الگوی ساختاری رابطه رفتار عادلانه معلم تربیت بدنی با مشارکت ورزشی: نقش واسطه ای خودکارآمدی و شایستگی ادراک شده(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
مطالعات روان شناسی ورزشی زمستان ۱۴۰۴ شماره ۵۴
201 - 217
حوزههای تخصصی:
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی روابط ساختاری بین رفتار عادلانه معلم تربیت بدنی با خودکارآمدی، شایستگی بدنی ادراک شده و مشارکت ورزشی دانش آموزان نوجوان طراحی شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران بودند. حجم نمونه شامل 384 نفر (192 پسر و 192 دختر با دامنه سنی 16 الی 18 سال) بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از مقیاس رفتار عادلانه معلمان، پرسشنامه خودکارآمدی برای کودکان، پرسشنامه خودتوصیفی بدنی و پرسشنامه مشارکت در کلاس تربیت بدنی برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش و از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری AMOS برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ارتباط مثبت و معنادار ساختاری بین خودکارآمدی (44/0=β)، شایستگی بدنی (39/0=β) و مشارکت ورزشی (25/0=β) با رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی وجود داشت. علاوه بر این، ارتباط مثبت و معناداری نیز بین خودکارآمدی (38/0=β) و شایستگی بدنی (30/0=β) با مشارکت ورزشی دانش آموزان مشاهده شد. همچنین، خودکارآمدی (16/0=β) و شایستگی بدنی (11/0=β) به طور معناداری رابطه بین رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی و مشارکت ورزشی را میانجی گری کردند. نتیجه گیری: معلمان تربیت بدنی با رفتارهای عدالت محور قوی، می توانند مشارکت دانش آموزان را در کلاس های تربیت بدنی افزایش دهند. لذا، ضروری است که معلمان تربیت بدنی به رفتارهای حمایتی و عدالت محور توجه کنند تا انگیزه و مشارکت ورزشی دانش آموزان را بهبود بخشند.