صابر مهری

در ورزش نوجوانان، والدین نقش مهمی در یادگیری مهارت های جدید، لذت بردن از ورزش و ایجاد انگیزه برای مشارکت دارند. هدف از پژوهش حاضر، تدوین برنامه آموزشی توسعه مهارت های زندگی، افزایش لذت فوتبال در نوجوانان و بررسی اهمیت رفتارهای والدین فوتبالیست های نوجوان بود. شرکت کنندگان این پژوهش شامل 30 والد (پدر یا مادر) و 2 مربی از یک آکادمی فوتبال بودند. این پژوهش با روش اقدام پژوهی و رویکرد کیفی انجام شد. داده ها از طریق دفتر خاطرات بازتابی، مشاهدات، یادداشت های محقق، گفتگوهای غیررسمی با مربی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با مربی و والدین گردآوری شد. تحلیل محتوای کیفی برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج پژوهش به چهار مقوله اصلی شامل برقراری روابط میان فردی، تفکر خلاق، تفکر انتقادی و مهارت مقابله با فشار روانی اشاره دارد. یافته ها نشان داد که برنامه آموزشی منجر به تغییرات مثبت در توانایی والدین برای ارائه حمایت اطلاعاتی به فرزندان، بهبود مهارت های زندگی و توسعه مهارت های فردی آن ها شد. این پژوهش نشان می دهد که حتی والدین با تجربه نیز نیازمند تقویت مهارت های زندگی از طریق خودآموزی جهت حمایت مؤثرتر از فرزندانشان هستند.

خدمات روان شناسی ورزشی، نقش حیاتی در توسعه توانایی های ورزشکاران و ارتقاء سطح عملکرد آنها دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های توسعه خدمات روان شناسی ورزشی در ایران و ارائه راهکارهای اجرایی برای بهبود این حوزه انجام شد. روش تحقیق بر اساس نوع داده های مورد استفاده، از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد پدیدارشناسانه بود. جامعه هدف این پژوهش شامل متخصصان و کارشناسان حوزه روان شناسی ورزشی، ورزشکاران نخبه (شامل ورزشکاران تیم های ملی)، مربیان ورزشی و مدیران ورزشی در ایران بود. در مجموع 20 مصاحبه به روش هدفمند و برای رسیدن به اشباع نظری انجام شد. تحلیل داده های به دست آمده نشان داد مهمترین چالش های موجود عبارتند از عدم آگاهی از اهمیت و خدمات روان شناسی ورزشی، کمبود متخصصین مجرب، نبود برنامه های آموزشی مناسب، محدودیت های فرهنگی، عدم حمایت مالی از خدمات روان شناسی، عدم وجود زیرساخت های لازم همچون مراکز تخصصی و امکانات مناسب، هزینه های مرتبط با خدمات روان شناسی، برچسب ناتوانی ذهنی ورزشکار به علت کار با روان شناس ورزش ورود و فعالیت افراد غیر متخصص، محدودیت دسترسی به علت تمرکز خدمات در یک نقطه جغرافیایی. مهمترین راهکارهای حل چالش های توسعه خدمات روان شناسی ورزشی ایران عبارت است از افزایش آگاهی و ملاحظات آموزشی، توسعه زیرساخت ها، حمایت مالی و اقتصادی، ترویج فرهنگ مراجعه به روانشناس، تقویت همکاری بین مربیان، مدیران و روان شناسان، پژوهش و ارزیابی و توسعه منابع انسانی است. پیشنهاد می شود معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای وزارت ورزش با همکاری کمیته ملی المپیک و پارالمپیک نسبت به یکپارچه نمودن برنامه های روانشناسی ورزشی، هم افزایی و تقویت آن ها اقدام نمایند.

هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی تفکر خلاف واقع بر اساس خلق و خوش بینی در لیگ دو و میدانی مردان در سال (1393) بود. آزمودنی ها را 92 دوندة لیگ دو و میدانی تشکیل دادند که طبق جدول مورگان از میان 118 دونده انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از سه پرسش نامة "برومرز"، "جهت گیری زندگی" و " تفکر خلاف واقع برای رخدادهای منفی" استفاده گردید. یافته ها نشان می دهد که تفکر خلاف واقع رو به پایین با آرامش و خوش بینی، تفکر خلاف واقع رو به بالای بدون ارجاع با خشم و افسردگی و تفکر خلاف واقع رو به بالای خود ارجاع با تنش دارای ارتباط مثبت و معنادار می باشد. به عبارت دیگر، ابعاد خلق می توانند جهت تفکر خلاف واقع را پیش بینی نمایند. همچنین، تفکر رو به بالا که بر پیامدهایی بهتر از آنچه اتفاق افتاده است، متمرکز می باشد، منجر به بروز هیجانات منفی می شود؛ اما تفکر رو به پایین به دلیل آن که بر پیامدهایی بدتر از آنچه اتفاق افتاده است، متمرکز می باشد، باعث بروز هیجانات مثبت می شود.

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه حرمت خود، منبع کنترل و کمال گرایی در دانشجویان زن و مرد ورزشکار با دانشجویان زن و مرد غیرورزشکار بود. روش پژوهش علی مقایسه ای بود.. جامعه آماری کلیه دانشجویان ورزشکار زن و مرد در دوازدهمین دوره المپیاد بازیهای ورزشی در مردادماه سال 1393 در تهران بودند که از این تعداد 92 نفر به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و با 92 دانشجوی غیرورزشکار زن و مرد دانشگاههای تهران، شهید بهشتی، علامه طباطبایی و قم، از لحاظ متغیرهای جمعیت شناختی شامل سن، جنس، سطح تحصیلات ، وضعیت تاهل همتا شدند به منظور جمع آوری داده ها از پرسش نامه های حرمت خود کوپر اسمیت (1967) ، منبع کنترل نوویکی و استریکلند (1973) و آزمون کمال گرایی مثبت و منفی تری-شورت و همکاران (1995) استفاده شد.تحلیل واریانس دو عاملی چند متغیری نشان داد که بین افراد ورزشکار و غیرورزشکار، در متغیرهای منبع کنترل و حرمت خود تفاوت معناداری وجود دارد. اما در مقایسه جنسیتی، زنان و مردان تنها در متغیر منبع کنترل تفاوت معنادار دارند. بررسی تعامل گروه با جنسیت نیز نشان داد که بین زنان و مردان ورزشکار در مقایسه با زنان و مردان غیرورزشکار تنها در متغیر منبع کنترل تفاوت معنادار وجود دارد. تفاوت معناداری بین ورزشکاران و غیر ورزشکاران و زنان و مردان و همچنین تعامل ورزشکاری و جنس در خصوص متغیر کمال گرایی مشاهده نشد (05/0P<). با توجه به یافته فوق به نظر می رسد تاثیر ورزش در بالا بردن حرمت خود در دانشجویان نه تنها در مواجهه آنان با مشکلات می تواند مفید باشد بلکه تاثیر به سزایی در تعاملات بهینه آنان دارد.