درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش دینداری و حمایت اجتماعی در نگرش بین نسلی به ارزش فرزندان و زمینه اجتماعی مرتبط با آن به انجام رسیده است؛ روش پژوهش پیمایش و جامعه آماری آن تمامی شهروندان بالای 18 سال شهر تبریز می باشند که طبق آخرین سرشماری به انجام رسیده در سال 1400، 2755358 نفر می باشند؛ قابل ذکر است که مطالعه به صورت مقایسه ای و در بین دو نسل جوان و بزرگسال به انجام رسیده است. حجم نمونه برابر با 300 و شیوه نمونه گیری، خوشه ای چند مرحله ای می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و از روش های آماری در سطح توصیفی و استنباطی از روش همبستگی پیرسون، رگرسیون چند متغیره، آزمون آزمون t با نمونه های مستقل و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه F استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از این است که بین متغیر دینداری و نگرش به ارزش فرزندان در بین نسل جوان، رابطه مثبت و قوی (637/0) و معنادار در سطح اطمینان 99 درصد (000/0) می باشد؛  در بررسی همین رابطه در بین نسل بزرگسال نیز نتایج حاکی از این است که بین دو متغیر رابطه ضعیف و مثبت (187/0) و معناداری در سطح اطمینان 95 درصد (014/0) وجود دارد؛ بررسی میزان همبستگی بین متغیر حمایت اجتماعی و نگرش به ارزش فرزندان حاکی از این است که، در بین نسل جوان بین دو متغیر همبستگی نسبتا قوی و مثبت (308/0) و معنادار  در سطح اطمینان 99 درصد (001/0) وجود دارد. نتایج تحلیل چند متغیره نیز نشان می دهد که در نسل جوان مجموع متغیرهای مستقل (دینداری، حمایت اجتماعی) توانسته اند 42 درصد از تغییرات مربوط به متغیر نگرش به ارزش فرزندان و در نسل بزرگسال مجموع متغیرهای مستقل وارد شده به مدل (دینداری) 3 درصد از تغییرات مربوط به متغیر نگرش به ارزش فرزندان را تبیین کنند. در بررسی نقش متغیرهای زمینه ای پژوهش که در این تحقیق متغیرهای زمینه ای جنسیت، وضعیت تاهل و محل تولد بر نگرش بین نسلی به ارزش فرزندان بررسی شده است، نتایج حاکی از  نقش متغیرهای جنسیت و وضعیت تاهل در بین نسل جوان و محل تولد در بین نسل بزرگسال دارد.

محبوبیت ورزش های الکترونیکی روزبه روز در حال افزایش است و توسعه آن برای بسیاری از کشورها به موضوع مهمی تبدیل شده است. توسعه ورزش های الکترونیک نیازمند یک بستر مناسب برای توسعه هستند با این وجود هنوز راهکار مشخصی برای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران ارائه نشده است. بررسی و شناسایی توسعه ورزش های الکترونیک در ایران در ایران می تواند به پیشرفت این حوزه کمک شایانی نماید. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران بود. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پژوهشهای اکتشافی می باشد و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزه ورزش های الکترونیک، بازیکنان ورزش های الکترونیک، مدیران باشگاه های ورزش های الکترونیکی و مربیان ورزش های الکترونیک صاحب نظر بودند و از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته ای با شرکت کنندگان انجام گرفت و با 17 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون جهت کسب اطلاعات این پژوهش استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران از شش مقوله اصلی تشکیل شده است که شامل باشگاه داری حرفه ای، تسهیلات اقتصادی، مدیریت و سازمان دهی، نظام ورزش قهرمانی، آموزش و اطلاع رسانی و ترویج ورزش الکترونیک می شود. در نهایت با توجه به راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران نیاز است تدابیر لازم برای ایجاد بستر مناسب توسعه ایجاد شود.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی در دستیابی به اهداف توسعه پایدار سازمان های ورزشی استان مرکزی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی و از دید جمع آوری داده ها از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان سازمان های ورزشی استان مرکزی (ورزش و جوانان، شهرداری ها و هیئت های ورزشی) تشکیل می دهند که نمونه آماری به روش در دسترس و به تعداد 209 نفر انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با 3 پرسشنامه مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی، تناسب فرد-سازمان و توسعه پایدار صورت گرفت. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها با نظرات نخبگان و پایایی پرسشنامه ها نیز با آلفای کرونباخ تأیید شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (شامل مدل سازی معادلات ساختاری) در نرم افزار اس.پی.اس.اس و پی.ال.اس انجام گرفت. نتایج نشان داد مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی روی توسعه پایدار (328/0 β=، 769/4 t=، 001/0 P=) اثر معناداری دارد. همچنین تناسب فرد-سازمان روی توسعه پایدار (166/0 β=، 227/2 t=، 026/0 P=) اثر معناداری نشان داد. درنهایت تناسب فرد-سازمان نقش تعدیلگر معناداری در ارتباط بین مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی و توسعه پایدار نشان داد (20/0 β=، 579/3 t=، 001/0 P=). بنابراین سازمان های ورزشی با استفاده از مدیریت منابع انسانی با رویکرد مسئولیت اجتماعی نسبت به ذینفعان داخلی می تواند با در نظر گرفتن تناسب فرد-سازمان کارکنان را برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار تحریک و تشویق نمایند. لذا نتایج این پژوهش می تواند برای مدیریت و برنامه ریزی منابع انسانی از استخدام تا جبران خدمات در راستای دستیابی به اهداف توسعه پایدار یاری رسان باشد.

هدف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مداخله ترکیبی ذهن آگاهی-موسیقی بر سطوح نشانگرهای بیوشیمیایی LDH، CPK و CRP در بازیکنان بسکتبال حرفه ای و نقش آن در مدیریت خستگی انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده با گروه کنترل و طرح پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل 40 بازیکن مرد بسکتبال حرفه ای لیگ برتر ایران بودند که به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله به مدت 8 هفته تحت برنامه ترکیبی ذهن آگاهی-موسیقی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل تنها تمرینات معمول خود را ادامه دادند. سطوح LDH، CPK و CRP در سه مرحله اندازه گیری شد و داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد گروه مداخله کاهش معنی داری در سطوح LDH (15.1%)، CPK (18.6%) و CRP (34.4%) تجربه کردند. همچنین بهبود قابل توجهی در شاخص های روان شناختی شامل کاهش خستگی و استرس ادراک شده مشاهده شد. این در حالی بود که در گروه کنترل تغییرات معنی داری مشاهده نشد. همبستگی مثبت بین کاهش نشانگرهای التهابی و بهبود عوامل روان شناختی نیز به دست آمد. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که مداخله ترکیبی ذهن آگاهی-موسیقی می تواند به عنوان یک روش مؤثر برای کاهش آسیب عضلانی، کنترل پاسخ التهابی و مدیریت خستگی در بازیکنان بسکتبال حرفه ای مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد غیردارویی می تواند در برنامه های تمرینی و بازتوانی ورزشکاران گنجانده شود.

بازنشستگی به عنوان یکی از مراحل مهم زندگی حرفه ای، تأثیرات گسترده ای بر پویایی سازمانی و انتقال تجربیات بین نسلی دارد. هدف از این پژوهش، تدوین الگوی پویاسازی بازنشستگی مؤثر بر تقویت روابط بین نسلی در سازمان های ورزشی است. با توجه به چالش های موجود در فرآیند بازنشستگی و نیاز به تقویت تعاملات بین نسل ها در سازمان های ورزشی، این مطالعه به دنبال شناسایی عوامل مؤثر و استراتژی های کاربردی در این زمینه می باشد. پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با استفاده از مدل اشتراوس و کوربین است که شامل شش کد محوری: شرایط علی، پدیده اصلی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها می باشد. نمونه گیری به صورت هدفمند از ۱۸ نفر از مدیران ارشد، مدیران میانه، بازنشستگان فعال و اساتید مدیریت ورزشی صورت گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون و کدگذاری انجام شد. نتایج نشان می دهند که پویاسازی بازنشستگی، بستری مناسب برای انتقال تجربیات و تقویت روابط بین نسلی فراهم می آورد. عوامل مؤثر در این پویاسازی شامل مدیریت منابع انسانی، فرهنگ سازمانی، آموزش و توانمندسازی و سیاست گذاری های حمایتی هستند. همچنین، راهبردهایی چون راهبردهای سازمانی، آموزشی، مالی، حمایتی، ارتباطی، تکنولوژیک، فرهنگی، رهبری و مدیریت شناسایی شد. پیامدهای مثبت این فرآیند شامل اجتماعی، آموزشی، مالی، روان شناختی، شغلی، سازمانی، فرهنگی و پیامدهای توسعه ای بود. این تحقیق می تواند به سازمان های ورزشی کمک کند تا فرآیند بازنشستگی را به طور مؤثرتری مدیریت و تقویت کنند.

مقدمه: تحقیق حاضر با هدف تاثیر 12 هفته تمرین مقاومتی با و بدون مصرف مکمل کراتین فسفات بر عملکرد جسمانی در مردان میانسال انجام شد. روش کار: تعداد 36 مرد میانسال در این مطالعه داوطلبانه شرکت کردند و در سه گروه تمرین مقاومتی+مکمل (12 نفر)، گروه تمرین مقاومتی+دارونما (12 نفر) و گروه کنترل (12 نفر) بصورت تصادفی، قرار گرفتند. تمرین مقاومتی به مدت 12 هفته با تواتر چهار جلسه در هفته با شدت 70 تا 85 درصد یک تکرار بیشینه تکمیل گردید همچنین گروه مکمل از کراتین هیدروکلراید به میزان سه گرم در روز را در روز های تمرین و غیر تمرین مصرف کردند. گروه دارونما در شرایط یکسان از مالتودکسترین استفاده کردند. نتایج: نتایج بین گروهی در میزان سروتونین و دوپامین سرمی در مرحله اول (حاد) اختلاف معنی داری مشاهده نشد (00/1=P). در مرحله دوم؛ تفاوت معنی داری در میزان سروتونین و دوپامین در گروه کنترل نسبت به گروه تمرین مقاومتی+مکمل (00/1=P؛ 269/0=P) و تمرین مقاومتی+دارونما (00/1=P؛ 341/0=P) مشاهده نشد. تغییرات درون گروهی نشان داد که کاهش سروتونین و دوپامین نسبت به پیش آزمون در تمام گروه ها معنی دار است (001/0=P).

مقدمه: کارکردهای اجرایی فرایندهای شناختی را کنترل، هدایت و هماهنگ می کنند. هدف تحقیق حاضر مقایسه فعالیت الکتریکی مناطق مختلف مغز در یادگیری آشکار و پنهان یک مهارت حرکتی در دختران نوجوان با کارکردهای اجرایی سرد است. روش پژوهش: روش تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی، با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود که 20 دختر 12 تا 14 ساله بصورت هدفمند بر اساس نمره آزمون های کاگلب انتخاب و در دو گروه یادگیری آشکار و پنهان قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون افراد 15 پرتاب دارت داشتند و همزمان امواج مغزی با دستگاه الکترونسفالوگرافی ثبت شد. سپس هر دو گروه به مدت پنج روز متوالی با آموزش های متفاوت جلسات تمرینی 60 دقیقه ای را پشت سر گذاشتند. بعد از اتمام تمرینات، روز ششم آزمون یادداری و انتقال انجام شد. نتایج با استفاده از نرم افزار متلب، اس .پی. اس. اس و اکسل در سطح معناداری 0/05 تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد پاسخ بخش های مختلف سیستم عصبی در قالب انواع امواج مغزی در پنج منطقه مغز DLPFC، OFC، CF، Frontal، All Frontal به روش یادگیری آشکار معنادار بوده است و به روش یادگیری پنهان معنادار نبوده است. نتیجه گیری: براساس نتایج حاضر می توان گفت روش یادگیری آشکار باعث ایجاد تغییرات مثبتی در سطح قشر مغزی می شود ولی یادگیری پنهان نیاز به تقویت بلندمدت دارد. بنابراین، یادگیری آشکار می تواند یک مداخله مؤثر برای بهبود امواج مغزی و ارتقای یادگیری مهارت حرکتی در افراد با کارکرد اجرایی سرد در کوتاه مدت باشد.

هدف این پژوهش، تحلیلی بر توسعه فرانچایز در صنعت ورزش کشور بود. این تحقیق به روش آمیخته اکتشافی اجرا شد. جامعه آماری پژوهش شامل همه صاحبان کسب وکارهای ورزشی در بخش تولیدات (فروشگاه ها و تولیدکنندگان کالاهای ورزشی)، خدمات (باشگاه های ورزشی)، صاحبان کسب وکارهای نوپای ورزشی و محققان ورزشی مراکز رشد و فناوری بود که از بین آن ها 384 نفر به روش نمونه گیری تمام شمار به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در فاز کیفی پژوهش پس از انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته تا دستیابی به اشباع نظری، 15 کد محوری شناسایی شد. در بخش کمّی، ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که در قالب طیف لیکرتی پنج ارزشی حاوی 20 بعد استفاده شد. برای بررسی روایی صوری از نظر دوازده تن از اساتید مدیریت ورزشی بهره گرفته شد و برای روایی محتوایی سؤال های پرسشنامه از روش لاشه استفاده شد (88=CVR) و روایی محتوایی تأیید شد. همچنین پایایی درونی پرسشنامه (88/0≤α) تأیید شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار AMOS استفاده گردید (05/0≥P). در این پژوهش چهار مقوله سرمایه نوسازی، سرمایه گذاری نوآور، فرایندهای عملیاتی نوآورانه و باورپذیری مثبت به عنوان شرایط علّی، ایجاد تجربیات اجتماعی، ایجاد تجربیات فکری، عوامل تسریع کننده و عوامل ایجادکننده به عنوان عوامل اصلی زمینه ای و همچنین پیامدهای فردی و سازمانی به عنوان مقوله های مداخله گر در نظر گرفته شدند. پژوهشگر با توجه به مجموعه مفاهیمی که از لابه لای مصاحبه ها و کدهای نهایی استخراج کرد، مقوله فرعی را ایجاد سیاست های دولتی و ایجاد تمرکز مالی نام گذاری کرد. بخش آخر مدل توسعه فرانچایز در صنعت ورزش کشور شامل غرور ملی، نشانه شناسی تجربه و کاهش ریسک سرمایه گذاری بود. همچنین در بخش کمّی مقدار تی مربوط به هر عامل تأثیر معناداری داشت و تمامی چارچوب مدل توسعه فرانچایز در صنعت ورزش کشور تأیید شد.

مقدمه: منظور از فلج مغزی طبقه ای از اختلالات عصبی غیرپیشرونده است که دارای تأثیرات دائمی بر توانایی های حسی – حرکتی افراد می شود و در نوزادی یا اوایل کودکی ظاهر می شود. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر آموزش خطی و غیرخطی بر قابلیت تعادل ایستای کودکان فلج مغزی همی پلاژی بود. روش پژوهش: 20 پسر فلج مغزی همی پلاژی در دامنه سنی 7-12 سال به صورت در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. آزمون شارپند رومبرگ برای اندازه گیری نمرات تعادل ایستا به کار گرفته شد. گروه های خطی و غیرخطی به مدت چهار هفته، سه روز در هفته و هر روز یک ساعت به انجام تمرینات مخصوص به هر گروه پرداختند. آزمون های تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) در سطح 0/05> p اجرا شدند. یافته ها: بر اساس یافته های تحقیق، بین دو گروه روش آموزشی خطی و غیرخطی حداقل در یکی از متغیرهای تعادل ایستا تفاوت معناداری وجود داشت (0/001=p). همچنین با توجه به نمرات بالاتر گروه غیرخطی، این روش آموزشی در مقایسه با روش خطی سبب نمرات بهتر تعادل ایستا (با چشم باز و بسته) در کودکان فلج مغزی همی پلاژی شد. نتیجه گیری: به طور کلی نتایج تحقیق حاضر بر اهمیت آموزش غیرخطی در بهبود تعادل ایستای کودکان فلج مغزی همی پلاژی تأکید دارد و نتایج تأییدی بر رویکرد قیودمحور است.

هدف: ورزش حرفه ای در دنیای معاصر فراتر از یک فعالیت جسمانی، به عنوان ابزاری برای تقویت هویت ملی و افزایش قدرت نرم کشورها شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر موفقیت های ورزشی ایران بر احساس غرور ملی، اتحاد اجتماعی و دیپلماسی فرهنگی انجام شده است. روش: روش پژوهش کیفی و مبتنی بر پدیدارشناسی توصیفی است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۲ نفر از خبرگان حوزه ورزش، فرهنگ و سیاست گردآوری و با روش کلایزی و نرم افزار مکس کیودا تحلیل شد. مشارکت کنندگان با نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. روایی و پایایی با معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری سنجیده شد. بازبینی مشارکت کنندگان، تحلیل موازی پژوهشگران و توافق ۸۶٪ بین کدگذاران اعتبار یافته ها را تضمین کرد. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که ورزش نقش مهمی در تقویت هویت ملی و افزایش قدرت نرم ایران دارد. این نقش در قالب هشت محور اصلی شامل: ورزش به عنوان ابزار اتحاد ملی، نماد فرهنگی و تاریخی، سفیر فرهنگی در جهان، میزبانی رویدادهای بین المللی، چالش های ساختاری و مدیریتی، فرصت های توسعه ورزش حرفه ای، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و ترویج روحیه جوانمردی و اخلاق ورزشی تبیین شده است.  نتیجه گیری: نتایج پژوهش تأکید دارد که ورزش نه تنها عاملی برای انسجام اجتماعی و تقویت غرور ملی است، بلکه در سطح بین المللی نیز به عنوان ابزاری برای دیپلماسی فرهنگی و بهبود جایگاه ایران عمل می کند. از گذشته تاکنون، ورزش در بستر فرهنگی و اجتماعی ایران حضوری پررنگ داشته و می تواند به عنوان راهکاری مؤثر در توسعه قدرت نرم کشور مورد استفاده قرار گیرد.

بازیافت به عنوان یک استراتژی مؤثر برای کاهش خستگی و حفظ عملکرد ورزشی در حین و پس از فعالیت های شدید شناخته شده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر انواع آبرسانی مجدد در دوره بازیافت بر عوامل آمادگی جسمانی و عملکردی تکواندوکاران نوجوان و جوان است. جامعه آماری این پژوهش شامل 12 نفر تکواندوکار نوجوان و جوان شهر بجنورد با حداقل پنج سال سابقه تمرین در رشته تکواندو است. آزمودنی ها به مدت چهار جلسه با فاصله زمانی یک هفته پروتکل پژوهش را اجرا کردند. تکواندوکارها فرآیند تمرینات را به همراه مصرف دو نوع نوشیدنی در جلسات مختلف تمرین، با وقفه 20 دقیقه ای برای جذب نوشیدنی ها طبق برنامه تمرینی از قبل طراحی شده انجام داده و سپس آزمون های آمادگی جسمانی و عملکردی را به انجام رساندند. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. ماحصل نتایج مطالعه حاضر شامل تفاوت معنادار بین گروهی در فاکتور های چابکی، سرعت عکس العمل و توان عضلانی پا با مصرف نوشیدنی های نوع 1 و 2 بوده است (p < 0.05). ضمناً تنها در متغیر چابکی هوازی - بی هوازی ویژه تکواندو تفاوت معناداری بین گروه ها مشاهده نشد .(p > 0.05)به بیان دیگر استفاده از محلول ها با ترکیب غالب کربوهیدرات (نوشیدنی نوع 1) و ترکیب غالب الکترولیت ها (نوشیدنی نوع 2)، بهبود فاکتورهای آمادگی جسمانی و عملکردی تکواندوکاران را در پی دارد. بر این اساس تمرکز بر تقویت آبرسانی مجدد در دوره بازیافت بر فاکتورهای اشاره شده تأثیرگذار است و موجب ارتقاء آن ها خواهد شد.

هدف: با افزایش سن، کاهش عملکرد سیستم آنتی اکسیدانی و افزایش استرس اکسیداتیو منجر به افزایش خطر آسیب های سلولی و تسریع فرایند سالمندی می شود. کوآنزیم Q10 (CoQ10) به عنوان یک آنتی اکسیدان ممکن است با تقویت دفاع سلولی، سازگاری های ناشی از تمرینات شدید را بهبود بخشد؛ بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر مکمل یاری CoQ10 بر سازگاری دستگاه آنتی اکسیدانی ناشی از تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) در سالمندان انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه، ۳۸ سالمند (۲۲ مرد و ۱۶ زن، ۶۵ تا ۷۵ سال) به صورت داوطلبانه شرکت کردند و به طور تصادفی به دو گروه تمرین+مکمل CoQ10 و تمرین+پلاسبو تقسیم شدند. شاخص VO2peak و نشانگرهای استرس اکسیداتیو شامل مالون دی آلدئید (MDA)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و ظرفیت آنتی اکسیدانی کل (TAC)، پیش و پس از هشت هفته تمرین HIIT و مصرف روزانه ۱۰۰ میلی گرم مکمل یا دارونما اندازه گیری شدند. یافته ها: نتایج نشان داد، گروه تمرین+مکمل بهبود معناداری را در (0.05>P) VO2peak و شاخص های آنتی اکسیدانی [MDA (0.05>P)، SOD (0.05>P) و TAC (0.05>P)] در مقایسه با گروه پلاسبو نشان داد. نتیجه گیری: براساس یافته ها، اثر هم افزای مکمل یاریCoQ10 با تمرینات HIIT موجب بهبود بیشتر ظرفیت قلبی تنفسی و سازگاری آنتی اکسیدانی در سالمندان می شود.

زمینه و هدف: آزمون های عملکردی مانند آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لی لی مربع و پرش زیگزاگ، به طور خاص برای ارزیابی توانایی های حرکتی پیچیده ای طراحی شده اند که در مسابقات والیبال به کرات مورد نیاز است. این پژوهش با هدف تأثیر یک دوره برنامه تمرینی تلفیقی ذهن آگاهی-تنفسی بر شاخص های عملکردی منتخب در بازیکنان والیبال انجام شد. روش ها: پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی بود. با توجه به تجربی بودن پژوهش، 30 فرد والیبالیست به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 30 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. داده ها با استفاده از آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لی لی مربع و پرش زیگزاگ جمع آوری شد. تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی را طی 8 جلسه، هفته ای سه جلسه دریافت نمودند. از آزمون شایپروویلک و تحلیل واریانس مکرر برای تحلیل داده ها استفاده شد (05/0>P). یافته ها: نتایج تحلیل واریانس مکرر نشان داد که آزمون 8 لاتین (05/0>P)، جهش طرفین (05/0>P)، لی لی مربع (05/0>P)، و پرش زیگزاگ (05/0>P)، پس از پروتکل تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی نسبت به پیش آزمون (قبل از مداخله)، بهبود معناداری پیدا کرد. نتیجه گیری: تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی می تواند منجر به بهبود آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لی لی مربع و پرش زیگزاگ در دانشجویان والیبالیست شود.

هدف: دیابت نوع 2 (T2DM) اختلال متابولیک شایعی است که با مقاومت به انسولین و نقص ترشح انسولین همراه است و موجب آسیب و تحلیل عضلانی می شود. ازآنجاکه استرس اکسیداتیو و آپوپتوز نقش مهمی در آسیب عضلات اسکلتی در دیابت دارند، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) و عصاره بوقناق، به صورت جداگانه و ترکیبی، بر بیومارکرهای آپوپتوز در عضله سولئوس موش های دیابتی بود. مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی، 50 موش صحرایی نر به پنج گروه تقسیم شدند: کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی+بوقناق، دیابتیHIIT+ و دیابتی+HIIT+بوقناق. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین (STZ) القا شد. مداخلات شامل شش هفته تمرین HIIT و تجویز خوراکی عصاره بوقناق (100 میلی گرم/کیلوگرم) بود. در پایان دوره، سطوح پروتئین های Bax و Bcl-2 و نسبت Bax/Bcl-2 در عضله سولئوس اندازه گیری شد. یافته ها: نتایج نشان داد که تمرین HIIT باعث کاهش معنادار BAX (p=0.001) و افزایش معنادار Bcl-2 (p=0.001) در مقایسه با گروه کنترل دیابتی شد. تجویز بوقناق به تنهایی تأثیر معناداری بر سطوح Bax و Bcl-2 نداشت(p>0.05) . درمقابل، گروه ترکیبی کاهش چشمگیر BAX (p=0.001)، افزایش چشمگیر Bcl-2 (p=0.001) و کاهش قابل توجه نسبت Bax/Bcl-2 را نشان داد که از سایر گروه های مداخله ای بیشتر بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه بیانگر آن است که تمرین HIIT اثرات حفاظتی قابل توجهی بر عضلات دیابتی دارد و ترکیب آن با عصاره بوقناق می تواند این اثرات را تقویت کند و میزان آپوپتوز را کاهش دهد. به طور کلی، مداخله ترکیبی HIIT و بوقناق ممکن است رویکردی مؤثر برای مدیریت و کاهش عوارض عضلانی مرتبط با دیابت نوع 2 باشد.

نوآوری در خدمات از جنبه های مهم ایجاد ارزش برای باشگاه های ورزشی است. هدف از تحقیق حاضر شناسایی نقش مربیان در نوآوری خدمات باشگاه های ورزشی بود. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی، با توجه به نتیجه تحقیق کاربردی و بر اساس هدف اکتشافی بود. به منظور گردآوری داده های پژوهش از مص احبه های عمیق نیمه ساختاریافته استفاده شد و برای تحلیل آن از روش تحلیل مضمون استفاده شد. جامعه تحقیق شامل تمامی مربیان رش ته های ورزش ی انفرادی و تیمی استان کرمانشاه بودند. 17 مشارکت کننده که نماینده مربیان باشگاه های ورزشی استان کرمانشاه انتخاب شدند. مص احبه ها به صورت در دسترس و به ش یوه گلوله برفی با انجام شد که روند مصاحبه ها تا رس یدن به مرحله اش باع نظری ادامه یافت. مصاحبه ها به صورت کلمه به کلمه پیاده سازی شد و با روش تحلیل مضمون با توجه به الگوی شش مرحله ای کدگذاری شد. برای بررسی پایایی کدگذاری از شاخص توافق بین کدگذاران و ضریب کاپای کوهن استفاده شد که 0.84 برآورد شد. برای اطمینان از روایی یافته ها، از روش بازبینی همتای پژوهشی استفاده شد. به همین منظور یکی از اعضای تیم پژوهش برای بررسی و تأیید دقت تفسیرهای به دست آمده از مصاحبه ها فرایند کدگذاری و روند مصاحبه ها را مورد بررسی و تأیید قرار دادند. از مصاحبه های مربیان باشگاه های ورزشی تعداد 14 مضمون فرعی به دست آمد که در 3 مضمون اصلی شامل تسهیل کننده نوآوری مشترک، ایجاد توازن بین خلاقیت و محدودیت و ارتقا ارزش باشگاه از طریق خلاقیت قرار گرفتند.

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی انجام گرفت. این پژوهش از نظر فلسفی، تفسیری و از لحاظ ماهیت، اکتشافی بود. روش تحقیق از نوع کیفی و رویکرد نظریه پردازی داده بنیاد کلاسیک یا گلیزری بود. جامعه آماری پژوهش خبرگان حوزه داوطلبی و جامعه شناسی در ورزش بودند. روش گردآوری داده ها نیز اجرای مصاحبه بود. در این پژوهش با سیزده نفر از خبرگان و مدرسان خبره در این حوزه به روش نمونه گیری هدفمند مصاحبه شد. در این پژوهش قابلیت اطمینان به داده ها، توسط روش های نظام مند نظریه پردازی داده بنیاد و به صورت های صوری و محتوایی بررسی شد. معیار اعتبارپذیری و قابلیت انتقال از طریق انجام کامل پژوهش تا دستیابی به اشباع داده ها و ارائه داده ها توسط مطلعان کلیدی به عنوان مشارکت کنندگان در تحقیق و اعمال تعدیل های لازم در طول پژوهش، ارزیابی و تأیید شد. معیار تأییدپذیری از طریق دقت در انتخاب نمونه ها، تلفیق روش های گردآوری داده ها شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته و یادداشت برداری انجام شد و با بهره گیری از نظرها، ارائه شواهد و یافته ها به خبرگان و استفاده از یادداشت های فنی، میدانی و اجتناب از سوگیری طی پژوهش، تأمین شد. یافته ها نشان داد، داوطلبی شهروندی، داوطلبی آرمان گرایانه، داوطلبی اجتماعی، داوطلبی توسعه گرا، داوطلبی دگرخواهانه و داوطلبی و توسعه فردی، مهم ترین شاخص های ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی بودند که در 35 عامل کاربردی جای گرفتند؛ بنابراین نیاز است شاخص ها و عوامل درخصوص داوطلبی به کار گرفته شود.

زمینه و هدف: کودکان دارای سندروم داون در عوامل آمادگی جسمانی، مانند تعادل، قدرت و استقامت عضلانی؛ توانایی کمتری نسبت به افراد سالم دارند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات ریباند بر تعادل، قدرت و استقامت عضلانی کودکان سندروم داون بود. روش تحقیق: تعداد 30 کودک سندروم داون در  دامنه سنی 12-7 سال و ضریب هوشی بین ۵۰ تا ۷۰، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره شامل گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی تمرینات ریباند را به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته، هر جلسه به مدت 45 دقیقه به اجرا درآوردند. به منظور ارزیابی تعادل ایستا و پویا، از آزمون بروئینینکس- اوزرتسکی، ارزیابی قدرت فلکشن چهارسر از روش سنجش دستی عملکرد عضلانی، و ارزیابی استقامت عضلانی از آزمون اسکوات؛ قبل و بعد از انجام تمرینات استفاده شد. به منظور تحلیل داده ها، از آزمون های تحلیل واریانس دوراهه با اندازه گیری مکرر، در سطح معنی داری 05/0≥p استفاده شد. یافته ها: انجام هشت هفته تمرینات ریباند، موجب بهبود معنی داری در شاخص های تعادل ایستا (001/0>p) و پویا (001/0>p)، قدرت (001/0>p) و استقامت عضلانی (001/0>p) اندام تحتانی گردید. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، انجام تمرینات ریباند می تواند تعادل، قدرت و استقامت عضلانی را بهبود بخشیده و نهایتا موجب کاهش خطرات ناشی از سقوط در کودکان سندروم داون شود. لذا انجام این تمرینات به درمانگران توصیه می شود.

این پژوهش با هدف توانمند سازی زنان از طریق ورزش: گام هایی به سوی ترویج شمول اجتماعی می باشد. روش تحقیق از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد تحلیل مضمون بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ورزشکاران نخبه زن در ورزش کشور بود. انتخاب نمونه به تعداد لازم جهت رسیدن به اشباع نظری و به روش نمونه گیری گلوله برفی انجام شد (16 نفر). ابزار پژوهش مصاحبه اکتشافی بود. روایی نتایج پژوهش براساس شایستگی حرفه ای نمونه مصاحبه شده، روایی محتوایی چارچوب مصاحبه، میزان توافق مصححان کدگذاری (2 پژوهشگر خبره: 73/0) تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده کدگذاری سه مرحله ای متناسب با روش تحقیق انجام شد. نتایج نشان داد که تعداد 251 کد شناسایی شد و از این رو 25 مضمون فرعی در چارچوب 8 مضمون اصلی مسابقات و رقابت ها، توسعه زیرساخت های ورزشی، حمایت مالی و منابع اقتصادی، آموزش و توانمندسازی، پذیرش اجتماعی و مشارکت، رسانه ها و پوشش اجتماعی، مدیریت و رهبری و فرهنگ سازی و آموزش عمومی کدگذاری گردید. ترویج شمول اجتماعی در ورزش زنان می تواند به افزایش اعتماد به نفس و خودباوری در میان زنان، گسترش فرصت های شغلی و اجتماعی، و تقویت جوامع محلی و جهانی منجر شود.

بازی های بومی و سنتی، به عنوان میراث فرهنگی و اجتماعی، نقش مهمی در تقویت هویت فرهنگی، همبستگی اجتماعی و ارتقای مهارت های فردی دارند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش بازی های بومی بر توسعه ابعاد فرهنگی و ورزشی مدارس متوسطه دوم شهرستان اردبیل انجام شد. مطالعه به صورت نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون انجام شد.30دانش آموز سالم 12 تا 18 ساله به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر کدام 15 نفر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ای برای ارزیابی توسعه فرهنگی بود که میزان پایایی آن با آلفای کرونباخ 0.84 تأیید شد. گروه آزمایشی طی هشت هفته، هر هفته دو جلسه 60 دقیقه ای از بازی های سنتی منتخب را تجربه کردند. تحلیل های آماری شامل آزمون تی مستقل، کوواریانس و آزمون شاپیرو-ویلک با استفاده از نرم افزار SPSS26 انجام شد. نتایج نشان داد که تأثیر عامل زمان بر توسعه فرهنگی ورزشی معنادار بود، اما اثر گروه و تعامل زمان×گروه معنادار نبود. یافته ها نشان داد که بازی های بومی به ویژه در ایجاد حس هویت و همکاری در میان دانش آموزان می توانند توسعه فرهنگی تقویت نمایند. در نتیجه، بازی های سنتی به عنوان ابزاری مؤثر برای انتقال ارزش ها، حفظ میراث فرهنگی و ارتقای هویت اجتماعی شناخته شدند. پیشنهاد می شود این بازی ها در برنامه های درسی مدارس ادغام شده، معلمان آموزش دیده و جشنواره های محلی برگزار شوند.

مقدمه و اهداف هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه مثلث تاریک شخصیت با انعطاف پذیری شناختی با نقش تعدیل گری تخصص ورزشکاری در مردان است. مواد و روش ها پژوهش حاضر بر اساس هدف کاربردی و شیوه پژوهش از نوع همبستگی که در سه بخش کتابخانه ای)جمع آوری مبانی نظری) ، میدانی(پرسشنامه مثلث تاریک شخصیت SD3 پالهاوس و جانز) و آزمایشگاهی(نرم افزار کن تب ) انجام پذیرفت. جامعه آماری تحقیق 1900 نفر از مردان ورزشکار، رشته های بوکس و فوتبال ایران در رده سنی 19 تا 31 ساله بود. که بر اساس طبقه بندی سوان و همکاران (2015) در 5 طبقه دسته بندی شدند. حجم نمونه با نرم افزار G*Power و به روش نمونه گیری طبقه بندی 320 نفر تعیین و جهت انجام پژوهش از نرم افزارspss نسخه 18 و آیموس23 استفاده شد (p<0.05). یافته ها نتایج نشان داد 86 درصد تغییرات انعطاف پذیری شناختی(خطا) و 58 درصد تغییرات انعطاف پذیری شناختی مراحل با تغییر ابعاد مثلث تاریک شخصیت و تخصص حاصل می شود. سایکوپاتی بر تغییر (خطا) و (مراحل) تحت تعدیل گری تخصص ورزشی (465/0-، 917/0-= β) ، خودشیفتگی بر تغییر (مراحل) تحت تعدیل گری تخصص ورزشی (917/0= β) و ماکیاولیسم بر تغییر (خطا) تحت تعدیل گری تخصص ورزشی (274/0= β) رابطه معنا داری دارد (05/0p<) و مدل معادلات ساختاری (p=0.076>0.05)، (RMSEA=0.051<0.08)، (X2/DF=1.11<3) این موضوع را تایید و همه شاخصهای برازشAGFI,GFI, CFI , GFI بالای 9/0 گزارش شدند، که نشان از برازش مناسب مدل با داده ها بود. نتیجه گیری ورزش های هیجانی مانند فوتبال و بوکس، در حالی که فرصتی برای بروز و تقویت صفات “مثلث تاریک شخصیت” فراهم می کنند، با درک و مدیریت ویژگی های شخصیتی ورزشکاران و تاثیر آن ها بر انعطاف پذیری شناختی، می تواند به بهبود عملکرد این ورزشکاران کمک کند.