زینب خالقی آرانی

هدف این پژوهش، شناسایی عدم قطعیت های کلیدی در استارت آپ های ورزشی تا سال 1414 با رویکرد آینده نگری بود. این پژوهش برحسب هدف، کاربردی و به لحاظ راهبرد از نوع آمیخته (کیفی-کمّی) بود. در بخش کیفی، رویکرد پژوهش تحلیل محتوای کیفی و در بخش کمّی، دلفی فازی و آینده نگری رهیافت تحلیل ساختاری بود. در بخش کیفی، مالکان و فعالان حوزه استارت آپ های ورزشی و در بخش کمّی، کارشناسان و اساتید مشارکت کنندگان در پژوهش را تشکیل دادند. در بخش کیفی، انتخاب مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری هدفمند انجام شد و مبتنی بر اشباع نظری با 15 نفر از آن ها مصاحبه شد. در بخش کمّی نیز از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و برحسب معیارهای از پیش تعیین شده 10 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در مطالعه کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمّی، پرسشنامه و ماتریس 36×36 بود. برای ارزیابی روایی و پایایی از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، تأییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرایند و توافق درون موضوعی دو کدگذار استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد، رشد صنعت تجهیزات ورزشی، سرمایه گذاری بخش خصوصی در استارت آپ ها، استفاده از فناوری های نوین در استارت آپ ها و افزایش رقابت در بازار صنعت ورزش به عنوان چهار عدم قطعیت کلیدی استارتاپ های ورزشی در افق 1414 هستند. براساس این نتیجه می توان گفت که چهار عامل مذکور مهم ترین محرک های تغییر در استارت آپ های ورزشی هستند؛ ازاین رو استارت آپ های ورزشی لازم است قبل از تدوین سیاست ها و برنامه هایشان روندهای این محرک ها را رصد کرده و مبتنی بر تغییرات آن ها اهداف خود را تنظیم کنند.