درخت حوزه‌های تخصصی

مطالعه حاضر به بررسی میزان تمایل به انگلیسی صحبت کردن و ارتباط آن با ویژگی های فردی و محیطی در بین ٣٧٢ زبان آموز ایرانی می پردازد. داده های لازم به وسیله ی پرسشنامه جمع آوری شد. از نرم افزار اس پی اس اس جهت اجرای آمار توصیفی و از نرم افزار آموس، با حداکثر میزان برآورد، جهت طراحی و تست مدل جدید روانشناسیِ آموزشِ زبان استفاده شد. نتایج معادلات ساختاری نشان داد که اعتماد به نفس، دیدگاه بین المللی و انگیزه پیش بینی کننده های معنادارِ تمایل به انگلیسی صحبت کردن هستند. نتایج همچنین نشان دادند که اضطراب از صحبت کردن، انگیزه و ویژگی شخصیتیِ موافق بودن و رفتار استاد می -تواند به صورت غیر مستقیم بر متغیر تمایل به انگلیسی صحبت کردن تاثیر بگذارد. رفتار استاد و شخصیت موافق به صورت معناداری هم دیدگاه بین المللی و هم اضطراب از صحبت کردن را در بین زبان آموزان پیش بینی می کند. نتایج بر اساس سیستم و بافت اجتماعی-آموزشی زبان انگلیسی در ایران مورد بحث قرار گرفت و مضامین تحقیق مشخص شد.

بررسی پیشامتن ها این امکان را فراهم می آورد تا به عمق عملکرد عناصری که در آفرینش صورت و معنای یک اثر نقش تعیین کننده دارند نزدیک شویم. خط خوردگی های یک چرک نویس در زمره مهمترین ابزاری قرار دارد که منتقد برای آگاهی از فرآیند خلق اثر که در دو مرحله تولید پیشامتن ها و متن نهایی (با کاربرد ارتباطی) محقق می شود بهره می گیرد. از آنجایی که خط خوردگی ها مرتبط با مکانیسم های دفاعی مؤلف هستند، تغییرات اعمال شده بر متن به نوعی گزارشی از جهش های روانی او را فراهم می آورد. بدین ترتیب، نویسنده به عنوان خواننده متن خود به گفتگو با آن می نشیند. در واقع، با خط زدن نویسنده میان ذهن و روان خود از یک سو و تولید متن از سوی دیگر ارتباط برقرار می کند. قلم خوردگی با آشکارکردن روند فکری خالق اثر از لابه لای دغدغه ها و تردیدهایش نشان می دهد که چگونه آزادسازی مکانیسم های دفاعی داده های معنایی را به عقب رانده و در زوایای پیشامتن پنهان می کند. تغییرات ناشی از خط خوردگی ها از عملکرد ضمیر ناخودآگاه فرد خبر می دهد و اینچنین است که منتقد با محوریت دادن به مفهوم «سانسور» سعی دارد از تمایلات ناخودآگاه او آگاهی یابد. از این منظر، می توانیم بگوییم که منتقد با ارزش بخشیدن به پیشامتن ها به حوزه روانکاوی وارد می شود تا از نزدیک عملکردهای پیشانوشتاری یک متن را توضیح دهد. در این گفتار، برآنیم تا با توجه به مسأله «سیر تکوینی متن»، جهش های ناخودآگاه را که در پیشامتن منعکس می شود بررسی کرده و مفهوم متفاوتی از «زمان» در تولید اثر ارائه دهیم.

The field of ELT is constantly witnessing the introduction of new instructional approaches: one such perhaps recent initiative is critical discourse analysis (CDA). Accordingly, the present study was an attempt to investigate the impact of CDA instruction on Iranian EFL learners’ descriptive and argumentative writing ability. To fulfill the aforementioned purpose, a sample TOEFL was primarily piloted among a group of 30 upper intermediate EFL learners by the researchers; with the acceptable reliability and item analysis indices achieved, then the researchers administered the test among another group of 90 upper intermediate learners. Ultimately, those 60 learners whose scores fell one standard deviation above and below the mean were chosen as the participants of the study and were randomly assigned to a control and an experimental group with 30 participants in each. Both of these groups underwent the same amount of teaching time during 20 sessions which included a treatment of CDA instruction based on Jank’s (2005) set of 14 features for the experimental group. A posttest was administered at the end of the instruction to both groups and their mean scores on the test were compared through a multivariate analysis of variance. The result (F = 14.41 and p = 0.000 < 0.05) led to the rejection of the two null hypotheses raised in this study, thereby demonstrating that the learners in the experimental group benefited significantly more than those in the control group in terms of improving their descriptive and argumentative writing ability. Hence, the major pedagogical implication of this study is that CDA instruction can be effectively used to assist EFL learners improve their argumentative and descriptive writing ability.

این مطالعه تأثیر انواع مختلف ارائه معنای لغات را به صورت چندرسانه ای (متنی، تصویری و ویدئویی) از طریق بردهای هوشمند بر درک مطلب دانش آموزان ایرانی مورد بررسی قرار می دهد. از بین 102 نفر جمعیت کلی زبان آموزان دختر، 60 نفر بر اساس آزمون استاندارد نلسون انتخاب شدند. سپس آنها به صورت تصادفی به 4 گروه 15 نفره تقسیم شدند که عبارتند از: سه گروه آزمایش که از ارائه معنای لغات بهره می بردند و یک گروه کنترل. بر اساس نتایج مطالعه آزمایشی، بعضی از لغات متون کامپیوتری، به وسیله یک برنامه نرم افزار کامپیوتری، دارای چند لینک شدند که از طریق این لینک ها معنای آن ها به روش های مختلف (متنی، تصویری و ویدئویی) از طریق برد هوشمند ارائه می شد. وقتی معلم در حین تدریس لغت لینک دار روی برد هوشمند را لمس می کرد یک صفحه جدید ظاهر می شد. این صفحه یا لغت را با معنی آن به صورت متنی (برای گروهی که معنای لغات را فقط به صورت متنی دریافت می کردند), یا با تصویر آن (برای گروهی که معنای لغات را فقط به صورت تصویری دریافت می کردند) و یا با ویدئو ( برای گروهی که معنای لغات را از طریق فیلم و انیمیشن دریافت می کردند) نمایش می داد. هر گروه از زبان آموزان، متن های کامپیوتری را از طریق اینترنت برد هوشمند در کلاس درس بر اساس یکی از روش های فوق می خواندند. نتایج آماری داده های به دست آمده نشان داد که 1) هر سه گروه آزمایش که از ارائه معنای لغات با استفاده از برد هوشمند بهره می بردند (متنی، تصویری و ویدئویی) نسبت به گروه کنترل که از ارائه معنای لغات توسط برد هوشمند هیچ بهره ای نمی بردند، متون زبان انگلیسی را به صورت قابل توجهی بهتر درک می کردند.2) گروهی که معنای لغات را به صورت فیلم ویدئویی و انیمیشن توسط برد هوشمند دریافت می کردند در درک مطلب نسبت به گروه هایی که معنای لغات را فقط به صورت متنی یا فقط به صورت تصویری توسط برد هوشمند دریافت می کردند عملکرد بهتری داشتند؛ اما به صورت معنادار نبود. و در آخر هیچ تفاوت معناداری بین سه گروه آزمایش در درک و دریافت زبان آموزان از متون زبان انگلیسی از طریق برد هوشمند وجود نداشت.