نادیا ذوالفقاری

مقدمه: مشکلات و چالش هایی مرتبط با تبعیض نژادی و اجتماعی در صنعت ورزش، ممکن است به عنوان نمونه ای از «سبک مدیریت آپارتایدی» در ورزش حرفه ای ایران شناخته شوند. رویکردهای مدیریتی که می توانند تبعیض را تقویت کنند و تفاوت پذیری را افزایش دهند. از این رو پژوهش حاضر با هدف حکمرانی خوب در ورزش حرفه ای، سعی در ارائه مدل مقابله با سبک مدیریت آپارتایدی در باشگاه های ورزش حرفه ای ایران را دارد. روش پژوهش: این تحقیق، بر اساس رویکرد تحقیق کیفی اجرا شد. برای انجام این مطالعه کیفی از استراتژی نظریه داده بنیاد و رویکرد ساخت گرای چارمز استفاده شد. داده ها با استفاده از مصاحبه های عمیقِ نیمه استاندارد یا نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. مشارکت کنندگان در این تحقیق، 21 نفر از مدیران عامل باشگاه های حرفه ای (فعلی و قبلی ) و خبرگان و افراد کلیدی در سه حوزه جامعه شناسی، علوم سیاسی و صاحب نظران مدیریت ورزشی بودند. یافته ها: پس از حدود 370 جمله پیاده سازی شده از مصاحبه ها، بعد از حذف موارد تکراری و غیرمرتبط، 247 مفهوم اولیه و مقوله در کدگذاری اولیه توسط پژوهشگران شناسایی و نشانه گذاری شد؛ سپس در کدگذاری متمرکزشده، 58 کد به دست آمد و در نهایت در 13 کد محوری ارائه شد. نتیجه گیری: مدل حاضر بر اساس منظرهای حکمرانی مطلوب کسب شده و سه محور گفتمان برابری، رویکرد مبتنی بر حقوق بشر و انحلال مسئله تبعیض، یک سبک مدیریت جامع برای مقابله با آپارتاید در ورزش حرفه ای ایران، طراحی می کند. این سبک جامع مدیریتی، منجر به تشکیل کمیته های مستقل و جدیدی خواهد شد.