جواد نخزری خداخیر

زمینه و هدف: سالمندی با تضعیف پاسخ های آنژیوژنیک و اختلال در هموستاز عروقی همراه است و همین موضوع اهمیت بهره گیری از رویکردهای نوین مانند تمرین با محدودیت جریان خون را در بهبود عملکرد عروقی نشان می دهد. هدف از مطالعه حاضر، تعیین تأثیر 12 هفته تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون (BFR) بر عامل القای هایپوکسی-1 آلفا (HIF-1α)، عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و نیتریک اکساید (NO) در سالمندان بود. روش تحقیق: در کارآزمایی بالینی حاضر، ۴5 سالمند (میانگین سنی 15/4±4/62 سال) به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه مساوی (۱۵ نفره) تمرین با BFR (شدت 20 تا 30 درصد یک تکرار بیشینه)، تمرین مقاومتی (شدت 70 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه) و گروه کنترل تقسیم شدند. تمرینات به مدت 12 هفته، دو جلسه در هفته اجرا شد. نمونه های خونی پیش و پس از مداخله جمع آوری و سطوح سرمی HIF-1α و VEGF به روش الایزا و NO با روش گریس سنجش شدند. داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل کوواریانس و تعقیبی LSD در سطح معنی داری 05/0≥p تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: پس از 12 هفته مداخله، در گروه های تمرین مقاومتی و تمرین با BFR سطوح HIF-1α (به ترتیب 61 و ۸۷ درصد)، VEGF (به ترتیب 13و 15 درصد) و NO (16 درصد برای هر دو گروه) نسبت به پیش آزمون افزایش یافت و این تغییرات در مقایسه با گروه کنترل معنی دار بود (05/0>p). همچنین، سطح HIF-1α در گروه تمرین با BFR به طور معنی داری بیش از گروه تمرین مقاومتی بود (01/0=p). با این حال، تفاوت معنی داری بین شاخص های VEGF (08/0=p) و NO (16/0=p) در دو گروه تمرینی مشاهده نشد. نتیجه گیری: تمرین مقاومتی با و بدون BFR با افزایش سطوح شاخص های HIF-1α، VEGF و NO؛ موجب بهبود عملکرد اندوتلیال و بازسازی عروقی در سالمندان می شود و می تواند به عنوان رویکردی مؤثر در پیشگیری از اختلالات قلبی -عروقی مرتبط با سالمندی مطرح گردد.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر عوامل محرک و انگیزه ساز اجتماعی، فرهنگی و ورزشی در جذب بازماندگان از تحصیل (متوسطه اول) استان سیستان و بلوچستان انجام شده است. روش این پژوهش از نوع توصیفی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه مدیران، معاونین و دبیران تربیت بدنی و پرورشی آموزش وپرورش استان سیستان و بلوچستان بود. نمونه آماری تحقیق 384 نفر بر اساس جدول مورگان بوده است که محقق برای دست یابی به نتایج کامل تر تعداد بیشتری پرسشنامه را به صورت خوشه ای دومرحله ای در میان جامعه توزیع نموده است که 420 پرسشنامه به محقق بازگردانده شده است. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته بر اساس مبانی نظری تحقیق بوده است که روایی و پایایی آن مورد بررسی و تائید قرار گرفته است. برای تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزار Spss نسخه 22 استفاده گردید. یافته های تحقیق بیانگر وجود رابطه معنادار (001/0= P) بین عوامل شناسایی شده به عنوان جذب بازماندگان از تحصیل شامل عوامل فردی، اجماعی، فرهنگی، اقتصادی، روان شناختی و ورزشی و میانگین فرضی هر کدام از عوامل بوده است. نتایج تحقیق نشان داد که از نظر جامعه آماری تحقیق عوامل اقتصادی و ورزشی می تواند به صورت مثبت تری در جذب بازماندگان از تحصیل نقش ایفا کند.

زمینه و هدف: مطالعات نشان داده است که گرملین-1 در اختلال عملکرد بافت چربی در چاقی، دیابت نوع دو و اختلالات متابولیک؛ نقش دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرینات عملکردی با شدت بالا بر سطوح گرملین-1 و مقاومت به انسولین در زنان دارای اضافه وزن و چاق بود. روش تحقیق: در این مطالعه نیمه تجربی، 20 زن دارای اضافه وزن و چاق به صورت تصادفی در دو گروه تمرین عملکردی با شدت بالا (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی های گروه تمرینی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته به اجرای تمرینات عملکردی با شدت بالا پرداختند. به منظور اندازه گیری گلوکز ناشتا، مقاومت به انسولین و گرملین-1 قبل و پس از مداخله، از آزمودنی ها نمونه های خونی به عمل آمد. برای تحلیل داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 16، از آزمون های تحلیل کوواریانس و t زوجی در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها: بعد از هشت هفته تمرینات عملکردی با شدت بالا، وزن بدن (001/0=p)، شاخص توده بدنی (001/0=p)، درصد چربی (001/0=p)، گلوکز ناشتا (001/0=p)، شاخص مقاومت به انسولین (001/0=p) و غلظت گرملین-1 (03/0=p) ؛ در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری کاهش یافت. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد تمرینات عملکردی با شدت بالا در زنان دارای اضافه وزن و چاق، منجر به بهبود سطوح گرملین-1 و مقاومت به انسولین می گردد؛ بنابراین، از این نوع تمرینات می توان به عنوان مداخلات تمرینی کمکی در کنترل و کاهش عوارض مرتبط با اضافه وزن و چاقی استفاده کرد. 

مقدمه و هدف: فعالیت بدنی منظم برای پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی در افراد دارای اضافه وزن و چاق توصیه می شود. هدف مطالعه حاضر مقایسه تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و مقاومتی شدید بر برخی عوامل خطرزای قلبی عروقی، شاخص آتروژنیک و آنزیم های کبدی در مردان دارای اضافه وزن و چاق بود.مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 31 مرد دارای اضافه وزن و چاق به صورت تصادفی در سه گروه تمرین HIIT (11 نفر)، تمرین مقاومتی شدید (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی ها در گروه HIIT با شدت 90-85 درصد ضربان قلب ذخیره و در گروه تمرینات مقاومتی با شدت 85-80 درصد یک تکرار بیشینه، 3 جلسه در هفته به مدت 9 هفته به اجرای تمرینات پرداختند. قبل و پس از مداخله، جهت اندازه گیری نیم رخ لیپیدی، آنزیم های کبدی و محاسبه شاخص های آتروژنیک از آزمودنی ها نمونه های خونی به عمل آمد. از آزمون تحلیل کوواریانس جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: درگروه HIIT کلسترول تام، تری گلیسرید، شاخص آتروژنیک پلاسما، CRI-I، CRI-II، ضریب آتروژنیک و ALT نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری کاهش یافت (0.05>P). HDL در گروه HIIT در مقایسه با پیش آزمون به طورمعنی داری افزایش یافت. در گروه مقاومتی شدید کلسترول تام، تری گلیسرید، شاخص آتروژنیک پلاسما، CRI-I و ضریب آتروژنیک نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری کاهش یافت (0.05>P). تفاوت معنی داری بین دو گروه HIIT و مقاومتی مشاهده نشد (0.05<P).بحث ونتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد می کند که هردو تمرینات HIIT و مقاومتی شدید در بهبود عوامل خطرزای قلبی عروقی موثر می باشند اما به نظر می رسد میزان بهبود عوامل خطرزای قلبی عروقی، آتروژنیک و آنزیم های کبدی در تمرینات HIIT بیشتر باشد.