مطالب

زمینه و هدف: میکرو RNAها نقش مهمی در تنظیم متابولیسم استخوان و فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط با سلامت استخوان ایفا می کنند، از طرفی ورزش نیز در پیشگیری از اختلالات مربوط به استخوان نقش موثری دارد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر ۱۲ هفته تمرین هوازی بر بیان miR-223 و miR-92 مربوط به تراکم استخوان بود. روش تحقیق: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با گروه کنترل بود که ۳۰ نفر از زنان سالمند با دامنه سنی 70-65 سال در دو گروه مساوی تجربی و کنترل به طور تصادفی تقسیم شدند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن با شدت حدود 57-05 درصد حداکثر ضربان قلب و مدت 45-25 دقیقه برای ۱۲ هفته (هفته ای سه جلسه) انجام شد. پیش و پس از مداخله، نمونه گیری خون برای سنجش شاخص های تحقیق انجام شد. بیان miR-223 و miR-92  از طریق روش Real Time-Pcr سنجش شد. از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معنی داری 0/05>p استفاده گردید. یافته ها: پس از 12 هفته تمرین هوازی بیان MiR-233 کاهش معنی دار (0/001=p، 29/60 درصد) و بیان miR-92 (0/001=p، 12/71 درصد) افزایش معنی دار نسبت به گروه کنترل نشان داد. نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین هوازی با شدت متوسط از طریق بهبود بیان miR-233 و miR-92 از کاهش تراکم استخوان در زنان سالمند جلوگیری می کند.

بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی به عنوان سند راهبردی پیشرفت کشور، بر تربیت و به کارگیری نیروی انسانی مؤمن، کارآمد، عدالت محور و شایسته سالار تأکید دارد. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی مفهومی جامع «مدیریت تراز انقلاب اسلامی» و با تمرکز بر عدالت محوری و شایسته سالاری، بر پایه مفاد بیانیه گام دوم، بیانات شهید آیت الله العظمی خامنه ای و اسناد سیاسی- اجرایی کشور انجام شده است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریه پردازی داده بنیاد و تحلیل مضمون بوده و داده ها از طریق کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل و مدل نهایی استخراج شده است. یافته ها نشان می دهد که الگوی مدیریت تراز انقلاب اسلامی از چهار بخش اصلی تشکیل می شود: ۱) بنیادهای ارزشی شامل پایبندی به اصول و آرمان های انقلاب، معنویت، عقلانیت، مقاومت و خودباوری؛ ۲) شایستگی های مدیریتی نظیر کارآمدی، نوآوری، پاک دستی، تعهد، قانون مداری، توان رهبری و مردمی بودن؛ ۳) عوامل زمینه ای و مداخله گر مانند فرهنگ سازمانی عدالت مدار، ساختار قانونی پایدار، فشارهای سیاسی و محدودیت منابع؛ و ۴) راهبردها و پیامدها شامل شایسته گزینی، شفاف سازی، توانمندسازی مدیران، تحقق عدالت اجتماعی، ارتقای کارآمدی نظام مدیریتی و افزایش اعتماد عمومی. تحلیل تطبیقی با الگوهای بین المللی، انسجام ارزشی و ظرفیت بالای بومی سازی این الگو را تأیید می کند. مدل ارائه شده می تواند به عنوان چارچوبی علمی و اجرایی برای سیاست گذاران و مدیران کشور مورد استفاده قرار گیرد.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تأثیر آموزش در شهر متاورس بر ارتقای کیفیت زندگی شهری در تبریز انجام شد. شهر متاورس به عنوان بستر نوین تعاملات دیجیتال، امکان یادگیری تعاملی و تجربه زیست شهری در محیط های سه بعدی را فراهم می کند. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای با ۴۵ گویه در قالب هفت بعد اصلی اجتماعی، فرهنگی، محیطی، فناورانه، روانی، آموزشی و اقتصادی بود. جامعه آماری شامل ۲۰۰ نفر از متخصصان شهرسازی، فناوری و آموزش بود که با روش هدفمند گلوله برفی انتخاب شدند. داده ها با نرم افزار SmartPLS تحلیل شد. نتایج مدل اندازه گیری نشان داد تمامی بارهای عاملی بیش از ۰٫۷ بوده و پایایی ترکیبی متغیرها بین ۰٫۸۵ تا ۰٫۹۲ به دست آمد. شاخص برازش کلی مدل GoF برابر ۰٫۶۲ و ضریب تعیین متغیر وابسته کیفیت زندگی شهری برابر ۰٫۷۳ محاسبه شد که بیانگر برازش مطلوب مدل است. در مدل ساختاری مسیر آموزش متاورسی به کیفیت زندگی با ضریب ۰٫۲۲، بُعد فناورانه با ضریب ۰٫۲۹ و بُعد اجتماعی با ضریب ۰٫۱۸ بیشترین اثر را داشت. یافته ها نشان می دهد آموزش در محیط متاورس از طریق ارتقای سواد دیجیتال، افزایش تعاملات اجتماعی، کاهش سفرهای شهری و بهبود ادراک فضایی شهروندان، نقش مؤثری در ارتقای پایداری و رفاه شهری دارد. در مجموع، آموزش متاورسی به عنوان راهبردی نوآورانه می تواند در مسیر تحقق شهرهای هوشمند، پایدار و انسان محور در ایران به کار گرفته شود.

هدف: تحول دیجیتال طی دو دهه اخیر ساختار و کارکرد نظام های بانکی را به طور بنیادین دگرگون کرده و بانکداری الکترونیک را به یکی از پیشران های اصلی ارتقای کارایی مالی در صنعت بانکداری تبدیل نموده است. با وجود شواهد تجربی گسترده در اقتصادهای باثبات و توسعه یافته، آثار بانکداری الکترونیک بر کارایی مالی در شرایط بحران های چندلایه و مزمن به ویژه در اقتصادهای در حال توسعه کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر بانکداری الکترونیک بر کارایی مالی بانک های ایرانی و تحلیل نقش تعدیل گر شرایط بحران های چندلایه و پایدار انجام شده است. روش:  در این مطالعه از داده های تابلویی بانک های ایرانی طی دوره 1390 تا 1403 (14 سال) مورد بررسی استفاده شده است. برای برآورد کارایی مالی و تحلیل اثر متغیرهای توضیحی، از رویکرد تحلیل مرز تصادفی بهره گرفته شده است. همچنین شاخص بحران های چندلایه و پایدار طراحی و اثر تعاملی آن با بانکداری الکترونیک در مدل لحاظ شده است تا نقش تعدیل گری شرایط بحرانی بررسی شود. یافته ها: در این مطالعه، تأثیر بانکداری الکترونیک بر کارایی مالی بانک های ایرانی در بستر بحران های ساختاری و مزمن اقتصادی بررسی شد. یافته ها نشان می دهد که بانکداری الکترونیک به طور کلی اثر مثبت و معناداری بر بهبود کارایی مالی دارد و به عنوان یک شرط ضروری برای ارتقای عملکرد بانک ها عمل می کند؛ اما در شرایط بحران های پایدار، اثر تعاملی فناوری و بحران از  نظر آماری  معنادار نیست.  این نتیجه، بر خلاف  بسیاری از  مطالعات  بین المللی  است که در   مواجهه با   شوک های کوتاه مدت (مانند بحران مالی ۲۰۰۸ یا همه گیری کووید‑۱۹) نقش تقویت کننده فناوری را در افزایش تاب آوری بانک ها گزارش کرده اند. تحلیل های این پژوهش نشان می دهد که در ایران، ماهیت ساختاری و بلندمدت بحران ها باعث می شود بخش قابل توجهی از منافع بالقوه فناوری خنثی شود و بانکداری الکترونیک نتواند همان نقشی را ایفا کند که در اقتصادهای با محیط نهادی باثبات تر مشاهده می شود. افزون بر این، نتایج ابعاد دیگر مدل حاکی از آن است که نسبت مطالبات غیرجاری، اندازه بانک و کفایت سرمایه اثر منفی و معناداری بر کارایی دارند، در حالی که ساختار مالکیت خصوصی تأثیر مثبت و قابل توجهی بر عملکرد بانکی گذاشته است؛ یافته ای که توانمندی بیشتر بانک های خصوصی در بهره برداری از فناوری و رفتار رقابتی تر آن ها را تأیید می کند. نتیجه گیری: : مطالعه تأکید می کند که بانکداری الکترونیک گرچه لازمه تحول و کارایی در نظام بانکی ایران است، اما برای اثرگذاری کامل نیازمند همراهی عوامل مکمل مانند ثبات اقتصاد کلان، بهبود کیفیت مقررات گذاری، ارتقای مدیریت ریسک و تقویت زیرساخت های نهادی است. به بیان دیگر، فناوری در غیاب محیط اقتصادی و حکمرانی مناسب نمی تواند نقش تقویت کننده خود را به طور کامل ایفا کند. نوآوری: نوآوری اصلی این پژوهش نیز در ارائه یک تبیین بومی از نقش فناوری در شرایط بحران های مزمن است؛ جایی که برخلاف ادبیات غالب جهانی، فناوری نه به عنوان سپر محافظ در بحران، بلکه به عنوان ابزاری با کارایی مشروط شناخته می شود. این مطالعه همچنین خلأ تحقیقات داخلی درباره تعامل فناوری و بحران را پر می کند و با اتکا بر داده های بخش بانکی ایران، چارچوبی نو برای تحلیل کارایی بانکی در اقتصادهای ناپایدار ارائه می دهد. این چارچوب می تواند مبنای پژوهش های آینده درباره مکانیسم های انتقال فناوری، نقش نوآوری های مالی نوظهور و شرایطی باشد که در آن بانکداری دیجیتال قادر است به طور مؤثر به ارتقای تاب آوری و کارایی بخش مالی کمک کند.

زمینه و هدف: نسل جدیدی که امروزه سازمان ها با آن روبه رو شده اند و باید خود را برای ورودشان آماده کنند، نسل زد است. مدیران باید هم ویژگی های فردی این نسل را درک کنند و هم بدانند چگونه آنها را مدیریت کنند. هدف این پژوهش، شناسایی ابعاد الگوی به کارگیری مؤثر منابع انسانی نسل زد در بخش دولتی با رویکرد داده بنیاد می باشد. روش تحقیق: هدف این پژوهش آمیخته، توسعه ای -کاربردی می باشد. روش گردآوری اطلاعات، مطالعات کتابخانه ای و میدانی، و ابزار گردآوری اطلاعات مراجعه به اسناد، مصاحبه با خبرگان و پرسشنامه بود. جامعه آماری بخش کیفی شامل مدیران دستگاه های دولتی و حجم نمونه 18 نفر تا اشباع نظری بودند که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزارهای MAXQDA و Excel 2019 استفاده گردید. یافته ها: یافته ها نشان داد الگوی به کارگیری مؤثر منابع انسانی نسل زد در بخش دولتی شامل 6 مقوله محوری (شرایط علی، شرایط زمینه ای، عوامل مداخله گر، پدیده محوری، راهبردها و پیامدها)، 24 کد انتخابی و 79کد باز می باشد. نتیجه گیری: موفقیت در مسیر به کارگیری منابع انسانی نسل زد نیازمند بازآفرینی سیاست های منابع انسانی بر اساس اصول شفافیت، یادگیری مستمر، انعطاف شغلی و مدیریت عملکرد هوشمند است؛ به گونه ای که تعامل مؤثر میان اهداف سازمانی و ارزش های فردی نسل زد تحقق یابد و نظام اداری به سمت عدالت و کارآمدی پایدار حرکت کند.

زمینه و هدف: با توجه به روند رو به رشد اقتصاد و افزایش ریسک های سیستماتیک، تورم جزو مهم ترین عواملی است که توجه سرمایه گذاران را به خود جلب کرده است، به نحوی که این عامل می تواند بر سود شرکت ها به صورت قابل ملاحظه ای تأثیرگذار باشد. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر مدیریت تورم ترازنامه بر ابعاد حساسیت، افق زمانی و دقت سود در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. روش تحقیق: در این پژوهش داده های مربوط 167 شرکت (1670 سال- شرکت) برای دوره زمانی 1394 تا 1403 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و از رویکرد رگرسیون داده های پنل استفاده شد. همچنین برای همسان سازی متغیرها از کاربرد روش تحلیل آمار پوششی چند گانه بهره گرفته شد. یافته ها : نتایج نشان داد که مدیریت تورم ترازنامه بر ابعاد حساسیت، افق زمانی و دقت سود تأثیر معنی داری دارد. نتایج آزمون ها نشان دادند که تورم ترازنامه تأثیر مثبت و معناداری بر حساسیت سود دارد که بیانگر این نکته است که تورم می تواند توجه سرمایه گذاران به حساسیت سود را افزایش دهد. از طرفی، رابطه میان تورم ترازنامه و افق زمانی سرمایه گذاری به صورت منفی و معناداری مشاهده شد که این امر ناشی از آن است سرمایه گذاران در بازار سرمایه عموماً دارای دیدگاه کوتاه مدت هستند. همچنین، تورم ترازنامه دارای آثار منفی بر دقت سود بود و این مسئله به این دلیل است که سرمایه گذاران در شرایط تورمی بیشتر به سود حسابداری توجه می کنند و در مورد سایر سودها به دلیل اینکه سرمایه گذاران بازارهای مالی ایران اشرافی به مسائل مالی تخصصی ندارند، توجه زیادی نمی کنند. نتیجه گیری: بررسی صحیح آثار تورم در سطح ترازنامه سبب می شود سرمایه گذاران از مباحث مرتبط در شرایط تورمی، بهترین نتیجه- گیری را داشته باشند و این شفافیت کمک می کند عدم تقارن اطلاعاتی در سطح صورت های مالی کاهش پیدا کرده و سرمایه گذاران با آگاهی بیشتر، بازدهی بیشتری را کسب نمایند.

زمینه و هدف: فقدان چارچوب های علمی برای استانداردسازی ارزیابی ها و کاهش تأثیر تصمیم گیری های سلیقه ای، خلأیی جدی در تأمین نیروی انسانی است. هدف این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی پیشران های تأمین نیروی انسانی با رویکرد تخصص گرایی و کاهش سوگیری ها در سازمان امور مالیاتی می باشد. روش تحقیق: این پژوهش از نظر هدف کاربردی با رویکرد آمیخته اکتشافی می باشد. در بخش کیفی به منظور شناسایی پیشران ها، از روش فراترکیب برای بررسی اسناد و متون علمی بهره گرفته شد. جامعه آماری این بخش مقالات معتبر در پایگاه های علمی داخلی و خارجی در بازه 2015 تا 2025 بود که با روش نمونه گیری هدفمند-سلسله مراتبی و ابزار غربالگری CASP، 71 مقاله انتخاب شدند. تحلیل داده ها با نرم افزار MAXQDA 24 انجام شد. خبرگان این پژوهش با حداقل ۱۰ سال سابقه کار و تخصص در زمینه تحقیق بود که از میان آن ها ۱۶ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه ماتریس اثرات متقابل جمع آوری و توسط نرم افزار MICMAC 6.1 تحلیل شدند. یافته ها: یافته های بخش کیفی نشان داد که پیشران های تأمین نیروی انسانی با رویکرد تخصص گرایی و کاهش سوگیری ها در سازمان امور مالیاتی کشور از 5 مضمون اصلی، 16 مضمون فرعی و 97 مفهوم اولیه تشکیل شده است. یافته های بخش کمی نشان داد که پیشران های شناسایی و کاهش سوگیری ها، و تخصص گرایی در تأمین نیروی انسانی به عنوان پیشران تأثیرگذار و پیشران های ارزیابی و بهبود مستمر الگو، فرایند جذب و انتخاب نیروی انسانی، حفظ محرمانگی و رعایت اخلاق حرفه ای به عنوان پیشران تأثیرپذیر هستند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که پیشران های شناسایی شده با ایجاد چارچوب های شفاف و علمی، زمینه جذب و نگهداشت نیروهای متخصص و واجد شایستگی واقعی را فراهم می کنند. این پیشران ها با استانداردسازی ارزیابی ها، کاهش تصمیمات سلیقه ای و تضمین عدالت و شفافیت، احتمال سوگیری ها را به حداقل می رسانند و اعتماد نیروی انسانی را افزایش می دهند.

زمینه و هدف: ملت سازی فرایند ساختن یک هویت ملی با استفاده از قدرت حکومت است که اهمیت آن در مواجه با ابرروندهای محیطی و رسیدن به توسعه پایدار دو چندان خواهد شد. هدف از از پژوهش حاضر، الویت بندی عوامل موثر بر ملت سازی در راستای توسعه پایدار با تاکید بر ابرروندها می باشد. روش تحقیق: این پژوهش از نظر هدف و نتایج کاربردی است و به لحاظ ماهیت اجرا توصیفی و پیمایشی می باشد. از نظر زمان مقطعی است و متغیرهای پژوهش کیفی می باشد. به منظور اولویت بندی و تعیین اهمیت نسبی تم ها و زیرتم ها، از روش SWARA استفاده شد. یافته ها: یافته ها شان داد که همه عوامل شناسایی شده از اهمیت یکسان برخوردار نیستند و برخی ابعاد نقش محوری تری در ملت سازی ایفا می کنند. اعتماد عمومی و مشروعیت حاکمیت (173/0)، انسجام هویتی و فرهنگی (0.165)، عدالت اجتماعی و فضایی (0.150)، مشارکت سیاسی و اجتماعی (0.136)، امنیت و ثبات ملی (0.118)، توسعه فرهنگی و پاسخگویی به نیازهای روز (0.103)، نقش دین و بازتعریف آن در ملت سازی (0.086)، چالش های ساختاری و بیرونی ملت سازی (0.069) در رتبه اول تا هشتم قرار گرفتند. این رتبه بندی امکان تمرکز سیاستی و تصمیم گیری هدفمند را فراهم می کند. نتیجه گیری: ملت سازی در ایران فرایندی چندسطحی، پویا و وابسته به تعامل ساختارهای حکمرانی، عدالت اجتماعی، سرمایه اجتماعی و تحولات کلان محیطی است. بدون اصلاحات ساختاری در حکمرانی، تقویت عدالت و بازسازی اعتماد اجتماعی، سیاست های فرهنگی یا نمادین به تنهایی قادر به تحقق ملت سازی پایدار نخواهند بود.

بی شک بازآفرینی (خلاقیت)؛ از جمله مهمترین ارکان طراحی و عامل ماندگاری، بی بدیل و منحصر به فردی بوده که تمایز، برتری و زیبایی هرساختمان را نسبت به موارد مشابه آن رقم می زند ومعماری می تواند بعنوان یکی از وجوه تجلی زندگی انسان در محدوده زمانی و مکانی خاص بازتاب افکار، عقاید و روش زیست انسان، بیانگر هویت و در غالب تفکر و خلاقیت باشد که از منظر معماری به عنوان خالق اثر معماری شناخته می شود. در وهله نخست انعکاس شخصیت معمار در اثر معماری،سپس بار فرهنگی اثر و تعلق آن به یک نهضت فکری و جامعه ای خاص ، در کنار استعداد و خلاقیت هنرمند، جریان های فرهنگی و هنری بر نتیجه عمل معمار که خالق اثر هنری در قالب یک پدیده معماری است ،تأثیربسزایی می گذارند. بدین ترتیب می توان به این موضوع اشاره نمود که متغیر های این پژوهش از نوع اسمی و کیفی بوده و متغیر های وابسته نیز از همین گونه بوده و به متغیر های مداخله گر نیز می توان به تاثیر نقش جریان های فرهنگی و اجتماعی، سیاسی و اقتصادی نیز اشاراتی نمود که در غالب مفاهیمی از قبیل راهبرد هایی محسوس و نا محسوس جلوه می کنند.این مقاله سعی بر آن دارد با بررسی مصداق عینی همانند گروه صنعتی بهشهر اثر نادر اردلان که به روش تفسیری –تاریخی و بصورت کیفی صورت می پذیرد، استعاره های بکار رفته در بنای فوق الذکر را تحلیل و واکاوی نماید.

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و درمان شناختی- رفتاری در بیماران مبتلا به افسردگی مقاوم به درمان می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر همه بیماران بزرگسال مراجعه کننده به کلینیک های روان پزشکی شهر تهران هستند که حداقل دو دوره درمان دارویی استاندارد برای افسردگی دریافت کرده اند و همچنان علائم افسردگی دارند. تعداد 60 نفر بعنوان نمونه بصورت هدفمند انتخاب و در 3 گروه روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد، درمان شناختی- رفتاری و کنترل به تعداد مساوی و بصورت تصادفی قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه افسردگی بک ویرایش دوم (BDI-II) می باشد. هر یک از افراد گروه آزمایش مورد روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان شناختی- رفتاری قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل یافته ها نشان می دهد که روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان شناختی- رفتاری بر کاهش افسردگی مقاوم به درمان موثر است. بین روش های درمانی شناختی- رفتاری و روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد تفاوت معناداری وجود ندارد. همچنین روان درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد در زنان بیش از مردان بر کاهش افسردگی مقاوم به درمان موثر است.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخلات روان درمانی خانواده محور بر بهبود مؤلفه های عملکرد یادگیری ذهنی (اختلال در خواندن، مشکلات فضایی و مشکل در حساب کردن) و کاهش آشفتگی روانی کودکان مبتلا به اختلالات روانی بستری در بیمارستان بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان زیر ۱۰ سال مبتلا به اختلالات یادگیری و دارای آشفتگی روانی بود که در سال ۱۴۰۴ در بیمارستان های دولتی شهر تهران بستری بودند. از میان افراد غربال شده، ۳۰ کودک واجد ملاک های ورود انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۴۵ دقیقه ای در برنامه روان درمانی خانواده محور شرکت کرد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اختلالات یادگیری کلورادو و مقیاس اثر رویداد بازنگری شده بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، مداخله خانواده محور اثر معناداری بر کاهش آشفتگی روانی داشت (۵۳٫۶۳F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫۹۸ η² =). همچنین اثر مداخله بر کاهش اختلال در خواندن معنادار بود(10٫82F =؛ ۰٫۰۱ p < ؛۰٫29 η² =). در مؤلفه مشکلات فضایی نیز تفاوت دو گروه معنادار گزارش شد (16٫۶4F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫38 η² =). افزون بر این، مداخله بر کاهش مشکل در حساب کردن اثر معنادار داشت. (17٫78F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫39 η² =). بر اساس یافته ها، روان درمانی خانواده محور می تواند به عنوان رویکردی مکمل برای کاهش آشفتگی روانی و بهبود برخی مؤلفه های یادگیری ذهنی در کودکان بستری مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه و هدف: توانایی سازمان ها برای به اشتراک گذاری و استفاده از دانش برای بهبود عملکرد شغلی افراد و افزایش رقابت پذیری حیاتی است. هدف این پژوهش شناسایی و رتبه بندی ابعاد اشتراک دانش در سازمان های آموزشی در مدارس شهر اهواز می باشد. روش تحقیق: پژوهش حاضر براساس هدف، کاربردی و براساس نوع داده ها، آمیخته( کیفی – کمی) اکتشافی می باشد که در بخش کیفی از تحلیل محتوا استفاده شد. جامعه کیفی پژوهش 15 نفر از خبرگان آموزش و پرورش و مدیران مدارس شهر اهواز بودند تا سطح اشباع نظری بودند. در بخش کمی از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی استفاده شد. یافته ها : نتایج حاصل از تحلیل محتوا، استخراج پنج مقوله اصلی(عوامل فردی ؛ عوامل سازمانی؛ عوامل فرهنگی؛ عوامل زیرساختی؛ عوامل مدیریتی) و 31 مقوله فرعی بود. نتایج روش AHP نشان داد که بیشترین وزن مربوط به جهت گیری های عوامل فردی (207/4) است، که بر اهمیت نقش انگیزش فردی در شکل گیری رفتارهای اشتراک دانش تأکید دارد. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که عوامل شناسایی شده نقش قابل توجهی در شکل گیری رفتارهای اشتراک دانش در بین مدیران مدارس دارند.

این تحقیق به بررسی و شناخت مفهوم پدیدارشناسی از منظر مرلوپونتی می پردازد و تأثیر تفکرات او را در حوزه معماری مورد توجه قرار می دهد. این پژوهش نگرشی کل نگر به موضوع دارد و روش تحقیق آن کیفی بر مبنای تحلیلی توصیفی، با تأکید بر روش قیاسی است. آنچه انتظار می رود این پژوهش بدان دست یابد، بیان روند شکل گیری پدیدارشناسی مرلوپونتی به زبانی ساده و همچنین روشن سازی کاربرد زمینه فکری وی در معماری و تدوین مؤلفه های معمارانه برای معمارانی که مشتاق استفاده از این رویکرد در طرحی های خود هستند بوده تا ایشان بتوانند ساختمان هایی بر اساس هستی شناسی های فلسفی، انسان مدار و ماندگار در ذهن و جان کاربران بنا نهند. از آنجا که خوانش مطالب فلسفی برای معماران بدون پیش زمینه فکری امری دشوار محسوب می شود، به نظر می رسید جمع بندی این خط فکری و نوع کاربرد آن همراه با ترسیم دیاگرام های موجز از روند شکل گیری و نحوه تلاقی فلسفه با معماری در مقوله پدیدارشناسی، در قالب یک مقاله می تواند راهگشای علاقمندان این دایره باشد. از اینرو، روند انجام پژوهش این گونه پیش رفته است که، آراء و نظریات فلاسفه از زمان دکارت تا مرلوپونتی آنچنان که بر یکدیگر مؤثر بوده اند مورد توجه قرار گرفته تا تاریخ تطور و تکوین پدیدارشناسی معلوم گردد و پس از آن به نظریات مرلوپونتی در این خصوص پرداخته شده است. آنگاه نحوه اثرگذاری این روند بر تفکرات نظریه پردازان معماری در حوزه پدیدارشناسی مورد بررسی قرار گرفته است. و نهایتاً، طبق نظر پدیدارشناسان معماری، مؤلفه های پدیدارشناسی در معماری با رویکرد به اندیشه های مرلوپونتی جمع بندی، استخراج و تدوین گردیده است.

هتل ها به دلیل بهره برداری مداوم و نیاز مستمر به تأمین آسایش حرارتی، از جمله ساختمان های پرمصرف به شمار می روند. در این میان، برخی از مولفه های معماری داخلی می تواند به عنوان عاملی مؤثر بر عملکرد انرژی ساختمان، نقش مهمی در کاهش اتلاف انرژی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ارزیابی مؤلفه های معماری داخلی مؤثر بر کاهش اتلاف انرژی در هتل های اقلیم سرد و خشک شهر اردبیل انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–تحلیلی است. گردآوری داده ها از طریق مطالعات اسنادی، بررسی منابع علمی و بهره گیری از نظرات خبرگان انجام شد. ابتدا، مؤلفه ها و شاخص های مؤثر بر کاهش اتلاف انرژی از ادبیات پژوهش استخراج گردید. با استفاده از روش دلفی، شاخص ها اعتبارسنجی و نهایی شدند. نتایج پژوهش منجر به شناسایی چهار بعد اصلی شامل سازمان فضایی، مصالح و عایق های داخلی، بازشوها و نور طبیعی و هجده شاخص فرعی گردید. بر اساس مدل تدوین شده، بعد عایق کاری دیوارها باوزن 31/0و وزن دهی1271/0 ، مهم ترین عامل مؤثر بر کاهش اتلاف انرژی شناخته شد. پس از آن، آب بندی و درز بندی با وزن 33/0و وزن دهی1056/0، عایق کاری سقف با وزن 23/0ووزن دهی0943/0 و کاهش پلهای حرارتی با وزن 22/0 ووزن دهی 0902/0 وفشردگی پلان با وزن43/0 ووزن دهی0817/0 در رتبه های بعدی قرار گرفتند. همچنین شاخص های عایق کاری دیوارها، عایق کاری سقف، آب بندی و درزبندی بازشوها، کاهش پل های حرارتی و فشردگی پلان به عنوان مهم ترین شاخص های مؤثر بر کاهش اتلاف انرژی شناسایی شدند. دستاورد اصلی پژوهش، ارائه یک مدل ارزیابی وزن دار برای سنجش و مقایسه عملکرد انرژی هتل ها در اقلیم سرد و خشک است. این مدل می تواند به عنوان ابزاری کاربردی در طراحی، ارزیابی و بهینه سازی فضاهای داخلی هتل ها مورد استفاده قرار گیرد و زمینه کاهش مصرف انرژی و ارتقای پایداری ساختمان را فراهم سازد.

خوارج یکی از مهم ترین فرقه هایی بودند که توانستند به مدت زیادی خلفای اموی و عباسی را به خود مشغول کرده و باعث بروز اشوب هایی در قلمرو خلافت اسلامی شوند .آنان برای توسعه دامنه فعالیت های خود مناطقی مانند ایالت کرمان را انتخاب کردند و گروه هایی مانند ارازقه توانستند ایالت کرمان را به مهم ترین کانون فعالیت خود تبدیل کنند.پژوهش حاضر با بهره گیری از شیوه توصیفی- تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه ای به بررسی جایگاه فرقه خوارج در ایالت کرمان و زمینه های قدرت گیری این فرقه و نیز پیامدهای حضور آنان در این ایالت می پردازد.. نتایج حاصله نشان میدهد عواملی مانند شرایط جغرافیایی مانند دوری از از خلافت مرکزی، نزدیک بودن به مراکز خوارج نشین عمان و همچنین سازگار بودن آب و هوای ایالت کرمان برای خوارج در گسترش و تثبیت فعالیت انان موثر بوده است. در واقع این شرایط میتوانست به اهداف خوارج جامه عمل پوشانیده و آنان را در رسیدن به خواسته هایشان کمک نماید.

ایران سرزمینی ناهموار با مورفولوژی متنوع و پیچیده است. زاگرس، طویل ترین رشته کوه ایران، در مغرب و جنوب کشور است. رشته کوه زاگرس، با جهت شمال غربى -جنوب شرقى، به طول 1400 و عرض 100 تا 300 کیلومتر، از رشته کوه هاى نزدیک دریاچه وان در شرق ترکیه آغاز مى شود و در استان هاى آذربایجان غربى، کردستان، کرمانشاه، ایلام، همدان، لرستان، خوزستان، چهارمحال و بختیارى، اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، فارس و کرمان تا نزدیک بندرعباس و تنگه هرمز در استان هرمزگان امتداد دارد. در میان استان کرمانشاه ناحیه ای کوهستانی است که بین فلات ایران و جلگه بین النهرین قرار گرفته و سراسر آن را قله ها و ارتفاعات رشته کوه های زاگرس پوشانده است. آب و هوای مناطق کوهستانی، در زمستان سرد و با برف سنگین و در تابستان معتدل و در نواحی جلگه ای دارای زمستان گرم و خشک است. اکثر ساکنین استان را کردها، تشکیل می دهند که مدافعین شجاع مرزهای غربی کشور می باشند و این امر، به دلیل مجاورت با کشور عراق می باشد که دارای اهمیت سیاسی-نظامی است. با توجه به آنچه که گفته بررسی جغرافیای تاریخی مناطق و جای نام های استراتژیک ایران کمک موثری به درک گذشته و برنامه ریزی برای آینده خواهد کرد؛ لازم به ذکر است که در این پژوهش، پژوهشگر قصد بررسی جغرافیای تاریخی ارتفاعات و گردنه های زاگرس را دارد. در واقع در این مقاله ارتفاعات پاتاق، گردنه اسدآباد و تنگه مرصاد به لحاظ جغرافیای تاریخی مورد بررسی و مطالعه قرار خواهد گرفت. در این پژوهش روش های اسنادی، کتابخانه ای و میدانی جهت جمع آوری اطلاعات استفاده شده است

خواجه نظام الملک طی حدود سی و سه سال وزارت سلجوقیان، نقشی کلیدی در امور حکومتی ایفا کرد. او نخستین وزیری بود که به لقب "الملک" مفتخر شد و در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیشگام بود. حضور این کارگزار برجسته در دربار آلب ارسلان و ملکشاه سلجوقی، اصلاحات قابل توجهی را در اوضاع اقتصادی به همراه داشت. از جمله اقدامات او می توان به اختصاص بخشی از درآمد کشور به امور خیریه، تأسیس آسایشگاه ها، بیمارستان ها، مساجد و مدارس نظامیه در شهرهایی چون بغداد و نیشابور و وقف اموال برای این مؤسسات اشاره کرد. همچنین، حمایت مالی از دانشمندان، روحانیون و شعرا و تداوم این حمایت ها پس از مرگشان از دیگر اقدامات او بود. دوران وزارت خواجه نظام الملک با آرامش و امنیت بیشتر جامعه و رونق خزانه همراه بود.

اغلب پژوهش های مربوط به روابط خارجی ایران دوره اسلامی بر مؤلفه های نظامی، سیاسی یا مذهبی تمرکز دارند. در این میان، نقش زبان فارسی به عنوان ابزار نفوذ فرهنگی و سیاسی فراملی کمتر در قالب یک چارچوب نظری تحلیل شده است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی-تطبیقی، جایگاه زبان فارسی را به عنوان ابزار قدرت نرم در چارچوب ایران شناسی فرانسوی بررسی می کند و بر دیدگاه ژیلبر لازار (رویکرد زبان شناختی)، هانری کربن (رویکرد فلسفی-هرمنوتیکی) و شارل-آنری دو فوشه کور (رویکرد ادبی-فرهنگی) تمرکز دارد. پرسش اصلی این است که چگونه ایران شناسان فرانسوی، زبان فارسی را به عنوان مولفه قدرت نرم ایران در پهنه جغرافیایی جهان اسلام تبیین کرده اند؟ یافته ها نشان می دهد که هر یک از این متفکران، از زاویه ای متفاوت، به بازنمایی ظرفیت تمدنی زبان فارسی پرداخته اند: لازار از منظر ساختاری و تاریخی، کربن از منظر معنوی و هستی شناختی، و فوشه کور از منظر اخلاقی-زیبایی شناختی. ترکیب این سه رویکرد نشان می دهد که زبان فارسی فراتر از یک نظام ارتباطی، حامل سرمایه نمادین و فرهنگی ایران در جهان اسلام بوده است.

هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی تبارشناختی پدیده «اضطراب ارتباطی» و بازنمایی شکاف نسلی ناشی از ورود فناوری های نوین در ایران معاصر انجام شده است. مسئله اصلی، بررسی این موضوع است که چگونه انتقال از رسانه های جمعی و مکان مند (رادیو و تلویزیون) به رسانه های فردی و سیار (موبایل)، الگوهای وابستگی ارتباطی را تغییر داده و منجر به بروز پدیده های نوین همچون «نوموفوبیا» و دگردیسی در کیفیت ارتباطات میان نسلی شده است. روش: این تحقیق با رویکرد کیفی و به روش «تاریخی-تحلیلی» انجام شده است. داده های پژوهش از طریق مطالعه اسنادی، بررسی سفرنامه ها، خاطرات و مطبوعات ادوار مختلف (از اواخر قاجار تا عصر حاضر) گردآوری شده است. تحلیل داده ها بر مبنای چارچوب نظری «جبر تکنولوژیک» مک لوهان و نظریه «خلوت و جلوت» جاشوا مروویتز صورت گرفته است تا سیر تغییر رفتار ارتباطی انسان ایرانی در مواجهه با نوآوری ها تبیین شود. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که «اضطراب ارتباطی» در ایران معاصر، ریشه در تجربه مواجهه نسل ها با ابزارهای سرعت بخش (از تلگراف تا رادیو) دارد. در حالی که نسل های پیشین، رسانه را ابزاری جمعی برای آگاهی بخشی می دیدند، نسل های متأخر با چرخش به سمت رسانه های فردی (موبایل)، نوعی از وابستگی روان شناختی را تجربه می کنند که در آن «هراس از گسست ارتباطی» (نوموفوبیا) جایگزین تعاملات سنتی شده است. این گذار تکنولوژیک، به طور مستقیم بر کیفیت ارتباطات خانوادگی اثر گذاشته و به «فردیت گرایی شبکه ای» دامن زده است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که نوموفوبیا پدیده ای گسسته از تاریخ نیست، بلکه محصول نهاییِ فرآیندِ «فردی شدنِ رسانه» در ایران است. با گذار از رسانه های توده وار به رسانه های هوشمند، شکاف نسلی از سطح «محتوا» به سطح «ابزار» منتقل شده است؛ به گونه ای که برای نسل های نوین، کیفیت ارتباط نه در «عمق پیام»، بلکه در «پایداریِ اتصال» تعریف می شود.