صلاح دستوم

هدف پژوهش حاضر تحلیل بستر به کارگیری بازاریابی دیجیتال در باشگاه های حرفه ای هندبال (مطالعه لیگ برتر ایران) بود. جامعه آماری شامل مدیران، کارشناسان فدراسیون هندبال، هیئت های استانی، باشگاه های لیگ برتر و متخصصان بازاریابی ورزشی بود. روش نمونه گیری هدفمند و سهمیه ای بود و نمونه ها از میان افرادی انتخاب شدند که حاضر به همکاری بودند. برای تعیین حداقل حجم نمونه در PLS-SEM، از قاعده کفایت نمونه استفاده شد و ۲۱۷ پرسشنامه تحلیل شد. نرم افزار Smart PLS به دلیل پیچیدگی مدل مفهومی و غیرنرمال بودن داده ها انتخاب شد. پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از ادبیات نظری شامل چهار منظر (آمادگی و ظرفیت، موانع و چالش ها، راهبردها و راهکارها، نتایج و پیامدها) با چهار بعد در هر منظر بود که روایی و پایایی آن تأیید شد. آزمون فریدمن برای اولویت بندی ابعاد استفاده شد و نشان داد، راهبردهای محیطی با میانگین رتبه 19/6 در اولویت نخست است. تحلیل ضرایب مسیر نیز نشان داد، راهبردهای محیطی (ضریب مسیر ۰.۸۰) بیشترین تأثیر را دارند. بازاریابی دیجیتال در هندبال نیازمند تحول فناوری و اکوسیستم نوآوری است و مدیران باید ارتباط عوامل را در سطوح مختلف بررسی کنند تا عملکرد بهینه حاصل شود.

 هدف این پژوهش، تدوین چارچوب ارزیابی اقتصاد دانش بنیان در ورزش ایران و تحلیل شکاف توسعه براساس آن بود. روش تحقیق از نوع آمیخته کیفی (اکتشافی- تطبیقی) و کمی (توصیفی-پیمایشی) بود. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران و...) و منابع اطلاعاتی (اسناد، مقالات و...) مرتبط با موضوع پژوهش انتخاب شد. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت (اشباع نظری و توافق خبرگان) و به روش هدفمند انتخاب شد (32 نفر و 92 سند). ابزار پژوهش، مطالعه کتابخانه ای نظام مند، مصاحبه ساختارمند و تکنیک دلفی بود. روایی کلی پژوهش براساس روایی محتوای ابزار گردآوری، هدفمندی انتخاب نمونه و توافق بین خبرگان ارزیابی و تأیید شد. از روش های چارچوب بندی مفهومی، تطبیقی و آمار توصیفی برای تحلیل داده ها استفاده شد. براساس نتایج، 76 شاخص گزینش شده در 14 منظر چارچوب بندی شدند: نظام نوآوری، ساختار های دانش محور، مدیریت دانش، تأمین مالی، زیرساخت، آموزش و رویدادها، رژیم نهادی، عملکرد دانشی، فضای کسب وکار، فعالیت های بین المللی، سرمایه انسانی، جامعه دیجیتال، شبکه اطلاعاتی و مدیریت چالش ها (به ترتیب سهم امتیاز). مقایسه وضعیت موجود منظرها با وزن پیش فرض آن ها نشان داد که شکاف زیادی در توسعه اقتصاد دانش بنیان ورزش وجود دارد (نظام نوآوری بیشترین و جامعه دیجیتال کمترین). براساس یافته ها می توان گفت که چارچوب ارائه شده در این پژوهش از جامعیت و انعطاف مناسبی برخوردار است؛ ازاین رو می تواند هم ظرفیت های گوناگون اکوسیستم اقتصاد دانش بنیان ورزش را پوشش دهد و هم کمبود اطلاعات محیطی بازار علم و فناوری ورزش کشور را تعدیل کند.

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی استراتژی ها، راهکارها و فرایندهای حفاظت ورزشکاران ملی بود. روش تحقیق حاضر از نوع تحقیقات کیفی و به صورت تحلیل مضمون بوده و جامعه آماری شامل خبرگان (مسئولان کمیته ملی المپیک، مدیران فدراسیون، پژوهشگران دانشگاهی، فعالان رسانه، ورزشکاران و مربیان تیم های ملی) هستند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بوده و مصاحبه نیمه ساختاریافته با 18 مشارکت کننده تا اشباع نظری صورت گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک کدگذاری و از نرم افزار NVivio استفاده شد. یافته ها نشان داد حفاظت ورزشکار شامل 113 مفاهیم بوده که در 22 مضمون فرعی و سه مضمون اصلی استراتژی ها شامل، نهادمحور و ساختارگرا، جامعه گرا و مشارکت محور، عملکردمحور و کیفیت گرا، فن محور و دانش گرا؛ راهکارها شامل، نهادی و حقوقی، مدیریتی و ساختاری، اجرایی و فرایندی، بین سازمانی، نگرشی و رفتاری، اجتماعی و فرهنگی، رسانه ای و فضای مجازی، خدمات و عملکرد، فنی و تخصصی، فناوری و سیستم، علمی و پژوهشی و منابع انسانی و فرایندها شامل، سیاست گذاری و برنامه ریزی، اجرا و پشتیبانی، نظارت و بهبود عملکرد، پیشگیری از بروز سوءاستفاده، شناسایی و کنترل سوءاستفاده، جبران و حمایت از قربانیان دسته بندی می شوند. پژوهش حاضر اولین مطالعه صورت گرفته درزمینه حفاظت ورزشکاران ملی بوده و بخشی از شکاف عظیم این حوزه در تحقیقات داخلی را برطرف کرده است. همچنین، دیدگاهی منسجم و لیست جامعی از استراتژی ها، راهکارها و فرایندهای حفاظت ورزشکاران ملی را برای سازمان های سطح کلان و خرد، سیاست گذاران و مدیران در همه سطوح و ورزشکاران ارائه داده است.

هدف: این پژوهش با هدف تحلیل نظام مند بستر و سیستم جذب و حفظ حمایت و خیریه به ورزش زنان در استان تهران انجام شد.روش شناسی: روش پژوهش کیفی و از نوع تحلیل مضمون بود. اطلاعات پژوهش از بخش منابع انسانی (خبرگان و متخصصان) و منابع اطلاعاتی (اسناد، مقالات، طرح ها، گزارش های سازمانی، دانشگاهی و رسانه ای مرتبط) استخراج شد. روش نمونه گیری از نوع هدفمند (براساس معیارهای مشخص) بود. مبنای برآورد نمونه گیری نیز بر حسب رسیدن به اشباع نظری بود (96 منبع اطلاعاتی، 26 نفر مصاحبه).یافته ها: نتایج نشان داد که مفاهیم مستخرج از مصاحبه و مطالعه نظری در 310 مولفه (کدگذاری اول)، 44 مقوله (کدگذاری دوم) و 17 تم فرعی و 8 تم اصلی (کدگذاری سوم) چارچوب بندی شدند. سطوح هشتگانه مدل مفهومی شامل بستر محیطی، سطح ظرفیت ها، سطح چالش ها، سطح سیستم، سطح تقسیم کار و همکاری سازمان ها، سطح مدیریت فرآیند، سطح راهبردها و سطح پیامدها بود.نتیجه گیری: براساس نتایج تحقیق می توان گفت فرآیند جذب و حفظ حامیان و خیّرین به ورزش متأثر از بستر محیطی و قابلیت های ساختاری بوده و نیازمند اتخاذ راهبردهای مناسب و مشارکت بین سازمانی جهت بهره گیری از ظرفیت ها و تعدیل چالش ها است تا بتواند به نتایج مورد انتظار برسد.

هدف: هدف از این پژوهش تحلیل کاربردی سیستم مدیریت و خدمات نجات غریق ساحلی در استان گیلان بود. روش شناسی: روش تحقیق از نوع مطالعات راهبرد مبتنی بر روش توصیفی – پیمایشی است. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان سازمانی، مربیان و منجیان غریق ساحلی در استان گیلان بود. نمونه آماری به تعداد 76 نفر (هدفمند) انتخاب و نظرخواهی شد. ابزار اصلی پژوهش پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی بود. روایی ابزارها ابتدا بر اساس اعتبار حقوقی و علمی منابع اطلاعاتی و انسانی، روایی محتوایی (9 نفر) و پایایی آن نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید (ارزیابی: 0/88، چالش: 0/85، راهکار: 0/91). روش تحلیل یافته ها شامل آمار توصیفی در نرم افزار spss بود. یافته ها: چارچوب تحلیل تعیین شده شامل مؤلفه ها و رویکردهای ارزیابی، چالش ها و راهکارها به تفکیک هشت منظر اشتغال و آموزش منجیان، مالی و تأمینی، امکانات و خدمات، ساختاری و نهادی، فرهنگی و مشارکتی، عملیات ساحلی، مدیریت اجرایی و زیست محیطی بود. نتایج بخش ارزیابی نشان داد که منظر عملیات ساحلی (4/38) دارایی بهترین وضعیت و منظر زیست محیطی (1/98) دارای بدترین وضعیت بودند. در بخش چالش ها بیشترین تأثیر برای چالش های فرهنگی و مشارکتی (5/13) و کمترین تأثیر برای چالش های امکانات و خدمات (4/28) ارزیابی شد. در بخش راهکارها نیز راهکارهای اشتغال و آموزش منجیان (5/20) دارای بیشترین اولویت و راهکارهای زیست محیطی (4/01) دارای کمترین اولویت بودند. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش می توان گفت که در همه منظرهای هشت گانه وضعیت پایین تر از انتظار و چالش های اساسی و متنوع وجود دارد و همه راهکارهای پیشنهادی دارای اهمیت اجرایی بالا هستند. به طور مشخص پیشنهاد می شود مدیران به تناظر شاخص ها، چالش ها و راهکارهای بین منظرهای هشت گانه توجه نمایند.  

پژوهش حاضر به بررسی و ارائه راهکارهای توسعه ورزش روستایی و بازی های بومی محلی پرداخته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، و از نظر ماهیت و روش، توصیفی همبستگی می باشد که به صورت آمیخته در دو بخش کیفی و کمی انجام شد. جامعه آماری در بخش کیفی، افراد آگاه به موضوع پژوهش و خبرگان و صاحب نظران حیطه ورزش روستایی و بازی های بومی محلی بودند که تعداد 8  نفر با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند و در بخش کمی، کارکنان معاونت توسعه ورزش ادارات کل ورزش و جوانان استان ها ، ادرات ورزش و جوانان شهرستان ها، هیئت های ورزش های روستایی و بازی های بومی محلی استان های ایران و همچنین برخی اساتید دانشگاهی صاحب نظر بودند که تعداد 100 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس به روش 20 برابر تعداد سوالات متغیری با بیشترین تعداد سوال، جهت کفایت نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش کیفی، مصاحبه عمیق نیمه ساختارمند بود که از طریق آن مولفه های اصلی موثر بر توسعه ورزش روستای و بازی های بومی محلی مشخص شد. ابزار پژوهش در بخش کمی، پرسش نامه محقق ساخته مستخرج از بخش کیفی پژوهش (مطالعه اکتشافی نظام مند با استفاده از مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه) با مقیاس 5 ارزشی لیکرت بود (67 سوال). تحلیل عاملی تاییدی با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس جهت تحلیل داده ها استفاده گردید. نتایج حاکی از آن بود که اولویت سازه های مدل به ترتیب شامل تأمین امکانات مشارکت ورزشی، نیازسنجی ورزشی روستاییان، نقش های ذینفع، نوآوری و تنوع بخشی ورزشی، احیا و ترویج بازی های بومی سنتی، دستاورد و بازخورد مشارکت ورزشی، هدفمندسازی و استمرار مشارکت ورزشی، نهادهای متولی، مشارکت ورزش و بازی روستاییان، توسعه پایدار ورزش روستایی و بازی بومی سنتی، فرهنگ سازی مشارکت ورزشی، تقسیم کار میان بخشی و فرابخشی و آموزش همگانی فعالیت ورزشی بودند. در نهایت نتایج نشان داد که مدل معادلات ساختاری عوامل تعیین کننده توسعه ورزش روستایی و بازی های بومی محلی برازش مطلوبی دارد و تامین امکانات و زیرساخت ها در کنار نوآوری، فرهنگ سازی و تنوع بخشی از نقش تعیین کننده ای در توسعه ورزش روستایی و بازی های بومی محلی ایران برخوردار است. مدل نهایی پژوهش، شناختی جامع و کلان بر پایه شناسایی عوامل کلیدی موثر بر توسعه ورزش بومی محلی و چگونگی تعامل آن ها با یکدیگر را فراهم می آورد و چارچوبی مناسب و بومی برای مطالعات بیشتر و دقیق تر در این حوزه است و می تواند برای توسعه ورزش بومی محلی مبنای عمل قرار گیرد.

هدف از پژوهش حاضر، تدوین و تبیین مدل مفهومی توسعه ظرفیت اقتصادی برای ورزش کشور بود. روش تحقیق از نوع کیفی اکتشافی نظامند با رویکرد کدگذاری و تحلیل ساختاری-کارکردی می باشد. منابع استخراج اطلاعات و یافته ها شامل دو بخش منابع انسانی (مدیران، اساتید، و..) و منابع اطلاعاتی (علمی، کتابخانه ای، اسنادی، رسانه ای) بود. نمونه گیری در بخش مطالعه نظری (87 سند) و مصاحبه (26 نفر) برحسب رسیدن به اشباع نظری و در بخش دلفی چند مرحله ای (18 نفر) برحسب رسیدن به توافق بین اعضا و تایید چارچوب به روش هدفمند (قضاوتی) انجام شد. روایی کلی ابزارهای پژوهش و نتایج آن ها از طریق کنترل صلاحیت نمونه انتخابی، روایی محتوایی توسط متخصصان و میزان توافق مصححان مورد تایید قرار گرفت. براساس نتایج، چارچوب مفهومی پژوهش شامل 6 سطح، 17 منظر، 38 بُعد و 81 مولفه تحلیلی است. شش سطح مدل شامل: سیستم اقتصاد ملی، سیستم ورزش کشور، انواع ظرفیت های اقتصادی، فرایند مدیریت ظرفیت اقتصادی، راهبری و توسعه ظرفیت اقتصادی و عومل تعیین کننده ظرفیت اقتصادی ورزش است. براساس مدل پژوهش می توان گفت که اگر بهره گیری از ظرفیت های اقتصادی در سطح مناسبی تحقق یابد یک اکوسیستم مناسب برای اقتصاد ورزش شکل می گیرد و نتایجی مطلوبی (مالی، اشتغال، و..) برای سازمان ها و افراد متولی و ذینفع به همراه داشته باشد.

هدف از این پژوهش مدیریت کسب و کار در دوره بحران ناشی از بروز ویروس کرونا و ارائه عوامل، چالش ها و راهبردها بود. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی سیستماتیک انتخاب شد. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران و تحلیلگران) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها، و ...) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (18 نفر و 48 سند). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظامند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار براساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تایید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای با رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. چارچوب مفهومی نهایی شامل 77 مولفه، 22 بُعد، 8 منظر و 3 سطح شناسایی شده بود. سه سطح مدل شامل سطوح زمینه ای-محیطی، ساختاری-قابلیتی و فرایندی-کارکردی است که متغیرهای زیرمجموعه آن ها به صورت متوالی نسبت به هم اثرگذاری-اثرپذیری دارند. در انتها مهم ترین چالش ها و راهبردها درون و برون سیستمی برای کارآمدسازی مدیریت کسب وکار در شرایط بحران و رکورد اقتصادی کرونا براساس چارچوب مفهومی ارائه گردید. براساس کلیات یافته های می توان گفت که مدیریت کسب و کارهای ورزشی در شرایط بحران و رکود اقتصادی نیازمند بکارگیری استراتژی تغییر و نوآوری به همراه شبکه سازی محیطی مبتنی بر فناوری است.

هدف:  هدف از این پژوهش ارائه چارچوبی برای تحلیل اکوسیستم ورزش شهروندی در شهر انزلی و برنامه ریزی توسعه آن  بود.روش شناسی: این پژوهش به صورت کیفی با رویکرد  تحلیل ساختاری-کارکردی در سطح راهبردی انجام شد. جامعه آماری شامل دو بخش جامعه انسانی (31  نفر) و جامعه اطلاعاتی (37 نسخه) بود. روش گردآوردی اطلاعات شامل سه روش مطالعه کتابخانه ای، مصاحیه اکتشافی و تکنیک دلفی بود. روایی ابزارها براساس تعیین اعتبار منابع و افراد نظرخواهی شده، روایی سنجی محتوایی و صوری چارچوب مصاحبه، محاسبه ضرایب توافق بین مصصحان کدگذاری مطلوب ارزیابی گردید.یافته ها: یافته ها نشان داد که ابعاد اکوسیستم ورزش شهروندی انزلی شامل چند منظر کلی شامل فرد شهروند، خانواده، محیط زندگی شهروندی، فضای رسانه ای، سازمان های متولی، بازار ورزش، قابلیت های ورزش، جهانی شدن ورزش و  مشارکت ورزشی است. علاوه بر شناسایی اجزای اکوسیستم ورزش شهروندی چالش ها و ضعف های موجود در بستر آن نیز شناسایی شد. در نهایت راهکارهای مناسب و عملیاتی به همراه الگوی تقسیم کار بین سازمان های متولی ارائه شد.نتیجه گیری: دستیابی به سطح مطلوب از توسعه ورزش شهروندی نیازمند یک رویکرد مدیریت اکوسیستمی است تا بتواند به طور مناسب همه نهادها و ذینفعان را جهت ایفای نقش فعال و هم افزا مشارکت دهد. 

هدف از این پژوهش، تحلیل و مدل سازی عوامل و متغیرهای اثرگذار بر توسعه ورزش دانشگاه های دولتی ایران بود. روش تحقیق از نوع پیمایشی- همبستگی بود. جامعه آماری را تمامی اساتید تربیت بدنی، مدیران و کارشناسان حوزه ورزش دانشگاهی (دولتی) تشکیل می دادند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت مدل-سازی معادلات ساختاری به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب گردید (328=n). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای، مصاحبه (نیمه هدایت شده) و پرسشنامه محقق ساخته (112 گویه) بود. روایی محتوایی پرسشنامه توسط 17 متخصص دانشگاهی؛ و پایایی و روایی سازه آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و شاخص های برازش مدل سازی تأیید گردید. از آزمون های کالموگراف – اسمیرنف و فریدمن (SPSS20)؛ و مدل سازی معادلات ساختاری (Amos20) جهت تجزیه وتحلیل یافته ها استفاده شد. تحلیل مسیر نشان داد که عوامل محیطی به ترتیب ضرایب اثر بر مدیریت توسعه ورزش (91/0)، منابع توسعه عوامل فردی (77/0)، (62/0) و مشارکت ورزشی (07/0) اثر مثبت و معنی داری داشت. همچنین مدیریت توسعه ورزش به ترتیب ضرایب اثر بر مشارکت ورزشی (95/0)، عوامل فردی (73/0) و منابع توسعه (37/0) دارای اثر مثبت و معنی داری بود.

هدف این پژوهش بازنگری جامع در رویه های توسعه مشارکت ورزشی در استان گیلان و ارائه چهارچوب های نظام مند و تحلیلی مناسب بود. این پژوهش گزارشی از چند اثر پژوهشی در سال 95-1394 بود. روش پژوهش تحلیلی-پیمایشی بود. به نمونه آماری مشخصی از کارشناسان (156 نفر)، شهروندان (354 نفر) و مستندات علمی و اجرایی (75 مورد) در حوزه ورزش در استان گیلان مراجعه شد. ابزار پژوهش روش کتابخانه ای، مصاحبه و پرسش نامه متناسب با چهارچوب تحلیل مفهومی پژوهش بود. روش های تحلیلی استفاده شده چهارچوب بندی سیستمی همراه با ارزیابی توصیفی کمی بود. یافته ها نشان داد که براساس مدل، به ترتیب اهمیت، عوامل مدیریت مشارکت، خدمات مشارکت، منابع توسعه، زمینه محیطی، قابلیت های ورزش و زمینه فردی، بر سطح مشارکت ورزشی (متغیر وابسته) اثر تعیین کننده دارند. همچنین، در سه بخش فردی، محیطی و منابع، مهم ترین چالش ها و نیازها حیطه مشترکی (رفتاری، محیط اقتصادی و منابع مالی) دارند. علاوه براین، شهرداری ها و اداره های ورزش و جوانان بیشترین نقش را ادر تقسیم کار بین سازمانی (برنامه ریزی، پشتیانی، اجرا و نظارت) دارند. براساس یافته ها می توان گفت که مشارکت ورزشی به مثابه یک نظام جمعی است و توسعه آن نیازمند ساختار سیستمی مبتنی بر تفکیک و ترکیب مناسب رویه ها و نقش ها با توجه به اولویت های مشخص شده است.

هدف از این پژوهش طراحی سازه قداست ورزشی در دانشجویان ورزشکار بود. روش تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی و با هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان ورزشکار دانشگاه های کشور بود. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت مدلسازی (150 نفر) به شیوه تصادفی طبقه ای از یازدهمین المپیاد ورزشی انتخاب و نظرخواهی شدند. براساس مطالعه نظری و مصاحبه با مربیان و اساتید، پرسشنامه محقق ساخته ای تنظیم گردید و با استفاده از نظر متخصصان روایی(محتوایی)، پایایی (آلفای کرونباخ) و اعتبار عاملی (برازش مدل) تأیید شد. از روش مدلسازی معادلات ساختاری (نرم افزار PLS) جهت تحلیل یافته ها استفاده شد. نتایج نشان داد که معنویت و نیایش به میزان 44 درصد از تغییرات تعهد و اخلاق را به طور مستقیم تبیین می کند. از سوی دیگر دو ضریب 810/0 و 456/0 نیز نشان می دهند که متغیر معنویت و نیایش به طور غیر مستقیم و از طریق متغیر میانجی منش و احساس به میزان 37 درصد بر متغیر تعهد و اخلاق تأثیر دارد. با توجه به ساختار تبیین شده و اینکه تعهد و اخلاق پیامدهای مورد انتظار در توسعه فرهنگی ورزش هستند؛ می توان گفت جنبه های معنوی نقش پیشآیندی و جنبه های احساسی نقش فرایندی و جنبه های اخلاقی نقش پیامدی در تقدیس ورزش برای ورزشکاران دارد.

هدف: هدف این پژوهش، تحلیل عملکرد ایران در 15 دوره حضور در بازی های المپیک تابستانی و مقایسه آن با کشورهای سایر قاره های جهان است.روش شناسی: . روش تحقیق، توصیفی و از نوع مطالعات گذشته نگر می باشد. نمونه برابر با جامعه آماری یعنی 15 دوره بازی های المپیک تابستانی بود که ایران در آن حضور داشته است. داده ها از مقالات، گزارش ها و منابع معتبر با بازی های المپیک جمع آوری و از شاخص های نسبی و مقایسه ای، لکسیکوگراف، آمار توصیفی برای تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که ایران از سال 2004- 1948 به ترتیب 09/0، 04/0 و 16/0 درصد مدال های توزیع شده در قاره های آسیا، آمریکا و آفریقا را کسب کرده و درصد موفقیت (مدال/تعدادحضور) آن در رشته های کشتی، وزنه برداری و تکواندو به ترتیب 93/0 ، 80/0 و 66/0 بوده است. عملکرد ایران در دوره های 16 ، 19 و 30 جهش و در بین این دوره ها سیر نزولی داشت. ضعیف ترین عملکرد پیاپی ایران از نظر توزیع مدال و کارآیی نسبی (مدال/جمعیت)در سه دوره 1988 تا 1996 بود. ایران در المپیک 2008 پکن ضعیف ترین عملکرد را داشت و در سطح جهان، آسیا، آمریکای مرکزی و جنوبی و افریقا به ترتیب رتبه 51، 10، 5 و 4 را کسب کرد. ایران در المپیک 2012 از لحاظ کارایی نسبی(مدال/ورزشکار) بهترین عملکرد تاریخ خود را داشت و در رده دوم جهان قرار گرفت. همچنین در جدول توزیع مدال در جهان، آسیا، آمریکایی جنوبی و مرکزی و افریقا به ترتیب رتبه 17، 5، 2و 1 را بدست آورد. میانگین رتبه ایران در کل المپیک های حضوریافته به ترتیب 26/31، 33/4، 56/2 و 40/3 در جهان، آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی و مرکزی بود.نتیجه گیری: بنابراین، ایران با توجه به تشابه وضعیت توسعه یافتگی در مقایسه با سایر کشورهای آسیا، آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوبی، معمولا رتبه بالایی در جدول توزیع مدال و شاخص های نسبی در المپیک ها بدست آورده است

هدف از این پژوهش ارائه چارچوب مفهومی توسعه کارآفرینی در صنعت گردشگری ورزشی کشور  بود. روش تحقیق از نوع مطالعات کیفی نظامند و توسعه نگر می باشد. جامعه آماری شامل دو بخش جامعه انسانی (صاحب نظران) و جامعه اطلاعاتی (منابع علمی و اسناد) حوزه گردشگری ورزشی بود. از دو ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه استفاده گردید. روایی پژوهش با استفاده از روش اعتباریابی کیفی مبتنی بر نظر متخصصان مورد تایید قرار گرفت. از روش کدگذاری برای چارچوب بندی راهکارها استفاده گردید. چارچوب شناسایی شده شامل مشوق های محیطی و نهادی، ساختار و مدیریت توسعه، نگرش، رفتار و فرهنگ کارآفرینانه، تأمین منابع توسعه، نظام نوآوری، زمینه ها و فرصت ها و پیامدهای توسعه کارآفرینی در گردشگری ورزشی بود. ارتباط بین منظرها از طریق سه نوع اثر پیشایندی، فرایندی و پیامدی و با مشخص کردن جنبه برجسته تأثیر مشخص گردید. علاوه براین برای هر کدام از منظرها چالش ها و راهکارهای اجرایی مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس این یافته ها پیشنهاد می شود در توسعه کارآفرینی در گردشگری ورزشی اقدامات و تصمیم گیری های راهبردی مبتنی بر تفکیک منظرهای فوق و پیش بینی ارتباط بین آن ها باشد. رویکرد کلی می تواند این باشد که بر مبانی محیط و منابع گردشگری ورزشی و از طریق مدیریت، فرهنگسازی و نوآوری در این صنعت به ارتقای فرصت ها و پیامدهای کارآفرینی در آن اقدام شود.

هدف: هدف از پژوهش حاضر، تحلیل وضعیت توسعه ورزش دانشگاهی کشور در برنامه های کلان توسعه بود.روش شناسی: روش تحقیق توصیفی و از نوع مطالعات تحلیل  اسنادی است. جامعه آماری شامل تمامی اسناد و گزارش های موجود و مرتبط با برنامه ها، رویدادها و اقدامات اداره کل تربیت بدنی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بود. مولفه ها و شاخص های مورد نظر به صورت توصیفی بررسی، و به صورت کیفی با برنامه ها و اهداف توسعه ورزش دانشگاهی تطبیق داده شد. همچنین روند تغییرات برنامه های کلان توسعه ورزش دانشگاهی، بررسی و بر اساس چشم انداز 1404 تحلیل و تفسیر گردید.یافته ها: . نتایج نشان داد تغییرات ساختاری و رشد برنامه های توسعه ورزش دانشگاهی با وجود تأکید در برنامه دوم و سوم توسعه، فقط در برنامه چهارم صورت گرفته است. همچنین نوع و سطح رویدادها و برنامه ها در برنامه های توسعه، رشد کمی نسبتاً مطلوبی داشت، ولی ثبات و کیفیت پایین و تغییرات پیش بینی نشده زیادی داشته است. البته سطح پوشش دانشجویان در ورزش قهرمانی و همگانی، سرانه برنامه ها، امکانات و بودجه تا حد زیادی به اهداف تعیین شده دست یافته است. ضمناً تاسیس فدارسیون ملی ورزش دانشگاهی، دبیرخانه مناطق ورزشی، تغییر رویکرد از ورزش قهرمانی به همگانی و برگزاری المپیادهای سطح ملی، مهم ترین ابعاد اثر گذار بر روند توسعه ورزش دانشگاهی بود. به طور کلی، شاخص های توسعه ورزش دانشگاهی کشور تناسب مطلوبی با چشم انداز 1404 و برنامه های پنج ساله توسعه کشور ندارد.نتیجه گیری: لذا پیشنهاد می شود برنامه ها، ساختار و تشکیلات ورزش دانشگاهی کشور در حوزه های آموزشی، تفریحی، همگانی و قهرمانی دانشگاهی کشور، براساس معیارها و واقعیت های جامعه دانشگاهی مورد بازبینی اساسی و طراحی نوین قرار گیرد.

هدف از این پژوهش تحلیل و مدل سازی رویه های زمینه ساز و پیشگیر پرخاشگری تماشاگران در استادیوم های فوتبال کشور است. رویکرد غالب روش تحقیق از نوع همبستگی بود. از 5955 تماشاگر از تمامی تیم های لیگ برتری نظرخواهی شد (در اواسط نیم فصل دوم 94-93). ابزار اصلی پژوهش پرسشنامه محقق ساخته شامل چهار متغیر اصلی مدیریتی، عملکردی، زمینه ای و پرخاشگری بود (64 سؤال) بود. ساخت پرسشنامه براساس مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه با متخصصان صورت گرفت. روایی آن نیز از طریق نظر متخصصان (12 نفر) و تحلیل عاملی (شاخص برازش) و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ (0/91) مطلوب ارزیابی شد. به منظور تحلیل یافته ها از آزمون فریدمن (نرم افزار SPSS)، مدل سازی معادلات ساختاری (نرم افزار Amos) و تحلیل مفهومی (الگو سیستمی) استفاده شد. تحلیل مسیر روابط بین متغیرها نشان داد که رویه مدیریتی به ترتیب با ضرایب 0/74، 0/66 و 0/55 بر رویه عملکردی، رویه زمینه ای و بروز پرخاشگری اثر معنا داری دارد. همچنین اثر رویه زمینه ای بر رویه عملکرد و بروز پرخاشگری به ترتیب با ضرایب 0/88 و 0/71 معنا دار به دست آمد. با توجه به یافته ها، پیشنهاد می شود سیستم های کنترل پرخاشگری تماشاگران در رویدادهای فوتبال نسبت به زمینه های رفتاری توجه پیامدنگر، به زمینه عملکردی توجه فرایندنگر و به زمینه مدیریتی توجه پیشایندنگر داشته باشند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی وضعیت پرداختن به الگوهای ورزشی در تفریحات خانوادگی بود که الگوهای مصرفی براساس درآمد، تعداد اعضا، درون و بیرون شهری و سبک مشارکتی و غیرمشارکتی مورد تحلیل قرار گرفت. روش تحقیق از نوع توصیفی- کیفی استفاده شد. جامعه آماری شامل خانواده های شهروند رشت بود که به تفریحات ورزشی خانوادگی در داخل و بیرون شهر می پردازند. نمونه آماری به دلیل زمینه و هدف پژوهش به صورت هدفمند و در دسترس شامل 100 خانواده بود. روش تحقیق از نوع توصیفی و کیفی بود. ابزار پژوهش به صورت مصاحبه بر اساس سؤالات طراحی شده (15 سوال باز پاسخ) و سپس تنظیم اطلاعات دریافتی در چک لیست ها بود. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین زمان فراغت ورزشی خانوادگی 33/37 ساعت در ماه می باشد، خانواده های با جمعیت متوسط (4 یا 5 نفر) و سطح در آمد 3-5 میلیون بیش ترین تفریح ورزشی را دارند، فراغت ورزشی خانوادگی بیشتر به صورت سبک غیرمشارکتی می باشد (19/86)، الگوهای والیبال و کوهنوردی بیش ترین زمان خانوادگی در بین الگوهای دیگر داشتند (6/2 و 5/8). تفریحات درون شهری بیشتر از برون شهری بود. به صورت تقریبی با افزایش تعداد اعضای خانواده و سطح درآمد تفریحات درون شهری کاهش و برون شهری افزایش داشت و به عکس. به نظر می رسد جذابیت الگوهای تفریحی ورزشی، ماهیتاً گروهی انجام دادن آن ها، سطح درآمد و تعداد اعضای خانواده، پیدا کردن خانواده های هم وزن، امکانات و وضعیت دسترسی به آن ها عوامل اصلی تعیین کننده زمان خانوادگی در پرداختن به فراغت ورزشی باشد.

هدف از این پژوهش ، بررسی مؤلفه های روش شناسی در مقالات مدیریت ورزشی کشور بود. تحقیق از نوع مطالعات سنجش کمی و به صورت کتاب سنجی است. نمونه آماری برابر با جامعه آماری انتخاب شد و شامل تمامی مقالات مدیریت ورزشی نشریات داخلی تا پایان سال 1391 است (845n=). مقالات از پایگاه های نمایه گذاری نشریات جمع آوری گردید و با استفاده از چک لیست های بازنویسی شده از مطالعات پیشین و مورد تأیید متخصصان ، استخراج و کد گذاری شدند. مؤلفه های انتخابی از هم تفکیک و دسته بندی شدند و به صورت جداول توزیعی دوبعدی تحلیل و مقایسه گردیدند. نتایج نشان داد که افزایش یا جهش کمی در تولیدات نشریات تأثیری بر میزان استفاده بسیاری از مؤلفه های روش شناختی نگذاشته است. همچنین اکثر مقالات دارای روش شناسی نوین در نشریات باسابقه و قدیمی چاپ شده اند. جنبه کمی تحقیقات بیشتر از جنبه کیفی بود. ضمنا به ترتیب از روش های توصیفی، تحلیلی، همبستگی ، پیمایشی و میدانی بیشترین استفاده شده است و نیز فقط تعداد بسیار اندکی از مقالات از روش های مرسوم در مطالعات مدیریتی و سازمانی در ورزش استفاده کرده اند. اکثر مطالعات به روش های تصادفی یا تمام شمار نمونه گیری شده اند، بنابراین هدف تعمیم پذیری به جامعه بیشتر از رویکرد مبتنی بر مدل یا فرضیه آزمایی و نظریه سازی مورد توجه قرار گرفته است. ضمنا 68 درصد ابزارهای پژوهش استفاده شده پرسش نامه بود، در حالی که ابزارهای مرسومی مانند داده های ثانویه و مشاهده فقط در چند مورد استفاده شده اند. با توجه به اینکه بسیاری از روش های مرسوم در مطالعات سازمانی و مدیریتی کاربرد قابل توجهی در مطالعات مدیریت ورزشی کشور نداشته اند، پیشنهاد می شود لزوماً رویکردهای تحقیقی متناسب با مطالعات روز مدیریت ورزشی تعدیل شود.

هدف از این پژوهش تحلیل تعامل و همکاری بین محیط آکادمیک و بخش های اجرایی ورزش کشور براساس تحلیل اسناد مربوط به همکاری این دو محیط بود. این پژوهش از نوع مطالعات تحلیل اسناد و به صورت گذشته نگر است. در این پژوهش به صورت هدفمند و دردسترس اسناد، آئین نامه ها چارت های سازمانی، مصاحبه ها، منابع آرشیو و گزارش عملکرد سازمان های ورزشی و نهادی علمی و دانشگاهی و همکاری بین این دو نهاد مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج در سه بخش جمع بندی نظر کارشناسان در منابع آرشیو، همخوانی آئین نامه، چارت سازمانی و گزارش عملکرد سازمان ها برای تعامل و گزارش 5 ساله ادارات تربیت بدنی دانشگاه ها ورزشی تحلیل شد. علاوه براین الگوی ساختاری فعلی و مطلوب جهت تعامل این دو محیط ارائه شد. نتایج نشان داد دیدگاه صاحب نظران حوزه رسانه، اساتید و مدیران مراکز علمی ورزشی در مقایسه با مدیران بخش اجرایی همگرایی بیشتری دارد. یافته ها حاکی از این بود که متناسب با اهداف تعیین شده در آئین نامه ها، واحد مناسبی در چارت های سازمانی جهت تعامل با محیط مقابل تدوین نشده و گزارش عملکردها نیز انطباق مناسبی با وظایف پست های سازمانی این مراکز نداشتند. گزارش عملکرد ادارات تربیت بدنی دانشگاه ها در ارتباط با همکاری با بخش ورزش نشان داد که کلاس مربیگری، طرح تحقیقاتی، سمینار و همایش، کارگاه آموزشی، مربیان و هیات علمی های شاغل در دو بخش، کارورزی- کار آفرینی و نشر به عنوان مهم ترین زمینه های همکاری بین این دو محیط، حجم نسبتا بالایی داشته اند اما احتمالا کیفیت آن ها مناسب نیست. به طور کلی نتایج حاکی از عدم تعامل مناسب بین محیط آکادمیک و بخش اجرایی ورزش کشور به دلایلی متعدد ساختاری و برنامه ای دارد. به نظر می رسد باید با خصوصی سازی در بخش دانشگاه و ورزش، تدوین قوانین مدون مبنی بر همکاری دو نهاد، اجرای طرح و سمینارهای تحقیقاتی مشترک و کارورزی زمینه برای تعامل هرچه بهتر این دو نهاد مهیا شود.

هدف از این تحقیق بررسی عوامل انگیزشی- بهداشتی معلمان تربیت بدنی بر اساس نظریه هرزبرگ بود که با روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری را کلیه معلمان تربیت بدنی استان کرمانشاه تشکیل می دادند. نمونه تحقیق 278 معلم تربیت بدنی درنظر گرفته شد. برای نمونه گیری از روش خوشه ای چند مرحله ای استفاده شد. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه دموگرافیکی و پرسشنامه عوامل انگیزشی- بهداشتی دانت و همکاران (1996) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و همچنین از آمار استنباطی شامل آزمون کالموگروف- اسمیرنف؛ آزمون t مستقل و آزمون همبستگی کندال استفاده شد. نتایج نشان داد که که تفاوت معنی داری بین عوامل بهداشتی معلمان مرد و زن تربیت بدنی وجود دارد (05/0>p)؛ اما بین عوامل انگیزشی معلمان مرد و زن تربیت بدنی تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0<p). همچنین عوامل بهداشتی با جنسیت (447/0r=) و وضعیت تأهل (409/0r=) رابطه مثبت و معنی داری داشت؛ اما عوامل انگیزشی با ویژگی های دموگرافیکی نمونه های تحقیق رابطه معنی داری را نشان نداد (05/0<p).