مژگان کریمی

هدف: هدف از این پژوهش بررسی عوامل روانشناختی موثر بر ارتقای رفتار شهروندی ورزشی در ورزش حرفه ای کشور با رویکرد فضیلت سازمانی بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نوع داده ، آمیخته (کیفی-کمی) از نوع اکتشافی بود. نمونه گیری در بخش کیفی پژوهش به صورت هدفمند تعداد 22 نفر از خبرگان انتخاب شدند و جامعه آماری در بخش کمی شامل 6 باشگاه (تیم) لیگ برتری فوتبال بود. جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه فضیلت سازمانی با 4 بعد و 82 سوال و پرسشنامه رفتارشهروندی ورزشی با 18 سوال مورد استفاده شد. در این پژوهش نرم افزار smart pls3 و spss-v20 مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد عوامل سازمانی دارای اولویت اول، عوامل موثر فردی- رفتاری اولویت دوم، عوامل زمینه ای/محیطی اولویت سوم و عوامل مدیریتی-رهبری اولویت آخر را به خود اختصاص داد. عوامل موثر بر ارتقای رفتار شهروندی ورزشی با رویکرد فضیلت سازمانی با ضریب مسیر 516/0 و آماره تی بالاتر از 96/1 مثبت و معنادار است. نتیجه گیری: وجود رویکرد روانشناختی فضیلت سازمانی در سازمان ها و تیم های ورزشی چنانچه برگرفته از فرهنگ ملی، فرهنگ حاکم در ورزش های آئینی و پهلوانی و باورهای دینی-اعتقادی کشور باشد می تواند در نهادینه سازی ارزش ها، سرمایه روانشناختی فضایل اخلاقی اثرگذار بوده و رفتارشهروندی ورزشی را در ورزشکاران حرفه ای کشور ارتقاء و توسعه دهد.

ناباروری در ایران با توجه به بستر فرهنگی و اجتماعی جامعه، تأثیرات عمیقی بر بسیاری از جنبه های زندگی افراد نابارور دارد. در این مطالعه با اتخاذ رویکرد کیفی و روش تحلیل پدیدارشناختی، ابعادی از تجربه ناباروری و راهبردهای کنار آمدن با آن در زنان و مردان مراجعه کننده به پژوهشکده علوم تولید مثل یزد واکاوی می شود.  مشارکت کنندگان در این پژوهش 32 زن و مرد نابارور هستند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. از تحلیل مصاحبه ها دو تم «ناباروری مسأله محوری و نیازمند حمایت همه جانبه» و «ناباروری رویدادی منفی در چرخه زندگی و تا حدودی قابل پذیرش و کم اهمیت» به ترتیب برای زنان و مردان نابارور استخراج شد. بر اساس یافته ها، فرزندآوری جلوه ای از هویت زنانگی و مردانگی تلقی می شود. برای زنان محیط خانه توأم با سکوت، ترس و نگرانی، محیط خانواده همسر تنش زا و آزاردهنده است. زنان همواره پیشتاز درمان هستند و بر تکرار آن پافشاری می کنند و با پذیرش ناباروری به مثابه مسأله، جست وجوی مداوم درمان، تقدیرگرایی، حضور در محیط های کودک محور و توجه به کودکان تلاش می کنند با شرایط ناباروری کنار بیایند. مردان فرزندان را به عنوان بخشی از هویت خود و تداوم نسل و نام خانواده می پندارند. اغلب جست وجوی درمان برایشان ناخوشایند است. برای رهایی از پیامدهای ناباروری راهبردهایی نظیر انکار، کم اهمیت جلوه دادن ناباروری، بی توجهی به نظر دیگران، تمرکز بر کار و فعالیت را به کار می بندند. این مطالعه نشان داد که علاوه بر جنبه های درمانی و پزشکی ناباروری، جنبه های مختلف عاطفی، اجتماعی، فرهنگی، ارتباطی، شناختی و اقتصادی ناباروی نیز نیازمند توجه است.

مقدمه: بررسی وضیعت بیمارستان های دارای تکنیک جراحی از راه دور (Telesurgery) در کشور از لحاظ برخورداری از استانداردهای تعیین شده به منظور اجرای صحیح و اصولی این جراحی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از این رو هدف این پژوهش سنجش امکانات و تجهیزات سخت افزاری و نرم افزاری، ارتباطی، استانداردها، روش های حفظ حریم شخصی و محرمانگی و نیروی انسانی لازم جهت پشتیبانی از اجرای برنامه های جراحی از راه دور بود. روش بررسی: این تحقیق از نوع توصیفی بود. جامعه ی پژوهش متشکل از 23 بیمارستان آموزشی درمانی تابعه ی دانشگاه های علوم پزشکی شهر تهران در سال 1388بود. انتخاب بیمارستان ها بر اساس روش های نمونه گیری هدفمند و سپس روش های نمونه گیری طبقه بندی شده و تصادفی ساده انجام گردید.گردآوری داده ها به روش مشاهده و مصاحبه و با استفاده از ابزار چک لیست انجام گردید. روایی ابزار پژوهش از طریق روش اعتبار محتوا تعیین گردید. تحلیل داده های گردآوری شده با استفاده از آمار توصیفی، در حد تعیین فراوانی مطلق و نسبی انجام گردید. یافته ها: از 23 بیمارستان تحت مطالعه، تنها 10 بیمارستان از تکنیک های جراحی از راه دور بهره می گرفتند. بیشترین تجهیزات به کار رفته در برنامه ی جراحی از راه دور، دوربین فیلمبرداری 100 درصد و میکروفون 80 درصد بود. 70 درصد بیمارستان های تحت بررسی از استاندارد TCP/IP استفاده می کردند. 80 درصد بیمارستان ها به منظور حفظ امنیت اطلاعات، از روش تکمیل و دریافت رضایت نامه ی آگاهانه بهره می گرفتند. نتیجه گیری: وضعیت بیمارستان های دارای تکنیک Telesurgery در ایران از نظر برخورداری از زیرساخت های استاندارد در زمینه ی برنامه های جراحی از راه دور ضعیف ارزیابی میگردد. در نهایت پیشنهاد می گردد که جهت اجرای موفقیت آمیز برنامه های Telesurgery دسترسی و توزیع زیرساخت ها، تجهیزات، روش های ارتباطی و استاندارهای مناسب فراهم گردد.