زهرا میرآخوری

مقدمه: کاهش فعالیت جسمانی یکی از علل شروع بیماری های مزمن در جوامع امروزی است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر مصرف آووکادو همراه با تمرینات هوازی بر نیمرخ لیپیدی و عملکرد جسمانی است. روش پژوهش: 36 زن غیرفعال (23/1 ± 43/27BMI ) منطقه 5 تهران به روش نمونه گیری در دسترس با توجه به معیارهای پژوهش، انتخاب و پس از همگن کردن نمونه ها (قد، وزن، سن) به صورت تصادفی به چهار گروه 10نفری (سه گروه تجربی و یک گروه کنترل) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت هشت هفته تمرینات هوازی تناوبی را اجرا کردند. گروه میوه آووکادو+تمرین، همزمان با شرکت در هشت هفته تمرین، روزی دو برش 100 گرمی از میوه آووکادو را در دو نوبت صبح و عصر دریافت کردند. گروه آووکادو، در طول هشت هفته تمرین، آووکادو مصرف کردند و گروه کنترل به زندگی عادی خود ادامه دادند. از روش آنکووا برای بررسی اختلاف معناداری میانگین ها متغیرهای نیمرخ لیپیدی و عملکرد جسمانی در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد هشت هفته تمرینات هوازی دارای تأثیر معنادار بر متغیرهای کاهش وزن، تری گلیسیرید، LDL و HDL و عملکرد بدنی آزمودنی ها داشته است (05/0>P). در گروه مصرف میوه آووکادو نیز تأثیرات مثبت و معنادار بر متغیرهای تری گلیسیرید و HDL داشت و بیشترین تغییر در متغیرهای گروه تمرین+آووکادو مشاهده شد (05/0>P). نتیجه گیری: با انجام تمرینات هوازی و مصرف میوه آووکادو می تواند موجب کاهش روند افزایش وزن و نیمرخ لیپیدی شد و موجب جلوگیری از بیماری های مختلف نظیر قلبی-عروقی شود.

مقدمه و هدف: آیریزین و عامل نوروتروفیک مغزی به عنوان شاخص های مولکولی درگیر در عملکرد شناختی می باشند. پژوهش حاضر به دنبال بررسی اثر شنا با شدت بالا بر تغییرات این دو عامل و عملکرد شناختی می باشد.مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع تجربی بود. 20 سرموش صحرایی نر ویستار (سن 8 هفته، وزن 30 ±250 گرم) پس از دو هفته آشناسازی با محیط استاندارد حیوانات در آزمایشگاه و پروتکل تمرین، به طور تصادفی به دو گروه تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین در شش هفته تمرین شنا با شدت بالا شرکت کرد و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، موش ها قربانی و بافت هیپوکمپ آن ها  برداشته شد. برای سنجش بیان ژن آیریزین و BDNF از روش real-time PCR و برای ارزیابی عملکرد شناختی از آزمون آبی موریس استفاده شد. برای تحلیل یافته های بیان ژن از آزمون تی مستقل و برای عملکرد شناختی از آزمون کوواریانس در سطح معناداری 0.05>P استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد، شش هفته شنا با شدت بالا موجب افزایش معنادار سطوح آیریزین، BDNF (P=0.001) و بهبود عملکرد شناختی (P=0.001) گروه تمرین نسبت به گروه کنترل شد.بحث و نتیجه گیری: سطوح آیریزین و BDNF هیپوکمپ در پاسخ به شش هفته تمرینات شنا با شدت بالا به طور معناداری افزایش می یابد و این افزایش با بهبود عمکرد آزمون شناختی ماز آبی همراستا بود. از این رو به نظر می رسد بخشی از بهبود عملکرد شناختی متعاقب پروتکل تمرین با تغییرات افزایشی آیریزین و BDNF سلول های مغزی رخ داده باشد.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر 6 هفته تمرین هوازی بر بیان Nf-kB ، Lin28B ، میکرو RNA let-7a و اینترلوکین-6 بافت تومور موش های مبتلا به سرطان پستان بود. تعداد 20 سر موش بالب سی ماده 4 تا 5 هفته ای با میانگین وزن 17 گرم، با تزریق زیر جلدی سلول های سرطانی وابسته به گیرنده استروژن MC4-L2 به سرطان پستان مبتلا شده و به 2 گروه 10 تایی تومور تمرین (TT) و تومور کنترل (TC) تقسیم شدند. گروه تومور تمرین به مدت 6 هفته، 5 روز در هفته تمرین هوازی با شدتی برابر با 14تا 18 متر بر دقیقه انجام دادند. موش ها 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، قربانی شدند و نمونه های بافتی، برداشته و در دمای 70- درجه ذخیره شدند. میزان بیان ژن های Nf-kB ، Lin28B و میکرو RNA let-7a به روش Real time – PCR و IL-6 به روش الایزا اندازه گیری شد. آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر برای بررسی حجم تومور و آزمون تی مستقل برای بررسی IL-6 به کار گرفته شد. تجزیه و تحلیل آماری Nf-kB ، Lin28B و let-7a توسط نرم افزار REST انجام شد. حجم تومور، بیان ژن های Nf-kB و Lin28B و سطوح IL-6 در گروه TT نسبت به گروه TC کاهش یافت؛ اما بیان ژن let-7a افزایش معناداری داشت (P<0/05). در سرطان پستان،حلقه بازخوردی مثبت متشکل از Nf-kB ، Lin28B ، میکرو let-7a RNA و IL-6 فعال می شود. به نظر می رسد با توجه به اثر کاهشی تمرین هوازی بر این مدار تنظیمی و حجم تومور، این نوع تمرین می تواند به عنوان روش درمانی مکمل در کنار سایر روشهای درمانی سرطان -پستان وابسته به گیرنده استروژن به کار گرفته شود.