درخت حوزه‌های تخصصی

Despite the growing recognition of Oral Presentation Anxiety (OPA) as a significant barrier to effective communication in English as a Foreign Language (EFL) education, previous research has predominantly examined anxiety in isolation, leaving a critical gap in understanding how these constructs interact (Tsang, 2022; Dewaele et al., 2022; Grieve, 2020). To offer a more integrated perspective, this study investigates the predictive roles of L2 grit, Foreign Language Classroom Enjoyment (FLCE), and self-efficacy in relation to Oral Presentation Anxiety among English major university students. A total of 123 participants completed an online survey that included demographic questions and established scales measuring L2 grit, FLCE, self-efficacy, and OPA. Path analysis was employed to examine the proposed relationships within the model. The findings reveal that self-efficacy significantly predicts OPA, demonstrating a strong correlation with participants' anxiety levels during oral presentations. In contrast, neither L2 grit nor FLCE emerged as significant predictors of OPA across the sample. These results highlight the importance of fostering self-efficacy to mitigate OPA in undergraduate language learners. The study concludes with practical implications for educators and stakeholders in higher education aimed at reducing foreign language presentation anxiety.

ظرفیت قصص قرآنی که متونی هستند سرشار از نشانه ها و معانی، همواره زمینه را برای به کارگیری روش ها و رویکردهای متنوع مطالعه و تحلیل متن فراهم می سازد تا لایه های درهم تنیده و روی هم افتاده متن از هم باز شوند و فرایند ساخت معنا برای مخاطبان روشن تر شود. مقاله حاضر بر الگوی «مربع نشانه شناسی» یکی از الگوهای گریماس بنیان گذار مکتب نشانه شناسی پاریس استوار است که به تجزیه و تحلیل سازوکار ساخت معنا در فرایند تولید متن می پردازد. مربع «نشانه شناسی» خوانش روشمند متن را به ما می آموزد و اینکه چگونه می توان براساس روابط متقابلی یک متن را به سخن درآورد. این نوشتار بر آن است تا با به کار گیری این الگو به تحلیل ساخت های متنی دوگان «عزت و ذلت» در داستان قرآنی یوسف(ع) بپردازد و فرایند شکل گیری دلالت آن دو را در گفتمان قرآنی این داستان تبیین کند. رهاورد این پژوهش در راستای بسط مربع نشانه شناسی آن است که در یک متن امکان جابه جایی مداوم قطب ها و مقوله ها وجود دارد؛ بدین معنا که در فرایند گفتمان سازی با آنکه در تحلیل دوگان «ذلت و عزت» در سطح محتوا با هشت صورت مواجهیم، ولی برخلاف معمول که در سطح بیان، صورت بندی های متناظر آن می تواند چند نفر یا چند چیز باشد، در داستان یوسف(ع) صورت بندی متناظر آن یک نفر است آن هم یوسف نبی(ع). اما درخصوص داستان یوسف نبی(ع) می توان گفت این مربع به ما نشان می دهد زندگی آن حضرت سراسر عزتمندی و بزرگی بوده است و برخلاف ظاهر داستان که حیات ایشان را عزت توأم با ذلت نشان می دهد. در این میان استفاده از مربع حقیقت نمایی ما را در دریافت حقیقت یاری می کند.  

این مقاله با هدف چگونگی بیان مولوی در مواجهه با آیات قرآنی و روایات و کیفیت استفاده از شگردهای بلاغی در تبیین مفاهیم ذهنی و اصطلاحات عرفانی به رشته تحریر درآمده است. نگارندگان ابتدا با خوانش مثنوی مولوی با بررسی ابیاتی ازدفاتر شش گانه به طور تصادفی، به تحلیل استعاره های تأویلی بر پایه نظریه معناشناسی شناختی پرداخته اند؛ بعد از بیان نظریّه معناشناسی شناختی و استعاره مفهومی طبق این نظریه، ازبین شکل های استعاره مفهومی، استعاره هستی شناختی بررسی شد و شواهد استعاره های تأویلی در سه شاخه استعاره با تأویل آیات قرآنی و احادیث، با تأویل تمثیل ها و اصطلاحات عرفانی و درنهایت استعاره با تأویل حکایات مثنوی، تحلیل شده است. در این بررسی، به شیوه کتابخانه ای وتحلیل محتوا، بیشترین بسامد در تأویل اصطلاحات و تمثیل های عرفانی بود و این نشانگر آن است که مولوی برای عینیّت بخشیدن به مفاهیم ذهنی و تجربه های عرفانی اش بعد از تأویل، آن ها را با نام نگاشت های عینی برای اقناع مخاطب و بیان عواطف عرفانی خود توصیف کرده است. دراین فرایند، در بعضی تأویلات گاهی یک امر ذهنی را با امر ذهنی دیگر و یا پدیده ای عینی را با امر عینی دیگر توصیف کرده است.

Objective: The objective of this study was to investigate the extent to which teacher-related factors, namely technological attitudes, perceived organizational support, and engagement in professional development, predict English language teachers’ instructional use of technology. Methods: This study employed a quantitative, correlational research design. Data were collected from 95 English language teachers through a questionnaire measuring technological attitudes, professional development, and organizational support. The construct validity of the instrument was confirmed via factor analysis, and multiple regression analysis was conducted to examine the predictive power of the three teacher-related variables on instructional technology use. Results: The results of the multiple regression analysis indicated that technological attitudes, professional development, and organizational support were all significant predictors of teachers’ instructional use of technology. Among these variables, technological attitudes emerged as the strongest predictor, as evidenced by the standardized regression coefficients. Conclusion: The findings highlight the pivotal role of teachers’ technological and pedagogical dispositions in effective technology integration. They suggest that fostering positive technological attitudes, alongside sustained professional development and institutional support, is essential for maximizing the instructional benefits of technology and enhancing student learning outcomes.

مقاله حاضر از دیدگاه برنامه کمینگی به بررسی ساخت ربطی گزاره ای در زبان فارسی می پردازد. در این مقاله براساس دو دیدگاه اساسی این نوع ساخت ربطی را مورد بررسی قرار می دهیم: تحلیل ساخت ربطی به عنوان خرده جمله متقارن و تحلیل ساخت ربطی به عنوان خرده جمله نامتقارن. زبان شناسان طرفدار ساختار نامتقارن به وجود هسته نقشی در ساخت های ربطی قائل می شوند که در آن فاعل بر محمول سازه فرمانی نامتقارن دارد، در مقابل درتحلیل متقارن اعتقاد بر این است که فاعل و محمول خرده جمله ربطی به صورت دو فرافکن بیشینه با یکدیگر ادغام می شوند و سپس یکی از دو عنصر فاعل و محمول به جایگاه شاخص گروه زمان حرکت می نماید و عنصر در جا مانده به عنوان برچسب نحوی خرده جمله ربطی انتخاب می شود. در مقاله حاضر با اشاره به عدم کارآیی فرضیه مقوله نقشی و بر پایه الگوریتم برچسب دهی چامسکی (2013، 2015) نشان داده شده است که جملات ربطی گزاره ای در زبان فارسی از ساختاری متقارن برخوردارند و در نظر گرفتن هسته نقشی تهی اصل اقتصاد کمینگی را در ساخت های ربطی زبان فارسی نادیده می گیرد.

در این پژوهش بر آن شدیم تا فرایند های واج-واژی یعنی فرایندهای واجی که در مرز تکواژ ها (ریشه و پسوند) رخ می دهد بررسی شوند. زبان ترکی آذربایجانی زبانی پیوندی است به گونه ای که حروف اضافه (پس اضافه) به صورت پسوند به ریشه پیوند می خورند. براساس نظریه بهینگی، محدودیت های وفاداری و نشان داری مربوط به فرایندهای واژ-واجی مشخص شد و تعامل محدودیت ها برای به دست آوردن صورت بهینه موردبررسی قرار گرفت. می توان گفت که محدودیت ONSET (هجا باید دارای آغازه باشد) و محدودیتHARMONY (واکه پسوند باید ازنظر مشخصه پسین و گرد با آخرین واکه ریشه هماهنگی داشته باشد) به عنوان محدودیت های بالارتبه در زبان ترکی زنجانی مشخص شد. همچنین محدودیت های وفاداری IDENT-IO (واحد برون داد باید دارای ارزش برابر با واحد متناظر درون دادی اش باشد) در رتبه بندی محدودیت ها دارای رتبه پایینی هستند و تخطی از آن ها گزینه را غیر بهینه نمی کند. با توجه به این نکته که گویشوران بزرگسال هنگام وندافزایی از فرایند همگونی نیز بهره می گیرند، می توان گفت که محدودیت AGREE (feature) نیز از رتبه بالایی برخوردار است. روی هم رفته باید گفت که همواره رقابت بین محدودیت HARMONY و IDENT-IO برای انتخاب صورت بهینه درفرایندهای واژ-واجی وجود دارد. این رقابت برای به دست دادن صورت بهینه در فرایند همگونی بین AGREE(feature) و IDENT-IO (feature) است.

جنگ به عنوان یکی از پیچیده ترین پدیده های اجتماعی، همواره با ایدئولوژی و قدرت در هم تنیده بوده است. در این میان، زبان به عنوان ابزاری قدرتمند، نقش محوری در شکل دهی به درک عمومی از جنگ، توجیه اقدامات نظامی و تثبیت یا تغییر روابط قدرت ایفا می کند. تحلیل گفتمان انتقادی به عنوان چارچوبی تحلیلی، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه گفتمان های سیاسی و رسانه ای، ایدئولوژی ها را می سازند، بازتولید می کنند یا به چالش می کشند. رویکرد شناختی در این تحلیل، بر مکانیسم های ذهنی مانند قالب بندی، استعاره ها و فعال سازی طرح واره ها تأکید می کند که از طریق آن ها زبان بر تفکر و ادراک ما از جنگ تأثیر می گذارد. همچنین، رویکرد نقشی به بررسی کارکردهای اجتماعی گفتمان، از جمله مشروع سازی خشونت، غیرانسانی سازی دشمن و بسیج افکار عمومی می پردازد. این مطالعه با تمرکز بر گفتمان های جنگی نشان می دهد که چگونه قدرت از طریق زبان اعمال می شود و چگونه ایدئولوژی ها در خدمت توجیه جنگ و حفظ نظم موجود قرار می گیرند. زبان موتورمحرک ایدئولوژی جنگ است. ویژگی های ایدئولوژی جنگ —از جمله فراگیری آن، قدرت آن، نامرئی بودن و طبیعی بودن آن، و روش های تداوم و تغییر آن—همگی از وابستگی آن به زبان نشأت می گیرند. در عین حال، این تحلیل به پیامدهای اخلاقی گفتمان جنگ توجه کرده و ضرورت آگاهی انتقادی از نقش زبان در شکل دهی به درک عمومی و رفتارهای اجتماعی را برجسته می سازد. در نهایت، این پژوهش برای درک عمیق تر از رابطه بین جنگ، ایدئولوژی و قدرت کارآمدی هر دو رویکرد را در بازنمایی فدرت های سلطه در ایجاد و توجیه جنگ مقایسه می کند.

واژه نامه های گویشی، که فرهنگ، واژگان یا گنج واژه گویشی نیز نامیده می شوند، فهرستی از واژه های یک گویش یا زبان همراه با مجموعه ای از اطلاعات آوایی، واژگانی، دستوری و معنایی اند. به عبارت دیگر، مدخل های این واژه نامه ها را واژه هایی که گروهی از مردم، اهل یک حرفه یا متخصصان یک حوزه علمی خاص به کار می برند تشکیل می دهند. با توجه به تعداد و تنوع بسیار پژوهش هایی که در ایران درباره زبان های محلی و گویش ها صورت می گیرد، بررسی نقش انواع اطلاعات علمی و رعایت اصول فرهنگ نویسی در تدوین این گونه واژه نامه ها بسیار حائز اهمیت است. ازاین رو در این مقاله، سعی بر آن است تا با استفاده از آرای فرهنگ نویسانی مانند اسونسن (2009) و همچنین با تکیه بر پژوهش های حاصل از تألیف واژه نامه های گویشی و بررسی پژوهش های مشابه، به انواع اطلاعات موردنیاز در این گونه آثار اشاره شود. به بیان دیگر، هدف این تحقیق بررسی فرهنگ های گویشیِ منتشرشده در ایران از منظر رعایت اصول فرهنگ نگاشتی و ارائه پیشنهاد برای چگونگی تدوین آنهاست. به همین سبب، پس از بررسی نمونه های گویشی در فرهنگ های متفاوت و تحلیل داده ها، نتایج زیر به دست آمد: پژوهش های گویشی در این زمینه با روش منسجم، یکدست و استاندارد انجام نمی شوند. همچنین با توجه به اینکه علاوه بر زبان شناسان، علاقه مندان به فرهنگ و زبان مانند متخصصان انسان شناسی، ادبیات، جامعه شناسی و غیره نیز به تألیف آثار گویشی می پردازند به منظور دقیق تر و علمی تر شدن چنین پژوهش هایی ضروری است اصول و مفاهیم فرهنگ نویسی و زبان شناسی در تدوین این گونه آثار به کار گرفته شود.

در قصّه های عامیانه کوتاه ایرانی، همانند سایر روایت های کلاسیک جهان، روایت حول محور معنای داشتن شکل گرفته اند و شخصیت ها در این قصّه ها زمانی سوژه می شوند که داشتن چیزی برای آن ها بااهمیت شود و برای دستیابی به آن چیز فرایندی کنشی را آغاز کنند. بنابراین به اندازه تمام سوژه ها در این قصّه ها، روایت وجود دارد که در همه آن ها، سوژه ها در پی تولید معنای داشتن هستند؛ اما در اینجا این مسئله مطرح می شود که سوژه ها در قصّه های عامیانه کوتاه ایرانی باتوجه به نقش و جایگاه فرعی یا کانونیشان در روایت، تا چه اندازه در تولید معنای داشتن موفق بوده اند. به همین سبب در این پژوهش که با روش توصیفی- تحلیل و آماری، با تکیه بر دیدگاه نشانه- معناشناسی گفتمانی در روایت های کلاسیک است که از زیرشاخه های معنی شناسی در علم زبان شناسی است، کوشش شده است که در 201 قصّه عامیانه کوتاه ایرانی اصیل که قصّه هایی رایج در سراسر ایران بوده اند و سیدابوالقاسم انجوی شیرازی آن ها را در مجموعه چهار جلدی- شامل: عروسک و سنگ صبور، دختر نارنج و ترنج، گل با صنوبر چه کرد و گل بومادران- به شکلی علمی گردآوری کرده است، نتیجه فرایند کنشی 661 سوژه برای تولید معنای داشتن واکاوی شود. یافته های این پژوهش نشان می دهد که نتیجه فرایند کنشی سوژه های در این قصّه ها که در پنج طبقه عادی، متوسط، خاص، افسانه ای و اسطوره ای و دو جایگاه کانونی و فرعی قرار می گیرند، در قالب سه بازخورد تولید معنای داشتن، تعمیر و تثبیت معنای داشتن، تخریب و مرگ معنای داشتن نمود یافته است که در میان آن ها تولید معنای داشتن و تعمیر و تثبیت معنای داشتن به ترتیب بیشترین و کمترین فراوانی را در میان این سوژه ها داشته اند.

این مقاله به بررسی تاثیر درجه کنترل فعل بند پایه بر مولفه دستوری زمانداری و مولفه معنایی زمان بندهای متممی زبان فارسی می پردازد. لاندای صورتگرا (2006) کنترل اجباری فعل بند پایه بر محمول بند متممی زماندار و بی زمان را مرتبط با رخداد عمل در بند متممی می داند. تعبیرمعنایی محمول بند پایه، وجه و زمانداری بند پیرو را از طریق مشخصه ی نحوی زمانداری و مشخصه ی معنایی زمان تعیین می کند. گیون نقشگرا (1980) نیز ساخت های کنترلی را نتیجه ی تلفیق دو حوزه ی معنی و نحو می داند. افزایش شدت کنترل بند پایه بر رخداد بند متممی، درجه بی زمانی بند متممی را افزایش می دهد. هدف این مقاله، بررسی دو مقوله زمانداری و زمان بر رخداد بند پیرو برحسب درجه کنترل محمول بند پایه در چارچوب کمینه گرایی لاندا (2006) و نقش گرایی گیون(1980) است. داده ها به شیوه کتابخانه ای گردآوری و به روش توصیفی- تحلیلی بررسی شده اند. نتایج حاکی از مدرج بودن ویژگی زمانداری و زمان در بند های متممی است. با کاهش شدت کنترل فعل بند پایه، زمان رخداد بند متممی ارجاع کمتری به بند پایه دارد. وجه و زمانداری بند های متممی از التزامی بی زمان به سمت اخباری زماندار تغییر می یابد؛ بطوریکه می توان برای ویژگی زمانداری گستره ای از بی زمانی تا زمانداری ضعیف، متوسط و کامل قائل شد.

تحقیق حاضر به بازنمایی حقیقت و دروغ در اسطوره جمشید و ضحاک می پردازد و نشان می دهد این مفاهیم محصول ساز و کارهای ایدئولوژیکی اند. مساله پژوهش چگونگی دگردیسی معنا در متن است یعنی ایدئولوژی چگونه حقیقت را دگرگون ساخته و به مثابه دروغ تحمیل می کند. هدف مقاله تبیین ساز و کارهای زبانی و نشانه شناختی این دگردیسی و ارائه مدلی برای وارونگی حقیقت است. چهارچوب نظری پژوهش حاضر نشانه شناسی ساختگرای سوسوری؛ اسطوره شناختی بارت؛ و مربع حقیقت نمایی است. تحقیق کیفی-تحلیلی است و در گام نخست داستان به سه مرحله روایی تقسیم می شود. سپس هر مرحله بر اساس دلالت های صریح، ضمنی و اسطوره ای تحلیل می شوند. همچنین با بهره گیری از مربع حقیقت نمای گرمس، در سطح ساختاری بازنمایی می شوند. تحلیل ها نشان می دهد که ایدئولوژی از طریق زبان مسیر ادراک را مسدود کرده تا حقیقتی وارونه را به واقعیت بدل کند. در انتها برای توصیف این سازوکار، مدلی پیشنهاد می شود، این مدل می تواند مبنای نظری تحلیل متن قرار گیرد. نتایج نشان می دهد که حقیقت در متن برساخته ای گفتمانی و ایدئولوژیک است. اسطوره ها با برجسته سازی یا حاشیه رانی یکی از دو قطب تقابل، دروغ را به حقیقتی فرهنگی و حقیقت را به امر ناممکن تبدیل می کنند.

کاربردشناسی زبان از شاخه های اصلی زبان شناسی است که انسجام گفتمانی را حاصل تعامل کاربران زبان و بافت متن می داند؛ از این رو موضوع آن مطالعه توانایی و قابلیت های استفاده از زبان و ساختن جملات مرتبط با بافت است تا نشان دهد که چگونه گفتار در موقعیت ها معنا می یابد. کاربردشناسی زبان به مطالعه معنا می پردازد؛ معنایی که گوینده آن را منتقل می کند و شنونده یا خواننده آن را تفسیر می کند. در این میان احتجاج و برهان ورزی فرایندی ارتباطی- زبانی است که متکلم در راستای تغییر نگرش و دیدگاه مخاطب آن را به کار می گیرد و در جهت اهداف موردنظر، اندیشه وی را به تکاپو وا می دارد و در این فرایند از فنون و شیوه های گوناگونی بهره می گیرد. در جستار پیش رو شگردهای برهان ورزی در شماری از ضرب المثل های نهج البلاغه مورد نقد و تحلیل قرار گرفت تا از این رهگذر خوانش و فهم دقیق تری از این امثال به دست آید. برای انجام این پژوهش تعداد 95 نمونه از مَثَل هایی که تکنیک های برهان ورزی در آنها دارای فراوانی بیشتری بودند، بر اساس کتاب «الأمْثالُ وَ الحِکَمُ المُسْتَخْرَجَهُ» نوشته محمد الغروی، مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که امام علی(ع) ضمن توجه به قوانین تطور زبان، در جهت اقناع و متقاعدسازی مخاطب، از انواع راهبردهای زبانی - بلاغی، روش های اقناع، ساختارهای شبه منطقی، رویکردهای بلاغی، موعظه، تشبیه، کنایه، تمثیل و استعاره بهره جسته و به صورت هنرمندانه، مفاهیم اخلاقی، اجتماعی و سیاسی مورد نظر خویش را در قالب واژگان مطرح نموده که بیانگر توانش زبانی و کاربردشناختی امیر بیان (ع) است.  

در دنیای روبه پیشرفت، اگر زبان ملی یک کشور زبان علم نشود کم کم به حاشیه رانده می شود و منزوی می گردد و بر اثر تداخل با زبان های بیگانه از زیبایی می افتد. یکی از روش های کاربردی در پویایی زبان فارسی و همچنین نگهداری و پالایش آن واژه گزینی است. فرهنگستان زبان و ادب فارسی به عنوان پایه مهم اجرایی، واژه گزینی را در حوزه های مختلف در دستورکار خود قرار داده است. میزان مقبولیت واژه های مصوب در نوشته های علمی و غیرعلمی، دارای اهمیت است چراکه واژگان تا هنگامی که در متن قرار نگیرند میزان آشنایی جامعه با واژه و کاربردپذیری آن ازسوی کاربران به حداقل می رسد و در ذهن تثبیت نمی شود. دراین میان، نشریه های علمی به عنوان بازوی اجرایی، نقش تأثیرگذاری در نهادینه کردن واژگان مصوب دارند. بنابراین، هدف از انجام این پژوهش، بررسی میزان آشنایی و به کارگیری واژه های مصوب فرهنگستان در حوزه زبان شناسی در بین نویسندگان مقاله های زبان شناسی است. در این پژوهش، به ارزیابی میزان کاربرد معادل های فارسی مصوب فرهنگستان در نشریات دارای ضریب تأثیر حوزه زبان شناسی نمایه شده در پایگاه علم و فناوری جهان اسلام پرداخته شده است. به این منظور، 500 مقاله از 10 مجله علمی دارای ضریب تأثیر از حوزه زبان شناسی انتخاب شدند و میزان کاربرد واژگان مصوب فرهنگستان در نشریات مورداشاره موردبررسی قرارگرفتند. یافته های به دست آمده نشان می دهد نویسندگان مقاله های زبان شناسی با شمار بسیاری از مع ادل ه ای فارس ی مصوب فرهنگس تان آشنایی دارند و از آن ها در مقاله های خود بهره می گیرند. همچنین فرهنگستان زبان و ادب فارسی تااندازه بسیاری توانسته است بر نشریه های زبان شناسی تأثیر بگذارد و نویسندگان مقاله های این حوزه موضوعی واژگان مصوب را در نوشتارهای علمی خود به کار برده اند. براساس یافته های این پژوهش می توان مدعی بود که با افزایش میزان آشنایی، میزان کاربرد و موافقت با واژه ها نیز افزایش می یابد. همچنین با توجه به اینکه جاافتادن واژه های مصوب در بلندمدت به بار می نشیند پیشنهاد می شود که در وبگاه نشریات، راهنمای جستجو یا شیوه نامه استفاده از واژگان مصوب به منظور راهنمایی کاربران و نویسندگان تدوین گردد تا درنهایت به یک دست سازی در استفاده از واژگان مصوب و همچنین بازیابی بهتر اطلاعات منجر شود.

مد امروز، با تکیه بر خرد گرایی آرمانی، کوشیده تا از تقلید کورکورانه جمعی پرهیز کرده و بر انتخاب آگاهانه فردی تأکید کند. این دیدگاه آرمان گرایانه، بستری را برای برند(ویژند)های پوشاک ایرانی فراهم آورده تا همسو با جریان های گوناگون مد، همچون مد موقر(پوشیده) و پایدار، کسب ارزش کنند. هدف پژوهش حاضر، بازنمایی معانی نهفته ارزش های ویژندهای مد پوشیده پایدار ایرانی در جریان خلق و هم آفرینی ارزش ویژند است. به این منظور، 4000 زنجیره گفت وگو پیرامون 15 ویژند مد پوشیده پایدار ایرانی به روش تصادفی از شبکه های اجتماعی بین المللی (اینستاگرام و یوتیوب) و ملی (باسلام و ترب) گردآوری شدند. سپس، زنجیره های گفت وگویی که درپیوندبا ارزش ویژه ویژندهای موردبررسی بودند، به شیوه هدفمند انتخاب شدند. روش پژوهش ترکیبی از شیوه کیفی و کمی است؛ دراین زمینه از روشی تلفیقی با ماهیتی چندسطحی در معناپردازی پویا و بازاریابی دیدگاه بهره گرفته شد تا امکان واکاوی داده ها با تلفیق ابزارهای یادگیری ماشین فراهم شود. یافته های پژوهش نشان داد ویژندهای پوشاک پوشیده پایدار ایرانی با تکیه بر مفاهیم مد بادوام، مد چرخه ای و مد بازیافتی در پی بازنمایی گرایش های پایداری محیط زیست، هستند؛ ولی ناآگاهی کاربران از مفاهیم مد پایدار، بستر سبزشویی را فراهم آورده است. این امر با هدایت کاربران به سوی برهم کنش های همسو با ارزش های سبزشویی، به عادی سازی سبزشویی می انجامد. درنهایت، الگوی معناپردازی ارزش های ویژندهای مد پوشیده پایدار ایرانی در جریان برهم کنش با کاربران نمایانده شد.

در زبان های دنیا ر-آواها در جایگاه های دندانی/لثوی، پس لثوی/برگشتی و ملازی و با شیوه های لرزشی، زنشی، سایشی، ناسوده و لرزشی کناری دیده می شوند. از طرفی ماهیت و رفتار واجی همخوان روان لرزشی-لثوی [r] در زبان های مختلف به گونه ای است که در بافت های آوایی متفاوت بسیار تغییرپذیرند و تحت تأثیر عوامل متعددی ممکن است دچار تغییر شوند. در این پژوهش الگوی تغیی رات ش دت ان رژی ب ر روی طی ف فرکانسی واج گونه های [r] در جایگاه های واجی مختلف در زبان ترکی آذری در قالب واج شناسی آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، فرکانس سازه ها، دیرش همخوان روان [r] اندازه گیری و تأثیر محیط واکه ای و همخوانی نیز بر این همخوان بررسی شد. نتایج نشان داد در جایگاه های واجی آغاز واژه، قبل و بعد از همخوان واکدار و نیز بین دو واکه، شیوه تولید [r] ناسوده است. در جایگاه های قبل و بعد از همخوان بیواک و عضو اول خوشه همخوانی، شیوه تولید [r]، سایشی واکدار و در پایان واژه، شیوه تولید [r]، سایشی بیواک است. اندازه گیری میانگین مقادیر فرکانس های سازه اول و دوم گونه ناسوده در سه جایگاه آغاز، پایان و میان واژه نشان داد مقادیر پارامتر F1 و F2 تحت تاثیر نوع واکه تغییر می کند.