درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: هدف از این پژوهش بررسی عوامل روانشناختی موثر بر ارتقای رفتار شهروندی ورزشی در ورزش حرفه ای کشور با رویکرد فضیلت سازمانی بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نوع داده ، آمیخته (کیفی-کمی) از نوع اکتشافی بود. نمونه گیری در بخش کیفی پژوهش به صورت هدفمند تعداد 22 نفر از خبرگان انتخاب شدند و جامعه آماری در بخش کمی شامل 6 باشگاه (تیم) لیگ برتری فوتبال بود. جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه فضیلت سازمانی با 4 بعد و 82 سوال و پرسشنامه رفتارشهروندی ورزشی با 18 سوال مورد استفاده شد. در این پژوهش نرم افزار smart pls3 و spss-v20 مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد عوامل سازمانی دارای اولویت اول، عوامل موثر فردی- رفتاری اولویت دوم، عوامل زمینه ای/محیطی اولویت سوم و عوامل مدیریتی-رهبری اولویت آخر را به خود اختصاص داد. عوامل موثر بر ارتقای رفتار شهروندی ورزشی با رویکرد فضیلت سازمانی با ضریب مسیر 516/0 و آماره تی بالاتر از 96/1 مثبت و معنادار است. نتیجه گیری: وجود رویکرد روانشناختی فضیلت سازمانی در سازمان ها و تیم های ورزشی چنانچه برگرفته از فرهنگ ملی، فرهنگ حاکم در ورزش های آئینی و پهلوانی و باورهای دینی-اعتقادی کشور باشد می تواند در نهادینه سازی ارزش ها، سرمایه روانشناختی فضایل اخلاقی اثرگذار بوده و رفتارشهروندی ورزشی را در ورزشکاران حرفه ای کشور ارتقاء و توسعه دهد.

هدف: پژوهش حاضر، با هدف مقایسه اثربخشی درمان هیجان محور و سایکودراما بر تنظیم شناختی هیجان، نشخوار فکری و انعطاف پذیری شناختی در دانش آموزان ورزشکار دارای اختلال اضطراب اجتماعی انجام شد. مواد و روش ها: جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه متوسطه دوم شهرستان بانه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. نمونه ای متشکل از ۴۵ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی در سه گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند. تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی بر اساس مصاحبه بالینی ساختاریافته مطابق با DSM-5 و پرسشنامه اضطراب اجتماعی صورت گرفت. همچنین ابزارهای مورد استفاده برای سنجش متغیرهای وابسته شامل پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ)، پرسشنامه نشخوار فکری (RRS) و مقیاس انعطاف پذیری شناختی (CFS) بود. جلسات مداخله به صورت هفتگی برگزار شد. درمان هیجان مدار در هشت جلسه و سایکودراما در هفت جلسه، با یک جلسه در هفته و مطابق پروتکل های معتبر هر رویکرد اجرا گردید. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد هر دو روش درمانی، به طور معناداری موجب بهبود تنظیم شناختی هیجان و انعطاف پذیری شناختی و کاهش نشخوار فکری در مقایسه با گروه کنترل شدند. همچنین، درمان هیجان محور نسبت به سایکودراما اثربخشی بالاتری در بهبود متغیرهای شناختی هیجانی نشان داد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج، می توان از این دو رویکرد به ویژه درمان هیجان محور در مداخلات روان شناختی برای دانش آموزان ورزشکار دارای اضطراب اجتماعی بهره برد.

این پژوهش با هدف تحلیل نظام مند پویایی های حوزه نوظهور ورزش های الکترونیک، از طریق به کارگیری روش شناسی علم سنجی انجام شده است. هدف اصلی، شناسایی روندهای غالب پژوهشی، کنشگران کلیدی (شامل محققان، نشریات و نهادهای اثرگذار) و کانون های تحقیقاتی فعال در بدنه دانش کنونی این حوزه است. داده ها از پایگاه استنادی اسکوپوس جمع آوری و با استفاده از ابزار بیبلیوشاینی (مبتنی بر پکیج R) تحلیل شده اند. یافته ها حاکی از توسعه چشمگیر و شتابان حوزه ورزش های الکترونیکی با نرخ رشد 42/25 است. این یافته، با میانگین پایین سن مدارک (94/2 سال) و متوسط بالای استناد به هر مدرک (3/15)، بر تازگی و اهمیت پژوهش های این حوزه صحه می گذارد. تنوع موضوعی (بیش از ۴۹۰۰ کلیدواژه)، همکاری های گسترده بین المللی (۲۷/۱۹) و تعامل بالای محققان (۳/۶۳)، مؤید ماهیت مشارکتی و جهانی این قلمرو نوظهور است. بررسی روندهای انتشار مقالات نیز افزایش چشمگیر تولیدات علمی از سال ۲۰۱۷ به بعد را آشکار می سازد. تحلیل ۱۰ مقاله پراستناد نشان می دهد که پژوهش های هیلوِرت-بروس و همکاران (۲۰۱۸) «پیرامون رفتارهای کاربران در پلتفرم توییچ» و سئو (۲۰۱۶) در خصوص تحولات هویتی در اکوسیستم ورزش های الکترونیکی، از برجستگی ویژه ای برخوردارند. تحلیل ساختار همکاری بین دانشگاه ها نیز نقش کلیدی برخی از مؤسسات (مانند دانشگاه کراس ساوتر) در تسهیل ارتباطات بین المللی را نشان می دهد. این مطالعه با ارائه یک دیدگاه نسبتاً جامع و داده محور، زمینه را برای شناخت دقیق تر وضعیت کنونی و جهت دهی تحقیقات آتی در حوزه ورزش های الکترونیکی هموار می سازد.

این پژوهش با هدف تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه ورزش مدارس انجام شد. روش پژوهش، آمیخته (کیفی و کمی) بود. همه خبرگانی که در زمینه ورزش مدارس، تخصص علمی و عملی داشتند، جامعه مشارکت کنندگان این پژوهش را تشکیل دادند. تعداد نمونه تا حد رسیدن به اشباع نظری (17 مصاحبه) برای مصاحبه ادامه یافت و در بخش کمّی با استفاده از نظر از کارشناسان و خبرگان، رابطه میان متغیرهای شناسایی شده با استفاده از تکنیک دیمتل بررسی شد. ابتدا با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و با استفاده از مصاحبه های کیفی و توزیع پرسشنامه های نیمه باز، فهرست عوامل مؤثر بر توسعه ورزش مدارس تهیه شد. سپس عوامل شناسایی شده با استفاده از رویکرد سیستمی در دو بخش ورودی و فرایند، طبقه بندی شد. پرسشنامه طراحی شده شامل 9 عامل ساختار و سیاست گذاری، منابع انسانی، منابع مالی، اماکن و تجهیزات ورزشی، مشارکت ها و حمایت ها، استعدادیابی، مسابقات و برنامه های ورزشی، توسعه فناوری و توسعه علمی-پژوهشی بود که با استفاده از تکنیک دیمتل روابط درونی و تأثیر و تأثر متغیرهای مدل تعیین شد و درنهایت عوامل مهم و تأثیرگذار شناسایی شدند. نتایج نشان داد، به ترتیب عوامل ساختار و سیاست گذاری، منابع مالی، مشارکت ها و حمایت ها، استعدادیابی و مسابقات و برنامه های ورزشی بیشترین تعامل را با سایر عوامل مطالعه شده دارند؛ بنابراین اهمیت آن ها در سیستم بیشتر است. این مدل مسیر فعالیت مدیران برای توسعه ورزش مدارس ایران را شناسایی و تعیین می کند و روشی برای تصمیم گیری استراتژیک و نشان دادن دامنه های بهبود است.

هدف این پژوهش، تحلیلی بر توسعه فرانچایز در صنعت ورزش کشور بود. این تحقیق به روش آمیخته اکتشافی اجرا شد. جامعه آماری پژوهش شامل همه صاحبان کسب وکارهای ورزشی در بخش تولیدات (فروشگاه ها و تولیدکنندگان کالاهای ورزشی)، خدمات (باشگاه های ورزشی)، صاحبان کسب وکارهای نوپای ورزشی و محققان ورزشی مراکز رشد و فناوری بود که از بین آن ها 384 نفر به روش نمونه گیری تمام شمار به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در فاز کیفی پژوهش پس از انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته تا دستیابی به اشباع نظری، 15 کد محوری شناسایی شد. در بخش کمّی، ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که در قالب طیف لیکرتی پنج ارزشی حاوی 20 بعد استفاده شد. برای بررسی روایی صوری از نظر دوازده تن از اساتید مدیریت ورزشی بهره گرفته شد و برای روایی محتوایی سؤال های پرسشنامه از روش لاشه استفاده شد (88=CVR) و روایی محتوایی تأیید شد. همچنین پایایی درونی پرسشنامه (88/0≤α) تأیید شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار AMOS استفاده گردید (05/0≥P). در این پژوهش چهار مقوله سرمایه نوسازی، سرمایه گذاری نوآور، فرایندهای عملیاتی نوآورانه و باورپذیری مثبت به عنوان شرایط علّی، ایجاد تجربیات اجتماعی، ایجاد تجربیات فکری، عوامل تسریع کننده و عوامل ایجادکننده به عنوان عوامل اصلی زمینه ای و همچنین پیامدهای فردی و سازمانی به عنوان مقوله های مداخله گر در نظر گرفته شدند. پژوهشگر با توجه به مجموعه مفاهیمی که از لابه لای مصاحبه ها و کدهای نهایی استخراج کرد، مقوله فرعی را ایجاد سیاست های دولتی و ایجاد تمرکز مالی نام گذاری کرد. بخش آخر مدل توسعه فرانچایز در صنعت ورزش کشور شامل غرور ملی، نشانه شناسی تجربه و کاهش ریسک سرمایه گذاری بود. همچنین در بخش کمّی مقدار تی مربوط به هر عامل تأثیر معناداری داشت و تمامی چارچوب مدل توسعه فرانچایز در صنعت ورزش کشور تأیید شد.

سرمربیان نقش کلیدی در عملکرد ورزشی باشگاه فوتبال دارند و به صورت مستقیم در بقا و موفقیت باشگاه ها در جنبه های مختلف دخیل اند؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر کوتاه مدت انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل بر عملکرد ورزشی باشگاه های ایران انجام شد. جامعه آماری پژوهش تمامی 16 تیم فعال در 17 فصل اخیر لیگ برتر ایران (فصول 87-86 تا 1402-1403) بودند که در میانه فصل اقدام به انتصاب سرمربی جدید خارجی کرده بودند. پژوهش از نظر هدف کاربردی و روش آن علّی-مقایسه ای بود. از میانگین امتیازات کسب شده در بازه زمانی پنج بازی قبل و بعد از انتصاب سرمربی برای بررسی تأثیر استفاده شد. آزمون تی زوجی برای بررسی تأثیر انتصاب به کار رفت. نتایج نشان داد، انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل تأثیر کوتاه مدت مثبت و معناداری بر عملکرد ورزشی نداشت. این پژوهش نشان می دهد، مدیران باشگاه های حرفه ای فوتبال ایران برای اهداف کوتاه مدت عملکرد ورزشی تیم خود نباید بدون برنامه راهبردی دقیق اقدام به انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل کنند

نظر به تأثیری که برنامه درسی برای ارتقای سطح دانش، مهارت و نگرش دانشجومعلمان دارد، بررسی آن ضروری است؛ ازاین رو پژوهش حاضر با هدف شناسایی الگوی برنامه درسی تربیت بدنی در دانشگاه فرهنگیان با توجه به آسیب های موجود انجام شد. برای دس تیابی ب ه هدف بیان شده، مطالعه کیفی با روش داده بنیاد از طریق اجرای مصاحبه های عمیق با صاحب نظران انجام شد. جامعه آماری پژوهش، اساتید هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان بودند. تعداد افراد نمونه با معیار اشباع نظری تعیین شد. بعد از مصاحبه با 15 استاد هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان، داده ها به حد اشباع رسیدند. داده های حاص ل از مصاحبه ها با رویکرد کیفی ب ه روش داده بنیاد و از طریق سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شدند. به منظور افزایش روایی، یافته های حاصل از کدگذاری سه مرحله ای در اختیار اساتید راهنما و مشاور و همچنین دو نفر از صاحب نظران برنامه درسی قرار گرفت و براساس بازخورد آنان، قسمت هایی از فرایند کدگذاری بازنگری شد. برای محاسبه پایایی بین کدگذاران، سه مصاحبه به صورت تصادفی به یکی از اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان رشته برنامه درسی داده شد و از وی خواسته شد تا آن ها را کدگذاری کند. پایایی این بخش 79 درصد به دست آمد. از بین مصاحبه های انجام گرفته، سه مصاحبه پس از گذشت یک ماه مجدد کدگذاری شد و پایایی این بخش 90 درصد به دست آمد. یافته های مربوط به راهبردها بیانگر پنج حیطه اصلی بود که شامل شرایط علّی، زمینه ها، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها بود. یافته های حاکی از آن است که از نظر جامعه هدف، راهبردهای تدریس، اهداف، محتوا، فعالیت های یادگیری مهم ترین عناصر برنامه درسی هستند که با مقادیر مختلفی در زمره مهم ترین آسیب های برنامه درسی تربیت بدنی محسوب می شوند. همه مصاحبه شوندگان خواهان تغییر برنامه درسی و ایجاد گرایش های متناسب با نیازهای جدید بودند. پیشنهاد می شود تصمیم گیرندگان برنامه درسی تربیت بدنی، عناصر را با اهداف هماهنگ کنند، محتوای برنامه درسی را بهبود بخشند تا ضعف های شناسایی شده برطرف شود.

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی انجام گرفت. این پژوهش از نظر فلسفی، تفسیری و از لحاظ ماهیت، اکتشافی بود. روش تحقیق از نوع کیفی و رویکرد نظریه پردازی داده بنیاد کلاسیک یا گلیزری بود. جامعه آماری پژوهش خبرگان حوزه داوطلبی و جامعه شناسی در ورزش بودند. روش گردآوری داده ها نیز اجرای مصاحبه بود. در این پژوهش با سیزده نفر از خبرگان و مدرسان خبره در این حوزه به روش نمونه گیری هدفمند مصاحبه شد. در این پژوهش قابلیت اطمینان به داده ها، توسط روش های نظام مند نظریه پردازی داده بنیاد و به صورت های صوری و محتوایی بررسی شد. معیار اعتبارپذیری و قابلیت انتقال از طریق انجام کامل پژوهش تا دستیابی به اشباع داده ها و ارائه داده ها توسط مطلعان کلیدی به عنوان مشارکت کنندگان در تحقیق و اعمال تعدیل های لازم در طول پژوهش، ارزیابی و تأیید شد. معیار تأییدپذیری از طریق دقت در انتخاب نمونه ها، تلفیق روش های گردآوری داده ها شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته و یادداشت برداری انجام شد و با بهره گیری از نظرها، ارائه شواهد و یافته ها به خبرگان و استفاده از یادداشت های فنی، میدانی و اجتناب از سوگیری طی پژوهش، تأمین شد. یافته ها نشان داد، داوطلبی شهروندی، داوطلبی آرمان گرایانه، داوطلبی اجتماعی، داوطلبی توسعه گرا، داوطلبی دگرخواهانه و داوطلبی و توسعه فردی، مهم ترین شاخص های ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی بودند که در 35 عامل کاربردی جای گرفتند؛ بنابراین نیاز است شاخص ها و عوامل درخصوص داوطلبی به کار گرفته شود.

این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر تغییر سرمربیان لیگ برتر فوتبال ایران در دو سطح خرد و کلان انجام شد. پژوهش حاضر به ترتیب از نظر نوع، روش و هدف، توصیفی-پیمایشی، میدانی و کاربردی بود. جامعه آماری آن همه صاحب نظران ورزشی (مدیران، مربیان، بازیکنان حرفه ای، داوران، تیم پزشکی و اصحاب رسانه) بودند و روش نمونه گیری از نوع غیرتصادفی و دردسترس بود. حجم نمونه معادل حداقل 60 نفر، طبق قاعده اول بارکلای و همکاران (1996) برابر با حاصل ضرب 10 در بیشترین گویه مربوط به بعد رسانه بود که درنهایت با 203 پرسش نامه انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته تنظیم شده با طیف پنج ارزشی لیکرت بود. برای بررسی روایی از نظرهای اساتید (چهار نفر) و دانشجویان دکتری (چهار نفر) و مربیان و بازیکنان (چهار نفر) استفاده شد و پرسشنامه نهایی در 9 بعد و 38 گویه تدوین شد. برای سنجش پایایی در یک مطالعه مقدماتی، پرسشنامه در اختیار 30 نفر از اعضای جامعه آماری قرار گرفت و پایایی آن از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (7/0<α) تأیید شد. نتایج نشان داد، بین عوامل مؤثر بر تغییر سرمربیان در سطح خرد، بعد دلالان و در سطح کلان بعد سیاست ها در اولویت بودند. همچنین از دیدگاه صاحب نظران، دو بعد مدیران ورزشی و دلالان از اولویت بیشتری برخوردار بودند. فعالیت دلالان به طور کامل حذف شدنی نیست، اما با تأثیر بر نقل و انتقالات، تغییرات سرمربیان و بهبود قراردادها، نقش کلیدی ایفا می کند. آن ها با تحریک هواداران، جذب سرمایه گذاران و ارتقای کیفیت تیم ها به پویایی و پایداری باشگاه ها کمک می کنند.

این پژوهش با هدف بررسی نقش بریکولاژ در بهره برداری از فرصت در کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی انجام شد. این پژوهش از نظر روش، آمیخته، از لحاظ هدف، توسعه ای-کاربردی و از حیث استراتژی در بخش مروری، فراترکیب و در بخش کیفی، دلفی و تحلیل تماتیک بود. جامعه پژوهش در بخش کیفی، 11 نفر از خبرگان دانشگاهی و در بخش روایت پژوهی، 6 نفر از رهبران کارآفرین ورزشی بودند که به روش هدفمند انتخاب شدند. براساس یافته ها در گام اول با فراترکیب پیشینه، از 17 مقاله 19 شاخص شناسایی شد. در گام دوم در مصاحبه با خبرگان دانشگاهی، 33 شاخص به روش تحلیل تِم استخراج و به روش دلفی 27 شاخص تأیید شد که روایی به روش لاوشه و پایایی با آلفای کرونباخ بررسی شد. همچنین در گام سوم، 35 مضمون از تجربه زیسته 6 نفر از رهبران کارآفرین ورزشی به روش روایت پژوهشی شناسایی شد که پایایی کد گذاری به روش ضریب پایایی هولستی تأیید شد. درنهایت، بعد از ترکیب و ادغام مراحل 47 مؤلفه در قالب پنج عامل ادغام فرصت ها، ابتکار و خلاقیت، خلق و تشخیص فرصت، رشد سرمایه، کالا و خدمات و توسعه دانش و فرصت به عنوان ابعاد و شاخص های شناسایی شد. نتایج پژوهش حاکی از این است که بریکولاژ می تواند با ایجاد و توسعه فرصت های جدید در بحران ها و با استفاده از کمترین منابع و با امکانات حداقلی، در بهره برداری از فرصت در کسب وکارهای ورزشی مؤثر باشد.

هدف این پژوهش، شناسایی عدم قطعیت های کلیدی در استارت آپ های ورزشی تا سال 1414 با رویکرد آینده نگری بود. این پژوهش برحسب هدف، کاربردی و به لحاظ راهبرد از نوع آمیخته (کیفی-کمّی) بود. در بخش کیفی، رویکرد پژوهش تحلیل محتوای کیفی و در بخش کمّی، دلفی فازی و آینده نگری رهیافت تحلیل ساختاری بود. در بخش کیفی، مالکان و فعالان حوزه استارت آپ های ورزشی و در بخش کمّی، کارشناسان و اساتید مشارکت کنندگان در پژوهش را تشکیل دادند. در بخش کیفی، انتخاب مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری هدفمند انجام شد و مبتنی بر اشباع نظری با 15 نفر از آن ها مصاحبه شد. در بخش کمّی نیز از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و برحسب معیارهای از پیش تعیین شده 10 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در مطالعه کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمّی، پرسشنامه و ماتریس 36×36 بود. برای ارزیابی روایی و پایایی از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، تأییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرایند و توافق درون موضوعی دو کدگذار استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد، رشد صنعت تجهیزات ورزشی، سرمایه گذاری بخش خصوصی در استارت آپ ها، استفاده از فناوری های نوین در استارت آپ ها و افزایش رقابت در بازار صنعت ورزش به عنوان چهار عدم قطعیت کلیدی استارتاپ های ورزشی در افق 1414 هستند. براساس این نتیجه می توان گفت که چهار عامل مذکور مهم ترین محرک های تغییر در استارت آپ های ورزشی هستند؛ ازاین رو استارت آپ های ورزشی لازم است قبل از تدوین سیاست ها و برنامه هایشان روندهای این محرک ها را رصد کرده و مبتنی بر تغییرات آن ها اهداف خود را تنظیم کنند.

هدف این پژوهش طراحی مدل نوآوری سازمانی مبتنی بر چابکی یادگیری در ادارات ورزش و جوانان بود. در این پژوهش که به روش کیفی انجام شد، از نظریه داده بنیاد با رویکرد ساختگرای چارمز برای جمع آوری و تحلیل داده ها استفاده شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران و خبرگان حوزه رفتار سازمانی در ادارات ورزش و جوانان سراسر کشور گردآوری شد. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و در مجموع 13 مصاحبه به منظور دست یابی به اشباع نظری صورت گرفت. تحلیل داده ها شامل کدگذاری مقدماتی و کدگذاری متمرکز، یادداشت برداری و بررسی مفاهیم به صورت هم زمان با جمع آوری داده ها بود. برای اعتبارسنجی نتایج، از روش های تأیید مصاحبه شوندگان، تطبیق اعضا و بررسی همکار بهره گرفته شد، و از فرایندهای ساختار یافته برای تضمین پایایی استفاده شد. براساس یافته های تحقیق شاخص های مؤثر بر نوآوری سازمانی مبتنی بر چابکی یادگیری در ادارات ورزش و جوانان شامل فرهنگ نوآورانه، رهبری حمایت گرایانه، تحلیل نیازهای سازمانی، فرایندهای ایده پردازی، افزایش کارایی و اثربخشی، توانمندسازی کارکنان و توسعه پایدار است. در این راستا، توصیه می شود مدیران ادارات ورزش و جوانان با تقویت چابکی یادگیری سازمانی و ایجاد فضایی برای اشتراک دانش، نوآوری های سازمانی را بهبود بخشند. همچنین، لازم است برنامه های آموزشی منظم و مشارکت های بین سازمانی برای تبادل تجربه و ایده ها، طراحی و اجرا شود.

رشد روزافزون گردشگری ماجراجویانه در ایران، ضرورت تربیت راهنمایانی حرفه ای با شایستگی های چندبعدی را بیش ازپیش آشکار ساخته است. این پژوهش باهدف طراحی یک مدل آموزش بومی سازی شده و مبتنی بر شایستگی برای راهنمایان گردشگری ماجراجویانه در ایران انجام شد. روش شناسی کیفی با رویکرد تفسیرگرایانه به کار گرفته شد و داده ها از طریق ۲۲ مصاحبه نیمه ساختار یافته با راهنمایان، مدرسان، کارشناسان و متخصصان حوزه گردشگری گردآوری و با استفاده از تحلیل تماتیک بررسی شدند. یافته ها چهار بعد اصلی شایستگی های موردنیاز را شامل می شوند: شایستگی های فنی مانند: کمک های اولیه، کار با تجهیزات تخصصی و دانش محیطی، شایستگی های بین فردی مانند: رهبری، ارتباط مؤثر، و اخلاق حرفه ای، شایستگی های فردی مثل: آمادگی جسمی، مدیریت استرس، خلاقیت و هویت حرفه ای و شایستگی های پایدار که شامل: مسئولیت های زیست محیطی، فرهنگی و اقتصادی بود. همچنین، مدل سه سطحی آموزش مقدماتی، پیشرفته و حرفه ای برای ارتقای تدریجی راهنمایان پیشنهاد شد. روش های یادگیری پیشنهادی شامل آموزش میدانی، یادگیری ترکیبی، شبیه سازی و منتورینگ بودند. نظام ارزیابی نیز بر پایه عملکرد میدانی، بازخورد گردشگران و صدور گواهینامه های چندسطحی طراحی شد. نتایج نشان می دهد که مدل پیشنهادی می تواند نه تنها کیفیت عملکرد راهنمایان را افزایش دهد، بلکه در سطوح خرد، میانی و کلان پیامدهای مثبتی داشته باشد. این پژوهش با ارائه چارچوبی جامع، گامی مهم در جهت حرفه ای سازی راهنمایی ماجراجویانه در ایران برداشته و می تواند مبنای مدل آموزشی آینده قرار گیرد.

هدف کلی این تحقیق شناسایی انتظارات و خواسته های هواداران نسل Z در صنعت ورزش بود. این تحقیق، کیفی و اکتشافی با استفاده از روش تحلیل تماتیک انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل هواداران نسل Z ورزش در دامنه سنی 13 تا 28 سال بود که با توجه به ماهیت پژوهش، با 18 نفر به عنوان شرکت کننده و به صورت هدفمند تا رسیدن به مرحله اشباع نظری مصاحبه شد. ابزار استفاده شده در فرایند تحقیق، مصاحبه نیمه ساختارمند بود. تحلیل تماتیک داده ها با روش براون و کلارک (2006) منجر به استخراج 96 کد، 11 تمِ فرعی و پنج تمِ اصلی شد. یافته ها نشان داد که «تنوع گرایی»، «مسئولیت اجتماعی»، «دیده شدن»، «تعاملات اجتماعی» و «به روز بودن» ازجمله انتظارات و خواسته های هواداران نسل Z در حوزه ورزش هستند. نظر به اهمیت نسل Z در عرصه بازاریابی ورزش، با توجه به یافته های تحقیق می توان شرایط مناسبی را برای این گروه از هواداران فراهم کرد و با برآورده ساختن انتظارات آن ها، زمینه گرایش بیشتر این گروه سنی هواداران به ورزش را مهیا کرد.

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی پرسش نامه کارکردهای یادگیری مشاهده ای در ورزشکاران بود. مواد و روش ها: بدین منظور، 222 ورزشکار نخبه و 165 ورزشکار مبتدی پرسش نامه را تکمیل کردند. پس از تأیید صحت ترجمه و روایی صوری، به منظور تأیید روایی سازه، تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری و با روش حداکثر درست نمایی به کار گرفته شد. یافته ها: نتایج نرم افزار ایموس نشان داد همه گویه ها دارای بارعاملی قابل قبول و معنادار با عامل مرتبط خود در مدل اندازه گیری هستند و بر اساس شاخص های برازش مختلف، مدل اندازه گیری دارای برازش مناسب است. ضریب آلفای کرونباخ و همبستگی درون طبقه ای با نرم افزار SPSS تحلیل شد. ضریب آلفای کرونباخ کل برای همه ورزشکاران برابر با 0.88است. این ضریب برای خرده آزمون روان شناختی (عملکردی)، 0.82، مهارتی، 0.08و استراتژی برابر با 0.72 است. ضریب همبستگی درون طبقه ای حاصل از بازآزمایی 61 ورزشکار در خرده آزمون روان شناختی (عملکردی) 76/0، خرده آزمون مهارتی 0.73 و برای خرده آزمون راهبردی 0.72بود که حاکی از مقادیر قابل قبول همسانی درونی و پایایی زمانی است. بنابراین نسخه فارسی پرسش نامه کارکردهای یادگیری مشاهده ای با سه خرده آزمون (عملکردی یا روان شناختی، مهارت و استراتژی) با 17 گویه مورد تأیید قرار گرفت. نتیجه گیری: به نظر می رسد ورزشکاران مبتدی و نخبه از الگودهی و یادگیری مشاهده ای برای کسب مهارت های روان شناختی، مهارت های ورزشی و یادگیری راهبردها و تاکتیک های بازی استفاده می کنند. بر این اساس می توان از این پرسش نامه، جهت ارزیابی میزان استفاده ورزشکاران از یادگیری مشاهده ای در رشته های ورزشی مختلف بهره برد.

هدف: این پژوهش به بررسی تأثیر تمرین تصویرسازی حرکتی مبتنی بر مدل PETTLEP بر عملکرد مهارت سالتو و اعتماد به نفس ورزشی شناگران رقابتی پرداخت و نقش میانجی خودکارآمدی را مورد مطالعه قرار داد. مواد و روش ها: چهل و پنج شناگر سطح ملی (25-18 سال) به صورت تصادفی در گروه تصویرسازی PETTLEP یا گروه کنترل قرار گرفتند. با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون، عملکرد مهارت سالتو با تحلیل حرکت و ارزیابی متخصصان و اعتماد به نفس با پرسشنامه استاندارد SSCI اندازه گیری شد. گروه آزمایش به مدت شش هفته و در 18 جلسه (45 دقیقه ای) تحت تمرین تصویرسازی PETTLEP با تأکید بر مؤلفه های فیزیکی، محیطی و تکلیف محور قرار گرفتند. داده ها با استفاده از MANCOVA (با کنترل نمرات پایه)، تحلیل مسیر (AMOS-24) و روش بوت استراپ (5000 نمونه) برای بررسی اثرات میانجی تحلیل شدند. یافته ها: گروه PETTLEP در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در عملکرد سالتو و اعتماد به نفس نشان دادند. تحلیل مسیر دو مکانیسم را آشکار کرد: اثر مستقیم تصویرسازی بر عملکرد و اثر غیرمستقیم با میانجی گری اعتماد به نفس همخوانی عصبی-شناختی (از طریق همارزی عملکردی) و تقویت باورهای خودکارآمدی به عنوان عوامل تبیینی کلیدی شناسایی شدند نتیجه گیری: تصویرسازی PETTLEP به عنوان روشی مکمل در کنار تمرین فیزیکی می تواند موجب بهبود مهارت های پیچیده آبی شود که بخشی از این تأثیر از طریق مسیرهای روان شناختی حاصل می شود. این یافته ها از ادغام تصویرسازی چندوجهی در تمرینات شنا، به ویژه برای مهارت های نیازمند دقت فضایی-زمانی، حمایت می کنند.

این پژوهش با هدف شناسایی عوامل کلیدی شجاعت اجتماعی در محیط کاری پویا سازمان های ورزشی انجام شد. در این پژوهش، روش تجزیه و تحلیل داده ها به صورت کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون بود. شرکت کنندگان شانزده نفر از مدیران و کارکنان ادارات ورزش و جوانان بودند. ابزار جمع آوری اطلاعات مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. اعتبارسنجی پژوهش با استفاده از روش همسوسازی شامل استفاده از دو کدگذاری و مصاحبه با نمونه های دارای تخصص های مرتبط صورت پذیرفت. براساس نتایج، عوامل اصلی تقویت شجاعت اجتماعی در محیط های کاری شامل شفافیت در ارتباطات، اقتدار روان شناختی، رهبری انگیزشی تحول ساز، چابکی هیجانی، زنجیره حمایت اجتماعی، اصول اخلاقی نهادینه شده، هنر ارتباطات راهبردی و مسئولیت پذیری ارزش محور هستند. این عوامل به تقویت اعتمادبه نفس، ایجاد فضای حمایتی و حفظ اصول اخلاقی در سازمان ها کمک می کنند. در این راستا، شفافیت ارتباطی و رهبری تحول ساز باعث تقویت ارتباطات مؤثر و مشارکت کارکنان در تصمیم گیری ها می شوند. همچنین چابکی هیجانی و حمایت اجتماعی موجب بهبود توانمندی های فردی و تیمی در مواجهه با چالش ها و فشارهای محیطی می شوند. درنهایت، اصول اخلاقی و مسئولیت پذیری ارزش محور، پایه گذار ایجاد فضایی اخلاقی و شجاعانه در سازمان ها هستند که کارکنان را به مشارکت فعال و شجاعانه در فرایندهای کاری ترغیب می کنند.

پیشرفت فن آوری ازجمله هوش مصنوعی درحال دگرگونیِ چشم انداز ورزش کشتی در تمام جنبه ها است. هدف از پژوهش حاضر مدل یابی عوامل توانمندساز زیرساخت نرم افزاری ورزش کُشتی ایران با استفاده از رویکرد زمینه ای بود.نوع پژوهش کیفی بوده در زمره تحقیقات کاربردی و گردآوری داده ها اکتشافی و روش پژوهش گراندد تئوری ساخت گرا است. ابزار استفاده شده برای گرداوری داده ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختارمند و جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، و کارشناسان خبره ورزش کُشتی ازجمله مدیران اجرایی،اساتید دانشگاهی، مربیان، داوران و کشتی گیران بود. جهت نمونه گیری با روش نمونه گیری غیرتصادفی به صورت هدفمند انجام شد. پس از تعداد15مصاحبه، اشباع نظری حاصل گردید و روند مصاحبه ها اتمام پیدا کرد. پایایی مصاحبه ها نیز به روش مطالعه توافق درون موضوعی میانگین77/0 درصد بدست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار تحلیل کیفی MAXQDAنسخه2020 و روش مقایسه مداوم در طی سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی به دست آمد. در مرحله کدگذاری باز، با در نظر گرفتن متن تمام مصاحبه ها در خصوص زیرساخت نرم افزار ورزش کشتی تعداد 387 مفهوم یا کد اولیه شناسایی شد. پس از تجمیع و همپوشانی کدهای مشابه85 مفهوم بدست آمد. طبق یافته های پژوهش عوامل علّی (مقوله مدیریت و برنامه ریزی، مسابقات و رقابت ها، کارایی ومدیریت)؛ عوامل زمینه ای با مقوله توسعه و توانمندسازی نرم افزاری ورزش کشتی (مقوله بسترتخصصی دیجیتالی و مقوله زیرساخت علمی تخصصی)؛عوامل راهبردی (مقوله انفورماتیک؛ زیرساخت تحلیل تخصصی و هوش مصنوعی) و عوامل مداخله گر (مقوله مالی و پولی)؛ و در نهایت پیامدها با مقوله اصلی پروپاگاندا شناسایی شد.به نظر می رسدتشکیل کمیته فن اوری اطلاعات و هوش مصنوعی در فدراسیون کشتی، می تواند تحولی عملی در ورزش کشتی ایران ایجاد کند.

این تحقیق با هدف تدوین مدل جامع ارزیابی عملکرد هیات های ورزشی(مطالعه موردی: استان تهران) از دو بخش کیفی و کمی بهره برده است. بخش کیفی تحقیق از روش گراندد تئوری با رهیافت گلیزر استفاده کرده و به بررسی نظرات و تجربیات صاحب نظران، نخبگان و خبرگان ورزش قهرمانی پرداخته است. جامعه آماری تحقیق شامل اعضای هیأت علمی دانشگاه ها، رؤسای فدراسیون های ورزشی، مدیران وزارت ورزش و دیگر کارشناسان مرتبط بود. برای جمع آوری داده ها از روش های نمونه گیری نظری و گلوله برفی استفاده شد. نمونه گیری تا رسیدن به مرحله اشباع نظری و دستیابی به تکرار اطلاعات ادامه یافت و نهایتاً با انجام 15 مصاحبه، داده های مورد نیاز برای تحلیل نظریه مبنایی گردآوری شد.در بخش کمی تحقیق، از روش های آماری همبستگی و معادلات ساختاری و روش ریاضی دیمتیل برای تحلیل داده های گردآوری شده استفاده گردید. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی صوری تأیید شد و اعتبار آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان دهنده اعتبار بالای پرسشنامه ها با مقادیر آلفای کرونباخ بالاتر از 7/0 در تمامی مقولات بود. تحلیل داده های نشان داد که عوامل  مدیریت ورهبری ، منابع انسانی ، منابع مالی  در بعد ورودی، اعزام به مسابقات ، توسعه ملی و فعالیت های استعدادیابی در بعد فرآیند ها و در نهایت توسعه رشته، موفقیت بین المللی و مدال آوری در بعد خروجی نقش مهمی در انگیزه و عملکرد ورزشکاران ایفا می کنندکه در واقع بیشترین تأثیر را بر طراحی نظام جامع ارزیابی عملکرد خواهد داشت. نتایج تحقیق می تواند به سیاست گذاران و مدیران ورزش در استان تهران جهت طراحی نظام ارزیابی عملکرد هیات های ورزشی در تدوین برنامه های توسعه ورزش قهرمانی یاری رساند.

هدف پژوهش حاضر بررسی جامعه شناختی الگوی عادت واره های ورزشی در میان سالمندان شهر تهران بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و تحلیل تماتیک انجام شد و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساخت یافته گردآوری گردید. جامعه آماری شامل جامعه شناسان ورزشی، مدیران ارشد وزارت ورزش و جوانان، مدیران ارشد سازمان ورزش شهرداری تهران و سالمندان فعال در حوزه ورزش بود. نمونه گیری به روش گلوله برفی و تا رسیدن به شاباع نظری انجام شد(18 نفر). داده ها با استفاده از نرم افزار MAXQDA مورد تحلیل قرار گرفت. روایی و پایایی نیز به تأیید رسید. برای تجزیه وتحلیل داده ها از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. بر اساس نتایج حاصل از تحلیل داده ها، سه مقوله اصلی (مضامین فراگیر) شامل سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی و سرمایه فیزیکی شناسایی شد. در چارچوب این سه مقوله، ۹ مضمون سازمان دهنده شامل ارتباطات اجتماعی، دورهمی سالمندی، منزلت اجتماعی، جامعه پذیری، حمایت اجتماعی، انگیزه اجتماعی، سرمایه بدنی و فیزیکی، فرهنگ سازی ورزش سالمندی و دانش و آگاهی سالمندان استخراج شد. همچنین، پژوهش موفق به شناسایی 45 مضمون پایه گردید که هر یک از این مضامین، ابعاد گوناگون عادت واره های ورزشی سالمندان را در برمی گیرند. تحلیل یافته ها نشان داد که الگوی عادت واره های ورزشی سالمندان در بستر سه نوع سرمایه اجتماعی، فرهنگی و فیزیکی شکل می گیرد و درک این مقولات می تواند چارچوبی برای مطالعات بعدی در زمینه جامعه شناسی ورزش سالمندی فراهم کند. پیشنهاد می شود که سیاست گذاران و مدیران ورزشی اقداماتی همچون ایجاد گروه های ورزشی محله محور برای افزایش تعاملات اجتماعی سالمندان، توسعه فضاهای ورزشی و تجهیز مراکز عمومی به امکانات مناسب سالمندان، برگزاری برنامه های آموزشی و آگاهی بخشی در رسانه ها، حمایت از برنامه های ورزشی میان نسلی برای تقویت روابط خانوادگی و ارائه سیاست های تشویقی نظیر تخفیف در مراکز ورزشی ویژه سالمندان را در دستور کار قرار دهند تا امکان افزایش مشارکت ورزشی سالمندان فراهم شود و سبک زندگی سالم تری برای این قشر ایجاد گردد.