درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه و هدف: اعمال دوره های کوتاه انسداد قبل از فعالیت منجر به بهبود عملکرد ورزشی منجر می شود، اما اثر مدت زمان بین اعمال انسداد و شروع فعالیت بر عملکرد مشخص نیست. بنابراین، تحقیق حاضر به بررسی اثر فاصله زمانی بعد از دوره های انسداد جریان خون بر عملکرد جودوکاران رقابتی پرداخت. روش شناسی: در این مطالعه متقاوطع و تصادفی، 10 جودوکار رقابتی بطور داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. هر آزمودنی در سه جلسه: انسداد 5 دقیقه قبل از فعالیت، انسداد 20 دقیقه قبل از فعالیت و بدون انسداد (شم) شرکت کرد. در هر جلسه دو آزمون ویژه جودو متوالی با فاصله 60 ثانیه و بعد از 15 دقیقه یک آزمون بی هوازی رست اجرا شد. دوره های انسداد با بستن کش الاستیک در انتهای فوقانی رانها و در سه دور پنج دقیقه ای انسداد و پنج دقیقه رپرفیوژن متعاقب آن انجام گردید. از روش آماری آنالیز واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اثر دوره های ایسکمی 5 و 20 دقیقه قبل از فعالیت بر تعداد تکنیکهای اجرا شده و شاخص آزمون اول و دوم جودو معنادار نیست. اعمال ایسکمی 5 و 20 دقیقه قبل فعالیت منجر به افزایش معنادار حداکثر و میانگین برون ده توان نسبت به وضعیت شم شد. نتیجه گیری: طبق یافته های پژوهش به نظر می رسد که دوره های متناوب ایسکمی 5 و 20 دقیقه قبل از فعالیت بر اجرای آزمون ویژه جودو اثر معناداری ندارد ولی بر عملکرد بی هوازی جودوکاران رقابتی اثر دارد.

هدف : هدف از پژوهش حاضر، ارائه چارچوب مفهومی ترویج ورزش صبحگاهی در جامعه زنان بود. روش شناسی : روش پژوهش حاضر، کاربردی از نوع پژوهش های کیفی با روش تحلیل داده بنیاد است. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید مدیریت ورزشی، مدیران و کارشناسان خبره اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی، خبرگان حوزه ورزش بانوان بودند و نمونه آماری از بین اعضای جامعه با بهره گیری از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش، مصاحبه نیمه ساختار یافته با 17 نفر از متخصصان پژوهش که تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت. روایی پژوهش توسط متخصصان مربوطه مورد تأیید قرار گرفت و پایایی پژوهش با استفاده از روش توافق درون موضوعی 83 درصد به دست آمد. یافته ها : تحلیل محتوای مصاحبه های پژوهش نشان داد، 5 مقوله اصلی و 13 مفهوم در بخش موانع و چالش های مشارکت بانوان در ورزش صبحگاهی شناسایی شد. در این بخش مفهوم سطح فرهنگی خانواده با ضریب اهمیت 29 بیشترین فراوانی را در بین سایر مفاهیم دارد. همچنین در بخش عوامل موثر بر مشارکت، 8 مقوله اصلی و 12 مفهوم کشف و شناسایی شد که در این میان مفهوم ادراک و خودآگاهی بانوان با ضریب اهمیت 21 بیشترین ضریب را در میان سایر مفاهیم برخوردار بود. نتیجه گیری : برای افزایش مشارکت بانوان در ورزش صبحگاهی، باید اقدامات جامعی در سطوح فردی و اجتماعی انجام گیرد تا با ایجاد حس امنیت و همبستگی اجتماعی، به جذب بیشتر بانوان کمک کرد.

پیچیدگی تمرینات آموزشی و موضوع تفاوت های فردی، چالش های زیادی را برای مربیان مهارت های حرکتی ایجاد کرده است. هدف این مطالعه مقایسه اثربخشی روش های آموزشی خطی و غیرخطی در تسهیل اکتساب هماهنگی در پرتاب آزاد بسکتبال بود. تعداد 45 پسر (میانگین سنی= 2/1±9 سال) به صورت تصادفی در گروه یادگیری خطی و دو گروه آموزش با دست کاری قیود تکلیف و آموزش افتراقی به عنوان روش غیرخطی، در هشت جلسه تمرینی به یادگیری مهارت پرتاب آزاد بسکتبال پرداختند. سنجش عملکرد و تغییرات هماهنگی با روش پیش آزمون-پس آزمون با دستگاه سنجش کینماتیک حرکتی بررسی شد. به منظور تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر (3*2) و آزمون t وابسته برای مقایسه نمرات RMSe استفاده شد. نتایج نشان داد که تغییرپذیری هماهنگی مفاصل مچ و آرنج به طور معناداری در گروه دست کاری قیود تکلیف بهبود یافت (01/0P≤) و نمرات دقت در دو گروه غیرخطی به طور معناداری افزایش پیدا کرد که این بهبود برای گروه دست کاری قیود تکلیف به مراتب بیشتر از دو گروه دیگر بود؛ درنتیجه پیشنهاد می شود که مربیان ورزشی از آموزش غیرخطی به خصوص دست کاری قیود تکلیف در آموزش کودکان خود بهره بگیرند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی های بومی -محلی با روش های آموزشی قیودمحور و تدریس بازی برای فهمیدن بر توانایی های شناختی و اجتماعی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود که به صورت علّی- مقایسه ای و به شکل میدانی انجام شد. پنجاه و پنج دانش آموز دختر (10±1 سال) به صورت تصادفی به چهار گروه قیودمحور، تدریس بازی برای فهمیدن، ترکیب رویکرد قیودمحور و تدریس بازی برای فهمیدن و گروه سنتی تقسیم شدند. آزمودنی ها به مدت 12 هفته، هر هفته سه جلسه یک ساعته مطابق رویکرد آموزشی گروه خود به تمرین پرداختند. از نرم افزار کاگ لب و مقیاس توانمندی های اجتماعی-هیجانی و تاب آوری به ترتیب برای ارزیابی توانایی شناختی و اجتماعی کودکان استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب تفاوت معناداری را بین پیش آزمون و پس آزمون گروه ترکیبی در توانایی شناختی و اجتماعی نشان داد؛ به طوری که می توان گفت احتمالاً 66 درصد از تغییرات در توانایی شناختی و 75 درصد از تغییرات در تونایی اجتماعی کودکان تحت تأثیر آموزش آن ها براساس رویکرد ترکیبی بوده است؛ درحالی که در آموزش سنتی در متغیرهای مذکور تأثیر معناداری مشاهده نشد. با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که استفاده از رویکرد قیودمحور و تدریس بازی برای فهمیدن می تواند توانایی شناختی و اجتماعی کودکان را به طور هم زمان بهبود بخشد. مطالعه حاضر نشان می دهد که مدل های آموزش قیودمحور و تدریس بازی برای فهمیدن درقالب بازی های بومی-محلی روش تمرینی مناسبی برای ارتقای توانایی های شناختی و اجتماعی در دانش آموزان هستند و به نظر می رسد این رویکردها قابلیت انتقال به سایر مقاطع تحصیلی را دارند.

سابقه و هدف: تمرینات ورزشی مختلف می تواند اثرات متفاوتی در کنترل و درمان بیماری دیابت داشته باشد بر این اساس هدف از مطالعه مروری حاضر تحلیل مطالعات اخیر در ارتباط با اثر فعالیت های ورزشی مختلف بر شاخص های مرتبط با دیابت نوع 2 است. مواد وروش ها: جهت انجام این مطالعه، جستجو در بانک های اطلاعاتی فارسی و لاتین PubMed، ScienceDirect ،Google scholar، Magiran و SID با کلید واژه های exercise training، resistance training،High- intensity interval training،diabetes، Insulin sensitivity و HbA1c، تمرین مقاومتی، تمرین تناوبی شدید، تمرین هوازی،تمرین ترکیبی، دیابت نوع 2 و حساسیت به انسولین در بازه زمانی 2010 تا 2022 انجام شد. نتایج : در مجموع 140 مقاله مورد بررسی اولیه قرارگرفت و نهایتا 35 مقاله حائز شرایط لازم انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتند. تمرینات هوازی و بخصوص تمرینات با شدت بالا (HIIT) می تواند اثرات سریع تری در روند کنترل و کاهش قند خون بیماران داشته باشند، با این حال اثرات مثبت تمرینات مقاومتی برای بازده زمانی طولانی تری باقی می ماند. نتیجه گیری: اثرات سودمند انواع تمرینات ورزشی در کنترل شاخص های گلسیمیک بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به اثبات رسیده است با این حال مطالعه حاضر نشان داد اثرات مفید تمرینات مقاومتی در مقایسه با تمرینات استقامتی می تواند برای زمان طولانی تری ماندگار باشد، لذا پیشنهاد می گردد متخصصین حوزه پزشکی و ورزشی در هنگام ارائه برنامه های تمرینی به بیماران به اهمیت نوع و شکل تمرینات ورزشی اهتمام لازم را داشته باشند

هدف : هدف پژوهش، تعیین تأثیر شایستگی های محوری بر نوآوری سازمان های ورزشی با بررسی نقش میانجی سرمایه فکری بود. روش شناسی : این پژوهش از نظر موضوع در حیطه مطالعات همبستگی و از نظر ماهیت، در حیطه پژوهش های توصیفی قرار دارد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و کارشناسان وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون های ورزشی و کمیته ملی المپیک بود (1200=N). با استفاده از جدول کرجسی مورگان، حجم نمونه 291 نفر تعیین شد که به روش تصادفی ساده نمونه گیری انجام گرفت. از چهار پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، شایستگی های محوری قاسمی و همکاران (2013)، سرمایه فکری بونتیس و همکاران (2000) و نوآوری سازمانی جیمنز و همکاران (2008) استفاده شد و روایی صوری و محتوایی پرسشنامه از نظرات 7 تن از اساتید مدیریت ورزشی تایید گردید. پایایی پرسشنامه نیز با اجرای آزمایشی روی 30 نفر از اعضای جامعه پژوهش و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ تائید و برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS نسخه 26 و مدل معادلات ساختاری در نرم افزار Amos نسخه 24 استفاده شد. یافته ها : نتایج نشان داد که بین شایستگی های محوری و نوآوری، شایستگی های محوری و سرمایه فکری و بین سرمایه فکری و نوآوری در سازمان های ورزشی کشور ارتباط معنی داری وجود دارد (0/001=Sig). همچنین شایستگی های محوری بر نوآوری (0/001=Sig؛ 10/561=t) با ضریب مسیر (0/782=β)، سرمایه فکری بر نوآوری (0/001=Sig؛ 6/040=t) با ضریب مسیر (0/443=β) و شایستگی های محوری بر سرمایه فکری (0/001= Sig؛ 8/573=t) با ضریب مسیر (0/572=β) در سازمان های ورزشی اثر مثبت و معنی داری داشتند. نتیجه گیری : مدیران سازمان های ورزشی کشور به منظور ارتقای میزان نوآوری سازمان تحت امرشان، در استخدام کارکنان بر متغیرهای شایستگی های محوری و ابعاد آن و نیز قابلیت های نوآوری آنان تأکید ویژه ای داشته باشند. همچنین، با ارتقای شایستگی های کارکنان کنونی سازمانشان از طریق آموزش های تخصصی، چرخش شغلی و ...، میزان نوآوری آنان را نیز ارتقاء بخشند.

مقدمه: هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش خودکارامدی و موفقیت کارآفرینی بر خلق ارزش در کسب وکارهای ورزشی است. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی- پیمایشی است که به روش معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری شامل تمامی افرادی که برای شنا به استخرهای ورزشی تهران مراجعه کردند است، که بر اساس جدول مورگان 400 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها بر اساس پرسشنامه های استاندارد خلق ارزش (لارسون و همکاران، 2018)، موفقیت کارآفرینی (فیشر و همکاران، 2014) و خودکارامدی (سان و همکاران، 2021) است. یافته ها: نتایج نشان داد خودکارامدی بر خلق ارزش و موفقیت کارآفرینانه تأثیر مثبتی دارد. همچنین موفقیت کارآفرینانه بر خلق ارزش در کسب وکارهای ورزشی تأثیر مثبتی دارد. نتایج حاکی از آن است که خودکارامدی از طریق موفقیت کارآفرینانه بر خلق ارزش در کسب وکارهای ورزشی تأثیر مثبت بیشتری دارد. نتیجه گیری: توجه به متغیرهای مثبت خودکارامدی و موفقیت کارآفرینانه در کسب وکارهای ورزشی می تواند سبب بروز پاسخ های رفتاری مثبت و کاهش فشار روانی در آنها شود و در نتیجه خلق ارزش و نوآوری آنها بهبود یابد، زیرا این عوامل احساس مفید بودن و ارزشمندی را در آنها افزایش می دهد و از این طریق کار فعلی را بهتر انجام می دهند و خلق ارزش در کسب وکارهای ورزشی افزایش می یابد.

هدف از این تحقیق بررسی ابعاد مختلف برنامه درسی پنهان در کلاس های تربیت بدنی دوره متوسطه جهت مدیریت بهینه آنها بود. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر داده ها کیفی بود که به روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت کنندگان تحقیق ٢٠ نفر از کارشناسان، اساتید و معلمان درس تربیت بدنی استان یزد بودند. ابزار تحقیق مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. از استراتژی های مثلث سازی، توصیف غنی، و دوستان منتقد برای اعتباربخشی به فرایند تحقیق استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد ابعاد اصلی برنامه درسی پنهان، شامل سه مضمون اصلی فرصت های یادگیری پنهان، چالش های برنامه درسی پنهان و راهکارهای عملیاتی برای مدیریت برنامه درسی پنهان است. در محور اول فرصت های یادگیری از برنامه درسی پنهان در سه بعد ١- مهارت های زندگی ٢- اخلاقی-فرهنگی و ٣- حرفه ای-تخصصی سازماندهی شدند. در محور دوم، چالش های برنامه درسی پنهان در چهار بعد ١- فردی و خانوادگی ٢- الگوپذیری ٣- شکاف طبقاتی و ٤- تهدیدات اجتماعی قرار گرفتند. نهایتاً در محور سوم شش راهبرد شامل ١- آموزش و توانمندسازی خانواده ٢- آموزش و توانمندسازی معلمان تربیت بدنی ٣- مدیریت بهینه کلاس درس، ٤- نقش الگویی معلم تربیت بدنی، ٥- نقش ارتباطی معلم تربیت بدنی ٦- طراحی فرصت های تربیتی موثر سازماندهی شدند. در مجموع وجوه مثبت برنامه درسی پنهان باید مورد توجه برنامه ریزان درسی و معلمان تربیت بدنی قرار بگیرد تا در جهت توسعه ابعاد مختلف تربیتی دانش آموزان استفاده شود و وجوه منفی باید با مدیریت بهینه کلاس درس توسط معلم، راهبری شود.

هدف این پژوهش، درک پیامدهای روانی - رفتاری مواجهه با پست های تناسب اندام اینستاگرام در میان دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه بود. روش پژوهش از نوع کیفی، با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه آنلاین حاوی سؤالات بسته و باز از ۳۲۳ دانش آموز دختر در شهرستان دزفول گردآوری گردید و با روش تحلیل مضمون کلایزی تحلیل شد. یافته ها در قالب شش مضمون اصلی دسته بندی شد: تأثیرات انگیزشی، انگیزه های زیبایی و بدن ایده آل، واکنش های منفی روانی، موانع واقعی در تقلید بدنی، ناپایداری انگیزه و ناتوانی در اقدام عملی، و استفاده ی سرگرمی محور همراه با کاهش تحرک روزانه. مدل مفهومی پژوهش نشان داد که انگیزش اولیه برای ورزش و زیبایی بدنی به دلیل مقایسه با بدن های ایده آل، فشار انتظارات بدنی، و کمبود امکانات، به سرخوردگی، کاهش عزت نفس و خودسرزنشی می انجامد. محتوای تناسب اندام در اینستاگرام تجربه ای دوگانه، متناقض و پیچیده را برای نوجوانان دختر رقم می زند. از یک سو، این پست ها می توانند نقش انگیزشی ایفا کرده و تمایلاتی مثبت برای آغاز فعالیت ورزشی، پیروی از الگوی تغذیه سالم و تلاش برای شبیه شدن به الگوهای موفق و فعال را در ذهن نوجوانان برانگیزند. اما این انگیزه غالبا زودگذر، سطحی و بدون پشتوانه محیطی و اجتماعی است و در بیشتر موارد به تغییر رفتار منجر نمی شود. در نهایت، رفتار فعال جای خود را به استفاده ی منفعلانه از محتوای اینستاگرام می دهد. نتایج این مطالعه بر ضرورت آموزش سواد رسانه ای بدنی و طراحی مداخلات پیشگیرانه با هدف ارتقای سلامت روانی و رفتاری دختران نوجوان تأکید دارد.

افزایش جرم توده چربی بدن، که در اثر عوامل محیطی و مساعد بودن زمینه ژنتیکی در فرد ایجاد می شود را چاقی می گویند. چاقی خطری برای سلامتی و زیانی برای رفاه فردی و اجتماعی است که امید به زندگی را کاهش می دهد (بوچارد، 2000؛ پارک.ک 2002). پاتوژنز ایجاد چاقی بسیار پیچیده است و مجموعه ای از عوامل در بروز آن دخالت دارند. این عوامل شامل استعداد ژنتیکی، سن، جنس، عادت های غذایی، عوامل محیطی، فعالیت های بدنی و ورزش، عوامل اجتماعی روانی، اختلالات عملکرد غدد درون ریز، میزان لپتین سرم و غیره است (دیشمن و واشبورن،2004؛ بوچارد، 2000؛ نیمن،2003؛ لی مورا و ون دویلارد، 2004؛ بوآسیدا و همکاران، 2006). لپتین هورمونی پروتئینی است که توسط سلول های بافت چربی، تولید و ترشح می شود. در افراد چاق، سطح لپتین در سلول های بافت چربی و سرم خون افزایش می یابد. تجربه های حیوانی و انسانی محدود نشان داده است که درمان با لپتین سبب کاهش مصرف غذا، کاهش اشتها و کاهش چربی بدن می شود. تاثیر لپتین بر مغز باعث تنظیم اشتها، کنترل وزن و برخی فرآیندهای متابولیک وابسته به آن می شود. اختلال در عملکرد لپتین باعث افزایش وزن و توده چربی شده و فربهی را به دنبال دارد (بوآسیدا و همکاران، 2006). از سوی دیگر کاهش مصرف انرژی که پی آمد کاهش فعالیت های بدنی و تمرینات ورزشی است نیز نقش بسیار مهمی در بروز چاقی دارد (دیشمن و واشبورن،2004؛ بوچارد، 2000؛ نیمن،2003؛ لی مورا و ون دویلارد، 2004). چنین به نظر می رسد که دو عامل سطح لپتین سرم به واسطه تاثیر بر اشتها و توانایی کاهش انرژی دریافتی و میزان فعالیت بدنی به واسطه توانایی افزایش انرژی مصرفی، نقش بسیار مهم و تعیین کننده ای در کنترل وزن و توده چربی بدن داشته باشند. هورمون گرلین اولین بار در سال 1999 از سلول های معده کشف شد. این هورمون یک لیگاند درون ریز برای هورمون رشد بوده و موجب تحریک هورمون رشد از غده هیپوفیز میشود. علاوه بر ان گرلین اشتها را تحریک میکند و با اثر بر روی هسته کمانی هیپوتالاموس ( منطقه ای که برای کنترل غذا شناخته میشود) مصرف غذا را افزایش میدهد. بنابرلین گرلین نقش مهمی برای حفظ ترشح هورمون رشد و هموستئاز انرژی در مهره داران ایفا میکند.(فرانک ادلمن-2012

این پژوهش با هدف ارائه الگوی سیاست گذاری توسعه فرهنگی در ورزش ایران انجام شد. پژوهش حاضر دارای رویکردی کیفی، اکتشافی و استقرایی بود که از روش نظریه داده بنیاد به عنوان روش پژوهش استفاده شد. روش گردآوری داده ها مبتنی بر مبانی نظری مرتبط، مطالعه اسناد بالادستی و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته براساس نظام نامه فرهنگی ورزش کشور، مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی (1395) بود. مشارکت کنندگان در تحقیق، 10 نفر از خبرگان موضوع بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. نتایج نشان داد، 113 مفهوم در قالب 23 مقوله در رهیافت توسعه فرهنگی در ورزش تأثیرگذارند که از این میان چهار مقوله شرایط زمینه ای، چهار مقوله شرایط علی، چهار مقوله شرایط مداخله گر، شش مقوله راهبرد و پنج مقوله به عنوان پیامد استخراج شدند. یافته های این پژوهش به مدیران ارشد، مسئولان اجرایی و سازمان های مرتبط با فرایند سیاست گذاری توسعه فرهنگی در ورزش کشور کمک خواهد کرد تا بتوانند در راستای اجرای هر چه بهتر طرح ها و برنامه های فرهنگی تلاش کنند.

با توجه به گسترش دامنه خدمات دولتی در سال های اخیر، افزایش هزینه های عمومی و مسائل اقتصادی و بسیاری از عناصر دیگر لازم می سازد تا بهبود کارکرد سازمان های دولتی به عنوان یک امر حیاتی مورد توجه قرار گیرد که یکی از این ارگان ها اماکن ورزشی دولتی می باشد. در این راستا سهم ورزش در اقتصاد ملی هر کشور رابطه مستقیمی با میزان سرمایه گذاری انجام شده در بخش ورزش دارد. لذا پژوهش حاضر به بررسی وضعیت خصوصی سازی اماکن ورزشی دولتی استان البرز در سال های 1393 تا 1396 پرداخت. جامعه آماری شامل همه رؤسا و معاونین ادارات ورزش و جوانان حوزه ها و شهرستان های استان البرز؛ روسا و نایب رئیسان (بانوان) هیئت های ورزشی؛ مستاجرین اماکن ورزشی و مربیان شاغل در اماکن ورزشی واگذار شده و ورزشکاران و قهرمانان و استفاده کنندگان از اماکن ورزشی استیجاری و کارشناسان تربیت بدنی ادارات ورزش و جوانان حوزه ها و شهرستان های استان البرز و استادان متخصص ورزشی بود. با استفاده از روش گرندد تئوری مقوله ها، مفاهیم و گویه ها برای شرایط علی، عوامل زمینه ای، عوامل مداخله گر، راهبردها و پیامدها استخراج شد. در روند تحقیق، وضعیت موجود شرایط خصوصی کردن سالن های ورزشی دولتی، فرصت ها و تهدیدهای پیشروی خصوصی سازی اماکن ورزشی، چالش ها و موانع خصوصی سازی اماکن بررسی شدند. طبق مدل مفهومی استخراج شده شرایط علی شامل حساسیت و اهمیت بالای ورزش در کشور، جدی بودن بحث خصوصی سازی، مدیریت دولتی، محیط بین المللی، تأثیرات مثبت خصوصی سازی، محدودیت های پیشروی خصوصی سازی، شرایط زمینه ای شامل عوامل درون سازمانی و رفع محدودیت ها، افزایش مشوق توسعه خصوصی سازی بر اشتغال و ورزش عمومی و مؤلفه های تأثیرگذار وضعیت موجود و سوق دهنده های محیطی به عنوان شرایط مداخله گر شناسایی شدند. با توجه به نتایج مثبت خصوصی سازی، گام برداشتن در این مسیر برای اماکن ورزشی کارگشاست.

در دنیای مدرن، بازی های بومی و محلی با چالش های قابل توجهی مواجه شده اند. با گسترش سریع بازی های دیجیتال و جهانی شدن سرگرمی ها، بازی های بومی و محلی که تا دیروز بخش جدایی ناپذیر از فرهنگ مردم بودند؛ امروزه به راحتی از دایره توجه خارج شده اند. همچنین، تغییرات سبک زندگی، مهاجرت ها و شتاب گیری روند شهری شدن، موجب کاهش تعاملات اجتماعی در جوامع محلی و کمرنگ شدن فضای بازی های گروهی و سنتی شده است. در این شرایط، هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک ابزار فناورانه به یاری بازی های بومی و محلی بیاید. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی کاربردهای هوش مصنوعی در توسعه بازی های بومی و محلی کشور ایران بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی می باشد و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه شرکت کننده در پژوهش، خبرگان مرتبط با موضوع بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختار یافته بود و تجزیه وتحلیل اطلاعات در نرم افزار مکس کیو دی ای نسخه 2020 انجام شد. طبق یافته های پژوهش، 83 مضمون فرعی در قالب 10 مضمون اصلی شبیه سازی و مدل سازی بازی ها، تحلیل و بهینه سازی طراحی بازی، شخصی سازی تجربه بازیکن، نوآوری در طراحی بازی های بومی، پشتیبانی از تعاملات اجتماعی بازیکنان، آموزش و راهنمایی هوشمند بازیکنان، مدیریت و توسعه زیرساخت های بازی، پیش بینی و تحلیل روندهای آینده، پایداری و حفاظت از میراث فرهنگی بازی ها، بهبود تعاملات بین المللی در بازی ها، شناسایی شدند. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی با ایفای نقش در مضامینی مانند شبیه سازی بازی ها، تولید محتوای بومی و حفاظت از میراث فرهنگی، به حفظ و گسترش پایدار بازی های بومی و محلی ایران در سطح ملی و بین المللی کمک می کند.

زمینه و هدف: در کشور چین در اواخر سال 2019 ویروس جدیدی از نوع ویروس کرونا کشف شد و در مدت زمان اندکی، این بیماری به یک بیماری همه گیر در جهان تبدیل شد. هدف مطالعه حاضر رابطه فعالیت بدنی در منزل با خودکارآمدی، اضطراب و کیفیت زندگی دانش آموزان دوره ابتدایی در دوران کرونا بود. روش شناسی پژوهش: این پژوهش از نوع مطالعات نیمه تجربی، همبستگی بود. جامعه آماری مطالعه حاضر را کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر کلاله (2800=n) تشکیل دادند که به صورت تصادفی-خوشه ای طبق جدول مورگان تعداد 313 نفر شامل 190 دانش آموز پسر و 123 دانش آموز دختر که در سال تحصیلی 1401-1400 در مدارس ابتدایی مشغول به تحصیل بوده اند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اضطراب بیماری کودکان علی پور و همکاران (1398)، پرسشنامه خودکارآمدی کودکان و نوجوانان (SEQ-C) (2001) و پرسشنامه فعالیت بدنی رز، لارکین و هندس و همکاران (2009) و پرسشنامه کیفیت زندگی (1399) بود. یافته ها: نتایج نشان داد، بین فعالیت بدنی با خود کارآمدی و اضطراب در سطح خطای 5 درصد رابطه معناداری وجود ندارد؛ اما بین فعالیت بدنی و کیفیت زندگی در سطح خطای 5 درصد رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (0.266=r ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق می توان بیان کرد که فعالیت بدنی در منزل در دوران کرونا تا مقدار زیادی باعث کاهش اضطراب، استرس و خودکارآمدی می شود.

زمینه و هدف: امروزه استفاده از مکمل های گیاهی و انجام فعالیت های ورزشی منظم برای کاهش آسیب های اکسایشی و بهبود دفاع ضداکسایشی توصیه شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر شش هفته تمرین تناوبی شدید و مصرف مکمل اسپیرولینا بر سطوح سرمی پراکسید هیدروژن و ظرفیت ضداکسایشی تام دختران دارای اضافه وزن و چاق بود.  روش تحقیق: تعداد 30 دختر دارای اضافه وزن و چاق (با میانگین سنی 3/12 ± 3/26 سال و میانگین وزنی 0/10 ± 29/75 کیلوگرم) ساکن شهرستان خرامه به طور هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه 10 نفره (کنترل، تمرین+مکمل و تمرین+دارونما) تقسیم شدند. آزمودنی ها به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته به اجرای تمرین تناوبی شدید (به صورت ایستگاهی با حداکثر سرعت در یک مسیر مشخص به صورت رفت و برگشت) پرداختند. گروه های مکمل و دارونما در طول این مدت روزانه دو عدد قرص 500 میلی گرمی اسپیرولینا یا دارونما دریافت کردند. 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از دوره تمرین، خونگیری برای سنجش سطوح سرمی پراکسید هیدروژن و ظرفیت ضداکسایشی تام انجام شد. از روش تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی LSD برای مقایسه تغییرات بین گروهی در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که در گروه های تمرین+ مکمل و تمرین+ دارونما، مقادیر پراکسید هیدروژن (به ترتیب 0001/0=p و 001/0=p) و ظرفیت ضداکسایشی تام (به ترتیب 0001/0=p و 002/0=p) به طور معنی داری کاهش و افزایش یافتند. در گروه های تمرین+ مکمل و تمرین+دارونما مقادیر وزن (به ترتیب 001/0=p و 01/0=p) و درصد چربی (به ترتیب 0001/0=p و 001/0=p) به طور معنی داری نسبت به گروه کنترل کاهش یافت. در ارتباط با شاخص نسبت دور کمر به لگن نتایج نشان داد که این شاخص فقط در گروه تمرین+ مکمل کاهش معنی داری داشت (01/0=p) و مقادیر حداکثر اکسیژن مصرفی نیز در گروه تمرین+ مکمل و تمرین+ دارونما افزایش معنی داری داشت (به ترتیب 03/0=p و 002/0=p). نتیجه گیری: به نظر می رسد که تمرین تناوبی شدید با و بدون مصرف مکمل اسپیرولینا می تواند از طریق بالا بردن ظرفیت ضداکسایشی تام و بهبود سیستم دفاع ضداکسایشی، از تجمع رادیکال های آزاد جلوگیری کرده و مانع آسیب سلولی و همچنین بهبود ترکیب بدن شود. 

بازی های المپیک مهمترین رویداد بین المللی برای ورزش ایران و همه کشورهای حاضر در جهان محسوب می شود، بنابراین هدف پژوهش شناسایی پیشران های کلیدی موفقیت تیم ملی ژیمناستیک در المپیک 2028 بود. پژوهش حاضر از نوع آمیخته (کیفی-کمی) و طرح آن از نوع اکتشافی-متوالی بود. مشارکت کنندگان پژوهش را مدیران فدراسیون ژیمناستیک، مربیان و بازیکنان تیم ملی ژیمناستیک و مربیان و داوران بین المللی ژیمناستیک کشور تشکیل می دادند. روش نمونه گیری انتخاب مشارکت کنندگان گلوله برفی بود و بر مبنای اشباع نظری 16 نفر انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از ابزارهای مصاحبه و پرسشنامه استفاده شد و برای ممیزی آن از معیارهای لینکلن و گابا (1985) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های کدگذاری، دلفی فازی و تحلیل ساختاری استفاده شد. با تحلیل مصاحبه ها 62 مفهوم اولیه در 38 مفهوم نهایی تجمیع شد. سپس با انجام غربال گری از طریق دلفی فازی 16 عامل مؤثر شناسایی گردید و سرانجام مشخص گردید استعدادیابی و استعدادپروری، سرمایه گذاری در بخش ورزش بانوان، دیپلماسی ورزشی فدراسیون ژیمناستیک و تعداد شرکت کننده در بازی های المپیک چهار نیروی پیشران موفقیت تیم ملی ژیمناستیک در المپیک 2028 هستند. در نتیجه لازم است وضعیت آن ها در طراحی برنامه ها و اقدام های تیم ملی ژیمناستیک در المپیک 2028 به طور ویژه لحاظ گردد زیرا هر عمل و تغییری بر روی آن ها، واکنش و تغییر بر دیگر شاخص ها را به دنبال خواهد داشت.

سواد سلامت، میزان ظرفیت هر فرد برای کسب، تفسیر و درک اطلاعات اولیه از مفاهیم آموزشی برای اخذ تصمیم گیری مناسب می باشد. هدف از این پژوهش، همبستگی بین سواد اطلاعاتی و سواد سلامت در معلمان تربیت بدنی در اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان بود. پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و به شیوه مقطعی است که در سال 1399 انجام شد. تعداد 175 معلم به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. از پرسشنامه های استاندارد سواد اطلاعاتی بروجنی و همکاران و سواد سلامت (HELIA) استفاده گردید و از آزمون کولموگراف اسمیرنوف برای طبیعی بودن داده ها و برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های توصیفی و استنباطی استفاده شد و کلیه عملیات آماری با استفاده از نرم افزارهایSPSS و PLS صورت گرفت. ضریب مسیر بین سواد اطلاعاتی با سواد سلامت در معلمان تربیت بدنی در اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان(91/0) بدست آمد که نشان می دهد ارتباط مثبت و معنادار است. همچنین سطح معناداری ضرایب مسیرهای بین سواد سلامت با سن، وضعیت استخدامی و تحصیلات (97/1=t) و سواد اطلاعاتی با سن، وضعیت استخدامی و تحصیلات (98/1=t) کسب شد که حاکی از ارتباط معناداری بین متغیرها می باشد (P˂0/05). بحث و نتیجه گیری: به نظر می رسد سواد اطلاعاتی بر مهارت های اطلاعاتی از کسب اطلاعات تا ارزیابی و استفاده از اطلاعات تاکید دارد و توسعه مهارت های سواد اطلاعاتی در معلمان می تواند زمینه افزایش سواد سلامت آن ها را نیز فراهم سازد.

فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) پروتئینی حیاتی برای سلامت و عملکرد نورون هاست که در سالمندان، به ویژه افراد مبتلا به بیماری، کاهش می یابد و ممکن است باعث افت شناختی شود. ورزش می تواند سطح این فاکتور را افزایش دهد. هدف این پژوهش، گردآوری و تحلیل شواهد موجود برای ارزیابی اثر تمرینات ورزشی بر میزان BDNF در سالمندان با و بدون بیماری است انجام شده است. جست وجوی سیستماتیک در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Web of Science، Scopus، Magiran، Irandoc، NoorMags و SID برای شناسایی مقالات منتشرشده از آغاز تا فروردین ۱۴۰۴ (آوریل ۲۰۲۵) انجام گرفت. برای محاسبه اندازه اثر، تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) همراه با فاصله اطمینان ۹۵درصد به کمک نرم افزار CMA2 برآورد شد. ناهمگونی میان مطالعات با آزمون I² بررسی گردید و سوگیری انتشار از طریق تحلیل بصری نمودار قیفی و آزمون ایگر ارزیابی شد. همچنین کیفیت مطالعات واردشده به فراتحلیل بر اساس چک لیست پدرو مورد سنجش قرار گرفت. در مجموع 33 مطالعه (با40 مداخله تمرین ورزشی) روی 1099 آزمودنی سالمند با و بدون بیماری فراتحلیل شدند و نتایج نشان داد مداخله تمرینات ورزشی در افراد سالمند با و بدون بیماری افزایش معنادار BDNF ]001/0 P= ،(326/1 الی 444/2) 885/1 = [SMD نسبت به گروه شاهد همراه شد. نتایج فراتحلیل نشان داد که تمرینات ورزشی به طور قابل توجهی سطح BDNF را در سالمندان با و بدون و بیماری افزایش می دهد و این اثر نسبت به گروه کنترل معنادار است. این یافته ها تأکید می کنند که فعالیت بدنی می تواند یک راهکار مؤثر برای تقویت سلامت عصبی و شناختی در سالمندان باشد.