درخت حوزه‌های تخصصی

شورش به عنوان یکی از پدیده های موجود در فوتبال می بایستی به صورت جدی تری دنبال و بررسی گردد. تحقیق حاضر با هدف بررسی عوامل شناختی-رفتاری مؤثر بر شورش های بعد از بازی فوتبال طراحی و اجرا گردید. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، ازنظر شیوه گردآوری داده ها از نوع آمیخته بود. روش کیفی مورداستفاده در تحقیق حاضر از نوع تحلیل تم بود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل افراد آگاه به موضوع تحقیق بودند که با توجه به روش نمونه گیری هدفمند تعداد 12 نفر به عنوان نمونه تحقیق مشخص شدند. نمونه گیری در این تحقیق تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. جامعه آماری در بخش کمی شامل برخی تماشاگران حاضر در فوتبال لیگ برتر ایران بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های تحقیق حاضر از کدگذاری به صورت کدگذاری باز، محوری و انتخابی و همچنین روش معادلات ساختاری استفاده شد. کلیه روند تجزیه وتحلیل داده های تحقیق حاضر در نرم افزار MaxQda، SPSS و PLS انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر شامل مصاحبه؛ پرسشنامه محقق ساخته بود. مطابق با نتایج مشخص گردید که عوامل شناختی-رفتاری مؤثر بر شورش های بعد از بازی فوتبال شامل جنبه های نگرشی، شخصیتی و فردی (عوامل شناختی) و همچنین مسائل فرهنگی، محیطی و اجتماعی (عوامل رفتاری) می باشد. نتایج نشان داد که در میان عوامل شناسایی شده عامل فرهنگی با میزان تاثیر 919/0 مهمترین عامل مشخص گردید. بنابراین نتایج نشان دهنده این مساله می باشند که در جهت کاهش شورش های بعد از بازی فوتبال می بایستی سیاست گذاری جامع در جهت تحول فرهنگی انجام گردد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل نشاط اجتماعی در ورزش همگانی انجام شد. مواد و روش ها: در این پژوهش از روش کیفی برای شناسایی، تجمیع و چارچوب بندی ابعاد الگوی نشاط اجتماعی در ورزش همگانی استفاده شده است. بدین منظور 15 نفر از خبرگان و متخصصان دانشگاهی در حوزه مدیریت ورزشی و مدیران و دست اندرکاران ورزش همگانی کشور با رویکرد هدفمند و تکنیک گلوله برفی با درنظرگرفتن اشباع نظری مورد مصاحبه ژرف نیمه ساختارمند قرار گرفتند. تحلیل داده ها بر اساس تحلیل مضمون کراسول و کلارک (2017) صورت گرفت. یافته ها: پس از مکتوب کردن مصاحبه ها و استخراج کدها، 112 مضمون پایه شناسایی شد. سپس 112 مضمون پایه در قالب مضامین سازمان دهنده قرار گرفتند که 22 مضمون سازمان دهنده به دست آمد. سپس مضامین سازمان دهنده در قالب مضامین فراگیر طبقه بندی شدند و در نهایت 5 مضمون فراگیر شامل عوامل اجتماعی، اخلاقی، انگیزشی، فرهنگی و فردی شناسایی شدند. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود از مدل طراحی شده در برنامه ریزی های مربوط به مقوله نشاط اجتماعی در ورزش همگانی استفاده گردد.

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی روابط ساختاری بین رفتار عادلانه معلم تربیت بدنی با خودکارآمدی، شایستگی بدنی ادراک شده و مشارکت ورزشی دانش آموزان نوجوان طراحی شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران بودند. حجم نمونه شامل 384 نفر (192 پسر و 192 دختر با دامنه سنی 16 الی 18 سال) بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از مقیاس رفتار عادلانه معلمان، پرسشنامه خودکارآمدی برای کودکان، پرسشنامه خودتوصیفی بدنی و پرسشنامه مشارکت در کلاس تربیت بدنی برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش و از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری AMOS برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ارتباط مثبت و معنادار ساختاری بین خودکارآمدی (44/0=β)، شایستگی بدنی (39/0=β) و مشارکت ورزشی (25/0=β) با رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی وجود داشت. علاوه بر این، ارتباط مثبت و معناداری نیز بین خودکارآمدی (38/0=β) و شایستگی بدنی (30/0=β) با مشارکت ورزشی دانش آموزان مشاهده شد. همچنین، خودکارآمدی (16/0=β) و شایستگی بدنی (11/0=β) به طور معناداری رابطه بین رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی و مشارکت ورزشی را میانجی گری کردند. نتیجه گیری: معلمان تربیت بدنی با رفتارهای عدالت محور قوی، می توانند مشارکت دانش آموزان را در کلاس های تربیت بدنی افزایش دهند. لذا، ضروری است که معلمان تربیت بدنی به رفتارهای حمایتی و عدالت محور توجه کنند تا انگیزه و مشارکت ورزشی دانش آموزان را بهبود بخشند.

در این پژوهش به طراحی پارادایم کیفی عوامل سیاست ورزشی و ذینفعان موثر بر مسیر حرفه ای ورزشکاران معلول به عنوان الگو پرداخته شد. این تحقیق از نوع پژوهش های کیفی بود که از رویکرد تحلیل تماتیک در آن استفاده شد. جامعه آماری این تحقیق را رئیس کمیته ملی پارالمپیک، نایب رئیس، دبیر و اعضای هیئت رئیسه اجرایی کمیته ملی پارالمپیک و رئیس فدراسیون ورزش جانبازان و توان یابان، نایب رئیس و دبیر فدراسیون و نخبگان و متخصصان حوزه ورزش پارالمپیک تشکیل داد که تعداد آن ها 23 نفر بود. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی و تا رسیدن به اشباع نظری (تا 23 مصاحبه) ادامه یافت. عوامل سیاست ورزشی و ذینفعان موثر بر مسیر حرفه ای ورزشکاران معلول از 4 مقوله (استعدادیابی، حمایت ورزشی، حمایت مالی، دیدگاه راهبردی در ورزش پارالمپیک)، 8 مفهوم ثانویه و 127 مفهوم اولیه تشکیل شد. در بخش کمی نیز مدلسازی معادلات ساختاری مطلوب بودن برازش مدل آزمون شده را نشان داد. واژه های کلیدی: سیاست ورزشی، مسیر حرفه ای، ورزشکاران معلول

این پژوهش با هدف مقایسه بازی های سواد جسمانی با دو رویکرد هدایت شده از سوی معلم و هدایت شده از سوی همتایان بر رشد حرکتی و شایستگی حرکتی دانش آموزان ابتدایی انجام شد. پژوهش از نوع پژوهش های نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل در پایه های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی شهرستان همدان در سال تحصیلی 1402-1401 بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، 45 نفر براساس قلمرو پژوهش به عنوان نمونه انتخاب شدند و پس از اجرای پیش آزمون به روش تصادفی ساده به دو گروه مداخله و یک گروه کنترل تقسیم شدند. برای جمع آوری داده ها از آزمون برونیکس ازرتسکی (1987)، پرسشنامه خودادراکی هارتر (1989) و بازی های سواد جسمانی هدر گاردنر (2017) استفاده شد. گروه های مداخله به مدت چهار ماه، دو جلسه در هفته مطابق با روش آموزشی تمرین کردند؛ در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد و در پایان هفته شانزدهم از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه ارزیابی شد. نتایج نشان داد، میانگین گروه آزمایشی در دو متغیر رشد حرکتی (001/0=P)، شایستگی حرکتی (001/0=P) نسبت به گروه کنترل تفاوت معنا داری داشت. همچنین در شاخص رشد حرکتی، اثر رویکرد معلم محور بیشتر از همتایان محور و در شاخص شایستگی حرکتی، اثر رویکرد همتایان محور بیشتر از معلم محور بود؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت که برنامه بازی های سواد جسمانی مبتنی بر فعالیت ورزشی منجر به پیشرفت رشد و شایستگی حرکتی می شود و رویکرد متفاوت تدریس با نقش اطلاعات محور در مقابل انگیزش محور می تواند اثرات مختلفی در این زمینه داشته باشد.

سواد بدنی یک سفر پیش رونده است که در آن اجزای مختلف باهم تعامل تا مشارکت و لذت بردن مادام العمر از فعالیت بدنی را تسهیل کنند. هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین سطح فعالیت بدنی با سواد بدنی کودکان 8 تا 12 سال با توجه به مکان زندگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان شهر خرم آباد بود که تعداد 90 نفر (30 نفر مرکز شهر، 30 نفر حومه، 30 نفر روستا) به عنوان نمونه با انجام آزمون های سواد بدنی و تکمیل پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی در این پژوهش شرکت کردند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس چندمتغیره با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده گردید. نتایج نشان ارتباط مثبت و معنی داری بین فعالیت بدنی و سواد بدنی شرکت کنندگان وجود دارد (001/0 =P)، ازلحاظ میزان فعالیت بدنی و سطح سواد بدنی کودکان ساکن در روستا عملکرد بهتری نسبت به کودکان ساکن در مرکز و حومه شهر داشته اند (001/0 =P)، در زیر سازه دانش و درک کودکان ساکن در مرکز و حومه شهر نمرات بالاتری نسبت به کودکان روستا کسب کردند اما در سایر مؤلفه ها عملکرد کودکان ساکن روستا بهتر بود. ازلحاظ جنسیت تفاوت بین پسران و دختران در سواد بدنی کلی (001/0 =P)، فعالیت بدنی (001/0 =P)، شایستگی جسمانی (004/0 =P)، رفتار روزانه (001/0 =P)، معنی دار بود و پسران در این مؤلفه ها عملکرد بهتری داشته اند اما در مؤلفه انگیزش (481/0 =P) و دانش و درک (548/0 =P)، ازلحاظ جنسیتی تفاوتی یافت نشد.

زمینه و هدف: سالمندی با تضعیف پاسخ های آنژیوژنیک و اختلال در هموستاز عروقی همراه است و همین موضوع اهمیت بهره گیری از رویکردهای نوین مانند تمرین با محدودیت جریان خون را در بهبود عملکرد عروقی نشان می دهد. هدف از مطالعه حاضر، تعیین تأثیر 12 هفته تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون (BFR) بر عامل القای هایپوکسی-1 آلفا (HIF-1α)، عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و نیتریک اکساید (NO) در سالمندان بود. روش تحقیق: در کارآزمایی بالینی حاضر، ۴5 سالمند (میانگین سنی 15/4±4/62 سال) به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه مساوی (۱۵ نفره) تمرین با BFR (شدت 20 تا 30 درصد یک تکرار بیشینه)، تمرین مقاومتی (شدت 70 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه) و گروه کنترل تقسیم شدند. تمرینات به مدت 12 هفته، دو جلسه در هفته اجرا شد. نمونه های خونی پیش و پس از مداخله جمع آوری و سطوح سرمی HIF-1α و VEGF به روش الایزا و NO با روش گریس سنجش شدند. داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل کوواریانس و تعقیبی LSD در سطح معنی داری 05/0≥p تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: پس از 12 هفته مداخله، در گروه های تمرین مقاومتی و تمرین با BFR سطوح HIF-1α (به ترتیب 61 و ۸۷ درصد)، VEGF (به ترتیب 13و 15 درصد) و NO (16 درصد برای هر دو گروه) نسبت به پیش آزمون افزایش یافت و این تغییرات در مقایسه با گروه کنترل معنی دار بود (05/0>p). همچنین، سطح HIF-1α در گروه تمرین با BFR به طور معنی داری بیش از گروه تمرین مقاومتی بود (01/0=p). با این حال، تفاوت معنی داری بین شاخص های VEGF (08/0=p) و NO (16/0=p) در دو گروه تمرینی مشاهده نشد. نتیجه گیری: تمرین مقاومتی با و بدون BFR با افزایش سطوح شاخص های HIF-1α، VEGF و NO؛ موجب بهبود عملکرد اندوتلیال و بازسازی عروقی در سالمندان می شود و می تواند به عنوان رویکردی مؤثر در پیشگیری از اختلالات قلبی -عروقی مرتبط با سالمندی مطرح گردد.

هدف این مطالعه طراحی الگوی پیشران های موثر بر آینده ورزش کارگری در ایران بود. این تحقیق از نظرهدف توسعه ای - کاربردی و از لحاظ ماهیت، آمیخته (کیفی - کمی) با طرح ترکیبی اکتشافی – متوالی است. جامعه هدف پژوهش خبرگان آگاه به موضوع تحقیق بودند. جهت انجام مصاحبه های عمیق و جمع آوری داده های کیفی از تکنیک هدفمند تا مرحله اشباع نظری 17 نفر بعنوان نمونه انتخاب شدند و برای تکمیل پرسشنامه های محقق ساخته بخش کمی، نمونه ای به تعداد 5 نفر پیشنهاد شد. روایی داده های بخش کیفی پژوهش از طریق مشاهده مداوم و بازبینی توسط همکار تایید و پایایی داده ها با شیوه شاخص دوکدگذار 89% برآورد گردید. روایی داده های بخش کمی با بهره گیری از نسبت روایی محتوایی لاوشه80 % و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ 86 % تایید شد. از شیوه تحلیل تماتیک مبتنی بر مدل براون و کلارک (2006) پیشران های موثر بر آینده ورزش کارگری در ایران شناسایی و سپس مدل سازی با استفاده از تحلیل ساختاری – تفسیری (ISM) انجام شد. در یافته های پژوهش، 112 مفهوم اولیه درقالب 23 تم فرعی و 15 تم اصلی شناسایی شدند. این پیشران ها در هفت سطح مدل ساختاری – تفسیری متشکل از پیشران های نیازسنجی، ارتقای نظارت و ارتقای نوآوری در سطح اول قرار گرفتند که کمترین تاثیرگذاری برروی سایر پیشران ها داشتند و همچنین، پیشران های سیستم اطلاعاتی و توسعه تعاملات در سطح دوم و پیشران های تغییرنگرش، جایگاه اجتماعی، بسترهای اقتصادی و توجه رسانه ها در سطح سوم الگوی پژوهش قرار گرفتند. همچنین، پیشران های برنامه ریزی عملیاتی و منابع مالی در سطح چهارم و پیشران های مدیریت کارآمد و توسعه زیرساخت ها در سطح پنجم قرار گرفتند و در نهایت پیشران فرهنگ سازی در سطح ششم و برنامه ریزی راهبردی در سطح هفتم الگو قرار گرفتند. لذا باتوجه به نقش کارگران در توسعه و آبادانی کشور، مدیران باید با برنامه ریزی جامع و توسعه زیرساخت ها از همه ظرفیت های موجود برای ارتقای ورزش همگانی و حرفه ای در بین قشر کارگر استفاده نمایند.

فوتبال بانوان درحال گسترش است و توجه سرمایه گذاران را به خود جلب کرده است. از این رو هدف از انجام این تحقیق، طراحی مدل سرمایه گذاری در فوتبال بانوان ایران طراحی بود. این پژوهش کیفی با استفاده از راهبرد تحلیل داده بنیاد با رویکرد اشتراس و کوربین انجام شد. جامعه آماری شامل متخصصین و خبرگان حوزه ورزش بانوان، سیاست گذاران و مشاوران ورزشی بودند. نمونه گیری غیراحتمالی با حداکثر تنوع انجام گرفته و اندازه نمونه بر اساس اشباع نظری 13 نفر تعیین شد. داده ها از طریق مصاحبه های باز جمع آوری شده و روایی با استفاده از معیارهایی چون درگیری طولانی مدت و مقایسه مستمر سنجیده شد. پایایی داده ها با روش توافق درون موضوعی دو کدگذار و با مشارکت یک متخصص مدیریت ورزشی محاسبه شده و با نرخ 90 درصد، قابلیت اعتماد کدگذاری ها تأیید شد. یافته ها نشان می دهند که عوامل علی شامل انگیزه های مشارکتی و اهداف، به همراه عوامل زمینه ای مانند سیاست ها و برنامه ریزی، نقش بنیادینی در شکل گیری پدیده محوری یعنی سرمایه گذاری در فوتبال بانوان دارند. راهبردهایی چون حمایت رسانه ای و حمایت های تجاری به عنوان مکانیزم های تقویت کننده این سرمایه گذاری عمل می کنند، در حالی که عوامل مداخله گر مانند معضلات فرهنگی و زیرساختی می توانند به عنوان چالش هایی در این مسیر عمل نمایند. پیامدهای نهایی این سرمایه گذاری ها شامل تأثیرات گسترده ای در حوزه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و بین المللی است که می تواند جایگاه فوتبال بانوان ایران را در عرصه های داخلی و جهانی تقویت نماید. این تحقیق به درک عمیق تری از دینامیک های سرمایه گذاری درورزش بانوان کمک کرده و می تواند به عنوان یک مرجع برای تصمیم گیران و سیاست گذاران در این زمینه عمل نماید.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر شعف مشتریان باشگاه های ورزشی زنان بود. شعف مشتری تنها می تواند با فراتر رفتن از انتظارات عادی در عملکرد یک محصول یا در تحویل خدمات به دست آید، به عبارتی داشتن عملکرد عادی نمی تواند سبب شعف مشتریان شود و زمانی که این انتظارات در سطوح بالاتری از خواسته فرد برآورده شود، سبب شعف مشتریان و پیوند عاطفی طولانی تر با آنان می شود.   روش شناسی: روش پژوهش حاضر کیفی و رویکرد پژوهش به صورت استقرایی و با دیدگاه نظام مند استراوس و کوربین انجام شد. مشارکت کنندگان پژوهش شامل مربیان و ورزشکاران حرفه ای که به صورت منظم و به مدت حداقل پنج سال از باشگاه های ورزشی زنان استفاده می کنند و در این زمینه دارای تجربه زیسته کافی بودند. ملاک تعیین تعداد نمونه اشباع نظری یافته ها بود. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و در نهایت با 19 نفر مصاحبه انجام شد. در مجموع تعداد 73 کد باز، 17 کد محوری و 7 کد گزینشی شناسایی شدند و مجموع فراوانی ها برای همه طبقات 88 بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش کدگذاری در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی دیدگاه نظام مند استراوس و کوربین که دارای رویکرد استقرایی و پارادایم تفسیری است استفاده شد. به منظور دسته بندی داده های تحقیق از نرم افزار ان ویوو نسخه 10 استفاده شد.   یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که با توجه به مراحل کدگذاری، شرایط علی (امکانات و تجهیزات)، شرایط زمینه ای (تصویر باشگاه)، شرایط مداخله گر (تبعیض جنسیتی)، راهبردها (بودجه مطلوب) و پیامدها (سلامت جامعه)، به عنوان عوامل اصلی با توجه به ارجاعات و منابع انتخاب شدند. نتیجه گیری: امروزه مصرف کنندگان تنها بر اساس کیفیت عملکرد و منافع محصول قضاوت نمی کنند. آنها خواهان محصولات و فعالیت های بازاریابی هستند که با توجه به سبک زندگی احساسات و ذهن آنها را تحریک کند، یعنی در کنار معیارهای عقلایی معیارهای هیجانی و عاطفی را در برگیرد و با ارائه یک تجربه لذت بخش در قبل حین و بعد از خرید و ارضای خواسته ها و انتظارات مشتری موفقیت خود را می توان تضمین کرد.

مقدمه: مشکلات و چالش هایی مرتبط با تبعیض نژادی و اجتماعی در صنعت ورزش، ممکن است به عنوان نمونه ای از «سبک مدیریت آپارتایدی» در ورزش حرفه ای ایران شناخته شوند. رویکردهای مدیریتی که می توانند تبعیض را تقویت کنند و تفاوت پذیری را افزایش دهند. از این رو پژوهش حاضر با هدف حکمرانی خوب در ورزش حرفه ای، سعی در ارائه مدل مقابله با سبک مدیریت آپارتایدی در باشگاه های ورزش حرفه ای ایران را دارد. روش پژوهش: این تحقیق، بر اساس رویکرد تحقیق کیفی اجرا شد. برای انجام این مطالعه کیفی از استراتژی نظریه داده بنیاد و رویکرد ساخت گرای چارمز استفاده شد. داده ها با استفاده از مصاحبه های عمیقِ نیمه استاندارد یا نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. مشارکت کنندگان در این تحقیق، 21 نفر از مدیران عامل باشگاه های حرفه ای (فعلی و قبلی ) و خبرگان و افراد کلیدی در سه حوزه جامعه شناسی، علوم سیاسی و صاحب نظران مدیریت ورزشی بودند. یافته ها: پس از حدود 370 جمله پیاده سازی شده از مصاحبه ها، بعد از حذف موارد تکراری و غیرمرتبط، 247 مفهوم اولیه و مقوله در کدگذاری اولیه توسط پژوهشگران شناسایی و نشانه گذاری شد؛ سپس در کدگذاری متمرکزشده، 58 کد به دست آمد و در نهایت در 13 کد محوری ارائه شد. نتیجه گیری: مدل حاضر بر اساس منظرهای حکمرانی مطلوب کسب شده و سه محور گفتمان برابری، رویکرد مبتنی بر حقوق بشر و انحلال مسئله تبعیض، یک سبک مدیریت جامع برای مقابله با آپارتاید در ورزش حرفه ای ایران، طراحی می کند. این سبک جامع مدیریتی، منجر به تشکیل کمیته های مستقل و جدیدی خواهد شد.

مقدمه: برنامه ریزی مناسب گذراندن اوقات فراغت به همراه خانواده که بر اساس فعالیت ورزشی طراحی شود، می تواند بسیاری از مشکلات فراغتی و ورزشی جامعه را برطرف کند. در همین زمینه پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش تحلیل مضمون بود که بر اساس نظر متخصصان انجام شد. جامعه آماری پژوهش متخصصان و کارشناسان اوقات فراغت و همچنین متخصصان مدیریت ورزشی بودند که 18 نفر از آنان با روش گلوله برفی و تا زمان رسیدن به اشباع نظری انتخاب و در مصاحبه شرکت داده شدند. ابزار اندازه گیری شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و داده ها با توجه به مراحل تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها: عوامل تأثیرگذار بر اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل عوامل شناختی، عوامل اعتقادی-فرهنگی، عوامل اقتصادی، عوامل مدیریتی، عوامل سوق دهنده، عوامل بازدارنده و عوامل اجتماعی؛ راهبردهای آن شامل راهبردهای اقتصادی، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای سیاستگذاری، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی و پیامدهای به کارگیری مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل توسعه اجتماعی، توسعه اقتصادی، توسعهورزشی، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه سلامتی بودند. نتیجه گیری: با پرداختن به عوامل تأثیرگذار و به کارگیری راهبردهای ارائه شده در این پژوهش در زمینه اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی می توان به توسعه پایدار در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، ورزشی، کیفیت زندگی و سلامتی دست یافت.

مقدمه: کارکردهای اجرایی، شاخص حیاتی برای موفقیت ورزشی اند و یکی از مداخلات تأثیرگذار بر آن، تمرینات کوادراتو است. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر این تمرینات در سطح رفتاری بر کارکرد اجرایی ورزشکاران نیمه ماهر است. روش پژوهش: 100 ورزشکار نیمه ماهر دختر در دامنه سنی 15 تا 18 سال به روش در دسترس از بین تیراندازان استان یزد انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در جلسات جداگانه ای هر کدام از آزمون ها به منظور سنجش کارکرد اجرایی گرفته شد. مداخله تمرینات کوادراتو به مدت 28 روز، هر روز شش دقیقه انجام گرفت. سپس پس آزمون مطابق با پیش آزمون گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون های کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره تحلیل شدند و سطح معناداری 0/05>P در نظر گرفته شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که تمرینات کوادراتو بر افزایش نمره تداخل و پاسخ ناهمخوان از ابعاد بازداری پاسخ، دو بعد طبقات و درجاماندگی از ابعاد انعطاف پذیری شناختی و همچنین افزایش نتیجه از ابعاد حافظه کاری در مرحله پس آزمون اثربخش بوده و موجب بهبود 6/12 درصد در بازداری پاسخ، 21/6 درصد در حافظه کاری و 18 درصد در انعطاف پذیری شناختی شده است. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق همراستا با تحقیقات ساختاری و عملکردی مغز بود. تمرینات کوادراتو در سطح رفتاری بر سه هسته کارکرد اجرایی اثر مثبت داشت و می تواند مداخله مناسبی برای افزایش کارکرد اجرایی ورزشکاران باشد.

مقدمه: دوران سالمندی به عنوان یکی از مراحل مهم رشد انسان، به طور معمول با تغییرات چشمگیر در تمامی ابعاد رشد همراه است که این تغییرات پس از یک دوره کند و تدریجی در دوران میانسالی، شتاب بیشتری می گیرد. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی آثار تمرینات فال پروف و چندجزئی بر عملکرد تعادلی، کارکردهای شناختی و زمان واکنش سالمندان مرد بود. روش پژوهش: در این پژوهش تجربی ۴۵ سالمند مرد در دامنه سنی ۶۵ تا ۷۵ سال به صورت تصادفی ساده انتخاب و به سه گروه مساوی گروه تمرین فال پروف، تمرین چندجزئی و کنترل، تقسیم شدند. گردآوری داده ها با استفاده از آزمون مختصر وضعیت شناختی، مقیاس عملکرد تعادلی و آزمون زمان واکنش انجام شد. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس تکراری برای بررسی تأثیر زمان (دفعات اندازه گیری) و از آزمون تحلیل واریانس یکراهه برای بررسی اختلافات میان گروه ها در پس آزمون و آزمون پیگیری استفاده شد. یافته ها: بر اساس یافته ها، متغیرهای پژوهش در هر دو گروه تمرینی از پیش آزمون به پس آزمون پیشرفت معنادار داشتند (0/01>P )، درحالی که در گروه کنترل چنین نبود. همچنین نتایج حاکی از تفاوت میانگین های دو گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل در مراحل پس آزمون و پیگیری بود (0/01>P). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که هر دوی گروه تمرینات فال پروف و چندجزئی سبب بهبود عملکردهای شناختی و حرکتی در سالمندان پژوهش حاضر شدند. بنابراین، توصیه می شود که این تمرینات به عنوان روش های مفید تمرینی مناسب برای سالمندان این رده سنی، استفاده شود.

مقدمه: کلستاز یکی از بیماری های مزمن کبد است که به طور جدایی ناپذیری با عدم تعادل اکولوژیکی میکروبیوتای روده همراه است. ازآنجاکه تمرین ورزشی یک واسطه قوی برای لیپولیز است یک رویکرد مؤثر برای جلوگیری از آسیب های مرتبط با کلستاز است. هدف از این مطالعه بررسی اثرات حفاظتی توأم تمرین ورزشی و مکمل پروبیوتیک بر کبد کلستاتیک بود. روش پژوهش: در این تحقیق تجربی، تعداد 30 سر رت نر نژاد ویستار (230 تا 250 گرم) به طور تصادفی در پنج گروه شامل کنترل، کلستاز ، کلستاز با تمرین ورزشی سه جلسه در هفته، کلستاز با درمان پروبیوتیک پنج جلسه در هفته (CFU/ml 108) و کلستاز تحت تمرین ورزشی و درمان با پروبیوتیک به مدت سه هفته قرار گرفتند. بافت کبد برای بررسی های هیستومورفومتریک ، بررسی بیان ژن TGFβ و سرم خون برداشت شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی سطح معنی داریP<0.001 انجام شد. یافته ها: کاهش معنادار در تعداد هپاتوسیت های سالم و افزایش معنادار تعداد سلول های کوپفر، سطح TBili و ALP خون و همچنین افزایش بیان ژن TGFβ در گروه کلستاز نسبت به کنترل نشان داد (P<0.001) که تمرین ورزشی و مصرف پروبیوتیک به تنهایی و یا هم افزایی موجب جبران ضایعات بافت کبد و تعداد هپاتوسیت ها، کاهش تعداد سلول های کوپفر و کاهش میزان ALP ، TBili و بیان ژن TGFβ در گروه های تیماری گردید (P<0.001) . نتیجه گیری: مصرف پروبیوتیک همراه با تمرین ورزشی یا به تنهایی با کاهش روند آسیب بافت کبد می تواند به عنوان یک پروتکل درمانی در بیماران مبتلا به کلستاز مورداستفاده قرار گیرد.

مقدمه: تمرینات محدودیت جریان خون همراه با مصرف مکمل های ارگوژنیک مانند سیترولین مالات می توانند با تقویت مسیرهای آنابولیک، بر هایپرتروفی عضلانی و سطوح IGF-1 تأثیرگذار باشند. هدف کلی این پژوهش، تعیین تاثیر دوازده هفته تمرینات محدودیت جریان خون به همراه مکمل سیترولین مالات بر هایپرتروفی و IGF-1 در مردان جوان ورزشکار بود. روش پژوهش: در این مطالعه تجربی، 40 مرد جوان ورزشکار با شاخص توده بدنی طبیعی از تبریز به صورت تصادفی در چهار گروه تمرین BFR + مکمل، تمرین BFR + دارونما، مکمل، و کنترل + دارونما قرار گرفتند. دو گروه تمرینی به مدت 12 هفته ورزش کردند، و فشار کاف ها از 130 به 200 میلی متر جیوه افزایش یافت. مکمل سیترولین مالات با دوز 8 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، 30 تا 60 دقیقه قبل از تمرین مصرف شد. این مطالعه به صورت دو سوکور انجام گرفت. سطوح سرمی IGF-1 با روش الایزا و هایپرتروفی عضلات چهارسر ران و دوسر بازویی از طریق دور اندام مورد بررسی قرار گرفت. پس از تأیید نرمال بودن داده ها با آزمون شاپیرو-ویلک، از تحلیل کوواریانس، آزمون تعقیبی توکی، و تی همبسته استفاده و با نرم افزار SPSS نسخه 22 و سطح معناداری05/0 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج دوازده هفته تمرینات محدودیت جریان خون به همراه مکمل سیترولین مالات بر هایپرتروفی دوسربازویی و چهارسرران(001/0=p)، IGF-1 سرم (001/0=p) مردان جوان ورزشکار تاثیر معناداری دارد. نتیجه گیری: تمرین BFR ابزاری مؤثر برای بهبود نتایج تمرینی و افزایش فاکتورهای رشد عضلانی مانند IGF-1 است. یافته های پژوهش، گنجاندن آن در برنامه های ورزشی را برای بهینه سازی هیپرتروفی عضلانی توصیه می کند

مقدمه: شواهد بالینی معتبری وجود دارد که نشان می دهد ویژگی های همورئولوژیکی خون در افراد سالمند، به ویژه مبتلایان به دیابت، به طور قابل توجهی دچار اختلال می شود. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر ۴۰ جلسه تمرین تناوبی با شدت بالا (HIFT) و پیاده روی نوردیک تناوبی (INW) بر شاخص های همورئولوژیکی، قلبی عروقی و عملکرد بدنی در مردان و زنان پیش دیابتی کم تحرک بود. روش پژوهش:در این مطالعه تعداد 60 بیمار (30 مرد و 30 زن) 55 تا 75 ساله با HbA1c >7/5 حضور داشتند که به تفکیک هر جنس بطور تصادفی به سه گروه INW، HIFT و کنترل (هر گروه 10 نفر) دسته بندی شدند. 40 جلسه پروتکل تمرینی براساس اصل اضافه بار انجام شد. ارزیابی همورئولوژیک در قبل و بعد از مداخله ها نشان داد که: یافته ها: هر دو روش تمرینی موجب کاهش معنی دار مقادیر فیبرینوژن(002/0=p)، ویسکوزیته خون (001/0≥p)، هماتوکریت (001/0= p) و بهبود قدرت بالاتنه (001/0≥p)، پایین تنه(001/0≥p) و 6 دقیقه پیاده روی(001/0≥p) شد. اگرچه تفاوت معنی داری بین دو روش تمرینی دیده نشد، اما اثربخشی تمرینات در مردان بیشتر از زنان بود. نتیجه گیری: استفاده از روش های غیردارویی موثری مانند تمرینات بدنی منظم، سلامت قلبی عروقی و عملکرد بدنی را در مردان و زنان در معرض خطر دیابت بهبود می بخشد.

مقدمه و هدف: در شرایط پاتولوژیک مانند بیماری دیابت نوع 2، سطح سرمی GDF-15 افزایش می یابد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرینات ترکیبی (مقاومتی+هوازی) بر سطح سرمیGDF-15 و شاخص های مرتبط با دیابت در مردان سالمند مبتلا به دیابت نوع دو بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 16 نفر سالمند دیابتی (41/1 ± 50/66 سال) در دو گروه تمرینات ترکیبی (هوازی + مقاومتی) و گروه کنترل وارد مطالعه شدند. در مرحله اول، وزن و قد آزمودنی ها با استفاده از ترازوی مدل سکا، BMI بر حسب وزن تقسیم بر مجذور قد اندازه گیری و در نهایت درصد چربی بدن توسط کالیپر از طریق معادله هفت نقطه ای جکسون و پولاک ارزیابی و ثبت شد. پروتکل تمرینی به مدت 8 هفته و شامل 10 دقیقه گرم کردن، 30-10 دقیقه تمرین هوازی و 40-30 دقیقه مقاومتی بود. سطح سرمیGDF-15 در همه آزمودنی ها قبل و بعد از تمرین ورزشی اندازه گیری شد. اطلاعات با استفاده از آزمون هایt همبسته و کوورایانس در سطح معناداری کمتر از ۵ درصد بررسی شد. یافته ها: نتایج بین گروهی با استفاده از آزمون آماری کوواریانس، نشان داد بین دو گروه، در مقادیر شاخص های GDF-15(001/0=P)، گلوکز (001/0=P)، انسولین (001/0=P) و مقاومت به انسولین (001/0=P) اختلاف معنی داری وجود داشت. نتایج یافته های درون گروهی نشان دهنده ی افزایش معنادار در سطح سرمی GDF-15و کاهش معنی دار در سطوح گلوکز، انسولین و مقاومتت به انسولین در پس آزمون نسبت به پیش آزمون بود (05/0>P). نتیجه گیری: به نظر می رسد این نوع تمرین بتواند با تأثیرگذاری بر فاکتور GDF-15 در کاهش میزان شاخص های مرتبط با دیابت و عوامل ترکیب بدن مؤثر باشد.

مقدمه و هدف: مربیان فوتبال همواره در پی یافتن کارآمدترین روش ها برای ارتقای آمادگی جسمانی بازیکنان هستند. در این میان، دو روش محبوب شامل تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) و بازی در ابعاد کوچک (SSG) است. هدف این مطالعه مقایسه تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا در مقابل بازی در زمین های کوچک بر شاخص های عملکردی بازیکنان جوان نخبه فوتبال بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون، ۳۴ بازیکن فوتبال نخبه جوان (میانگین سنی: ۱۷/۴ سال؛ قد: ۱۷۴/۸ سانتی متر؛ وزن: ۶۸/۹ کیلوگرم؛ شاخص توده بدنی: ۲۲/۵ کیلوگرم/مترمربع) به صورت تصادفی به سه گروه تجربی HIIT، SSG و کنترل تقسیم شدند. گروه های تجربی به مدت شش هفته (سه جلسه در هفته) در پروتکل های مربوطه شرکت کردند. گروه HIIT شامل چهار نوبت چهار دقیقه ای دویدن با شدت 80 درصد ضربان قلب بیشینه بود، در حالی که گروه SSG به بازی شش در مقابل شش در زمین ۳۰×۴۰ متر پرداختند. برای تحلیل داده ها از آزمون تی وابسته جهت ارزیابی تغییرات درون گروهی و از تحلیل کوواریانس با آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه بین گروهی استفاده شد. سطح معناداری P<0.05 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد هر دو گروه تجربی SSG و HIIT در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در عملکرد استقامتی، بیشینه اکسیژن مصرفی و چابکی داشتند. تحلیل های درون گروهی نشان داد پروتک HIIT تأثیرات مؤثرتری داشته و تنها گروهی بود که سرعت ۳۶ متر (۰/۰۱ = P) و مسافت یویو (007/0=P) را به شکل معناداری بهبود بخشید. هیچ یک از پروتکل ها تأثیر معناداری بر توان انفجاری بالاتنه و پایین تنه نداشتند. نتیجه گیری: هر دو پروتکل HIIT و SSG روش های مؤثری برای بهبود عملکرد استقامتی و چابکی در بازیکنان جوان فوتبال هستند. با این حال، برای بهبود همزمان سرعت و استقامت هوازی، HIIT روش بهتری به نظر می رسد، در حالی که SSG برای تقویت چابکی در یک محیط تخصصی و انگیزشی، انتخابی کارآمد است. برای توسعه توان انفجاری، افزودن تمرینات قدرتی اختصاصی به برنامه ها ضروری است.