شناسایی پیشران ها و بازدارنده های یادگیری سیار(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر با هدف شناسایی پیشران ها و بازدارنده های یادگیری سیار انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس به تعداد ۲۳۰۰ نفر بود که از میان آن ها، با روش نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد ۳۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه ای محقق ساخته شامل ۳۶ سؤال بود که دو مؤلفه اصلی پیشران ها و بازدارنده های یادگیری سیار را در بر می گرفت. برای تحلیل داده ها از نرم افزار LISREL 8.5 استفاده شد. روایی ابزار از طریق روایی محتوایی و روایی سازه مورد بررسی قرار گرفت به طوری که بار عاملی تمام گویه ها بالاتر از 0.40 گزارش شد که بیانگر روایی مناسب سازه پرسش نامه است. هم چنین پایایی پرسش نامه از طریق ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد که نتایج آن نشان دهنده پایایی مطلوب ابزار بود. یافته ها نشان دادند که پیشران های یادگیری سیار شامل بعد یادگیرنده (0.91)، بعد اجتماعی (0.92)، بعد تعاملی (0.91) و قابلیت استفاده از ابزار (0.88) هستند. هم چنین بازدارنده های یادگیری سیار شامل بعد انسانی (0.70)، بعد پداگوژیکی (0.85)، بعد رهبری و مدیریت (0.94)، بعد فن آوری(0.94)، بعد اقتصادی (0.89) و بعد نگرش (0.84) بودند. نتایج حاصل از تحلیل شاخص های برازش مدل ساختاری نیز نشان داد که مدل ارائه شده از برازش مناسبی برخوردار است و شاخص های نیکویی برازش، اعتبار ساختاری پیشران ها و بازدارنده های شناسایی شده را تأیید می کنند.