معصومه علی اصغری تویه

این پژوهش با هدف مقایسه بازی های سواد جسمانی با دو رویکرد هدایت شده از سوی معلم و هدایت شده از سوی همتایان بر رشد حرکتی و شایستگی حرکتی دانش آموزان ابتدایی انجام شد. پژوهش از نوع پژوهش های نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل در پایه های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی شهرستان همدان در سال تحصیلی 1402-1401 بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، 45 نفر براساس قلمرو پژوهش به عنوان نمونه انتخاب شدند و پس از اجرای پیش آزمون به روش تصادفی ساده به دو گروه مداخله و یک گروه کنترل تقسیم شدند. برای جمع آوری داده ها از آزمون برونیکس ازرتسکی (1987)، پرسشنامه خودادراکی هارتر (1989) و بازی های سواد جسمانی هدر گاردنر (2017) استفاده شد. گروه های مداخله به مدت چهار ماه، دو جلسه در هفته مطابق با روش آموزشی تمرین کردند؛ در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد و در پایان هفته شانزدهم از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه ارزیابی شد. نتایج نشان داد، میانگین گروه آزمایشی در دو متغیر رشد حرکتی (001/0=P)، شایستگی حرکتی (001/0=P) نسبت به گروه کنترل تفاوت معنا داری داشت. همچنین در شاخص رشد حرکتی، اثر رویکرد معلم محور بیشتر از همتایان محور و در شاخص شایستگی حرکتی، اثر رویکرد همتایان محور بیشتر از معلم محور بود؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت که برنامه بازی های سواد جسمانی مبتنی بر فعالیت ورزشی منجر به پیشرفت رشد و شایستگی حرکتی می شود و رویکرد متفاوت تدریس با نقش اطلاعات محور در مقابل انگیزش محور می تواند اثرات مختلفی در این زمینه داشته باشد.

یکی از موضوعات مورد علاقه پژوهشگران رفتار حرکتی، بررسی تأثیرات متفاوت راهبردهای توجهی بر رفتار حرکتی و فعالیت مغزی است. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش دستورالعمل های توجهی بر تغییرات موج آلفا و تتا و دقت پرتاب دارت است. بدین منظور 20 دانشجوی پسر مبتدی در دارت (22-19 ساله) به طور داوطلبانه انتخاب شدند. پژوهش از نوع کاربردی است. ابتدا شرکت کنندگان 10 کوشش پرتاب دارت را در حالت پایه (بدون دستورالعمل توجهی) انجام دادند. سپس به صورت کانتربالانس در مجموع 20 کوشش تمرینی پرتاب دارت را در دو شرایط راهبردهای توجهی بیرونی و درونی اجرا کردند. در تمامی کوشش ها با استفاده از دستگاه بیوفیدبک موج آلفا و تتای مغزی آزمودنی ها ثبت شد و برای اندازه گیری دقت از فرمول خطای شعاعی استفاده شد. داده ها به وسیله آزمون تحلیل واریانس درون گروهی با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 انجام گرفت. نتایج نشان داد که راهبرد توجه بیرونی در مقایسه با راهبرد توجه درونی سبب افزایش دقت پرتاب دارت (0001/0P=، افزایش طول موج آلفا (01/0P=) و کاهش موج تتا (01/0P=) می شود. این یافته ها، ضرورت استفاده از دستورالعمل های توجهی به خصوص توجه بیرونی را در تکلیف مهارت هدف گیری در سطح مبتدی نشان داد؛ بنابراین پیشنهاد می شود که مربیان از راهبرد توجه بیرونی برای بهبود دقت و اطلاعات مغزی در افراد مبتدی استفاده کنند