درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش رسانه های جمعی بر توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان بود. روش پژوهش: پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. ابزار جمع آوری داده ها در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 20 نفر از مدیران عالی و اجرایی سازمان های متولی فرهنگ، رسانه و ورزش، از قبیل اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، صداوسیما، خانه مطبوعات، خبرگزاری ها، سازمان تبلیغات اسلامی، اداره کل ورزش و جوانان، اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری و از اعضای هیأت علمی بود. نمونه های تحقیق به روش نمونه گیری هدفمند و به شیوه گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بود و نمونه پژوهش شامل 220 نفر از ورزشکاران حرفه ای زن، مربیان، مدیران ورزشی، جامعه شناسان ورزشی و متخصصان رسانه های ورزشی (مجریان ورزشی، خبرنگاران ورزشی) بود که به روش تصادفی طبقه بندی شده، انتخاب شدند. یافته ها: داده ها در مرحله کیفی به روش کدگذاری در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه وتحلیل و یافته ها در قالب 11 مفهوم طبقه بندی شدند. همچنین در بخش کمی از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی با استفاده از نرم افزار20 Spss و AMOS برای ارزیابی مدل پژوهش استفاده شد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد رسانه ها از طریق مشارکت اجتماعی، اطلاع رسانی، تبلیغ، آموزش، عدالت در رسانه ها، استقلال رسانه ای، عینیت گرایی و واقعیت گرایی رسانه ها، قانونگذاری، مدیریت و امور اقتصادی نقش اساسی در توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان دارند. با توجه به یافته ها ضرورت دارد مدیران ورزشی به منظور توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان پتانسیل موجود در حوزه رسانه ها را شناسایی و راهکارهای عملی اجرا کنند.

هدف کلی پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر بهبود نگرش و قصد استفاده از خدمات هوش مصنوعی در کاربران باشگاه های بدنسازی بود. پژوهش حاضر به روش کمّی انجام شد و تعداد 384 نفر از کاربران باشگاه های بدنسازی منطقه یک شهر تهران به روش در دسترس انتخاب و پرسشنامه کاربرد هوش مصنوعی در خدمات ورزشی توسط (چین و همکاران، ۲۰۲۲) را تکمیل کردند. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی نشان داد که سودمندی درک شده، سهولت استفاده و اهمیت ورزش بر نگرش نسبت به استفاده از خدمات هوش مصنوعی تأثیر مثبت معنادار دارد. همچنین، نگرش نسبت به استفاده از خدمات هوش مصنوعی بر قصد استفاده از خدمات هوش مصنوعی تأثیر مثبت معنادار دارد. بنابراین، با پررنگ تر شدن نقش هوش مصنوعی در ورزش پیشنهاد می شود باشگاه های بدنسازی در حوزه سخت افزار و نرم افزار با بهره گیری از هوش مصنوعی توسعه پیدا کنند.

ورزش قهرمانی یکی از مؤلفه های اثرگذار بر هویت و برند ملی کشورها به شمار میرود و ارتقاء آن نیازمند رویکردی جامع، نظاممند و فرابخشی است. پژوهش حاضر با هدف ارائه چشم اندازی نوین در سیاست گذاری ورزش قهرمانی ایران، به بررسی گذار از رویکرد دولتی محور به الگوی خصوصی گرایی در طراحی مدل توسعه ای پرداخته است. این مطالعه با رویکرد کیفی و بهره گیری از نظریه داده بنیاد به شیوه نظاممند استراوس و کوربین (2008) انجام شده و اطلاعات آن از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 18 نفر از خبرگان منتخب حوزه ورزش گردآوری گردید. تحلیل داده ها منجر به استخراج سه مقوله محوری شامل: «حضور پایدار بخش خصوصی»، «اهداف ورزش قهرمانی» و «روند ایدهآل خصوصی سازی» گردید. همچنین 6 مقوله علی (الزامات ملی و بین المللی، اقتصاد ملی و ورزشی، واگذاری نقش دولت، موفقیت های بین المللی، توسعه کلان ورزش و اصلاح مقررات)، 6 مقوله مداخله گر (نفوذهای سیاسی، امنیت سرمایه، تفکر خصوصی گرا، بوروکراسی، کیفیت خدمات و محدودیت های زمانی) و 7 مقوله زمینه ای (حمایت های اولیه، زیرساخت ها، مالکیت فکری، اسناد بالادستی، مدیریت سیستمی و ارزیابی) شناسایی شدند. راهبردهایی چون تقویت دیپلماسی ورزشی، کارآفرینی، مشارکت هواداری، توانمندسازی فناورانه و طراحی مدل بهینه، از جمله مسیرهای تحول آفرین پیشنهادشده هستند. در نهایت، پیامدهایی نظیر شکوفایی برند ملی، خودکفایی اقتصادی، توسعه فناوری و اصلاح ساختار ورزش قهرمانی مورد انتظار است. این نتایج می تواند برای سیاست گذاران و متولیان امر علی الخصوص وزارت ورزش و جوانان راهگشا باشد.

تحقیق حاضر به صورت ترکیبی، آمیخته کیفی و کمی و باهدف شناسایی عوامل موثر و راهبردهای نظام جبران خدمات پیشکسوتان در ورزش صورت گرفت. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 20 نفر از معاونین وزیر، مدیران کل ستادی وزارت متبوع، رؤسای فدراسیون ها و دبیران، رؤسا و اعضاء هیت مدیره فدراسیون ها، اعضاء رسمی کمیته ها نظیر اعضاء کمیته ها ملی المپیک، پارالمپیک، شورای عالی ورزش و رؤسا، مدیران و معاونین ادارات کل ورزش و جوانان و در بخش کمی مربیان، داوران و بازیکنان پیشکسوت مطرح در حوزه ورزش استان های تهران، خراسان رضوی، خراسان شمالی و اصفهان به تعداد 3560 نفربود که از بین آنان 350 نفر با استفاده از نمونه گیری ترکیبی انتخاب شدند. ابزار گردآوری در تحقیق حاضر، شامل پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از روش کیفی بود. پایایی تحقیق با استفاده از معیار آلفای کرونباخ در نرم افزار 23SPSS مورد بررسی و تایید شد. جهت برازش مدل مفهومی و تبیین راهبردهای تحقیق از معادلات ساختاری و نرم افزار Lisrel استفاده گردید. یافته های پژوهش نهایتا تعداد 4 عامل: فرهنگی، مالی، مدیریتی و عاطفی و تعداد 41 مقوله درخصوص موضوع پژوهش را مورد شناسایی قرارداد. در نتیجه حل مشکلات مالی، توسعه عوامل فرهنگی و ارتباطات اجتماعی پیشکسوتان در ورزش بهمراه مدیریت بکار گیری مجدد آنها و تکریم و احترام ایشان می تواند بعنوان بخشی ازراهبردهای جبران خدمات این عزیزات تلقی گردد

مقدمه: هدف از مطالعه حاضر معرفی و بررسی ژن های متعددی است که با عملکرد ورزشی افراد مرتبط هستند و می تواند در گزینش و انتخاب آن ها در رشته ورزشی مناسب و مورد علاقه شان مؤثر باشد. در این فاکتورهای مختلف آمادگی جسمانی و تمرین پذیری در کنار خطر ابتلا به آسیب ورزشی و آمادگی روانی ورزشکاران مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها: عملکرد ورزشی افراد و پایش تمرینات ورزشی تحت تأثیر ژنتیک و مداخلات محیطی قرار دارد. در مطالعه حاضر عملکرد سیستم هوازی با ژن ACE و آلل های مختلف آن، عملکرد قدرتی و توانی افراد با ژن آلفااکتنین 3 (ACTN3)، بررسی خطر آسیب افراد با ژن های مختلف از جمله انواع کلاژن COL1A1)، (COL5A1، تناسین (TNC)، آپولیپوپروتئین E و گروه های خونی قابل پیش بینی است؛ همچنین تمرین پذیری و آمادگی روانی افراد در فرایند استعدادیابی توسط دانش ژنتیک قابل بررسی است. از سوی دیگر استفاده از دانش ژنتیک و نیم رخ ژنی ورزشکاران می تواند برای تشخیص دوپینگ های ژنی و سلولی مفید واقع شود و به سازمان های که در امر پیشگیری از دوپینگ مانند WADA فعالیت می کنند، کمک نماید. نتیجه گیری: ترکیب دانش ژنتیک در کنار مداخلات محیطی نه تنها در بحث استعدادیابی بلکه در پایش تمرین و ارتقای عملکرد ورزشکاران نقش مؤثری دارد. علی رغم وجود نقش های ژنتیکی وسیع، پیش گویی موفقیت ورزشی با دانش ژنتیک محدود به یک سری ژن خاص بوده است بااین حال توسعه این دانش و شناسائی ژن های بیشتری که می توانند در بحث استعدادیابی و پایش تمرین دخیل باشند نیاز به تحقیقات بیشتری را می طلبد

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر ۱۶ هفته تمرین هوازی بر نشانگرهای التهابی و عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده با گروه کنترل و طرح پیش آزمون-پس آزمون بر روی ۴۰ بیمار دیابتی نوع ۲ انجام گرفت. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (تمرین هوازی) و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل سه جلسه تمرین هوازی در هفته با شدت ۵۰-۷۰% ضربان قلب ذخیره بود که به مدت ۱۶ هفته اجرا شد. نشانگرهای التهابی (TNF-α، IL-6 و CRP) و عملکرد شناختی با استفاده از آزمون های استاندارد شده اندازه گیری شدند. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که تمرینات هوازی منجر به کاهش معنی دار سطوح سرمی TNF-α (از ۳٫۸ به ۲٫۵ پیکوگرم در میلی لیتر)، IL-6 (از ۵٫۲ به ۳٫۴ پیکوگرم در میلی لیتر) و CRP (از ۴٫۵ به ۲٫۸ میلی گرم در لیتر) شد. همچنین بهبود قابل توجهی در عملکرد شناختی شامل حافظه کاری (افزایش ۱۲٫۴% در دقت آزمون n-back)، توجه انتخابی (کاهش ۱۷۷ میلی ثانیه در زمان واکنش آزمون استروپ) و عملکردهای اجرایی (کاهش ۳٫۳ حرکت در آزمون برج لندن) مشاهده شد. تحلیل داده ها نشان داد که کاهش سطوح IL-6 با ۳۸% از واریانس بهبود حافظه کاری مرتبط است.نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهد که تمرینات هوازی منظم می تواند به عنوان یک راهکار غیردارویی مؤثر برای کاهش التهاب سیستمیک و بهبود عملکرد شناختی در بیماران دیابتی نوع ۲ مورد استفاده قرار گیرد. مکانیسم های احتمالی این تأثیرات شامل کاهش التهاب، بهبود کنترل گلیسمی و تغییرات نوروپلاستیک در مغز می باشد.

هدف از پژوهش حاضر ارتباط بین توانمندی شناختی و اشتیاق با میانجی گری خودکارآمدی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان قم بود.روش پژوهشروش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش را کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان قم در سال 1403 تشکیل داد که تعداد آنها 356 گزارش شد که از بین آن ها به صورت در دسترس356 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه توانمندی شناختی (اسپریتزر و همکاران، 1997)، پرسشنامه خودکارآمدی بتز و همکاران (1996) و پرسشنامه اشتیاق سالواناوا و همکاران (2001) بود. پژوهش، از روش الگویابی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار AMOS-23 برای ارزیابی مدل پیشنهادی بررسی شد.یافته هایافته ها نشان داد ضریب مسیر توانمندی شناختی به اشتیاق 38/0 =β بدست آمد که در سطح 05/0=P معنی دار بود. ضریب مسیر خودکارآمدی به اشتیاق 47/0 =β، و توانمندی به خودکارآمدی نیز  67/0 =β بدست آمد که در سطح 05/0≥P معنی دار بود. نتایج نشان داد توانمندی با میانجیگری خودکارآمدی توانست اشتیاق در کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان قم را پیش بینی می کند (44/0 =β، 05/0>P).نتیجه گیریبر اساس نتایج بدست آمده می توان اظهار داشت بین توانمندی شناختی و اشتیاق با میانجی گری خودکارآمدی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان قم رابطه وجود دارد و مدل از برازش مطلوبی برخوردار است.

هدف این مطالعه ارائه مدل تعامل بین اجزای رسانه های دیجیتال و توسعه ورزش همگانی بود. روش این پژوهش کیفی و رویکرد آن نظریه داده بنیاد رهیافت ظاهر شونده است. مشارکت کنندگان این پژوهش را کارشناسان رسانه، کارشناسان ورزش همگانی و اساتید دانشگاه با تخصص جانبی بازاریابی ورزشی و جامع ه شناسی ورزشی تشکیل می دادند. روش نمونه گیری هدفمند و بر حسب اشباع نظری 22 مصاحبه انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. برای بررسی اعتبار و قابلیت اطمینان به نتایج از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها سه مرحله یعنی کدگذاری اولیه، انتخابی و نظری انجام شد. از تجزیه و تحلیل داده های این مطالعه 69 کد اولیه و 16 مفهوم حاصل شد که زمینه ساز تولید این نظریه است که کارکردها (خبری، آگاه سازی، آموزشی، تبلیغی، همگن سازی)، ویژگی های رسانه های دیجیتال (سهولت استفاده، دسترسی، سفارشی سازی، تمرکززدایی) و محیط دیجیتال (سواد رسانه ای، انتخاب رسانه دیجیتال، سواد دیجیتال) تعامل رسانه و ورزش را به دنبال دارند و با شکل گیری آن نهادینه سازی و ترویج ورزش همگانی محتمل است.

هدف پژوهش حاضر طراحی مدل عوامل موثر بر توسعه هوش مصنوعی در رسانه های ورزشی بود. از این رو از نظر هدف پژوهش، کاربردی؛ از نظر ماهیت پژوهش اکتشافی-توصیفی و از نظر شیوه جمع آوری داده ها به صورت آمیخته بود. جامعه آماری پژوهش شامل افراد فعال در حوزه مطبوعات ورزشی، هوش مصنوعی، اساتید مدیریت ورزشی، روزنامه نگاران ورزشی و اصحاب رسانه بودند که در مجموع 16 مصاحبه انجام شد و در بخش کمی علاوه بر افراد خبره ذکر شده، دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته های مدیریت ورزشی و آشنا به هوش مصنوعی بود که 215 پرسشنامه به صورت الکترونیکی توزیع و جمع آوری شد. از رویکرد تحلیل مضمون برای تحلیل بخش کیفی و از مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار اسمارت پی.ال.اس نسخه 3 برای ارائه مدل کمی تحقیق استفاده شد. یافته ها نشان داد 54 کد باز در قالب 9 مضمون فرعی در 3 مضمون اصلی زمینه، کاربرد و توسعه به عنوان عوامل موثر بر توسعه هوش مصنوعی در رسانه های ورزشی نقش دارد. همچنین نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که تمامی مسیرها مثبت و معنادار است دارای برازش مطلوبی است. در یک نتیجه گیری کلی باید ذکر کرد که توسعه هوش مصنوعی در رسانه های ورزشی در ابتدا به عوامل زمینه ای وابستگی شدیدی دارد، از آنجایی که مسیر آن بیشترین مقدار بود؛ نشان می دهد که باید زیرساخت های لازم از نظر تکنولوژی و امکاناتی را باید فراهم کرد، زیرا توسعه هوش مصنوعی در گام اول، شدیدا وابسته به امکانات است. البته عوامل کاربردی نیز معنادار بود که نشان می دهد نمی توان تنها به ایجاد شرایط زمینه ای اکتفا کرد.

امروزه کسب و کارهای ورزشی با چالش های خاصی مواجه هستند که توسعه آن ها را تحت تأثیر قرار می دهد. این موانع شامل نگرانی های زیست محیطی، تغییرات در عادات و سلایق مصرف کنندگان، رقابت فشرده، تغییرات سریع در فناوری و تحولات اقتصادی می باشد. عملکرد پایدار در کسب و کارهای ورزشی شامل ایجاد توازن بین اهداف اقتصادی: (توانایی کسب و کار برای ایجاد سود و رشد اقتصادی پایدار)، اجتماعی: (توانایی کسب و کار برای ایجاد ارزش برای جامعه) و محیطی: (توانایی کسب و کار برای حفاظت از محیط زیست) اشاره دارد. با توجه به اهمیت موارد مطرح شده هدف این پژوهش ارائه چارچوب تحلیلی توسعه کسب و کارهای ورزشی در جزیره کیش انجام شده است. روش پژوهش از نوع کیفی با رویکرد داده بنیاد بود. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان باشگاه های ورزشی و شرکت های تولیدی ورزشی، فروشنده های فروشگاه های ورزشی، مدیران بازاریابی و بازاریاب های محصولات ورزشی بود. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت بر مبنای اشباع نظری و به صورت هدفمند و در دسترس، نمونه گیری شدند و از آن ها نظرخواهی شد (17 نفر). ابزارهای پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. روایی ابزار با استفاده از روش های روایی سنجی کیفی مطلوب ارزیابی شد. از روش کدگذاری و چارچوب بندی مفهومی برای تحلیل یافته ها استفاده شد. چارچوب تحلیلی ارائه شده شامل عوامل علی شامل چهار بعد نهادی و سازمانی، رقابت پذیری، منابع انسانی و کیفیت ارتباط بود. عوامل زمینه ای شامل چهار بعد بازاریابی ورزشی، تامین مالی، مدیریت نوین کسب و کار و برندسازی بود. عوامل مداخله گری شامل سه بعد نوسانات اقتصادی، قوانین مالی و محیط پویا و رقابتی بود. راهبردهای توسعه کسب و کار ورزشی شامل چهار راهبرد بازاریابی محتوایی، بازاریابی رسانه های اجتماعی، اینفلئونسر مارکتینگ و بازاریابی رویداد بود. در نهایت پیامدها نیز شامل پایداری اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی بود. با توجه به نتایج می توان گفت که هریک از این ابعاد و هر یک از مراحل موجود در چارچوب پژوهش نیازمند به کارگیری برنامه های یکپارچه و ویژه ای در جهت توسعه کسب و کار ورزشی می باشد.

هدف: این مطالعه با هدف تعیین اثر 12 هفته تمرین HIIT بر بیان ژن GLUT4 در عضله دوقلو، گلوکز و مقاومت انسولین در رت های دیابتی نوع 2 انجام گرفت. روش کار: جامعه آماری را همه رت های نر ویستار انستیتو پاستور ایران تشکیل می دهند که از بین آنها 14 رت 10 هفته ای در دامنه وزن 20 ± 220 گرم انتخاب شدند و توسط تزریق درون صفاقی نیکوتین آمید + STZ دیابتی نوع 2 شدند. سپس به شیوه تصادفی به گروه های HIIT (12 هفته، 5 جلسه در هفته، 7 = n) و کنترل (7 = n) تقسیم شدند. سطوح ناشتایی گلوکز، انسولین، مقاومت انسولین و بیان ژن GLUT4 در عضله دوقلو دو گروه بعد از آخرین جلسه تمرینی اندازه گیری و توسط آزمون تی مستقل بین دو گروه مقایسه شدند. نتایج: تمرین HIIT به کاهش معنی دار گلوکز ناشتا و افزایش بیان GLUT4 در عضله دوقلو در مقایسه با گروه کنترل منجر شد. در مقایسه با گروه کنترل، شاخص مقاومت انسولین تغییر معنی داری پیدا نکرد. نتیجه گیری: اجرای تمرینات HIIT مستقل از مقاومت انسولین، سطوح گلوکز رت های دیابتی نوع 2 را بواسطه افزایش بیان GLUT4 در عضلات اسکلتی متاثر می کند. با این وجود، اجرای مطالعات بیشتر با هدف شناخت دیگر مکانیسم های عهده دار هموستاز گلوکز پیشنهاد می شود.

هدف: هدف از این مطالعه، مدلسازی مدیریت برند باشگاه های فوتبال خصوصی استان اصفهان بود. روش پژوهش: این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردي و به لحاظ روش از نوع توصيفي بود که گردآوری داده ها به صورت پیمایشی انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مدیران و معاونین باشگاه های فوتبال خصوصی، کادر فنی، مربیان و بازیکنان باشگاه های فوتبال خصوصی، کارشناسان فوتبال و اساتید رشته مدیریت ورزشی آگاه به حیطه پژوهش بود. با توجه به مشخص نبودن تعداد دقیق اعضای جامعه آماری و با توجه به فرمول کوکران، حجم نمونه تحقیق 384 نفر در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه مدیریت برند سانتوس-ویجنده (2013) بود. برای سنجش روایی صوری و محتوایی، پرسشنامه طراحی شده توسط 10 نفر از اساتيد مدیریت ورزشي مورد تایید قرار گرفت و برای سنجش پایایی، پرسشنامه در اختیار 30 نفر از افراد نمونه قرار گرفت که ضریب آلفای کرونباخ آن برابر 87/0 حاصل گردید. یافته ها: مدل نهایی پژوهش نشان داد که 16 شاخص پرسشنامه به عنوان متغیرهای آشکار از 6 متغیر مکنون عوامل «استراتژی های بازاریابی و تحلیل داده ها»، «مدیریت ارتباطات و ارتباط با هواداران»، «کیفیت عملکرد ورزشی»، «نوآوری و خلاقیت»، «مشارکت اجتماعی» و «همکاری با برندهای دیگر» که تشکیل دهنده مولفه مدیریت برند باشگاه های فوتبال خصوصی استان اصفهان می باشند، حمایت می کنند و مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتیجه گیری: مدیران و تصمیم گیرندگان باشگاه های فوتبال خصوصی باید با در نظر گرفتن عوامل تاثیرگذار بر مدیریت برند باشگاه ها، به تقویت و توسعه هر چه بیشتر آنها پرداخته و بدین ترتیب با بهبود جایگاه برند باشگاه، از مزایای ارزشمند، تاثیرگذار و مهم آن برخوردار شوند.

مقدمه: هدف تحقیق حاضر فرا تحلیل رضایت بر تبلیغات دهان به دهان در ورزش با نقش تعدیل گر محل پژوهش است. روش پژوهش: برای انجام این پژوهش از روش فرا تحلیل استفاده شد. بدین منظور اکثر مقالات و پایان نامه های مرتبط با موضوع پژوهش در بازه زمانی سال های 1381 تا 1401 (2022-2002) موردبررسی قرار گرفت و درنهایت، 27 مطالعه با استفاده از نرم افزار CMA2تحلیل گردید؛ همچنین با توجه به آزمون های q- value, I- squared, tau- squared ناهمگونی مطالعات مشخص شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد رضایت بر تبلیغات دهان به دهان با اندازه اثر 46/0 تأثیر مثبت و معناداری داشت (P≤0.05). با استفاده از نمودار درختی مطالعات داخلی و خارجی که کمترین انحراف را با اندازه اثر مدل تصادفی داشتند، مشخص شد و به عنوان تحقیقات ارزشمندتر شناسایی گردید. همچنین با توجه به آزمون N ایمن از خطا، در رابطه با تأثیر رضایت بر تبلیغات شفاهی، می توان ادعا کرد که این متغیر بر تبلیغات دهان به دهان تا دهه ها تأثیر مثبت می گذارد. با توجه به ناهگونی مطالعات، محل پژوهش به عنوان تعدیل گر در رابطه بین رضایتمندی با تبلیغات دهان به دهان شناخته شد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، پیشنهاد می گردد مدیران ورزشی برای افزایش تبلیغات دهان به دهان، به نیازها و خواسته های مشتریان خود توجه داشته و با استفاده از فناوری های جدید و ارائه خدمات و محصولات باکیفیت بالا، رضایت مشتریان را فراهم آورند.

هدف پژوهش طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم (مطالعه موردی شهر تهران) بود، روش پژوهش از نوع آمیخته و اکتشافی می باشد که در بخش کیفی جهت شناسایی عوامل مؤثر در رویکرد پیشگیری از جرم مصاحبه به صورت هدفمند با کلیه صاحب نظران در رشته های جغرافیا و برنامه ریزی شهری، عمران، محیط زیست، معماری و مدیریت ورزشی و شهرسازی و حقوق کیفری و جرم شناسی و مدیران اماکن ورزشی بود که با 18 نفر به اشباع نظری رسید و پرسشنامه محقق ساخته با 8 عامل (بعد مکان یابی، بعد پایداری اجتماعی، بعد پایداری زیست محیطی، بعد پایداری اقتصادی، بعد محوطه سازی بیرونی، بعد ایمنی، بعد زیبایی شناسی، بعد شاداب سازی محیط ورزشی) طراحی شد. جامعه آماری در بخش کمی شامل کلیه مدیران اماکن ورزشی شهر تهران بود که با توجه به گزارش شهرداری تهران تعداد 2800 مکان ورزشی دولتی و خصوصی فعال هستند و براساس فرمول کوکران تعداد 337 نفر به صورت تصادفی نمونه گیری شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه برگرفته شده از مطالعات ادبیات پژوهش و مصاحبه با صاحب نظران که با رسیدن به اشباع نظری پرسشنامه 96 سؤالی تنظیم گردید. با توجه به نتایج مجموع درصد واریانس تجمعی عامل ها 763/63 درصد به دست آمد که نشان دهنده توان پیشگویی این مدل است با توجه به نتایج آزمون آلفای کرانباخ پایایی پرسشنامه طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم، (82/0) و در حد قابل قبول است. با مقایسه میانگین فرضی و میانگین مشاهده شد (3≤018/5) مشخص گردید که وضعیت طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم در نمونه پژوهش از وضعیت فرضی آن مطلوب تر است. نتیجه آزمون فریدمن نشان داد بالاترین میانگین رتبه مربوط به مؤلفه زیبایی شناسی (43/5) و پایین ترین رتبه مربوط به مؤلفه ایمنی (95/3) است. با توجه به این نتایج پیشنهاد می شود رویکرد طراحی و ساخت وسازهای مدرن و پیشرفته در کشور با توجه به تلاش مسئولین مبنی بر پیشگیری از جرم در بخش زیرساخت های ورزشی از جمله اماکن و فضاهای ورزشی استاندارد و به روز بسیار مهم و حیاتی به نظر می رسد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آزادی بیان بر اثربخشی مدیریت راهبردی در وزارت ورزش و جوانان انجام گرفت.روش شناسی: روش پژوهش کمی-توصیفی بود که به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل همه کارکنان ستادی وزارت ورزش و جوانان بود (800=N). طبق جدول مورگان، حجم نمونه 260 نفر تعیین شد و نمونه گیری به روش طبقه ای تصادفی انجام گرفت. ابزار اندازه گیری شامل دو پرسشنامه اثربخشی مدیریت راهبردی نیک نژاد (2015)، پرسشنامه آزادی بیان امرالهی (2017) بود که بعد از تأیید روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، تی تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای آماری SPSS و PLS نسخه 3 استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که اثربخشی مدیریت راهبردی در وزارت ورزش و جوانان به طور معنی داری در وضعیت نامناسب و میانگین آزادی بیان به طور معنی داری پایین تر از حد متوسط قرار دارد. همچنین، رابطه مثبت و معنی داری بین آزادی بیان و اثربخشی مدیریت راهبردی وجود دارد (0/01=Sig). در نهایت، نتیجه مدل معادلات ساختاری نشان داد که اثر آزادی بیان بر اثربخشی مدیریت راهبردی مستقیم و معنی دار است.نتیجه گیری: برای دستیابی به سازمانی اثربخش، توجه به عوامل مرتبط با منابع انسانی مانند آزادی بیان، در سازمان ضروریست. بنابراین افزایش میزان آزادی بیان کارکنان می تواند زمینه ساز ارتقای خلاقیت و نوآوری کارکنان شده و احتمال دستیابی به اهداف سازمانی را افزایش دهد.

تحقیق حاضر باهدف تحلیلی بر روابط تعاملی راهبردهای فدراسیون بدمینتون جمهوری اسلامی ایران در جهت کسب مدال در بازی های آسیایی 2026 در بخش زنان و مردان، طراحی و اجرا گردید. تحقیق حاضر ازجمله تحقیقات آمیخته می باشد که به صورت روش های کیفی و کمی انجام گردید و با توجه به کاربرد آن در محیط های ورزشی ازجمله تحقیقات کاربردی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل خبرگان مدیریت ورزشی و متخصص در حوزه برنامه ریزی استراتژیک(نگارش حداقل دو مقاله پژوهشی در زمینه برنامه استراتژیک)، خبرگان ورزش بدمینتون کشور(مربیان(درجه 1 و بین المللی)، داوران(درجه 1 و بین المللی)، مدیران تیم ها(باسابقه بیش از 10 سال تیم داری) و ورزشکاران نخبه(دارای مدال در مسابقات بین المللی) بدمینتون با حداقل تحصیلات کارشناسی) و مدیران فدراسیون بدمینتون و رؤسای هیئت های استانی بدمینتون که دارای تحصیلات کارشناسی ارشد و دکتری بودند. ابزار گردآوری تحقیق شامل پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. در قسمت تجزیه وتحلیل کمی تحقیق، از روش دیمتل استفاده شد. پس از اتمام راندهای دلفی، شاخص های باقیمانده در قالب 10 بعد و 36 زیر مؤلفه دسته بندی گردیدند. در ادامه جهت انجام روش دیمتل از 10 مؤلفه ساختار سازمانی و تشکیلات، زیرساخت ها و امکانات، منابع انسانی، اقتصادی، ارتباطی، آموزشی، استعدادیابی، رویدادهای ورزشی، باشگاه های بدمینتون و برنامه ریزی استفاده شد. با روابط مشخص گردید که نقش ساختار سازمانی و تشکیلات، زیرساخت ها و امکانات، منابع انسانی، اقتصادی، ارتباطی، آموزشی و برنامه ریزی در بروز و شکل گیری سایر عوامل در جهت کسب مدال در بازی های آسیایی 2026 در بخش زنان و مردان فدراسیون بدمینتون جمهوری اسلامی ایران مهم و مشخص می باشد.