خصوصیات رویداد و عناصر فردی) شناسایی شدند. نتیجه گیری: می توان گفت که با بخش بندی رویدادهای ورزشی کشور بر اساس انگیزه های تماشاگران، می توان خدمات و امکاناتی متناسب با انگیزه های آنان فراهم آورد و به رویدادهای ورزشی تنوع بخشید و در نهایت، به رشد و توسعه گردشگری رویداد و صنعت ورزشی کشور کمک کرد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی موانع توسعه رشته وزنه برداری بانوان در ایران انجام شد. روش پژوهش آمیخته و مشارکت کنندگان شامل مسئولین فدراسیون، مسئولین هیأت های استانی، مربیان، داوران و ورزشکاران زن وزنه بردار بودند که با روش نمونه گیری هدفمند به تعداد 14 نفر انتخاب شده و با آنان مصاحبه نیمه ساختار یافته تا اشباع نظری صورت گرفت. در بخش کیفی، از رویکرد تحلیل مضمون و نرم افزار Atlas ti و در بخش کمی برای وزن دهی مؤلفه ها از روش تحلیل روابط علی- معلولی (DEMATEL) براساس داده های حاصل از پرسشنامه های 8 نفر از مشارکت کنندگان بخش کیفی استفاده گردید. یافته ها نشان داد موانع توسعه رشته وزنه برداری بانوان در ایران شامل هفت مضمون و 19 مضمون فرعی؛ ضعف مدیریت توسعه (سطح ملی و سطح استانی)، ضعف منابع توسعه (منابع مالی و حمایتی و امکانات و تجهیزات)، ضعف مشارکت توسعه (استعدادها و ورزشکاران، مربیان و داوران، علاقمندان و فراگیران، متخصصان و فعالان ورزش و مدیران و کارشناسان)، ضعف فرآیندهای پشتیبان توسعه (دانش و فناوری، آموزش و توانمندسازی و بازاریابی و ارتباطات)، ضعف حوزه های توسعه (وزنه برداری پایه و آماتوری و وزنه برداری قهرمانی و حرفه ای)، ضعف حمایت توسعه (حمایت ورزش زنان و حمایت وزنه برداری مردان) و چالش های محیط توسعه (محیط اجتماعی- فرهنگی، محیط ورزشی و محیط بین المللی) هستند. پژوهش حاضر لیستی جامع از چالش ها و موانع رشته وزنه برداری بانوان در ایران را ارائه کرده و نقشه راهی استراتژیک جهت رفع موانع توسعه این رشته برای سازمان های ورزشی مربوطه از جمله وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون و هیأت های وزنه برداری در سطح استان ها و شهرستان ها به رامغان آورده است.