درخت حوزه‌های تخصصی

این مرور سیستماتیک با هدف بررسی تأثیر چرخه قاعدگی به عنوان یک ریسک فاکتور مهم آسیب های عصبی عضلانی و اثرات بیومکانیکی آن بر ACL در حین فعالیت های دینامیکی انجام شد. در این پژوهش سعی شد به این سؤال پاسخ داده شود آیا فازی خاص از یک چرخه قاعدگی می تواند زنان را مستعد خطر بیشتر آسیب ACL کند یا خیر. تمامی منابع اطلاعاتی از پایگاه های اطلاعاتی Web of Science، PubMed، SPORTDisc، Medline و SID جستجو شد. معیارهای لازم برای ورود مطالعات به این بررسی عبارت بود از: 1. آزمودنی های زن سالم 18 تا 40 ساله؛ 2. تأیید مراحل MC از طریق تجزیه و تحلیل بیوشیمیایی؛ 3. بررسی میزان بروز آسیب بیومکانیکی یا عصبی عضلانی ACL به وسیله آزمون های پویا؛ 4. انجام شدن اندازه گیری ها در دو فاز و یا بیشتر. نتایج نشان داد، تنها هشت مقاله (از 419 مقاله یافت شده) دارای شرایط ورود به مطالعه بودند. چهار مقاله هیچ گونه ارتباط معناداری بین فازهای مختلف چرخه قاعدگی به عنوان عامل خطر در بروز آسیب ACL نیافتند. دو مطالعه شواهدی را نشان دادند که فاز لوتئال میانی ممکن است زنان را مستعد خطر بیشتر آسیب ACL غیرتماسی کند و تنها یک مطالعه نشان داد که زنان در فاز میانی لوتئال کمتر درمعرض آسیب ACL غیرتماسی هستند. سه مطالعه نوسانات شلی مفصلی را در طول چرخه قاعدگی گزارش دادند که دو مورد از آن ها این تغییرات در شلی زانو را با تغییرات در بارگذاری مفصل زانو نشان دادند. شواهد موجود، به طور قطع نمی تواند مشخص کند که آیا یک فاز خاص از چرخه قاعدگی زنان را مستعد خطر آسیب غیرتماسی ACL براساس جایگزین های عصبی عضلانی و بیومکانیکی می کند یا خیر. در این راستا متخصصان باید در بررسی آمادگی فیزیکی، کاهش آسیب و شیوه های غربالگری براساس شواهد فعلی محتاط باشند.

مقدمه: پژوهش هایی که به بررسی عملکرد اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی پرداخته اند، بیشتر از تکالیف تک دستی شامل تکنیک محدود کردن دست سالم استفاده کرده اند، اما این روش به مشکلات هیجانی در کودک منجر می شد. هدف این پژوهش بررسی عملکرد دست پس از تمرین دریافت دودستی هندبال در کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژی بود. روش پژوهش: شرکت کنندگان پنج کودک مراجعه کننده به کلینیک فخر صادق با میانگین سنی 2/28±10/2 سال بودند که به صورت در دسترس انتخاب شدند. والدین کودکان برگه رضایت نامه را تکمیل کردند. هر شرکت کننده در مجموع یک بار پیش و یک بار پس از تمرین با استفاده از آزمون پوردو پگ بورد آزمایش شد و عملکرد تک دستی، دودستی همزمان و متوالی بررسی شد. شرکت کنندگان در مجموع شش هفته، هر هفته دو جلسه 30 دقیقه ای تمرینات دودستی را انجام دادند. یافته ها: تمرینات عملکرد دست کمتر آسیب دیده (P=0/03) و هماهنگی دودستی متوالی (0/00=P) به طور معناداری افزایش یافت، اما هماهنگی دودستی همزمان پیشرفت معناداری نداشت (0/08=P). همچنین پیشرفت معناداری در دست بیشتر آسیب دیده مشاهده نشد (0/06=P). نتیجه گیری: به نظر می رسد استفاده از تمرینات دریافت دودستی توپ می تواند در بهبود هماهنگی دودستی متوالی و عملکرد دست کمتر آسیب دیده کودکان فلج مغزی همی پلژی مؤثر باشد و به عنوان روشی مداخله ای در توانبخشی حرکتی این کودکان استفاده شود.

مقدمه: تنوع در دریافت پیام از گیرنده های عمقی و اطلاعات محیطی می تواند بر عملکرد کنترلی مؤثر باشد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر تمرین راه رفتن با سرعت های متغیر در سطوح متفاوت به عنوان قیود تکلیف و محیط بر تعادل و ترس از افتادن است. روش پژوهش: پژوهش حاضر به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شده است. به این منظور 21 سالمند زن بالای 60 سال شهر سمنان به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت انتصاب تصادفی در سه گروه (تمرینات با قیود ثابت، تمرینات با قیود متغیر و کنترل) قرار گرفتند. در ادامه گروه تمرین ثابت، تمرینات راه رفتن با سرعت ثابت سطح هموار و صاف و گروه تمرین متغیر، تمرینات تعادلی و قدرتی راه رفتن با سرعت متغیر در سطح ناهموار و لغزنده را انجام دادند. به منظور تحلیل داده ها، از آزمون تحلیل واریانس مرکب استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان داد پیشرفت شرکت کنندگان ناشی از تأثیر تمرینات بر هر دو متغیر تعادل و ترس از افتادن معنادار است. یافته ها، تأثیر متفاوت تمرینات متغیر راه رفتن قدرتی و تعادلی و سرعت متغیر بر تعادل (0/042=P) را تأیید کرد؛ اما تفاوت آماری معناداری بین سه گروه در متغیر ترس از افتادن مشاهده نشد (0/208=P). نتیجه گیری: تمرینات راه رفتن بر تعادل و ترس از افتادن زنان سالمند مؤثر بوده و تمرینات با سرعت های متغیر راه رفتن همراه با دستکاری قیود محیطی می تواند برای ارتقای تعادل بسیار مفیدتر باشد. از این رو پیشنهاد می شود این نوع تمرینات به عنوان بخشی از مداخله های درمانی و توانبخشی در مراکز کار با سالمندان مورد توجه قرار گیرد.

اتیسم، اختلال نافذ رشدی است و یکی از نشانگان اختلال طیف اتیسم ضعف در ارتباطات اجتماعی است که منجر به ایجاد محدودیت هایی در زندگی این افراد می شود. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر یک دوره تمرینات سنتی و بازی های ویدیویی فعال بر ارتباطات اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم بود. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی بود و از طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل استفاده شد. تعداد 45 کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم در رده سنی 8 تا 12 سال به صورت هدفمند انتخاب شدند و در سه گروه بازی های ویدیویی فعال، کنترل و بازی های سنتی قرار گرفتند. شرکت کنندگان در گروه تجربی به مدت هشت هفته مداخله دریافت کردند. گروه کنترل تنها مداخلات رفتاردرمانی را دریافت کرد. اختلال در برقراری ارتباطات اجتماعی قبل و بعد از مداخله به وسیله پرسشنامه گارز-2 اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و تی همبسته تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد، تفاوت معناداری در نمره ارتباطات اجتماعی در سه گروه مشاهده شد (001/0=P، 22/12=F). نتایج آزمون LSD نشان داد، گروه بازی های ویدیویی فعال بهتر از بازی های سنتی و گروه بازی های سنتی بهتر از گروه کنترل در ارتباطات اجتماعی عمل کردند. از طرفی تفاوت معناداری بین نمرات پس آزمون و پیگیری در سه گروه مشاهده نشد؛ بنابراین به نظر می رسد بازی های ویدیویی فعال می توانند به عنوان روش مداخله ای مناسب برای بهبود ارتباطات اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم استفاده شوند

زمینه و هدف: دیابت نوع ۲ با هیپرگلیسمی، مقاومت به انسولین و استرس اکسیداتیو همراه است. این مطالعه اثرات مجزا و همزمان تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و عصاره بوقناق را بر شاخص های متابولیکی و اکسیداتیو–آنتی اکسیدانی در مدل حیوانی دیابت ارزیابی کرده است. مواد و روش ها: پنجاه موش نر ویستار به طور تصادفی به پنج گروه کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی+بوقناق، دیابتی+HIIT ، دیابتی+HIIT+بوقناق تقسیم شدند. شاخص های گلوکز خون، انسولین، مقاومت به انسولین(HOMA-IR)، حساسیت به انسولین (QUICKI)، MDA، GPx و TAC سنجش شد. تحلیل با آنوا یک راهه و آزمون های تعقیبی (توکی/ولچ) انجام گرفت؛ سطح معنی داری p<0.05 بود. یافته ها: نسبت به گروه دیابتی، هر یک از مداخلاتِ HIIT و بوقناق به تنهایی موجب کاهش معنادار گلوکز و HOMA-IR و افزایش انسولین و TAC شدند (p<0.05) و MDA را نیز کاهش معنادار دادند. افزایش GPx در گروه مکمل و گروه ترکیبی معنی دار بود، اما در HIIT تنها مشاهده نشد(p<0.05) . تنها مداخله توأم HIIT+بوقناق QUICKI را به طور معنی دار بهبود داد (p<0.01) و بیشترین کاهش گلوکز و MDA و بیشترین افزایش انسولین، GPx و TAC در این گروه ثبت شد (p≤0.001). نتیجه گیری: HIIT و بوقناق هر یک اثرات مفیدی بر کنترل گلوکز و تعادل اکسیدان/آنتی اکسیدان دارند؛ بااین حال، اجرای هم زمان آن ها با اثر هم افزایی، بر مداخلات منفرد برتری نشان داد. این یافته ها از تدوین رویکردهای چندوجهی در مدیریت دیابت نوع ۲ حمایت می کند.

این پژوهش با هدف تحلیل نظام مند پویایی های حوزه نوظهور ورزش های الکترونیک، از طریق به کارگیری روش شناسی علم سنجی انجام شده است. هدف اصلی، شناسایی روندهای غالب پژوهشی، کنشگران کلیدی (شامل محققان، نشریات و نهادهای اثرگذار) و کانون های تحقیقاتی فعال در بدنه دانش کنونی این حوزه است. داده ها از پایگاه استنادی اسکوپوس جمع آوری و با استفاده از ابزار بیبلیوشاینی (مبتنی بر پکیج R) تحلیل شده اند. یافته ها حاکی از توسعه چشمگیر و شتابان حوزه ورزش های الکترونیکی با نرخ رشد 42/25 است. این یافته، با میانگین پایین سن مدارک (94/2 سال) و متوسط بالای استناد به هر مدرک (3/15)، بر تازگی و اهمیت پژوهش های این حوزه صحه می گذارد. تنوع موضوعی (بیش از ۴۹۰۰ کلیدواژه)، همکاری های گسترده بین المللی (۲۷/۱۹) و تعامل بالای محققان (۳/۶۳)، مؤید ماهیت مشارکتی و جهانی این قلمرو نوظهور است. بررسی روندهای انتشار مقالات نیز افزایش چشمگیر تولیدات علمی از سال ۲۰۱۷ به بعد را آشکار می سازد. تحلیل ۱۰ مقاله پراستناد نشان می دهد که پژوهش های هیلوِرت-بروس و همکاران (۲۰۱۸) «پیرامون رفتارهای کاربران در پلتفرم توییچ» و سئو (۲۰۱۶) در خصوص تحولات هویتی در اکوسیستم ورزش های الکترونیکی، از برجستگی ویژه ای برخوردارند. تحلیل ساختار همکاری بین دانشگاه ها نیز نقش کلیدی برخی از مؤسسات (مانند دانشگاه کراس ساوتر) در تسهیل ارتباطات بین المللی را نشان می دهد. این مطالعه با ارائه یک دیدگاه نسبتاً جامع و داده محور، زمینه را برای شناخت دقیق تر وضعیت کنونی و جهت دهی تحقیقات آتی در حوزه ورزش های الکترونیکی هموار می سازد.

این پژوهش با هدف تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه ورزش مدارس انجام شد. روش پژوهش، آمیخته (کیفی و کمی) بود. همه خبرگانی که در زمینه ورزش مدارس، تخصص علمی و عملی داشتند، جامعه مشارکت کنندگان این پژوهش را تشکیل دادند. تعداد نمونه تا حد رسیدن به اشباع نظری (17 مصاحبه) برای مصاحبه ادامه یافت و در بخش کمّی با استفاده از نظر از کارشناسان و خبرگان، رابطه میان متغیرهای شناسایی شده با استفاده از تکنیک دیمتل بررسی شد. ابتدا با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و با استفاده از مصاحبه های کیفی و توزیع پرسشنامه های نیمه باز، فهرست عوامل مؤثر بر توسعه ورزش مدارس تهیه شد. سپس عوامل شناسایی شده با استفاده از رویکرد سیستمی در دو بخش ورودی و فرایند، طبقه بندی شد. پرسشنامه طراحی شده شامل 9 عامل ساختار و سیاست گذاری، منابع انسانی، منابع مالی، اماکن و تجهیزات ورزشی، مشارکت ها و حمایت ها، استعدادیابی، مسابقات و برنامه های ورزشی، توسعه فناوری و توسعه علمی-پژوهشی بود که با استفاده از تکنیک دیمتل روابط درونی و تأثیر و تأثر متغیرهای مدل تعیین شد و درنهایت عوامل مهم و تأثیرگذار شناسایی شدند. نتایج نشان داد، به ترتیب عوامل ساختار و سیاست گذاری، منابع مالی، مشارکت ها و حمایت ها، استعدادیابی و مسابقات و برنامه های ورزشی بیشترین تعامل را با سایر عوامل مطالعه شده دارند؛ بنابراین اهمیت آن ها در سیستم بیشتر است. این مدل مسیر فعالیت مدیران برای توسعه ورزش مدارس ایران را شناسایی و تعیین می کند و روشی برای تصمیم گیری استراتژیک و نشان دادن دامنه های بهبود است.

سرمربیان نقش کلیدی در عملکرد ورزشی باشگاه فوتبال دارند و به صورت مستقیم در بقا و موفقیت باشگاه ها در جنبه های مختلف دخیل اند؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر کوتاه مدت انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل بر عملکرد ورزشی باشگاه های ایران انجام شد. جامعه آماری پژوهش تمامی 16 تیم فعال در 17 فصل اخیر لیگ برتر ایران (فصول 87-86 تا 1402-1403) بودند که در میانه فصل اقدام به انتصاب سرمربی جدید خارجی کرده بودند. پژوهش از نظر هدف کاربردی و روش آن علّی-مقایسه ای بود. از میانگین امتیازات کسب شده در بازه زمانی پنج بازی قبل و بعد از انتصاب سرمربی برای بررسی تأثیر استفاده شد. آزمون تی زوجی برای بررسی تأثیر انتصاب به کار رفت. نتایج نشان داد، انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل تأثیر کوتاه مدت مثبت و معناداری بر عملکرد ورزشی نداشت. این پژوهش نشان می دهد، مدیران باشگاه های حرفه ای فوتبال ایران برای اهداف کوتاه مدت عملکرد ورزشی تیم خود نباید بدون برنامه راهبردی دقیق اقدام به انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل کنند

این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر تغییر سرمربیان لیگ برتر فوتبال ایران در دو سطح خرد و کلان انجام شد. پژوهش حاضر به ترتیب از نظر نوع، روش و هدف، توصیفی-پیمایشی، میدانی و کاربردی بود. جامعه آماری آن همه صاحب نظران ورزشی (مدیران، مربیان، بازیکنان حرفه ای، داوران، تیم پزشکی و اصحاب رسانه) بودند و روش نمونه گیری از نوع غیرتصادفی و دردسترس بود. حجم نمونه معادل حداقل 60 نفر، طبق قاعده اول بارکلای و همکاران (1996) برابر با حاصل ضرب 10 در بیشترین گویه مربوط به بعد رسانه بود که درنهایت با 203 پرسش نامه انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته تنظیم شده با طیف پنج ارزشی لیکرت بود. برای بررسی روایی از نظرهای اساتید (چهار نفر) و دانشجویان دکتری (چهار نفر) و مربیان و بازیکنان (چهار نفر) استفاده شد و پرسشنامه نهایی در 9 بعد و 38 گویه تدوین شد. برای سنجش پایایی در یک مطالعه مقدماتی، پرسشنامه در اختیار 30 نفر از اعضای جامعه آماری قرار گرفت و پایایی آن از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (7/0<α) تأیید شد. نتایج نشان داد، بین عوامل مؤثر بر تغییر سرمربیان در سطح خرد، بعد دلالان و در سطح کلان بعد سیاست ها در اولویت بودند. همچنین از دیدگاه صاحب نظران، دو بعد مدیران ورزشی و دلالان از اولویت بیشتری برخوردار بودند. فعالیت دلالان به طور کامل حذف شدنی نیست، اما با تأثیر بر نقل و انتقالات، تغییرات سرمربیان و بهبود قراردادها، نقش کلیدی ایفا می کند. آن ها با تحریک هواداران، جذب سرمایه گذاران و ارتقای کیفیت تیم ها به پویایی و پایداری باشگاه ها کمک می کنند.

هدف این پژوهش طراحی مدل نوآوری سازمانی مبتنی بر چابکی یادگیری در ادارات ورزش و جوانان بود. در این پژوهش که به روش کیفی انجام شد، از نظریه داده بنیاد با رویکرد ساختگرای چارمز برای جمع آوری و تحلیل داده ها استفاده شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران و خبرگان حوزه رفتار سازمانی در ادارات ورزش و جوانان سراسر کشور گردآوری شد. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و در مجموع 13 مصاحبه به منظور دست یابی به اشباع نظری صورت گرفت. تحلیل داده ها شامل کدگذاری مقدماتی و کدگذاری متمرکز، یادداشت برداری و بررسی مفاهیم به صورت هم زمان با جمع آوری داده ها بود. برای اعتبارسنجی نتایج، از روش های تأیید مصاحبه شوندگان، تطبیق اعضا و بررسی همکار بهره گرفته شد، و از فرایندهای ساختار یافته برای تضمین پایایی استفاده شد. براساس یافته های تحقیق شاخص های مؤثر بر نوآوری سازمانی مبتنی بر چابکی یادگیری در ادارات ورزش و جوانان شامل فرهنگ نوآورانه، رهبری حمایت گرایانه، تحلیل نیازهای سازمانی، فرایندهای ایده پردازی، افزایش کارایی و اثربخشی، توانمندسازی کارکنان و توسعه پایدار است. در این راستا، توصیه می شود مدیران ادارات ورزش و جوانان با تقویت چابکی یادگیری سازمانی و ایجاد فضایی برای اشتراک دانش، نوآوری های سازمانی را بهبود بخشند. همچنین، لازم است برنامه های آموزشی منظم و مشارکت های بین سازمانی برای تبادل تجربه و ایده ها، طراحی و اجرا شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی پرسش نامه کارکردهای یادگیری مشاهده ای در ورزشکاران بود. مواد و روش ها: بدین منظور، 222 ورزشکار نخبه و 165 ورزشکار مبتدی پرسش نامه را تکمیل کردند. پس از تأیید صحت ترجمه و روایی صوری، به منظور تأیید روایی سازه، تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری و با روش حداکثر درست نمایی به کار گرفته شد. یافته ها: نتایج نرم افزار ایموس نشان داد همه گویه ها دارای بارعاملی قابل قبول و معنادار با عامل مرتبط خود در مدل اندازه گیری هستند و بر اساس شاخص های برازش مختلف، مدل اندازه گیری دارای برازش مناسب است. ضریب آلفای کرونباخ و همبستگی درون طبقه ای با نرم افزار SPSS تحلیل شد. ضریب آلفای کرونباخ کل برای همه ورزشکاران برابر با 0.88است. این ضریب برای خرده آزمون روان شناختی (عملکردی)، 0.82، مهارتی، 0.08و استراتژی برابر با 0.72 است. ضریب همبستگی درون طبقه ای حاصل از بازآزمایی 61 ورزشکار در خرده آزمون روان شناختی (عملکردی) 76/0، خرده آزمون مهارتی 0.73 و برای خرده آزمون راهبردی 0.72بود که حاکی از مقادیر قابل قبول همسانی درونی و پایایی زمانی است. بنابراین نسخه فارسی پرسش نامه کارکردهای یادگیری مشاهده ای با سه خرده آزمون (عملکردی یا روان شناختی، مهارت و استراتژی) با 17 گویه مورد تأیید قرار گرفت. نتیجه گیری: به نظر می رسد ورزشکاران مبتدی و نخبه از الگودهی و یادگیری مشاهده ای برای کسب مهارت های روان شناختی، مهارت های ورزشی و یادگیری راهبردها و تاکتیک های بازی استفاده می کنند. بر این اساس می توان از این پرسش نامه، جهت ارزیابی میزان استفاده ورزشکاران از یادگیری مشاهده ای در رشته های ورزشی مختلف بهره برد.

هدف: این پژوهش به بررسی تأثیر تمرین تصویرسازی حرکتی مبتنی بر مدل PETTLEP بر عملکرد مهارت سالتو و اعتماد به نفس ورزشی شناگران رقابتی پرداخت و نقش میانجی خودکارآمدی را مورد مطالعه قرار داد. مواد و روش ها: چهل و پنج شناگر سطح ملی (25-18 سال) به صورت تصادفی در گروه تصویرسازی PETTLEP یا گروه کنترل قرار گرفتند. با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون، عملکرد مهارت سالتو با تحلیل حرکت و ارزیابی متخصصان و اعتماد به نفس با پرسشنامه استاندارد SSCI اندازه گیری شد. گروه آزمایش به مدت شش هفته و در 18 جلسه (45 دقیقه ای) تحت تمرین تصویرسازی PETTLEP با تأکید بر مؤلفه های فیزیکی، محیطی و تکلیف محور قرار گرفتند. داده ها با استفاده از MANCOVA (با کنترل نمرات پایه)، تحلیل مسیر (AMOS-24) و روش بوت استراپ (5000 نمونه) برای بررسی اثرات میانجی تحلیل شدند. یافته ها: گروه PETTLEP در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در عملکرد سالتو و اعتماد به نفس نشان دادند. تحلیل مسیر دو مکانیسم را آشکار کرد: اثر مستقیم تصویرسازی بر عملکرد و اثر غیرمستقیم با میانجی گری اعتماد به نفس همخوانی عصبی-شناختی (از طریق همارزی عملکردی) و تقویت باورهای خودکارآمدی به عنوان عوامل تبیینی کلیدی شناسایی شدند نتیجه گیری: تصویرسازی PETTLEP به عنوان روشی مکمل در کنار تمرین فیزیکی می تواند موجب بهبود مهارت های پیچیده آبی شود که بخشی از این تأثیر از طریق مسیرهای روان شناختی حاصل می شود. این یافته ها از ادغام تصویرسازی چندوجهی در تمرینات شنا، به ویژه برای مهارت های نیازمند دقت فضایی-زمانی، حمایت می کنند.

این پژوهش با هدف شناسایی عوامل کلیدی شجاعت اجتماعی در محیط کاری پویا سازمان های ورزشی انجام شد. در این پژوهش، روش تجزیه و تحلیل داده ها به صورت کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون بود. شرکت کنندگان شانزده نفر از مدیران و کارکنان ادارات ورزش و جوانان بودند. ابزار جمع آوری اطلاعات مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. اعتبارسنجی پژوهش با استفاده از روش همسوسازی شامل استفاده از دو کدگذاری و مصاحبه با نمونه های دارای تخصص های مرتبط صورت پذیرفت. براساس نتایج، عوامل اصلی تقویت شجاعت اجتماعی در محیط های کاری شامل شفافیت در ارتباطات، اقتدار روان شناختی، رهبری انگیزشی تحول ساز، چابکی هیجانی، زنجیره حمایت اجتماعی، اصول اخلاقی نهادینه شده، هنر ارتباطات راهبردی و مسئولیت پذیری ارزش محور هستند. این عوامل به تقویت اعتمادبه نفس، ایجاد فضای حمایتی و حفظ اصول اخلاقی در سازمان ها کمک می کنند. در این راستا، شفافیت ارتباطی و رهبری تحول ساز باعث تقویت ارتباطات مؤثر و مشارکت کارکنان در تصمیم گیری ها می شوند. همچنین چابکی هیجانی و حمایت اجتماعی موجب بهبود توانمندی های فردی و تیمی در مواجهه با چالش ها و فشارهای محیطی می شوند. درنهایت، اصول اخلاقی و مسئولیت پذیری ارزش محور، پایه گذار ایجاد فضایی اخلاقی و شجاعانه در سازمان ها هستند که کارکنان را به مشارکت فعال و شجاعانه در فرایندهای کاری ترغیب می کنند.

پیشرفت فن آوری ازجمله هوش مصنوعی درحال دگرگونیِ چشم انداز ورزش کشتی در تمام جنبه ها است. هدف از پژوهش حاضر مدل یابی عوامل توانمندساز زیرساخت نرم افزاری ورزش کُشتی ایران با استفاده از رویکرد زمینه ای بود.نوع پژوهش کیفی بوده در زمره تحقیقات کاربردی و گردآوری داده ها اکتشافی و روش پژوهش گراندد تئوری ساخت گرا است. ابزار استفاده شده برای گرداوری داده ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختارمند و جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، و کارشناسان خبره ورزش کُشتی ازجمله مدیران اجرایی،اساتید دانشگاهی، مربیان، داوران و کشتی گیران بود. جهت نمونه گیری با روش نمونه گیری غیرتصادفی به صورت هدفمند انجام شد. پس از تعداد15مصاحبه، اشباع نظری حاصل گردید و روند مصاحبه ها اتمام پیدا کرد. پایایی مصاحبه ها نیز به روش مطالعه توافق درون موضوعی میانگین77/0 درصد بدست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار تحلیل کیفی MAXQDAنسخه2020 و روش مقایسه مداوم در طی سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی به دست آمد. در مرحله کدگذاری باز، با در نظر گرفتن متن تمام مصاحبه ها در خصوص زیرساخت نرم افزار ورزش کشتی تعداد 387 مفهوم یا کد اولیه شناسایی شد. پس از تجمیع و همپوشانی کدهای مشابه85 مفهوم بدست آمد. طبق یافته های پژوهش عوامل علّی (مقوله مدیریت و برنامه ریزی، مسابقات و رقابت ها، کارایی ومدیریت)؛ عوامل زمینه ای با مقوله توسعه و توانمندسازی نرم افزاری ورزش کشتی (مقوله بسترتخصصی دیجیتالی و مقوله زیرساخت علمی تخصصی)؛عوامل راهبردی (مقوله انفورماتیک؛ زیرساخت تحلیل تخصصی و هوش مصنوعی) و عوامل مداخله گر (مقوله مالی و پولی)؛ و در نهایت پیامدها با مقوله اصلی پروپاگاندا شناسایی شد.به نظر می رسدتشکیل کمیته فن اوری اطلاعات و هوش مصنوعی در فدراسیون کشتی، می تواند تحولی عملی در ورزش کشتی ایران ایجاد کند.

هدف پژوهش حاضر بررسی جامعه شناختی الگوی عادت واره های ورزشی در میان سالمندان شهر تهران بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و تحلیل تماتیک انجام شد و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساخت یافته گردآوری گردید. جامعه آماری شامل جامعه شناسان ورزشی، مدیران ارشد وزارت ورزش و جوانان، مدیران ارشد سازمان ورزش شهرداری تهران و سالمندان فعال در حوزه ورزش بود. نمونه گیری به روش گلوله برفی و تا رسیدن به شاباع نظری انجام شد(18 نفر). داده ها با استفاده از نرم افزار MAXQDA مورد تحلیل قرار گرفت. روایی و پایایی نیز به تأیید رسید. برای تجزیه وتحلیل داده ها از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. بر اساس نتایج حاصل از تحلیل داده ها، سه مقوله اصلی (مضامین فراگیر) شامل سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی و سرمایه فیزیکی شناسایی شد. در چارچوب این سه مقوله، ۹ مضمون سازمان دهنده شامل ارتباطات اجتماعی، دورهمی سالمندی، منزلت اجتماعی، جامعه پذیری، حمایت اجتماعی، انگیزه اجتماعی، سرمایه بدنی و فیزیکی، فرهنگ سازی ورزش سالمندی و دانش و آگاهی سالمندان استخراج شد. همچنین، پژوهش موفق به شناسایی 45 مضمون پایه گردید که هر یک از این مضامین، ابعاد گوناگون عادت واره های ورزشی سالمندان را در برمی گیرند. تحلیل یافته ها نشان داد که الگوی عادت واره های ورزشی سالمندان در بستر سه نوع سرمایه اجتماعی، فرهنگی و فیزیکی شکل می گیرد و درک این مقولات می تواند چارچوبی برای مطالعات بعدی در زمینه جامعه شناسی ورزش سالمندی فراهم کند. پیشنهاد می شود که سیاست گذاران و مدیران ورزشی اقداماتی همچون ایجاد گروه های ورزشی محله محور برای افزایش تعاملات اجتماعی سالمندان، توسعه فضاهای ورزشی و تجهیز مراکز عمومی به امکانات مناسب سالمندان، برگزاری برنامه های آموزشی و آگاهی بخشی در رسانه ها، حمایت از برنامه های ورزشی میان نسلی برای تقویت روابط خانوادگی و ارائه سیاست های تشویقی نظیر تخفیف در مراکز ورزشی ویژه سالمندان را در دستور کار قرار دهند تا امکان افزایش مشارکت ورزشی سالمندان فراهم شود و سبک زندگی سالم تری برای این قشر ایجاد گردد.

هدف: هدف این پژوهش طراحی نظام شناسایی و طبقه بندی مولفه های امید جوانان ایرانی به آینده از طریق مطالعه و جمع بندی پژوهش های انجام شده در زمینه امید به آینده با رویکرد فراترکیب است. روش: به همین منظور، مطالعات صورت گرفته در زمینه امید در بازه زمانی 1390 تا  1400 مورد بررسی قرار گرفته است. بر این اساس، 15 مقاله از 22 مقاله  به عنوان جامعه آماری برای تجزیه و تحلیل انتخاب شدند. فراترکیب، جمع بندی مطالعات کیفی است که در نهایت فهمی عمیق وکاربردی تر از موضوع را فراهم می آورد. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد 6 مقوله با 40 مفهوم در ایجاد امید به آینده موثرند. این مقولات و مفاهیم شامل عوامل اجتماعی(اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، هنجاراجتماعی، بیگانگی اجتماعی، آنومی اجتماعی، پرستیژ اجتماعی، شبکه های اجتماعی، قدرت اجتماعی، امنیت اجتماعی، عدالت اجتماعی، مقبولیت اجتماعی، نشاط اجتماعی)، عوامل خانوادگی(درامد خانواده، تحصیلات والدین، حمایت خانواده)، عوامل اقتصادی(تورم ، سرمایه اقتصادی، بیگانگی اقتصادی، انومی اقتصادی، فقراقتصادی)، عوامل سیاسی(ثبات سیاسی، تحریم، انومی سیاسی، امنیت سیاسی)، عوامل جمعیت شناختی(تحصیلات، جنسیت، سن، تعداد فرزندان، سلامت جسمی)، و عوامل فردی_روانشناختی(اعتقادات دینی، خودکارامدی، لذت گرایی، هدفمندی، مسئولیت پذیری، میل به پیشرفت، تلاشگری، پایگاه اقتصادی و اجتماعی، امنیت روانی، هویت حرفه ای) است. بر اساس یافته های تحقیق، در بین این عوامل، عوامل اجتماعی و فردی- روانشناختی تعیین کننده ترند؛ زیرا امید به آینده در سلامت روانی و اجتماعی همه افراد به خصوص جوانان تأثیر بسزایی دارد؛ و از عوامل کلیدی و تاثیرگذار در توسعه جوامع به شمار می روند. نتایج: نتایج تحقیق نشان می دهد موفقیت بیشتر در زندگی شخصی و خصوصی؛ دسترسی به منابع، فرصت ها و قدرت؛ و همچنین تجربیات بالاتر؛ افراد را برای ایجاد تغییر و تحول اجتماعی آماده تر و امید به آینده در بین آنان را تقویت می کند.

بلوغ یکی از پیچیده ترین تحولات در نوجوانی است. تجربه بلوغ برای دختران با رخداد قاعدگی همراه است. این مقاله به دنبال فهم چگونگی تجربه بلوغ در دختران مجرد، شاغل و تحصیل کرده است. روش پژوهش پدیدارشناسی است. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری شده است. با تعداد ۳۰ نفر از دختران مجرد شاغل و تحصیل کرده ۲۵ تا ۴۵ ساله ساکن در شهرستان های سمنان و شاهرود که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند، مصاحبه شد. سپس در کدگذاری سطح ۱ به ۱۳ مقوله «زمان تجربه بلوغ»، «اهمیت رخداد بلوغ»، «نحوه مواجهه با علایم بلوغ»، «آداب و رسوم مواجهه با بلوغ»، «نقش مادر در مواجهه با بلوغ»، «مواجهه آگاهانه با بلوغ»، «مواجهه نیمه آگاهانه با بلوغ»، «مواجهه ناآگاهانه با بلوغ»، «درک از زن»، «رویکرد به جنسیّت خود«، «درک از ازدواج»، «تمایل به ازدواج» و «عدم-تمایل به ازدواج» و در سطح ۲ کدگذاری ها به۵ مقوله اصلی «زمان رخداد بلوغ»، «نحوه مواجهه با بلوغ»، «سطح آگاهی از بلوغ»، «درک از زنانگی» و رویکرد به ازدواج دست یافتیم. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل یافته ها نشان می دهد که تجربه بلوغ و نحوه مواجهه با آن بر درک از زنانگی و اجتماعی شدن جنسیّتی دختران نقش دارد. مادران یکی از منابع اصلی آموزش های دوران بلوغ و انتقال آگاهی به دختران هستند. تجربه بلوغ و نحوه مواجهه با آن در نسل های مختلف متفاوت است. تفاوت ها در تجربه بلوغ منجربه تفاوت در درک از زنانگی می شود. این امر بر مواجهه دختران مجرد با ازدواج تأثیر می گذارد.

تمرینات مقاومتی یکی از ارکان اصلی برنامه های آمادگی جسمانی ورزشکاران حرفه ای است که برای بهبود قدرت، استقامت عضلانی و عملکرد کلی طراحی شده اند. این تمرینات، به ویژه در شدت های بالا، پاسخ های فیزیولوژیکی متعددی از جمله فعال سازی محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) و افزایش ترشح کورتیزول را به دنبال دارند. این مطالعه نقش تعدیل کننده خودتنظیمی عاطفی در پاسخ های کورتیزولی به تمرینات مقاومتی در ورزشکاران حرفه ای را بررسی می کند. خودتنظیمی عاطفی، به عنوان یک مهارت روان شناختی کلیدی، بر پاسخ های استرسی در فعالیت های بدنی با شدت بالا تأثیر می گذارد. در این پژوهش، 50 ورزشکار حرفه ای مرد (میانگین سنی: 25.8 ± 3.5 سال) در یک پروتکل تمرینی مقاومتی کنترل شده شرکت کردند. سطح کورتیزول قبل و بعد از تمرین از طریق نمونه های بزاقی اندازه گیری شد و خودتنظیمی عاطفی با استفاده از پرسشنامه تنظیم عاطفی (ERQ) ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که ورزشکارانی با خودتنظیمی عاطفی بالاتر، افزایش کمتری در سطح کورتیزول پس از تمرین داشتند (p < 0.01). به ویژه، استراتژی بازسازی شناختی نسبت به سرکوب بیان، اثر تعدیل کننده قوی تری داشت (β = -0.45, p < 0.01). این یافته ها بر اهمیت ادغام مداخلات روان شناختی در برنامه های تمرینی برای بهبود ریکاوری و عملکرد ورزشکاران تأکید دارند.

اهداف: هدف پژوهش حاضر، اثر تیپ های شخصیتی (A و (Bبر پیش بینی اضطراب رقابتی داوران لیگ های برتر فوتبال و فوتسال مردان و زنان ایران بود. روش ها: پژوهش از نظر ماهیت، کاربردی و بر اساس شیوه ی گردآوری داده ها توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری را 293 نفر از داوران لیگ های برتر فوتبال و فوتسال (مردان و زنان) تشکیل دادند. نمونه ها مطابق جدول مورگان، 211 نفر (با احتساب ضریب 8/0 افت نمونه) برآورد گردید. ابزار اصلی پژوهش دو پرسش نامه (52 گویه) بود که روایی صوری و محتوایی آن توسط 15 نفر از صاحب نظران تایید شد. از طریق آلفای کرونباخ، پایایی پرسشنامه های اضطراب حالتی-رقابتی 95/0 و تیپ شخصیتی 80/0 به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از رگرسیون خطی استفاده شد و سطح معنی داری (P ≥ 0.05) تعیین گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که در فوتبال (32/0- =r) و فوتسال (39/0- =r) و همچنین در مردان (26/0- =r) و زنان (412/0- =r)، تاثیر تیپ های شخصیتی (A و (Bبر پیش بینی اضطراب رقابتی منفی و معنادار است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که در هر دو رشته (فوتبال و فوتسال) و همچنین در مردان (ضعیف) و زنان (متوسط) تیپ های شخصیتی توان تبیین و پیش بینی اضطراب رقابتی را دارند، سایر نتایج نشان داد که در فوتبال و همچنین در بخش مردان، تیپ های شخصیتی توانایی متوسطی در پیش بینی اضطراب رقابتی دارند. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، تیپ های شخصیتی (A و B ) توانایی پیش بینی اضطراب رقابتی در داوران لیگ-های برتر فوتبال و فوتسال ایران (زنان و مردان) را دارند.