محمدحسین قربانی

هدف : این پژوهش با هدف شناسایی و طبقه بندی عوامل مؤثر بر بهبود عملکرد کاروان ورزشی ایران در بازی های آسیایی و المپیک و همچنین ارائه راهکارهایی کاربردی برای ارتقای این عملکرد انجام شده است. روش شناسی : روش پژوهش کیفی با رویکرد نظریه داده بنیاد و به شیوه ظاهرشونده گلیزری بکار گرفته شد. جامعه آماری شامل مسئولان وزارت ورزش و جوانان، مدیران کمیته ملی المپیک، رؤسا و دبیران فدراسیون ها و اعضای هیأت علمی رشته علوم ورزشی، و همچنین مربیان و ورزشکاران بود. نمونه گیری به صورت نظری انجام شد و با انجام ۲۵ مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافته ها : در مجموع 296 شاخص شناسایی شد که در سه سطح خرد، میانی و کلان و در قالب ۲۰ مضمون اصلی و 66 مضمون فرعی دسته بندی شدند. در سطح خرد، عواملی چون فیزیولوژیکی و جسمانی، روان شناختی، مهارت های فنی، شناختی و اخلاقی شناسایی شدند. در سطح میانی، مضامینی از جمله مدیریت و سیاست گذاری ورزشی، مدیریت منابع مالی، سرمایه گذاری راهبردی، رویدادها، حمایت و پشتیبانی، امکانات و تجهیزات، منابع انسانی، رسانه و پژوهش برجسته بودند. در سطح کلان نیز عواملی نظیر شرایط اقتصادی، روابط سیاسی، قوانین و مقررات، عوامل فرهنگی و اجتماعی، فناوری های نوین و محیط جغرافیایی مورد توجه قرار گرفت. نتیجه گیری : نتایج نشان می دهد که بهبود عملکرد کاروان ورزشی ایران مستلزم توجه هم زمان به عوامل چندسطحی خرد، میانی و کلان است. یکپارچگی و هماهنگی میان این عوامل می تواند زمینه ساز موفقیت های ورزشی پایدار در عرصه بین المللی شود.

محیط عملیاتی و عملکردی فدراسیون های ورزشی در طول سه دهه گذشته به طرز چشمگیری تغییر کرده است و امروزه فدراسیون ها بازیگران مهمی در اقتصاد جهانی شده اند. این روند بیانگر اهمیت سازوکارهای درآمدزایی فدراسیون ها است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ایجاد درآمدهای پایدار در فدراسیون کشتی جمهوری اسلامی ایران انجام گرفت. این تحقیق از نظر ساختار و ماهیت از نوع کیفی بود و از نظریه برخاسته از داده ها و الگوی ساختاریافته استراس و کوربین برای تدوین مدل پژوهش استفاده شد. به منظور گردآوری داده ها با 21 نفر از نخبگان و کارشناسان کشتی مصاحبه شد. نمونه گیری به صورت هدفمند بود و به شکل گلوله برفی ادامه یافت که درنهایت با معیار اشباع نظری فرایند مصاحبه و جمع آوری داده ها پایان یافت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از رویکرد داده بنیاد و الگوی پیشنهادی استراس و کوربین (1990) استفاده شده و از روش کدگذاری برای شناسایی پدیده محوری و همچنین هریک از عوامل عِلی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها بهره گرفته شد. در مرحله کدگذاری، 125 کد مستقل اولیه ایجاد شد. پدیده محوری مدل، «بازاریابی و مدیریت ذی نفعان» در نظر گرفته شد. از 125 کد استخراج شده، 18 کد مربوط به عوامل علی، 20 کد زمینه ای، 16 کد مداخله گر، 49 کد راهبردها و 22 کد مربوط به پیامدهای ایجاد درآمدهای پایدار در فدراسیون کشتی بود. مدیران و سیاست گذاران می توانند از نتایج این پژوهش به عنوان چارچوبی جامع برای توسعه درآمدزایی در فدراسیون کشتی استفاده کنند.

اهمیت کسب وکارهای کوچک و متوسط به عنوان ابزاری برای رشد اقتصادی در بسیاری از کشورهای پیشرفته مشخص شده است. بررسی و شناسایی عوامل مؤثر بر رونق کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی می تواند به غنای علمی حوزه اقتصاد و بازاریابی ورزشی و مدیریت ورزشی کمک شایانی نماید. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل مؤثر بر بر رونق کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی بود. روش پژوهش حاضر کیفی  و از نوع پژوهشهای اکتشافی می باشد و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل اعضای هیئت علمی رشته مدیریت ورزشی، اعضای هیئت علمی رشته بازاریابی و مدیران و کارشناسان ورزشی صاحب نظر بودند و از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته ای با شرکت کنندگان انجام گرفت و با 25 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون جهت کسب اطلاعات این پژوهش استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که عوامل مؤثر بر رونق کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی از چهار مقوله اصلی تشکیل شده است که شامل عوامل حقوقی، عوامل فرهنگی-اجتماعی، عوامل مدیریتی و عوامل تکنولوژیک می شود. در نهایت با توجه به نتایج و عوامل مؤثر بر رونق کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی نیاز است برای استفاده از فرصت ها و مدیریت چالش های این حوزه برنامه های مناسبی تدوین کرد.

این پژوهش با هدف تحلیل عملکرد کاروان ورزشی ایران در ادوار المپیک تابستانی (1948 تا 2024) و مقایسه تطبیقی آن با کشورهای منتخب آسیایی انجام شد. رویکرد پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر روش های کمی بود. در گام نخست، عملکرد ایران در چهار دوره تاریخی مجزا شامل «دوره آغازین»، «پس از انقلاب»، «رشد و شکوفایی»، و «ثبات نسبی» طبقه بندی و تحلیل شد. یافته ها نشان می دهد که الگوی عملکرد ایران در این بازه زمانی، با وجود نوسانات، روندی تدریجی و رو به رشد را در شاخص هایی چون تعداد ورزشکاران اعزامی، تنوع رشته ها و تعداد مدال ها طی کرده است. در گام دوم، مقایسه عملکرد ایران با ۱۲ کشور آسیایی منتخب انجام شد. نتایج نشان داد که ایران با کسب مجموع ۸۸ مدال، در رتبه چهارم آسیا و جایگاه ۳۹ جهانی قرار گرفته است. با این حال، سه کشور برتر آسیایی (چین، ژاپن و کره جنوبی) با تکیه بر سیاست گذاری هدفمند، سرمایه گذاری کلان و تمرکز بر رشته های خاص، فاصله قابل توجهی با سایر کشورها از جمله ایران ایجاد کرده اند. همچنین، کشورهای هم تراز ایران نظیر قزاقستان و ازبکستان نیز از طریق اصلاحات ساختاری در حال ارتقای جایگاه خود هستند. استمرار این روند در ایران نیازمند تنوع بخشی به رشته های مدال آور، توسعه زیرساخت ها و بازنگری در سیاست های راهبردی ورزش قهرمانی است.

هدف پژوهش حاضر شناسایی چالش های توسعه ورزش الکترونیک بود. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پژوهشهای اکتشافی می باشد و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزه ورزش های الکترونیک، بازیکنان ورزش های الکترونیک، مدیران باشگاه های ورزش های الکترونیکی و مدیران و کارشناسان انجمن ورزش های الکترونیک بودند و از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته ای با شرکت کنندگان انجام گرفت و با 27 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون جهت کسب اطلاعات این پژوهش استفاده شد. نتایج پژوهش در بخش چالش های توسعه ورزش الکترونیک نشان می دهد که چالش های توسعه ورزش الکترونیک از شش مقوله اصلی تشکیل شده است که شامل چالش های زیرساختی، چالش های اقتصادی، چالش های ساختاری، چالش های فرهنگی-اجتماعی، چالش های آموزشی و چالش های سلامتی و تندرستی می شود. چالش های توسعه ورزش الکترونیک از شانزده مقوله فرعی تشکیل شده است که شامل زیرساخت فیزیکی محدود، زیرساخت آنلاین نامناسب، دسترسی محدود به فناوری، کمبود بودجه و منابع، فقدان حمایت مالی، سازماندهی نامناسب، عدم رسمیت، موانع فرهنگی، کلیشه ها و برچسبها، مسائل نژادی و جنسیتی، آموزش و آگاهی نامناسب، کمبود محتوا، فقدان پرورش استعداد، فشار جسمانی، سلامت روان و سلامت اجتماعی می باشد. در نهایت با توجه به نتایج و چالش های توسعه ورزش الکترونیک نیاز است برای مدیریت چالشهای این حوزه برنامه های مناسبی تدوین کرد.

گردشگری ورزشی پیشرانهای موثر بسیاری می تواند داشته باشد که تصمیمات سفر بر اساس آنها گرفته می شود. تحلیل پیشرانهای موثر آینده گردشگری ورزشی به پیشرفت این حوزه می تواند کمک شایانی نماید. لذا هدف پژوهش حاضر تحلیل پیشرانهای موثر بر آینده گردشگری ورزشی بود. روش پژوهش حاضر آمیخته و از نوع تحلیلی و اکتشافی است و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزه گردشگری ورزشی شامل راهنمایان تورهای گردشگری ورزشی، کارشناسان حوزه گردشگری ورزشی و مدیران ارشد سازمان های مرتبط با گردشگری و اساتید مدیریت ورزشی با تخصص گردشگری بود که از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شد. در بخش خبرگان از ابزار مصاحبه استفاده شد و با 18 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از از روش تحلیل تاثیرات متقابل استفاده گردید. در ابتدا عوامل کلیدی و تأثیرگذار بر گردشگری ورزشی احصاء گردید و 58 عوامل کلیدی و تاثیرگذار تدوین شد. در گام دوم با تشکیل پانل خبرگی عوامل کلیدی و تاثیرگذار مشابه با یکدیگر ادغام گردید و از بین 58 عوامل کلیدی و تاثیرگذار، 8 پیشران اصلی تأثیرگذار برای گردشگری ورزشی شناسایی گردید. در انتها با استفاده از نرم افزار آینده پژوهی میک مک و به کارگیری روش تحلیل ماتریس متقاطع تحقیق تاثیرات متقابل پیشران ها تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد که 8 پیشران اصلی بر آینده گردشگری ورزشی تاثیرگذار است که شامل توسعه گردشگری و زیرساخت های آن، فناوری و دیجیتال، سلامتی و تندرستی، تحولات مدیریتی و اشتغال، پایداری محیط، متنوع سازی، عوامل اقتصادی و رسانه و ارتباطات می شود.

تحقیق حاضر به دنبال سنجش جنبه های حقوقی سواد رسانه ای مربیان، مدیران و ورزشکاران می باشد. این تحقیق از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر استراتژی پژوهشی از نوع تحقیقات پیمایشی با رویکرد مدل معادلات ساختاری بود که به صورت میدانی اجرا گردید. جامعه آماری تحقیق شامل در این پژوهش، کلیه مربیان، مدیران و ورزشکاران در سطح شهر مشهد بود که بر اساس برآورد اولیه تعداد 700 نفر محاسبه شد. در این تحقیق از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب استفاده شد؛ لذا برای هر گروه مربیان، مدیران و ورزشکاران 70 نفر در نظر گرفته شد (210 N=). در تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی برای طبقه بندی داده ها و در آزمون سوالات پژوهش از مدل های تحلیل عاملی تأییدی و اکتشافی در نرم افزار لیزرل و اس پی اس اس استفاده شد. در تجزیه توصیفی داده ها نتایج در قالب جداول فراوانی و درصدها استاندارد ارائه گردید و از روش های آماری استنباطی آزمون بارتلت و کیسر- می یر و معادلات ساختاری کلیه فعالیت های آماری انجام گردید. یافته های پژوهش نشان داد که جنبه های حقوقی سواد رسانه ای مربیان، مدیران و ورزشکاران شامل ابعاد مبتنی بر هدف، مبتنی بر محتوا، مبتنی بر مواد آموزشی، مبتنی بر جنبه های مدنی، مبتنی بر ارزشیابی، مبتنی بر زمان، مبتنی بر مکان و مبتنی بر صحت و درستی می باشد.. همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل جنبه های حقوقی سواد رسانه ای از برازش کافی برخوردار است.

پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی توفیق سازمانی در وزارت ورزش و جوانان با تاکید بر آینده اندیشی اجرا شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی می باشد؛ که به شکل میدانی انجام گرفته است. برای گردآوری اطلاعات، از مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل افراد متخصص و نخبه آشنا به مباحث رفتار سازمانی و مدیریت راهبردی در سازمان های ورزشی بودند. لذا تعداد 14 نفر برای انجام مصاحبه با بهره گیری از روش هدفمند انتخاب شد. از روش توافق درون موضوعی، برای تایید پایایی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده گردید. در این پژوهش، مهارت های کاری، پیشران های سازمانی، به عنوان شرایط علی در نظر گرفته می شود. مقوله های آموزشی و زیر ساختی به عنوان شرایط زمینه ای در نظر گرفته شده اند. مقوله های درون سازمانی و مشکلات راهبردی به عنوان شرایط مداخله گری عمل می کند که در جهت بهبود پدیده مورد بررسی عمل می کنند. آینده نگری، بهبود و کنترل به عنوان استراتژی است که برای کنترل، اداره و پاسخ به پدیده مورد بررسی اتخاذ می شوند، در نظر گرفته شده اند. مقوله های اخلاق کاری و عملکرد و بهره وری به عنوان پیامد و نتیجه حاصل از این مدل در نظر گرفته شده است. در این راستا تمرکز بر مدل مورد نظر می تواند موجب موفقیت سازمانی وزارت ورزش و جوانان ایران شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر، مطالعه تحلیلی عوامل مؤثر بر نگرش نسبت به ازدواج دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار بود. روش: جامعه آماری پژوهش شامل دو گروه ورزشکاران نخبه استان و دانشجویان دانشگاه شهر مشهد بود که با توجه به نامشخص بودن تعداد دقیق افراد، حجم نمونه به استناد 5 تا 10 برابری تعداد سؤالات پرسشنامه پژوهش 274 نفر انتخاب شد. در این پژوهش از پرسشنامه محقق ساخته عوامل مؤثر بر نگرش نسبت به ازدواج استفاده شد. برای تأیید روایی محتوای ابزار، از نظر خبرگان و برای تأیید روایی سازه، از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی استفاده شد و پایایی پرسشنامه با ضریب آلفای کرونباخ، 82/0 به دست آمد که نشان از پایایی قابل قبول ابزار پژوهش دارد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری بین عوامل عاطفی، اقتصادی، فردی، اجتماعی، فرهنگی و سازمانی مؤثر بر ازدواج در دو گروه ورزشکار و غیر ورزشکار وجود ندارد(05/0≥P)، اما بین عوامل انگیزه ورزشی و عملکرد ورزشی در دو گروه ورزشکار و غیر ورزشکار تفاوت معناداری وجود دارد(05/0≤P). همچنین مهم ترین اولویت مؤلفه های عوامل مؤثر بر نگرش نسبت به ازدواج در گروه ورزشکار، مربوط به مؤلفه «انگیزه ورزشی» و مهم ترین اولویت مؤلفه های عوامل مؤثر بر نگرش نسبت به ازدواج در گروه غیر ورزشکار، مربوط به مؤلفه «عاطفی» است. نتیجه گیری: با توجه به وجود تفاوت در انگیزه ورزشی و عملکرد ورزشی، توجه به موضوع ازدواج در بین ورزشکاران به دلیل نقش مهمی که در تضمین پویایی و کارامدی جامعه ورزشکاران می تواند ایفا کند، ضروری به نظر می رسد.

هدف: هدف پژوهش حاضر، سنجش عوامل موثر بر کنترل و پایش ریسک پروژه های تحقیقاتی ورزشی بود. روش شناسی: پژوهش حاضر، از لحاظ هدف کاربردی و از نوع پیمایشی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل پژوهشگرانی است که در طرح های تحقیقاتی ورزشی مشارکت داشته اند و 65 نفر به روش نمونه گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری این تحقیق پرسشنامه های کنترل و پایش ریسک، پرسشنامه کنترل کیفیت، پرسشنامه توسعه تیم، پرسشنامه توسعه توانمندی و پرسشنامه تحلیل ریسک است که روایی صوری و محتوایی این ابزارهای پژوهش مورد تأیید اساتید و خبرگان دانشگاهی قرار گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی همچون جداول توزیع فراوانی و روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی انجام شده است. یافته ها: تحلیل ریسک بر کنترل کیفیت با ضریب مسیر 593/0، تحلیل ریسک بر توسعه تیم با ضریب مسیر 613/0، تحلیل ریسک بر توسعه توانمندی با ضریب مسیر 623/0، کنترل و پایش ریسک بر تحلیل ریسک با ضریب مسیر 663/0 در پروژه های تحقیقاتی ورزشی تأثیرگذار است. همچنین مقدار GOF در این پژوهش، برابر با 256/0 است که نشان از برازش بالاتر از متوسط مدل پژوهش است. نتیجه گیری: در نهایت با توجه به نتایج تحقیق می توان گفت در پروژه های تحقیقاتی نیاز به دید کل نگر و سیستمی به ریسک ها می باشد. همچنین نیاز است ریسک ها به تناسب زمان و هزینه اولویت بندی شوند و روش مناسب پاسخگویی به هر ریسک قبل از پروژه ارائه شود.

هدف از پژوهش حاضر، طراحی الگوی توسعه ارزش ویژه برند کسب وکارهای ورزشی از طریق بازی وارسازی است. این پژوهش از نوع مطالعات کیفی است که با استفاده از تکنیک نظریه برخاسته از داده ها انجام گرف ت. جامع ه پ ژوهش شامل تمامی صاحبان کسب وکارهای ورزشی و نخبگ ان حیطه بازی وارسازی بود که تعداد 15 نفر از آن ها به روش نمون ه گی ری گلوله برفی انتخ اب ش دند. اب زار جم ع آوری داده ها ش امل مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود که تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در الگوی نهایی تحقیق که بر اساس کدگذاری و تحلیل داده ها شکل گرفت، 4 مقوله اصلی در حوزه شرایط علی (نفوذ و ماندگاری در ذهن مشتری، توسعه برند، جذابیت و تمایز)، 4 مورد در رابطه با راهبردهای توسعه ارزش ویژه برند (طراحی اپلیکیشن ها و برنامه های مناسب بازی وارسازی، ایجاد حس اطمینان در صحت جوایز، جوایز مناسب مادی و غیرمادی، عدالت در اعطای امتیازات و جوایز)، 4 مورد عوامل مداخله گر (دشواری طراحی بازی وارسازی، سرعت پایین اینترنت، به وجود آمدن سیستم جدید مالیاتی کسب وکارها، تعدد برنامه ها و اپلیکیشن ها)، 5 مورد زمینه های موجود (قابلیت کاربرد برای همه سنین، افزایش رسانه های اینترنتی، رقابت و پاداش، کم هزینه بودن برای مشتریان، گرایش مردم به فناوری های جدید)، سبب ایجاد 3 پیامد مثبت (افزایش ارزش ویژه برند، نفوذ در اذهان عمومی، صرفه مناسب تبلیغاتی) برای کسب وکارهای ورزشی است که درصدد ارتقای ارزش ویژه برند خود و نفوذ در اذهان عمومی هستند. الگوی ارائه شده در این پژوهش می تواند به عنوان مدلی کاربردی جهت توسعه ارزش ویژه برند کسب وکارهای ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.

هدف تحقیق حاضر، تدوین الگوی توسعه کسب وکارهای ورزشی زنان در استان تهران است. این پژوهش از نوع مطالعات کیفی است که با تکنیک نظریه برخاسته از داده ها انجام گرفت. جامعه پژوهش شامل کلیه نخبگان و متخصصان حوزه اشتغال، کارآفرینی و کسب وکارهای ورزشی است که 18 نفر از آن ها به روش نمونه گیری نظری و گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود که تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در الگوی نهایی تحقیق که براساس کدگذاری و تحلیل داده ها شکل گرفت، عوامل علی (نیاز به خودشکوفایی، چشم انداز روشن، توسعه بهره وری زنان، درآمدزایی، تناسب کسب وکارهای ورزشی و نیل به استانداردها) لزوم توجه به پدیده محوری (خوداشتغالی و بهبود فضای کسب وکار) را نشان داد. یافته های پژوهش عبارت اند از: خوداشتغالی و بهبود فضای کسب وکار (سیاست گذاری و برنامه ریزی، آموزش کارآفرینی، حمایت قانونی، تشویق کارآفرینی، ترویج کارآفرینی و توسعه اکوسیستم کارآفرینی) با لحاظ کردن عوامل مداخله گر (موانع حقوقی-قانونی، کسب وکار نامناسب، حمایت مالی ناکافی، حمایت ناکافی از کارآفرینی) و زمینه های موجود (محدودیت های فرهنگی، محدودیت های اجتماعی، محدودیت های فردی، مشارکت ورزشی ناکافی، نیروی انسانی مستعد و مزیت پایتخت) پیامدها (توسعه اجتماعی، توسعه اقتصادی، مشارکت ورزشی زنان، ارتقا عملکرد ورزش زنان و تندرستی زنان). نتایج این تحقیق می تواند به عنوان الگویی برای اقدامات و برنامه های توسعه مشاغل ورزشی زنان مورد استفاده سیاست گذاران، برنامه ریزان و مدیران ورزشی قرار گیرد.

هدف از پژوهش حاضر، تدوین الگوی راهبردی مشارکت دانشجویان در فعالیت های ورزش همگانی بود. پژوهش حاضر به صورت کیفی اجرا شد و داده های مورد نظر با بهره گیری از رویکرد نظریه زمینه ای و الگوی استراس و کوربین (1990) گردآوری و تحلیل شد. در این پژوهش، جامعه آماری شامل 19 نفر از متخصصین و خبرگان ورزش همگانی بود که با روش نمونه گیری نظری و الگوی گلوله برفی انتخاب شدند. گردآوری و تحلیل داده ها از طریق انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته تا دستیابی به اشباع نظری انجام گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق اجرای سه فرآیند کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. الگوی نهایی تحقیق از چهار عامل علی؛ پنج عامل زمینه ای، پنج عامل مداخله گر؛ نُه عامل راهبردی و سه پیامد تشکیل شد. نهادهای متولی ورزش دانشجویی می توانند از این مدل به عنوان الگویی راهبردی و کلان برای سیاست گذاری و توسعه ورزش همگانی در بین دانشجویان بهره گیرند. پیشنهاد می شود اداره کل تربیت بدنی وزارت علوم و ادارات تربیت بدنی دانشگاه ها با گسترش آموزش و پژوهش در این زمینه راهکارهای تشویقی برای افزایش مشارکت و جذب منابع مالی برای توسعه زیرساخت ها را ایجاد نمایند. پیشنهاد می شود اداره کل تربیت بدنی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری با هماهنگی ادارات تربیت بدنی دانشگاه ها با تکیه بر راهبردهای توسعه آموزش، توسعه پژوهش، ایجاد انگیزه، تبلیغ و ترویج، جذب حامی، مدیریت فرایندها، توسعه زیرساخت ها، مدیت مالی و مشاوره ورزشی برای مشارکت دانشجویان در ورزش همگانی اقدام نمایند.

هدف از پژوهش حاضر، سنجش شایستگی های شغلی مدیران روابط عمومی ادارات کل ورزش و جوانان ایران بود. این پژوهش ازلحاظ هدف کاربردی و ازنظر راهبرد پیمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی مدیران و کارکنان بخش های روابط عمومی در وزارت ورزش و جوانان (25 نفر)، ادارات کل ورزش و جوانان استان ها (82 نفر) و ادارات ورزش و جوانان مراکز استان ها (53 نفر) بودند. بر اساس روش نمونه گیری کل شمار، تمامی افراد جامعه به عنوان نمونه انتخاب شدند(160 نفر). به منظور جمع آوری داده ها از «پرسش نامه شایستگی های مدیران روابط عمومی» رنجبر (1396) استفاده شد. از مدل های تحلیل عاملی تأییدی در نرم افزار اموس و آزمون رتبه بندی فریدمن در نرم افزار اس پی اس اس برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد مدل پژوهش، شایستگی های شغلی مدیران روابط عمومی ادارات کل ورزش و جوانان را می تواند با 3 عامل شایستگی های عمومی، اجتماعی و وظیفه ای  و 12 بعد شایستگی های ادراکی، اقتضایی، اجرایی، کارگروهی، رهبری، شبکه سازی، روابط بین فردی با عموم، روابط اجتماعی با عموم، رابطه حرفه ای با عموم، مدیریت رویداد، مدیریت ارتباطات بحران و مدیریت وجهه تبیین کند. همچنین بر اساس نتایج آزمون فریدمن، شایستگی های مدیران روابط عمومی به ترتیب اولویت عبارت بودند از: شایستگی های اجتماعی، شایستگی های عمومی و شایستگی های وظیفه ای. لذا برای انتخاب مدیران روابط عمومی ورزشی نیاز است به شایستگی های مناسب حرفه روابط عمومی به طور خاص و به شایستگی های عمومی، اجتماعی و وظیفه ای آنها به طور عام توجه شود.

پیشینه و اهداف: درس پژوهی یکی از ارکان توسعه حرفه ای معلمان در آموزش و پرورش مدرن است و به عنوان یکی از مؤثرترین و مهم ترین روشها برای ارتقای سطح علمی و عملی معلمان و دانش آموزان شناخته می شود. هدف از تحقیق حاضر، ارزیابی موانع پیش روی معلمین تربیت بدنی و ورزش در بکارگیری درس پژوهی در مدارس استان سمنان بود. روش ها : پژوهش حاضر به لحاظ روش کمی و از نوع پیمایشی، به لحاظ هدف، کاربردی و تحلیل داده های آن با مُدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه معلمین تربیت بدنی و ورزش آموزش و پرورش در استان سمنان تشکیل داد(253 N=). نمونه گیری تحقیق به صورت کل شمار انجام گرفت. در تحقیق حاضر پرسشنامه درس پژوهی هاکیو و همکاران (2018) مورد استفاده قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از آزمون هایی مثل کلموگروف اسمیرنوف، تی تک نمونه ای و برای ساخت الگوی معادلات ساختاری متغیرهای تحقیق از نرم افزار پی ال اس استفاده شد. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد موانع موجود در درس پژوهی معلمان تربیت بدنی و ورزش شامل ساختار سازمانی متمرکز، فرهنگ سازمانی ضعیف، سبک رهبری دستوری، کمیت و کیفیت پایین فناوری اطلاعات، فرایندهای داخلی، میزان اطلاعات و دانش ضعیف معلمان، عدم تعهد و نوع شخصیت معلمان می باشد. نتیجه گیری: تدوین سیاست یکپارچه و مدیریت هماهنگ در حوزه درس پژوهی مدارس باعث خواهد شد تا فضای مناسب تری برای استفاده از فرصت های موجود فراهم شود. برای رفع موانع سازمان دهی فرصت های یادگیری، درس پژوهی می تواند به ویژه در برنامه های پرورش حرفه ای معلمان جهت فراهم سازی امکان فعال بودن، خلاقیت، گفتگو، یادگیری و پژوهش مشارکتی مفید و موثر باشد.

امروزه تولد برندها و کسب وکارهای جدید به شدت درحال افزایش بوده و هرکدام از آنها در صدد شناخته شدن و نفوذ در اذهان عمومی می باشند. در همین راستا یکی ازعوامل بسیار مهم در زمینه محبوبیت و بازاریابی، ارزش ویژه یک برند یا کسب وکار می باشد، ارزش ویژه برند با ایجاد وفاداری در بین مشتریان احتمال انتخاب برند را افزایش می دهد و مشتریان وفادار زیادی را مجذوب خویش می کند. در همین راستا یکی از راه های جذب مشتریان استفاده از فرایند بازی وارسازی هست که در آن ویژگی ها و موارد مربوط به بازی را در یک شرایط غیربازی پیاده سازی می کند تا از این طریق سبب جلب توجه بیشتر افراد به خود شود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها بصورت نیمه تجربی می باشد، به گونه ای که  آزمودنی ها به دو گروه آزمایش و کنترل، هر کدام به تعداد 20 نفر تقسیم گردیدند، تجزیه و تحلیل داده ها  به روش تحلیل کوواریانس صورت گرفت؛ ابزار گرد آوری داده ها در این تحقیق استفاده از پرسشنامه ارزش ویژه برند کیم و همکاران (2003) می باشد که توسط یوگاناکان و همکاران (2015) اصلاح گردیده است. برای تعیین میزان پایایی بخش های مختلف از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد، این ضریب برای مجموع متغیرها 0.86 بدست آمد که نشان از پایایی مناسب ابزار پژوهش می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل برندهای نوظهور و جدید ورزشی بود که به تازگی اقدام به ثبت برند و ارائه کالا و خدمات به جامعه مربوطه خود کرده و در صدد نفوذ در اذهان عمومی بودند که دو مورد از این برندهای نوظهور به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب گردیدند. نتایج بدست آمده از تحقیق نشان می دهد بین میانگین های تعدیل شده نمرات ارزش ویژه برند برحسب عضویت گروه «گواه و آزمایش» در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری مشاهده نمی شود( 05/0 <P). بنابراین نتیجه گرفته می شود که فرضیه اصلی تحقیق رد شده و بکارگیری بازی وارسازی بر ارزش ویژه برند شرکت های نوظهور ورزشی تاثیر ندارد. میزان این تاثیر معنادار بودن عملی (30/0) بوده است. سایر فرضیه های تحقیق نیز پس از بررسی میزان معناداری آنان  رد شده اند. نتایج بدست آمده از تحقیق نشان می دهد که بکارگیری بازی وارسازی بر ارزش ویژه برندهای نوظهور ورزشی تاثیری ندارد و بهتر است برندهای نوظهور در ابتدای پیدایش خود به علت اعتماد کم مردم به صحت پاداش ها و قرعه کشی های برندهای جدید و نوظهور از بازی وارسازی استفاده ننمایند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش نظام پیشنهادات در میزان شفافیت و بالندگی سازمانی اداره کل ورزش و جوانان استان البرز بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان البرز (160 نفر) بود و بر اساس روش نمونه گیری کل شمار، تمامی افراد جامعه به عنوان نمونه انتخاب شدند که تعداد 133  پرسشنامه جمع آوری گردیدد. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های بالندگی سازمانی جمشیدی (1386)، شفافیت سازمانی راولینز (2008) و نظام پیشنهادات سهرابی (1392) استفاده شد. در تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی برای طبقه بندی داده ها و در آمار استنباطی از آزمون های همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS و مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS استفاده شد.نتایج نشان داد که بین نظام پیشنهادات و شفافیت سازمانی با بالندگی سازمانی و بین نظام پیشنهادات با شفافیت سازمانی رابطه مثبت معناداری وجود دارد. بر اساس نتایج مدل تحقیق مشخص شد که نظام پیشنهادات بر شفافیت سازمانی و شفافیت سازمانی بر بالندگی سازمانی اثر مثبت معناداری داشتند. همچنین مشاهده شد که شفافیت سازمانی در ارتباط بین نظام پیشنهادات و بالندگی سازمانی نقش میانجی دارد.بنابراین با توجه به نتایج تحقیق می توان گفت که پیاده سازی و استقرار یک نظام پیشنهادی اثربخش و کارآمد و قرارگیری اطلاعات و داده های مورد نیاز کارکنان در راستای شکل دادن به نظرات و پیشنهادهای مفید سازمانی می تواند منجر به رشد مستمر و دستیابی به بالندگی سازمانی شود.

موضوع آموزش عالی علوم ورزشی در مرحله گذار و درحال توسعه است و شناخت آن به همفکری و کاوش عمیق و نیاز به انسجام فکری و علمی دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر عملکرد نظام آموزش عالی علوم ورزشی در ایران است. مطالعه حاضر از نوع تحقیقات توصیفی-تحلیلی است که در آن از روش های مرور نظام مند و فراتحلیل استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه تحقیقات انجام شده در خصوص نظام آموزش عالی در حوزه علوم ورزشی است که در پایگاه های اطلاعاتی نورمگز، جهاددانشگاهی، علوم انسانی، مگیران و ایرانداک از سال 1385-1399 چاپ شده است(33=N). در این تحقیق به بررسی میزان همکاری و مشارکت محققان، جامعه آماری، روش نمونه گیری، ابزار گردآوری، روش تحقیق، واحد تحلیل، افق تحقیق، روش های تجزیه و تحلیل، الگوی زمانی انتشار مقالات و متغیرهای استفاده شده و اندازه اثر آنها در مطالعات نظام آموزش عالی علوم ورزشی ایران پرداخته شد. نتایج نشان داد که میزان همکاری و کار گروهی محققان در تحقیقات در حد قابل قبولی است و بیشتر تحقیقات با استفاده از روش های کمی مبتنی بر استراتژی توصیفی و بهره برداری از روش پیمایشی انجام شده است. واحدهای تحلیل در تحقیقات خرد است و افق تحقیقات کاملا گذشته نگر است. همچنین نتایج نشان داد بیشتر تحقیقات در دوره زمانی 1395-1399 انجام شده است. در نهایت نتایج اندازه اثر نشان داد که متغیرهای بالندگی، کارافرینی، ورزش و آموزش بیشترین تأثیر را بر عملکرد نظام آموزش عالی علوم ورزشی دارند و برای ایجاد تحولات مثبت در نظام آموزش عالی علوم ورزشی و توسعه همه جانبه نیاز به ایجاد تغییرات اساسی در متغیرهای کلیدی و معیارهای توسعه وجود دارد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش تمایل به تسهیم دانش کارکنان بر حوزه های استراتژیک مؤثر فدراسیون های ورزش های تیمی است. روش پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع پیمایشی بود که براساس هدف ، کاربردی است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان فدراسیون هایِ ورزش هایِ تیمیِ کشور (N=350) می باشند که تعداد 183 نفر با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری تصادفی، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری این پژوهش با اقتباس از پرسشنامه های حوزه های استراتژیک سازمان مقیمی(1394) پرسشنامه تمایل به تسهیم دانش تیلور و تاد (1995) است که روایی صوری و محتوایی (CVR) این ابزارهای پژوهش مورد تأیید اساتید و خبرگان دانشگاهی قرار گرفت. ضریب پایایی هر دو پرسشنامه بالای 7/0 بوده که نشان از پایایی قابل قبول پرسشنامه های مورد استفاده دارد. تحلیل داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی همچون توزیع فراوانی و آمار استباطی و روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) انجام شده است. نتایج نشان داد تمایل به تسهیم دانش کارکنان بر حوزه های استراتژیک فدراسیون های ورزش های تیمی تأثیرگذار است. تمایل به تسهیم دانش کارکنان بر فرهنگ با ضریب مسیر 289/0، بر زیرساخت با ضریب مسیر 370/0، بر توانمندی با ضریب مسیر 457/0، بر منابع با ضریب مسیر 459/0، بر اطلاعات با ضریب مسیر 710/0 تأثیر معناداری دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است مقدار GOF در این پژوهش، برابر با 0.257 است که نشان می دهد مدل پژوهش از برازش بالاتر از متوسط برخوردار است.