طاهر هوشنگ

مقدمه: برنامه ریزی مناسب گذراندن اوقات فراغت به همراه خانواده که بر اساس فعالیت ورزشی طراحی شود، می تواند بسیاری از مشکلات فراغتی و ورزشی جامعه را برطرف کند. در همین زمینه پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش تحلیل مضمون بود که بر اساس نظر متخصصان انجام شد. جامعه آماری پژوهش متخصصان و کارشناسان اوقات فراغت و همچنین متخصصان مدیریت ورزشی بودند که 18 نفر از آنان با روش گلوله برفی و تا زمان رسیدن به اشباع نظری انتخاب و در مصاحبه شرکت داده شدند. ابزار اندازه گیری شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و داده ها با توجه به مراحل تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها: عوامل تأثیرگذار بر اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل عوامل شناختی، عوامل اعتقادی-فرهنگی، عوامل اقتصادی، عوامل مدیریتی، عوامل سوق دهنده، عوامل بازدارنده و عوامل اجتماعی؛ راهبردهای آن شامل راهبردهای اقتصادی، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای سیاستگذاری، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی و پیامدهای به کارگیری مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل توسعه اجتماعی، توسعه اقتصادی، توسعهورزشی، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه سلامتی بودند. نتیجه گیری: با پرداختن به عوامل تأثیرگذار و به کارگیری راهبردهای ارائه شده در این پژوهش در زمینه اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی می توان به توسعه پایدار در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، ورزشی، کیفیت زندگی و سلامتی دست یافت.

هوش فرهنگی یکی از کاراترین ابزارها برای انجام اثربخش وظایف در محیط های متنوع و ناهمگونی است که به فرد امکان انجام وظیفه در موقعیت های چندفرهنگی را به طور اثربخش می دهد. هدف این پژوهش، بررسی میزان تأثیر این متغیر بر عملکرد کارکنان بود. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از بُعد جمع آوری اطلاعات، توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری، 109 نفر و تعداد نمونه 90 نفر از کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی بودند. ابزار تحقیق پرسشنامه های عملکرد فردی و هوش فرهنگی بود. روایی صوری و محتوایی هر دو پرسشنامه را 10 نفر از استادان متخصص تأیید شد و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ برای عملکرد فردی 74/0 و برای هوش فرهنگی 66/0 به دست آمد. برای تجزیه وتحلیل آماری از آزمون های کولموگروف- اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون، فریدمن استفاده شد. نتایج نشان داد که بین هوش فرهنگی و عملکرد فردی و همچنین بین سه بُعد از چهار بُعد هوش فرهنگی (استراتژی، انگیزش و رفتار) و عملکرد فردی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و اولویت ابعاد هوش فرهنگی کارکنان، دانش، انگیزش، رفتار و استراتژی است. همچنین، میزان هوش فرهنگی و هر چهار بُعد آن و عملکرد کارکنان در حد مطلوبی قرار داشت.