درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر تمرین ذهنی، بدنی و ترکیبی در شرایط خستگی ذهنی بر تلاش شناختی نوآموزان بسکتبال بود. در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با سه گروه تجربی، 33 دختر نوآموز (میانگین سن 20.12 سال) از طریق فراخوان پژوهش و پس از ارزیابی های مقدماتی، به طور تصادفی در سه گروه تمرین تصویرسازی (11 نفر)، تمرین بدنی (10 نفر) و تمرین ترکیبی (12 نفر) جای گرفتند و در هشت جلسه تمرین در شرایط خستگی ذهنی متوسط (انجام 60 دقیقه تکلیف استروپ در ابتدای هر جلسه) شرکت کردند. تلاش شناختی براساس آزمون عملکرد مدوام در پیش آزمون، پس آزمون و آزمون پیگیری اندازه گیری شد. یافته ها نشان داد که تکلیف استروپ در هر هشت جلسه تمرینی، سطوح خستگی ذهنی گروه ها را به طور مشابه افزایش داده است، با این وجود، اثرات اصلی و تعاملی زمان و گروه بر تلاش شناختی از لحاظ آماری معنادار نبودند. براین اساس، هشت جلسه تمرین در شرایط خستگی ذهنی متوسط از بار شناختی لازم برای افزایش تلاش شناختی نوآموزان برخوردار نیست.

هدف: مطالعات متعددی به بررسی صفات سه گانه تاریک شخصیت و تنظیم شناختی هیجان پرداخته اند، اما پژوهشی که به بررسی این متغیرها در زمینه ورزش و ورزشکاران پرداخته باشد، مغفول مانده است. از این رو هدف از این پژوهش بررسی رابطه صفات سه گانه تاریک شخصیت با راهبرد های تنظیم شناختی هیجان در ورزشکاران رقابتی با نقش میانجی گری خودشفقتی می باشد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و پژوهشی توصیفی همبستگی بود که با روش مدل یابی معادلات ساختاری به بررسی روابط علی متغیرها پرداخته شده است. جامعه آماری شامل ورزشکاران رشته های تیمی و انفرادی شهر تهران بودند و بر اساس فرمول کوکران تعداد نمونه 300 نفر بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد؛ سه گانه تاریک شخصیت، تنظیم شناختی هیجان و شفقت به خود بود. جهت تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری و نرم افزارهای آماری SPSS و PLS استفاده شد. یافته ها: نتایج حاکی از آن بود که روابط آماری در مسیرهای مختلف خودشفقتی بر راهبرد شناختی سازش یافته و سازش نایافته، صفات تاریک شخصیت بر خودشفقتی، راهبرد شناختی سازش یافته و راهبرد شناختی سازش نایافته معنی دار است. همچنین خودشفقتی نقش میانجی در رابطه بین صفات تاریک شخصیت با تنظیم شناختی هیجان دارد. برآیند کلی یافته ها نشان از معنی داری روابط آماری بین صفات سه گانه تاریک شخصیت با راهبرد های تنظیم شناختی هیجان متاثر از خوشفقتی در بین ورزشکاران داشت. نتیجه گیری: بی گمان، ارتقاء سطح سلامت روان ورزشکاران رقابتی به شکل قابل توجهی عملکرد آن ها افزایش خواهد داد. بنابراین، یافته های این پژوهش می تواند در تدوین نقشه راهی موثر در برنامه ریزی همسو با موفقیت این ورزشکاران بکار گرفته شود.

هدف: نظر به این که برخی از پژوهش ها به نقش احتمالی حمایت اجتماعی در کاهش آسیب های ورزشی اشاره کرده اند، مطالعه حاضر نقش تعدیل کنندگی حمایت اجتماعی را در رابطه استرس زندگی با آسیب ورزشی بررسی کرده است. مواد و روش ها: شرکت کنندگان در این پژوهش 341 ورزشکار زن و مرد دارای آسیب ورزشی، در رده سنی نوجوان تا بزرگسال (میانگین سن 35/26 سال) از رشته های مختلف ورزشی بودند که به شیوه در دسترس انتخاب شدند. همه شرکت کنندگان حداقل یک روز بر اثر آسیب دیدگی از فعالیت ورزشی دور شده بودند. در یک طرح گذشته نگر پرسش نامه بررسی حوادث زندگی ورزشکاران دانشگاهی و مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده برای سنجش میزان استرس و حمایت اجتماعی بکار برده شدند. نقش حمایت اجتماعی و زیر مقیاس های آن در رابطه استرس با آسیب ورزشی توسط مدل سازی رگرسیون لجستیک بررسی شد. یافته ها: نتایج نشان داد که "حمایت اجتماعی کل" و زیر مقیاس "دیگران مهم" رابطه استرس با آسیب ورزشی را تعدیل می کنند. نتیجه گیری: بر این اساس اهمیت حمایت اجتماعی و نقش مربیان، تمرین دهندگان، هم تیمی ها و دیگر افراد مهم در فراهم کردن انواع شبکه های حمایتی مؤثر به منظور کاهش بروز آسیب ورزشی و شدت آن در ورزشکاران جوان روشن می گردد.

هدف: مکمل پروتئین وی برای افزایش قدرت عضلانی به کار می رود؛ بنابراین هدف مطالعه فراتحلیل حاضر، بررسی اثرات متفاوت مکمل پروتئین وی بر قدرت گروه های عضلانی مختلف در افراد بزرگسال بود. مواد و روش ها: جستجوی سیستماتیک مقالات انگلیسی و فارسی منتشر شده از پایگاه های اطلاعاتیPubMed ، Web of Science، Scopus، SID و Magiran تا 29 نوامبر سال 2024 انجام شد. تفاوت میانگین وزنی (WMD) و فاصله اطمینان 95 درصد با استفاده از مدل اثر تصادفی محاسبه شد. ناهمگونی با استفاده از آزمون I2 و سوگیری انتشار با تحلیل بصری فونل پلات و آزمون Egger بررسی شدند. یافته ها: نتایج نشان داد، مکمل پروتئین وی سبب افزایش معنادار قدرت عضلانی در حرکت پرس سینه ]014/0 P=، (784/0 الی 045/7) kg914/3= [WMD، پرس پا ]010/0P= ،(187/2 الی 048/16)kg 118/9= [WMDو حرکت اسکوات ]001/0 P=، (324/5 الی 990/9)kg 657/7= [WMDنسبت به گروه کنترل در بزرگسالان شد، اما این مکمل سبب تغییر معنادار قدرت عضلانی دوسر بازویی ]582/0P= ،(521/4- الی 538/2)kg 992/0-= [WMD، بازکردن زانو ]070/0P= ،(156/0- الی 008/4) 926/1= [WMDو حرکت ایزوکنتیک بازکردن زانو ]180/0P= ،(748/1- الی 319/9)kg 786/3= [WMDنسبت به گروه کنترل در بزرگسالان نشد. نتیجه گیری: براساس نتایج فراتحلیل حاضر، مکمل پروتئین وی تأثیر مثبت بر قدرت عضلانی در حرکات پرس سینه، پرس پا و اسکوات در افراد بزرگسال دارد؛ ازاین رو برای افزایش قدرت عضلانی، این مکمل به ورزشکاران توصیه می شود.

هدف: محبوبیت برنامه های پلایومتریک در آب در حال افزایش است؛ زیرا جایگزین کم تنش تری در مقایسه با برنامه تمرینی پلایومتریک در خشکی است؛ بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، مقایسه هشت هفته تمرینات پلایومتریک در آب و خشکی بر توان بی هوازی اندام های تحتانی و فوقانی و رکورد شنای پسران نوجوان شناگر بود. مواد و روش ها: طرح این پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون و پس آزمون بود. هنرآموزان شناگر نوجوان از بین 30 داوطلب به طور تصادفی به دو گروه پلایومتریک در آب (15 نفر) و پلایومتریک در خشکی (15 نفر) تقسیم شدند. هرکدام از گروه ها به مدت هشت هفته در شرایط تمرینی مخصوص به خود قرار گرفتند. توان بی هوازی بالاتنه از طریق کارسنج ارگومتر و متر، توان بی هوازی پایین تنه از طریق آزمون وینگیت و عملکرد سرعتی شامل رکورد شنای 33 متر در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که رکورد شنای 33 متر سرعت در هر دو گروه تمرین پلایومتریک در آب و خشکی بهبود معناداری داشت (05/0>P). همچنین اوج توان در گروه پلایومتریک در آب و میانگین توان در گروه پلایومتریک در خشکی افزایش معناداری داشت (05/0>P)، اما در رابطه با شاخص خستگی تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0<P). نتیجه گیری: به نظر می رسد، تمرینات پلایومتریک در آب و خشکی هر دو باعث بهبود معنادار رکورد شنای 33 متر و توان بی هوازی شدند، اما در شاخص خستگی تفاوتی بین دو گروه مشاهده نشد؛ ازاین رو می توانند به منظور آماده سازی پسران نوجوان شناگر به کار روند.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثر 10 هفته تمرین مقاومتی-هوازی و هوازی مقاومتی بر پروتئین واکنشی سی، هموسیستئین، مقاومت انسولینی و پروفایل لیپیدی زنان چاق دیابتی نوع 2 انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر به شکل نیمه تجربی با انتخاب داوطلبانه 36 نفر از زنان 40 تا 60 ساله شهر بجنورد صورت گرفت. این افراد به سه گروه 12 نفری شاهد (فعالیت ورزشی انجام نمی دهند) و دو گروه آزمایشی که تمرینات هوازی را پیش و پس از تمرینات مقاومتی انجام دادند، به روش تصادفی ساده تقسیم شدند. نمونه خون افراد پیش از تمرین و 48 ساعت پس از تمرین (12 ساعت ناشتا) گرفته شد و پارامترهای بیوشیمیایی با کیت ها اندازه گیری شد. داده ها با آزمون تحلیل واریانس و آزمون تفاوت معناداری فیشر در سطح 05/0≥P تحلیل شد. یافته ها: نتایج پژوهش بین شاخص هموگلوبین ای وان سی، هموسیستئین، پروتئین واکنشی سی و مقاومت انسولینی، قبل و بعد تمرین هوازی-مقاومتی تفاوت معنا داری را نشان داد (05/0≥P). همچنین ده هفته تمرینات ترکیبی مقاومتی-هوازی بر شاخص Hcy تأثیر معنا داری نداشت، ولی بر شاخص مقاومت انسولینی، CRP و HbA1c اثر معنا دار مشاهده شد (05/0≥P). به علاوه پس از ده هفته تمرین هوازی-مقاومتی، مقادیر کلسترول کل و اچ دی آل به ترتیب کاهش و افزایش معنا داری را نشان داد (05/0≥P)، اما در گروه مقاومتی-هوازی، فقط مقادیر اچ دی ال افزایش معنا دار داشت. مقادیر انسولین در قبل و بعد هردو گروه تجربی معنادار نبود. همچنین مقادیر هموگلوبین ای وان سی بعد از تمرین هوازی-مقاومتی تفاوت معنا دار داشت (05/0≥P). نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد، توالی اجرای تمرین، عاملی تعیین کننده در بهبود شاخص های التهابی و متابولیکی است. اجرای تمرین هوازی پیش از تمرین مقاومتی (الگوی هوازی–مقاومتی) اثرات قوی تری در بهبود مقاومت انسولینی، کاهش هموسیستئین و بهینه سازی پروفایل لیپیدی در مقایسه با ترتیب معکوس دارد؛ بنابراین، این الگو به عنوان راهبردی مؤثر و کم هزینه برای کنترل دیابت و کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی در زنان چاق دیابتی توصیه می شود.

هزاران سال است که کشور باستانی ایران شاهد ظهور اسطوره هایی بوده که از دل ارزشها و فرهنگ مردم به وجود آمده است و در طی سالها برخی از اسطوره ها به افول گراییده اند. این پژوهش در راستای شناسایی عوامل موثر بر ظهور و افول اسطوره های ورزشی در جامعه ایران است. تحقیق از نوع کیفی بود که از روش گلیزر استفاده شد. ابزار تحقیق شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود که علل ظهور و افول اسطوره را در ورزش ایران مورد بررسی قرار داد. جهت جمع آوری داده ها از مصاحبه با جامعه شناسان، اساتید ادبیات فارسی، اساتید مدیریت ورزشی، ورزشکاران و کارشناسان استفاده شد. جهت روایی مقبولیت، قابلیت انتقال و قابلیت تأیید پذیری و جهت بررسی پایایی مصاحبه ها از روش پایایی توافق درون موضوعی استفاده شد. لذا، با توجه به اینکه این میزان پایایی بیشتر از 60 درصد بود، قابلیت اعتماد کدگذاریها مورد تأیید بود. نتایج تحقیق نشان داد که جامعه به به دلیل نیاز به الگوی شایسته، نظم خواهی ابدی، نیاز هدایت گری و هویت خواهیبه اسطوره نیازمند است. همچنین تحلیل داده ها نشان داد که جذابیت بیرونی، افتخار آمیز بودن، سازه های اسطوره سازی، امید دهی و تجانس از عوامل مهم تبدیل یک ورزشکار به اسطوره در جامعه امروز ایران می باشد و در مرحله بعد از عوامل موثر بر شکسته شدن قداست اسطوره های ورزشی و یا افول یک اسطوره ورزشی مفاهیمی از جمله پارادوکس ها، سرعت تعقل، تغییر ارزش ها، مدرنیزاسیون و اسطوره زدایی از عوامل مهم می باشند.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف کشف عوامل موثر بر وقوع و گسترش سندرم میکرومنیجمنت (MMS) در سازمان های ورزشی استان اصفهان انجام گردید. روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی-اکتشافی بوده که با استفاده از نظریه داده بنیاد و رهیافت کدگذاری گلیزری و انجام مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته انجام گردید. در این پژوهش از مدیران ارشد و کارشناسان خبره سازمان های ورزشی و همچنین اساتید دانشگاهی آگاه به موضوع پژوهش برای حضور در مصاحبه ها استفاده شد، که اشباع نظری پس از انجام 18 مصاحبه حاصل گردید. یافته ها: بر اساس نتایج حاصله، عوامل مؤثر بر وقوع و گسترش MMSدر چهار حوزه عوامل مدیریت (نگرش کنترل گرایانه مدیران، فشارهای مدیریتی و بار کاری بالا، استرس و فرسودگی مدیریتی، نتیجه گرایی)، منابع انسانی (ضعف در فرهنگ اعتماد سازمانی، عدم حمایت از انگیزه و خلاقیت کارکنان، تشدید تعارضات و نارضایتی های سازمانی، عدم تمایل کارکنان)، سازمان (تاثیر فرهنگ سازمانی اقتدارگرا، ساختارهای ناکارآمد مدیریتی و کاهش بهره وری سازمان، ضعف در کارایی عملیاتی سازمان)، و جامعه (تأثیرات اجتماعی و اقتصادی، تصویر منفی سازمان در جامعه، گسترش فرهنگ ناکارآمد مدیریتی در جامعه) قرار می گیرد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که MMS پدیده ای چندوجهی بوده که علاوه بر عوامل و کاستی های مرتبط با مدیر، عدم اعتماد کارکنان به سازمان و مدیریت و بصورت کلی عدم تمایل کارکنان به مشارکت در فرایندهای سازمانی، ضعف در بهره وری سازمانی و فرهنگ سازمانی اقتدارگرا، در کنار دیدگاه ها و توقعات نابجای جامعه از سازمان و مدیریت می تواند بر وقوع و توسعه این پدیده اثرگذار باشد.

مطالعه رابطه بین رابطه بین گشودگی به تجربه و عملکرد خلاقانه کارشناسان تربیت بدنی ادارات آموزش و پرورش با نقش میانجی رفتار جستجوی بازخورد هدف اصلی این پژوهش بود. این پژوهش کاربردی با استفاده از روش تحقیق پیمایشی اجرا شد. تمامی کارشناس تربیت بدنی ادارات آموزش و پرورش کشور جامعه آماری این پژوهش بودند که تعداد 314 نفر به شیوه تصادفی (خوشه ای) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه های استاندارد پرسش نامه های گشودگی به تجربه (سوتو و همکاران، 2008)، رفتار جستجوی بازخورد (ماس و همکاران، 2003) و عملکرد خلاقانه (ژو و جرج، 2001) بود. بود. داده های گردآوری شده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل گردید. نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه 25 و اسمارت پی ال اس نسخه 4 جهت تحلیل داده ها استفاده شدند. یافته های پژوهش نشان دهنده رابطه ای مثبت و معنی دار بین گشودگی به تجربه و رفتار جستجوی بازخورد کارشناسان تربیت بدنی بود. همچنین نتایج نشان داد بین گشودگی به تجربه و عملکرد خلاقانه کارشناسان تربیت بدنی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. در نهایت، نتایج پژوهش نشان داد رابطه بین بین گشودگی به تجربه و عملکرد خلاقانه کارشناسان تربیت بدنی با نقش میانجی رفتار جستجوی بازخورد مثبت و معنی دار است. بر اساس نتایج پژوهش می توان چنین نتیجه گیری نمود که گشودگی به تجربه کارشناسان تربیت بدنی می تواند با تقویت رفتار جستجوی بازخورد به توسعه عملکرد خلاقانه آن ها منجر شود؛ بنابراین ایجاد یک فضای کاری که کارشناسان تربیت بدنی بتوانند تجربیات جدیدی را در خصوص اقدامات کاری خود به دست آورند پیشنهاد می شود.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی های بومی -محلی با روش های آموزشی قیودمحور و تدریس بازی برای فهمیدن بر توانایی های شناختی و اجتماعی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود که به صورت علّی- مقایسه ای و به شکل میدانی انجام شد. پنجاه و پنج دانش آموز دختر (10±1 سال) به صورت تصادفی به چهار گروه قیودمحور، تدریس بازی برای فهمیدن، ترکیب رویکرد قیودمحور و تدریس بازی برای فهمیدن و گروه سنتی تقسیم شدند. آزمودنی ها به مدت 12 هفته، هر هفته سه جلسه یک ساعته مطابق رویکرد آموزشی گروه خود به تمرین پرداختند. از نرم افزار کاگ لب و مقیاس توانمندی های اجتماعی-هیجانی و تاب آوری به ترتیب برای ارزیابی توانایی شناختی و اجتماعی کودکان استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب تفاوت معناداری را بین پیش آزمون و پس آزمون گروه ترکیبی در توانایی شناختی و اجتماعی نشان داد؛ به طوری که می توان گفت احتمالاً 66 درصد از تغییرات در توانایی شناختی و 75 درصد از تغییرات در تونایی اجتماعی کودکان تحت تأثیر آموزش آن ها براساس رویکرد ترکیبی بوده است؛ درحالی که در آموزش سنتی در متغیرهای مذکور تأثیر معناداری مشاهده نشد. با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که استفاده از رویکرد قیودمحور و تدریس بازی برای فهمیدن می تواند توانایی شناختی و اجتماعی کودکان را به طور هم زمان بهبود بخشد. مطالعه حاضر نشان می دهد که مدل های آموزش قیودمحور و تدریس بازی برای فهمیدن درقالب بازی های بومی-محلی روش تمرینی مناسبی برای ارتقای توانایی های شناختی و اجتماعی در دانش آموزان هستند و به نظر می رسد این رویکردها قابلیت انتقال به سایر مقاطع تحصیلی را دارند.

هدف پژوهش حاضر بررسی مدل و ارزیابی ویژگی های روان سنجی ابزار سواد بدنی برای کودکان پیش از دبستان ایرانی (18 تا 48 ماهه) بود. این پژوهش به صورت توصیفی-زمینه یابی بود و در قالب مطالعه مقطعی انجام شد. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، 305 کودک از مهدکودک های شهر تهران انتخاب شدند. ابزار ارزیابی سواد بدنی کودکان پیش از دبستان از طریق روش ترجمه-بازترجمه به فارسی برگردانده شد و توسط هشت متخصص برخی از خصوصیات روان سنجی آن بررسی شد. تحلیل عاملی تأییدی نیز برای ارزیابی داده ها و مدل سازی سازندگان اصلی ابزار به کار رفت. پایایی ابزار با استفاده از همسانی درونی و ضریب همبستگی درون گروهی برای سنجش دقت و قابلیت تکرارپذیری محاسبه شد. نتایج نشان داد، روایی محتوایی ابزار براساس نظر متخصصان 96/0 بود که در سطح قابل قبولی است. همچنین روایی ظاهری با تأیید حداکثری متخصصان در سطح بسیار عالی برآورد شد. در تحلیل عاملی تأییدی، سه دامنه «شایستگی حرکتی»، «حرکات هماهنگ» و «انگیزه و لذت» به عنوان عوامل اصلی شناسایی و تأیید شدند که با مدل نظری و معیارهای آماری تناسب خوبی نشان دادند. ضرایب پایایی همسانی درونی شامل پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ، بیشتر از 70/0 به دست آمد که نشان دهنده پایایی درونی مطلوب ابزار است؛ بنابراین ابزار سواد بدنی کودکان پیش از دبستان، ابزاری معتبر و قابل اعتماد برای ارزیابی سواد بدنی کودکان 18 تا 48 ماهه است و پژوهشگران و مربیان کودک می توانند از آن استفاده کنند

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی کیفی و کمی عوامل اثرگذار بر توسعه ورزش معلولان عراق در بعد قهرمانی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش آمیخته از نوع اکتشافی بوده که در آن عوامل اثرگذار بر توسعه ورزش معلولان عراق در بعد قهرمانی با استفاده از مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته کشف شده و در قالب یک مدل مفهومی ارائه شده است. همچنین میزان اثر هریک از عوامل کشف شده بر توسعه ورزش قهرمانی معلولان این کشور با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری تعیین شد. یافته ها: بر اساس نتایج، تلاش برای تغییر نگرش جامعه ورزش عراق و همچنین فرهنگ سازی صحیح در جهت قبول و باور توانایی های معلولان در این کشور و عبور از تبعیض ها و نابرابری های جنسیتی در این حوزه، رعایت اصول شایسته سالاری در انتصابات ورزشی، بازسازی و توسعه زیرساخت های ورزش معلولان، اصلاح و تعدیل قوانین مرتبط، در کنار حمایت های سیاسی و مذهبی، و از جهتی دیگر، همراهی رسانه های مختلف در این کشور می تواند علی رغم تخریب بیشتر زیرساخت های ورزشی این کشور در طول جنگ های متعدد، به توسعه ورزش قهرمانی معلولان این کشور در حوزه ملی و بین المللی کمک کند. نتیجه گیری: بر این اساس به مسئولان ارشد ورزش معلولان عراق پیشنهاد می شود تا با توجه به مفاهیم و عوامل کشف شده در این پژوهش برای توسعه ورزش قهرمانی معلولان در این کشور تلاش کنند.

مقدمه: این پژوهش با هدف مقایسه دو روش آموزش خطی و غیرخطی بازی های توپی بالشوله هایدلبرگ  بر میزان فعالیت بدنی، خودکارامدی و لذت از فعالیت در دختران هفت تا نه ساله انجام گرفت. روش پژوهش: این تحقیق نیمه تجربی با ۳۰ دختر هفت تا نه ساله در دو گروه ۱۵ نفره (آموزش خطی و غیرخطی) انجام گرفت. مداخله شامل هشت هفته تمرین (سه جلسه در هفته) بود و فعالیت بدنی شرکت کنندگان با پرسشنامه فعالیت بدنی نونهالان (ضامنی و همکاران، ۱۳۹۸) در طول دوره و دو ماه پس از آن اندازه گیری شد. همچنین از پرسشنامه های خودکارامدی و لذت از فعالیت بدنی مورانو و همکاران (2019) قبل و بعد از مداخله استفاده شد. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل واریانس مرکب نشان داد که روش آموزش غیرخطی تأثیر معناداری بر افزایش سطح فعالیت بدنی، خودکارامدی و لذت از فعالیت بدنی داشته است (p>0/5). اثر اصلی گروه در تمامی متغیرهای وابسته معنادار بود، که بیانگر تفاوت های شایان توجه بین دو گروه خطی و غیرخطی است. با این حال، اثر اصلی زمان و همچنین اثر تعاملی زمان × گروه در هیچ یک از متغیرهای وابسته به سطح معناداری نرسید (p>0/5). نتیجه گیری: آموزش غیرخطی بازی های توپ های هایدلبرگ با افزایش خودکارامدی و لذت از فعالیت بدنی، نسبت به آموزش خطی، تأثیر بیشتری در بهبود و پایداری سطح فعالیت بدنی دختران هفت تا نه ساله دارد. این یافته ها می توانند مبنای علمی برای طراحی برنامه های آموزشی مؤثرتر جهت ارتقای مشارکت کودکان در فعالیت بدنی باشند.

سندرم گیرافتادگی شانه در ورزشکاران رشته بدنسازی به دلیل انجام تمرینات مختلف بالای سر، شایع است. هدف این مطالعه تعیین فعالیت الکترومایوگرافی منتخبی از عضلات مجموعه شانه حین انجام حرکات عملکردی منتخب در زنان بدنساز مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه بود. در این مطالعه نیمه تجربی، 10 بدنساز زن سالم و 10 ورزشکار مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه شرکت کردند. فعالیت الکترومیوگرافی عضلات دلتوئید قدامی، سینه ای بزرگ، دندانه ای قدامی، دلتوئید خلفی، بخش فوقانی و تحتانی ذوزنقه حین اجرای حرکات کشش بارفیکس خوابیده، شنای سوئدی و دیپ پارالل ثبت شد. تجزیه و تحلیل آماری با آزمون های تی مستقل و آنالیز واریانس با اندازه گیری تکراری انجام شد (05/0P<). نتایج نشان داد، میانگین فعالیت عضلات منتخب در حرکت دیپ پارالل در مقایسه با سایر حرکات در دو گروه بیشتر بود. در حرکت شنای سوئدی نیز درگیری عضلات بیشتر از حرکت کشش بارفیکس خوابیده بود. هم انقباضی قدامی خلفی در حرکت شنای سوئدی در افراد دارای سندرم گیرافتادگی شانه کمتر بود. هم انقباضی جهت دار نیز در حرکت کشش بارفیکس خوابیده کمتر از دو حرکت دیگر بود. ورزشکاران زن رشته بدنسازی دچار سندرم گیرافتادگی شانه، در اجرای سه حرکت در زنجیره حرکتی بسته شامل کشش بارفیکس خوابیده، شنای سوئدی و دیپ پارالل، فعالیت الکترومایوگرافی بیشتری در عضلات قدامی مجموعه شانه شامل سینه ای بزرگ و دلتوئید قدامی نسبت به ورزشکاران سالم داشتند. این عمل احتمال دارد که مکانیسم جبرانی برای سایر عضلات اطراف مفصل شانه ایجاد کند و باعث تغییر در الگوی فعالیت عضلانی شود. بهتر است ورزشکاران بدنساز دچار سندرم گیرافتادگی شانه از تمرینات زنجیره بسته تا زمان بهبودی دوری کنند.

هدف: ویژگی های سه گانه تاریک شخصیت از طریق تأثیراتی که می تواند روی رفتار ورزشکاران بگذارد، از حیطه های مورد علاقه برای مطالعات روانشناسی ورزشی می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سه ویژگی تاریک شخصیت (جامعه ستیزی، روان پریشی و خودشیفتگی) با خشم و پرخاشگری رقابتی در بوکسورها بود. مواد و روش ها: روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی که جامعه آماری آن ورزشکاران زن و مرد بوکسور با حداقل دو سال سابقه فعالیت در این رشته بودند که 181 نفر از روش نمونه گیری هدفمند به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه سه گانه تاریک شخصیت و پرسشنامه خشم و پرخاشگری رقابتی ورزشکاران بود. تحلیل داده ها از طریق روش همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم افزار اس.پی.اس.اس 26 و لیزرل نسخه 8/8 در سطح معناداری کمتر از 05/0 انجام شد. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد جامعه ستیزی بطور مثبت و خودشیفتگی بصورت منفی توانایی پیش بینی پرخاشگری رقابتی را داشتند. از بین ویژگی های تاریک شخصیت فقط جامعه ستیزی با خشم رقابتی رابطه مثبت داشت. نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه، بوکسورهایی با ویژگی جامعه ستیزی (رسیدن به هدف به هر وسیله ای) زیاد، گرایش به خشم و پرخاشگری بیشتری دارند، ممکن است رفتارهای خصمانه تر و نوسانات هیجانی بیشتری را در رینگ نشان دهند و در نهایت بر عملکرد و تعامل آنها با حریفان تاثیر بگذارد. می توان گفت ویژگی های شخصیتی ممکن است نقش مهمی در شکل دادن به رفتارهای رقابتی و پاسخ های هیجانی بوکسورها داشته باشد. لذا به نظر می رسد دوره های مدیریت خشم برای افراد با ویژگی جامعه ستیزی مفید باشد.

رشد فزاینده شهرنشینی، چالش های متعددی را در زمینه توسعه پایدار شهری به وجود آورده است. در این راستا، ورزش به عنوان ابزاری کارآمد می تواند در راستای نیل به توسعه ای پایدار، فراگیر و پویا در شهرها ایفای نقش کند؛ بنابراین پژوهش کنونی با هدف ارائه الگوی بازآفرینی شهری پایدار مبتنی بر ورزش انجام شد. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های کیفی بود و با به کارگیری رهیافت نظریه داده بنیاد و رویکرد ظاهرشونده (گلیزر) صورت گرفت. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی در حوزه ورزش و برنامه ریزی شهری، کارشناسان سازمان شهرداری ها در بخش ورزش و توسعه شهری و کارشناسان ورزشی بود. در این پژوهش از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی استفاده شد. مصاحبه با 16 نفر از جامعه پژوهش انجام گرفت و پس از اشباع نظری، مصاحبه ها متوقف شد. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته بود که داده ها با استفاده از کدگذاری های سه مرحله ای تجزیه و تحلیل شدند. از معیارهای قابلیت اعتماد تحقیقات کیفی برای بررسی روایی و از روش توافق دو کدگذار برای بررسی پایایی استفاده شد. نتایج نشان داد که ورزش از طریق چهار سطح پیشایندها، بسترها، مقتضیات و پسایندها، توسعه شهری را فراهم می کند. براساس این مدل، شرایط علّی شامل (توسعه آموزشی، توسعه سرمایه گذاری و توسعه فرصت های برابر)، عوامل زمینه ای (شامل توسعه فرهنگی و رسانه و تبلیغات)، عوامل مداخله گر (شامل توسعه گردشگری و توسعه سلامت عمومی)، راهبردها (شامل توسعه استراتژی ها و توسعه اقتصادی) و پیامدهای توسعه شهری از طریق ورزش (شامل توسعه اجتماعی، توسعه سیاسی، توسعه محیط زیست و بازآفرینی شهری) بود.

هدف پژوهش حاضر تحلیل بستر به کارگیری بازاریابی دیجیتال در باشگاه های حرفه ای هندبال (مطالعه لیگ برتر ایران) بود. جامعه آماری شامل مدیران، کارشناسان فدراسیون هندبال، هیئت های استانی، باشگاه های لیگ برتر و متخصصان بازاریابی ورزشی بود. روش نمونه گیری هدفمند و سهمیه ای بود و نمونه ها از میان افرادی انتخاب شدند که حاضر به همکاری بودند. برای تعیین حداقل حجم نمونه در PLS-SEM، از قاعده کفایت نمونه استفاده شد و ۲۱۷ پرسشنامه تحلیل شد. نرم افزار Smart PLS به دلیل پیچیدگی مدل مفهومی و غیرنرمال بودن داده ها انتخاب شد. پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از ادبیات نظری شامل چهار منظر (آمادگی و ظرفیت، موانع و چالش ها، راهبردها و راهکارها، نتایج و پیامدها) با چهار بعد در هر منظر بود که روایی و پایایی آن تأیید شد. آزمون فریدمن برای اولویت بندی ابعاد استفاده شد و نشان داد، راهبردهای محیطی با میانگین رتبه 19/6 در اولویت نخست است. تحلیل ضرایب مسیر نیز نشان داد، راهبردهای محیطی (ضریب مسیر ۰.۸۰) بیشترین تأثیر را دارند. بازاریابی دیجیتال در هندبال نیازمند تحول فناوری و اکوسیستم نوآوری است و مدیران باید ارتباط عوامل را در سطوح مختلف بررسی کنند تا عملکرد بهینه حاصل شود.

مقدمه: اختلالات شناختی ناشی از تغییرات متابولیکی در شرایط یائسگی و دیابت از عوامل مهم مرگ و میر در سالمندان است. نقش مطلوب تمرینات ورزشی و آنتی اکسیدان های طبیعی مانند ژل رویال در بهبود این اختلالات مطرح شده اما اثر همزمان آنها بر نروتروفین ها و متابولیسم مغز به خوبی شناخته نشده است. روش ها: در این مطالعه 37 سر رت اوورکتومی شده دیابتی به گروه های (1) کنترل اوورکتومی دیابتی (OVX+DM)، (2) شم (Sham)، (3) تمرین هوازی (ET)، (4) مصرف ژل رویال (RJ)، (5) تمرین هوازی + ژل رویال (RJ+ET) تقسیم و 7 سر رت سالم در گروه کنترل سالم (HC) قرار گرفتند. تمرین هوازی به مدت 8 هفته، 5 جلسه در هفته با شدت 55 تا 75 درصد سرعت بیشینه اجرا شد. ژل رویال روزانه با دوز mg/kg 100 مصرف شد. یافته ها: در گروه OVX+DM مقادیر بیان ژنی BDNF، TrkB و انسولین به طور معناداری کاهش و گلوکز افزایش یافت (05/0≥P). مداخله ژل رویال و تمرین+ژل رویال موجب افزایش بیان ژنی BDNF، TrkB و کاهش گلوکز شد (05/0≥P). افزایش انسولین تنها در گروه RJ+ET نسبت به گروه OVX+DM معنادار بود. همچنین بیان BDNF و TrkB در گروه RJ+ET بیشتر از گروه RJ بود (05/0≥P). نتیجه گیری: به نظر می رسد تعامل تمرین و مصرف ژل رویال بر شاخص های گلایسمیک و نوروتروفیکی موثرتر از مداخلات تکی است و استفاده توأمان آن ها پیشنهاد می شود.

مقدمه: پرولاپس دریچه میترال شایع ترین ناهنجاری دریچه ای قلبی است که با تغییرات همودینامیک و علائم بالینی و عملکردی متنوع همراه است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تمرینات هوازی و تنفسی بر برخی علائم و پارامترهای اکوکاردیوگرافی زنان مبتلا به پرولاپس دریچه میترال می باشد. روش پژوهش: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی، 30 زن جوان با نارسایی خفیف یا متوسط دریچه میترال، به صورت تصادفی به دو گروه مداخله (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. مداخله شامل 12 هفته برنامه هوازی(حرکات ایروبیک) و تنفسی، سه بار در هفته به مدت ۴۵-7۰ دقیقه مطابق با خطوط راهنمای ACSM با شدت ۲۰ تا ۳۰ ضربه در دقیقه بالاتر از ضربان قلب استراحت (RPE11-14) بود. تنگی نفس ناشی از فعالیت روزانه، کیفیت خواب، اضطراب و اکوکاردیوگرافی در هر دو مرحله پیش و پس آزمون ارزیابی شدند. یافته ها: کیفیت خواب 77٪ از بیماران گروه مداخله و 62٪ از گروه کنترل غیرطبیعی بود. سطح اضطراب 54% از گروه مداخله و 7٪ از گروه کنترل بالا بود. بهبود معناداری در کیفیت خواب (001/0=p)، اضطراب (001/0=p)، و تنگی نفس (001/0=p) گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد. ۱۳.۳۳% از شرکت کنندگان در گروه مداخله کاهش معناداری را در نارسایی دریچه میترال (025/0=p) و قطر پایان دیاستولی بطن چپ (23/1 میلی متر) تجربه کردند(014/0=p). نتیجه گیری: با توجه به نتایح حاضر، استفاده از ورزش های هوازی و تنفسی به عنوان یک مداخله ی ساده، کم هزینه و غیردارویی می تواند درارتقای سلامتی و بهبود برخی علائم بیماری در افراد مبتلا به پرولاپس دریچه میترال مفید باشد.