درخت حوزه‌های تخصصی

Among factors that might manipulate translators’ mind while producing a text is the notion of ideology transmission through text or talk. Adopting Critical Discourse Analysis (CDA) with particular emphasis on the framework of Van Dijk (1999)، the present investigation is an attempt to shed light on the relationship between language and ideology involved in translation in general، and more specifically، to uncover the underlying ideological assumptions invisible in the texts، both source text (ST) and target text (TT)، and consequently ascertain whether or not translators’ ideologies are imposed in their translations. The corpus consists of the full text of two different Persian translations of the book Media Control by Noam Chomsky، written in English. In a qualitative phase، a detailed contrastive/comparative study at the micro-level in terms of fore/back-grounding mechanisms including explanation of lexical items and dominant grammatical metaphors (passive vs. active، nominalization vs. denominalization، addition vs. omission، and modalization) was conducted to examine، describe and subsequently interpret the patterns in the English source text and its Persian translated versions. In order to make the research data interpretations as objective as possible، having computed frequencies of ideologically significant instances، and percentages، Chi-square formula was applied to find out any difference between proportions of information extracted from the target text concerning their fore/back-grounding and their positions against the source text as well as to test the research null hypothesis، which was consequently rejected. The findings reveal that there are significant changes made by the two translators، either intentionally or unintentionally، in their selection of lexical items and syntactic structures in comparison to those in the source text. The findings of the study also show that many distortions or transformations between the original and the two translated versions were not only arbitrary، but also ideologically encoded in the texts، with specific purposes and functions

توسعه توانشهای زیر مجموعه زبان دوم تحت تاثیر عوامل مختلفی چون عوامل شناختی، فردی، و اجتماعی است ( الیس، 1994) که در این میان طیف وسیعی از عوامل فردی در مطالعات آموزش زبان مورد تحقیق و بررسی قرار گرفته اند لیکن تاکنون در این مطالعات هوش هیجانی به عنوان یک عامل فردی مورد توجه جدی قرار نگرفته است (پیشقدم، 2009). از سوی دیگر برخی از کنشهای زبانی که از جمله عناصر اصلی توانش کاربردشناسی زبان بینابین به شمار می رود دارای ویژگی «تهدید وجهه» می باشد. این نکته تاثیر و یا ارتباط هوش هیجانی - که ارتباط مستقیم با توانایی و مهارت افراد در مدیریت و کنترل احساسات دارد – را با توانش کاربرد شناسی زبان بینابین بسیار محتمل می سازد. در مطالعه حاضر محقق به بررسی این ارتباط محتمل می پردازد و با این هدف پرسشنامه «بار-آن» به عنوان معیار هوش هیجانی ، آزمون تافل به عنوان معیار سطح مهارت و توانایی زبانی و دو آزمون کاربرد شناسی زبان بینابین بر روی 52 زبان آموز ایرانی اجرا شده است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشانگرعدم وجود ارتباط موثر و معنا دار میان هوش هیجانی و توانش کاربرد شناسی و سطح مهارت زبانی زبان آموزان می باشد در حالی که میان توانش کاربرد شناسی زبان بینابین و سطح مهارت زبانی ارتباطی معنا دار و موثر وجود دارد. افزون بر این نتایج به دست آمده بیانگر آن است که هوش هیجانی نمی تواند به عنوان معیار مناسبی برای پیش بینی میزان توسعه توانش کاربردشناسی زبان بینابین و یا سطح مهارت زبانی مورد استفاده قرار گیرد و در نتیجه با استناد به نتایج تحقیق حاضر می توان گفت که در فرآیند یادگیری زبان دوم به طور عام و توسعه توانش کاربرد شناسی زبان بینابین به طور خاص نمی توان هوش هیجانی را به عنوان یک عامل فردی تاثیر گذار و مهم به شمار آورد.