افسانه انتشاری مقدم

هدف این مطالعه، بررسی فشارهای کف پایی وضعیت ایستا در افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پای پرونیت در بازه های زمانی متفاوت پس از جراحی بود. تعداد 30 مرد دارای پای پرونیت با سابقه بازسازی رباط صلیبی قدامی داوطلب شرکت در این مطالعه شدند. برای اندازه گیری فشارهای کف پایی از دستگاه فوت اسکن ساخت کشور بلژیک استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری آزمون آنالیز واریانس دوسویه با اندازه گیری های تکراری به کار رفت. نتایج نشان داد که عامل زمان (قبل و بعد از خستگی) تأثیر معنا داری بر افزایش فشارهای کف پایی در تمامی گروه ها داشت (001/0>P) همچنین عامل گروه تفاوت معنا داری بین گروه ها نشان داد؛ به طوری که گروه کمتر از شش ماه پس از بازسازی بیشترین مقادیر فشار را در نواحی پاشنه داخلی، میان پا، و متاتارسال ها داشت. اثر تعاملی زمان × گروه برای متغیرهای میانگین فشار کف پا، فشار در پاشنه داخلی، فشار در متاتارسال اول، و فشار در انگشتان 2 تا 5 معنا دار بود (05/0>P). نتایج آزمون های تعقیبی نشان داد که بیشترین افزایش فشار پس از خستگی در گروه کمتر از 6 و 12 ماه پس از بازسازی رخ داد. به نظر می رسد، افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پای پرونیت، به ویژه در مراحل اولیه توانبخشی (کمتر از 12 ماه پس از جراحی)، در شرایط خستگی دچار افزایش درخورتوجهی در فشارهای کف پایی می شوند که نشان دهنده ناپایداری بیشتر و توزیع نامناسب بار بر کف پا است.