درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف شناسایی شناسایی عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی با تاکید بر همزیستی اجتماعی جوانان اجرا گردید. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن به صورت تحلیل مضامین انجام گردید. جامعه آماری در بخش کیفی شامل افراد آگاه به موضوع پژوهش بودند که برحسب انتخاب هدفمند، تعداد 20 نفر به عنوان نمونه مشخص گردیدند. همچنین جامعه آماری در بخش کمی پژوهش شامل کلیه گردشگران شهر بندرعباس بودند که از امکانات گردشگری ساحلی این شهر استفاده را داشته اند. با توجه به نامشخص بودن تعداد حجم جامعه و بر اساس روش حجم نمونه کوکران در شرایط نامشخص بودن حجم جامعه؛ تعداد 384 نفر با توجه به روش نمونه گیری دردسترس به عنوان نمونه تحقیق مشخص شدند. درنهایت پس از پخش و جمع آوری پرسشنامه های تحقیق؛ تعداد 370 پرسشنامه مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های نیمه ساختارمند و پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری و روش معادلات ساختاری استفاده گردید. تمامی روند تجزیه و تحلیل داده ها در نرم افزارهای اس پی اس اس، پی ال اس و مکس کیو دی ای انجام گرفت. نتایج نشان داد که عوامل شناسایی شده شامل تعالی مدیریتی، تعاملات اجتماعی، نهادینه سازی، بازیابی مخاطب و بهبود محتوا بود. نتایج همچنین نشان داد که نهادینه سازی (934/0=تأثیر) و بازیابی مخاطب (917/0=تأثیر) بیشترین اهمیت را دارا می باشد. این مساله نشان می دهد که در جهت بهبود بهبود مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی مبتنی بر استانداردسازی همزیستی اجتماعی جوانان می بایستی به عواملی از جمله نهادینه-سازی و بازیابی مخاطب توجه جدی نمود.

هدف از تحقیق حاضر، ارایه مدل سوت زدن سازمانی در سازمان های ورزشی به منظور کاهش تخلفات بود. روش تحقیق حاضر، با رویکرد کیفی به روش داده بنیاد (مدل ساختاریافته اشتراوس و کوربین) است که ازنظر هدف کاربردی و ازنظر جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، شامل خبرگان آشنا با ابعاد و مؤلفه ها و معیارهای سوت زدن سازمانی است که شامل پژوهشگران اساتید دانشگاهی (حداقل دو پژوهش در زمینه اخلاق سازمانی، سوت زدن سازمانی، افشاگری سازمانی و سایر متغیرهای مرتبط) و مدیران حال حاضر و سابق سازمان های ورزشی (باسابقه مدیریتی بیش از 5 سال) می باشد که به روش نمونه گیری هدفمند یا نظری انتخاب شده اند (21 نفر). تجزیه وتحلیل داده ها جهت کدگذاری باز، محوری و گزینشی از رویکرد کیفی گراندد تئوری (تئوری زمینه ای) استفاده شد و با تحلیل مصاحبه ها، کدگذاری باز انجام گرفت. بر اساس کدهای باز شناسایی شده، کدهای محوری شکل گرفتند و به کمک کدگذاری انتخابی مدل نظری توسعه پیدا کرد، سپس مدل پارادایمی با نظر خبرگان مورد تأیید قرار گرفت. الگوی سوت زدن سازمانی در سازمان های ورزشی به منظور کاهش تخلفات، متأثر از شرایط علی (سازمانی، فردی، شغلی، ارتباطی، ماهیت تخلف و سبک رهبری) و با در نظر گرفتن راهبردهای استخراجی (مدیریتی و بازدارنده) که متأثر از شرایط زمینه ای (ساختار سازمانی، قوانین و مقررات و زیرساخت ها و امکانات) و شرایط مداخله گر (محیطی و ترس از عواقب سوت زدن) می باشد، می تواند منجر به پیامدهایی جهت دستیابی به اهداف سازمان های ورزشی گردد.

مهاجرت ورزشکاران یکی از چالش های مهم کشورهای درحال توسعه، ازجمله ایران، است که تحت تأثیر عوامل پیچیده اقتصادی، اجتماعی و ورزشی قرار دارد. این پدیده نه تنها بر فرد ورزشکار بلکه بر ورزش ملی و هویت فرهنگی نیز تأثیر می گذارد. هدف این تحقیق شناسایی عوامل کلیدی مؤثر بر مهاجرت ورزشکاران ایرانی و گونه شناسی این مهاجرت ها است. این مطالعه با استفاده از رویکرد کیفی و تحلیل مضمونی انجام شد و داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 33 ورزشکار ایرانی از رشته های مختلف گردآوری شد. نتایج تحقیق نشان داد که دو عامل اصلی در تصمیم مهاجرتی ورزشکاران ایرانی عبارت اند از: الف) شبکه روابط اجتماعی و ب) ادراک ناپایداری اجتماعی-اقتصادی. از تلاقی این دو عامل پنج گونه مهاجرت شناسایی شد که عبارت اند از: مهاجرت موقتی، مهاجرت وابستگی-ارتباطات فرهنگی، مهاجرت برای توسعه مسیر شغلی، مهاجرت ناشی از مشکلات معیشتی، و مهاجرت به قصد پناهندگی. نتایج نشان می دهد که برای مدیریت این پدیده، نیاز به سیاست گذاری های حمایتی، بهبود شرایط اقتصادی و ایجاد فرصت های حرفه ای است. این تحقیق می تواند به مدیران ورزشی و سیاست گذاران در طراحی راهکارهای مؤثر کمک کند.

هدف از این پژوهش بررسی ضرورت ایجاد حکمرانی خوب ورزشی مبتنی بر رویکرد تحلیل مضمون بود. این پژوهش از نظر نوع داده کیفی، روش تحلیل مضمون و رویه کینگ و هاروکز انجام شده است. ازاین رو جامعه مورد بررسی پژوهش مقالات چاپ شده معتبر داخلی و خارجی بوده است که در مجلات علمی و همایش های معتبر داخلی و خارجی چاپ شده اند واحد تحلیل باتوجه به مقیاس دقت، اصالت و نو بودن پژوهش ها ۱۸ مقاله انتخاب شدند. به منظور تحلیل داده ها از نرم افزار تحلیل کیفی مکس کیودا استفاده شده است. بر اساس تحلیل های صورت گرفته ۳۷ کد حاصل شد که در قالب چهار کد تفسیری فرصت های استفاده از حکمرانی خوب ورزشی، تهدیدهای عدم استفاده از حکمرانی خوب ورزشی، نقاط قوت استفاده از حکمرانی خوب ورزشی، نقاط ضعف عدم استفاده از حکمرانی خوب ورزشی سازمان دهی شدند. با توجه به نتایج به دست آمده پیشنهاد می گردد متولیان امر ورزش جهت اجرای حکمرانی خوب ورزشی تعریف شاخص های دقیق ارزیابی مخصوص هر ارگان را انجام دهند، به طراحی مدل های کارآمد بر اساس شرایط داخلی و خارجی سازمان، بپردازند و نظارت بر نهادهای ورزشی را تقویت نمایند. پیشنهاد می شود سیاست گذاران و مدیران ورزشی با بهره گیری از مدل های موفق جهانی، چارچوبی شفاف و نظام مند برای حکمرانی در ورزش تدوین کنند تا به بهبود عملکرد سازمان های ورزشی و افزایش کارآمدی آن ها کمک شود.

تدوین برنامه و ساختار درخصوص درآمدزایی پایدار یکی از اصول اساسی موفقیت در ورزش است. حامیان نیز از مهم ترین ارکان رشد و توسعه ورزش در همه ابعاد هستند؛ ازاین رو پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل درآمدهای پایدار اداره کل تربیت بدنی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تدوین شد و با استفاده از طرح نظام مند نظریه داده بنیاد با روش گلیزر انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی بود. شرکت کنندگان در پژوهش، متخصصان مدیریت ورزشی، مسئولان اداره کل تربیت بدنی وزارت علوم، متخصصان بازاریابی ورزشی، مسئولان و مدیران سابق و همه افراد دخیل و خبره در حوزه حمایت مالی بودند که دوازده نفر از میان آن ها به صورت نمونه گیری هدفمند برای مصاحبه عمیق انتخاب شدند و مصاحبه ها تا مرحله اشباع ادامه یافت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری باز و نظری استفاده شد. تعداد 111 گزاره مفهومی اولیه با دوازده مقوله در قالب مدل تحقیق شناسایی شدند. راهبردهای حاصل از مدل تحقیق نشان داد، توسعه جذب حامیان مالی، بهبود قوانین برای حامیان مالی، نقش ترویجی و حمایتی رسانه از حامی مالی ورزش دانشجویی، فراهم کردن بستر برای لازم به منظور جذب سرمایه گذار و اعطای تسهیلات به سرمایه گذار می تواند باعث جذب حامیان مالی در رویدادهای ورزشی دانشجویی شود؛ بنابراین ضرورت دارد برای درآمدزایی پایدار اداره کل، موانع و عوامل اثرگذار در این مدل مدنظر قرار گیرد.

هدف کلی این پژوهش شناسایی مزایای محیط فیجیتال در آموزش رشته علوم ورزشی بود. این پژوهش کیفی و اکتشافی با استفاده از روش تحلیل تماتیک انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش متشکل از اعضای هیئت علمی متخصص با تجربه آموزشی، پژوهشی و اجرایی در زمینه آموزش و فناوری های نوظهور در ورزش بود. با توجه به ماهیت پژوهش، با دوازده نفر به عنوان شرکت کننده و به صورت هدفمند تا رسیدن به مرحله اشباع نظری مصاحبه شد. ابزار به کاررفته در فرایند تحقیق، مصاحبه نیمه ساختارمند بود. از روش توافق درون موضوعی برای اطمینان از پایایی یافته ها استفاده شد. از معیارهای باورپذیری، اطمینان پذیری، انتقال پذیری و تأییدپذیری، به منظور ارجاع به ارزیابی کیفیت نتایج استفاده شد. تحلیل تماتیک داده ها با روش برون و کلارک (2006) به استخراج 70 کد، 10 تم فرعی و چهار تمِ اصلی منجر شد. یافته ها نشان داد، مزایای محیط فیجیتال در آموزش علوم ورزشی شامل «بهبود عملکرد»، «ارتقای آموزش»، «کیفیت خدمات» و «تنوع و خلاقیت» است. با توجه به ماهیت رشته علوم ورزشی و ترکیب دروس تئوری با دروس عملی، دنبال کردن آموزش در فضای صرفاً مجازی نمی تواند پاسخگوی نیازهای آموزشی دانشجویان باشد؛ ازاین رو استفاده از محیط فیجیتال تا حدود زیادی می تواند دغدغه مدرسان حوزه علوم ورزشی را در رابطه با تقویت مهارت دانشجویان، ارائه خدمات مطلوب و ایجاد خلاقیت در فرایند آموزش مجازی برطرف کند و به پوشش برخی از نقاط ضعف آموزش صرفاً مجازی در تدریس دروس عملی کمک کند.

این پژوهش با هدف ارائه الگوی سیاست گذاری توسعه فرهنگی در ورزش ایران انجام شد. پژوهش حاضر دارای رویکردی کیفی، اکتشافی و استقرایی بود که از روش نظریه داده بنیاد به عنوان روش پژوهش استفاده شد. روش گردآوری داده ها مبتنی بر مبانی نظری مرتبط، مطالعه اسناد بالادستی و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته براساس نظام نامه فرهنگی ورزش کشور، مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی (1395) بود. مشارکت کنندگان در تحقیق، 10 نفر از خبرگان موضوع بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. نتایج نشان داد، 113 مفهوم در قالب 23 مقوله در رهیافت توسعه فرهنگی در ورزش تأثیرگذارند که از این میان چهار مقوله شرایط زمینه ای، چهار مقوله شرایط علی، چهار مقوله شرایط مداخله گر، شش مقوله راهبرد و پنج مقوله به عنوان پیامد استخراج شدند. یافته های این پژوهش به مدیران ارشد، مسئولان اجرایی و سازمان های مرتبط با فرایند سیاست گذاری توسعه فرهنگی در ورزش کشور کمک خواهد کرد تا بتوانند در راستای اجرای هر چه بهتر طرح ها و برنامه های فرهنگی تلاش کنند.

هدف از این تحقیق بررسی ابعاد مختلف برنامه درسی پنهان در کلاس های تربیت بدنی دوره متوسطه جهت مدیریت بهینه آنها بود. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر داده ها کیفی بود که به روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت کنندگان تحقیق ٢٠ نفر از کارشناسان، اساتید و معلمان درس تربیت بدنی استان یزد بودند. ابزار تحقیق مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. از استراتژی های مثلث سازی، توصیف غنی، و دوستان منتقد برای اعتباربخشی به فرایند تحقیق استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد ابعاد اصلی برنامه درسی پنهان، شامل سه مضمون اصلی فرصت های یادگیری پنهان، چالش های برنامه درسی پنهان و راهکارهای عملیاتی برای مدیریت برنامه درسی پنهان است. در محور اول فرصت های یادگیری از برنامه درسی پنهان در سه بعد ١- مهارت های زندگی ٢- اخلاقی-فرهنگی و ٣- حرفه ای-تخصصی سازماندهی شدند. در محور دوم، چالش های برنامه درسی پنهان در چهار بعد ١- فردی و خانوادگی ٢- الگوپذیری ٣- شکاف طبقاتی و ٤- تهدیدات اجتماعی قرار گرفتند. نهایتاً در محور سوم شش راهبرد شامل ١- آموزش و توانمندسازی خانواده ٢- آموزش و توانمندسازی معلمان تربیت بدنی ٣- مدیریت بهینه کلاس درس، ٤- نقش الگویی معلم تربیت بدنی، ٥- نقش ارتباطی معلم تربیت بدنی ٦- طراحی فرصت های تربیتی موثر سازماندهی شدند. در مجموع وجوه مثبت برنامه درسی پنهان باید مورد توجه برنامه ریزان درسی و معلمان تربیت بدنی قرار بگیرد تا در جهت توسعه ابعاد مختلف تربیتی دانش آموزان استفاده شود و وجوه منفی باید با مدیریت بهینه کلاس درس توسط معلم، راهبری شود.

این پژوهش باهدف طراحی مدل افزایش امید به زندگی فعال شهروندان مبتنی برفعالیت بدنی با رویکرد معادلات ساختاری انجام شده است. روش پژوهش ازنوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری مدیران وکارشناسان سازمان ورزش شهرداری، هیات های ورزش همگانی وادارات ورزش وجوانان ومربیان ورزش همگانی کلانشهرتهران بودند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت آزمون مدل به روش هدفمند و دردسترس انتخاب ونظرخواهی گردید(122نفر). ابزارپژوهش، پرسشنامه محقق ساخته ای بودکه براساس مطالعه همزمان کتابخانه ای ومصاحبه اکتشافی با 16نفر تنظیم گردید وبرای ارزیابی روایی محتوایی ازمتخصص علمی واجرایی نظرخواهی شد. سپس پایایی ترکیبی و روایی سازه درمرحله نهایی با استفاده از نرم افزار پی.ال.اس بررسی وتایید شد. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که ظرفیت سازی اکوسیستم شهری، کارآمدسازی سیستم توسعه سلامت و ورزش شهری، گرایش شهروندان به زندگی فعال، توزیع مناسب فرصت های زندگی فعال و ترویج فعالیت -بدنی شهروندی به صورت معنی داری نقش تبیین کننده ای در امید به زندگی فعال دارند. نتایج تحلیل مسیر هم نشان داد که روابط بین این مولفه ها از متغیرهای مستقل به سمت متغیرهای وابسته مثبت و معنی دار است و مدل مفهومی برازش مطلوبی دارد. براساس یافته های پژوهش می توان گفت که برای افزایش امیدبه زندگی درشهروندان تهرانی ازطریق فعالیت بدنی و ورزش باید برنامه ها وطرح های ورزشی متناسب با شرایط و اقتضای جامعه شهری تهران صورت بگیرد و درابتدا فضاهای شهری را برای فعالیت بدنی و ورزش عموم افرادجامعه مهیا نمود و سپس با رسانه ها و فضاهای اجتماعی ومجازی درخصوص فعالیت بدنی و اثرات آن برسلامت جسمانی و روانی، فرهنگ سازی مناسب را انجام داد.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل راهکارهای توسعه عملکرد استارتاپ های ورزشی با بهره گیری از شبکه-های اجتماعی بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی نظام مند انتخاب شد. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید و مدیران) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (18 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظامند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای با رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده شامل 6 مقوله و 26 کد باز بود. نتایج کدگذاری انتخابی نشان داد که عوامل مدیریتی بر محتوا، برندسازی، نیروی انسانی و ارتباطی تأثیرگذار است. نیروی انسانی بر ارتباطی و برند سازی و نهایتاً محتوا بر برندسازی تأثیرگذار است. بر اساس نتایج پژوهش می توان بیان نمود تا با کنترل آشفتگی بازار استارت اپ های ورزشی به واسطه ایجاد سیاست های رسانه ای و حمایتی از این حوزه؛ بستری جهت بهبود تنش ها و ابهامات موجود در این حوزه را فراهم نمود.

هدف این مطالعه ارائه مدل ساختاری تفسیری عوامل مؤثر بر برندسازی ورزشکاران تیم های ملی بود. روش این تحقیق آمیخته است. جامعه آماری این تحقیق را صاحب نظران (مشاوره برندسازی، مجری برندسازی، کارشناس برند سازی، استاد دانشگاه با تخصص بازاریابی ورزشی و برند) تشکیل می دادند. ملاک انتخاب صاحب نظران در بخش کیفی اشباع نظری بود و با روش نمونه گیری هدفمند و استراتژی گلوله برفی 19 نفر انتخاب شدند، سپس از افراد شناسایی شده در بخش کیفی برای تحلیل ساختاری-تفسیری در بخش کمی استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی ماتریس مربع 13×13 بود. برای اعتبار و قابلیت اطمینان به نتایج، از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، تأییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرآیند و توافق درون موضوعی دو کدگذار استفاده شد. تحلیل داده های کیفی با دو مرحله کدگذاری اولیه و کدگذاری متمرکز و تحلیل داده های کمی با روش مدل سازی ساختاری تفسیری و تحلیل میک مک انجام شد. یافته ها 13 عامل تعیین کننده مرتبط با برندسازی ورزشکاران تیم های ملی را نشان داد، براساس تحلیل ساختاری تفسیری ارتباط بین عوامل در 5 سطح دسته بندی شد و براساس آن یک مدل رابطه سلسله مراتبی ایجاد شد. این نتیجه نشان می دهد جذابیت رسانه ای به برندسازی شخصی ورزشکاران تیم های ملی ختم می شود و ورزشکاران مذکور قبل از رسیدن به این مرحله لازم است سطح جامعه پذیری خود را از طریق متغیرهای سطح پایین سلسله مراتب ارتقاء دهند.

در مسیر تکامل روزافزون حوزه روانشناسی ورزشی، این قلم بر آن است تا پیشرفت های شایان توجه حاصل شده در درک ابعاد روانشناختیِ عملکرد ورزشی را به تصویر کشد و در عین حال، چشم اندازهایی بدیع را برای پژوهش های آینده ترسیم نماید. انبوه پژوهش های متقن به خوبی گواه آن است که آمادگی ذهنی، همتراز با تمرینات بدنی، نقشی انکارناپذیر در دستیابی به عملکرد بهینه ایفا میکند و کثرت مطالعات، کارآمدیِ مداخلات روانشناختی را در سطوح گوناگونِ ورزشی و رقابتی به اثبات رسانده است. دستاوردهای نوینِ این عرصه به خوبی نمایانگر آن است که چگونه راهبردهای شناختی-رفتاری میتوانند دستاوردهای ورزشی را به شکلی چشمگیر ارتقا بخشند. تمرین های تجسمی که در آنها ورزشکاران به مرور ذهنیِ عملکردهای خود می پردازند، نویدبخش ارتقای مهارتها و نتایج رقابتی بوده اند. به همینسان، راهکارهای هدفگذاری در حفظ انگیزه و تمرکز در طول فصلهای طولانیِ تمرین نقشی مؤثر داشته اند. و شاید از همه مهمتر، کاربستِ مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی، ورزشکاران را در مدیریت فشارهای طاقت فرسای رقابت ها یاری رسانده و به آنان در حفظ تعادل عاطفی مدد رسانده است. دامنه تأثیر این اصول روانشناختی فراتر از بهبود عملکرد، مسائل حیاتیِ سلامت روان در جامعه ورزشی را نیز دربرمی گیرد. در حالی که روزگاری مشکلات روانی در فرهنگ ورزشی یا نادیده انگاشته میشد یا با نگرشی همراه با انگ مواجه بود، امروزه شاهد شیوعِ اضطراب، افسردگی و فرسودگی در میان ورزشکاران در تمامی سطوح هستیم. این بیداری جمعی به ایجاد ساختارهای حمایتیِ فراگیرتر و ادغام تدریجیِ متخصصان سلامت روان در سازمانهای ورزشی انجامیده است؛ هرچند هنوز فاصله قابل توجهی تا دسترس پذیریِ پایدار این منابع و همخوان سازیِ آنها با فرهنگ های متنوع باقی است. فناوری های نوین نیز افق های تازهای را در سنجش و مداخلات روانشناختیِ ورزشی گشوده اند. سامانه های بیوفیدبک این امکان را فراهم آورده اند تا واکنش های فیزیولوژیک به استرس در زمان واقعی زیر نظر گرفته شوند، و پلتفرم های واقعیت مجازی به ورزشکاران اجازه می دهند رویارویی با موقعیت های پرفشار را در فضاهای کنترل شده تمرین کنند. این ابزارهای فناورانه در ترکیب با روش های کلاسیکِ روانشناسی، ظرفیتی خیره کننده برای برنامه های آموزشیِ ذهنیِ شخصی سازی شده و کارآمد ایجاد کرده اند. در افق پیشِ رو، چندین حوزه کلیدی نیازمند توجه جمعیِ ما به عنوان پژوهشگر و متخصص است. ضرورتِ مطالعاتِ میان فرهنگی برای درک تجلیِ اصول روانشناختی در بسترهای اجتماعی و نظام های ارزشیِ گوناگون بیشازپیش احساس میشود. تدوینِ رویکردهای تحولیِ مادام العمر به پرورش ورزشکاران می تواند به همراهیِ بهترِ آنان در گذار به دنیای رقابت ها و خروج از آن بینجامد. افزون بر این، همکاری های میانرشتهای با حوزه هایی چون علوم اعصاب و داده پردازی، نویدبخش بینش هایی نوین در پیوند ذهن و بدن در عرصه عملکرد ورزشی است. با تأمل در این افق های پیشِ رو، به روشنی درمییابیم که روانشناسی ورزشی در آستانه نقطه ای عطف قرار دارد. این رشته از اثباتِ صرفِ اهمیتِ عوامل روانشناختی در ورزش فراتر رفته و اینک با چالشی ژرفتر روبه روست: چگونگیِ به کارگیریِ اثربخشِ این دانش در جمعیت ها و محیط های متنوع. این مهم نه تنها پژوهش های ژرفانگر، که گفتوگوهای خردمندانه برای پُر کردن شکافِ میانِ یافته های علمی و اجرای عملی را می طلبد. این باور راسخ را دارم که نشریاتِ ارجمندی چون این مجله، با انتشار پژوهش های کمّی و کیفیِ والا که هم مرزهای دانش را درمی نوردند و هم پایبندِ کاربستِ عملی هستند، نقشی بیبدیل در پیشبرد این مسیر ایفا خواهند کرد. با ادامه مسیرِ برجسته سازیِ پژوهش های نوآورانه و ترویجِ رویکردهای مبتنی بر شواهد، می توانیم اطمینان یابیم که روانشناسی ورزشی، توانِ خود را در ارتقای عملکرد ورزشی و غنا بخشیدن به تجربه ورزش برای همه کنشگرانِ این عرصه به کار خواهد بست.

هدف: هدف پژوهش حاضر، تحلیل محتوای پرونده های قضایی حوادث ورزشی استان آذربایجان شرقی طی سال های 1398 تا 1400 بود.روش شناسی: پژوهش حاض ر از نظر هدف کاربردی، از نظر روش پژوهش، تحلیل محتوای کمّی و از نظر راهبرد توصیفی می باشد. جامعه آماری پژوهش به صورت تمام شمار، 18 مورد پرونده حوادث ورزشی ثبت شده در مراجع قضایی استان بود که با استفاده از چک لیست کدگذاری محقق ساخته به تحلیل آن ها پرداخته شد. پایایی و روایی ابزار پژوهش بررسی و ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس 26، انجام شد.یافته ها: بر اساس یافته ها مشخص شد که ورزش های تیمی مخصوصاً فوتبال بیش ترین آسیب را در بین سایر رشته ها داشته است و مردان بالاترین حوادث و سوانح را نسبت به بانوان تجربه نموده اند. در بین مقصرین و عوامل بروز حوادث، بالاترین درصد مربوط به مسئولین اماکن ورزشی و پس از آن، ورزشکار آسیب دیده بود. همچنین طبق نتایج مشخص شد که کم ترین استفاده از بیمه های ورزشی در جامعه انجام می شود.نتیجه گیری: به منظور کاهش حوادث و سوانح ورزشی نیاز به ارتقای ایمنی در محیط های ورزشی، آموزش ایمنی و مسائل حقوق ورزش به کلیه عوامل (اعم از عوامل اجرایی، ورزشکار و خانواده آن ها) و همچنین توجه بیشتر به مسائل بیمه های ورزشی به منظور جبران خسارت ناشی از حوادث احساس می شود.

هدف از مطالعه بررسی تأثیر سه روش مختلف تمرین مقاومتی بر IGf-1 و هایپرتروفی ران و بازو در بدنسازان نیمه حرفه ای بود. این مطالعه کاربردی و نیمه تجربی دارای 3 گروه آزمایشی و پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری، بدنسازان مرد اهل کارثار با 3 سال سابقه (18 تا 23 سال) بودند که 36 نفر از آنها انتخاب و به روش تصادفی ساده به 3 گروه 12 نفره شامل:1. تمرین مقاومتی-پلایومتریک،2. تمرین مقاومتی-الاستیک و 3. گروه تمرین مقاومتی-کششی تقسیم شدند. در مطالعه حاضر، هر یک از 3 گروه فعال، برنامه های تمرینی خود را 3 جلسه در هفته به مدت 8 هفته با شدت 70 تا 85 درصد انجام دادند. متغیرهای تحقیق قبل و بعد از برنامه تمرینی اندازه گیری شدند. برای توزیع نرمال داده ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای بررسی معناداری درون گروهی و بین گروهی در پیش آزمون و پس آزمون از آزمون لوین و تحلیل کوواریانس استفاده شد. تمام عملیات آماری با استفاده از نرم افزار SPSS/22 انجام شد و سطح معنی داری آزمون ها p≥0.05 در نظر گرفته شد. یافته های تحقیق نشان داد که سطح IGF-1 در هر سه گروه تحقیق به طور معنی داری افزایش یافته است (P=0.001). توده عضلانی بازو در گروه تمرین مقاومتی-الاستیک و توده عضلانی ران در گروه تمرین مقاومتی-پلایومتریک به طور معنی داری افزایش یافته است (P=0.001). تمرینات مقاومتی پلایومتریک و الاستیک که به طور همزمان فشار بیشتری بر عضلات وارد می کنند، می توانند به عنوان یک روش تمرینی جدید برای جایگزینی تمرینات سنتی معرفی شوند.

مقدمه: اگرچه بینایی سیستم حسی غالب در ورزش است، اما بسیاری از موقعیت ها به یکپارچگی چندحسی نیاز دارند. شایان توجه است که تأثیر محرک های شنوایی با محرک های بینایی در ورزشکاران به طور جامع بررسی نشده است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی پردازش اطلاعات تک حسی و چندحسی بر تصمیم گیری تحت فشار است.روش پژوهش: تحقیق به صورت نیمه تجربی با جامعه آماری بازیکنان پسر نخبه بدمینتون انجام گرفت. از بین آنها 13 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. بازیکنان باید در مورد تکلیف تصمیم گیری فضایی بدمینتون، در چهار حالت (محرک بینایی، محرک شنوایی، محرک بینایی-شنوایی همسو و محرک بینایی-شنوایی ناهمسو) در دو شرایط عادی و تحت فشار، پاسخ صحیح می دادند. برای طراحی تکلیف و ارزیابی دقت تصمیم گیری از نرم افزار سایکوپای و برای تحلیل آماری، از واریانس اندازه گیری های مکرر (4×2) در سطح معنا داری 0/05 استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد دقت تصمیم گیری بازیکنان نخبه بدمینتون در حالت بینایی-شنوایی همسو (چندحسی) به طور معناداری بهتر از حالت های تک حسی بینایی و شنوایی به صورت مجزا، به ویژه در شرایط تحت فشار بود. همچنین دقت تصمیم گیری در حالت بینایی-شنوایی ناهمسو، نسبت به سه حالت دیگر، به طور معناداری کمتر بود.نتیجه گیری: می توان گفت یکپارچگی چندحسی (بینایی-شنوایی) نسبت به پردازش تک حسی (بینایی یا شنوایی) سبب بهبود عملکرد بیشتری در دقت تصمیم گیری بازیکنان نخبه بدمینتون می شود که بر اساس نظریه پردازش اطلاعات، قابل تبیین است. همچنین نتایج نشان داد تصمیم گیری در هر چهار حالت حسی در شرایط تحت فشار، بهتر از شرایط عادی بود، که می توان دلیل آن را به سطح بالای تجربه و مهارت ورزشکاران در شرایط تحت فشار نسبت داد. 

هدف از این تحقیق بررسی و شناسایی روشهای تامین منابع مالی سازمانهای ورزشی (مطالعه موردی: هیاتهای ورزشی استان تهران) بود. روش تحقیق از نوع توصیفی و پیمایشی بود. جامعه آماری شامل اعضا هیات رییسه هیئت های ورزشی، مدیران و کارشناسان اداره کل ورزش و جوانان تهران (150 نفر) بود. نمونه گیری به شکل تصادفی طبقه ای و به تعداد 112 نفر انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته که اعتبار آن مورد تایید قرار گرفت جمع آوری شد. جهت تحلیل داده ها پس از تعیین وضعیت نرمالیته بودن داده ها از آزمون های تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی، معادلات ساختاری و خی دو با نرم افزار اس پی اس اس و پی ال اس استفاده شد. نتایج نشان دهنده کفایت نمونه ها برای انجام تحلیل عاملی اکتشافی بود و شش عامل حامیان و سرمایه مشترک، درآمدهای اعتباری، هواداران و ذینفعان، ظرفیتهای مبتنی بر اماکن، محصولات و خدمات، ظرفیت های تبلیغی و رسانه ای و رویدادهای ورزشی به عنوان روشهای جذب منابع مالی شناسایی شد. از نظر وضع موجود، روش های استفاده از حامیان و دریافت اعتبارات از اداره کل ورزش و جوانان بیشترین فراوانی را داشتند. هیاتهای ورزشی در حال حاضر بر اساس شرایط رشته ورزشی خود از روشهای مختلفی جهت تامین منابع مالی استفاده می کنند که آشنایی با روشهای جدید مطرح شده در تحقیق پیشنهاد می شود.

این پژوهش با هدف ارائه مدلی برای توسعه دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر قابلیت های کمیته ملی المپیک انجام شده است. این پژوهش از نوع کیفی و با استفاده از روش رویکرد ترکیبی در نظریه داده بنیاد انجام شده است جامعه آماری پژوهش شامل مدیران ارشد کمیته ملی المپیک و اساتید مدیریت ورزشی صاحب نظر در حوزه دیپلماسی ورزشی بود. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با ۱۳ نفر از خبرگان جمع آوری شد و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده ها با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد و نرم افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۲ برای تحلیل داده ها استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد که توسعه دیپلماسی ورزشی در ایران شامل ۴ مقوله اصلی، ۲۶ مفهوم و ۱۴۵ گویه است. مقوله های اصلی شامل بهبود شرایط کشور، تقویت ارتباطات بین المللی، اهداف و سیاست ها، تعیین برنامه ها و استفاده از ظرفیت های ورزشی کشور می شوند. راهبردهای توسعه دیپلماسی ورزشی نیز شامل راهبردهای زیرساختی و مالی، استفاده از ابزارهای ارتباطی و راهبردهای مدیریتی است. پیامدهای توسعه دیپلماسی ورزشی شامل توسعه ورزش و زیرساخت های ورزشی کشور و پیامدهای مثبت ملی و بین المللی است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که دیپلماسی ورزشی می تواند به عنوان ابزاری مؤثر در توسعه روابط فرهنگی و اجتماعی بین کشورها عمل کند و به تقویت هویت فرهنگی و ملی کمک نماید.