مدیریت ورزشی

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، شناسایی موانع دوچرخه سواری بانوان از منظر فقه اسلامی و صاحب نظران حوزه ورزش بود. روش پژوهش: روش پژوهش کیفی بود که با راهبرد زمینه یابی- اکتشافی انجام شد. بدین منظور با 24 نفر از صاحب نظران به صورت هدفمند و با استفاده از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختارمند اشباع نظری حاصل شد. داده ها با استفاده از رویکرد اکتشافی از طریق فرایند شناسه گذاری و تحلیل آن با استفاده از نرم افزار کیفی مکس کیودی ای انجام شد. یافته ها: نتایج پژوهش در بخش موانع دوچرخه سواری از منظر فقه اسلامی شامل دو مقوله 1. احکام ثانویه که خود شامل دو مقوله فرعی (شرایط عرفی جامعه و فرهنگ جامعه) و 2. فقه که شامل مقوله فرعی (استفتائات فردی) بود. نتایج پژوهش از نظر متخصصان علوم ورزشی شش مفهوم بود (شامل عوامل کالبدی، امنیت، سازمانی، عوامل نرم افزاری، قوانین و آیین نامه، فرهنگی – اجتماعی). نتیجه گیری: نتایج پژوهش، حاکی از آن است که دوچرخه سواری بانوان از منظر اسلام و فقه فی نفسه مشکلی ندارد و با توجه به آثاری که به دنبال دارد، علما با عناوین ثانویه این استفتائات را برای دوچرخه سواری بانوان مطرح کرده اند. بنابراین پیشنهاد می شود پارک های مخصوص برای دوچرخه سواری بانوان و یا دوچرخه های کاوردار جهت پوشاندن حجم بدن بانوان طراحی شود. افزون بر این سازمان های ذی صلاح از جمله مجلس شورای اسلامی، شهرداری و وزارت ورزش و جوانان بودجه بندی لازم جهت احداث پارک ها و فضاهای مخصوص بانوان را لحاظ کنند. همچنین با تشکیل تیمی از مهندسان و کارشناسان فقه به طراحی و تولید دوچرخه هایی که دارای کاور هستند، بپردازند.

مقدمه: هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش خودکارامدی و موفقیت کارآفرینی بر خلق ارزش در کسب وکارهای ورزشی است. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی- پیمایشی است که به روش معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری شامل تمامی افرادی که برای شنا به استخرهای ورزشی تهران مراجعه کردند است، که بر اساس جدول مورگان 400 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها بر اساس پرسشنامه های استاندارد خلق ارزش (لارسون و همکاران، 2018)، موفقیت کارآفرینی (فیشر و همکاران، 2014) و خودکارامدی (سان و همکاران، 2021) است. یافته ها: نتایج نشان داد خودکارامدی بر خلق ارزش و موفقیت کارآفرینانه تأثیر مثبتی دارد. همچنین موفقیت کارآفرینانه بر خلق ارزش در کسب وکارهای ورزشی تأثیر مثبتی دارد. نتایج حاکی از آن است که خودکارامدی از طریق موفقیت کارآفرینانه بر خلق ارزش در کسب وکارهای ورزشی تأثیر مثبت بیشتری دارد. نتیجه گیری: توجه به متغیرهای مثبت خودکارامدی و موفقیت کارآفرینانه در کسب وکارهای ورزشی می تواند سبب بروز پاسخ های رفتاری مثبت و کاهش فشار روانی در آنها شود و در نتیجه خلق ارزش و نوآوری آنها بهبود یابد، زیرا این عوامل احساس مفید بودن و ارزشمندی را در آنها افزایش می دهد و از این طریق کار فعلی را بهتر انجام می دهند و خلق ارزش در کسب وکارهای ورزشی افزایش می یابد.

مقدمه: هدف پژوهش مدل سازی جامعه پذیری شهروندان عراقی از طریق ورزش همگانی بود. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، آمیخته بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل استادان رشته های مدیریت ورزشی و جامعه شناسی، مدیران و معاونان وزارت و ادارات جوانان و ورزش و کارشناسان آگاه به حوزه پژوهش در عراق بود که به شیوه نمونه گیری نظری انتخاب شدند (23 نفر)؛ در بخش کمی نیز شامل مشارکت کنندگان در برنامه های ورزش همگانی بود که مطابق با جدول کرجسی و مورگان 384 نفر از طریق روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار تحقیق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از روش های گراندد تئوری (شیوه گلیزری) و مدل سازی معادلات ساختاری صورت گرفت. روایی و پایایی از طریق روش قابلیت اعتماد (بخش کیفی) و تأیید خبرگان و آلفای کرونباخ (89/0) (بخش کمی) تأیید شد. یافته ها: بر اساس یافته های بخش کیفی از 362 کد اولیه، 49 مفهوم انتزاعی تر و 8 مقوله اصلی شناسایی شد، که در دو دسته کلی «عوامل مؤثر بر» و «پیامدهای حاصل از» جامعه پذیری شهروندان عراقی از طریق ورزش همگانی دسته بندی شدند و مدل نهایی پژوهش ترسیم شد. در بخش کمی نیز تمام اعداد معنا داری بزرگ تر از 96/1 داشتند و ضرایب استاندارد آنها بزرگ تر از 4/0 بود که نشان از برازش خوب مدل بود. نتیجه گیری: مدیران و مسئولان کشور عراق می بایست برنامه ریزی ها و اقدامات مناسبی را در خصوص جامعه پذیری شهروندان از طریق ورزش همگانی تدوین و اجرا کنند تا از پیامدهای مثبت آن در بخش های مختلف جامعه بهره مند شوند.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر شعف مشتریان باشگاه های ورزشی زنان بود. شعف مشتری تنها می تواند با فراتر رفتن از انتظارات عادی در عملکرد یک محصول یا در تحویل خدمات به دست آید، به عبارتی داشتن عملکرد عادی نمی تواند سبب شعف مشتریان شود و زمانی که این انتظارات در سطوح بالاتری از خواسته فرد برآورده شود، سبب شعف مشتریان و پیوند عاطفی طولانی تر با آنان می شود.   روش شناسی: روش پژوهش حاضر کیفی و رویکرد پژوهش به صورت استقرایی و با دیدگاه نظام مند استراوس و کوربین انجام شد. مشارکت کنندگان پژوهش شامل مربیان و ورزشکاران حرفه ای که به صورت منظم و به مدت حداقل پنج سال از باشگاه های ورزشی زنان استفاده می کنند و در این زمینه دارای تجربه زیسته کافی بودند. ملاک تعیین تعداد نمونه اشباع نظری یافته ها بود. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و در نهایت با 19 نفر مصاحبه انجام شد. در مجموع تعداد 73 کد باز، 17 کد محوری و 7 کد گزینشی شناسایی شدند و مجموع فراوانی ها برای همه طبقات 88 بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش کدگذاری در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی دیدگاه نظام مند استراوس و کوربین که دارای رویکرد استقرایی و پارادایم تفسیری است استفاده شد. به منظور دسته بندی داده های تحقیق از نرم افزار ان ویوو نسخه 10 استفاده شد.   یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که با توجه به مراحل کدگذاری، شرایط علی (امکانات و تجهیزات)، شرایط زمینه ای (تصویر باشگاه)، شرایط مداخله گر (تبعیض جنسیتی)، راهبردها (بودجه مطلوب) و پیامدها (سلامت جامعه)، به عنوان عوامل اصلی با توجه به ارجاعات و منابع انتخاب شدند. نتیجه گیری: امروزه مصرف کنندگان تنها بر اساس کیفیت عملکرد و منافع محصول قضاوت نمی کنند. آنها خواهان محصولات و فعالیت های بازاریابی هستند که با توجه به سبک زندگی احساسات و ذهن آنها را تحریک کند، یعنی در کنار معیارهای عقلایی معیارهای هیجانی و عاطفی را در برگیرد و با ارائه یک تجربه لذت بخش در قبل حین و بعد از خرید و ارضای خواسته ها و انتظارات مشتری موفقیت خود را می توان تضمین کرد.

مقدمه : گذار و تحولات ناشی از تغییرات در زندگی اجتناب ناپذیر و حتی پیش بینی ناپذیر است. تغییرات حرفه ای، جابه جایی، گرفتن پست، مهاجرت و ازدواج نمونه هایی از رویدادهای انتقالی اند. هر گذار با توجه به ادراک فرد از موقعیت می تواند به بحران، آرامش یا ترکیبی از هر دو تبدیل شود. روش پژوهش: هدف از تحقیق حاضر درک تجربه زیسته انتقال به دوران بازنشستگی بازیکنان فوتبال است که با روش کیفی و رویکرد پدیدارشناختی انجام گرفت. از طریق روش نمونه گیری هدفمند (در دسترس) با رویکرد حداکثر تغییرات بیشینه مشارکت کنندگان در این تحقیق انتخاب شدند (11=n). ابزار اصلی جمع آوری داده ها مصاحبه بود. مصاحبه ها به منظور انعطاف پذیری و امکان بازتاب مداوم تکراری، به شکل نیمه ساختاریافته بودند. یافته ها: بر این اساس نه دسته معانی فرعی شناسایی شدند که عبارت اند از: واکنش های اولیه، آونگ بین بازی کردن و بازنشستگی (بودن یا نبودن) (برزخ)، درک نهایی، نشانگان ضعف عملکرد، حذف ناگهانی و کنار گذاشته شدن ناگهانی، پاسخ های روانشناختی، رسیدن به نقطه ای از تحقق در مورد آینده، چالش مهم از دست دادن اجماع لیگ برتر و چهار عامل پشتیبان. نتیجه گیری: به صورت کلی می توان گفت که فرایند بازنشستگی در بازیکنان فوتبال با چالش های مختلفی همراه است و برای اینکه بتوان بازنشستگی مطلوبی داشت، باید برنامه ریزی قبلی داشت و از طرف دیگر بازیکنان باید بپذیرند که خروج از نقشی که سالیان سال با آن زندگی کرده اند و الآن باید از آن خارج شوند، نیازمند زمان است.  

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی کیفی و کمی عوامل اثرگذار بر توسعه ورزش معلولان عراق در بعد قهرمانی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش آمیخته از نوع اکتشافی بوده که در آن عوامل اثرگذار بر توسعه ورزش معلولان عراق در بعد قهرمانی با استفاده از مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته کشف شده و در قالب یک مدل مفهومی ارائه شده است. همچنین میزان اثر هریک از عوامل کشف شده بر توسعه ورزش قهرمانی معلولان این کشور با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری تعیین شد. یافته ها: بر اساس نتایج، تلاش برای تغییر نگرش جامعه ورزش عراق و همچنین فرهنگ سازی صحیح در جهت قبول و باور توانایی های معلولان در این کشور و عبور از تبعیض ها و نابرابری های جنسیتی در این حوزه، رعایت اصول شایسته سالاری در انتصابات ورزشی، بازسازی و توسعه زیرساخت های ورزش معلولان، اصلاح و تعدیل قوانین مرتبط، در کنار حمایت های سیاسی و مذهبی، و از جهتی دیگر، همراهی رسانه های مختلف در این کشور می تواند علی رغم تخریب بیشتر زیرساخت های ورزشی این کشور در طول جنگ های متعدد، به توسعه ورزش قهرمانی معلولان این کشور در حوزه ملی و بین المللی کمک کند. نتیجه گیری: بر این اساس به مسئولان ارشد ورزش معلولان عراق پیشنهاد می شود تا با توجه به مفاهیم و عوامل کشف شده در این پژوهش برای توسعه ورزش قهرمانی معلولان در این کشور تلاش کنند.

مقدمه: مشکلات و چالش هایی مرتبط با تبعیض نژادی و اجتماعی در صنعت ورزش، ممکن است به عنوان نمونه ای از «سبک مدیریت آپارتایدی» در ورزش حرفه ای ایران شناخته شوند. رویکردهای مدیریتی که می توانند تبعیض را تقویت کنند و تفاوت پذیری را افزایش دهند. از این رو پژوهش حاضر با هدف حکمرانی خوب در ورزش حرفه ای، سعی در ارائه مدل مقابله با سبک مدیریت آپارتایدی در باشگاه های ورزش حرفه ای ایران را دارد. روش پژوهش: این تحقیق، بر اساس رویکرد تحقیق کیفی اجرا شد. برای انجام این مطالعه کیفی از استراتژی نظریه داده بنیاد و رویکرد ساخت گرای چارمز استفاده شد. داده ها با استفاده از مصاحبه های عمیقِ نیمه استاندارد یا نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. مشارکت کنندگان در این تحقیق، 21 نفر از مدیران عامل باشگاه های حرفه ای (فعلی و قبلی ) و خبرگان و افراد کلیدی در سه حوزه جامعه شناسی، علوم سیاسی و صاحب نظران مدیریت ورزشی بودند. یافته ها: پس از حدود 370 جمله پیاده سازی شده از مصاحبه ها، بعد از حذف موارد تکراری و غیرمرتبط، 247 مفهوم اولیه و مقوله در کدگذاری اولیه توسط پژوهشگران شناسایی و نشانه گذاری شد؛ سپس در کدگذاری متمرکزشده، 58 کد به دست آمد و در نهایت در 13 کد محوری ارائه شد. نتیجه گیری: مدل حاضر بر اساس منظرهای حکمرانی مطلوب کسب شده و سه محور گفتمان برابری، رویکرد مبتنی بر حقوق بشر و انحلال مسئله تبعیض، یک سبک مدیریت جامع برای مقابله با آپارتاید در ورزش حرفه ای ایران، طراحی می کند. این سبک جامع مدیریتی، منجر به تشکیل کمیته های مستقل و جدیدی خواهد شد.

مقدمه: مدال آور بودن بی شک از اصلی ترین دستاوردهای شغلی یک ورزشکار است، این اتفاق برای کشوری که ورزشکار به آن تعلق دارد به دلیل دیده شدن در دنیا از طریق رسانه ها اتفاق می افتد، همچنین مدال ها باعث ایجاد غرور ملی می شود و فضای موفقیت را ایجاد می کند، بدین منظور هدف پژوهش حاضر طراحی مدل پارادایمی مدال آوری ورزشکاران (مطالعه موردی: استان مازندران) بود. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نظر هدف، تحقیق اکتشافی و از حیث جهت گیری تحقیق بنیادین است؛ برای ساخت مدل مفهومی پژوهش از روش نظریه داده بنیاد (گرند تئوری) به روش استراوس و کوربین استفاده شد. روش نمونه گیری هدفمند-گلوله برفی و با حجم نمونه 13 نفر شامل استادان مدیریت ورزشی، اعضای هیأت رئیسه هیأت های ورزشی، مربیان، ورزشکاران و کادر تیم های ورزشی به اشباع نظری رسید. یافته ها: یافته ها نشان داد که بر اساس نتایج تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه در قالب ابعاد پنج گانه شامل عوامل علی (7 مقوله)، عوامل زمینه ای (6 مقوله)، عوامل مداخله گر (7 مقوله)، راهبردها (6 مقوله) و پیامدها (7 مقوله) با دربرگیری 208 کد باز در امر تداوم مدال آوری ورزشکاران شناسایی شد. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود مسئولان ورزشی، با ارائه کانون های پرورش جوانان و کمپ های آموزشی به تسهیل مسیر استعدادیابی و ایجاد مسیری امن به پرورش ورزشکاران مستعد و افزایش تداوم مدال آوری در ورزشکاران کمک کنند.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر حضور خیّرین در حوزه ورزش و با رویکرد سنتزپژوهی انجام گرفت. روش پژوهش: در این پژوهش با رویکرد سنتزپژوهی 20 مورد از پژوهش های قبلی در مورد عوامل مؤثر حضور خیّرین در حوزه ورزش، پس از تعیین کلیدواژه ها و معیارهای ورود، با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی از بین پژوهش های انجام شده بین سال های 1390 تا 1402 (ش) و 2010 تا 2023 (م) طی فرایند شش گانه روبرتس تحلیل شدند. در مرحله اول، در حوزه موضوع پژوهش 768 مورد شناسایی و ثبت شد که با اعمال معیارهای موردنظر، 20 مورد به منظور تحلیل نهایی انتخاب شد. در مرحله بعد با استفاده از کدگذاری باز، کدهای باز استخراج و با استفاده از کدگذاری محوری، مقوله های مرتبط دسته بندی و طبقه بندی شدند. یافته ها: چهار طبقه اصلی 1. باورهای شخصی خیّرین، 2. اطلاع رسانی به خیّرین، 3. عوامل درون سازمانی و 4. عوامل برون سازمانی به عنوان عوامل مؤثر بر حضور خیّرین در حوزه ورزش، شناسایی شدند. نتایج نشان داد «آگاهی و توجیه خیّرین از اثرات فعالیت در حوزه ورزش» بیشترین فراوانی را دارد و به عنوان مهم ترین عامل شناسایی شد. پس از این کد، کدهای «حمایت دولت از خیّرین»، «ستفاده از رسانه ها و تبلیغات» و «تقدیر و تشکر از خیّرین» بیشترین فراوانی را داشتند. نتیجه گیری: بنابراین، سازمان های ورزشی به منظور جذب خیّرین می توانند با بهره گیری از ظرفیت رسانه ها و تبلیغات به اطلاع رسانی وسیع از نیاز ورزش به خیّرین و آگاهی و توجیه مردم و خیّرین از تأثیرات فعالیت در حوزه ورزش به آحاد جامعه بپردازند و از این طریق خیرین را به کمک در حوزه ورزش دعوت کنند. همچنین دولت با حمایت خود از خیّرین ورزشی و با ایجاد سهولت در روند قانونی همکاری خیّرین در حوزه ورزش می تواند به جذب خیّرین در حوزه ورزش کمک کند.

مقدمه: برنامه ریزی مناسب گذراندن اوقات فراغت به همراه خانواده که بر اساس فعالیت ورزشی طراحی شود، می تواند بسیاری از مشکلات فراغتی و ورزشی جامعه را برطرف کند. در همین زمینه پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش تحلیل مضمون بود که بر اساس نظر متخصصان انجام شد. جامعه آماری پژوهش متخصصان و کارشناسان اوقات فراغت و همچنین متخصصان مدیریت ورزشی بودند که 18 نفر از آنان با روش گلوله برفی و تا زمان رسیدن به اشباع نظری انتخاب و در مصاحبه شرکت داده شدند. ابزار اندازه گیری شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و داده ها با توجه به مراحل تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها: عوامل تأثیرگذار بر اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل عوامل شناختی، عوامل اعتقادی-فرهنگی، عوامل اقتصادی، عوامل مدیریتی، عوامل سوق دهنده، عوامل بازدارنده و عوامل اجتماعی؛ راهبردهای آن شامل راهبردهای اقتصادی، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای سیاستگذاری، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی و پیامدهای به کارگیری مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل توسعه اجتماعی، توسعه اقتصادی، توسعهورزشی، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه سلامتی بودند. نتیجه گیری: با پرداختن به عوامل تأثیرگذار و به کارگیری راهبردهای ارائه شده در این پژوهش در زمینه اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی می توان به توسعه پایدار در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، ورزشی، کیفیت زندگی و سلامتی دست یافت.