الهام فرهادفر

زمینه و هدف: یکی از مشکلات در بیشتر کشورهای جهان، مسئله پیری جمعیت و پیامدهای ناشی از آن در بروز بیماری های قلبی است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرین هوازی و مکمل دهی مایتوکیو بر عوامل درگیر در مسیر سیگنالینگ دینامیک میتوکندریایی شامل اپتیک آتروفی-۱ (OPA1) و پروتئین فیژن میتوکندریایی-1 (FIS1) در بافت قلب موش های پیر نر است. روش تحقیق: در مطالعه تجربی حاضر، تعداد ۲۸ سر موش صحرایی نر پیر نژاد ویستار به صورت تصادفی در چهار گروه هفت تایی شامل کنترل، تمرین هوازی، مکمل مایتوکیو، و تمرین هوازی+ مکمل مایتوکیو تقسیم شدند. حیوانات پس از آشناسازی با محیط به مدت هشت هفته (پنج روز در هفته) تمرین هوازی با شدت ۷۰ درصد سرعت بیشینه را انجام دادند. مکمل دهی مایتوکیو به مدت هشت هفته به صورت محلول در آب خوراکی با غلظت ۲۵۰ میکرومولار انجام شد. برای ارزیابی متغیرها در بافت قلب از روش Real-time PCR استفاده گردید. آنالیز آماری داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس دو راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری ۰۵/۰>p انجام گردید. یافته ها: تمرین هوازی به طور معنی داری بیان ژن FIS1 را در بافت میوکارد کاهش (۰۰۶/۰=p) و مکمل مایتوکیو میزان بیان ژن OPA1 را در بافت قلب موش های پیر افزایش داد (۰۴/p=0)؛ اما بر بیان ژن FIS1 تاثیر معنی داری نداشت (۰۶/p=0). از طرفی، ترکیب مایتوکیو و تمرین، بیان ژن دو متغیر FIS1 و OPA1 را نسبت به مکمل مایتوکیو، به طور معنی داری کاهش داد (۰۲/p=0). نتیجه گیری: مکمل مایتوکیو در نقش یک آنتی اکسیدان پیشرفته احتمالاً می تواند در دینامیک میتوکندریایی عضله قلبی پیر نقش داشته باشد و بیان ژن فرآیند همجوشی را بهبود بخشد. با این حال، ترکیب تمرین هوازی و مایتوکیو می تواند فرآیند همجوشی و شکافت میتوکندریایی را تعدیل کند.

هدف از مطالعه بررسی تأثیر سه روش مختلف تمرین مقاومتی بر IGf-1 و هایپرتروفی ران و بازو در بدنسازان نیمه حرفه ای بود. این مطالعه کاربردی و نیمه تجربی دارای 3 گروه آزمایشی و پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری، بدنسازان مرد اهل کارثار با 3 سال سابقه (18 تا 23 سال) بودند که 36 نفر از آنها انتخاب و به روش تصادفی ساده به 3 گروه 12 نفره شامل:1. تمرین مقاومتی-پلایومتریک،2. تمرین مقاومتی-الاستیک و 3. گروه تمرین مقاومتی-کششی تقسیم شدند. در مطالعه حاضر، هر یک از 3 گروه فعال، برنامه های تمرینی خود را 3 جلسه در هفته به مدت 8 هفته با شدت 70 تا 85 درصد انجام دادند. متغیرهای تحقیق قبل و بعد از برنامه تمرینی اندازه گیری شدند. برای توزیع نرمال داده ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای بررسی معناداری درون گروهی و بین گروهی در پیش آزمون و پس آزمون از آزمون لوین و تحلیل کوواریانس استفاده شد. تمام عملیات آماری با استفاده از نرم افزار SPSS/22 انجام شد و سطح معنی داری آزمون ها p≥0.05 در نظر گرفته شد. یافته های تحقیق نشان داد که سطح IGF-1 در هر سه گروه تحقیق به طور معنی داری افزایش یافته است (P=0.001). توده عضلانی بازو در گروه تمرین مقاومتی-الاستیک و توده عضلانی ران در گروه تمرین مقاومتی-پلایومتریک به طور معنی داری افزایش یافته است (P=0.001). تمرینات مقاومتی پلایومتریک و الاستیک که به طور همزمان فشار بیشتری بر عضلات وارد می کنند، می توانند به عنوان یک روش تمرینی جدید برای جایگزینی تمرینات سنتی معرفی شوند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی در ترکیب با مکمل BCAA نانولیپوزوم بر بیان ژنهای HSP60 و HSP70 میتوکندری کاردیومیوسیتهای رتهای مدل سکته قلبی بود. در این مطالعه تجربی، 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار مدل سکته قلبی به صورت تصادفی به 4 گروه کنترل، مکمل (BCAA نانولیپوزوم)، توام (تمرین مقاومتی+ مکمل BCAAنانولیپوزوم) و تمرین (تمرین مقاومتی) تقسیم شدند. تمرین مقاومتی شامل هشت هفته تمرین نردبان با شدت متوسط (70 درصد از MVCC) و پنج روز در هفته بود. در گروه های مکمل و توام 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته، مکمل BCAA نانولیپوزوم و به میزان 600 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت گاواژ دریافت شد. بیان نسبی ژنهای HSP60 و HSP70 میتوکندری با استفاده از روش Real-time PCR به دست آمد. ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﻮن ﺁﻣﺎری تحلیل واریانس دوطرفه ﻭ ﺁﺯﻣﻮﻥ تعقیبی توکیﺁﻧﺎﻟیﺰ ﺷﺪﻧﺪ. کلیه عملیات آماری توسط نرم افزار(SPSS) نسخه 23 و سطح معنی داری آزمون ها در سطح 05/0≥p مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج آزمون نشان داد که میانگین بیان ژنهای HSP60 و HSP70 کاردیومیوسیت ها در گروه های تمرین کرده با و بدون مصرف BCAA (تمرین+ مکمل و تمرین) به طور معنی داری بیشتر از گروه های تمرین نکرده با و بدون مصرف BCAA (مکمل و کنترل) است. نتایج تحقیق اهمیت HSP60 و HSP70 را در تکثیر و تمایز سلول های عضلانی همراه با بازسازی از آسیب ناشی از انفارکتوس قلبی را نشان می دهد.

هدف از این مطالعه تأثیر مصرف ترکیبی کافئین و کربوهیدرات بر عملکرد بی هوازی و قدرت عضلانی بازیکنان جوان فوتبال بود.12 ورزشکار مرد جوان در 20-25 سال داوطلب شدند. در نوبت کربوهیدرات، 21 گرم مکمل کربوهیدرات حل شده در 250 میلی لیتر آب به همراه طعم دهنده و رنگ خوراکی 30 دقیقه قبل از آزمایش مصرف شد. مکمل کافئین 6 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت محلول در 250 میلی لیتر آب مصرف شد. در نوبت مصرف ترکیبی مکمل ها، آزمودنی ها کافئین و کربوهیدرات مصرف کردند. در گروه دارونما 250 میلی لیتر آب به همراه طعم دهنده و رنگ خوراکی مصرف شد. 48 ساعت پس از آخرین مصرف، آزمایشات تکرار شد. برای تعیین توزیع نرمال داده ها از آزمون Shapiro-Wilk و برای مقایسه نتایج گروه ها از آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون مخلی استفاده شد. سطح معنی داری آزمون ها 05/0p≥ بود. نتایج نشان داد که میانگین قدرت بی هوازی آزمودنی ها در گروه کافئین + کربوهیدرات حدود 15 درصد بیشتر از دارونما و 13 درصد بیشتر از کربوهیدرات بود. میانگین قدرت پایین تنه و بالاتنه آزمودنی ها در کافئین + کربوهیدرات 12 و 18 درصد بیشتر از دارونما و 9 و 15 درصد بیشتر از کربوهیدرات بود. همچنین مصرف کافئین، کربوهیدرات و ترکیب این دو تاثیری بر شاخص خستگی نداشت.

هدف پژوهش حاضر بررسی و مطالعه تطبیقی بازاریابی ورزشی در سه دوره از بازی های المپیک تابستانی و زمستانی 1996 الی 2004 می باشد. نمونه ها به روش نمونه گیری هدفدار انتخاب شده اند. از مطالعه کتابخانه ای استفاده شده و روش تحقیق از نوع گذشته نگر، کاربردی و توصیفی است. نتایج تحقیق نشان داد که پخش تلویزیونی و خبررسانی، مجموع بینندگان تلویزیونی، میزان سود و درآمد بازاریابی وسهم هر یک از کمیته های خانواده المپیک، برنامه فروش بلیط و برنامه مجوزدهی در المپیک های زمستانی روند رو به رشد داشته است. حمایت مالی، تعداد حامیان مالی در المپیک های زمستانی و برنامه فروش بلیط در المپیک های تابستانی روند صعودی و سپس نزولی داشته است. برنامه مجوزدهی در المپیک های تابستانی ابتدا سیر نزولی و سپس سیر صعودی داشته است. تعداد حامیان مالی در المپیک های تابستانی روند نزولی داشته است. تعداد شرکا افزایش نامحسوسی داشته وسپس میزان آن ثابت مانده است. همچنین خبررسانی تلویزیونی سودمندترین شاخص بازاریابی در بازی های المپیک بنظر می رسد. بنابراین سرمایه گذاری در فرصت های تجاری بازی های المپیک زمینه را برای توسعه آینده فراهم می نماید.