درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف مدل سازی عوامل مؤثر بر آینده هوش مصنوعی در ورزش ایران انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی، کمی و پیمایشی می باشد. مشارکت کنندگان در پژوهش 160 نفر از متخصصان در زمینه مدیریت مدیریت صنعتی، اقتصاد بازرگانی، هوش مصنوعی، علوم کامپیوتر و مدیریت ورزشی و همچنین صنعت گران و تولیدکنندگان ورزشی، مدیران باشگاه های ورزشی خصوصی و دولتی و هیئت های ورزشی و مسولان برگزاری مسابقات بودند که با توجه به نرم افزار جی پاور و به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. با توجه به اینکه پژوهش حاضر مستخرج از رساله دکتری می باشد، ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر پرسشنامه محقق ساخته برگرفته شده از بخش کیفی رساله بود. تجزیه و تحلیل داده ها در دو مرحله توصیفی و آزمون مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای spss23 و smartPLS3.1.1 و در سطح معنی داری 05/0 انجام شد. نتایج نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد که پذیرش فناوری، عوامل اقتصادی، عوامل اجتماعی، عوامل زیرساختی، عوامل آموزشی و عوامل مدیریتی تأثیر مثبت و معنی دار و عوامل سیاسی و عوامل بازدارنده تأثیر منفی و معنی داری بر آینده هوش مصنوعی در ورزش ایران دارند. بنابراین به منظور استفاده بهینه از هوش مصنوعی در آینده ورزش ایران باید زیرساخت ها را فراهم و عوامل سیاسی و بازدارنده را رفع کرد.

در سال های اخیر، روندی جهانی به سمت افزایش امید به زندگی و نسبت جمعیت سالمندان مشاهده شده است. در این راستا، ترویج سالمندی فعال و سالم اهمیت ویژه ای پیدا می کند. هدف پژوهش حاضر، شناسایی محورها و ظرفیت های کلیدی توسعه مشارکت سالمندان در فعالیت های بدنی و تفریحات سالم در شهر تهران بود. روش تحقیق از نوع راهبردی با رویکرد کیفی و مبتنی بر تحلیل مضامین بود. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (مدیران، اساتید، کارشناسان، مربیان، شهروندان و سایر) و منابع اطلاعاتی (منابع علمی، کتابخانه ای، سازمانی و رسانه ای مرتبط) بود و نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها، پروتکل مصاحبه با خبرگان تا رسیدن به اشباع نظری (21 مصاحبه) بود. یافته ها نشان داد 9 محور اصلی (ساختاری و نهادی، مدیریتی و اجرایی، اقتصادی و مالی، علمی و آموزشی، فناوری و نوآوری، رسانه ای و ارتباطی، امکانات و خدمات، اجتماعی و فرهنگی، سکونتی و زیستی) و 10 منظر از ظرفیت های توسعه فعالیت بدنی و مشارکت سالمندان در تفریحات سالم (ساختاری و حقوقی، مدیریتی و اجرایی، اقتصادی و مالی، علمی و آموزشی، فناوری و نوآوری، رسانه ای و ارتباطی، سرمایه انسانی، اجتماعی و فرهنگی، فردی و رفتاری، سکونتی و زیستی) شناسایی شدند. بر این اساس، فرهنگ سازی زندگی فعال در سالمندان و ارتقای مشارکت آنان در فعالیت های ورزشی و تفریحی نیازمند به کارگیری این محورها و ظرفیت های کلیدی است. از منظر اجرایی، مدیران و سیاست گذاران تهران می توانند با تدوین برنامه های میان بخشی (مانند همکاری شهرداری و وزارت بهداشت برای ایجاد مراکز تندرستی با محوریت فعالیت های ورزشی)، بهره گیری از ظرفیت های فناوری (مانند اپلیکیشن های ویژه فعالیت بدنی) و کمپین های فرهنگی (مانند برنامه های گروهی در پارک ها برای مقابله با انزوا اجتماعی سالمندان) عمل کنند؛ این اقدامات، بر اساس توصیه های سازمان بهداشت جهانی برای سالمندی فعال، مشارکت را افزایش داده می دهد. نتایج این پژوهش مبنای عملی برای برنامه ریزی و تصمیم گیری مراکز مرتبط با سلامت و تفریحات سالمندی در تهران فراهم می کند

هدف: هدف این پژوهش بررسی مکانیزم های شناختی مرتبط با نقض یکپارچگی در ورزش، به ویژه دوپینگ است. مواد و روش ها: این مطالعه در پی ترکیب و تعمیم تحقیقات مربوط به فرآیندهای شناختی تأثیرگذار بر رفتارهای غیر اخلاقی و ضد اجتماعی در ورزشکاران می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از جهت نوع پژوهش کیفی است و برای دسترسی به نمونه، از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شده است. برای تحقق این هدف، دو پایگاه داده الکترونیکی تیلور و فرانسیس به عنوان مرجع استراتژی جست و جو انتخاب شد. برای هدایت نظامند، اطمینان از شفافیت و کامل بودن گزارش ها از دستورالعمل موارد گزارش برگزیده (P.R.I.S.M.A) برای بررسی های سیستماتیک و متاآنالیز استفاده شد. بعد از فرآیند تعدیل و غربالگری سنتژپژوهی، 31 سند به عنوان نمونه مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تحلیل مضمون ادبیات علمی مرتبط با نقض یکپارچگی حاکمیت ورزش، 11 مکانیسم شناختی گسست اخلاقی را شناسایی کرد. این مکانیسم ها در چهار مقوله فراگیر 1). مکانیسم رفتاری " توجیه اخلاقی، توجیه عاطفی – روانی، توجیه اجتماعی، توجیه اقتصادی، مقایسه، زبان تعبیر"، 2). مکانیسم عاملیت بیرونی "جابه جایی مسئولیت، انتشار مسئولیت"، 3). مکانیسم تعدیل پیامدها و اثرات منفی" بی توجهی، تحریف، انکار پیامدها و معکوس سازی علیت"، 4). مکانیسم قربانی (انسان زدایی) دسته بندی شد. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر به محققان و متخصصان مدیریت ورزشی امکان می دهد تا به نوعی عمیق تر به بررسی نقش مکانیسم های شناختی در تبیین رفتارهای غیر اخلاقی و ضد اجتماعی در ورزش بپردازند. این یافته ها همچنین به درک بهتر رفتارها و تصمیم گیری های غیرمعمول و چالش برانگیز در این حوزه کمک کرده و ابعاد جدیدی از این موضوع را نمایان می سازد.

هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی مدارس بود. این مطالعه به روش کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون شش مرحله ای براون و کلارک (2006) انجام گرفت. نمونه گیری به شیوه هدفمند و از میان مطلعان کلیدی تا حد اشباع نظری انجام شد. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با 17 نفر از اساتید دانشگاهی و معلمان برجسته تربیت بدنی دارای فعالیت پژوهشی و اجرایی در زمینه آموزش تربیت بدنی مدارس استفاده شد. همچنین برای تضمین دقت و اعتماد در هر مرحله از تحقیق، چهار معیار اصلی شامل اعتبار، اطمینان پذیری، تأییدپذیری و انتقال پذیری بررسی شدند. براساس تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه، الگوی آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی مدارس شامل 129 کد اولیه، 23 مضمون فرعی و 8 مضمون اصلی شامل توسعه حرفه ای معلمان، درگیرسازی دانش آموزان، برنامه درسی و آموزشی، زیرساخت های فناوری، سیاست گذاری و آمادگی راهبردی، مدیریت و اجرای محلی، فرهنگ سازی اجتماعی و چالش ها و عوامل خارجی بود. این مطالعه با تأکید بر آموزش ترکیبی در تربیت بدنی، یک پایه نظری قوی ارائه می دهد که متخصصان و سیاست گذاران را درمورد بهترین شیوه های فعلی آگاه می سازد و راه را برای مطالعات دیگر هموار می کند تا دامنه آموزش ترکیبی در تربیت بدنی اصلاح و گسترش یابد.

هدف: استرس اکسیداتیو و مارکرهای التهابی می توانند به طور درخورتوجهی بر عملکرد کبد تأثیر بگذارند و منجر به بروز بیماری های مزمن شوند. در این پژوهش به اثرات تمرین تناوبی شدید و رژیم غذایی پرچرب بر این عوامل در کبد موش های C57BL/6 پرداخته شد. مواد و روش ها: تعداد 40 موش نر (یک ماهه با وزن 1±14 گرم) به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: گروه بی تحرک به همراه دریافت رژیم پرچرب؛ گروه تمرین تناوبی شدید به همراه دریافت رژیم پرچرب؛ گروه بی تحرک به همراه دریافت رژیم غذایی عادی؛ گروه تمرین تناوبی شدید به همراه دریافت رژیم غذایی عادی. پروتکل تمرین شامل ۱۰ هفته، برای پنج روز در هفته و هر جلسه تمرینی ۴0 دقیقه تمرین تناوبی شدید بود. برای بررسی بیان ژن های HMOX1، NOS2 و NFE2L2 از روش Real-time PCR و برای اندازه گیری بیان پروتئین NOS2از وسترن بلات استفاده شد. یافته ها با استفاده از تحلیل واریانس و در سطح معناداری 05/0˂P تحلیل شدند. یافته ها: رژیم غذایی پرچرب سبب افزایش آنزیم های HMOX1 (0001/0=P) و NOS2 (0003/0=P)، کاهش آنزیم NFE2l2 (0008/0=P) و افزایش بیان پروتئین NOS2 (0002/0=P) شد؛ در حالی که تمرین تناوبی شدید سبب بهبود NFE2L2، HMOX1، NOS2 و بیان پروتئین NOS2 شد. نتیجه گیری: رژیم غذایی پرچرب سبب افزایش استرس اکسیداتیو و التهاب در کبد موش ها می شود، اما تمرین تناوبی شدید می تواند این اثرات منفی را کاهش دهد.

هدف پژوهش حاضر، شناسایی موانع و راهکارهای توسعه ورزش در بین زندانیان بود. این پژوهش از نظر نوع توصیفی و به لحاظ هدف کاربردی بود و برای اجرای آن از روش پژوهش آمیخته بهره گرفته شد. جامعه آماری در بخش کیفی، رؤسای زندان های مختلف کشور، مسئولان و کارکنان زندان ها و همچنین افراد مددجو بودند. در بخش کمّی نیز جامعه آماری همه رؤسای زندان های مختلف کشور، مسئولان و کارکنان زندان ها بودند که حدود 160 نفر برآورد شد. برای نمونه گیری در بخش کیفی از روش نمونه گیری هدفمند و رسیدن تا اشباع نظری و در بخش کمّی از روش تصادفی خوشه ای استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی از روش کدگذاری و برای بخش کمی از تحلیل عامل اکتشافی و آزمون فریدمن بهره گرفته شد. براساس نتایج، شش مقوله موانع امکاناتی و تجهیزاتی، موانع مدیریتی و سازمانی، موانع بینش و آگاهی، موانع فردی، موانع فرهنگی و اجتماعی و کرونا به ترتیب اولویت به عنوان مهم ترین موانع و پنج مقوله راهکارهای زیرساختی و مالی، راهکارهای بینشی و انگیزشی، راهکارهای مدیریتی و سازمانی، راهکارهای فرهنگی و اجتماعی و راهکارهای آموزشی و رسانه ای به ترتیب اولویت به عنوان مهم ترین راهکارهای توسعه ورزش در بین زندانیان شناسایی شدند. به مدیران سازمان زندان ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور پیشنهاد می شود با رفع موانع و راهکارهای برخاسته از این پژوهش در جهت توسعه ورزش در بین زندانیان کشور گام بردارند.

هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی ارزیابی عملکرد باشگاه های بدنسازی (مطالعه موردی: استان همدان) بود. روش پژوهش آمیخته و طرح آن ترکیبی اکتشافی متوالی (کیفی–کمی) بود. مشارکت کنندگان در بخش کیفی شامل 13 نفر از آگاهان به موضوع و در بخش کمی شامل 455 نفر از مربیان و ورزشکاران رشته بدن سازی که به صورت نمونه گیری تصادفی-خوشه ای چند مرحله انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه عمیق و پرسشنامه محقق ساخته با روایی و پایایی مورد تأیید گردآوری شدند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزارهای  SPSS 26 و PLS 3-Smart تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که شاخص های الگوی ارزیابی عملکرد باشگاه های بدن سازی به ترتیب ضریب اثر عبارت اند از: (1) اصول بهداشتی و سلامت، (2) خدمات، تسهیلات و امکانات رفاهی، (3) رعایت استاندارها و تنوع وسایل، تأسیسات و کیفیت محیط، (4) امنیت و ایمنی، (5) مدیریت، برنامه ریزی و هماهنگی، (6) مسائل اجتماعی و رعایت قوانین و دستورالعمل ها، (7) دستاوردهای ورزشی، (8) نیروی انسانی و (9) بازاریابی و تبلیغات بودند. نتایج نشان داد تنها در شاخص بازاریابی و تبلیغات تفاوت میان زنان و مردان و نیز مربیان و ورزشکاران مشاهده شد (01/0>P). لذا پیشنهاد می شود که مدیران و مسئولان اداره کل ورزش و جوانان استان همدان و هیئت بدن سازی و نیز مالکان باشگاه های بدن سازی استان همدان از عوامل شناسایی شده و اولویت های به دست آمده در این مطالعه به منظور ارزیابی عملکرد، رشد، توسعه و افزایش میزان رضایت مندی ورزشکاران و مربیان بدن سازی استفاده نمایند.

هدف: مهارت های ارتباطی دبیران و ارتباط این مهارت ها با شادکامی و انگیزش مشارکت دانش آموزان در بسیاری از کشورهای توسعه یافته مورد توجه ویژه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف تعیین رابطه ی مهارت های ارتباطی دبیران تربیت بدنی با شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان در کلاس تربیت بدنی انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه دبیران تربیت بدنی و دانش آموزان مقطع متوسطه اول در شهرستان جوانرود در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل دادند که از بین آنها 30 نفر دبیر و 450 دانش آموز (از دانش آموزان هر دبیر 15 نفر ) به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جمع آوری داده های پژوهش به روش میدانی و با استفاده از پرسشنامه های مهارت های ارتباطی بارتون (1990)، انگیزه مشارکت ورزشی گیل و همکاران (1983) و پرسشنامه ی شادکامی آکسفورد (1989) انجام گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از آزمون های آماری کولموگروف - اسمیرنوف، ضریب همبستگی اسپیرمن و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که بین مهارت های ارتباطی دبیران تربیت بدنی با شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد (0.01p ). بین شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد (0.01p ). همچنین نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان داد که مهارت های ارتباطی دبیران تربیت بدنی، شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان را پیش بینی می کند. نتیجه گیری: از جمله راه های افزایش شادکامی دانش آموزان و انگیزش مشارکت ورزشی آنان، بهبود تعامل دبیران تربیت بدنی با دانش آموزان و تقویت مهارت های ارتباطی می باشد.

مقدمه : نارساخوانی یک اختلال یادگیری است که توانایی کودکان در خواندن، نوشتن و پردازش اطلاعات را تحت تأثیر قرار می دهد. پژوهش ها نشان می دهد فعالیت های بدنی سازمان یافته می توانند به بهبود این اختلال کمک کنند. هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر برنامه حرکتی منتخب بر درک مطلب و خواندن دانش آموزان نارساخوان ۷ تا ۹ ساله بود. روش پژوهش: جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان نارساخوان ۷ تا ۹ ساله شهر فردوس بود. شرکت کنندگان به سه گروه تمرینات منتخب، تجربی و کنترل تقسیم شدند. پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. مداخله در دو گروه تمرینی اجرا شد، در حالی که گروه کنترل هیچ تمرینی نداشت. برنامه منتخب بر اساس رویکرد بلایت (توجه، تعادل، هماهنگی) طراحی و طی ۴ هفته اجرا شد. یک روز قبل از شروع، آزمون خواندن و نارساخوانی (نما) و آزمون درک مطلب از همه افراد گرفته شد. گروه های تمرینی در ۱۲ جلسه ۷۰ دقیقه ای (۱۰ دقیقه گرم کردن، ۵۰ دقیقه تمرین ایستگاهی، ۱۰ دقیقه سردکردن) شرکت کردند. داده ها با آزمون های آنکووا و مانکووا تحلیل شد. یافته ها : نتایج نشان داد گروه تمرینات منتخب در پس آزمون در هر دو متغیر درک مطلب و خواندن عملکرد بهتری نسبت به دو گروه دیگر داشت ( 0/05=p). نتیجه گیری: برنامه حرکتی منتخب مبتنی بر رویکرد بلایت موجب بهبود معنی دار درک مطلب و خواندن دانش آموزان نارساخوان شد و اثربخشی آن تأیید گردید

هدف این پژوهش الگوی توسعه قابلیت های سازمانی ادارات کل ورزش و جوانان کشور با تأکید بر نظریه نقاط مرجع استراتژیک بود. پژوهش حاضر به لحاظ فلسفه از نوع تفسیرگرایانه، به لحاظ رویکرد از نوع استقرایی، به لحاظ راهبرد از نوع نظریه داده بنیاد، به لحاظ انتخاب پژوهش از نوع تحقیق کیفی و به لحاظ بازه زمانی از نوع مقطعی است و برای گردآوری داده های آن از ابزار مصاحبه استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش را مدیران و معاونان وابسته به ادارات کل ورزش و جوانان در سطح کشور تشکیل می دادند. جهت نمونه گیری از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و نمونه گیری تا رسیدن به حد اشباع نظری ادامه پیدا کرد، براین مبنا تعداد 17 مصاحبه انجام گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از سه فرایند همپوش کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری نظری استفاده شد. تحلیل داده ها نشان داد توسعه قابلیت های سازمانی در ادارات کل ورزش و جوانان تابع 72 شاخص فرعی، 15 مقوله فرعی تحت عناوین هماهنگی راهبردی، فناوری اطلاعات، ساختارسازی، معلومات نظری، مهارت و توانایی، یادگیری سازمانی، شایستگی، زیرساخت دانش، مدیریت دانش، هم رقابتی سازمانی، چابکی استراتژیک، هوش فرهنگی، ارزش های سازمانی، تحول سازمانی و نوآوری و هفت مقوله اصلی تحت عناوین قابلیت های انطباقی، قابلیت های فردی، قابلیت های محوری، قابلیت های دانشی، قابلیت های رقابتی، قابلیت های فرهنگی و قابلیت های پویا دسته بندی شده است. در نتیجه برای عملیاتی شدن استراتژی توسعه قابلیت های سازمانی در ادارات کل ورزش و جوانان هم افزایی شبکه ای مبتنی بر قابلیت های موصوف پیشنهاد می شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل اثرگذار بر رفتار شکایت آمیز مشتریان در صنعت خدمات ورزشی بود.روش شناسی: روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون (تماتیک) براون و کلارک (2006) و جامعه آماری پژوهش شامل متخصصان حوزه بازاریابی ورزشی گرایش مشتری مداری، مدیران باشگاه های سلامتی و تندرستی و استخرها و مشتریان استفاده کننده از خدمات این مراکز بود که به صورت هدفمند نمونه گیری شدند (27 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه اکتشافی نیمه ساختارمند بود که روایی و پایایی آن تأیید شد.یافته ها: طبق نتایج پژوهش عوامل اثرگذار بر رفتار شکایت آمیز مشتریان در صنعت خدمات ورزشی شامل 87 مفهوم، 8 مقوله فرعی و 3 مقوله اصلی شامل عناصر مربوط به مشتری (رفتارهای مشتری، رفتار مرتبط با خرید و اداراکات مشتری)؛ عناصر درون سازمانی (عملکرد سازمان، کارکنان سازمان و ارائه خدمات نامناسب) و عناصر فراسازمانی (اقتصادی و اجتماعی-فرهنگی) می باشند.نتیجه گیری: سازمان های ورزشی با افزایش کیفیت خدمات ورزشی و شناسایی انتظارات، اداراکات و رفتار مشتریان در استفاده از خدمات ورزشی، از نارضایتی آنان جلوگیری  خواهند کرد؛ با ایجاد یک سیستم مدیریت شکایت با کیفیت و دارای ساز و کار مشخص و کانال های دسترسی به شکایات، به همراه آموزش و توانمند سازی کارکنان، سریعا از مشکلات مشتریان آگاه می شوند ؛ با اقدامات دارای فرایندها و رویه های شفاف و مطابق دیدگاه مشتریان، به حل مشکلات می پردازد؛ و با پاسخ دهی محترمانه و رسیدگی به شکایات، باعث افزایش نرخ حفظ مشتری می شوند و به بهبود جریان سودآوری سازمان کمک می نمایند.

هدف از پژوهش ارائه مدل پارادایمی نقش دیپلماسی ورزشی در توسعه گردشگری ورزشی است. روش ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻮع آﻣیﺨﺘﻪ (کیﻔی - کﻤی) می باشد. ﻫﻤﭽﻨیﻦ از ﻧﻈﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺗﺤﻠیﻠی ﺳیﺴﺘﻤﺎﺗیک، از ﺣیﺚ اﺳﺘﺮاﺗﮋى ﻓﺮآیﻨﺪى، از ﻧﻈﺮ ﻫﺪف کﺎرﺑﺮدى است. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎرى ایﻦ ﭘﮋوﻫﺶ در ﺑﺨﺶ کیﻔی ﺷﺎﻣﻞ مدیران وزارت ورزش و جوانان، نمایندگان مجلس شورای اسلامی (فراکسیون ورزشی)، روسای فدراسیون های ورزشی، مدیران سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، اعضای کمیسیون گردشگری ورزشی کمیته ملی المپیک، مدیران سازمان ایرانگردی و جهانگردی، اعضای انجمن گردشگری ورزشی، فدراسیون ورزش های همگانی، اﺳﺎﺗیﺪ ﻋﻠﻮم ﺳیﺎﺳی و رواﺑﻂ ﺑیﻦاﻟﻤﻠﻞ و اساتید حوزه ورزش و اوقات فراغت و متخصصان و پژوهشگران این حوزه هستند. پرسشنامه شامل دو بخش مجزا است. در بخش اول پرسشنامه ویژگی های جمعیت شناختی نمونه آماری پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفته است و بخش دوم پرسشنامه ، متغیرهای اصلی پرسشنامه شامل 98 گویه است. داده های جمع آوری شده در بخش کیفی به صورت مصاحبه به منظور طراحی الگوی پارادایمی نقش دیپلماسی ورزشی در توسعه گردشگری ورزشی، شامل 6 سوال نوشته شده است و بعد از کدگذاری اولیه، مفاهیم استخراج شدند. پس از اتمام مصاحبه ها اقدام به مطالعه عمیق تر مبانی نظری و تحقیقات پیشین شد. تا از ترکیب مفاهیم گذشته، تجربیات پژوهشگر و نظرات صاحب نظران و نهایتاً شناسایی مؤلفه ها اصلی اقدام شد. در تجزیه و تحلیل استنباطی یافته ها از (نرم افزار SPSS، نسخه ٢٤) و به دلیل غیرطبیعی بودن توزیع اکثر متغیرهای پژوهش (نتایج آزمون کولموگروف - اسمیرنوف) مدلیابی و سنجش روابط چندگانه متغیرهای پژوهش از نرم افزار Smart PLS نسخه ٣ استفاده شد. کلیه فرضیه ها در سطح ٥/٠p≤ آزمون شدند. نتایج تحقیق نشان می دهد که تحلیل پیامدهای دیپلماسی ورزشی و نقش آن در توسعه گردشگری ورزشی مسائل مهمی را در باب روابط بین الملل آشکار می کند. از صلح و دوستی بین دولت ها و ملت ها گرفته تا وحدت و هویت ملی و توسعه همه جانبه کشور و حتی بعد منفی . دیپلماسی ورزشی و نقش آن در توسعه گردشگ

علیرغم اینکه مفهوم سواد بدنی به تازگی در سطح جهانی مطرح شده و گسترش یافته است، تعاریف و ساختارهای ارائه شده در منابع مختلف از تنوع و تفاوت های قابل توجهی برخوردار است. این نبود یک چارچوب جامع و شفاف برای سواد بدنی، می تواند درک و مشارکت افراد در فعالیت های بدنی را به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار دهد. در همین راستا هدف از پژوهش حاضر تدوین الگوی توسعه سواد بدنی در جوانان شهر خرم آباد بر اساس چالش ها و فرصت ها بود. پژوهش حاضر به روش کیفی و با رویکرد نظریه داده بنیاد انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با 25 نفر از اساتید و دبیران خبره آشنا به حوزه سواد بدنی در خرم آباد جمع آوری و با استفاده از نرم افزار MAXQDA ویرایش 2020 تحلیل شدند. نمونه گیری به روش در دسترس انجام و اشباع نظری در مصاحبه شانزدهم حاصل شد. تحلیل داده ها منجر به شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه سواد بدنی در پنج دسته اصلی شامل: 1) عوامل علی (کمبود انگیزش و آگاهی، محدودیت های اقتصادی و زندگی مدرن)، 2) عوامل زمینه ای (فقدان زیرساخت ها و دسترسی، موانع آموزشی، اجتماعی، مالی و عدم کارایی)، 3) عوامل مداخله ای (محیط اجتماعی و فرهنگی ایده آل، منابع انسانی متخصص، برنامه های مشارکتی و بودجه ای)، 4) راهبردها (آگاهی بخشی ، نیروی انسانی متخصص، استفاده از فناوری، فراهم کردن زیرساخت ها و دسترسی، توسعه سیاست های حمایتی و مشارکت) و 5) پیامدها (جسمانی، روحی- روانی، اجتماعی، تحصیلی- شغلی) شد. این مطالعه یک الگوی جامع از عوامل مؤثر بر سواد بدنی ارائه می دهد که می تواند به متخصصان، محققان و سیاست گذاران در راستای توسعه سواد بدنی در جامعه کمک کند.

هدف این مطالعه، بررسی فشارهای کف پایی وضعیت ایستا در افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پای پرونیت در بازه های زمانی متفاوت پس از جراحی بود. تعداد 30 مرد دارای پای پرونیت با سابقه بازسازی رباط صلیبی قدامی داوطلب شرکت در این مطالعه شدند. برای اندازه گیری فشارهای کف پایی از دستگاه فوت اسکن ساخت کشور بلژیک استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری آزمون آنالیز واریانس دوسویه با اندازه گیری های تکراری به کار رفت. نتایج نشان داد که عامل زمان (قبل و بعد از خستگی) تأثیر معنا داری بر افزایش فشارهای کف پایی در تمامی گروه ها داشت (001/0>P) همچنین عامل گروه تفاوت معنا داری بین گروه ها نشان داد؛ به طوری که گروه کمتر از شش ماه پس از بازسازی بیشترین مقادیر فشار را در نواحی پاشنه داخلی، میان پا، و متاتارسال ها داشت. اثر تعاملی زمان × گروه برای متغیرهای میانگین فشار کف پا، فشار در پاشنه داخلی، فشار در متاتارسال اول، و فشار در انگشتان 2 تا 5 معنا دار بود (05/0>P). نتایج آزمون های تعقیبی نشان داد که بیشترین افزایش فشار پس از خستگی در گروه کمتر از 6 و 12 ماه پس از بازسازی رخ داد. به نظر می رسد، افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پای پرونیت، به ویژه در مراحل اولیه توانبخشی (کمتر از 12 ماه پس از جراحی)، در شرایط خستگی دچار افزایش درخورتوجهی در فشارهای کف پایی می شوند که نشان دهنده ناپایداری بیشتر و توزیع نامناسب بار بر کف پا است.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی مؤلفه های هوش سبز در مدیریت دانشکده های تربیت بدنی و علوم ورزشی بود. پژوهش حاضر به شیوه کیفی انجام شد و برای تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوای کیفی با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون استفاده گردید. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کارشناسان و صاحب نظران حوزه های توسعه پایدار، هوش سبز و مدیران و مهندسین دانشکده های تربیت بدنی و علوم ورزشی ایران است. دسترسی به نمونه های تحقیق به روش نمونه گیری هدفمند و سپس به روش گلوله برفی ادامه یافت، که در درنهایت با 15 مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. در پژوهش حاضر پس از جمع آوری و تحلیل داده ها تعداد 252 کدباز به دست آمد، که در 37 مقوله محوری قرار گرفت. درنهایت نیز از مقوله های به دست آمده، نه مفهوم مؤلفه ها فرهنگ سازمانی سبز، آموزش سبز، رهبری پایدار، اقتصاد پایدار، طراحی و ساخت پایدار ساختمان ها، منابع انسانی سبز، مدیریت پسماند، مدیریت حمل و نقل، پژوهش و نوآوری سبز می باشد. در نهایت با توجه با اینکه دانشگاه ها و به طور خاص دانشکده های تربیت بدنی می بایست در زمینه توسعه پایدار و اقدامات زیست محیطی را با توجه قدرت تأثیرگذاری و نقش این مؤسسات آموزشی در تولید نیروی انسانی سبز و شناسایی راهکار های دستیابی به پایداری در اولویت قرار دهند و گام های مثبتی در راستای انجام مسئولیت اجتماعی خود در برابر محیط زیست بردارند. از همین رو امید بر این است، نتایج پژوهش حاضر راهنما و بستری به منظور توسعه پایدار دانشگاه ها و سیاست گذاری و تدوین برنامه های وزارت علوم و تحقیقات فناوری باشد.

در مسیر تکامل روزافزون حوزه روانشناسی ورزشی، این قلم بر آن است تا پیشرفت های شایان توجه حاصل شده در درک ابعاد روانشناختیِ عملکرد ورزشی را به تصویر کشد و در عین حال، چشم اندازهایی بدیع را برای پژوهش های آینده ترسیم نماید. انبوه پژوهش های متقن به خوبی گواه آن است که آمادگی ذهنی، همتراز با تمرینات بدنی، نقشی انکارناپذیر در دستیابی به عملکرد بهینه ایفا میکند و کثرت مطالعات، کارآمدیِ مداخلات روانشناختی را در سطوح گوناگونِ ورزشی و رقابتی به اثبات رسانده است. دستاوردهای نوینِ این عرصه به خوبی نمایانگر آن است که چگونه راهبردهای شناختی-رفتاری میتوانند دستاوردهای ورزشی را به شکلی چشمگیر ارتقا بخشند. تمرین های تجسمی که در آنها ورزشکاران به مرور ذهنیِ عملکردهای خود می پردازند، نویدبخش ارتقای مهارتها و نتایج رقابتی بوده اند. به همینسان، راهکارهای هدفگذاری در حفظ انگیزه و تمرکز در طول فصلهای طولانیِ تمرین نقشی مؤثر داشته اند. و شاید از همه مهمتر، کاربستِ مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی، ورزشکاران را در مدیریت فشارهای طاقت فرسای رقابت ها یاری رسانده و به آنان در حفظ تعادل عاطفی مدد رسانده است. دامنه تأثیر این اصول روانشناختی فراتر از بهبود عملکرد، مسائل حیاتیِ سلامت روان در جامعه ورزشی را نیز دربرمی گیرد. در حالی که روزگاری مشکلات روانی در فرهنگ ورزشی یا نادیده انگاشته میشد یا با نگرشی همراه با انگ مواجه بود، امروزه شاهد شیوعِ اضطراب، افسردگی و فرسودگی در میان ورزشکاران در تمامی سطوح هستیم. این بیداری جمعی به ایجاد ساختارهای حمایتیِ فراگیرتر و ادغام تدریجیِ متخصصان سلامت روان در سازمانهای ورزشی انجامیده است؛ هرچند هنوز فاصله قابل توجهی تا دسترس پذیریِ پایدار این منابع و همخوان سازیِ آنها با فرهنگ های متنوع باقی است. فناوری های نوین نیز افق های تازهای را در سنجش و مداخلات روانشناختیِ ورزشی گشوده اند. سامانه های بیوفیدبک این امکان را فراهم آورده اند تا واکنش های فیزیولوژیک به استرس در زمان واقعی زیر نظر گرفته شوند، و پلتفرم های واقعیت مجازی به ورزشکاران اجازه می دهند رویارویی با موقعیت های پرفشار را در فضاهای کنترل شده تمرین کنند. این ابزارهای فناورانه در ترکیب با روش های کلاسیکِ روانشناسی، ظرفیتی خیره کننده برای برنامه های آموزشیِ ذهنیِ شخصی سازی شده و کارآمد ایجاد کرده اند. در افق پیشِ رو، چندین حوزه کلیدی نیازمند توجه جمعیِ ما به عنوان پژوهشگر و متخصص است. ضرورتِ مطالعاتِ میان فرهنگی برای درک تجلیِ اصول روانشناختی در بسترهای اجتماعی و نظام های ارزشیِ گوناگون بیشازپیش احساس میشود. تدوینِ رویکردهای تحولیِ مادام العمر به پرورش ورزشکاران می تواند به همراهیِ بهترِ آنان در گذار به دنیای رقابت ها و خروج از آن بینجامد. افزون بر این، همکاری های میانرشتهای با حوزه هایی چون علوم اعصاب و داده پردازی، نویدبخش بینش هایی نوین در پیوند ذهن و بدن در عرصه عملکرد ورزشی است. با تأمل در این افق های پیشِ رو، به روشنی درمییابیم که روانشناسی ورزشی در آستانه نقطه ای عطف قرار دارد. این رشته از اثباتِ صرفِ اهمیتِ عوامل روانشناختی در ورزش فراتر رفته و اینک با چالشی ژرفتر روبه روست: چگونگیِ به کارگیریِ اثربخشِ این دانش در جمعیت ها و محیط های متنوع. این مهم نه تنها پژوهش های ژرفانگر، که گفتوگوهای خردمندانه برای پُر کردن شکافِ میانِ یافته های علمی و اجرای عملی را می طلبد. این باور راسخ را دارم که نشریاتِ ارجمندی چون این مجله، با انتشار پژوهش های کمّی و کیفیِ والا که هم مرزهای دانش را درمی نوردند و هم پایبندِ کاربستِ عملی هستند، نقشی بیبدیل در پیشبرد این مسیر ایفا خواهند کرد. با ادامه مسیرِ برجسته سازیِ پژوهش های نوآورانه و ترویجِ رویکردهای مبتنی بر شواهد، می توانیم اطمینان یابیم که روانشناسی ورزشی، توانِ خود را در ارتقای عملکرد ورزشی و غنا بخشیدن به تجربه ورزش برای همه کنشگرانِ این عرصه به کار خواهد بست.

با توجه به تأثیر بسیار مهم مشارکت در فعالیت بدنی یا بی تحرکی بر سلامت جسمانی و روانی، تحقیق حاضر درصدد بررسی و مقایسه وضعیت فعالیت بدنی سلامت محور (سطح متوسط-تا-شدید فعالیت بدنی) و رفتار بی تحرکی در بزرگسالان و سالمندان بود. آزمودنی های تحقیق، 384 بزرگسال (192 زن) و 384 سالمند (192 زن) استان گلستان بودند که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شد. از پرسشنامه IPAQ برای اندازه گیری فعالیت بدنی سلامت محور و رفتار بی تحرکی استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های تی تک نمونه ای، تی مستقل و خی دو تحلیل شدند. نتایج نشان داد، بیش از نیمی از بزرگسالان و سالمندان در فعالیت بدنی سلامت محور شرکت نمی کنند. همچنین زنان نسبت به مردان فعالیت بدنی سلامت محور پایین تری دارند. به علاوه، بزرگسالان و سالمندان زمان بی تحرکی زیادی دارند که در این بین زنان نسبت به مردان زمان بی تحرکی بیشتری دارند. همچنین سالمندان نسبت به بزرگسالان فعالیت بدنی سلامت محور پایین تر و زمان بی تحرکی بیشتری دارند. درمجموع، نتایج تحقیق نشان می دهد که اتخاذ سیاست ها و استراتژی هایی برای توسعه مشارکت بزرگسالان و سالمندان در فعالیت بدنی سلامت محور، ضرورت دارد. این استراتژی ها و مداخلات باید تأکید ویژه ای بر مشارکت بانوان در فعالیت بدنی سلامت محور داشته باشند؛ بنابراین ضروری است که متولیان امر، شهرداری ها، و حوزه های فرهنگی راهکارهای لازم برای ارتقای مشارکت بزرگسالان و سالمندان در فعالیت بدنی سلامت محور را بیابند و اجرا کنند؛ زیرا می تواند پیامدهای مثبتی برای سلامت جسمانی و روانی آن ها داشته باشد.

زمینه و هدف: اختلال در بازسازی بافت عضلانی، که معمولاً با افزایش سن همراه است، در سارکوپنی مشاهده شده است و اجرای تمرینات مقاومتی و تداومی به عنوان یک راهکار اساسی در پیشگیری از سارکوپنی مطرح است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر شش هفته تمرین مقاومتی و تمرین تداومی هوازی بر محتوای پروتئین های عامل رونویسی پروتئین جعبه جفت (PAX7)، عامل هسته ای کاپا بی (NF-KB)، پروتئین جعبه چنگالی 3 (FOXO3) و گیرنده های استیل کولین نیکوتینی (nAChR) عضله دوقلو، در رت های مدل سارکوپنی انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، 20 سر رت ماده بالغ به چهار گروه مساوی (پنج سر هر گروه) سالم کنترل، سارکوپنی کنترل، سارکوپنی تمرین مقاومتی، و سارکوپنی تمرین تداومی تقسیم شدند. برای مدل سازی پیری و سارکوپنی، رت ها به مدت 10 روز تحت تزریق دگزامتازون قرار گفتند. شش هفته تمرین مقاومتی با شدت متوسط  و تداومی  با شدت متوسط برای گروه های مداخله انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس یک راهه به همراه آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری 05/0≥p استفاده شد. یافته ها: افزایش معنی دار محتوای پروتئین های PAX7 و nAChR (001/0=p) و کاهش معنی دار محتوای پروتئین های NF-KB (001/0=p) و FOXO3  (001/0=p) در گروه های سارکوپنی تمرین مقاومتی و تداومی در مقایسه با گروه کنترل سارکوپنی پس از مداخله تمرین، مشاهده شد. علاوه بر این، افزایش و کاهش معنی داری بزرگتری به ترتیب در مقدار پروتئین های PAX7  (001/0=p) و NF-KB (001/0=p) در گروه سارکوپنی تمرین تداومی در مقایسه با گروه سارکوپنی تمرین مقاومتی، دیده شد؛ در حالی که پروتئین FOXO3 در گروه سارکوپنی تمرین مقاومتی در مقایسه با گروه سارکوپنی تمرین تداومی  (001/0=p) کاهش بیشتری داشت. نتیجه گیری: با توجه به این که مقادیر پروتئین های PAX7، NF-KB، FOXO3 و nAChR پس از اجرای هر دو نوع پروتکل ورزشی بهبود یافت؛ احتمالاً استفاده از آن ها به عنوان بخشی از برنامه کنترل پزشکی بیماران سارکوپنی می تواند به عنوان یک راه حل غیر دارویی امیدوارکننده باشد. 

مقدمه و هدف: هدف از این تحقیق بررسی ارتباط بین فعالیت بدنی و دانش تغذیه ای با نمایه توده بدنی و تبحر حرکتی دختران 10 تا 14 سال مدارس شهر خانقین در دوران کرونا بود. روش شناسی: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و به لحاظ هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دختران 10 تا 14 سال مدارس شهر خانقین می باشد، که با توجه به نمونه گیری انجام شده به روش خوشه ای با استفاده از جدول مورگان تعداد 350 نفر برای پاسخ به سوالات پرسشنامه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های استاندارد دانش تغذیه ای پارامنتر و واردل، پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان (IPAQ) و فرم کوتاه آزمون تبحر حرکتی ﺑﺮوﯾﯿﻨﯿﻨﮑﺲ- ازرﺗﺴﮑﯽ (BOT-2) استفاده گردید. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده از تکنیک آماری همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد فعالیت بدنی با شاخص توده بدنی و تبحر حرکتی دختران 10 تا 14 ساله مدارس شهر خانقین عراق در دوران کرونا رابطه معنادار وجود دارد ( 05/0P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده میتوان نتیجه گرفت که فعالیت بدنی در دوران کرونا باعث بهبود نمایه توده بدنی و تبحر حرکتی در دختران می شود.