درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی خیلی شدید HIITبر بیان ژن CTRP12در رت های نر چاق دیابتی ویستار بود. روش پژوهش: در این مطالعه تجربی، 48 سر رت صحرایی نر چاق دیابتی و سالم (میانگین سنی شش هفته و میانگین وزنی 16±230 گرم) به شیوه تصادفی به شش گروه هشت تایی تقسیم شدند: 1- گروه شم (HE) ؛ 2- کنترل دیابتی (DI)؛ 3- دیابتی+تمرین مقاومتی با شدت متوسط(DI-MRT) ؛ 4- دیابتی+تمرین مقاومتی با شدت بالا(DI-IRT) ؛ 5- دیابتی+تمرین تناوبی خیلی شدید (DI-HIIT)؛ 6- دیابتی+تمرینات استقامتی با شدت متوسط(DI-AT) . گروه های تمرینی ( مقاومتی، تناوبی و استقامتی) به مدت دوازده هفته و هر هفته پنج جلسه به تمرین پرداختند. بیان ژن CTRP12 با روش RT-Real time PCR اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه در سطح معناداری 05/0 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد، متعاقب دوازده هفته تمرین، میزان بیان نسبی ژن CTRP12 بافت چربی آزمودنی گروه های مختلف تمرینی (استقامت، مقاومتی با شدت متوسط و بالا، اینتروال شدید) به طور معناداری از گروه HE کمتر (0.001=P) و از گروه DI بیشتر (0.001=P.) بود. نتیجه گیری: براساس نتایج پژوهش، تمرینات استقامتی، مقاومتی (متوسط و شدید) و تناوبی خیلی شدید موجب افزایش بیان ژنِ CTRP12 در بافت چربی احشایی رت های چاق دیابتی نوع 2 می شوند.

مقدمه: معلمان در محیط کاری خود احساسات، عواطف و هیجانات مختلفی را تجربه می کنند که این عوامل می توانند بر عملکرد تدریس آن ها اثرگذار باشند. بنابراین نیاز است تا معلمان توانایی تنظیم هیجانات خود را توسعه داده و از نتایج مثبت آن بهره مند شوند. این پژوهش در همین راستا با هدف مطالعه نقش خودکارآمدی تنظیم هیجانی در اعتماد بین فردی و تصمیم گیری اخلاقی معلمان تربیت بدنی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش کاربردی با بهره گیری از روش تحقیق همبستگی عملیاتی گردید. 575 معلم تربیت بدنی استان گلستان جامعه آماری این پژوهش بودند که با استفاده از فرمول کوکران 231 معلم به شیوه تصادفی (طبقه ای) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های خودکارآمدی تنظیم هیجانی، اعتماد بین فردی و تصمیم گیری اخلاقی بود. تحلیل داده های پژوهش به شکل توصیفی و استنباطی با استفاده از دو نرم افزار آماری اس پی اس اس و اسمارت پی ال اس انجام گردید. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد خودکارآمدی تنظیم هیجانی رابطه مثبت و معنی داری با اعتماد بین فردی معلمان تربیت بدنی دارد. همچنین نتایج مشخص نمود رابطه بین خودکارآمدی تنظیم هیجانی با تصمیم گیری اخلاقی معلمان تربیت بدنی مثبت و معنی دار است. در نهایت، مشخص گردید رابطه بین خودکارآمدی تنظیم هیجانی و تصمیم گیری اخلاقی معلمان تربیت بدنی با نقش میانجی اعتماد بین فردی مثبت و معنی دار می باشد. نتیجه گیری: توسعه خودکارآمدی تنظیم هیجانی معلمان تربیت بدنی در محیط کار خود می تواند پیامدهای مثبتی مانند بهبود اعتماد بین فردی و افزایش تصمیم گیری اخلاقی آن ها را به همراه داشته باشد؛ بنابراین آموزش تنظیم هیجانات به این معلمان پیشنهاد می شود.

از آنجایی که هدف پژوهش سنجش افکار، نگرش ها، باورها و برداشت های مسئولان سازمان ورزش و جوانان استان تهران است، مناسب ترین راه حل، مطالعه سیستماتیک ترکیبی مانند روش کیو است. هدف توصیفی- تبیینی با رویکرد کیفی- کمی انجام شده است. ابزار اولیه جمع آوری داده ها پرسشنامه کیو بود. شرکت کنندگان 56 نفر از استادان دانشگاه و کارشناسان سازمانی مرتبط با موضوع مورد مطالعه بودند که از روش نمونه گیری هدفمند برای انتخاب آن ها استفاده شد. یافته ها 8 دسته موضوعی را نشان می دهد. براساس میزان توافق، می توان گفت که عامل مشارکت در تولید دانش با 70/27 درصد بیشترین میزان توافق را دارد و پس از آن عامل مدیریت دانش منابع انسانی با 23/5 درصد، عامل استفاده از فناوری های نوین با 30/4 درصد و عامل سرمایه اجتماعی با 30/4 درصد. عامل توسعه اقتصادی دانش بنیان با 20/4 درصد، عامل پایگاه داده بزرگ مقیاس با 73/1 درصد و ضریب ایجاد مکانیسم بازخورد دانش با 43/1 درصد به ترتیب در رده های بعدی قرار گرفتند. در این مقاله نگاهی دقیق تر به این مدل نوآورانه شده است و راه هایی را که در آن بخش ورزش و جوانان استان تهران را متحول می کند، بررسی کرده ایم. از آموزش گرفته تا اطلاع رسانی و همکاری با جامعه، کلیه عناصر کلیدی این رویکرد جدید قدرتمند در توسعه ورزش و جوانان بررسی شده است.

زمینه و هدف: استفاده همزمان از داروهای استاتینی و تمرینات استقامتی ممکن است اثربخشی بهتری در درمان و پیشگیری از ناهنجاری های قلبی-عروقی از قبیل انفارکتوس میوکارد داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر ترکیب تمرینات ورزشی استقامتی و مصرف داروی آتورواستاتین بر ویژگی های اسپرم و سطح هورمون های جنسی سرم موش های صحرایی نر نژاد ویستار مبتلا به آنفارکتوس میوکارد بود. روش تحقیق: تعداد 28 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با وزن 250-210 گرم، به طور تصادفی به چهار گروه مساوی (هفت سر موش در هر گروه) کنترل، آتورواستاتین، تمرین استقامتی، و آتورواستاتین+ تمرین استقامتی تقسیم شدند. برای ایجاد انفارکتوس میوکارد، از تزریق زیرجلدی ایزوپرنالین به میزان 150 میلی گرم/کیلوگرم وزن بدن در دو روز متوالی، استفاده شد. پس از القاء انفارکتوس میوکارد، برنامه تمرینی و مداخله دارویی آغاز گردید. برنامه تمرین ورزشی شامل دویدن روی نوارگردان (با سرعت 16-10 متر بر دقیقه و 50-10 دقیقه در روز) به مدت هشت هفته، پنج روز در هفته بود. گروه های آتورواستاتین و آتورواستاتین+ تمرین ورزشی؛ روزانه میزان 10 میلی گرم/کیلوگرم آتورواستاتین به صورت گاواژ دریافت کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، خون گیری و تشریح انجام شد. اندازه گیری شاخص های سرمی با روش الایزا صورت گرفت. همچنین برای ارزیابی ویژگی های اسپرم ها، اپیدیدیم از بافت بیضه جدا و مورد بررسی قرار گرفت. نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و شفه در سطح معنی داری 05/0≥p استخراج گردید. یافته ها: تمرین استقامتی، مصرف آتورواستاتین و ترکیب تمرین و دارو، باعث کاهش معنی دار در تعداد اسپرم، درصد اسپرم های زنده، میزان تحرک اسپرم ها، سطح تستوسترون، هورمون لوتئینی (LH)، هورمون محرک فولیکول  (FSH)، لیپوپروتئین با چگالی پایین (LDL)، کلسترول و تری گلیسرید سرمی؛ و افزایش معنی دار لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) در رت های مبتلا به آنفارکتوس میوکارد شد. نتیجه گیری: تمرین استقامتی، مصرف آتورواستاتین و ترکیب آن ها، اگر چه موجب بهبود نیم رخ لیپیدی گردید، اما بر سطوح هورمون های جنسی، نشانگرهای اسپرمی و در نتیجه عملکرد تولیدمثلی موش های صحرایی نر مبتلا به آنفارکتوس میوکارد؛ اثر نامطلوب داشت.

هدف این مطالعه اثرات متفاوت بازخورد تأییدی و اصلاحی بر عملکرد پرتاب دارت را از طریق تحلیل سینماتیکی و روانشناختی بررسی می کند.روش پژوهششصت شرکت کننده مبتدی به طور تصادفی برای دریافت بازخورد تأییدی (تقویت حرکات صحیح)، بازخورد اصلاحی (شناسایی خطاها) یا عدم دریافت بازخورد در طول یک پروتکل آموزشی ساختاریافته انتخاب شدند. با استفاده از فناوری ثبت حرکت سه بعدی، الگوهای هماهنگی مفاصل، سرعت رهاسازی و تغییرپذیری حرکت را در کنار نمرات دقت و معیارهای اعتماد به نفس گزارش شده توسط خود افراد تجزیه و تحلیل کردیم.یافته هانتایج، مزایای متمایزی را برای هر نوع بازخورد نشان داد: بازخورد اصلاحی به طور قابل توجهی مکانیک حرکت را بهبود بخشید، به ویژه در هماهنگی شانه و آرنج (p < 0.001)، در حالی که بازخورد تأییدی هم حفظ دقت (22٪ بیشتر از اصلاحی) و هم عوامل روانشناختی مانند خودکارآمدی را افزایش داد. تجزیه و تحلیل سینماتیکی نشان داد که بازخورد اصلاحی، تغییرپذیری مفاصل را در طول اکتساب 35٪ کاهش می دهد، در حالی که بازخورد تأییدی، سرعت رهاسازی پایدارتری را در آزمون های حفظ ایجاد می کند (انحراف معیار = 46.8 متر بر ثانیه در مقابل 104.6 متر بر ثانیه برای اصلاحی). معیارهای روانشناختی نشان داد که بازخورد تأییدی، سطح انگیزه بالاتری را در طول آموزش حفظ می کند.نتیجه گیرییافته ها نشان داد که بازخورد تأییدی، سطح انگیزه بالاتری را در طول آموزش حفظ می کند. این یافته ها نشان می دهد که در حالی که بازخورد اصلاحی، کارایی بیومکانیکی را بهینه می کند، بازخورد تأییدی از ثبات عملکرد و تعامل روانشناختی بهتر پشتیبانی می کند. این مطالعه فرض یک رویکرد بازخورد بهینه جهانی را به چالش می کشد و در عوض، کاربرد وابسته به زمینه را پیشنهاد می کند: بازخورد اصلاحی برای اصلاح فنی و بازخورد تأییدی برای موقعیت های عملکرد رقابتی. این نتایج پیامدهای مهمی برای طراحی برنامه های تمرینی هدف مند در هر دو محیط ورزشی و توانبخشی دارد و بر لزوم در نظر گرفتن ابعاد جسمی و روانی هنگام ارائه بازخورد عملکرد تأکید می کند.

هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر فرهنگ نوآوری بر عملکرد بازاریابی با نقش میانجی جهت گیری استراتژیک در سازمان های ورزشی استان کرمان بود. روش پژوهش حاضر، همبستگی- پیمایشی و ازنوع مطالعا ت کاربردی بود که به صور ت میدانی اجرا شد. تمام کارکنان و مدیران سازمان های ورزشی استان کرمان، جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. با توجه به جدول مورگان، 142 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه فرهنگ نوآوری اسکرلاواج و همکاران (2010)، پرسشنامه جهت گیری استراتژیک تئودوسیو و همکاران (۲۰۱۲) و پرسشنامه عملکرد بازاریابی ایزدیار (1399) استفاده شد. با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، مقدار پایایی برای پرسشنامه فرهنگ نوآوری برابر با 90/0، پرسشنامه جهت گیری استراتژیک 86/0 و برای عملکرد بازاریابی ایزدیار برابر با 88/0 گزارش شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تک نمونه ای و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که رابطه فرهنگ نوآوری کارکنان و مدیران و عملکرد بازاریابی آنان مثبت و معنی دار است و فرهنگ نوآوری به واسطه جهت گیری استراتژیک نتیجه مثبتی در بروز و افزایش رفتارهای بازاریابی درکارکنان و مدیران دارد. به طورکلی می توان عنوان کرد، فرهنگ نوآوری را باید به عنوان یکی از عوامل زمینه ساز عملکرد بازاریابی دانست

فدراسیون های ورزشی همواره به دنبال توسعه رشته خود، جذب و مدیریت استعدادهای ورزشی هستند. هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر گرایش ورزشکاران تیم های ملی به ورزش قهرمانی در دوران کودکی بود. روش پژوهش از نظر ماهیت و هدف، کاربردی و از منظر روش تحلیل، توصیفی و اکتشافی بود که داده ها به صورت میدانی جمع آوری شد. جامعه آماری شامل کلیه ملی پوشان حال حاضر تیم های ملی و دارای سوابق قهرمانی اهل استان خراسان رضوی به تعداد 120 نفر بودند. جهت جمع آوری داده های موردنیاز تحقیق در بخش کیفی از مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته استفاده شد که پس از مصاحبه با 21 نفر، جمع آوری داده ها به اشباع نظری رسید و تحلیل داده ها از طریق شیوه تحلیل مضمون انجام شد. در بخش کمی جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته صورت پذیرفت. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی انجام شد. نتایج نشان داد که 7 مفهوم اصلی شامل عوامل مهارت های فردی، شاخص اقتصادی، شاخص اجتماعی، تحصیلات، شهرت، شاخص مدیریتی، رسانه و مطبوعات بر گرایش ورزشکاران تیم های ملی به ورزش قهرمانی در دوران کودکی مؤثر هستند. رتبه بندی شاخص های مؤثر نشان داد که شاخص مدیریتی دارای بالاترین رتبه بود. با هدف قرار دادن دلایل گرایش کودکان و نوجوانان به ورزش قهرمانی، می توان مدیریت استعداد در فدراسیون های ورزشی را اثربخش نمود و از صرف هزینه و زمان زیاد و همچنین آزمایش و خطا پیشگیری کرد.

زمینه و هدف: سیستم کمپلمان نقش اساسی در آسیب شناسی و پیشرفت بیماری مولتیپل اسکلروزیس دارد. پروتئین های C3 و C4 اجزای اصلی سیستم کمپلمان و نشانگرهای زیستی بالقوه در تشخیص بیماری های دمیلینه کننده التهابی خود ایمنی سیستم عصبی مرکزی هستند. هدف مطالعه حاظر بررسی اثر تمرینات ترکیبی بر پروتئین های سرمی سیستم کمپلمان C3 ، C4 ، نسبت C3/C4 و عملکرد حرکتی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود. روش تحقیق: جامعه آماری بیماران زن مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس  و عضو انجمن مولتیپل اسکلروزیس استان آذربایجان شرقی بود که تعداد 30 نفر با مقیاس وضعیت ناتوانی گسترده (5>EDSS) پس از غربالگری به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. تمرینات ترکیبی با رعایت دستورالعمل های کالج پزشکی ورزشی آمریکا (ACSM) برای بیماران مولتیپل اسکلروزیس، به مدت دوازده هفته، سه روز در هفته / یک ساعت در هر جلسه، ترکیب تمرینات استقامتی(پیاده روی و ایروبیک، 40-60 درصد MHR)، مقاومتی (تراباند زرد، یک الی سه ست با هشت الی 15 تکرار)، تعادل، تنفسی و کششی اعمال شد. سطوح سرمی کمپلمان C3 ،C4 با روش توربیدومتری و عملکردهای حرکتی خطر سقوط و تعادل به ترتیب به کمک آزمون های برخاستن و راه رفتن زماندار (TUG) و پنج بار نشستن و بلند شدن (FTSST) اندازه گیری شدند. از آزمون آنکوا برای مقایسه بین گروهی در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها: کاهش معنی داری در سطوح سرمی کمپلمان C3 در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل حاصل شد (01/0=p). تفاوت معنی داری در سطوح کمپلمان C4  (52/0=p) و نسبت C3/C4 (22/0=p) بین دو گروه مورد مطالعه مشاهده نشد. عملکرد حرکتی خطر سقوط (01/0=p) و تعادل در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل (001/0=p) بهبودی معنی داری داشتند. نتیجه گیری: به کارگیری تمرینات ترکیبی در زنان مبتلا به  مولتیپل اسکلروزیس، می تواند در کاهش پروتئین کمپلمان C3 و بهبود عملکرد حرکتی مفید باشد.

مقدمه: افراد با عملکرد هوشی مرزی شامل کسانی می شود که ضریب هوشی آنها در دامنه 70 تا 85 پایین تر از افراد عادی و بالاتر از افراد با تشخیص کم توانی ذهنی قرار دارند. ضعف در کنش های اجرایی افراد با عملکرد هوشی مرزی در پژوهش های متعددی نشان داده شده است. کنش های اجرایی، عملکرد شناختی و فراشناختی سطح بالای مغز است که زیربنای رشد اجتماعی، تحصیلی و شناختی کودکان را تشکیل می دهد. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر تمرین های ادراکی- حرکتی بر بهبود کنش های اجرایی کودکان با هوش مرزی بود.روش پژوهش: پژوهش به روش نیمه آزمایشی و طرح آن از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. 30 نفر از دانش آموزان دارای هوش مرزی به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایابی شدند. گروه آزمایش به مدت ده هفته، هفته ای دو جلسه 45 دقیقه تمرین های ادراکی حرکتی را آموزش دیدند و اجرا کردند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه درجه بندی رفتاری کارکردهای اجرایی (2000) بود. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری در نرم افزار اس پی اس اس 26 تحلیل شد.یافته ها: یافته ها نشان داد تمرین های ادراکی- حرکتی به بهبود کارکردهای اجرایی شامل بازداری، توجه، کنترل هیجانی، آغازگری، حافظه کاری، برنامه ریزی، سازماندهی و کنترل (0/01>P) کودکان با عملکرد هوش مرزی منجر می شود.نتیجه گیری: برای بهبود کارکردهای اجرایی کودکان با هوش مرزی، اجرای برنامه های آموزشی حاوی تمرین های ادراکی- حرکتی توصیه می شود. 

هدف از انجام این تحقیق تحلیل تطبیقی محتوا و روند حمایت مالی در لیگ برتر فوتبال ایران و لیگ برتر اسپانیا ( لالیگا) بود که در چهار شاخص رسته ها، ثبات، حمایت و وابستگی حمایتی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. پژوهش حاضر از نوع توصیفی - تحلیلی و رویکرد آن انجام مطالعه تطبیقی از طریق تحلیل محتوا و و روند کمی بود. جامعه و نمونه آماری این تحقیق حامیان باشگاه های حاضر در لالیگای اسپانیا و لیگ برتر فوتبال ایران از سال های 2010 تا 2022 بود. کلیه داده ها از طریق کتابخانه ای جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق حاکی از تفاوت آشکار در شاخص های مورد بین فوتبال ایران و اسپانیا بود. صنعت محبوب حمایتگر و با ثبات در فوتبال اسپانیا شرط بندی و بازی های آنلاین و در کشور ایران صنایع فولاد و خودروسازی بود. از نکات قابل توجه در یافته های تحقیق وابستگی شدید به دولت در میان رسته های حمایتی در فوتبال ایران بود که در مقایسه با فوتبال اسپانیا با توجه به حضور صد درصدی بخش خصوصی غیر عادی جلوه می نمود. به طور کلی تنوع بخشی به رسته های حمایتی، کمک به حفظ و ثبات حامیان، کمک به حضور بخش خصوصی در فوتبال و تقویت کسب و کارها و صنایع مرتبط با ورزش و فوتبال از جمله عوامل ضروری در راستای توسعه حمایت گری در فوتبال حرفه ای است که در این زمینه پیشنهاد می گردد.

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه چابکی سازمانی با مقاومت در برابر تغییر در کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان فارس بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق، شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان فارس بودند که با استفاده از جدول مورگان 200 نفر به صورت تصادفی به عنوان نمونه آماری تعیین شدند. و برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه چابکی سازمانی شریفی و ژانگ (1999) و پرسشنامه مقاومت در برابر تغییر ارگ (2006) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها توسط صاحب نظران مورد تأیید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها نیز با استفاده از آلفای کرونباخ برای چابکی سازمانی و مقاومت در برابر تغییر به ترتیب 0.91 و 0.89 محاسبه شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین چابکی سازمانی و مقاومت در برابر تغییر رابطه منفی (معکوس) و معناداری وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیونی گام به گام نشان داد، سه بعد از چابکی سازمانی (انعطاف پذیری، سرعت و شایستگی)، نقش منفی و معناداری در پیش بینی مقاومت در برابر تغییر دارند (0.005=P). با توجه به نتایج تحقیق مدیران با آگاهی از ابعاد مؤثر چابکی سازمانی در کاهش مقاومت در برابر تغییر می توانند با انطباق بیشتر سازمان های ورزشی با محیط متغیر کنونی خود در جهت ارتقاء و توسعه همه جانبه ورزش گام بردارند

با توجه به اهمیت روزافزون نقش ورزش در ارتقاء سلامت و بهره وری نیروی کار، آینده نگاری ورزش کارگری در ایران به عنوان یک ضرورت استراتژیک مطرح است. در این زمینه یک شکاف پژوهشی محسوس در تحلیل نظام مند آینده این حوزه وجود دارد؛ این مطالعه با هدف پاسخ به این خلأ، به شناسایی پیشران ها و سناریوهای محتمل توسعه ورزش کارگری می پردازد. پژوهش حاضر از نوع آینده پژوهی اکتشافی-توصیفی بوده و با رویکرد ترکیبی کیفی-کمی طراحی شده است. جامعه آماری در مرحله کیفی شامل 12 نفر از خبرگان ورزش کارگری بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. روش کار شامل تحلیل محتوای مصاحبه ها، شناسایی عوامل مؤثر، تحلیل اثرات متقابل برای تعیین عوامل کلیدی، و در نهایت سناریونویسی بر اساس پیشران های اصلی بوده است. از نرم افزارهای MicMac و Scenario Wizard برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها نشان دادند که از مجموع داده های کیفی، 19 عامل مؤثر شناسایی گردید که پس از تحلیل اثرات متقابل، 8 عامل کلیدی تعیین شد و در نهایت 5 پیشران اصلی مورد استفاده در سناریونویسی قرار گرفت. دو سناریوی سازگار به دست آمد: نخست با محوریت سرمایه گذاری خصوصی و مشارکت بخش خصوصی-عمومی، و دوم مبتنی بر حمایت های دولتی با سطح مشارکت محدود. نتایج حاکی از آن است که توسعه مطلوب ورزش کارگری در ایران مستلزم همکاری ساختاریافته میان دولت، کارفرمایان و بخش خصوصی و برنامه ریزی استراتژیک است.

فعالیت های اوقات فراغت بستر مناسبی برای رشد و خودشکوفایی فردی به شمار می روند و نوع این فعالیت ها می تواند بر ارتقای سلامت روان و توسعه فردی تأثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و مقایسه پتانسیل خودشکوفایی فعالیت های فراغتی ورزشی و غیرورزشی در میان دانشجویان ایرانی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمی و به روش پیمایشی اجرا شد. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته ۱۲ گویه ای که با بهره گیری از منابع بین المللی طراحی و توسط متخصصان تأیید شد، گردآوری شد. جامعه آماری شامل دانشجویان مقاطع مختلف دانشگاه های ایران بود که به صورت داوطلبانه و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t برای دو گروه مستقل انجام شد. یافته ها نشان داد مشارکت در فعالیت هایی نظیر ورزش و موسیقی با سطح بالاتری از خودشکوفایی همراه بود، در حالی که فعالیت هایی چون تماشای تلویزیون یا استراحت تأثیر معناداری نداشتند. همچنین، شکاف میان فراغت واقعی و ترجیحی دانشجویان، بر لزوم ایجاد شرایط تسهیل کننده برای تحقق علایق آنان تأکید دارد. در مجموع، زمانی که فعالیت های فراغتی با ترجیحات فردی همسو باشند، می توانند نقشی مؤثر در دستیابی به خودشکوفایی ایفا کنند.

زمینه و هدف: اهمیت هورمون ها به دلیل نقش های متابولیکی آن ها می باشد. فعالیت های ورزشی برخی از هورمون های آنابولیک و کاتابولیک را تحت تأثیر خود قرار می دهند. از این رو، هدف از مطالعه حاضر بررسی سازگاری هورمون های تستوسترون و رشد در پاسخ به هشت هفته تمرین های مقاومتی برونگرا با و بدون محدودیت جریان خون بود.  روش تحقیق: در این مطالعه 40 فوتبالیست در یک طرح تحقیق نیمه تجربی شرکت کردند. آزمودنی ها به طور تصادفی به چهار گروه مساوی (10=n) شامل تمرین مقاومتی برونگرا با محدودیت جریان خون، تمرین مقاومتی برونگرا بدون محدودیت جریان خون، تمرین مقاومتی سنتی و کنترل تقسیم شدند. جهت ارزیابی قدرت عضلات بالاتنه و قدرت عضلات پایین تنه به ترتیب از آزمون های پرس سینه و پرس پا استفاده شد و همچنین قبل و پس از یک دوره تمرین هشت هفته ای، نمونه گیری های خونی با هدف تعیین غلظت هورمون های رشد و تستوسترون گرفته شد. از روش تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی به منظور مقایسه بین گروه ها در سطح 05/0>p استفاده گردید. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که گروه های تمرین برونگرا با محدودیت جریان خون و تمرین سنتی در مقایسه با گروه کنترل در آزمون قدرت بالاتنه افزایش معنی دار دارند (001/0>p). همچنین نتایج نشان داد که هیچ کدام از برنامه های تمرینی تاثیر معنی داری بر قدرت عضلات پایین تنه در بین گروه ها (09/0=p)، سطوح سرمی هورمون تستوسترون (27/0= p) و هورمون رشد (88/0= p) نداشتند. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش حاضر، استفاده از روش های مختلف تمرین مقاومتی، به ویژه تمرین برون گرا با و یا بدون محدودیت جریان خون، هر چند منجر به تغییرات  هورمونی نشد، اما می تواند به عنوان راهکاری مؤثر در بهبود قدرت بدنی بازیکنان  فوتبال مورد استفاده قرار گیرد.

گردشگری ورزشی به عنوان یکی از بخش های مهم صنعت گردشگری، مستلزم همکاری مؤثر میان بخش های ورزش، گردشگری و سایر ذینفعان است. این پژوهش با رویکرد مروری سیستماتیک به بررسی نظام مند گردشگری ورزشی پرداخته است. برای انجام این مطالعه، ۳۰ مقاله علمی داوری شده که بین سال های ۲۰۰۱ تا فوریه ۲۰۲۳ در مجلات معتبر به زبان انگلیسی منتشر شده اند، بر اساس معیارهای از پیش تعیین شده انتخاب شدند. مفاهیم کلیدی مقالات منتخب کدگذاری و دسته بندی گردیدند. تحلیل داده ها منجر به شناسایی ۴۰ مفهوم کلیدی شد که از میان آن ها، گردشگری ورزشی، همکاری، هماهنگی و رویدادهای ورزشی بیشترین کاربرد را داشتند. یافته های تحقیق نشان می دهد که رویدادهای ورزشی نقش مهمی در توسعه گردشگری ورزشی ایفا می کنند و به عنوان عاملی واسطه ای برای جذب گردشگران و تقویت همکاری های بین بخشی عمل می کنند. این مطالعه بر اهمیت همکاری پایدار و برنامه ریزی شده بین ذینفعان گردشگری ورزشی تأکید می کند. یافته های تحقیق می تواند به سیاست گذاران و مدیران اجرایی کمک کند تا با تدوین راهبردهای مناسب، همکاری های مؤثر را تقویت کرده و زمینه های توسعه پایدار گردشگری ورزشی را فراهم آورند. علاوه بر این، نتایج تحقیق می تواند به پژوهشگران در شناسایی روندهای نوظهور در این حوزه و توسعه مدل های کاربردی برای بهبود عملکرد گردشگری ورزشی کمک کند.

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سرمایه اجتماعی بر کارایی سازمانی با نقش میانجی خلاقیت سازمانی در اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی، توصیفی و کمی است که داده های آن به صورت میدانی-پیمایشی و کتابخانه ای جمع آوری شد. جامعه آماری پژوهش، کارکنان مشغول به کار در ادارات ورزش جوانان استان آذربایجان غربی در سال 1402 (270 نفر) بودند که با توجه به جدول کرجسی و مورگان 159 نفر از آنان با روش تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه استاندارد سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال (1998) کارایی سازمانی پریانگ و سینگ سای (2012) و خلاقیت سازمانی دی لیلو و هوتن (2008) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون مدل سازی معادلات ساختاری و سوبل در نرم افزار smartpls3.1.1 و spss23 و در سطح معنی داری 05/0 انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که سرمایه اجتماعی (001/0=p؛ 820/17=t) و خلاقیت سازمانی (001/0=p؛ 946/10=t) تاثیر مثبت و معنی داری بر کارایی سازمانی دارند؛ سرمایه اجتماعی تاثیر مثبت و معنی داری بر خلاقیت سازمانی دارد (001/0=p؛ 972/30=t) و خلاقیت سازمانی نقش میانجی را در تاثیر سرمایه اجتماعی بر کارایی سازمانی ایفا می کند (001/0=p؛ 613/12=t). بنابراین اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی می تواند با شناسایی خلاقیت بالقوه و تبدیل آن به بالفعل و ارج نهادن به ارزش ها با صرف کمترین زمان و هزینه اهداف خود را تحقق ببخشد.

هدف: غرغره کردن کافئین روشی جدید برای استفاده از کافئین بدون بلعیدن آن است. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر غرغره کردن محلول کافئینی بر اکسیداسیون چربی و حداکثر اکسیژن مصرفی هنگام فعالیت ورزشی در دختران جوان ورزشکار بود. روش ها: دوازده زن جوان ورزشکار (سن: 73/1 ± 42/21 سال، وزن: 15/7 ± 48/58 کیلوگرم، قد: 74/4 ± 50/163 سانتی متر و شاخص توده بدن: 89/2 ± 93/21 کیلوگرم بر مترمربع) با حداقل شش ماه سابقه تمرین، یک بار 250 میلی لیتر آب و یک بار 250 میلی لیتر محلول کافئینی را با فاصله یک هفته از هم در حالت ناشتا غرغره کردند. پس از غرغره کردن محلول کافئینی، در حالی که دستگاه گاز آنالایزر به آن ها وصل بود، فعالیت فزاینده ای را تا حد واماندگی روی نوار گردان انجام دادند. برای هر فرد، زمان رسیدن به واماندگی، میزان حداکثر اکسیداسیون چربی (MFO) و شدتی از فعالیت که MFO در آن روی می دهد (FATmax) محاسبه و ثبت شد. برای تحلیل داده ها از آزمون تی همبسته استفاده شد. نتایج: تفاوت معناداری در MFO (0.729P=)، vo2max (0.015P=) و FATmax (0.052P=) بین دو شرایط غرغره کردن محلول کافئینی و کنترل وجود نداشت، اما زمان رسیدن به واماندگی به طور معناداری (0.012P=) با غرغره کردن محلول کافئینی بیشتر از آب بود. نتیجه گیری: به نظر می رسد، غرغره کردن محلول کافئینی در دختران ورزشکار زمان رسیدن به واماندگی را افزایش می دهد، اما بر متابولیسم چربی و ظرفیت هوازی تأثیر معنادار ندارد.