درخت حوزه‌های تخصصی

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی دیدگاه دانشجویان در خصوص الگوی توانمندسازی آن ها از مجرای جشنواره های فرهنگی-اجتماعی صورت گرفت. روش: رویکرد این پژوهش کیفی و روش نظریه برخاسته از داده ها بود. جامعه پژوهش شامل دانشجومعلمان پردیس الزهرا (س) زنجان در سال تحصیلی 1402-1403 بودند که با روش هدفمند و براساس اصل اشباع نظری با 14 نفر از آنان مصاحبه شد. جهت گردآوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختارمند استفاده شد. صحت داده های کیفی با استفاده از ملاک قابل قبول بودن، انتقال پذیری و قابلیت اطمینان به دست آمد. اعتبارپذیری داده ها از طریق ضبط نوار با کیفیت و مستندسازی، ثبت، نوشتن و تفسیر آنها، دست نویس کردن آن، کدگذاری کور و توافق میان کدگذاران متخصص در زمینه پژوهش های کیفی انجام شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از رهیافت نظام مند کوربین و اشتراوس (2008) استفاده شد. یافته ها: عوامل اثرگذار بر توانمندسازی دانشجومعلمان برای شرکت در جشنواره های فرهنگی- اجتماعی مختلف در 4 مقوله (مهارت شغلی، مهارت شناخی، انگیزش و منابع) و 8 مفهوم (توسعه حرفه ای، توسعه فناوری، سرمایه روانشناختی، کنش شناختی، آمادگی سازمانی، فرایندها و اقدامات انگیزشی، بهره گیری از منابع انسانی و مدبریتی و ارتباط با منابع) شناسایی شد. نتیجه گیری: توانمندسازی دانشجومعلمان از طریق جشنواره های فرهنگی- اجتماعی می تواند به تقویت هویت حرفه ای و اجتماعی آنان کمک کند و از آنان معلمانی با مهارت های لازم به وجود بیاورد.

هدف پژوهش، طراحی الگوی برنامه درسی تربیت هنری دوره پیش دبستانی با رویکرد ساختاری تفسیری بود. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی است و داده ها به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کیفی و کمی) جمع آوری شد. جامعه آماری در بخش کیفی 18 نفر از خبرگان و در بخش کمی اساتید دانشگاهی و دانشجویان دکتری رشته برنامه ریزی درسی و کارشناسان و مربیان دوره پیش دبستانی بودند که بر اساس فرمول کوکران تعداد 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته و فرم خودتعاملی ساختاری بود. یافته ها نشان داد که در الگوی برنامه درسی تربیت هنری دوره پیش دبستانی 9 مؤلفه و 44 زیر مؤلفه وجود دارد و مؤلفه ها در شش سطح قرار گرفتند و مؤلفه های محتوای آموزشی و مواد، منابع و ابزار یادگیری در سطح زیربنایی مدل قرار گرفتند. می توان گفت که تمرکز مدیران بر مؤلفه های محتوای مناسب آموزشی و ایزار و مواد آموزشی بیشترین تأثیر را در کیفیت بخشی برنامه درسی تربیت هنری دوره پیش دبستانی دارد و باید در اولویت های اقدام قرار گیرد.

پیشینه و اهداف: نمره دهی به عنوان شاخصی مهم در سنجش تحصیلی به طور گسترده توسط معلمان استفاده می شود و نقش حیاتی در تصمیم گیری های آموزشی دارد. پیامدهای نمرات فراتر از کلاس بوده و با انگیزه تحصیلی و آینده شغلی دانش آموزان پیوند می خورند. با این وجود، نمرات به عنوان معیاری برای سنجش تحصیلی چندان قابل اتکا نیستند. این پژوهش با هدف بررسی دلایل استفاده گسترده از فاکتورهای غیرآکادمیک در نمره دهی معلمان و تأثیر این عوامل بر معنا و تفسیر نمرات انجام شد. روش: در این پژوهش کیفی، با اجرای مصاحبه های نیمه ساختارمند با 10 معلم زبان انگلیسی مدارس متوسطه، دلایل استفاده گسترده از فاکتورهای غیرآکادمیک در نمره دهی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در جریان مصاحبه ها، معلمان به دلایلی چون تلاش برای بهبود یادگیری و انگیزه دهی، فقدان معیارهای مشخص برای نمره دهی، فشار از طرف ذینفعان و نیاز به نمره دهی چندوجهی برای رعایت انصاف در ارزیابی اشاره کردند. همچنین تحلیل داده ها نشان داد که معلمان تحت تأثیر فشارهای درونی و بیرونی متعددی قرار دارند که اثرات منفی بر معنای نمرات و تصمیمات آموزشی نمره محور آنها می گذارند. نتیجه گیری: امید است یافته های این پژوهش به دانشجو معلمان در درک بهتر عوامل اثرگذار بر نمره دهی و ایجاد شفافیت در ارزیابی کلاسی کمک نماید و برای برنامه ریزی آموزشی در مراکز تربیت معلم همچون دانشگاه فرهنگیان در جهت تبیین فرایند سنجش و ارزیابی کلاسی مثمر ثمر باشد.

هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه اثر بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستانی می باشد. پژوهش حاضر بر حسب هدف یک تحقیق کاربردی است و روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل نوآموزان پیش دبستانی (5 الی 6 ساله) ناحیه 2 شهرستان شهریار در سال 03-1402 می باشد.روش نمونه گیری هدفمند است که 24نفر تعیین شد. به منظور شناسایی عوامل از آمار استنباطی و نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد نمرات میانگین یادگیری خودراهبر و خرده مقیاس های آن در بین افراد گروه آزمایشی که آموزش دیده اند، افزایش قابل ملاحظه ای پیدا کرده است. اثرات بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستان معنی دار بوده است (05/0p<) در ضمن میزان این تفاوت؛ یعنی ضریب کل تغییر اتا برابر 811/0 شده است یعنی حدود 1/81 درصد از افزایش یادگیری خودراهبر در کودکان پیش دبستانی گروه آزمایش در اثر استفاده از بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بوده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که اثر بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستان اثر دارد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی نشانگرهای عنصر ارزشیابی در برنامه درسی توانمندساز در راستای اشتغال زایی دانش آموختگان و میزان توجه به نشانگرها انجام شد. این پژوهش با هدف کاربردی، ماهیت عمل گرایی، رویکرد آمیخته از نوع اکتشافی متوالی صورت پذیرفت. در بخش کیفی پژوهش از روش پدیدارشناسی و در بخش کمی از روش توصیفی - پیمایشی استفاده شد. مشارکت کنندگان بخش کیفی شامل خبرگان و متخصصان آموزش عالی بودند که با بهره گیری از رویکرد نمونه گیری هدفمند از نوع موارد مطلوب و گلوله برفی و معیار کفایت نظری، 23 نفر انتخاب شدند. در بخش کمی پژوهش با استفاده روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی 275 نفر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی، پرسش نامه مستخرج از بخش کیفی پژوهش بود. اطلاعات به دست آمده در بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با استفاده از روش های تحلیل آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (آزمون t تک نمونه ای و آزمون مانوا) تجزیه و تحلیل شدند. یافته های بخش کیفی پژوهش نشان داد مهم ترین نشانگرها شامل موقعیتی بودن ارزشیابی، توجه به آزمون های عملکردی به جای آزمون های کتبی، تأکید بر فعالیت های عملی و تیمی، تناسب نوع ارزشیابی با اهداف و محتوای دروس، ارائه بازخورد مستمر و دوره ای به دانشجویان برای تقویت عملکرد آنها، ارزشیابی یادگیری دانشجویان بر اساس مسئولیت آنها در گروه های یادگیری، شفافیت و عدالت در معیارها و طراحی ارزشیابی ها، تأکید بر یادگیری از ارزشیابی ها، توجه به تفاوت های فردی دانشجویان و ارزشیابی بر مبنای توانمندی های شغلی بود. یافته های بخش کمی نشان داد میزان توجه به نشانگرها در رشته های علوم تربیتی و روان شناسی مطلوب نیست و نیاز به توجه بیشتری دارد. در نهایت می توان گفت تحقق برنامه درسی توانمندساز مستلزم عبور از ارزشیابی های سنتی و توجه به روش های متنوع، عادلانه و یادگیری محور است تا زمینه ارتقای کیفیت آموزش و افزایش قابلیت اشتغال دانش آموختگان فراهم شود.

هدف اصلی این پژوهش ارزشیابی اثربخشی درس کارورزی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان بر اساس مدل چهارسطحی کرک پاتریک بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش توصیفی-پیمایشی اجرا شد. جامعه آماری شامل 394دانشجو معلم شاغل به تحصیل در پردیس های دانشگاه فرهنگیان خراسان جنوبی در سال تحصیلی 1404-1403بود که با استفاده از جدول کرجسی مورگان و نمونه گیری تصادفی ساده، ۱۹۴ نفر به عنوان نمونه برگزیده شدند. داده ها در سه سطح واکنش، یادگیری و رفتار جمع آوری شدند. سطح چهارم به دلیل پیچیده بودن و زمان بر بودن انجام نشد. برای گردآوری داده ها در سطوح واکنش و رفتار از پرسش نامه استاندارد ارزشیابی دوره های آموزشی کرک پاتریک (2000) استفاده شد. برای جمع آوری داده در سطح یادگیری از آزمون عملکردی بهره گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون t همبسته تحلیل گردید. نتایج نشان داد میانگین نمره واکنش شرکت کنندگان در پایان دوره نسبت به ابتدای دوره بالا بوده و بیانگر رضایت بالا از دستیابی به اهداف، محتوا و مدرس است. در سطح یادگیری یافته های پژوهش نشان داد میانگین نمرات ارزشیابی یادگیری در پایان دوره کارورزی به طور معناداری (p<0/05) ارتقاءیافته است. در سطح رفتار نیز یافته ها حاکی از آن بود رفتار دانشجو معلمان در پایان دوره نسبت به ابتدای دوره به طور معناداری متفاوت بوده (p<0/05) و در پایان دوره کارورزی میانگین نمرات این سطح ارتقاءیافته است. به طورکلی نتایج نشان می دهد دوره کارورزیِ دانشجو معلمان ابتدایی در سه سطح واکنش، یادگیری و رفتار به طور معنادار اثربخش است و اجرای برنامه کارورزی، دانش و مهارت های تدریس فراگیران را بهبود می بخشد.

زمینه و هدف: با گسترش آموزش مجازی به ویژه در دوران همه گیری کووید-۱۹، شناسایی چالش های پیشِ روی معلمان برای بهینه سازی این نظام آموزشی ضروری است. این پژوهش با هدف واکاوی موانع آموزش مجازی از دیدگاه معلمان شهر یزد، با تأکید بر ابعاد زیرساختی، مدیریتی، محتوایی و فرهنگی طراحی شد. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و از طریق تحلیل مضمون انجام شده است. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ مشارکت کننده که به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انتخاب شدند، گردآوری شد. مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافته و داده ها با استفاده از رویکرد شش مرحله ای براون و کلارک مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها: تحلیل داده ها به شناسایی نه مضمون اصلی منجر شد: 1. ضعف زیرساخت دیجیتال؛ 2. فقدان برنامه ریزی راهبردی تحول دیجیتال؛ 3. عدم تناسب محتوای آموزشی با فضای مجازی؛ 4. تحول در فرهنگ سازمانی؛ 5. دوگانگی ادراک ذی نفعان از آموزش مجازی؛ 6. رهبری دیجیتال؛ 7. راهبردهای ارتباطی تعاملی؛ 8. سازگاری و انعطاف پذیری؛ 9. پیامدهای فردی و سیستمی نتیجه گیری: آموزش مجازی در یزد به دلیل چالش های درهم تنیده زیرساختی، مدیریتی و فرهنگی، نتوانسته جایگزین مؤثری برای آموزش حضوری باشد. موفقیت این تحول مستلزم بازطراحی محتوا مبتنی بر اصول یادگیری الکترونیکی، تدوین برنامه راهبردی با مشارکت ذینفعان، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و رهبری دیجیتال، توجه به ابعاد عاطفی اجتماعی یادگیری و تحقق عدالت آموزشی در گرو رفع نابرابری های دسترسی است.

چالش مهم کارورزی در دانشگاه فرهنگیان نبود چارچوب نظری مشخص و نقشه عملی آن است؛ بدین منظور، نظریه، ابعاد و مراحل آن ترسیم می گردد. کارورزی برنامه ای برای پرورش حرفه ای معلمان مبتنی بر نظریه و نظارت است و بر آن است تا میان نظر و عمل پل بزند. هدف از این پژوهش نیز بررسی مبنا، منطق و مهارت های کارورزی 1 تا 4 در دانشگاه فرهنگیان است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی است و رویکرد آن کیفی و نوع تحقیق نیز اسنادی است. در این بررسی، سرفصل هر کارورزی، معرفی درس و منطق آن، فرصت های یادگیری، محتوای درس و ساختار آن، راهبردهای تدریس و یادگیری، منابع آموزشی و راهبردهای ارزشیابی یادگیری بررسی شده است. سپس شیوه نامه برنامه کارورزی دانشگاه فرهنگیان شامل شایستگی ها، مهارت ها و سطوح مختلف مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که کارورزی دانشگاه فرهنگیان دارای مبانی نظری و کاربردی قدرتمندی است و مبنای حرکت آن نیز بازاندیشی و تربیت معلم فکور است اما تبیین نظری آن قوی نیست و مهارت های لازم برای انجام این امر مهم چندان فراهم نشده است.

سلامت روان یکی از مهم ترین جنبه های سلامت انسان محسوب می شود و امروزه ارزیابی عوامل مرتبط با آن در دانشجو معلمان یک ضرورت حیاتی است. هدف از پژوهش، پیش بینی سلامت روانی دانشجو معلمان بر اساس تنظیم شناختی- هیجانی، حمایت اجتماعی و تاب آوری تحصیلی با توجه به نقش میانجی کیفیت خواب بود. روش پژوهش همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری ﺷﺎﻣﻞ کﻠیﻪ دانشجو معلمان مشغول به تحصیل دانشگاه فرهنگیان کردستان در سال 1402-1401 بودند که از میان آن ها تعداد 400 نفر، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده، پرسشنامه تنظیم شناختی - هیجانی، پرسشنامه تاب آوری تحصیلی، پرسشنامه کیفیت خواب و فرم کوتاه پرسشنامه سلامت روان استفاده شد. داده ها با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری از طریق نرم افزار Spss-21 و Amos-21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل نشان داد که متغیرهای تنظیم شناختی-هیجانی، حمایت اجتماعی، تاب آوری تحصیلی و کیفیت خواب بر سلامت روان در دانشجویان اثر مستقیم و معنادار (01/0P>) داشتند. همچنین تنظیم شناختی-هیجانی، حمایت اجتماعی و تاب آوری تحصیلی از طریق کیفیت خواب بر سلامت روان تأثیر غیرمستقیم و معنادار (01/0P>) داشتند. با توجه به اهمیت موضوع سلامت روان، هدف قرار دادن این چهار مؤلفه در فرایند تحصیل دانشجویان دانشگاه فرهنگیان می تواند در افزایش سلامت روان آنان تأثیر بسزایی داشته باشد.

پیشینه و اهداف: اقدام پژوهی و برنامه معلم پژوهنده، موضوعی مورد توجه در نظام های آموزش و پرورش جهان است که در ایران به طور محدودتری به آن پرداخته شده است. این پژوهش با هدف ارزیابی برنامه کشوری معلم پژوهنده انجام شد. روش: روش این مطالعه ارزشیابی بر اساس الگوی پروواس بود که در چهارمرحله از پنج مرحله الگو، به بررسی عملکرد واقعی با معیارهای برنامه و در قالب مقایسه وضع موجود با مطلوب پرداخت. مراحل مورد بررسی شامل طراحی، استقرار، فرایند، و برون داد برنامه بود. وضعیت مطلوب از طریق معیارهای مصرّح در اسناد فرادست نظام آموزش و پرورش، سیاست ها و راهبردهای آموزشی در کشورهای پیشرو، و مرور مقاله ها و کتاب های مرتبط استخراج شد و وضعیت موجود، از طریق استفاده از پرسشنامه، مصاحبه با ذی نفعان، کارگزاران و ارزیابان برنامه تعیین شد. یافته ها: در کلیت مطالعه، در فرایندهای هریک از چهار مرحله، همسویی ها و ناهمسویی هایی میان وضعیت موجود و مطلوب مشاهده شد. نتیجه گیری: در معیارهایی چون دسترسی به منابع علمی، گواهی و تقدیر، ارزشیابی سالانه، حمایت مدیران، و پوشش معلمان تحت برنامه؛ میان دو وضع موجود و مطلوب برنامه همسانی وجود دارد و در مولفه های تخصیص فضای مناسب پژوهشی، هماهنگی درون سازمانی، و انتخاب محتوای مناسب؛ ناهمسویی وجود دارد. تغییر در برنامه آموزشی دانشگاه فرهنگیان، تقویت برنامه های اجرایی برای حمایت حداکثری از معلمان پژوهنده، تهیه امکانات آموزشی لازم، تغییر محتوا و فرایند ارزشیابی کلاسی، و نظارت بر عملکرد مدیران؛ از جمله پیشنهادهای این مطالعه بود.

فلسفه هستی با تأکید بر مفاهیمی چون آزادی، مسئولیت، انتخاب و معنایابی فردی، چشم انداز منحصربه فردی را در تعلیم و تربیت مطرح می سازد که بر این اساس معلم از یک انتقال دهنده صرف دانش فراتر رفته و به عاملی محوری در تسهیل خودشناسی و تحقق وجودی دانش آموزان بدل می شود. هدف اصلی این پژوهش، ارائه تحلیلی جامع از ابعاد، ویژگی ها، کارکردها و مسئولیت های معلم در کلاس درس مبتنی بر اصول فلسفه هستی، با استناد به مجموعه ای از مطالعات پژوهشی منتخب است. این پژوهش با رویکرد مرور روایتی و تحلیل محتوای کیفی، به تجزیه و تحلیل یافته های مطالعات پرداخته است. یافته های کلیدی نشان می دهد که معلم وجودگرا در وهله نخست، تسهیل گر خودآگاهی و اصالت فردی است و با طرح پرسش های وجودی و ایجاد فضایی برای انتخاب آزاد، دانش آموزان را در مسیر معنایابی یاری می کند. بنای رابطه ای اصیل و دیالوگی "من-تو"، از دیگر کارکردهای اساسی این معلم است که بر صداقت، حضور و احترام متقابل استوار است. معلم همچنین بعنوان الگوی وجودی و عامل رهایی بخش، دانش آموزان را برای مواجهه با اضطراب های زندگی و فراروی از محدودیت ها توانمند می سازد و با بهره گیری از هنر و تجارب زیبایی شناختی، به توسعه تخیل و خلاقیت آنان کمک می کند. مدیریت اخلاقی کلاس درس نیز از طریق ایجاد نظمی مبتنی بر آزادی و مسئولیت پذیری متقابل و با تکیه بر خودآگاهی فلسفی و تعهد درونی معلم صورت می پذیرد. این نقش چالش برانگیز، مستلزم آمادگی بالای فلسفی و شخصیتی معلم است و با ساختارهای آموزشی رایج تضادهایی دارد.

هدف: هدف این تحقیق طراحی مدل ارزیابی عملکرد مدیران مراکز آموزش علمی کاربردی غرب کشور است که بهبود کیفیت، افزایش کارایی و ارتقای پاسخگویی سازمانی را در پی دارد . روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف از نوع پژوهش های توسعه ای و از نظر نوع گردآوری داده ها کیفی از نوع تئوری زمینه ای بود. میدان پژوهش شامل روسا، معاونین و کارشناسان بخش های مختلف مراکز علمی کاربردی و سایر بخشهای ستادی مرتبط دانشگاه جامع علمی کاربردی واحدهای استانی غرب کشور و مشارکت کنندگان بخش کیفی شامل 12 نفر از روسا و معاونین مراکز علمی کاربردی غرب کشور استان کردستان، همدان، کرمانشاه و ایلام بودند. ابزار مورد استفاده گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل زمینه ای و روایی محتوایی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل ارایه شده ارزیابی عملکرد روسای مراکز آموزش علمی کاربردی شامل شرایط علّی (ضعف در شایسته سالاری، نارسایی در نظام ارزیابی موجود، فشار برای بهبود کیفیت)، شرایط زمینه ای شامل (فرهنگ سازمانی حاکم، محدودیت منابع، ساختار دانشگاه جامع علمی کاربردی)، شرایط مداخله گر شامل (سیاست های کلان دولتی، ویژگی های شخصیتی مدیران، میزان استقلال مراکز)،  راهبردها شامل (طراحی نظام ارزیابی بومی، توانمندسازی مدیران، تقویت نظارت و بازخورد)، پیامدها شامل( پیامدهای کوتاه مدت: بهبود عملکرد مراکز، پیامدهای میان مدت: ارتقای کیفیت آموزش، پیامدهای بلندمدت: توسعه پایدار منطقه ای ) و پدیده محوری تحت عنوان ارزیابی عملکرد یکپارچه و توسعه محور نامگذاری شدند. نتیجه گیری و پیشنهادها:  از این مدل می توان جهت ارزیابی عملکرد مدیران آموزش مراکز علمی کاربردی استفاده کرد. نوآوری و اصالت : این مقاله یک چارچوب عملی و بومی برای بهبود عملکرد مدیریتی و توسعه پایدار منطقه ای ارائه می دهد

پیشینه و اهداف: جشنواره های فرهنگی-اجتماعی دانشگاه فرهنگیان به عنوان یکی از مهم ترین فعالیت های غیردرسی در سازماندهی و مدیریت امور فرهنگی و آموزشی دانشجویان عمل می کنند. این نوع جشنواره ها، که شامل مسابقات هنری، فرهنگی، اجتماعی، ورزشی و علمی است، نقش برجسته ای در ترویج ارزش های فرهنگی، تعزیز هویت ملی و اسلامی، و ایجاد محیطی پویا و انرژی ساز در میان دانشجویان دانشگاه فرهنگیان ایفا می کنند. پژوهش حاضر، به بررسی و طراحی الگوی آسیب شناسی جشنواره های فرهنگی- اجتماعی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان پرداخته است. هدف از این تحقیق، شناسایی چالش ها و موانع موجود در برگزاری این نوع جشنواره ها و ارائه راهکارهای مناسب برای بهبود کیفیت و مؤثرتر شدن این رویدادهاست. روش ها : رویکرد پژوهش کیفی بوده و با استفاده از مصاحبه با دانشجومعلمان دوره ابتدایی و زبان انگلیسی مصاحبه انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون صورت گرفت. یافته ها: یافته ها نشانگر این بودند که در چهار حیطه شغلی، مهارتی، ارزشی و آموزشی نقصان هایی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرند.نتیجه گیری: باتوجه به یافته ها علیرغم اهمیت این موضوع توجه آن چنانی بدان نشده است که ضروری است اقداماتی در حیطه انجام شوند.

هدف پژوهش حاضر تحلیل و تبیین هویت حرفه ای معلم براساس فلسفه تربیت اسلامی، با تأکید بر یافته های مبانی نظری تحول بنیادین در نظام تربیت رسمی عمومی در جمهوری اسلامی ایران و نظریه عاملیت انسان (باقری، ۱۳۹۹) انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که هویت حرفه ای معلم در منظومه فلسفه تربیت اسلامی چگونه معنا یافته و چه مؤلفه ها و سازوکارهایی در تکوین و تعالی آن نقش آفرین هستند؟ روش پژوهش، کیفی و مبتنی بر رویکرد فلسفی- تحلیلی است. در پاسخ به مسئله پژوهش، ابتدا مؤلفه های کلیدی چون هویت، عاملیت، هویت جمعی و حرفه از منظر فلسفه تربیت اسلامی تحلیل شد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که معلم براساس فلسفه تربیت اسلامی، فردی هویت مدار و تحول گرا در بستر موقعیت با توجه به ارزش های اصیل فرهنگی جامعه است. هویت حرفه ای معلم، به عنوان یکی از اقسام هویت جمعی ناظر به عمل معلمی، امری پویا، چند مؤلفه ای و ترکیبی از عناصر معرفتی، انگیزشی، ارادی و عملی است که در بستر موقعیت و درپی تلاش آگاهانه فرد شکل می گیرد که در آن، «حرفه» عملی است پیوندخورده با مبادی شناختی، میلی (گرایشی) و ارادی. تکوین و تعالی هویت حرفه ای معلم، ضمن رعایت اصل عاملیت معلم، براساس کسب شایستگی های مورد نیاز برای درک وی از موقعیت خویش و دیگران و تلاش برای اصلاح و ارتقاء آن در طول زندگی حرفه ای براساس نظام معیار اسلامی شکل می گیرد. همچنین مؤلفه های هویت حرفه ای معلم، شامل سه دسته عمومی، عام و خاص است. مؤلفه های عمومی شامل آن دسته از صفات و توانمندی ها است که به حرفه معلمی اختصاص نداشته و شایسته است عموم افراد جامعه واجد آنها باشند، هرچند احراز این مولفه ها را می توان و باید به عنوان پیش نیاز لازم برای ورود به حرفه معلمی دانست. مؤلفه های عام، ناظر به صفات و مهارت هایی است که همه معلمان لازم است در امر تربیت دارا باشند. مؤلفه های اختصاصی هویت حرفه ای معلم نیز شامل دانش و مهارت محتوایی معلمان در رشته تخصصی خاص خویش است. از ویژگی های تعریف حاضر، تأکید بر «هویت مداری»، «موقعیت مندی» و «عاملیت» معلم در عین تعامل ناهمتراز با متربیان و نیز گرانباری هویت حرفه ای معلم از میراث فرهنگی جامعه است که او را از صرفاً انتقال دهنده محتوای علمی، به کنشگری آگاه، اخلاقی و تحول آفرین در هویت متربیان، متناسب با موقعیت مبدل می سازد.

هدف:  دانشجویان به عنوان نیروهای خلاق، نقش مهمی در پیشرفت جامعه دارند. این پژوهش به بررسی تأثیر اجتماعات اکتشافی بر هویت آکادمیک و نوآوری دانشجویان پرداخته و به بهبود سیاست های آموزشی کمک می کند. روش شناسی: این مطالعه توصیفی-همبستگی بر روی 2170 دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی انجام شده و 404 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های هویت آکادمیک و رفتارهای نوآورانه جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که اجتماعات اکتشافی به طور مستقیم بر هویت آکادمیک (ضریب مسیر 695/0، 01/0p<) و رفتارهای نوآورانه (ضریب مسیر 306/0، 01/0p<) تأثیر معنادار دارد. همچنین، هویت آکادمیک به صورت غیرمستقیم، رفتارهای نوآورانه را پیش بینی می کند (ضریب مسیر 238/0، 05/0p<). به عبارتی، اجتماعات اکتشافی هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم (از طریق هویت آکادمیک) بر رفتارهای نوآورانه دانشجویان اثر مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری و پیشنهادها:  نتایج نشان داد که تقویت مشارکت در اجتماعات اکتشافی در محیط های دانشگاهی می تواند به توسعه هویت آکادمیک قوی تر و ارتقای رفتارهای نوآورانه دانشجویان منجر شود.. پیشنهاد اصلی به مدیران، برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی این است که برنامه های جامع برای تشکیل و حمایت از اجتماعات اکتشافی بین رشته ای در دانشگاه ها اجرا شود، تا دانشجویان را به سمت فعالیت های خلاقانه هدایت کرده و کیفیت کلی آموزش عالی را بهبود بخشد. نوآوری و اصالت:  این رویکرد نوآورانه، با ادغام تئوری های یادگیری اجتماعی و نوآوری، چارچوبی عملی برای محیط های دانشگاهی ارائه می دهد که می تواند به سیاست گذاران در طراحی برنامه های آموزشی کمک کند.  

مقدمه: همه گیری کووید-19 برای گروه های مختلف از جمله دانشجویان چالش های زیادی مانند وانمودگرایی را ایجاد کرد. پدیده وانمودگرایی یک تجربه فردی است که در آن فرد دچار شک و تردید به خود و توانایی های خود می شود که تبعات زیادی به خصوص برای دانشجویان دارد؛ بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی پدیده وانمودگرایی بر اساس سبک های دلبستگی، عزت نفس و شفقت به خود در همه گیری کووید- 19 انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش توصیفی (همبستگی) بود. جامعه ی آماری شامل تمامی دانشجویان دختر و پسر دانشگاه کاشان در سال تحصیلی 1400-1401 بود. تعداد 400 دانشجو با روش نمونه گیری در دسترس مطالعه شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس پدیده وانمودگرایی کلانس (1985)، پرسش نامه سبک های دلبستگی هازن و شیور (1987)، مقیاس عزت نفس روزنبرگ (1965) و فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود ریس و همکاران (2011) بود. در تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد بین وانمودگرایی و سبک های دلبستگی ایمن (11/۰-, p<0/01)، اضطرابی ( 43/۰ , p<0/01) و اجتنابی (24/۰, p<0/01 )، شفقت به خود (60/۰-, p<0/01 ) و عزت نفس (57/۰-, p<0/01 ) همبستگی معناداری وجود دارد. همچنین شفقت به خود، دلبستگی اضطرابی و عزت نفس به ترتیب بیشترین سهم را در پیش بینی وانمودگرایی داشتند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر مبنی بر نقش سبک دلبستگی، شفقت به خود و عزت نفس در وانمودگرایی دارای تلویحات کاربردی برای مراکز مشاوره ی تحصیلی و سازمان های مدیریت بحران هستند. نتایج این طرح می تواند پاسخگوی برخی نیازهای آموزشی- بهداشتی در حوزه پیشگیری از مسائل روانشناختی دانشجویان از جمله وانمودگرایی در شرایط بحرانی همچون همه گیری کووید- 19 باشد.

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش خوداطمینانی تحصیلی بر انعطاف پذیری شناختی و پردازش شناختی دانش آموزان دارای مشکلات خواندن بود. روش: طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه های سوم دوره ابتدایی دارای مشکلات خواندن شهر تبریز بود که در سال تحصیلی 1404-1403 مشغول به تحصیل بودند که از میان آن ها به روش نمونه گیری هدفمند، تعداد 30 نفر (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه) به عنوان حجم نمونه و به طریق تصادفی انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) و آزمون پردازش شناختی ناگلیری و همکاران (2014) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره با نرم افزار SPSS.21 انجام گرفت. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که آموزش خوداطمینانی تحصیلی بر انعطاف پذیری شناختی و مولفه های ادراک کنترل-پذیری، ادراک توجیه رفتار و ادراک گزینه های مختلف دانش آموزان دارای مشکلات خواندن تاثیر دارد (001/0≥P). همچنین آموزش خوداطمینانی تحصیلی بر پردازش شناختی و مؤلفه های برنامه ریزی، توجه، پردازش همزمان و متوالی در دانش آموزان دارای مشکلات خواندن تأثیر دارد (001/0≥P). در واقع آموزش خوداطمینانی تحصیلی باعث افزایش انعطاف پذیری شناختی و پردازش شناختی و مؤلفه های آن ها در این کودکان می شود. نتیجه گیری: الگوی آموزش خوداطمینانی تحصیلی می تواند در کنار سایر مداخلات موجود، در مداخله برای آموزش دانش-آموزان با اختلال مشکلات خواندن قابل استفاده باشد.

با پیشرفت سریع هوش مصنوعی، آموزش عالی دستخوش تحولاتی اساسی شده است. این فناوری با ارائه ابزارهای نوآورانه و تسهیل شخصی سازی فرآیند یادگیری، امکان دسترسی گسترده تر به منابع آموزشی و بهبود کیفیت تدریس را فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی پذیرش و استفاده از فناوری هوش مصنوعی در میان اعضای هیئت علمی، بر اساس مدل یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری (UTAUT)، انجام شد. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ است که از بین آن ها ۱۱۸ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسش نامه استاندارد و متناسب سازی شده گردآوری و با استفاده از نرم افزارهای SPSS-27  و AMOS-24  تحلیل شد. یافته ها نشان دادند که عملکرد مورد انتظار، تلاش مورد انتظار و تأثیر اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری(p<0.01) بر قصد رفتاری، و همچنین بر رفتار استفاده از هوش مصنوعی از طریق قصد رفتار دارند. در مقابل، شرایط تسهیلگر و ریسک ادراک شده تأثیر معناداری بر پذیرش این فناوری نداشتند. تحلیل متغیرهای تعدیلگر نشان داد که جنسیت، رابطه بین ریسک ادراک شده و قصد استفاده را تعدیل می کند، به طوری که در میان استادان زن، ریسک ادراک شده تأثیر منفی و معناداری بر قصد استفاده دارد. این نتایج بر اهمیت بهبود زیرساخت ها، افزایش آگاهی از مزایای هوش مصنوعی، تسهیل دسترسی و کاهش نگرانی های مرتبط با این فناوری تأکید دارد و می تواند راهنمایی برای سیاست گذاران و مدیران آموزشی در تسهیل پذیرش و ارتقای کیفیت کاربری مبتنی بر این فناوری در آموزش عالی باشد.

پیشینه و اهداف: بازی یکی از قدیمی ترین و اساسی ترین فعالیت های انسانی است که نقش مهمی در رشد و توسعه فردی و اجتماعی دارد. بازی ها علاوه بر ایجاد لذت و سرگرمی، بستری برای یادگیری و انتقال مهارت های متنوع فراهم می کنند. ماهیت بازی ها، قوانین و شیوه های تعامل با آنها در جوامع گوناگون به شدت تحت تأثیر ساختارهای فرهنگی است و بازتاب دهنده زبان، باورها و نظام های ارزشی آن جوامع محسوب می شود. یادگیری از طریق بازی به عنوان رویکردی نوآورانه در نظام های آموزشی معاصر مورد توجه قرار گرفته است. روش ها : در این مطالعه، به روش مرور روایتی و با جستجوی کلید واژه هایی مانند تمرین آموزش، فراهم کردن بازی مناسب، یادگیری، فرهنگ در پایگاه های اطلاعاتی اقدام و مقالات معتبر در این حوزه شناسایی و مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که بازی ها ابزاری برای تقویت مهارت های شناختی، اجتماعی و حرکتی بوده و به عنوان بستری برای انتقال ارزش ها، هنجارها و باورهای فرهنگی عمل می کنند. ضمناً مشخص شد که عوامل فرهنگی نظیر زبان، باورهای اجتماعی، ساختارهای خانوادگی و ارزش های قومی تأثیر مستقیمی بر انواع بازی ها و نحوه تعامل افراد با این بازی ها دارند. نتیجه گیری: این تحقیق بر ضرورت توجه به ابعاد فرهنگی در توسعه بازی های آموزشی تأکید دارد و پیشنهاد می کند که بازی ها به عنوان ابزارهایی انعطاف پذیر در خدمت انتقال فرهنگ و ارتقای یادگیری اجتماعی مورد استفاده قرار گیرند. یافته های این تحقیق می تواند زمینه ساز توسعه راهبردهای آموزشی نوآورانه باشد.

هدف : پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی نگرانی براساس سازه های بهزیستی اجتماعی و خوش بینی در مادران کودکان با نارسایی های ذهنی و تحولی انجام شد. روش پژوهش : روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل مادران کودکان با نارسایی های ذهنی و تحولی شهر تبریز در سال تحصیلی 1399-1398 بودند. تعداد 123 نفر از این مادران با روش نمونه گیری دردسترس به عنوان گروه نمونه پژوهش انتخاب شدند. از ابزارهای بهزیستی اجتماعی کیز، مقیاس خوش بینی کارور و شیر و پرسشنامه ابراز نگرانی پنسیلوانیا برای جمع آوری داده های پژوهش استفاده شد. یافته ها : تحلیل همبستگی نشان داد که بین بهزیستی اجتماعی و خوش بینی با ابراز نگرانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. افزون براین، تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای خوش بینی و بهزیستی اجتماعی توانستند 16درصد واریانس ابراز نگرانی را به طور معناداری تبیین کنند. نتیجه گیری : پیش آمادگی شناختی و عاطفی در خوش بینی و  بهزیستی اجتماعی به مادران کودکان با نارسایی های ذهنی و تحولی کمک می کنند تا نگرانی کمتری را تجربه کنند.