درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از این پژوهش کاربردی، شناسایی ابعاد و مؤلفه های مؤثر قدرت هوشمند در سازمان های دولتی، مورد مطالعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران با استفاده از روش کیفی است. روش جمع آوری داده ها بر اساس بررسی ادبیات تخصصی موضوع و مصاحبه های کیفی هدفمند و نیمه ساختاریافته بوده است. این پژوهش با بهره گیری از نظرات 17 نفر از خبرگان، مدیران ارشد و کارشناسان شرکت و همچنین خبرگان دانشگاهی در عرصه مدیریت که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند صورت گرفته و با استفاده از روش تحلیل محتوا به کدگذاری و استخراج مؤلفه های اصلی پرداخته شده است. استخراج شاخص ها و تجزیه وتحلیل داده ها در این پژوهش با نرم افزار MAX QDA 2020 و با روش استقرائی کدگذاری صورت گرفته و سپس نتایج به دست آمده ارائه شده است. داده های به دست آمده نتایج پژوهش نشان دهنده دو بعد اصلی قدرت هوشمند در سازمان شامل قدرت نرم و قدرت سخت و دوازده مؤلفه اصلی (محوری) و همچنین چهل وهفت شاخص یا مؤلفه فرعی است. در نتایج به دست آمده از پژوهش مشاهده گردید که قدرت هوشمند می تواند شیوه مؤثر و کاربردی برای تلفیق منابع قدرت و بهره مندی مطلوب و هوشمندانه از همه منابع قدرت در سازمان باشد

این پژوهش با هدف تعیین تنظیمات بهینه مدل شبکه عصبی خودرگرسیون غیرخطی با ورودی های برون زا (نارکس) برای پیش بینی روز آتی شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. سایر اهداف شامل مقایسه عملکرد مدل نارکس با مدل های شبکه عصبی خودرگرسیون غیرخطی (نار) و ورودی - خروجی غیرخطی (نایو)، توسعه بازه زمانی پیش بینی با استفاده از شبکه عصبی نار، اعتبارسنجی مدل نارکس ازطریق تحلیل حساسیت و مقایسه عملکرد آن با مدل میانگین متحرک خودرگرسیون انباشته (آریما) است. طبق داده های شاخص کل از سال ۱۳۸۸ تا ۱۴۰۲، مدل نارکس برای پیش بینی روز آتی و مدل نار برای توسعه بازه زمانی پیش بینی به کار گرفته شد. عملکرد مدل نارکس با مدل های نار، نایو و آریما براساس درصد خطای مطلق مقایسه شد. برای تعیین تنظیمات بهینه مدل نارکس و مقایسه عملکرد مدل نار با آریما نیز میانگین مجذور خطا ملاک قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که مدل نارکس پیشنهادی، در ترکیب با داده های قیمت باز، بسته، سقف و کف، حجم معاملات و میانگین های متحرک ساده و نمایی بهترین عملکرد پیش بینی را داشته است. در مقایسه با سایر الگوریتم های آموزشی، الگوریتم لونبرگ - مارکوارت بالاترین دقت را ایجاد کرده است. نتایج اعتبارسنجی نیز برتری مدل نارکس را به الگوریتم های شبکه عصبی نار و نایو و مدل سنتی آریما تأیید می کند. این پژوهش نخستین بررسی از عملکرد شبکه عصبی نارکس در پیش بینی شاخص کل بورس تهران است و یافته های آن، علاوه بر توسعه دانش نظری در زمینه کاربرد شبکه عصبی پویا می تواند به عنوان ابزاری اثربخش در اختیار تحلیلگران بازار سرمایه قرار گیرد.

تحول دیجیتال و گسترش هوش مصنوعی در صنعت مالی، فرآیندهای تصمیم گیری، مدیریت ریسک، ارزیابی اعتباری و کشف تقلب را متحول کرده است. با این حال، پیچیدگی مدل های هوش مصنوعی و ابهام در نحوه تصمیم گیری آن ها، چالش هایی نظیر کاهش شفافیت، مسئولیت پذیری، حفظ حریم خصوصی و رعایت الزامات نظارتی را به همراه داشته است. در این راستا، هوش مصنوعی توضیح پذیر به عنوان رویکردی مؤثر برای افزایش شفافیت و قابلیت تفسیر تصمیمات الگوریتمی مطرح شده است. بهره گیری مؤثر از این فناوری در سیستم های مالی، نیازمند استقرار چارچوبی منسجم برای حکمرانی داده است.هدف این پژوهش، طراحی مدل حکمرانی داده در سیستم های مالی مبتنی بر هوش مصنوعی توضیح پذیر است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کیفی و اکتشافی است. بدین منظور، ادبیات مرتبط با حکمرانی داده، هوش مصنوعی توضیح پذیر و فناوری های مالی به صورت نظام مند بررسی و ابعاد و مؤلفه های مدل از طریق تحلیل محتوا و نظر خبرگان استخراج شد. یافته ها نشان می دهد مدل پیشنهادی شامل ابعاد کیفیت داده، امنیت و حریم خصوصی، شفافیت الگوریتمی، پاسخگویی، مدیریت ریسک، انطباق مقرراتی و نظارت مستمر است.نتایج پژوهش بیانگر آن است که استقرار این مدل می تواند اعتماد ذی نفعان را افزایش داده، سوگیری های الگوریتمی را کاهش دهد، کیفیت تصمیمات مالی را بهبود بخشد و انطباق با الزامات قانونی و نظارتی را تسهیل کند. ازاین رو، مدل ارائه شده می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای سازمان های مالی، بانک ها، شرکت های فین تک و نهادهای ناظر مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه و هدف: ارزیابی رشد هوشمندی کسب وکار در سازمان به اصلاح نقاط ضعف و افزایش توانایی سازمان کمک کرده و درنتیجه به شکلی بسیار مؤثر، منجر به بهبود عملکرد و افزایش اثربخشی سیستم های هوشمندی کسب وکار می شود. هدف این مدل یابی معادلات ساختاری تفسیری برای پیاده سازی هوشمندی کسب وکار در کسب وکارهای کوچک و متوسط می باشد. روش تحقیق: روش پژوهش کمی از نوع توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش را متخصصین آگاه به موضوع هوشمندی کسب وکار تشکیل دادند. حجم نمونه 17 نفر بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات از مطالعات کتابخانه و پرسشنامه استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و EXCEL انجام شد. یافته ها: یافته ها نشان می دهد هوشمندی کسب وکار در کسب وکارهای کوچک و متوسط از سه سطح تشکیل شده است. در سطح اول، شاخص های «عوامل محیطی»، «عوامل رقابتی»، «عوامل مربوط به مشتری» و «عوامل فرهنگی و سیاسی» قرارگرفته است. به عبارتی شاخص های مذکور بیشترین تأثیر را از سایر شاخص های پژوهش می پذیرند. شاخص های قرارگرفته در سطح دوم بر شاخص های سطح اول تأثیر گذاشته و از شاخص های سطح سوم تأثیر می پذیرند. در سطح دوم مدل، شاخص «عوامل فناوری» و در سطح سوم نیز شاخص های «عوامل فردی»، «عوامل مالی» و «عوامل مدیریتی» قرارگرفته است که بیشترین تأثیر را بر شاخص های سطح پایین تر دارد. نتیجه گیری: مدیران با اتکا به هوشمندی کسب وکار، نبض امور کسب وکار شرکت را به همراه اوضاع رقابت در دست می گیرند و با بهره مندی از گزارشات بروز می توانند فرصت های بیشتری برای واکنش در برابر شرایط حاصل از تغییرات سریع بازار داشته و سازمان خود را در شرایط بحرانی، رهبری کنند.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین ابزارهای حسابداری خلاق (شامل مدیریت سود تعهدی، مدیریت سود واقعی، هموارسازی سود و اجتناب مالیاتی) و شکست شرکتی در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. روش:  از میان شرکت های فعال در بورس اوراق بهادار تهران، ۱۷۲ شرکت انتخاب و در بازه زمانی ۱۳ ساله از 1390 تا 1402 با در نظر گرفتن برخی محدودیت ها مورد تحلیل قرار گرفتند، که در مجموع شامل ۲۲۳۶ سال-شرکت بود (و در برآورد نهایی مدل ها ۱۳۷۶ سال-شرکت لحاظ شد). برای آزمون فرضیه ها، از رویکرد رگرسیون چندگانه با برآوردگر لاجیت استفاده شد. برای اندازه گیری متغیرهای مدیریت سود تعهدی و واقعی، انحرافات تعهدی طبق مدل جونز تعدیل شد و هزینه های غیرعادی تعهدی مطابق با مدل رویچادری (۲۰۰۶) تعدیل گردید. همچنین، برای سنجش ریسک ورشکستگی مالی، از مدل آلتمن (۲۰۰۲)  تعدیل شده کوردستانی و همکاران (۲۰۱۴) استفاده شد و هموارسازی سود با شاخص ایکل اندازه گیری گردید. یافته ها: نتایج آزمون های آماری نشان داد که بین مدیریت سود تعهدی و شکست شرکتی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد، به طوری که با افزایش میزان مدیریت سود تعهدی، احتمال شکست شرکتی نیز افزایش می یابد. همچنین، یافته های مربوط به فرضیه سوم نشان داد که بین هموارسازی سود و شکست شرکتی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد، به گونه ای که با افزایش میزان هموارسازی سود، ریسک ورشکستگی مالی نیز افزایش می یابد. علاوه بر این، نتایج فرضیه چهارم بیانگر وجود رابطه مستقیم و معنادار بین اجتناب مالیاتی و ریسک ورشکستگی مالی بود. با این حال، رابطه معناداری بین مدیریت سود واقعی و ریسک ورشکستگی مالی در سطح اطمینان ۹۵٪ مشاهده نشد. اگرچه فعالیت های حسابداری خلاقانه از منظر نظریه نمایندگی و اخلاقی غیرقانونی نیستند، اما موجب انتقال ثروت میان ذی نفعان، کاهش ثروت سهامداران و افزایش منافع مدیران به هزینه سهامداران می شوند. علاوه بر این، مدیریت سود هزینه های نمایندگی، از جمله هزینه های حسابرسی و هزینه های اجرای مکانیزم های حاکمیت شرکتی، را افزایش می دهد که مجموع این عوامل احتمال ورشکستگی مالی را بالاتر می برد. نتیجه گیری: به طور کلی، بر اساس یافته های پژوهش، فعالیت های حسابداری خلاقانه ریسک شکست شرکتی را افزایش می دهند و به عبارت دیگر، استفاده از این تکنیک ها در بلندمدت برای شرکت ها زیان آور خواهد بود. بنابراین، توصیه می شود که نهادهای حاکمیت شرکتی داخلی و خارجی کنترل های بیشتری را برای محدود کردن این فعالیت ها اعمال کنند. بر اساس نتایج فرضیه ها، به سرمایه گذاران فعال در بورس اوراق بهادار تهران توصیه می شود که نسبت به فعالیت های حسابداری خلاقانه (شامل انواع مدیریت سود، اجتناب مالیاتی، عدم افشای اطلاعات بااهمیت، تغییرات دل بخواه در سیاست های حسابداری، معاملات ساختگی و غیره) هوشیار باشند، تأثیر آن ها بر گزارشگری مالی و سیاست های مالیاتی را به دقت ارزیابی کنند و تنها پس از تأیید کیفیت گزارش های مالی اقدام به خرید یا فروش سهام نمایند. ناظران و نهادهای تعیین کننده استاندارد می توانند از این یافته ها برای محدود کردن اختیار مدیران و کاهش استفاده از تکنیک های حسابداری خلاقانه بهره ببرند و بدین ترتیب از سهامداران، به ویژه سرمایه گذاران خرد فعال در بازار تهران، محافظت کنند. پژوهشگران آینده می توانند اثر فعالیت های حسابداری خلاقانه بر ورشکستگی شرکتی را با وارد کردن متغیرهای تعدیل کننده مانند حاکمیت شرکتی بررسی کرده و اثربخشی مکانیزم های حاکمیت را مورد آزمون قرار دهند. همچنین پیشنهاد می شود میزان استفاده از حسابداری خلاقانه در مراحل مختلف چرخه عمر شرکت، تأثیر آن بر سیاست های تأمین مالی و سرمایه گذاری، و تعدیل داده های مالی براساس تورم بررسی شود، با توجه به نوسانات قابل توجه تورم در ایران که ممکن است بر سیاست ها و گزارشگری مالی اثرگذار باشد. نوآوری: نتایج پژوهش می تواند مورد استفاده مدیران، سرمایه گذاران، حسابداران، حسابرسان، اعتباردهندگان و عموم ذینفعان مرتبط قرار بگیرد. انتظار می رود مدیران با مشاهده اثر حسابداری خلاقانه بر شکست شرکتی، از این ابزارهای حسابداری خلاق در راستای اهداف شرکت استفاده نمایند و از دستکاری فرصت طلبانه اطلاعات مالی اجتناب نمایند. سرمایه گذاران نیز با استفاده از نتایج پژوهش می توانند کیفیت اطلاعات مالی شرکت را با دقت بیشتری بررسی نموده و سپس در صورت اتکا به آن اطلاعات، اقدام به اخذ تصمیم های لازم نمایند. دولت نیزمی تواند اثر اجتناب مالیاتی بر شکست شرکتی را مد نظر قرار داده و شرکت ها را از اقدامات اجتناب مالیاتی بر حذر نماید و رخنه های قانونی که امکان انجام این عمل را فراهم می آورند را بپوشاند.

هدف: افشای پایداری شرکتی (CSD) به یک ساز و کار کلیدی برای ارتقای شفافیت فراتر از گزارشگری مالی سنتی تبدیل شده است و تصویری جامع تر از عملکرد اقتصادی، حاکمیتی، اجتماعی و زیست محیطی شرکت ها را در اختیار ذینفعان قرار می دهد. انتظار می رفت چنین افشایی عدم تقارن اطلاعاتی را کاهش دهد، اعتماد سرمایه گذاران را تقویت کند و کیفیت تصمیم گیری را در بازارهای سرمایه بهبود بخشد. با توجه به اهمیت فزاینده گزارشگری پایداری و محدودیت در دسترس بودن معیارهای مستقیم افشای پایداری در ایران، این پژوهش با هدف ساخت شاخص افشای پایداری شرکتی (CSDI) برای شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران (TSE) و پیش بینی روند زمانی آن انجام شد. همچنین این مطالعه در پی آن بود تا با ترکیب پیش بینی خاکستری و اصلاح زنجیره مارکوف، دقت پیش بینی را افزایش دهد و از این طریق رویکردی ارائه نماید که قادر باشد هم پویایی های روند و هم انتقال های حالت به حالت در سطوح افشا را در برگیرد. روش:  یک شاخص ترکیبی CSDI تدوین شد، زیرا هیچ شاخص مستقیم و منفردی از افشای پایداری در پایگاه های داده شرکتی ایران در دسترس نبود. این شاخص از طریق یکپارچه سازی چندین بُعد که به طور جمعی بازتاب دهنده افشا و عملکرد مرتبط با پایداری بودند، ساخته شد: (۱) متغیرهای اقتصادی/مالی، (۲) شاخص های مرتبط با حاکمیت، (۳) معیارهای کیفیت گزارشگری، و (۴) متغیرهای جایگزین زیست محیطی. پس از جمع آوری داده ها و محاسبه شاخص، مسیر زمانی CSDI با استفاده از مدل خاکستری GM(1,1)  پیش بینی شد که برای سیستم های دارای اطلاعات محدود یا ناقص مناسب است. به منظور بهبود پیش بینی های پایه مدل خاکستری، از چارچوب زنجیره مارکوف بهره گرفته شد. به طور مشخص، سطوح افشای شرکت ها در حالت های (سطوح) گسسته طبقه بندی شدند، ماتریس احتمال انتقال برآورد گردید، و پیش بینی های مدل خاکستری با استفاده از احتمالات انتقال مارکوف تعدیل شدند تا احتمال جابه جایی میان حالت های مختلف افشا در طول زمان لحاظ گردد. یافته ها : نتایج نشان داد که CSDI ساخته شده در طول دوره مورد بررسی از یک روند کلی صعودی برخوردار بوده است، که بیانگر بهبود تدریجی در افشای مرتبط با پایداری در میان شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. مدل خاکستری GM(1,1)  روند زمانی صعودی را استخراج کرد، در حالی که اصلاح مارکوف آشکار ساخت که سطوح افشا به شکلی قطعی گرایانه تکامل نیافته اند؛ بلکه با پویایی های انتقالی قابل شناسایی، میان حالت های مجاور و در برخی موارد غیرمجاور جابه جا شده اند. ساختار احتمال انتقال نشان داد که شرکت ها با پایداری قابل اندازه گیری تمایل به حفظ طبقه افشای خود داشتند، با این حال تحرک صعودی معناداری میان حالت های افشا مشاهده شد که با یک مسیر افشای تدریجی و پیشرونده همخوانی دارد. از این رو، رویکرد ترکیبی خاکستری-مارکوف هم یک پیش بینی روند هموار و هم تصویری احتمالاتی از تحرک سطوح افشا را فراهم آورد. نتیجه گیری: پژوهش حاضر به این نتیجه رسید که افشای پایداری شرکتی در میان شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در حال بهبود است و تکامل افشا را می توان از طریق یک رویکرد مدل سازی ترکیبی به شکل بهتری درک کرد. ترکیب مدل GM(1,1)  با زنجیره های مارکوف با در نظر گرفتن عدم قطعیت و رفتار انتقال حالت، پیش بینی واقع بینانه تری را پشتیبانی کرد. این یکپارچگی روش شناختی برای پایش روند توسعه افشا، شناسایی ریسک های بالقوه مرتبط با رکود یا انتقال های نزولی، و اطلاع رسانی به راهبردهای مدیریتی یا نظارتی با هدف تقویت شیوه های افشای پایداری سودمند بود. نوآوری: این پژوهش از دو جهت نوآوری علمی داشت: (i) عملیاتی سازی یک شاخص ترکیبی CSDI متناسب با بافت ایران در غیاب یک معیار مستقیم افشا، و (ii) به کارگیری مدل خاکستری GM(1,1)  بهبودیافته با اصلاح انتقال مارکوف به منظور مدل سازی توأمان روندهای افشا و جابه جایی های احتمالاتی میان سطوح افشا در بستر بورس اوراق بهادار تهران.

زمینه و هدف: طرح رتبه بندی معلمان با هدف ارتقای شایستگی های حرفه ای، بهبود وضعیت معیشتی، افزایش انگیزش شغلی و ارتقای کیفیت نظام آموزشی در ایران اجرا شده است. با وجود اهداف مثبت، اجرای این طرح با چالش هایی مواجه بوده که تحقق کامل اهداف آن را تحت تأثیر قرار داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی آسیب های اجرای طرح رتبه بندی معلمان و پیامدهای آن در وزارت آموزش و پرورش انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش تحلیلی مضمون، به بررسی آسیب ها و پیامدهای اجرایی این طرح پرداخته است. جامعه پژوهش شامل معلمان شاغل در وزارت آموزش و پرورش ایران بود که نمونه مورد مطالعه با روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی انتخاب شد. داده ها از طریق مصاحبه گردآوری شد. داده های گردآوری شده پس از کدگذاری و طبقه بندی، با استفاده از روش های تحلیلی متناسب با اهداف پژوهش مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد مهم ترین آسیب های اجرای طرح شامل ابهام در معیارهای ارزیابی، ضعف شفافیت، تأخیر در پرداخت مزایا، محدودیت منابع مالی، ناهماهنگی در اجرای دستورالعمل ها و بی توجهی به شرایط و تفاوت های حرفه ای معلمان است. همچنین اجرای نامطلوب طرح موجب کاهش انگیزه شغلی، احساس بی عدالتی، کاهش رضایت شغلی و تضعیف اعتماد معلمان به سیاست های آموزشی شده است. نتیجه گیری: موفقیت طرح رتبه بندی مستلزم اصلاح شاخص های ارزیابی، افزایش شفافیت، تأمین منابع مالی پایدار، تسریع در پرداخت مزایا و مشارکت فعال معلمان در فرایندهای تصمیم گیری است. تحقق این اقدامات می تواند به ارتقای منزلت حرفه ای معلمان، افزایش رضایت شغلی و بهبود کیفیت نظام تعلیم و تربیت منجر شود.

زمینه و هدف: تداوم روند مهاجرت پرستاران به عنوان سرمایه های انسانی کلیدی، تهدیدی جدی برای پایداری نظام سلامت و کیفیت مراقبت از بیمار محسوب می شود. هدف از این پژوهش، تحلیل کیفی چالش های مدیریت پرستاری و نقش آن در مدیریت ماندگاری و نگهداشت نیروهای تخصصی است. روش پژوهش: این مطالعه با استفاده از رویکرد کیفی و روش «تحلیل مضمون» انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از مدیران پرستاری، سوپروایزرها و پرستاران بالینی با سابقه کاری بیش از ۵ سال در بیمارستان های آموزشی-درمانی منتخب دانشگاه های علوم پزشکی گردآوری شد. تحلیل داده ها همزمان با جمع آوری و با استفاده از روش کیفی انجام گرفت تا درون مایه های اصلی استخراج شوند. یافته ها: تحلیل داده ها منجر به شناسایی سه درون مایه اصلی شد: ۱. سیاست های مدیریتی فرسایشی: شامل نابرابری در توزیع پاداش، عدم شفافیت در ارتقای شغلی و بوروکراسی اداری؛ ۲. ناکارآمدی حمایت های اجتماعی-روانی: فقدان بسترهای حمایتی برای پرستاران در مواجهه با فشار کاری زیاد و عدم مشارکت آن ها در تصمیم گیری های کلان بیمارستانی؛ ۳. فقدان امنیت شغلی و چشم انداز حرفه ای: احساس بی ثباتی ناشی از قراردادهای ناپایدار و نبود مسیرهای توسعه مهارت محور. مشارکت کنندگان بر این باور بودند که ضعف در سبک های مدیریتی، پرستاران را از «کنشگرانِ متعهد» به «نیروهای در حال انتظار برای مهاجرت» تغییر ماهیت می دهد. نتیجه گیری: برای حفظ سرمایه های انسانی، گذار از سبک های مدیریتی سنتی به مدل های «مدیریت حمایتگر و مشارکتی» ضروری است. پیشنهاد می شود سیاست گذاران با اصلاح ساختارهای انگیزشی، توانمندسازی مدیران میانی و تقویت عدالت سازمانی، زمینه بازسازی اعتماد حرفه ای و افزایش دلبستگی شغلی پرستاران را فراهم آورند.

هدف: هدف از این پژوهش، ارائه شواهد تجربی از چسبنده بودن موجودی مواد و کالا در شرکت های تولیدی ایرانی در دوره های کاهش درآمدی و بررسی تأثیر چسبندگی موجودی بر ریسک ورشکستگی شرکت هاست. همچنین، این مطالعه به تحلیل نقش تعدیلگری محدودیت های مالی و پویایی محیطی بر رابطه بین چسبندگی موجودی و ریسک ورشکستگی می پردازد. چسبندگی موجودی می تواند شمشیری دولبه باشد. از یک طرف نگهداری موجودی اضافی این امکان را به شرکت ها می دهد تا توانایی مقابله با اختلالات و مشکلات زنجیره تأمین را داشته باشند، در نتیجه اعتماد بنگاه ها و شرکت ها به خودشان افزایش می یابد و به نوعی شرکت ها خودکفا و متکی به خود خواهند شد. همچنین، موجودی اضافی، در حفظ سرعت تولید و ثبات در تولید اثرگذار است و احتمال بقای شرکت ها را افزایش می دهد. از طرف دیگر، چسبندگی موجودی، به معنای هزینه های بالای نگهداری موجودی اضافی است که می تواند به شکست شرکت ها منجر شود و در نتیجه این هزینه ها، کاهش سودآوری شرکت ها دور از انتظار نیست. بنابراین نتایج این تحقیق می تواند به مدیران در اتخاذ تصمیمات بهینه در حوزه مدیریت موجودی در شرایط متفاوت محیطی و مالی کمک کند. روش: برای آزمون فرضیه های این پژوهش، دو نمونه جداگانه در نظر گرفته شد. ابتدا از نمونه ای شامل ۳۸۸ شرکت (۳۹۵۳ سال شرکت)، برای بررسی وجود چسبندگی موجودی در شرکت های تولیدی ایرانی استفاده شد. سپس با اعمال محدودیت هایی همچون شرط دوره های کاهش درآمد فروش و شرکت های دارای ریسک ورشکستگی، نمونه ای شامل ۲۸۸ شرکت (۶۷۰ سال شرکت) باقی ماند که برای آزمون فرضیه های اصلی این پژوهش استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش، شرکت های تولیدی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ایران، در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ بود. برای تجزیه وتحلیل های آماری، از نرم افزار اکسل و نرم افزار اقتصادسنجی استاتا استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که در شرکت های تولیدی ایرانی، چسبندگی موجودی وجود دارد، ضمن آنکه چسبندگی موجودی با ریسک ورشکستگی، رابطه U شکلی دارد. نقطه عطف این رابطه، در مقدار چسبندگی موجودی برابر با 388/2 رخ می دهد. همچنین، بررسی اثرهای متغیرهای تعدیلگر محدودیت های مالی و پویایی محیطی نشان داد که محدودیت هایی مالی این رابطه U شکل را به صورت مثبت تعدیل می کند و موجب تشدید آن می شود؛ درحالی که پویایی محیطی این رابطه U شکل را به صورت منفی تعدیل می کند و موجب تضعیف آن می شود. نتیجه گیری: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر چسبندگی موجودی بر ریسک ورشکستگی در شرکت های تولیدی ایرانی صورت گرفت. همچنین تأثیر دو متغیر محدودیت های مالی و پویایی محیطی بر این رابطه، به عنوان متغیرهای تعدیلگر بررسی شد. نتایج نشان داد که بین چسبندگی موجودی و ریسک ورشکستگی رابطه ای وجود دارد که خطی نیست و U شکل است. این رابطه نشان می دهد که نگهداری موجودی در دوره های کاهش درآمدی تا یک حدی برای شرکت مفید است و ریسک ورشکستگی را کاهش می دهد؛ اما با فاصله گرفتن از این نقطه عطف و بهینه، ریسک ورشکستگی افزایش می یابد. نقش تعدیل کنندگی محدودیت های مالی نشان داد که اثر چسبندگی موجودی بر ریسک ورشکستگی، برای شرکت هایی که محدودیت مالی دارند، قوی تر از شرکت هایی است که محدودیت مالی ندارند؛ در حالی نگهداری موجودی اضافی، روشی مؤثر برای حفظ تولید و تداوم فعالیت در یک محیط پویا خواهد بود.

این پژوهش با هدف واکاوی تجربه زیسته و درک معنایی معلمان دروس دینی از بازتعریف شایستگی های آموزشی در عصر فناوری های هوشمند انجام شد. پژوهش حاضر با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی و به کارگیری روش تحلیل کلایزی انجام گرفت. جامعه مورد مطالعه، معلمان دروس دینی مدارس متوسطه شهر مشهد بودند که با روش نمونه گیری هدفمند ملاک محور و بر اساس معیارهای تجربه استفاده از فناوری های هوشمند و سابقه تدریس، انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و طی هفت مرحله کلایزی تحلیل شدند. از تحلیل داده ها، ۳۲۴ گزاره معنادار و ۱۴۲ کد اولیه استخراج و در نهایت پنج مضمون اصلی شکل گرفت: ۱) تجربه دوگانه (حیرت/اشتیاق) در رویارویی با فناوری، ۲) تحول شایستگی از انتقال محتوا به تلفیق اخلاق دیجیتال و معنابخشی، ۳) چالش های وجودی و اخلاقی (مانند حفظ هویت معنوی و اعتماد به داده های هوش مصنوعی)، ۴) راهبردهای سازگاری از طریق خودبازتابی و یادگیری مستمر، و ۵) پیامدهای تربیتی شامل تکوین نقش جدید معلم به عنوان «راهنمای معنابخش در جهان دیجیتال». یافته ها نشان داد بازتعریف شایستگی های معلمان دینی در مواجهه با فناوری های هوشمند، یک تحول مهارتی صرف نیست بلکه پدیده ای وجودی-معنایی است که از تلفیق سه بعد «فهم فناورانه»، «مسئولیت اخلاقی» و «قابلیت تفسیری» شکل می گیرد. این امر ضرورت بازطراحی برنامه های تربیت معلم دینی با تأکید بر سواد فناورانه مبتنی بر مبانی الهیاتی و پرورش توانایی هدایت معنایی در محیط های یادگیری هوشمند را آشکار می سازد.

مشارکت مؤثر ذینفعان یکی از الزامات کلیدی موفقیت پروژه هاست، اما در عمل موانع متعددی آن را دشوار کرده اند. این پژوهش، با محوریت مشارکت برای ذینفعان جهت بررسی علل مشارکت نازل، در سه مرحله انجام شد: نخست، با مرور نظام مند ادبیات و تکیه بر نظریه نهادی، علل مشارکت نازل طبقه بندی شد و از ادبیات پژوهش استخراج گردید. در مرحله ی دوم، از طریق مطالعه ی میدانی علل جدید شناسایی شدند، برخی علل نظری تأیید و برخی دیگر رد شدند و ارتباط این عوامل با گروه های ذینفع بازبینی گردید؛ همچنین با استفاده از تحلیل مضمون دسته بندی علل به سه محور در بخش کنشگر و پنج محور در بخش ساختاری انجام شد. در مرحله ی سوم، علل به پنج بخش تقسیم شدند و علل بخش فرآیندی با روش دلفی برای ارائه راه حل ها بررسی گردید. نتایج نشان داد که علل مشارکت نازل ذینفعان به شدت درهم تنیده اند و نیازمند بازطراحی جامع سازوکارهای مشارکت برای ارتقای پایداری اجتماعی پروژه ها هستند.

بازار ارزهای دیجیتال به دلیل ماهیت غیرمتمرکز، نقدشوندگی بالا و تأثیرپذیری گسترده از اخبار و رویدادهای اجتماعی، یکی از پرنوسان ترین بازارهای مالی جهان محسوب می شود. پیش بینی دقیق نوسانات این بازار می تواند نقش مهمی در تصمیم گیری سرمایه گذاران، مدیریت ریسک و بهبود عملکرد استراتژی های معاملاتی ایفا کند. هدف این پژوهش ارائه مدلی ترکیبی مبتنی بر یادگیری عمیق و تحلیل احساسات شبکه های اجتماعی برای پیش بینی نوسانات بازار ارزهای دیجیتال است. در این مطالعه، داده های تاریخی قیمت و حجم معاملات ارزهای دیجیتال در کنار داده های متنی استخراج شده از شبکه های اجتماعی نظیر توییتر، ردیت و تلگرام مورد استفاده قرار گرفته اند. برای استخراج احساسات کاربران از تکنیک های پردازش زبان طبیعی و برای مدل سازی سری های زمانی از شبکه های عصبی عمیق شامل LSTM و GRU استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که ترکیب داده های مالی و شاخص های احساسات اجتماعی نسبت به استفاده صرف از داده های قیمتی، دقت پیش بینی نوسانات را به طور معناداری افزایش می دهد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که تغییرات احساسات کاربران در شبکه های اجتماعی دارای قدرت توضیح دهندگی قابل توجهی در خصوص رفتار آتی بازار ارزهای دیجیتال هستند. نتایج این پژوهش می تواند برای سرمایه گذاران، تحلیلگران مالی و توسعه دهندگان سیستم های هوشمند معاملاتی کاربردهای ارزشمندی فراهم آورد.