درخت حوزه‌های تخصصی

زمینه و هدف: مداخله ورزشی و دارویی مخصوصاً داروهای گیاهی، از جمله بهترین رویکردهای بهبود وضعیت در افراد دیابتی محسوب می شود. ازطرفی، آلفالیپوئیک اسید یک آنتی اکسیدان بیولوژیکی قوی است. بااین حال، اثر همزمان تمرین ورزشی و آلفالیپوئیک اسید بر دیابت بخوبی مشخص نیست. هدف از مطالعه ی حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی اینتروال با شدت متوسط و مصرف آلفالیپوئیک اسید بر مقادیر آیریزین، ویسفاتین و مقاومت به انسولین در موشهای دیابتی نوع دو بود. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 42 سر موش نر بطور تصادفی به 6 گروه (سالم، دیابتی، سالین، تمرین، مکمل، مکمل+ تمرین) قرار گرفتند. دیابت با تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین القا شد. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هرجلسه شامل 10 وهله یک دقیقه ای دویدن روی ترمیل با شدت 70 درصد اکسیژن مصرفی با دو دقیقه استراحت بین ستها را اجرا کردند. آلفالیپوئیک اسید به مقدار mg/kg20 در روز بصورت گاواژ به موشها داده شد. از روش آماری تحیلیل واریانس یکطرفه و سطح معناداری 05/0 ≥α استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که آیریزین افزایش معناداری در گروه های مکمل، تمرین و تمرین + مکمل نسبت به گروه دیابتی داشت (001/0P=). میزان ویسفاتین (021/0P=)، میزان گلوگز (011/0P=) و مقاومت به انسولین (008/0P=) در گروه-های تمرین و مکمل+تمرین کاهش معنی داری نسبت به گروه دیابت داشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد که تمرین هوازی اینتروال با شدت متوسط به همراه با مصرف آلفالیپوئیک اسید می تواند با افزایش آیریزین و کاهش ویسفاتین، گلوگز و مقاومت انسولین تاثیر مثبت بر کنترل دیابت نوع دو بگذارد.

هدف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مداخله ترکیبی ذهن آگاهی-موسیقی بر سطوح نشانگرهای بیوشیمیایی LDH، CPK و CRP در بازیکنان بسکتبال حرفه ای و نقش آن در مدیریت خستگی انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده با گروه کنترل و طرح پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل 40 بازیکن مرد بسکتبال حرفه ای لیگ برتر ایران بودند که به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله به مدت 8 هفته تحت برنامه ترکیبی ذهن آگاهی-موسیقی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل تنها تمرینات معمول خود را ادامه دادند. سطوح LDH، CPK و CRP در سه مرحله اندازه گیری شد و داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد گروه مداخله کاهش معنی داری در سطوح LDH (15.1%)، CPK (18.6%) و CRP (34.4%) تجربه کردند. همچنین بهبود قابل توجهی در شاخص های روان شناختی شامل کاهش خستگی و استرس ادراک شده مشاهده شد. این در حالی بود که در گروه کنترل تغییرات معنی داری مشاهده نشد. همبستگی مثبت بین کاهش نشانگرهای التهابی و بهبود عوامل روان شناختی نیز به دست آمد. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که مداخله ترکیبی ذهن آگاهی-موسیقی می تواند به عنوان یک روش مؤثر برای کاهش آسیب عضلانی، کنترل پاسخ التهابی و مدیریت خستگی در بازیکنان بسکتبال حرفه ای مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد غیردارویی می تواند در برنامه های تمرینی و بازتوانی ورزشکاران گنجانده شود.

هدف: هدف این پژوهش، بررسی میزان مشارکت گیمرهای ورزش های الکترونیکی در فعالیت های جسمانی و شناسایی عوامل موثر بر رفتار و تمایلات آن ها نسبت به مشارکت در فعالیت های بدنی بود.روش شناسی: پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل گیمرهای نسل زد (متولدین سال های 1373 تا 1388) ساکن ایران بودند که در ورزش های الکترونیکی به صورت حرفه ای یا تفریحی فعالیت داشتند و حداقل یک سال تجربه مرتبط در این حوزه را دارا بودند. این افراد به صورت در دسترس از میان سکوهای گیمینگ، انجمن های آنلاین، باشگاه های ورزش های الکترونیکی و سایر اجتماعات مرتبط شناسایی شدند. برای تعیین حجم نمونه، از فرمول کوکران استفاده و تعداد 408 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل دو پرسش نامه استاندارد شامل پرسش نامه تئوری رفتار برنامه ریزی شده (شامل سنجش نگرش، هنجار ذهنی، کنترل رفتاری درک شده و میل رفتاری)، پرسش نامه سودمندی و لذت درک شده (برای ارزیابی برداشت کاربران از ارزش ها و تجربه های خوشایند حاصل از فعالیت بدنی) و پرسشنامه محقق ساخته مشارکت در فعالیت های بدنی بود. به منظور تحلیل داده ها، از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با نرم افزار PLS4 استفاده شد.یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که متغیرهای کنترل رفتاری درک شده و هنجار ذهنی، تأثیر مثبت و معناداری بر تمایل بازیکنان ورزش های الکترونیکی برای مشارکت در فعالیت های جسمانی دارند. همچنین نگرش مثبت بازیکنان نسبت به فعالیت های بدنی، به ویژه زمانی که با لذت و سودمندی درک شده همراه است، نقش مهمی در تقویت میل رفتاری آن ها ایفا می کند.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که برای افزایش مشارکت بازیکنان ورزش های الکترونیکی در فعالیت های جسمانی، توجه به عوامل روان شناختی مانند کنترل رفتاری درک شده، نگرش مثبت، و هنجارهای اجتماعی ضروری است. برنامه ریزان حوزه ورزش و سلامت می توانند با طراحی کمپین های آگاهی بخشی جذاب و مبتنی بر فرهنگ بین نسلی، بر لذت و سودمندی فعالیت های بدنی تأکید کرده و نگرش مثبت نسبت به این فعالیت ها را تقویت کنند.

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تاثیر انزوا و فراموش شدگی معلمان ورزش بر خستگی عاطفی سازمانی با میانجی گری استرس شغلی بود. روش تحقیق حاضر توصیفی و از لحاظ هدف کاربردی بود که به شکل میدانی انجام شد. داده های این تحقیق به صورت میدانی و با استفاده از پرسش نامه گردآوری شد. جامعه آماری این تحقیق معلمان ورزش مقطع متوسطه شهر تهران بودند و با استفاده از جدول مورگان، 384 نفر در نظر گرفته شد و روش نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد. در این پژوهش برای آزمون مدل و فرضیه های تحقیق از مدل یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی در نرم-افزار SPSS و Smart Pls برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که انزوا و فراموش شدگی بر خستگی عاطفی معلمان ورزش شهر تهران تاثیر مثبت دارد. همچنین، انزوا و فراموش-شدگی بر استرس شغلی معلمان ورزش شهر تهران تاثیر مثبت دارد. همچنین، نقش میانجی استرس شغلی در رابطه انزوا و فراموش شدگی و خستگی عاطفی معلمان ورزش شهر تهران تاثیر مثبت دارد، بنابراین استرس شغلی در این بین نقش میانجی را ایفا کرده است. خستگی عاطفی ممکن است باعث کاهش توانایی آنها در حل مسائل و تصمیم گیری در مواقع دشوار شود. این امر می تواند به افزایش استرس شغلی و افزایش حجم کارهای ناتمام منجر شود. بنابراین، خستگی عاطفی سازمانی معلمان ورزش می تواند به طور مستقیم یا غیرمستقیم باعث افزایش استرس شغلی آنها شود.

هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل موثر بر اتحادها و پیمان های استراتژیک در توسعه ورزش همگانی بود و برای این منظور سه نهاد اصلی متولی ورزش و سلامت (وزارت ورزش و جوانان، وزارت آموزش و پرورش و سازمان شهرداری ها) افراد جامعه مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. روش تحقیق پژوهش حاضر از نوع کیفی و بر اساس نظریه داده بنیاد بوده و تحلیل ها بر اساس شیوه گلیزری صورت گرفت جامعه آماری پژوهش شامل 315 سند و 16 نفر از افراد خبره در زمینه ورزش همگانی شاغل در سازمان های فوق و اساتید مدیریت ورزشی بودند، نتایج شامل 50 مقوله و مدل مفهومی اتحاد استراتژیک توسعه ورزش همگانی شامل پیشران ها: 1- انگیزشی/ روان شناختی شامل: تشویق و پاداش و انگیزه 2- مدیریت داوطلبان شامل حضور داوطلبان 3- زیرساخت و امکانات شامل توسعه زیرساخت ها و بودجه و امکانات می باشد و فرایندها: 1- روابط بین سازمانی شامل: هماهنگی بین سازمانی، شراکت منابع سازمانی و ارتباط بین سازمانی 2- روابط عمومی شامل: رسانه و تبلیغ و اطلاع رسانی؛ همچنین پیامد مدل مفهومی اتحاد استراتژیک توسعه ورزش همگانی شامل اتحاد مدیریت، اتحاد ساختار، اتحاد عملیاتی، اتحاد سیاست گذاری و اتحاد مالی و امکاناتی می باشد، نتایج نشان داد برای رسیدن به توسعه ورزش همگانی می بایست همه نهادهای درگیر در این حوزه به شکل متحد و یک پارچه عمل نموده تا شاهد افزایش فعالیت بدنی افراد جامعه از طریق توسعه ورزش همگانی باشیم؛ بنابراین پیشنهاد می شود سازمان های موثر در توسعه ورزش با هماهنگی کامل در امور مالی، مدیریتی برای ایجاد زیرساخت ها و اطلاع رسانی عمومی برای ترویج ورزش همگانی با یکدیگر همکاری نمایند.

پژوهش حاضر باهدف طراحی و آزمون مدل پیامدهای توسعه ورزش های سنتی و بازی های بومی محلی اجرا گردید. جامعه آماری در بخش کیفی را متخصصان صاحب نظر در حوزه ورزش های سنتی و اساتید مدیریت ورزشی بود. نمونه گیری در بخش کیفی به صورت هدفمند و مصاحبه با خبرگان تا زمان اشباع اطلاعاتی ادامه پیدا کرد و 15 مصاحبه با 15 نفر از خبرگان انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق در بخش کمی شامل کلیه مدیران و کارکنان ستادی وزارت ورزش و جوانان، مدیران ورزش استانی و مدیران فدراسیون ها و هیات های ورزشی و اساتید مدیریت ورزشی بود. با توجه به اینکه جامعه آماری بر اساس استعلام از وزارت ورزش و جوانان 1800 نفر بود، در بخش کمی 288 نفر به عنوان نمونه و به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های پژوهش حاضر از کدگذاری در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی استفاده گردید. در بخش کیفی پژوهش مشخص گردید که مقوله ها در قالب 29 کد مفهومی و 6 مقوله اصلی استخراج شد. در بخش کمی نیز مشخص گردید که هر 6 مقوله اصلی پژوهش(ورزشی، رویداد ورزشی، سلامت روانی، سلامت جسمی، فرهنگی اجتماعی و اقتصادی) از برازش مناسبی برخوردار است و استفاده از ظرفیت های بسیار بالای بازی های بومی محلی و ورزش های سنتی، منجر به پیامدهای مثبت بسیاری می گردد.

مقدمه: انعقا دخون و فیبرینولیز برای بدن حیاتی است و با تعادل بین فعال کننده ها و مهارکننده ها تنظیم می شوند. هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر دو نوع مختلف تمرین تناوبی شدید (HIIT) بر عوامل انعقادی خون و فیبرینولیز است. روش پژوهش: 24 دختر با میانگین سن 18/1±75/25 سال و وزن 27/6±51/74 کیلوگرم به صورت تصادفی به سه گروه تمرینی HIIT1 (8=n)، گروه HIIT2 (8=n) و گروه کنترل (8=n) تقسیم شدند. گروه HIIT1 در هر جلسه چهار ست دویدن 30 ثانیه ای با شدت 19 الی 20 میزان درک فشار (RPE) و دو دقیقه استراحت بین ست ها و گروه HIIT2 چهار ست دویدن 60 ثانیه ای با همان شدت و چهار دقیقه استراحت را انجام دادند، تمرین، چهار هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد. برای تحلیل داده ها از آزمون آنالیز واریانس (ANOVA) مخلوط بین گروهی و درون-گروهی در سطح معنی داری (05/0P<) استفاده شد. یافته ها: نسبت پلاکت به سلول های بزرگ (048/0p=) و میانگین حجمی پلاکت (001/0p=) تنها در گروه HIIT1 کاهش معنی دار داشت (05/0p<). فیبرینوژن در دو گروه تجربی کاهش معنی داری داشت (05/0p<)، اما تفاوت بین گروهی تنها بین گروه HIIT1 و کنترل معنی دار بود (025/0=p). سطوح فعال کننده پلاسمینوژن بافتی و مهارکننده فعال کننده پلاسمینوژن بافتی نوع یک، در گروه های تجربی به ترتیب افزایش و کاهش معنی داری داشت (05/0p<). زمان نسبی ترومبوپلاستین فقط در گروه HIIT1 افزایش معنی داری داشت (042/0p=). نتیجه گیری: چهار هفته HIIT موجب کاهش شاخص های انعقادی و بهبود فرایند فیبرینولیز می شود. تمرین HIIT کوتاه مدت (30 ثانیه ای) با اقتصاد فعالیت بهتر و حجم کلی تمرین کمتر نسبت به HIIT میان مدت (60 ثانیه ای) فواید سودمندتری حاصل می کند.

مقدمه: توسعه به معنای پیشرفت و تغییر به سمت بهبود وضعیت فعلی است؛ برای دستیابی به این مهم در ورزش همگانی ایران و رفتن به سمت توسعه و پیشرفت آن، تاکنون بصورت اختصاصی متولیان اصلی ورزش همگانی در ایران، در ارتباط با اهداف توسعه، مورد مطالعه و مقایسه قرار نگرفته اند. از این رو این مطالعه به دنیال پر کردن این گپ تحقیقاتی است و هدف آن تحلیل بازیگران کلیدی ورزش همگانی ایران برای شناخت ائتلاف های ورزشی احتمالی در این ارتباط، بر اساس نظریه بازی هاست. این امر بوسیله ابزار شبیه سازی برنامه ریزی استراتژیک به نام مک تور انجام گردید. روش پژوهش: در این مطالعه، 20 مشارکت کننده بصورت کاملاً هدفمند انتخاب گردیدند؛ یکی از معیارهای ورود مشارکت کنندگان در این مطالعه، انجام پژوهش در زمینه توسعه ورزش و داشتن سابقه اجرایی در ورزش همگانی بود. در این مطالعه 12 بازیگر اصلی ورزش همگانی ایران و اهداف اصلی اشان در ارتباط با توسعه، شناسایی گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که اهداف بسیار مهمی مانند تحریک حس ورزش خواهی با تولید محتوای مرتبط، نهادینه سازی سبک زندگی فعال، کیفیت بخشی اوقات فراغت و نهادینه کردن پیشگیری به جای درمان از طریق ورزش با قوانین الزام آور مورد توجه همه بازیگران اصلی نیستند! در ادامه، زوج ها و ائتلاف هایی که همگرایی نسبتاً خوبی در مسئله توسعه ورزش همگانی دارند، معرفی گردیدند. در نهایت بر اساس اساس نظریه بازی ها، گونه های ائتلاف تاکتیکی و ائتلاف استراتژیک، مشخص گردیدند.

مقدمه: تجارت کالاهای ورزشی جزء لاینفک اقتصاد کشورها به شمار می رود، اما سهم ایران از این صنعت بسیار ناچیز است. برای ورود به عرصه تجارت جهانی کالاهای ورزشی یکی از الزامات، شناخت عوامل مؤثر بر تجارت خارجی کالاهای ورزشی کشور است که هدف تحقیق حاضر بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر، از نوع آمیخته بود و در دو بخش کیفی و کمی انجام شد. مصاحبه ای نیمه ساختاریافته و عمیق با 19 خبره در حیطه موضوع پژوهش انجام گرفت و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی اقدام به استخراج 34 زیرمقوله و 10 مقوله شد. به منظور اجماع و اتفاق نظر، روش دلفی در دو دور با هفت خبره صورت گرفت؛ سپس پرسشنامه خبره طراحی و توزیع شد. در پایان اولویت بندی عوامل مؤثر بر سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی با نرم افزار متلب و به روش سلسله مراتبی فازی انجام شد. یافته ها: نتایج تحلیل AHP فازی نشان داد عوامل مدیریتی ساختاری (131/0)، عوامل فنی و علمی (121/0)، آمیخته بازاریابی (113/0)، حمایت های دولت (109/0)، عوامل اقتصادی (106/0)، عوامل تولید (101/0)، عوامل فرهنگی اجتماعی (1/0)، قوانین و مقررات (099/0)، ساختار بازار (093/0) و عوامل سیاسی (025/0) به ترتیب بر سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی کشور مؤثرند. نتیجه گیری: به نظر می رسد به منظور افزایش سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی کشور، توجه به عوامل مدیریتی و ساختاری ضروری است تا با توجه به پتانسیل های موجود، بسترهای لازم برای حمایت از تولیدکنندگان داخلی، ارتقای کیفیت محصولات، در دست گرفتن بازار داخلی و در نهایت ورود به بازارهای جهانی میسر شود.

هدف کلی این پژوهش تدوین مدل ساختاری–تفسیری نقش استارت آپ ها در کسب وکارهای ورزشی استان کرمانشاه بود لذا پژوهش حاضر از نوع ترکیبی است. جامعه آماری این تحقیق خبرگان و صاحب نظران حوزه کارآفرینی ورزشی بودند که در هر دو بخش کیفی و کمی، 12 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. در بخش کیفی، تحلیل داده ها با استفاده تحلیل مضمون و در بخش کمی تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی ساختاری-تفسیری انجام شد. جهت بررسی روایی و پایایی نتایج بخش کیفی تحقیق از معیارهای گوبا و لینکلن (1989) و در بخش کمی پژوهش نیز از روایی صوری و مح توایی استفاده شد. نتایج بخش کیفی پژوهش نشان داد که نقش استارت آپ ها در کسب وکارهای ورزشی استان کرمانشاه دارای 87 مفهوم، 16 مضمون فرعی و 5 مضمون اصلی (افزایش توجه به بازار، ارتقای سطح کیفی محصولات و خدمات، رشد اقتصادی کسب وکارهای ورزشی، افزایش آینده نگری و ارزش آفرینی) است. همچنین سطح بندی مضمون های فرعی نقش استارت آپ ها در کسب وکارهای ورزشی استان کرمانشاه نشان داد بهبود بازار کار برای نخبگان، اشتغال زایی پایدار و حمایت از محصولات و خدمات داخلی در سطح یک، افزایش بازده سرمایه گذاری، توسعه اقتصاد ورزشی، برنامه ریزی راهبردی و کاهش عدم اطمینان در سطح دوم، مشتری گرایی، بهبود کیفیت محصولات و خدمات ورزشی، تفاوت در محصولات و خدمات، جهانی سازی محصولات و خدمات، افزایش مزیت رقابتی و افزایش نوآوری در سطح سوم و نیازسنجی، بازارگرایی در کسب وکارهای ورزشی و تقویت مدیریت کسب وکار در سطح چهارم سطح بندی قرار داشتند.

هدف پژوهش حاضر، تحلیل جامعه شناختی کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان بود. پژوهش از نوع تحقیق کیفی بود که با استفاده از روش تحلیل تماتیک (تحلیل مضمون) انجام شد؛ بر این اساس، 150 پژوهش معتبر از مجموعه اسناد و پژوهش های علمی از پایگاه های پراستناد معتبر علمی با محوریت کلیشه های جنسیتی در ورزش، به صورت نمونه گیری هدفمند و براساس اشتراک مفهومی تحلیل و کدگذاری شد. از هشت مضمون پایه (اصلی)، چهار مضمون سازمان دهنده و درنهایت تم فراگیر استخراج شد که شبکه مضامین مرتبط با کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان را ترسیم و تحلیل کرد. روش اعتبارسنجی پژوهش نیز براساس ارائه و بازخورد نتایج پژوهش به صاحب نظران برای تأیید نهایی آن اعمال شد. براساس تحلیل مضمون داده های پژوهش، چهار مضمون سازمان دهنده شامل کلیشه های هویت جنسیتی، کلیشه های هویت بدنی، کلیشه های هویت ورزشی و بازنمایی رسانه ای کلیشه های جنسیتی در ورزش زنان، شناسایی شدند که توانستند مضمون مرکزی کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان را آشکار کنند. به طور کلی، کلیشه های جنسیتی سطح وسیعی از ورزش زنان را از ظاهر ورزشکار تا هویت جنسیتی آن ها، عملکرد ورزشی زنان و نوع بازنمایی آن ها را در برمی گیرند؛ از این رو زنان ورزشکار و بسیاری از عاملان بانفوذ در ورزش می توانند کلیشه های جنسیتی را که مانند دیوار محکمی در مقابل پیشرفت زنان ورزشکار قرار دارد، از میان بردارند.

نوآوری در خدمات از جنبه های مهم ایجاد ارزش برای باشگاه های ورزشی است. هدف از تحقیق حاضر شناسایی نقش مربیان در نوآوری خدمات باشگاه های ورزشی بود. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی، با توجه به نتیجه تحقیق کاربردی و بر اساس هدف اکتشافی بود. به منظور گردآوری داده های پژوهش از مص احبه های عمیق نیمه ساختاریافته استفاده شد و برای تحلیل آن از روش تحلیل مضمون استفاده شد. جامعه تحقیق شامل تمامی مربیان رش ته های ورزش ی انفرادی و تیمی استان کرمانشاه بودند. 17 مشارکت کننده که نماینده مربیان باشگاه های ورزشی استان کرمانشاه انتخاب شدند. مص احبه ها به صورت در دسترس و به ش یوه گلوله برفی با انجام شد که روند مصاحبه ها تا رس یدن به مرحله اش باع نظری ادامه یافت. مصاحبه ها به صورت کلمه به کلمه پیاده سازی شد و با روش تحلیل مضمون با توجه به الگوی شش مرحله ای کدگذاری شد. برای بررسی پایایی کدگذاری از شاخص توافق بین کدگذاران و ضریب کاپای کوهن استفاده شد که 0.84 برآورد شد. برای اطمینان از روایی یافته ها، از روش بازبینی همتای پژوهشی استفاده شد. به همین منظور یکی از اعضای تیم پژوهش برای بررسی و تأیید دقت تفسیرهای به دست آمده از مصاحبه ها فرایند کدگذاری و روند مصاحبه ها را مورد بررسی و تأیید قرار دادند. از مصاحبه های مربیان باشگاه های ورزشی تعداد 14 مضمون فرعی به دست آمد که در 3 مضمون اصلی شامل تسهیل کننده نوآوری مشترک، ایجاد توازن بین خلاقیت و محدودیت و ارتقا ارزش باشگاه از طریق خلاقیت قرار گرفتند.

مقدمه: تحقیق حاضر با هدف تاثیر 12 هفته تمرین مقاومتی با و بدون مصرف مکمل کراتین فسفات بر عملکرد جسمانی در مردان میانسال انجام شد. روش کار: تعداد 36 مرد میانسال در این مطالعه داوطلبانه شرکت کردند و در سه گروه تمرین مقاومتی+مکمل (12 نفر)، گروه تمرین مقاومتی+دارونما (12 نفر) و گروه کنترل (12 نفر) بصورت تصادفی، قرار گرفتند. تمرین مقاومتی به مدت 12 هفته با تواتر چهار جلسه در هفته با شدت 70 تا 85 درصد یک تکرار بیشینه تکمیل گردید همچنین گروه مکمل از کراتین هیدروکلراید به میزان سه گرم در روز را در روز های تمرین و غیر تمرین مصرف کردند. گروه دارونما در شرایط یکسان از مالتودکسترین استفاده کردند. نتایج: نتایج بین گروهی در میزان سروتونین و دوپامین سرمی در مرحله اول (حاد) اختلاف معنی داری مشاهده نشد (00/1=P). در مرحله دوم؛ تفاوت معنی داری در میزان سروتونین و دوپامین در گروه کنترل نسبت به گروه تمرین مقاومتی+مکمل (00/1=P؛ 269/0=P) و تمرین مقاومتی+دارونما (00/1=P؛ 341/0=P) مشاهده نشد. تغییرات درون گروهی نشان داد که کاهش سروتونین و دوپامین نسبت به پیش آزمون در تمام گروه ها معنی دار است (001/0=P).

فعال ماندن در دنیای بی تحرک تکنولوژیک امروزی یک لازمه اساسی است. پیاده روی یکی از ورزش هایی است که به دلیل عدم نیاز به تجهیزات خاص و در دسترس بودن، در سال های اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از انجام این تحقیق شناسایی عوامل موثر در توسعه ورزش همگانی با تأکید بر پیاده روی است. برای پیشبرد پژوهش از روش کیفی و نظریه پردازی داده بنیاد، استفاده گردید. با ۲۳ نفر از خبرگان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته صورت گرفت. تعداد افراد به منظور حصول اطمینان بیشتر پژوهشگر پس از رسیدن به اشباع نظری انتخاب گردید. متغیرهای شناسایی شده، با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، در قالب مولفه هایی دسته بندی شدند. ۲۷ کد مفهومی و ۲۲ مقوله اصلی شناسایی گردید. براساس یافته های این تحقیق شرایط علی شامل: «بینش»، «فرهنگ»، «فراغت فعال»، «الگو محوری»، «مدیریت یکپارچه» و «اینرسی» می باشد. شرایط مداخله گر شامل: «ایدئولوژی»، «کالبدی»، «انحصار طلبی»، «فناوری» و «عوامل فراگیر» می باشد. شرایط زمینه ای شامل: «شهرسازی استاندارد»، «امنیت» و «پشتیبانی قانونی» است. راهبردها شامل «کلان نگری»، «آموزش»، «اقدامات فنی»، «تنظیم گری» و «حمایت طلبی» و پیامد ها شامل «شهروند پیاده مدار»، «شهر پیاده مدار» و «توسعه ی اجتماعی» است. پیشنهاد می شود با استفاده از عوامل یافت شده در این تحقیق ذینفعان به توسعه ورزش پیاده روی به عنوان ورزش همگانی، بپردازند.

مقدمه: رزیستین یکی از آدیپوکاین های مهم است که در بافت های مختلف بدن بیان می شود و نقش کلیدی در تنظیم متابولیسم گلوکز و لیپید ایفا می کند. با توجه به تأثیر فعالیت های ورزشی بر مسیرهای مولکولی مرتبط با هموستاز انرژی، هدف این مطالعه بررسی و مقایسه اثرات سه نوع تمرین ورزشی شامل تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر سطح بیان ژن رزیستین در فیبرهای عضلانی تند انقباض و کند انقباض در رت های نر ویستار بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۴۰ رت نر بالغ و سالم از نژاد ویستار به صورت تصادفی به چهار گروه مساوی (هر گروه ۱۰ رت) تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه تمرین استقامتی، گروه تمرین مقاومتی و گروه تمرین ترکیبی. هر گروه به مدت هشت هفته پروتکل تمرینی خاص خود را انجام دادند. پس از پایان دوره تمرینی، نمونه هایی از عضلات تند انقباض و کند انقباض جمع آوری شد و سطح بیان ژن رزیستین با استفاده از روش واکنش زنجیره ای پلیمراز در زمان واقعی (Real-Time PCR) اندازه گیری گردید. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه. (Two-way ANOVA) و آزمون های تعقیبی مناسب تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که هر سه نوع تمرین ورزشی باعث کاهش معنی دار در سطح بیان ژن رزیستین نسبت به گروه کنترل شدند (P<0.001). همچنین، تفاوت های معنی داری بین گروه های تمرینی مشاهده شد، به طوری که تمرین ترکیبی بیشترین کاهش را در بیان ژن رزیستین ایجاد کرد، به ویژه در فیبرهای کند انقباض، که این کاهش نسبت به تمرینات استقامتی و مقاومتی چشمگیرتر بود. (P<0.001) نتیجه گیری: تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی همگی در کاهش بیان ژن رزیستین در عضلات اسکلتی مؤثر بودند. با این حال، تمرین ترکیبی اثرگذاری بیشتری داشت، به خصوص در فیبرهای کند انقباض، که نشان دهنده پتانسیل بالای این نوع تمرین در تنظیم ژن های مرتبط با متابولیسم و بهبود وضعیت متابولیکی بدن است. این یافته ها می توانند در طراحی برنامه های ورزشی برای بهبود سلامت متابولیکی و پیشگیری از بیماری های مرتبط با اختلالات متابولیکی مورد استفاده قرار گیرند.

هدف این تحقیق بررسی اثر و ماندگاری هشت هفته تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا بر درد و حرکات عملکردی پایه افراد 30 تا 50 ساله دارای کمردرد مزمن غیر اختصاصی بود. پس از انتخاب هدفمند و گروه بندی به صورت تصادفی، 29 نفر (13 نفر گروه تمرینی و 16 نفر گروه کنترل) تا پایان تحقیق باقی ماندند. از شاخص بصری درد و آزمون های غربالگری حرکتی عملکردی برای ارزیابی بیماران در پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دوماهه استفاده شد. گروه تمرینی سه جلسه 50 تا 60 دقیقه ای و به مدت هشت هفته تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا را انجام دادند و گروه کنترل فعالیت روتین روزانه خود را دنبال کردند. داده ها با روش آماری تحلیل واریانس آمیخته، تی مستقل و تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند. نتایج نشان داد، شاخص درد )001/0≥P) و نمرات حرکات عملکردی بیماران گروه تمرینی )001/0≥P) در پس آزمون بهبود پیدا کرد. اثر مثبت تمرینات پس از یک دوره دوماهه بی تمرینی نسبت به پس آزمون کمی کاهش پیدا کرد، ولی این کاهش از لحاظ آماری معنادار نبود )05/0˃P). تغییرات پیگیری نسبت به پیش آزمون گروه تمرینی و تغییرات در نوبت های اندازه گیری گروه کنترل معنادار نبود )05/0˃P). می توان نتیجه گرفت، تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا به مدت هشت هفته باعث بهبودی درد و حرکات عملکردی در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شد و این بهبودی تا دو ماه پس از پایان تمرینات نیز پایدار بود

آسیب های ورزشی یکی از خطراتی است که کوهنوردان همواره با آن مواجه می شوند و با شناسایی آن ها می توان راهکار مناسب برای پیشگیری و کاهش خطر بروز این آسیب ها را فراهم کرد. هدف این مطالعه بررسی آسیب های ورزش کوهنوردی به صورت آینده نگر در زنان و مردان بود. در این پژوهش 200 ورزشکار در یک دوره 12 هفته ای با استفاده از پرسشنامه آینده نگر مشکلات سلامت اسلو به صورت هفتگی بررسی شدند. در این تحقیق توصیفی-تحلیلی، بیشترین میزان شیوع آسیب به ترتیب در زنان و مردان کوهنورد 19 درصد و 10 درصد به ترتیب در زانو، مچ پا و ستون مهره کمری در زنان و شانه در مردان بود. شدت آسیب با توجه به تعداد روزهای از دست رفته در زنان به 45 نفر و در مردان به 38 نفر رسید. در بررسی علل آسیب ها در زنان و مردان 27 و 26 آسیب حاد و 13 و 11 آسیب استفاده بیش از حد بود. با توجه به یافته ها و مخاطرات احتمالی آسیب های ورزشی برای کوهنوردان، باید تمرکز ویژه ای داشت برای جلوگیری از کاهش این آسیب ها و شکایات، قبل از مزمن شدن آسیب ها به خصوص در زنان کوهنوردی که هر هفته به این ورزش می پردازند و احتمال آسیب دیدگی آن ها زیاد است. همچنین نیاز به انجام تحقیقات بیشتری به صورت آینده نگر برای شناسایی هر چه بیشتر آسیب های کوهنوردان در رشته های مختلف این ورزش درحال توسعه، ضروری است