تحلیل جامعه شناختی رابطه پایگاه اقتصادی- اجتماعی و رفتار محیط زیستی ساکنان کلان شهر شیراز
حوزههای تخصصی:
مقدمه: امروزه کلانشهرها با چالشهای متعددی در ابعاد کالبدی، زیستمحیطی، اجتماعی و فرهنگی مواجه اند. رشد شهرنشینی و جمعیت، پیامدهای زیانباری برای این شهرها بدنبال داشته است. شیراز، به عنوان یکی از کلانشهرهای ایران، با مشکلات زیستمحیطی گوناگونی روبروست که سهم انسان در ایجاد آنها قابل توجه است. این مشکلات ریشه در رفتار مادیگرایانه، سلطهجویانه و توسعهطلبانه انسان معاصر دارند. نظر به اینکه، بخش قابل توجهی از باورها و رفتارهای شهروندان با جایگاه اجتماعی آنها مرتبط است، پایگاه اقتصادی-اجتماعی یک عامل مهم در شکلگیری رفتار زیستمحیطی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت رفتار زیستمحیطی و ارتباط آن با پایگاه اقتصادی-اجتماعی انجام شده است. روش: این پژوهش با استفاده از روش پیمایشی و ابزار پرسشنامه انجام شده است. جامعه آماری، ساکنان ۱۸ سال به بالای شهر شیراز بود که نمونهای ۴۰۰ نفری از آنها با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم انتخاب گردید. رفتار محیطزیستی با مقیاس میرفردی و همکاران (۱۳۹۶) و پایگاه اقتصادی-اجتماعی با مقیاس رادمان (۱۳۹۶) سنجیده شد. برای اعتبارسنجی، از اعتبار صوری استفاده شد و پایایی ابزار با روش آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت که مقدار آن برای رفتار زیستمحیطی 85/0 و برای پایگاه اقتصادی-اجتماعی 72/0 بود. یافتهها: براساس یافته های توصیفی، میانگین پایگاه اقتصادی-اجتماعی پاسخگویان 3/13 و میانگین رفتار محیط زیستی 3/37 است. نتایج نشان داد، پایگاه اجتماعی- اقتصادی و سن با رفتار محیطزیستی رابطه مستقیم و معناداری دارند. به علاوه، تفاوت معناداری بین میانگین رفتار محیطزیستی زنان و مردان وجود دارد و زنان، رفتار محیطزیستی مسئولانهتری دارند. همچنین، بین رفتار محیط زیستی با توجه به میزان تحصیلات، میزان تحصیلات پدر، میزان تحصیلات مادر و وضعیت تأهل، تفاوت معناداری وجود دارد. افراد با تحصیلات دکتری، تحصیلات دکتری پدر و مادر و متأهلها، رفتار محیط زیستی مسئولانهتری دارند. تحلیل رگرسیونی نشان داد متغیرهای مستقل مورد بررسی توانستند 14 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین کنند. نتیجهگیری: بررسی نقش پایگاه اقتصادی- اجتماعی در رفتار محیط زیستی، نیازمند توجه به تمایزات درون پایگاهی و نوع رفتارهای محیط زیستی است. در جامعه مورد مطالعه، طبقات متوسط و بالاتر رفتار مسئولانه تری نسبت به محیط زیست گزارش کردند. از آنجا که محرومیتهای اقتصادی و اجتماعی بر اولویتبندی و رفتار افراد نسبت به محیط زیست تأثیر میگذارد، اجرای سیاستهایی برای کاهش فقر و ارائه آموزشهای مؤثر برای تغییر نگرش و رفتار زیستمحیطی ضروری به نظر میرسد. همچنین، استفاده از ظرفیتهای آموزش رسمی و غیررسمی میتواند در تقویت نگرشها و ترویج رفتارهای مسئولانه زیستمحیطی نقش مهمی داشته باشد و به ویژه جوانان و نوجوانان را به سمت اینگونه رفتارها سوق دهد.