درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر در مدیریت ریسک: مورد مطالعه جام جهانی فوتبال قطر بود. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته با سؤالات باز در زمینه پژوهش حاضر بود. در پژوهش حاضر ابتدا داده ها از طریق مصاحبه گردآوری و سپس تحلیل شد. مفاهیم اصلی ظاهرشده برای مدیریت ریسک جام جهانی قطر در پنج مقوله اصلی (ساختار اماکن ورزشی، منابع انسانی، اقدامات مدیریتی، عوامل فرهنگی و اجتماعی و عوامل) و 13 مقوله فرعی (طراحی اماکن و تجهیزات، ایمنی اماکن و تجهیزات، مسائل بهداشتی و پزشکی، مسائل امنیتی، سخت افزاری، مدیریت نیرو انسانی، آموزش نیرو انسانی، نهادینه سازی، مدیریت و برنامه ریزی، مدیریت اضطراری، الزامات حقوقی و اخلاقی، ریسک های اقتصادی و منابع مالی)، شناسایی شد ه اند. با توجه به نتایج حاصل از پژوهش حاضر لازم است تا مدیران برگزاری رویداد های ورزشی به عوامل اقتصادی و فرهنگی توجه بسیاری داشته باشند و همچنین امنیت رویدادهای ورزشی را نیز در دستور کار خود قرار دهند تا به وسیله رعایت این موارد از برگزاری رویداد به نحو احسن مطمئن شوند و به وسیله آن بتوانند رویدادهای زیادی را برای کشور خود گرفته و به چرخه تولید کمک کنند.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تغییر رنگ لوگوی تیم ورزشی بر وفاداری هواداران تیم های فوتبال تراکتور، استقلال، پرسپولیس است. برای این منظور، داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد از 500 نفر دانشجوی دانشگاه هنر اسلامی تبریز جمع آوری شد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تغییر رنگ لوگوی تیم های ورزشی بر وفاداری هواداران سه تیم فوتبال ایران (تراکتورسازی، استقلال و پرسپولیس) انجام شد. مدل شبکه عصبی مصنوعی (ANN) با ۲۰ نورون و خطای میانگین مربعات (MSE) برابر با 13/4e-5 ، ضریب همبستگی معنادار ۹۹٪ و زاویه خط برازش ۴۵ درجه، نشان داد که مدل توانمندی بالایی در پیش بینی وفاداری هواداران دارد. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) نشان داد که تنها هواداران تیم پرسپولیس با تغییر رنگ لوگوی تیم موافق بوده و رنگ های بنفش (بار عاملی 771/0) و نارنجی (بار عاملی 801/0) را به عنوان گزینه های مطلوب ترجیح می دهند. هواداران تراکتور و استقلال تغییر رنگ لوگو را عاملی مخرب وفاداری می دانند. تمامی مسیرهای تأثیرگذاری تغییر رنگ لوگوی پرسپولیس بر ابعاد وفاداری معنادار بوده و مقادیر P-value کمتر از 05/0 است. این یافته ها با مطالعات پیشین در حوزه وفاداری هواداران و تغییر رنگ لوگو هم راستا بوده و می تواند به مدیران باشگاه ها در اتخاذ استراتژی های مؤثر برای افزایش وفاداری و جذب حمایت مالی کمک کند.

امروزه شمولیت اجتماعی از مولفه های حیاتی ورزش همگانی به شمار می رود و ترویج آن به مسئله ای مهم برای سیاست گذاران ملی و سازمان های ورزشی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مفاهیم و مقولات چارچوب شمولیت اجتماعی در ورزش همگانی  و با استفاده از روش کیفی فراترکیب انجام شده است. بدین منظور پس از جستجوی منابع مرتبط با حوزه شمولیت اجتماعی در ورزش همگانی، 399 منبع اولیه یافت شد و از میان آن ها تعداد 35 منبع انتخاب و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از فراترکیب مطالعات حوزه شمولیت اجتماعی در ورزش همگانی در 4 مقوله اصلی شمولیت فضایی، عملکردی، ارتباطی و قدرت طبقه بندی و چارچوب شمولیت اجتماعی در ورزش همگانی ارائه شد. براساس این چارچوب شمولیت اجتماعی در ورزش همگانی شامل دو مرحله است؛ در اولین مرحله فاصله های اجتماعی و اقتصادی از بین می رود و نزدیکی (شمولیت فضایی) از طریق گسترش مسیرهای در دسترس به وسیله مؤلفه های اقتصادی، محیط فیزیکی و اجتماعی-فرهنگی ایجاد می شود. بر این اساس مرحله اول، نقطه ورود به شمولیت اجتماعی و بسیار ضروری است. مرحله دوم نیز برای شمولیت اجتماعی کامل لازم است؛ که این مرحله شامل ابعاد قدرت، عملکردی و ارتباطی شمولیت اجتماعی است که با توسعه شمولیت اجتماعی به هم پیوسته و ترکیب می شوند. چارچوب ارائه شده هم فرایندهای دگرگون کننده و هم چند بعدی را نشان می دهد که به غیرشرکت کننده های طرد شده کمک می کند تا در ورزش همگانی شرکت کنند و شرکت کنندگان را نیز تشویق می کند تا به طور کامل تری درگیر شوند و از مزایای بیشتری بهره ببرند.

هدف کلی پژوهش تحلیلی توصیفی از نقش خصوصی سازی در عملکرد اماکن وفضاهای ورزشی خصوصی شده بود. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی و رویکرد پژوهش، آمیخته (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی علاوه بر مصاحبه از اسناد، نتایج تحقیقات و کتب مرجع موجود فارسی و لاتین مرتبط با خصوصی سازی استفاده شد. جامعه آماری بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ متخصصان خصوصی سازی، مدیران و کارشناسان اداره کل ورزش و مشتریان بودند. برای ساخت الگو از روش کیفی تحلیل محتوا و برای آزمون الگو از روش کمی، توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی مبتنی بر الگوی معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که 45 کد مفهومی و 7 مقوله اصلی شامل، ارتقای کیفیت خدمات ورزشی، فرایندهای اداری مؤثر، برنامه ریزی اثر بخش، امکانات و سخت افزار، رضایت مشتری، توسعه روابط اجتماعی و در نهایت ایمنی و امنیت بود. یافته های حاصل از تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که خصوصی سازی بر شاخص های عملکرد اماکن و فضاهای خصوصی شده از دیدگاه کاربران تأثیر مثبت و معنی داری دارد. همچنین مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. پیشنهاد می گردد دولت وظیفه پشتیبانی و نظارت و سیاست گذاری را به عهده داشته باشد و برای سرمایه گذاران بخش خصوصی، قوانین حمایتی شفاف، تسهیلات ارزان قیمت و تشویقی  مهیا کند.

هدف اصلی این پژوهش، فراتحلیل جامع تسهیل کننده ها و بازدارنده های مشارکت افراد بزرگسال دارای معلولیت جسمی-حرکتی در ورزش و فعالیت بدنی بود. این مطالعه به روش مرور نظام مند و فراتحلیل با پیروی از راهنمای پریزما و معیارهای پیکوس بر روی مطالعات کمی (همبستگی/پیمایشی) انجام شد. جستجوی نظام مند در 14 پایگاه اطلاعاتی ملی و بین المللی برای مقالات منتشر شده به زبان فارسی یا انگلیسی بین سال های 1399 تا 1403 (2020-2024) صورت گرفت که در نهایت 11 مطالعه با 60 اندازه اثر وارد تحلیل شدند. داده ها با چک لیست استاندارد استخراج، کیفیت مطالعات با ابزارهای AXIS/JBI ارزیابی، و سوگیری انتشار با نمودار قیفی، آزمون اگر و روش برش و پر کردن دوال بررسی گردید (سوگیری معنادار یافت نشد). تحلیل ها با نرم افزار CMA و با استفاده از مدل اثرات تصادفی، محاسبه اندازه اثر ترکیبی، شاخص ناهمگونی و تحلیل زیرگروه انجام شد. یافته های کلی نشان داد عوامل تسهیل کننده به طور معناداری با افزایش مشارکت (001/0>p،  384/0=r) و عوامل بازدارنده به طور معناداری با کاهش مشارکت (001/0>p، 165/0-=r) مرتبط هستند. تحلیل جزئی زیرگروه ها نشان داد عوامل فردی (217/0=r) و اجتماعی (191/0=r) مهم ترین تسهیل کننده های معنادار بودند. همچنین، موانع ناشی از سلامت (206/0-=r)، موانع اجتماعی-فرهنگی (122/0-=r)، موانع مرتبط با کارکنان/برنامه/سیاست (084/0-=r)، موانع نگرشی (074/0-=r)، موانع محیطی (067/0-=r) و موانع ایمنی (030/0-=r) به عنوان بازدارنده های معنادار شناسایی شدند. این نتیجه نشان می دهد که مشارکت ورزشی افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی پدیده ای چندبعدی است و مداخلات مؤثر باید رویکردی چندسطحی داشته باشند که همزمان بر تقویت عوامل فردی و اجتماعی و رفع موانع سلامتی، ساختاری، نگرشی و محیطی تمرکز کنند.

فوتبال بانوان درحال گسترش است و توجه سرمایه گذاران را به خود جلب کرده است. از این رو هدف از انجام این تحقیق، طراحی مدل سرمایه گذاری در فوتبال بانوان ایران طراحی بود. این پژوهش کیفی با استفاده از راهبرد تحلیل داده بنیاد با رویکرد اشتراس و کوربین انجام شد. جامعه آماری شامل متخصصین و خبرگان حوزه ورزش بانوان، سیاست گذاران و مشاوران ورزشی بودند. نمونه گیری غیراحتمالی با حداکثر تنوع انجام گرفته و اندازه نمونه بر اساس اشباع نظری 13 نفر تعیین شد. داده ها از طریق مصاحبه های باز جمع آوری شده و روایی با استفاده از معیارهایی چون درگیری طولانی مدت و مقایسه مستمر سنجیده شد. پایایی داده ها با روش توافق درون موضوعی دو کدگذار و با مشارکت یک متخصص مدیریت ورزشی محاسبه شده و با نرخ 90 درصد، قابلیت اعتماد کدگذاری ها تأیید شد. یافته ها نشان می دهند که عوامل علی شامل انگیزه های مشارکتی و اهداف، به همراه عوامل زمینه ای مانند سیاست ها و برنامه ریزی، نقش بنیادینی در شکل گیری پدیده محوری یعنی سرمایه گذاری در فوتبال بانوان دارند. راهبردهایی چون حمایت رسانه ای و حمایت های تجاری به عنوان مکانیزم های تقویت کننده این سرمایه گذاری عمل می کنند، در حالی که عوامل مداخله گر مانند معضلات فرهنگی و زیرساختی می توانند به عنوان چالش هایی در این مسیر عمل نمایند. پیامدهای نهایی این سرمایه گذاری ها شامل تأثیرات گسترده ای در حوزه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و بین المللی است که می تواند جایگاه فوتبال بانوان ایران را در عرصه های داخلی و جهانی تقویت نماید. این تحقیق به درک عمیق تری از دینامیک های سرمایه گذاری درورزش بانوان کمک کرده و می تواند به عنوان یک مرجع برای تصمیم گیران و سیاست گذاران در این زمینه عمل نماید.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر شعف مشتریان باشگاه های ورزشی زنان بود. شعف مشتری تنها می تواند با فراتر رفتن از انتظارات عادی در عملکرد یک محصول یا در تحویل خدمات به دست آید، به عبارتی داشتن عملکرد عادی نمی تواند سبب شعف مشتریان شود و زمانی که این انتظارات در سطوح بالاتری از خواسته فرد برآورده شود، سبب شعف مشتریان و پیوند عاطفی طولانی تر با آنان می شود.   روش شناسی: روش پژوهش حاضر کیفی و رویکرد پژوهش به صورت استقرایی و با دیدگاه نظام مند استراوس و کوربین انجام شد. مشارکت کنندگان پژوهش شامل مربیان و ورزشکاران حرفه ای که به صورت منظم و به مدت حداقل پنج سال از باشگاه های ورزشی زنان استفاده می کنند و در این زمینه دارای تجربه زیسته کافی بودند. ملاک تعیین تعداد نمونه اشباع نظری یافته ها بود. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و در نهایت با 19 نفر مصاحبه انجام شد. در مجموع تعداد 73 کد باز، 17 کد محوری و 7 کد گزینشی شناسایی شدند و مجموع فراوانی ها برای همه طبقات 88 بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش کدگذاری در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی دیدگاه نظام مند استراوس و کوربین که دارای رویکرد استقرایی و پارادایم تفسیری است استفاده شد. به منظور دسته بندی داده های تحقیق از نرم افزار ان ویوو نسخه 10 استفاده شد.   یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که با توجه به مراحل کدگذاری، شرایط علی (امکانات و تجهیزات)، شرایط زمینه ای (تصویر باشگاه)، شرایط مداخله گر (تبعیض جنسیتی)، راهبردها (بودجه مطلوب) و پیامدها (سلامت جامعه)، به عنوان عوامل اصلی با توجه به ارجاعات و منابع انتخاب شدند. نتیجه گیری: امروزه مصرف کنندگان تنها بر اساس کیفیت عملکرد و منافع محصول قضاوت نمی کنند. آنها خواهان محصولات و فعالیت های بازاریابی هستند که با توجه به سبک زندگی احساسات و ذهن آنها را تحریک کند، یعنی در کنار معیارهای عقلایی معیارهای هیجانی و عاطفی را در برگیرد و با ارائه یک تجربه لذت بخش در قبل حین و بعد از خرید و ارضای خواسته ها و انتظارات مشتری موفقیت خود را می توان تضمین کرد.

مقدمه: مشکلات و چالش هایی مرتبط با تبعیض نژادی و اجتماعی در صنعت ورزش، ممکن است به عنوان نمونه ای از «سبک مدیریت آپارتایدی» در ورزش حرفه ای ایران شناخته شوند. رویکردهای مدیریتی که می توانند تبعیض را تقویت کنند و تفاوت پذیری را افزایش دهند. از این رو پژوهش حاضر با هدف حکمرانی خوب در ورزش حرفه ای، سعی در ارائه مدل مقابله با سبک مدیریت آپارتایدی در باشگاه های ورزش حرفه ای ایران را دارد. روش پژوهش: این تحقیق، بر اساس رویکرد تحقیق کیفی اجرا شد. برای انجام این مطالعه کیفی از استراتژی نظریه داده بنیاد و رویکرد ساخت گرای چارمز استفاده شد. داده ها با استفاده از مصاحبه های عمیقِ نیمه استاندارد یا نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. مشارکت کنندگان در این تحقیق، 21 نفر از مدیران عامل باشگاه های حرفه ای (فعلی و قبلی ) و خبرگان و افراد کلیدی در سه حوزه جامعه شناسی، علوم سیاسی و صاحب نظران مدیریت ورزشی بودند. یافته ها: پس از حدود 370 جمله پیاده سازی شده از مصاحبه ها، بعد از حذف موارد تکراری و غیرمرتبط، 247 مفهوم اولیه و مقوله در کدگذاری اولیه توسط پژوهشگران شناسایی و نشانه گذاری شد؛ سپس در کدگذاری متمرکزشده، 58 کد به دست آمد و در نهایت در 13 کد محوری ارائه شد. نتیجه گیری: مدل حاضر بر اساس منظرهای حکمرانی مطلوب کسب شده و سه محور گفتمان برابری، رویکرد مبتنی بر حقوق بشر و انحلال مسئله تبعیض، یک سبک مدیریت جامع برای مقابله با آپارتاید در ورزش حرفه ای ایران، طراحی می کند. این سبک جامع مدیریتی، منجر به تشکیل کمیته های مستقل و جدیدی خواهد شد.

مقدمه: برنامه ریزی مناسب گذراندن اوقات فراغت به همراه خانواده که بر اساس فعالیت ورزشی طراحی شود، می تواند بسیاری از مشکلات فراغتی و ورزشی جامعه را برطرف کند. در همین زمینه پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش تحلیل مضمون بود که بر اساس نظر متخصصان انجام شد. جامعه آماری پژوهش متخصصان و کارشناسان اوقات فراغت و همچنین متخصصان مدیریت ورزشی بودند که 18 نفر از آنان با روش گلوله برفی و تا زمان رسیدن به اشباع نظری انتخاب و در مصاحبه شرکت داده شدند. ابزار اندازه گیری شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و داده ها با توجه به مراحل تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها: عوامل تأثیرگذار بر اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل عوامل شناختی، عوامل اعتقادی-فرهنگی، عوامل اقتصادی، عوامل مدیریتی، عوامل سوق دهنده، عوامل بازدارنده و عوامل اجتماعی؛ راهبردهای آن شامل راهبردهای اقتصادی، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای سیاستگذاری، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی و پیامدهای به کارگیری مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل توسعه اجتماعی، توسعه اقتصادی، توسعهورزشی، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه سلامتی بودند. نتیجه گیری: با پرداختن به عوامل تأثیرگذار و به کارگیری راهبردهای ارائه شده در این پژوهش در زمینه اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی می توان به توسعه پایدار در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، ورزشی، کیفیت زندگی و سلامتی دست یافت.

هدف از پژوهش حاضرارائه مدل و اولویت بندی موانع بلوغ مدیریت دانش همراستا با کسب و کار در ورزش ایران است. این تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی است که به شکل میدانی انجام شده است و از جمله تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری پژوهش کارشناسان ادارات کل ورزش و جوانان، اعضاء هیئت علمی مدیریت ورزشی دانشگاه های دولتی، آزاد بودند که تعداد آنها 928 نفر بودند. محاسبه حجم نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران صورت گرفت که به تعداد ۲۷۲ نفر برآورد گردید. روش نمونه گیری با استفاده از روش تصادفی – طبقه ای انجام شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. برای محاسبه ضریب پایایی پرسشنامه از روش آلفای کرونباخ استفاده شد که مقدار آن 966/0 بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار PLS3و SPSS 23 صورت گرفت. برای اولویت بندی موانع بلوغ مدیریت دانش از آزمون فریدمن استفاده شد. برای تدوین مدل از الگوی معادلات ساختاری استفاده شد. بررسی برازش مدل اندازه گیری با استفاده از معیارهای ضرایب بارهای عاملی، ضرایب آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و روایی واگرا صورت گرفت. نتایج نشان داد که مهم ترین مانع عدم بلوغ مدیریت دانش مدیریت ناکارآمد منابع انسانی دانش محور در سازمان های ورزشی است. بررسی برازش مدل ساختاری مناسب بودن آن را نشان داد.در سازمان های ورزشی باید به دانش و مدیریت دانش به عنوان یک ارزش نگریسته شود تا با ایجاد زیرساخت های لازم و آماده سازی اعضای سازمان ارائه خدمات با کیفیت بالا و مطلوب و با هزینه کم انجام شود.

با توجه به رشد چشم گیر استفاده از شبکه های اجتماعی در میان ورزشکاران، این پلتفرم ها به ابزاری کارآمد در راستای کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی تبدیل شده اند. هدف اصلی پژوهش، تحلیل نقش شبکه های اجتماعی در کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی بود. روش تحقیق کیفی و به تکنیک برخاسته از داده ها بود. جامعه آماری پژوهش حاضر مشتمل بر سه گروه مصرف کنندگان، تامین کنندگان این مکمل ها و متخصصان تغذیه ورزشی بود. جهت نمونه گیری برای انجام مصاحبه های نیمه ساختار یافته از روش نمونه گیری گلوگه برفی استفاده شد. ابزار تحقیق مصاحبه بود که از 19 نفر به عمل آمد. روایی ابزار پژوهش(مصاحبه)، توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص، تأیید گردید و برای سنجش پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد. در راستای تجزیه و تحلیل داده ها از روش نظریه داده بنیاد و نرم افزار مکس کیودا نسخه 20 استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که نقش شبکه های اجتماعی در کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی شامل: آگاهی بخشی و آموزش عمومی، نظارت و ردیابی، توسعه فناوری، بازدارندگی، بهبود فرهنگ رسانه ، شناخت جنبه های حقوقی و برندسازی فروشندگان قانونی می باشد. این دسته بندی ها در مجموع شامل 19 مفهوم اصلی و 82 عامل یا کد باز شدند. بر اساس یافته های پژوهش نتیجه می گیریم که شبکه های اجتماعی با افزایش آگاهی عمومی، نقش مؤثری در شناسایی و افشای مکمل های تقلبی ورزشی ایفا می کنند. این بسترها با فراهم کردن امکان بازخورد فوری کاربران و نظارت اجتماعی، به شفاف سازی بازار کمک می کنند.

هدف از پژوهش حاضر، تدوین مدل مشارکت ورزشی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تبریز مبتنی بر عوامل روانشناختی و جامعه شناختی بود. روش پژوهش حاضر، کاربردی از نوع پژوهش های کمی با روش نظریه داده بنیاد رویکرد گلیزر است. جامعه آماری پژوهش شامل، اساتید و متخصصان مدیریت ورزشی، اساتید و متخصصان جامعه شناسی، مدیران و کارشناسان خبره وزارت ورزش و جوانان و مدیران و کارشناسان فدارسیون ورزش همگانی بودند و نمونه آماری از بین اعضای جامعه با بهره گیری از روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نفر از متخصصان پژوهش که تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت، به منظور تأیید روایی از دو روش اعتبار شرکت کنندگان و مثلث سازی استفاده شد. پایایی پژوهش از طریق روش توافق درون موضوعی 87 درصد به دست آمد. نتایج پژوهش نشان داد؛ تبیین مدل مشارکت ورزشی در مدارس مبتنی بر عوامل روان شناختی و جامعه شناختی دارای 111 تا مضامین اولیه، 17 تا مضامین فرعی و که این مضامین شامل 6 مضامین سازمان دهنده بهبود برنامه تربیت بدنی، اطلاعات و منابع، مسئولیت پذیری، نگرش مثبت، مشارکت خانواده و جامعه، ابزار ارزیابی است. آینده ورزش هر کشور به میزان توجه و اهمیتی که آن کشور بر مشارکت ورزش در مدارس وابسته است؛ توسعه مشارکت ورزشی در مدارس فرآیندی پویا است و برای تحقق آن و حصول پیامدهای توسعه سیاست گذاران و برنامه ریزان باید به هنگام تدوین سیاست ها و برنامه های توسعه ورزش دانش آموزی ذینفعان، استراتژی ها، فرایندها و مسیرهای توسعه ورزش را مورد توجه قرار دهند.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی بخش بندی مشتریان و نقش تجارت الکترونیک در رفتار فروشندگان بازار کفش ورزشی تولید داخل ایران است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل فروشندگان کفش های ورزشی ایرانی و مشتریانی بود که از فروشگاه های اینترنتی در شهر مشهد خرید کرده اند. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و ۲۳۵ پرسش نامه به طور کامل و صحیح جمع آوری گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون فریدمن و آزمون کای اسکوئر استفاده شد. یافته های حاصل از آزمون فریدمن نشان داد که بین مؤلفه های مختلف بخش بندی مشتریان تفاوت معناداری وجود دارد؛ به طوری که مؤلفه «سرگرمی» بالاترین رتبه و میانگین را به خود اختصاص داد و مؤلفه «تردید» در پایین ترین جایگاه قرار گرفت. نتایج آزمون کای اسکوئر نیز بیانگر آن بود که بخش بندی مشتریان بر اساس ویژگی های جمعیت شناختی مانند جنسیت، سطح تحصیلات و میزان درآمد، دارای تفاوت معنادار است. نتایج کلی پژوهش نشان می دهد که تولیدکنندگان داخلی کفش ورزشی هنوز به سطح مطلوبی از نظر کیفیت، تنوع و رضایت مشتریان نرسیده اند. از این رو، توصیه می شود تولیدکنندگان با در نظر گرفتن ویژگی های جمعیت شناختی و روان شناختی مشتریان، محصولات خود را متناسب با نیازهای هر گروه طراحی و عرضه کنند. توسعه تجارت الکترونیک در این حوزه می تواند بستری مناسب برای ارتقاء تجربه مشتری و افزایش رقابت پذیری محصولات داخلی فراهم سازد.

هدف مطالعه حاضر تعیین مدل عوامل مؤثر بر تصمیم گیری افراد در انتخاب ورزش و فعالیت های بدنی در اوقات فراغت بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 14 نفراز اعضاء هیآت علمی گروه مدیریت ورزشی و جامعه شناسی دانشگاه اصفهان با سابقه پژوهش در حوزه اوقات فراغت، ورزش و فراغت ورزشی، تعدادی از مسئولین و مدیران اجرایی در حوزه ورزش همگانی، اداره کل ورزش و جوانان و شهرداری استان اصفهان بود. نمونه گیری بخش کیفی به صورت هدفمند قضاوتی انجام شد. جامعه آماری بخش کمی نیز شامل اساتید و اعضای هیآت علمی حوزه های مدیریت ورزشی، جامعه شناسی، دانشجویان مدیریت ورزشی و جامعه شناسی وکلیه صاحب نظران حوزه اوقات فراغت بود که به نوعی دارای تحصیلات، پژوهش یا سابقه کاری در راستای محور موضوعی پژوهش بودند که مجموعا تعدادشان به 287 نفر رسید. جهت جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. همچنین به جهت تحلیل مصاحبه ها از تئوری داده بنیاد؛ رویکرد چارمز استفاده شد. عوامل مهم و تأثیرگذار در چهار مقوله مسائل انسان شناختی و جنسیتی (29 مولفه)، مسائل اقتصادی- اجتماعی (26 مولفه)، مسائل مربوط به رسانه و سیاست گذاری ها (28مولفه) و مسائل مربوط به زیر ساخت ها و فناوری (27 مولفه) احصاء شدند که به منظور استخراج مدل در نرم افزار Smart Pls 3 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که با استفاده از پیشرفت فناوری های جدید و بهبود کیفیت زیر ساخت ها می توان در تصمیمات منتهی به انتخاب ورزش و فعالیت های بدنی افراد در اوقات فراغت تاثیر گذاشت.

جرائم خشونت آمیز یکی از چالش های مهم اجتماعی و اقتصادی است که به ویژه در جوامع شهری با رشد سریع، تأثیرات منفی بسیاری بر نظم اجتماعی و توسعه اقتصادی دارد. در این راستا، پژوهش های مختلف نشان داده اند که عوامل متعددی مانند مشارکت ورزشی و سطح توسعه اقتصادی می توانند نقشی مؤثر در کاهش یا افزایش این جرائم ایفا کنند. بنابراین، این مقاله به بررسی تأثیر مشارکت ورزشی و رشد اقتصادی بر نرخ جرائم خشونت آمیز در استان های ایران می پردازد. هدف اصلی تحقیق شناسایی تأثیرات تعاملی این دو عامل در کاهش یا افزایش جرائم در استان های مختلف کشور با ویژگی های اقتصادی و اجتماعی متفاوت است. داده های این تحقیق از نوع پانل بوده و شامل اطلاعات 28 استان ایران در بازه زمانی 14 ساله از 1389 تا 1402 می باشد. روش تحقیق اقتصادسنجی با استفاده از نرم افزار ایویوز و مدل حداقل مربعات معمولی (OLS) به تحلیل داده ها پرداخته است. نتایج نشان می دهد که افزایش مشارکت ورزشی در سطح استان ها ارتباط منفی و معناداری با نرخ جرائم خشونت آمیز دارد. همچنین، توسعه اقتصادی به طور مستقل باعث افزایش نرخ جرائم می شود، اما اثر تعاملی سرانه تولید ناخالص داخلی و مشارکت ورزشی در استان های توسعه یافته تر، به طور معناداری موجب کاهش جرائم خشونت آمیز می گردد. این یافته ها اهمیت سیاست های متوازن اقتصادی و ورزشی در کاهش جرائم خشونت آمیز را نشان می دهد. بر این اساس، تقویت زیرساخت های ورزشی و هدایت رشد اقتصادی به سوی کاهش نابرابری می تواند راهبردی مؤثر برای کنترل جرائم خشونت آمیز در استان های کشور باشد.

در سال های اخیر، افزایش دغدغه های زیست محیطی و رشد روزافزون هزینه های انرژی، ضرورت بهره وری انرژی در زیرساخت های عمومی به خصوص اماکن ورزشی را بیش از پیش آشکار کرده است. اماکن ورزشی، به دلیل ساختار فنی خاص، استفاده مداوم و نیاز به تجهیزات پرمصرف، از جمله فضاهای شهری با مصرف بالای انرژی محسوب می شوند. با وجود تدوین اسناد راهبردی متعدد در ایران، شواهد حاکی از عدم تحقق عملی سیاست های صرفه جویی انرژی در این حوزه است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی می باشد و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه شرکت کننده در پژوهش شامل: خبرگان مرتبط با موضوع بودند؛ که 21 نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود تا زمانی که از مصاحبه ها (21 مصاحبه) امکان استخراج مفاهیم کاملاً غیرتکراری وجود داشت؛ مصاحبه ها ادامه یافت. مراحل تجزیه وتحلیل اطلاعات در نرم افزار مکس کیودی ای نسخه 2020 انجام شد. به منظور معتبرسازی نهایی پژوهش از معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تاییدپذیری استفاده شد. درنهایت، 120 مضمون فرعی شناسایی شد که در قالب 10 مضمون اصلی شامل چالش های مدیریتی، اقتصادی، فناورانه و زیرساختی، فرهنگی، اجتماعی، آموزشی، اقلیمی، حقوقی، بین سازمانی و سیاست گذاری کلان، به صورت مستمر بر فرآیند اجرای سیاست های انرژی محور تأثیرگذار هستند. این موانع ساختاری، در تعامل با یکدیگر، مانع تحقق اهداف راهبردی در بهینه سازی مصرف انرژی در ورزش شدند. براساس نتایج پژوهش، طراحی و اجرای سیاست های اثربخش در این حوزه مستلزم بازنگری بنیادین در نظام حکمرانی انرژی، ارتقای دانش و فرهنگ مصرف، استقرار سازوکارهای نظارتی داده محور و بهره گیری از الگوهای بومی سازی شده در سطح اماکن ورزشی کشور است.

اخیراً گردشگری ورزشی در رشته کوه نوردی رونق قابل توجهی در ایران داشته است. در راﺳﺘﺎی بهره گیری ﻣﻄﻠﻮب از ظرفیت های ﺑﺎزار ﮔﺮدﺷﮕﺮی، می بایست گروه های ﻫﺪف به درستی شناسایی شوند. بنابراین، در این پژوهش ﺷﻨﺎﺧﺖ دقیق بخش بندی ﺑﺎزار ﮔﺮدﺷﮕﺮی به عنوان ﯾﮑﯽ از ارﮐﺎن ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ در زمینه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﮔﺮدﺷﮕﺮی مورد بررسی قرارگرفته است. هدف کلی این تحقیق، بخش بندی بازار گردشگری کوه نوردی ایران بر اساس ویژگی های جمعیت شناختی و انگیزه ها است. این مطالعه بر اساس اهداف، جزو تحقیقات کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها از نوع پیمایشی است. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه ای شامل سه بخش و در چارچوب طیف پنج گزینه ای لیکرت است. جامعه آماری پژوهش، کوه نوردان داخلی شهرهای مختلف ایران بوده و نمونه ها به صورت داوطلبانه و غیرتصادفی انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ اﮐﺘﺸﺎﻓﯽ، تحلیل عاملی تأییدی و ﺗﺤﻠﯿﻞ خوشه ای استفاده گردید. نتایج نشان داد که افراد از نظر میزان تحصیلات، میانگین درآمد ماهیانه، نوع فعالیت ورزشی و منابع اطلاعاتی مورد استفاده در چهار خوشه به دست آمده، تفاوت معنی داری دارند. همچنین، تمامی زیرمقیاس های انگیزه و نمرات کل در خوشه ها، تفاوت معنی داری داشته و کلیه تفاوت های دو به دوی خوشه ها از نظر مقیاس های انگیزه معنی دار بودند. بر اساس نتایج به دست آمده، متغیر انگیزه تأثیر مثبت و معنی داری بر بازار گردشگری داشت؛ اما تأثیر متغیر جمعیت شناختی بر بازار گردشگری معنی دار نبود.

هدف این پژوهش، بررسی اثر تناسب فرد-سازمان، رهبری تحول گرا و اشتراک دانش بر رفتار نوآورانه در سازمان های ورزشی ایران از جمله وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و فدراسیون های ورزشی بود. روش پژوهش از نظر نحوه جمع آوری داده ها، توصیفی-پیمایشی و از لحاظ هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل همه کارکنان وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و فدراسیون های ورزشی ایران بود. نمونه آماری نیز 512 نفر از کارکنانی بودند که به پرسش نامه ها پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و نرم افزار اسمارت پی ال اس نسخه 3 استفاده شد. برای آزمون فرضیه های پژوهش، آزمون تی استفاده شد. یافته ها نشان داد، تناسب فرد-سازمان دارای رابطه مستقیم و مثبتی با اشتراک دانش و رفتار نوآورانه کارکنان است و رهبری تحول گرا نیز با اشتراک دانش و رفتار نوآورانه کارکنان رابطه مثبت و مستقیم داشت. کارکنانی که دانش خود را به اشتراک می گذاشتند، رفتار نوآورانه تری داشتند. اشتراک دانش در رابطه تناسب فرد-سازمان و رفتار نوآورانه و رابطه رهبری تحول گرا و رفتار نوآورانه نقش میانجی را بر عهده داشت. به طور کلی، به مدیران و سیاست گذاران ورزشی پیشنهاد می شود که با توجه به مؤثر بودن عوامل موجود در پژوهش، به ترتیب اهمیت، شیوه های گوناگون بهبود تناسب فرد-سازمان، اشتراک دانش و رهبری تحول گرا را در جهت تقویت رفتار نوآورانه در سازمان های ورزشی اجرایی کنند.

این پژوهش با هدف طراحی و اعتباریابی مدل عوامل مؤثر رهبری تحول آفرین زیست محیطی در ورزش انجام شد. روش تحقیق از نوع مطالعات اکتشافی بود. جامعه آماری در بخش کیفی نخبگان محیط زیست (اساتید دانشگاهی، مدیران و کارشناسان زیست محیطی کشور) و نخبگان علمی و اجرایی ورزش کشور (اساتید دانشگاه، مدیران وزارت ورزش و جوانان و ادارات ورزش و جوانان) بودند. همچنین مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان جامعه آماری بخش کمی را تشکیل دادند. نمونه آماری در بخش کیفی 15 نفر بود که با آن ها مصاحبه صورت گرفت و در بخش کمی 398 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی صوری و محتوایی آن توسط 15 نفر با روش آلفای کرونباخ تأیید شد. پایایی مصاحبه ها از روش توافق بین دو کدگذار براساس ضریب کاپای کوهن 73/0 به دست آمد. روش آماری پژوهش با به کارگیری تحلیل عامل تأییدی مرحله دوم و مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار پی ال اس انجام شد. نتایج در بخش تحلیل کیفی نشان داد، درمجموع 83 مؤلفه ایجاد شد که به دلیل کثرت تمامی کدهای مشابه در گروه خاص خود قرار گرفتند و سپس 16 بُعد شناسایی شده در شش منظر کلی چارچوب بندی شدند. همچنین نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که بین تمامی ابعاد رهبری تحول آفرین، مشوق های زیست محیطی، فرهنگ زیست محیطی، توانمندسازی روان شناختی، احساس تعلق و عملکرد زیست محیطی رابطه معناداری وجود دارد.

شکل گیری و رشد کسب و کارهای نوپا در هر حوزه ای به عنوان یکی از فرصت های توسعه یافتگی مطرح است و این موضوع در ورزش می تواند به دستیابی به نتایج موردانتظار کشورها در رشته های ورزشی مدنظر منجر شود؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل شکل گیری و رشد کسب و کارهای نوپای ورزش فوتبال در کشور عراق انجام پذیرفت. روش پژوهش از نوع آمیخته با ماهیت اکتشافی بود. در بخش کیفی که با بهره گیری از رویکرد گلیزر صورت پذیرفت، خبرگان و فعالان در حوزه کسب و کارهای نوپا جامعه آماری را تشکیل دادند که به شیوه هدفمند گزینش شدند. در این بخش پس از 15 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. در بخش کمّی از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد که جامعه آماری در این بخش شامل همه فعالان در حوزه کسب و کارهای نوپای ورزشی در کشور عراق بودند. در این بخش پاسخگویان به شیوه دردسترس گزینش شدند که درنهایت داده های حاصل از 208 پرسشنامه تحلیل شد. براساس نتایج، مدل نهایی متشکل از اکوسیستم شکل گیری و رشد کسب و کارهای نوپا (ارتباطات، حمایت های سازمانی، زیرساخت قانونی، منابع و فرهنگ)، راهبردها (حمایت، مدیریت منابع انسانی و شبکه سازی) و نتایج (رشد اقتصاد ورزش و رشد ورزش فوتبال) شکل گرفت. نتایج نشان می دهد، شکل گیری و رشد کسب و کارهای نوپا در یک رشته ورزشی، نه تنها به عملکرد مؤثر عوامل مرتبط با آن رشته ورزشی به طور خاص و همچنین ورزش به طور عام بستگی دارد، نقش مجامع علمی یا سازمان های غیرورزشی در این عرصه نیز انکارنشدنی است.