مطالب

زمینه و هدف: یکی از مشکلات در بیشتر کشورهای جهان، مسئله پیری جمعیت و پیامدهای ناشی از آن در بروز بیماری های قلبی است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرین هوازی و مکمل دهی مایتوکیو بر عوامل درگیر در مسیر سیگنالینگ دینامیک میتوکندریایی شامل اپتیک آتروفی-۱ (OPA1) و پروتئین فیژن میتوکندریایی-1 (FIS1) در بافت قلب موش های پیر نر است. روش تحقیق: در مطالعه تجربی حاضر، تعداد ۲۸ سر موش صحرایی نر پیر نژاد ویستار به صورت تصادفی در چهار گروه هفت تایی شامل کنترل، تمرین هوازی، مکمل مایتوکیو، و تمرین هوازی+ مکمل مایتوکیو تقسیم شدند. حیوانات پس از آشناسازی با محیط به مدت هشت هفته (پنج روز در هفته) تمرین هوازی با شدت ۷۰ درصد سرعت بیشینه را انجام دادند. مکمل دهی مایتوکیو به مدت هشت هفته به صورت محلول در آب خوراکی با غلظت ۲۵۰ میکرومولار انجام شد. برای ارزیابی متغیرها در بافت قلب از روش Real-time PCR استفاده گردید. آنالیز آماری داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس دو راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری ۰۵/۰>p انجام گردید. یافته ها: تمرین هوازی به طور معنی داری بیان ژن FIS1 را در بافت میوکارد کاهش (۰۰۶/۰=p) و مکمل مایتوکیو میزان بیان ژن OPA1 را در بافت قلب موش های پیر افزایش داد (۰۴/p=0)؛ اما بر بیان ژن FIS1 تاثیر معنی داری نداشت (۰۶/p=0). از طرفی، ترکیب مایتوکیو و تمرین، بیان ژن دو متغیر FIS1 و OPA1 را نسبت به مکمل مایتوکیو، به طور معنی داری کاهش داد (۰۲/p=0). نتیجه گیری: مکمل مایتوکیو در نقش یک آنتی اکسیدان پیشرفته احتمالاً می تواند در دینامیک میتوکندریایی عضله قلبی پیر نقش داشته باشد و بیان ژن فرآیند همجوشی را بهبود بخشد. با این حال، ترکیب تمرین هوازی و مایتوکیو می تواند فرآیند همجوشی و شکافت میتوکندریایی را تعدیل کند.

مدارس فوتبال پایه و فدراسیون فوتبال دو نهاد مهم هستند که به توسعه و رشد بازیکنان جوان می پردازند. مدارس فوتبال در تربیت و آموزش بازیکنان جوان در سطوح پایه فوتبال فعالیت می کنند؛ در حالی که فدراسیون فوتبال مسئولیت راهبردی توسعه فوتبال را بر عهده دارد که برای دستیابی به اهداف مشترک، مدیریت روابط شرکا بین این دو نهاد بسیار اهمیت دارد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف شناسایی راهکارهای مؤثر بر مدیریت روابط شرکا در بین مدارس فوتبال پایه و فدراسیون فوتبال ایران انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی بود و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. مشارکت کنندگان در پژوهش، 23 نفر از خبرگان مرتبط با موضوع بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی بود. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و در نرم افزار مکس کیودا نسخه 20 مراحل کدگذاری انجام شد. برای تعیین روایی و پایایی از معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تأیید پذیری استفاده شد. راهکارهای مؤثر بر مدیریت روابط شرکا در بین مدارس فوتبال پایه و فدراسیون فوتبال شامل 62 مضمون فرعی در قالب هشت مضمون اصلی قوانین و مقررات، نظارت و ارزیابی، ابعاد آموزشی، ابعاد انگیزشی، تقویت و پشتیبانی، حمایت مالی، توسعه اطلاعات و توسعه ارتباطات بود. براساس نتایج پژوهش، با ایجاد روابط مؤثر و تسهیل همکاری و هماهنگی بین این دو نهاد، مدارس فوتبال پایه قادر خواهند بود بهترین فرصت ها را برای توسعه بازیکنان جوان فراهم کنند؛. فدراسیون فوتبال نیز از توانمندی ها و ظرفیت های مدارس فوتبال بهره مند می شود که درنهایت این امر سبب رضایت ذی نفعان مجموعه فوتبال می شود.

بازی های بومی و سنتی، به عنوان میراث فرهنگی و اجتماعی، نقش مهمی در تقویت هویت فرهنگی، همبستگی اجتماعی و ارتقای مهارت های فردی دارند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش بازی های بومی بر توسعه ابعاد فرهنگی و ورزشی مدارس متوسطه دوم شهرستان اردبیل انجام شد. مطالعه به صورت نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون انجام شد.30دانش آموز سالم 12 تا 18 ساله به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر کدام 15 نفر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ای برای ارزیابی توسعه فرهنگی بود که میزان پایایی آن با آلفای کرونباخ 0.84 تأیید شد. گروه آزمایشی طی هشت هفته، هر هفته دو جلسه 60 دقیقه ای از بازی های سنتی منتخب را تجربه کردند. تحلیل های آماری شامل آزمون تی مستقل، کوواریانس و آزمون شاپیرو-ویلک با استفاده از نرم افزار SPSS26 انجام شد. نتایج نشان داد که تأثیر عامل زمان بر توسعه فرهنگی ورزشی معنادار بود، اما اثر گروه و تعامل زمان×گروه معنادار نبود. یافته ها نشان داد که بازی های بومی به ویژه در ایجاد حس هویت و همکاری در میان دانش آموزان می توانند توسعه فرهنگی تقویت نمایند. در نتیجه، بازی های سنتی به عنوان ابزاری مؤثر برای انتقال ارزش ها، حفظ میراث فرهنگی و ارتقای هویت اجتماعی شناخته شدند. پیشنهاد می شود این بازی ها در برنامه های درسی مدارس ادغام شده، معلمان آموزش دیده و جشنواره های محلی برگزار شوند.

این پژوهش با هدف شناسایی پیشران های کلیدی توسعه آینده تکواندو ایران و ارائه راهبردهای عملیاتی برای افزایش توفیق این رشته ورزشی انجام شده است. با توجه به اهمیت آینده پژوهی در صنعت ورزش و تحولات سریع فناوری، این تحقیق به بررسی عوامل مؤثر بر آینده تکواندو ایران پرداخته است. روش تحقیق کیفی و از نوع تحلیل ساختاری با استفاده از نرم افزار میک مک بوده است. جع آوری داده ها از طریق ارسال پرسشنامه برای ۸۷ نفر از خبرگان تکواندو (قهرمانان، مربیان، داوران و مدیران) و سپس برگزاری پنل خبرگان انجام شد. در نهایت ۱۷ مولفه کلیدی شناسایی و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که عوامل اصلی تأثیرگذار بر آینده تکواندو ایران شامل منابع مالی، اماکن ورزشی استاندارد، تکنولوژی روزآمد، مدیریت توانمند، مدال آوری و تعاملات بین المللی هستند. تحلیل اثرات متقابل این مولفه ها نشان داد که برخی از آنها مانند تکنولوژی، مدیریت و مدال آوری، تأثیر بالا و وابستگی کم دارند و به عنوان عوامل ورودی کلیدی در نظر گرفته می شوند. همچنین، منابع مالی و اماکن ورزشی به عنوان عوامل ریسک شناسایی شدند که تغییرات در آنها می تواند تأثیر قابل توجهی بر سیستم داشته باشد. مضاف بر این منابع مالی، اماکن ورزشی و کرسی های بین المللی به عنوان مولفه های استراتژیک شناسایی شدند. در نهایت، پیشنهادات عملیاتی برای کوتاه مدت (تأمین منابع مالی و تجهیزات)، میان مدت (افزایش آگاهی ورزشکاران و توسعه مربیان) و بلندمدت (توسعه همه جانبه و فرهنگ ورزشی) ارائه شده است. این تحقیق می تواند به عنوان نقشه راهی برای مدیران ورزش در جهت تدوین استراتژی های توسعه پایدار این رشته ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.

هدف: ورزش حرفه ای در دنیای معاصر فراتر از یک فعالیت جسمانی، به عنوان ابزاری برای تقویت هویت ملی و افزایش قدرت نرم کشورها شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر موفقیت های ورزشی ایران بر احساس غرور ملی، اتحاد اجتماعی و دیپلماسی فرهنگی انجام شده است. روش: روش پژوهش کیفی و مبتنی بر پدیدارشناسی توصیفی است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۲ نفر از خبرگان حوزه ورزش، فرهنگ و سیاست گردآوری و با روش کلایزی و نرم افزار مکس کیودا تحلیل شد. مشارکت کنندگان با نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. روایی و پایایی با معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری سنجیده شد. بازبینی مشارکت کنندگان، تحلیل موازی پژوهشگران و توافق ۸۶٪ بین کدگذاران اعتبار یافته ها را تضمین کرد. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که ورزش نقش مهمی در تقویت هویت ملی و افزایش قدرت نرم ایران دارد. این نقش در قالب هشت محور اصلی شامل: ورزش به عنوان ابزار اتحاد ملی، نماد فرهنگی و تاریخی، سفیر فرهنگی در جهان، میزبانی رویدادهای بین المللی، چالش های ساختاری و مدیریتی، فرصت های توسعه ورزش حرفه ای، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و ترویج روحیه جوانمردی و اخلاق ورزشی تبیین شده است.  نتیجه گیری: نتایج پژوهش تأکید دارد که ورزش نه تنها عاملی برای انسجام اجتماعی و تقویت غرور ملی است، بلکه در سطح بین المللی نیز به عنوان ابزاری برای دیپلماسی فرهنگی و بهبود جایگاه ایران عمل می کند. از گذشته تاکنون، ورزش در بستر فرهنگی و اجتماعی ایران حضوری پررنگ داشته و می تواند به عنوان راهکاری مؤثر در توسعه قدرت نرم کشور مورد استفاده قرار گیرد.

هدف این پژوهش تدوین مدل بیرونی ورزش قهرمانی استان خوزستان بر مبنای مدلسازی ساختاری- تفسیری بود. این تحقیق بر اساس هدف از نوع توسعه ای- کاربردی و از نظر روش از نوع اکتشافی بود. شیوه انجام این تحقیق به صورت کیفی بود. جامعه شامل نخبگان علمی (اساتید دانشگاه) و نخبگان تجربی (مدیران ورزش در سطح ادارات متولی) بودند. نمونه آماری در بخش کیفی از نوع نمونه گیری هدفمند از نوع موارد مطلوب بود که با 13 نفر از خبرگان مصاحبه شد. ابزار جمع آوری اطلاعات، مصاحبه از نوع نیمه ساختاریافته بود. جهت تعیین پایایی از مقبولیت، قابلیت انتقال و قابلیت تأییدپذیری استفاده شد و ضریب (20/86%) به دست آمد و پایایی مصاحبه تایید شد. همچنین به منظور ترسیم مدل تفسیری- ساختاری از نرم افزار Micmac استفاده شد. پس از تحلیل مصاحبه ها، 26 شاخص در قالب 4 مفهوم در حیطه ی تهدیدات و 20 شاخص در قالب 4 مفهوم، در حیطه ی فرصت ها به دست آمد. نتیجه ی مدلسازی تفسیری- ساختاری نشان داد بیشترین میزان تاثیرگذاری مربوط به مولفه ی مشکلات مدیریتی و بیشترین میزان تاثیرپذیری نیز مربوط به فرصت تبلیغات بود. با توجه به تاثیرگذاری بالای مشکلات مدیریتی در خارج از سیستم ورزش، لزوم هماهنگی بین دستگاه های مختلف و اهمیت پرداختن به ورزش در سازمان های غیرورزشی احساس می شود.

هدف پژوهش حاضر، کاوش تجارب خلاقانه باشگاه های ورزشی تندرستی مُدرن در حوزه ی تبلیغات بود. این پژوهش، با رویکرد کیفی و از طریق راهبرد پدیدارشناسی انجام شد. داده ها، از طریق مصاحبه های عمیق و نیمه ساختارمند، گردآوری و تحلیل آن ها با استفاده از فرآیند هفت مرحله ای پدیدارشناسی، صورت پذیرفت. در این پژوهش، با 14 نفر از افراد خبره و باتجربه شامل مدیران و کارشناسان فعال در حوزه ی تبلیغات ورزشی که در طراحی و اجرای کمپین های تبلیغاتی برای این باشگاه ها مشارکت داشتند، مصاحبه شد. با بررسی های جامع کتابخانه ای و ارزیابی نتایج مطالعات گذشته ، شاخص های مهم تجارب خلاقانه ی باشگاه های ورزشی تندرستی مُدرن در حوزه ی تبلیغات، شناسایی و استخراج شدند که این حوزه ها شامل حوزه ی تبلیغات چاپی، تبلیغات تلویزیونی و رادیویی، تبلیغات ایمیلی، تبلیغات محیطی، تبلیغات اینستاگرامی، ویدئو و تیزرهای تبلیغاتی و تبلیغات دهان به دهان، بودند. همچنین، مشخص شد که استفاده از این تبلیغات خلاقانه، موجب افزایش و رشد 30% در جذب مشتریان جدید، 25% در فروش اشتراک ها، 40% در تعامل مشتریان، 15% در وفاداری مشتریان، 20% در نرخ بازگشت مشتریان، 50% در ثبت نام های جدید، 30% در تعاملات حضوری، 35% در تعداد فالوئرها، 40% در بازدید سایت و 30% افزایش در ترافیک وب سایت، شده است. بنابراین، با توجه به یافته های پژوهش حاضر، می توان دریافت که استفاده از تبلیغات خلاقانه در باشگاه های ورزشی تندرستی، نقش بسزایی در رشد و توسعه ی این کسب وکارها داشته و صاحبان آن ها، باید با استفاده از استراتژی های بازاریابیِ به روز و مشاوره با متخصصان بازاریابی ورزشی، فعالیت خود را در این زمینه گسترش دهند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش دینداری و حمایت اجتماعی در نگرش بین نسلی به ارزش فرزندان و زمینه اجتماعی مرتبط با آن به انجام رسیده است؛ روش پژوهش پیمایش و جامعه آماری آن تمامی شهروندان بالای 18 سال شهر تبریز می باشند که طبق آخرین سرشماری به انجام رسیده در سال 1400، 2755358 نفر می باشند؛ قابل ذکر است که مطالعه به صورت مقایسه ای و در بین دو نسل جوان و بزرگسال به انجام رسیده است. حجم نمونه برابر با 300 و شیوه نمونه گیری، خوشه ای چند مرحله ای می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و از روش های آماری در سطح توصیفی و استنباطی از روش همبستگی پیرسون، رگرسیون چند متغیره، آزمون آزمون t با نمونه های مستقل و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه F استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از این است که بین متغیر دینداری و نگرش به ارزش فرزندان در بین نسل جوان، رابطه مثبت و قوی (637/0) و معنادار در سطح اطمینان 99 درصد (000/0) می باشد؛  در بررسی همین رابطه در بین نسل بزرگسال نیز نتایج حاکی از این است که بین دو متغیر رابطه ضعیف و مثبت (187/0) و معناداری در سطح اطمینان 95 درصد (014/0) وجود دارد؛ بررسی میزان همبستگی بین متغیر حمایت اجتماعی و نگرش به ارزش فرزندان حاکی از این است که، در بین نسل جوان بین دو متغیر همبستگی نسبتا قوی و مثبت (308/0) و معنادار  در سطح اطمینان 99 درصد (001/0) وجود دارد. نتایج تحلیل چند متغیره نیز نشان می دهد که در نسل جوان مجموع متغیرهای مستقل (دینداری، حمایت اجتماعی) توانسته اند 42 درصد از تغییرات مربوط به متغیر نگرش به ارزش فرزندان و در نسل بزرگسال مجموع متغیرهای مستقل وارد شده به مدل (دینداری) 3 درصد از تغییرات مربوط به متغیر نگرش به ارزش فرزندان را تبیین کنند. در بررسی نقش متغیرهای زمینه ای پژوهش که در این تحقیق متغیرهای زمینه ای جنسیت، وضعیت تاهل و محل تولد بر نگرش بین نسلی به ارزش فرزندان بررسی شده است، نتایج حاکی از  نقش متغیرهای جنسیت و وضعیت تاهل در بین نسل جوان و محل تولد در بین نسل بزرگسال دارد.

مقدمه و اهداف هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر چاقی و تمرینات ورزشی هوازی، همچنین مصرف مکمل کورکومین بر عوامل التهابی در موش های صحرایی نر بود. مواد و روش ها 25 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با سن هشت هفته و با دامنه وزنی 37/9 ± 5/187 گرم، به طور تصادفی انتخاب و برای القای چاقی، موش های صحرایی به مدت 8 هفته تحت رژیم غذایی پُرچرب قرار گرفتند. موش های صحرایی در پنج گروه سالم، چاق، چاق+تمرین، چاق+مکمل و چاق+تمرین+مکمل قرار گرفتند. پس از تایید ابتلا به چاقی، مکمل کورکومین بصورت محلول خوراکی و تمرین هوازی به مدت ۸ هفته ، ۵ جلسه در هفته در گروه های مربوطه اعمال شد. برای اندازه گیری بیان ژن های TLR4، NF-κB، NLRP3 و IL-1β از روش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف بین گروه ها در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها بنابر نتایج آزمون تحلیل واریانس یک راهه بین گروه های پژوهش حاضر در مورد بیان ژن های TLR4، NF-κB، NLRP3 و IL-1β، پس از هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل کورکومین، تفاوت معنی داری وجود دارد (001/0=p). در ادامه نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که بیان ژن های فوق در گروه چاق به طور معنی داری نسبت به گروه سالم بالاتر بود (001/0=p). همچنین این بیان ژن ها در گروه های چاق+تمرین، چاق+مکمل و چاق+تمرین+مکمل به طور معنی داری نسبت به گروه چاق پایین تر بود (001/0=p). نتیجه گیری مطالعه حاض ر پیشنهاد می کند که تمرین هوازی همراه با مصرف مکمل کورکومین منجر به بهبود مسیر سیگنالیک TLR4/NF-κB/NLRP3/IL-1β در موش های صحرایی نر چاق می گردد.

زمینه و هدف: آزمون های عملکردی مانند آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لی لی مربع و پرش زیگزاگ، به طور خاص برای ارزیابی توانایی های حرکتی پیچیده ای طراحی شده اند که در مسابقات والیبال به کرات مورد نیاز است. این پژوهش با هدف تأثیر یک دوره برنامه تمرینی تلفیقی ذهن آگاهی-تنفسی بر شاخص های عملکردی منتخب در بازیکنان والیبال انجام شد. روش ها: پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی بود. با توجه به تجربی بودن پژوهش، 30 فرد والیبالیست به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 30 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. داده ها با استفاده از آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لی لی مربع و پرش زیگزاگ جمع آوری شد. تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی را طی 8 جلسه، هفته ای سه جلسه دریافت نمودند. از آزمون شایپروویلک و تحلیل واریانس مکرر برای تحلیل داده ها استفاده شد (05/0>P). یافته ها: نتایج تحلیل واریانس مکرر نشان داد که آزمون 8 لاتین (05/0>P)، جهش طرفین (05/0>P)، لی لی مربع (05/0>P)، و پرش زیگزاگ (05/0>P)، پس از پروتکل تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی نسبت به پیش آزمون (قبل از مداخله)، بهبود معناداری پیدا کرد. نتیجه گیری: تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی می تواند منجر به بهبود آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لی لی مربع و پرش زیگزاگ در دانشجویان والیبالیست شود.

محبوبیت ورزش های الکترونیکی روزبه روز در حال افزایش است و توسعه آن برای بسیاری از کشورها به موضوع مهمی تبدیل شده است. توسعه ورزش های الکترونیک نیازمند یک بستر مناسب برای توسعه هستند با این وجود هنوز راهکار مشخصی برای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران ارائه نشده است. بررسی و شناسایی توسعه ورزش های الکترونیک در ایران در ایران می تواند به پیشرفت این حوزه کمک شایانی نماید. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران بود. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پژوهشهای اکتشافی می باشد و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزه ورزش های الکترونیک، بازیکنان ورزش های الکترونیک، مدیران باشگاه های ورزش های الکترونیکی و مربیان ورزش های الکترونیک صاحب نظر بودند و از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته ای با شرکت کنندگان انجام گرفت و با 17 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون جهت کسب اطلاعات این پژوهش استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران از شش مقوله اصلی تشکیل شده است که شامل باشگاه داری حرفه ای، تسهیلات اقتصادی، مدیریت و سازمان دهی، نظام ورزش قهرمانی، آموزش و اطلاع رسانی و ترویج ورزش الکترونیک می شود. در نهایت با توجه به راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران نیاز است تدابیر لازم برای ایجاد بستر مناسب توسعه ایجاد شود.

هدف از این پژوهش، تحلیل تأثیر دیپلماسی ورزشی و ارتباطات بین المللی بر توسعه حرفه ای و جایگاه جهانی داوران فوتبال بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل تماتیک انتخاب شد. جامعه آماری شامل داوران بین المللی فوتبال: داورانی که در مسابقات و رویدادهای بین المللی و قاره ای فعالیت داشته اند؛ مسئولین فدراسیون فوتبال (حال حاضر و گذشته)؛ مربیان و کارشناس های داوری فوتبال: افرادی که در زمینه آموزش، تحلیل و توسعه داوری فعالیت می کنند؛ مدیران رسانه ای ورزشی: افرادی که در حوزه رسانه ها و تبلیغات ورزشی مشغول به فعالیت هستند و در بازنمایی و ترویج فعالیت های داوری تأثیرگذارند و متخصصین روابط بین الملل و دیپلماسی ورزشی: افرادی که در سطح دیپلماتیک به تعاملات ورزشی بین المللی و تعاملات داوری پرداخته اند و همچنین اساتید دانشگاهی در حوزه رسانه و مدیریت ورزشی است که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند (20 نفر). ملاک اتمام مصاحبه ها رسیدن به اشباع نظری بود. ابزار پژوهش شامل مصاحبه (نیمه ساختارمند) بود. روایی ابزار بر اساس نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده مدل پژوهش در خصوص شاخص ها شامل 4 کد محوری، 10 مقوله و 60 کد اولیه بود. نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی به طور مستقیم روابط بین المللی را تسهیل می کند و درنتیجه، بر توسعه حرفه ای داوران فوتبال تأثیر می گذارد. ارتباطات مؤثر بین المللی موجب ارتقای جایگاه جهانی داوران و افزایش فرصت های شغلی آن ها در سطح جهانی می شود.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی در دستیابی به اهداف توسعه پایدار سازمان های ورزشی استان مرکزی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی و از دید جمع آوری داده ها از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان سازمان های ورزشی استان مرکزی (ورزش و جوانان، شهرداری ها و هیئت های ورزشی) تشکیل می دهند که نمونه آماری به روش در دسترس و به تعداد 209 نفر انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با 3 پرسشنامه مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی، تناسب فرد-سازمان و توسعه پایدار صورت گرفت. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها با نظرات نخبگان و پایایی پرسشنامه ها نیز با آلفای کرونباخ تأیید شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (شامل مدل سازی معادلات ساختاری) در نرم افزار اس.پی.اس.اس و پی.ال.اس انجام گرفت. نتایج نشان داد مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی روی توسعه پایدار (328/0 β=، 769/4 t=، 001/0 P=) اثر معناداری دارد. همچنین تناسب فرد-سازمان روی توسعه پایدار (166/0 β=، 227/2 t=، 026/0 P=) اثر معناداری نشان داد. درنهایت تناسب فرد-سازمان نقش تعدیلگر معناداری در ارتباط بین مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی و توسعه پایدار نشان داد (20/0 β=، 579/3 t=، 001/0 P=). بنابراین سازمان های ورزشی با استفاده از مدیریت منابع انسانی با رویکرد مسئولیت اجتماعی نسبت به ذینفعان داخلی می تواند با در نظر گرفتن تناسب فرد-سازمان کارکنان را برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار تحریک و تشویق نمایند. لذا نتایج این پژوهش می تواند برای مدیریت و برنامه ریزی منابع انسانی از استخدام تا جبران خدمات در راستای دستیابی به اهداف توسعه پایدار یاری رسان باشد.

بازنشستگی به عنوان یکی از مراحل مهم زندگی حرفه ای، تأثیرات گسترده ای بر پویایی سازمانی و انتقال تجربیات بین نسلی دارد. هدف از این پژوهش، تدوین الگوی پویاسازی بازنشستگی مؤثر بر تقویت روابط بین نسلی در سازمان های ورزشی است. با توجه به چالش های موجود در فرآیند بازنشستگی و نیاز به تقویت تعاملات بین نسل ها در سازمان های ورزشی، این مطالعه به دنبال شناسایی عوامل مؤثر و استراتژی های کاربردی در این زمینه می باشد. پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با استفاده از مدل اشتراوس و کوربین است که شامل شش کد محوری: شرایط علی، پدیده اصلی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها می باشد. نمونه گیری به صورت هدفمند از ۱۸ نفر از مدیران ارشد، مدیران میانه، بازنشستگان فعال و اساتید مدیریت ورزشی صورت گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون و کدگذاری انجام شد. نتایج نشان می دهند که پویاسازی بازنشستگی، بستری مناسب برای انتقال تجربیات و تقویت روابط بین نسلی فراهم می آورد. عوامل مؤثر در این پویاسازی شامل مدیریت منابع انسانی، فرهنگ سازمانی، آموزش و توانمندسازی و سیاست گذاری های حمایتی هستند. همچنین، راهبردهایی چون راهبردهای سازمانی، آموزشی، مالی، حمایتی، ارتباطی، تکنولوژیک، فرهنگی، رهبری و مدیریت شناسایی شد. پیامدهای مثبت این فرآیند شامل اجتماعی، آموزشی، مالی، روان شناختی، شغلی، سازمانی، فرهنگی و پیامدهای توسعه ای بود. این تحقیق می تواند به سازمان های ورزشی کمک کند تا فرآیند بازنشستگی را به طور مؤثرتری مدیریت و تقویت کنند.

قرآن کریم از یک سو با تعابیری عام از وسعت رحمت و غفران الهی سخن می‌گوید و از سوی دیگر، برخی گناهان را نابخشودنی معرفی می‌کند. روایات نیز گاه پاره‌ای از معاصی را «غیرمغفور» خوانده و بهشت را بر مرتکبان آنها حرام دانسته‌اند. این گزاره‌های متعارض‌نما، پرسش از قلمرو آمرزش‌خواهی برای گناهکاران را به مسئله‌ای کانونی در فقه امامیه تبدیل می‌کند. مقاله حاضر می‌کوشد با روش توصیفی-تحلیلی، دایره شمول و استثنائات آمرزش‌خواهی را بر اساس منابع نقلی واکاوی کند. برای این منظور، ضمن بررسی ادله عام قرآنی و رواییِ مشروعیت استغفار برای دیگران، سه دسته از مستثنیات تحلیل می‌شود: نخست، گناهان نابخشودنی؛ دوم، گناهان ممنوع از بخشش؛ سوم، مواردی که آمرزش‌خواهی برای آنها منع شرعی یافته است. حاصل پژوهش آنکه از میان انبوه گناهانی که در آیات و روایات نابخشودنی خوانده شده‌اند، تنها «شرک» و آنچه به شرک می‌انجامد، نابخشودنی حقیقی است. سایر گناهان، یا مشروط به حق‌الناس‌اند و با ادای حق یا جلب رضایت صاحب آن قابل بخشش‌اند، یا ناظر به اقتضای اولی گناه‌اند و با توبه و استغفار قابل آمرزش، و یا از سنخ گناهانی‌اند که با تغییر ملکات نفسانی، راه توبه را دشوار ساخته‌اند، اما اصولاً از دایره غفران الهی خارج نیستند. بر این اساس، قاعده اولی در آمرزش‌خواهی برای گناهکاران، جواز و مطلوبیت شرعی است و جز مشرکان و کافری که با کفر از دنیا رفته‌اند، استغفار برای سایر گناهکاران جایز و بلکه مستحب و مطلوب است.

یکی از درخشان‌ترین و ژرف‌ترین مباحثی که قرآن کریم به آن پرداخته، مسئله پاداش و کیفر اعمال است. در این باره، پرسش‌ها و ابهامات گوناگونی راه یافته‌اند که بی‌گمان مهم‌ترینِ آن‌ها، پیوند و نسبت میان پاداش اعمال با هدف نهایی آفرینش انسان است. هدف از آفرینش، چنان‌که در آموزه‌های الهی آمده، دستیابی به معرفت خداوندگاری و تحقق عبودیت است؛ امّا آن‌چه در متون دینی به عنوان پاداش برای انسان وعده داده شده، نعمت‌هایی هستند که نمونه‌هایی از آن‌ها در همین دنیا نیز یافت می‌شود و از نگاه ظاهری، با آن غایت‌های بلند و روحانی هم‌سنگ و هم‌تراز به نظر نمی‌رسند؛ نعمت‌هایی همانند «شراب طهور» و «حور مقصور» و .... پژوهش حاضر، با رویکردی توصیفی‑تحلیلی، به روشن‌سازی همین مسئله پرداخته و نشان داده است که چند عنصر، از برجسته‌ترین دستاوردهای این تحقیق به شمار می‌روند: یکی، بیان پاداش‌های معنوی و والا؛ دیگری، محدودیت درک برخی انسان‌ها از حقیقت‌های فرامادی؛ سوم، ناهماهنگی آشکاری که میان صورت دنیایی نعمت‌ها و حقیقت اخروی آن‌ها دیده می‌شود؛ و چهارم، بهره‌مندی مراتب فروتر بهشتیان از نعمت‌هایی همجنس با درک خود. بدین ترتیب، پاسخ این پرسش اساسی در پرتو فهمی درست از ماهیت نعمت‌های اخروی و سازگاری آن‌ها با مرتبه معنوی انسان، به زیبایی تبیین گردیده است.

نظریه ی اخلاق لیندا زگزبسکی، در قالب دو نظریه ی مکمل، نظریه ی انگیزش الهی و نظریه ی اخلاق الگوگرایانه، تلاشی نظام مند برای بازاندیشی در اخلاق دینی از منظر فضیلت محور و منش بنیاد است. در نظریه ی نخست منش الهی، به منزله ی خاستگاه انگیزش های خیرخواهانه، عقلانی و محبت آمیز، بنیان ارزش اخلاقی و غایت سرمشق گیری اخلاقی در نظر گرفته می شود. زگزبسکی بر آن است که اراده ی الهی نه منشأ ارزش بلکه تابع ساختار انگیزشی منش خدا است و همین امر تمایز بنیادین نظریه ی او با اراده گرایی الهیاتی را رقم می زند. در نظریه ی الگوگرایانه مفاهیم اخلاقی نه از طریق تحلیل مفهومی بلکه از راه ارجاع مستقیم به اشخاص فضیلتمند و تجربه ی تحسین نسبت به آن ها فهمیده می شوند. تحسین، در این چارچوب، واکنشی شناختی- عاطفی است که با اتکا بر ساختار انگیزشی فاعل، راهی به سوی ادراک فضیلت، سرمشق گیری و رشد منش فراهم می آورد. این نظریه، ضمن حفظ امکان گفت وگو با مخاطبان دیندار و غیردیندار، ساختاری باز، تربیت پذیر و اصلاح پذیر دارد. در این مقاله، ضمن تحلیل ساختاری این دو نظریه و نشان دادن پیوستگی مفهومی آن ها، به بررسی نقادانه ی نقاط قوت و چالش های آن ها، از جمله اتکای معرفتی به تحسین، نسبت بین منش الهی و الگوهای انسانی، امکان نسبی گرایی و گشودگی نظریه به نظام های غیردینی می پردازیم. در پایان، نشان داده می شود که نظریه ی زگزبسکی، با تأکید بر منش، انگیزش و تحسین، الگویی بدیل برای اخلاق دینی در افق عقلانی معاصر فراهم می آورد.

بیماری سرطان فراتر از درگیری های جسمانی کودکان بیمار عمل کرده و ابعاد دیگر سلامت و زیست آن ها، به ویژه سلامت معنوی، را تحت تأثیر قرار داده و در این مسیر، چالش های معنوی منحصربه فردی را به وجود می آورد. ماهیت مفهوم «خدا» و شیوه ی برقراری ارتباط با او، یکی از دغدغه های اصلی معنوی این دسته از کودکان محسوب می شود و عاملی تعیین کننده در شکل گیری روند سلامت معنوی و فرآیند رشد پس از سانحه در آن هاست. بر همین اساس، این پژوهش با تکیه بر روش پدیدارشناسی ون منن، پس از تشریح چارچوب زیست جهان معنوی کودکان و تجربه ی زیسته ی آنان، به بررسی مفاهیم خداشناسانه ی 20 کودک سرطانی بستری در بیمارستان شهید سیدالشهدا استان اصفهان می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که درک آنان از مفهوم خدا را می توان در پنج دسته بندی اصلی طبقه بندی کرد: خدای جادویی، خدای معامله گر، خدای رخنه پوش، خدای کنترلگر و خدای معنابخش. نحوه ی درک هر یک از این مدل های خداشناسانه، تأثیر عمیقی بر ساختار زیست جهان معنوی این بیماران دارد؛ به طوری که می تواند هم به عنوان عاملی برای تسهیل رشد و تعالی معنوی و ارتقای بهزیستی روحی عمل کند و هم آنان را در معرض تعارضات و آسیب های روحی جدی قرار دهد.