فرزانه رمضانی

نقص تعادل به عنوان یک عامل خطر مهم برای اسپرین مچ پا شناخته می شود؛ به طوری که مطالعات نشان می دهند ورزشکاران با نقص تعادل پویا 48 درصد بیشتر در معرض این آسیب قرار می گیرند. هدف این مطالعه، بررسی اثربخشی تمرینات عصبی-عضلانی، با و بدون مداخله شناختی، در بهبود قدرت و شاخص های کنترل پاسچر در حالت ایستادن تک پا با چشمان باز و بسته در زنان ورزشکار مبتلا به نقص تعادل بود؛ بر این اساس، قدرت عضلات مچ پا و متغیرهای کنترل پاسچر 36 ورزشکار دختر با نقص تعادل پویا، در رده سنی 15 تا 30 سال، با استفاده از دستگاه های داینامومتر دستی و فوت اسکن اندازه گیری شد. شرکت کنندگان به طور تصادفی به دو گروه ۱۸ نفر تقسیم شدند: گروه تمرین (تمرینات عصبی-عضلانی با مداخله شناختی) و گروه کنترل (تمرینات عصبی-عضلانی بدون مداخله شناختی). ارزیابی ها در هر دو گروه در دو مرحله قبل و بعد از مداخله انجام شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری تجزیه و تحلیل شدند (05/0>P). نتایج نشان داد که اثر تعاملی زمان بر گروه ها در متغیرهای قدرت پلانتار فلکسور و اورژن معنادار بود؛ در حالی که برای سایر متغیرها این نتایج معنادار نبود. همچنین مقایسه های زوجی نشان دهنده بهبود معنادار در تمامی متغیرها به جز نوسانات داخلی-خارجی در حالت چشم بسته و طول مسیر جابه جایی مرکز فشار در شرایط مشابه بود. این نتایج نشان می دهد که گنجاندن تکالیف شناختی دوگانه در پروتکل های تمرینات عصبی-عضلانی می تواند باعث بهبود بیشتر در قدرت و کنترل وضعیتی شود و به طور بالقوه خطر آسیب را در ورزشکاران با اختلالات تعادل کاهش دهد

هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی شناخت درمانی گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش نشخوار فکری و افسردگی زنان در حال ترک با متادون انجام شد. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی؛ با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. تعداد 24 نفر از زنان سوء مصرف کننده تحت درمان متادون با توجه به ملاک های ورود به روش نمونه گیری هدفمند از دو کلینیک ترک اعتیاد شهر مشهد انتخاب شدند. گروه آزمایش طی 8 جلسه شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفتند. پرسشنامه های نشخوار فکری و افسردگی بک قبل و بعد از مداخله در هر دو گروه اجرا شد. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی به شیوه گروهی، نمرات افسردگی و نشخوار فکری را کاهش داده است. نتیجه گیری: شناخت درمانی گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی می تواند جزء برنامه های مداخلاتی در سوءمصرف کنندگان مواد قرار بگیرد.