درخت حوزه‌های تخصصی

مسأله اساسی تحقیق حاضر عبارت است از این که در ایران تمایز ورزشی مبتنی بر کدام عوامل اجتماعی است. بر این اساس در تحقیق حاضر سعی گردید با بهره گیری منظومه ای از سازه های مفهومی/ نظریِ مرتبط از جمله مفاهیم سرمایه فرهنگی، سرمایه اقتصادی، سرمایه اجتماعی، عادتواره و میدان مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. در این تحقیق از روش تحلیل تماتیک بهره گرفته شد و داده ها با استفاده از تکنیک مصاحبه عمیق گردآوری شدند. مشارکت کنندگان تحقیق نیز نخبگان جامعه شناسی، جامعه شناسی ورزشی و مدیریت ورزشی بودند که با کمک روش نمونه گیری هدفمند با 17 نفر از آنها مصاحبه گردید. نهایتاً اطلاعات گردآوری شده در قالب 16 مقوله کدگذاری و تحلیل گردید و در نهایت 6 مضمون : پتانسیل های طبیعی متفاوت، تمایز در سرمایه، عادتواره متمایز، تعیّن میدانی، منطق فرهنگی-جنسیتی و تمایز ورزشی- قرار گرفتند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که شکل گیری تمایز ورزشی در ایران از یک سو، امری فردی است و متأثر از عادتواره ورزشی و مالکیت اشکال مختلف سرمایه به ویژه سرمایه فرهنگی و سرمایه اقتصادی ورزشکاران است و از سوی دیگر، امری است اجتماعی-ساختاری که متأثر از منطق خاص میدان ورزش و تعیّن روابط میدانی از جمله تأثیر میدان های رسانه، آموزش، خانواده، قدرت، همسالان و میدان فرهنگ است. شایان ذکر است که نقش آفرینی میدان های مختلف رسانه، قدرت، فرهنگ، آموزش و همسالان در شکل گیری کنش و تمایز ورزشی از یک سو، وجوه فرهنگی و سیاسی منطق میدان ورزش از سوی دیگر، حکایت از استقلال نسبی ضعیف میدان ورزش در ایران دارد.

هدف از پژوهش حاضر طراحی و تدوین راهبردهای صلح و توسعه از طریق ورزش بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و گردآوری داده ها (کیفی-کمی) از نوع تحقیقات راهبردی بود که به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه استادان مدیریت ورزشی، خبرگان ورزشی، مدیران، کارشناسان ورزشی و ورزشکاران بودند؛ در بخش کیفی ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش نمونه گیری ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ، 30 ﺧﺒﺮه  ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ آﻣﺎری و در بخش کمی با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه محقق ساخته بود، برای تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از روش های آمار توصیفی مانند محاسبه فراوانی، درصد، میانگین و آزمون فریدمن در نرم افزار SPSS استفاده شد؛ از تحلیل سوات برای بررسی سؤالات پژوهش استفاده شد. یافته ها نشان داد نقاط قوت صلح و توسعه از طریق ورزش 22 عامل؛ نقاط ضعف صلح و توسعه از طریق ورزش 17عامل؛ فرصت های صلح و توسعه از طریق ورزش 19 عامل؛ تهدیدهای صلح و توسعه از طریق ورزش 15 عامل بود. همچنین یافته ها نشان داد نقاط ضعف های تدوین برنامه راهبردی صلح و توسعه از طریق ورزش بر قوت های آن غلبه دارد؛ نقاط فرصت ها تدوین برنامه راهبردی صلح و توسعه از طریق ورزش بر تهدیدها آن غلبه دارد چرا که موقعیت تدوین برنامه راهبردی صلح و توسعه از طریق ورزش در منطقه محافظه کارانه قرار می گیرد؛ بنابراین مهم ترین استراتژی ها تدوین برنامه راهبردی صلح و توسعه از طریق ورزش در بخش استراتژی WO بود. به علاوه براساس تحلیل SWOT،  در مجموع  10 استراتژی WO برای برنامه راهبردی صلح و توسعه از طریق ورزش تدوین شد. مسئولین و متولیان ورزش به تقویت نقاط قوت و حل نقاط ضعف این مسئله را در حوزه ورزش جدی بگیرند، تا به جایگاهی که نقاط قوت بر نقاط ضعف صلح و توسعه از طریق ورزش غلبه داشته باشد برسیم.

هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل بهینه برون سپاری مدیریت پروژه های ورزشی در ایران با استفاده از رویکرد کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد (گراندد تئوری) بود. این مطالعه به دنبال تبیین عوامل مؤثر، شرایط زمینه ای و مداخله گر، راهبردهای اجرایی و پیامدهای حاصل از برون سپاری در حوزه مدیریت پروژه های عمرانی و اجرایی ورزش بود. جامعه پژوهش شامل مدیران ارشد وزارت ورزش، مدیران باشگاه های حرفه ای، استادان دانشگاه و کارشناسان پروژه های عمرانی ورزشی بود. با استفاده از نمونه گیری هدفمند و نظری، ۱۸ مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و داده ها با رویکرد سه مرحله ای کدگذاری (باز، محوری، انتخابی) تحلیل شد. یافته ها نشان داد که عوامل علّی نظیر ضعف در ساختار انتخاب پیمانکار، فشارهای سیاسی و اداری و کمبود دانش مدیریتی، از مهم ترین دلایل ناکارآمدی برون سپاری هستند. همچنین شرایط زمینه ای همچون بی ثباتی مالی، ضعف ساختار نهادی و چارچوب های مبهم حقوقی، بستر اجرای موفق را محدود می کنند. در کنار آن، متغیرهایی مانند حمایت نظارتی، رفتار پیمانکاران و مشارکت ذی نفعان، شرایط مداخله گر کلیدی به شمار می روند. در پاسخ به این وضعیت، راهبردهایی چون تدوین ساختارهای استاندارد، توانمندسازی پیمانکاران، ارتقای نظام نظارت و شفاف سازی طراحی شد که درنهایت منجر به پیامدهایی چون افزایش کارایی، صرفه جویی مالی، ارتقای کیفیت اجرا و توسعه مشارکت خصوصی می شوند. مدل نهایی ارائه شده می تواند به عنوان الگویی کاربردی در سیاست گذاری و تصمیم گیری مدیران ورزشی به کار رود.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر بازاریابی کارآفرینانه بر رابطه بین مسئولیت اجتماعی و عملکرد رقابتی باشگاه های ورزشی در دوران کرونا بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی و به لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل مدیران باشگاه های ورزشی شهر یزد بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بازاریابی کارآفرینانه فیوری و همکاران (2013)، پرسشنامه مسئولیت اجتماعی لچوگا (2012) و پرسشنامه عملکرد رقابتی مارین و همکاران (2012) بود. برای آزمون مدل تحقیق، از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل ها نشان داد که تأثیر مسئولیت اجتماعی بر عملکرد رقابتی باشگاه های ورزشی معنادار نیست. از طرفی مسئولیت اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری بر بازاریابی کارآفرینانه و بازاریابی کارآفرینانه تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد رقابتی باشگاه های ورزشی دارد. همچنین یافته ها نشان داد که بازاریابی کارآفرینانه نقش میانجیگری معناداری در رابطه علّی بین مسئولیت اجتماعی و عملکرد رقابتی دارد. مقدار T-Value برابر با 2.879 و مقدار ß برابر با 0.267 بود که این نشان دهنده وجود نقش میانجی بازاریابی کارآفرینانه در این رابطه است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می شود مدیران باشگاه ها با تدوین قوانین مدون و شفاف بازاریابی اخلاقی که در آن هم حقوق مشتریان لحاظ شده باشد و هم دایره اختیارات تعیین شده باشد، به بهبود عملکرد باشگاه های ورزشی خود کمک کنند. همچنین، توجه به توانمندی های فناورانه در زمینه بازاریابی الکترونیکی و اتخاذ استراتژی های بازاریابی مشتری محور در فضای مجازی در دوران بحرانی می تواند منجر به مزیت رقابتی ویژه ای برای باشگاه های ورزشی شود.

هدف از این مطالعه، ارزیابی نقش رسانه های اجتماعی در ارتقای سبک زندگی سلامت محور و تبیین سازوکار «تغییر رفتار» با رویکرد مدیریت سلامت بود. پژوهش از نوع آمیخته بوده است؛ در بخش کیفی، نمونه گیری به روش گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و داده ها با رویکرد نظریه داده بنیاد سیستماتیک (الگوی پارادایمی) و از طریق کدگذاری باز و محوری تحلیل شدند. در بخش کمی، جامعه آماری مصرف کنندگان رسانه های ورزشی بودند؛ بر اساس جدول مورگان 385 نفر برآورد شد و در نهایت 374 پرسشنامه کامل برای تحلیل استفاده گردید. یافته های کیفی نشان داد پدیده مورد مطالعه در قالب 7 زمینه اصلی (اطلاعاتی، فرهنگی، کمپین ها/جوامع آنلاین، ارتباطی، عوامل مداخله گر، شرایط زمینه ای و پیامدها) و 17 حیطه کلیدی صورت بندی می شود؛ از جمله دسترسی، نوآوری، اعتبار و صحت محتوا، انتشار/تبلیغ الگوهای رفتاری، انواع کمپین های سیاسی–اجتماعی، آگاهی بخشی و حمایتی، نقش اینفلوئنسرها، مؤلفه های اقلیمی–جغرافیایی، فیلترینگ و دخالت های دولت، مدیریت رسانه های اجتماعی، زیرساخت های اینترنت، هزینه های دسترسی، تغییر رفتار و نهایتاً زندگی سلامت محور. در بخش کمی، نتایج تحلیل عاملی و مسیر نشان داد در «شرایط علی»، فرهنگ ورزشی (91/0)، راه های ارتباطی (89/0)، اطلاعات قابل دسترس و جدید (87/0) و کمپین ها/جوامع آنلاین (81/0) بیشترین نقش تبیینی را دارند و در عوامل زمینه ای، مدیریت رسانه های اجتماعی و زیرساخت های اینترنت (هرکدام 84/0) و هزینه های دسترسی (82/0) برجسته اند؛ همچنین در عوامل مداخله گر، فیلترینگ (92/0) و دخالت های دولت (86/0) بیشترین اثر را نشان دادند. نتایج آزمون مدل (SmartPLS) نشان می دهد هم روابط «سازه ها با شاخص هایشان و هم روابط بین سازه های اصلی معنادارند (T84/0T> و 001/0=P). به طور خلاصه، زیرمولفه های هر بخشِ مدل همگی معنادار شده اند: شرایط علی: (اطلاعات قابل دسترس و جدید، فرهنگ ورزشی، کمپین ها/جوامع آنلاین، راه های ارتباطی)؛ عوامل زمینه ای: (مدیریت رسانه های اجتماعی، زیرساخت های اینترنت، هزینه های دسترسی)؛ عوامل مداخله گر: (فیلترینگ، دخالت های دولت) و عوامل زمینه ای: (مدیریت رسانه های اجتماعی، زیرساخت های اینترنت، هزینه های دسترسی). پدیده محوری این پژوهش، رسانه های اجتماعی در نظر گرفته شد، راهبرد اصلی، تغییر رفتار تعریف گردید و پیامد نهایی نیز زندگی سلامت محور گزارش شد. در بررسی روابط علّی بین سازه ها، مسیرهای اصلی همگی معنادار بودند؛ به گونه ای که شرایط علّی بر پدیده محوری اثر معنادار داشت، «پدیده محوری به صورت معنادار، راهبردها را پیش بینی کرد، عوامل زمینه ای و مداخله گر نیز بر راهبردها اثرگذار بودند و در نهایت راهبردها به طور معنادار پیامدها را تبیین کردند. از نظر قدرت تبیین مدل (R²)، مقدار R² برای پدیده محوری 47/0، برای راهبردها 45/0 و برای پیامدها 42/0 گزارش شد و بر اساس تفسیر ارائه شده در متن، این مقادیر نشان دهنده برازش متوسط تا بالا در بخش ساختاری مدل هستند. همچنین معیار Q² به عنوان شاخص قدرت پیش بینی معرفی شد و مقادیر 02/0 به عنوان پیش بینی ضعیف، 15/0 به عنوان پیش بینی متوسط و 35/0 به عنوان پیش بینی قوی تفسیر گردید. بر این اساس، رسانه های اجتماعی، تحت تأثیر مجموعه ای از عوامل علّی (مثل فرهنگ ورزشی، ارتباطات، اطلاعات و کمپین ها) و در بستر شرایط زمینه ای و مداخله گر (مثل زیرساخت، مدیریت، هزینه دسترسی، فیلترینگ و دخالت دولت)، به طور معنادار از مسیر «تغییر رفتار» می توانند به تحقق «سبک زندگی سلامت محور» منجر شوند.

بر اساس شواهد اسیدهای چرب امگا- 3 (ω3) دارای آثار ضدالتهابی است و پژوهشهای اخیر بیانگر توانایی بالقوه آنها در کاهش التهاب مزمن است. این پژوهش با هدف تعیین اثر شش هفته تمرین هوازی شدید و دریافت مکمل ω3 بر میزان پروتئین اینترلوکین-6 (IL-6) و عامل نکروز دهنده توموری-آلفا (TNF-α) در بافت کبدی موشهای چاق اجرا شد. در این پژوهش تجربی، 30 سر موش نر بالغ بطور تصادفی در پنج گروه جیره استاندارد (ND)، جیره پرچرب (HFD)، جیره پرچرب+تمرین (HFD+T)، جیره پرچرب+ω3 (HFD+ω3) و جیره پرچرب+تمرین+ω3 (HFD+T+ω3) تقسیم شدند. تمرین هوازی شدید شامل 10 تا 50 دقیقه دویدن روی نوارگردان با شدت 75-70 درصد اکسیژن مصرفی بیشینه، سرعت 25 تا 30 متر در دقیقه و شیب 15 درصد به مدت شش هفته بود. گروه های مکمل طی دوره مداخله، مقدار 500 میلیگرم بر کیلوگرم از توده بدن از مکملهای EPA و DHA به ازای هر گرم غذا به صورت گاواژ دریافت کردند. میزان پروتئین IL-6 و TNF-α در بافت کبدی با روش برادفورد اندازه گیری شد. میزان پروتئینهای IL-6 و TNF-αدر گروههای HFD+T، HFD+ω3 و HFD+T+ω3 نسبت به گروه ND بطور معناداری بیشتر و در مقایسه با گروه HFD کمتر بود. همینطور میزان این دو پروتئین در گروههای HFD+ω3 و HFD+T+ω3 نسبت به گروه HFD+T بطور معناداری کمتر بود، هرچند بین این دو گروه تفاوت معناداری دیده نشد. طبق این نتایج، ترکیب تمرین هوازی شدید و دریافت مکمل ω3 دارای اثر هم افزایی در تعدیل التهاب بافت کبدی ناشی از چاقی است.

امروزه رعایت اخلاق و حفظ ارزش های اخلاقی یکی از پدیده های مهمی است که در بیشتر سازمان ها مدنظر قرار می گیرد. هدف تحقیق حاضر، مطالعه عوامل مؤثر بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران بود. جامعه آماری پژوهش، تمامی مربیان زن باشگاه های ورزشی استان تهران بود و نمونه آماری پژوهش 398 نفر تعیین شد که به صورت هدفمند و دردسترس از بین جامعه پژوهش انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که پس از اعتبارسنجی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های کلموگروف-اسمیرنف و آزمون t تک نمونه ای و برای طراحی مدل از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحلیل عامل تأییدی مدل پژوهش نشان داد که عوامل حرفه ای، اخلاق شخصی، عوامل محیطی، عوامل انحرافی، معنویات و مادیات و عوامل روحی-روانی به ترتیب بیشترین اثر را بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران داشتند. با توجه به بارهای عاملی به دست آمده، سه عامل طفره رفتن از مسئولیت، چارچوب های اخلاقی و محیط های اجتماعی، دولتی و قانونی، بیشترین نقش را داشتند. همچنین، تفاوت معناداری بین عوامل مؤثر بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران در ورزش های تیمی و انفرادی مشاهده نشد. براساس یافته های تحقیق، لازم است به عوامل حرفه ای، شخصی و محیطی که بیشترین تأثیر را بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران دارند، توجه بیشتری شود.

توسعه پایدار مقاصد گردشگری ورزشی یکی از مهمترین و اصلی ترین اهداف و آرمان های بسیاری از کشورهاست. اما این توسعه پایدار مرهون تأثیرات اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و زیست محیطی است که بیشتر در زمینه های مختلفی بکار می رود. هدف اصلی تحقیق حاضر شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر در توسعه پایدار مقصد گردشگری ورزشی شهر تهران است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، ترکیبی است. در مرحله اول از طریق روش کیفی تحلیل مضمون به شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه پایدار مقصد گردشگری ورزشی شهر تهران می پردازد و در مرحله دوم با استفاده از روش کمی پیمایش به اولویت بندی هریک از مضامین فوق مبادرت می ورزد. ابزار گردآوری اطلاعات در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته می باشند که از طریق خبرگان مربوطه با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند از 14 تن از خبرگان به عمل آمده است. سپس، هریک از مضامین مستخرج از مرحله قبل جهت اولویت بندی به مرحله دوم، یعنی روش کمّی پیمایش راه یافتند. در این مرحله با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای و ابزار پرسشنامه، در رابطه با تایید یا رد عوامل و همچنین، اولویت بندی آنها اظهارنظر شد. در مرحله اول، با استفاده از روش کیفی تحلیل مضمون و مطابق با گام های شش گانه بروان و کلارک شناسایی و استخراج تم ها صورت پذیرفتند که در نهایت 5 مضمون اصلی و 20 مضمون فرعی شکل گرفتند. سپس، این مضامین جهت تایید یا رد به خبرگان مرحله دوم تحقیق، یعنی روش کمّی پیمایش داده شدند و مطابق با نتایج حاصل شده از آزمون ها، تمامی ابعاد و مولفه ها مورد تایید قرار گرفتند

هدف: هدف از این پژوهش، ارائه چارچوب تحلیل ظرفیت تحول دیجیتال در فدراسیون فوتبال عراق بود.روش شناسی: روش پژوهش از نوع آمیخته کیفی (رویکرد تحلیل مضمون) و کمی (رویکرد توصیفی-تحلیلی) بود. در بخش کیفی از صاحب نظران علمی (اساتید و متخصصان) و اجرایی (مدیران و خبرگان اجرایی) نظرخواهی شد (15 نفر= نمونه گیری قضاوتی). در بخش کمی نیز بر مبنای تعداد قابل کفایت برای تحلیل راهبردی (20 تا 60 نفر) از مدیران و کارشناسان فدراسیون فوتبال عراق به روش هدفمند نمونه گیری شد (31 نفر). ابزار پژوهش در بخش کیفی شامل مصاحبه نیمه هدایت شده به همراه مطالعه کتابخانه ای ساختارمند بود. در بخش کمی نیز از پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی (43 سوال در مقیاس 10 گزینه ای ارزیابی) استفاده شد. روایی ابزار و یافته ها در بخش کیفی از طریق توافق بین مصصحان کدگذاری و در بخش کمی از طریق روایی محتوایی پرسشنامه (6 متخصص) و پنل دلفی تایید شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که چارچوب تحلیل ظرفیت تحول دیجیتال فدراسیون های ورزشی شامل 43 شاخص، 13 بُعد و 4 منظر کلی است. یافته های کمی نیز نشان داد که بیشترین شکاف ظرفیت تحول دیجیتال مربوط به خدمات و پشتیبانی دیجیتال (4/97) و کمترین شکاف مربوط به محیط کار دیجیتال (3/23) است.

هدف: هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش سیستم های مغزی رفتاری و عدم تقارن نیمکره ای بر خلاقیت حرکتی در نوجوان بود. موارد و روش ها: 239 دانش آموز دختر و پسر (با میانگین سنی0.6±15.4) به روش نمونه گیری هدفمند پرسشنامه های جمعیت شناختی، دست برتری ادینبرگ ویلیامز (1986) و سیستم های مغزی رفتاری کارو و وایت (1994) را تکمیل، سپس 207 نوجوان بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و با توجه به نمرات پرسشنامه های سیستم های مغزی رفتاری و دست برتری در گروه های راست برتر_فعال ساز (58 نوجوان)، راست برتر_ بازدارنده (64 نوجوان)، چپ برتر_ فعال ساز (37 نوجوان) و چپ برتر_ بازدارنده (48 نوجوان) قرار گرفتند. سپس آزمون خلاقیت حرکتی نوجوانان (مارتینز و فرنانندز ریو،2019) را اجرا کردند. یافته ها: یافته های تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد نوجوانان با سیستم فعال ساز رفتاری در مقایسه با سیستم بازداری رفتاری دارای میانگین بالاتری در مولفه های روانی (P= 0/03)، ابتکار (P= 0/001)، انعطاف پذیری (P= 0/01) و خلاقیت حرکتی ((P=0/001 هستند. همچنین نوجوانان چپ برتر دارای میانگین بالاتری در مولفه های روانی، ابتکار، تخیل و خلاقیت حرکتی در مقایسه با نواجوان راست برتر بودند. نتیجه گیری: افراد چپ برتر که نیمکره غالب آنها راست و دارای سیستم فعال ساز رفتاری می باشند دارای خلاقیت حرکتی بهتری نسبت به افراد راست برتر با سیستم مغزی رفتاری بازدار می باشند.

اثرات و خواص فیزیکی آب منابع مفیدی برای تمرین افراد سالمند مبتلا به آرتروز است. ویژگی های فیزیکی آب تحت تأثیر عمق آبی قرار می گیرد که افراد در آن ورزش می کنند و تأثیرات تمرینی را متفاوت می کند؛ بنابراین هدف این مطالعه، مقایسه تأثیر تمرین در آب کم عمق و عمیق بر تعادل پویا، خطر سقوط و درد در زنان سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو بود. تعداد 43 زن در دامنه سنی 55 سال و بیشتر، با عارضه استئوآرتریت مزمن زانو پس از تکمیل رضایت نامه و ارزیابی های مقدماتی و پیش آزمون، با توجه به دو متغیر شاخص توده بدن و درصد چربی و همچنین متغیرهای وابسته همتاسازی شدند. سپس به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: 1) تمرین در آب کم عمق (14=n)، 2) تمرین در آب عمیق (14=n) و 3) کنترل (15=n). مداخله تمرینی هشت هفته تمرین 45 تا 60 دقیقه ای، سه بار در طول هفته بود. برای اندازگیری های تعادل پویا، خطر سقوط و درد به ترتیب از آزمون های ستاره، پرسشنامه برگ و پرسشنامه کووس استفاده شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس دوعاملی با تکرار سنجش عامل آزمون و آزمون تعقیبی LSD در سطح اطمینان 95 درصد تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد، بهبود تعادل پویا، کاهش خطر سقوط و میزان درد در گروه آب کم عمق در مقایسه با گروه آب عمیق (001/0>P) و گروه کنترل (001/0>P) به طور معنا داری بیشتر بود. بهبود این متغیرها در گروه آب عمیق نیز در مقایسه با گروه کنترل به طور معنا داری بیشتر بود (001/0>P). براساس یافته های تحقیق، پیشنهاد می شود از تمرین در آب به ویژه تمرین در آب کم عمق، به عنوان راهکاری مناسب و تأثیرگذار بر کاهش خطر سقوط، درد و بهبود تعادل پویا برای سالمندان مبتلا به استئوآرتریت مزمن زانو استفاده شود.

هدف: این پژوهش با هدف مقایسه تأثیر سه برنامه غذایی مختلف شامل رژیم غنی از کربوهیدرات، رژیم غنی از پروتئین و رژیم کتوژنیک بر شاخص های عملکرد ورزشی، ترکیب بدن و متغیرهای سوخت و سازی در ورزشکاران ممتاز طراحی گردید. روش پژوهش: در این کارآزمایی متقاطع تصادفی شده، ۳۰ ورزشکار مرد به مدت ۱۲ هفته تحت سه مداخله غذایی مختلف قرار گرفتند. ارزیابی ها شامل سنجش ترکیب بدن با دستگاه InBody 970، اندازه گیری VO₂max با تحلیل گازهای تنفسی، آزمون وینگیت برای سنجش توان بی هوازی، و اندازه گیری شاخص های بیوشیمیایی و روان شناختی بود. یافته ها: برنامه غذایی غنی از پروتئین بیشترین کاهش را در بافت چربی بدن موجب شد، در حالی که رژیم غنی از کربوهیدرات به بهترین نتایج در آزمون حداکثر اکسیژن مصرفی منجر گردید. رژیم کتوژنیک علی رغم ایجاد کاهش وزن، باعث کاهش قابل توجه عملکرد در فعالیت های ورزشی با شدت بالا و افزایش سطح آنزیم کراتین کیناز شد. همچنین این رژیم تأثیر نامطلوبی بر حالت روانی ورزشکاران داشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد انتخاب برنامه غذایی مناسب برای ورزشکاران باید بر پایه اهداف ویژه تمرینی و ویژگی های فردی آنان صورت پذیرد. رژیم غنی از کربوهیدرات برای ورزش های استقامتی و رژیم غنی از پروتئین برای بهبود ترکیب بدن و بازیابی توانایی مؤثرتر می باشند، در حالی که به کارگیری رژیم کتوژنیک نیازمند ملاحظات ویژه و دوره سازگاری طولانی تر است.

تحقیق حاضر با هدف مقایسه اثر حاد خستگی ناشی از مسابقه فوتبال بر برخی مؤلفه های کینماتیکی زانو و مچ پا بین بازیکنان فوتبال با و بدون سابقه جراحی رباط صلیبی قدامی انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی بود؛ بر این اساس، 20 بازیکن با سابقه جراحی رباط صلیبی قدامی و 20 بازیکن سالم با میانگین سن (74/3±93/22 سال) وزن (94/2±96/73 کیلوگرم) قد (03/0±76/1 متر) به صورت هدفمند به عنوان نمونه آماری تحقیق از لیگ برتر استان تهران در نظر گرفته شدند. مؤلفه های کینماتیکی حداکثر والگوس زانو، حداکثر خم شدن زانو و حداکثر دورسی فلکشن مچ پا حین الگوی پرش-فرود جفت پای بازیکنان با دستگاه شتاب سنج IMU قبل و بلافاصله بعد از یک مسابقه ارزیابی شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون آنوای دو طرفه استفاده شد. نتایج نشان داد، در مؤلفه های کینماتیکی، حداکثر والگوس زانو در بازیکنان سالم و حداکثر خم شدن زانوی پا حین فرود بازیکنان با سابقه جراحی، تفاوت معنا داری وجود داشت (05/0P≤)، اما در بقیه مؤلفه های کینماتیکی نتایج معنا داری مشاهده نشد (05/0P≥). تجزیه و تحلیل داده های تحقیق نشان می دهد که خستگی ناشی از مسابقه فوتبال می تواند به صورت حاد بر کاهش حداکثر خم شدن زانوی بازیکنان با سابقه جراحی رباط صلیبی قدامی و افزایش والگوس زانوی بازیکنان سالم تأثیر بگذارد. علاوه بر آن، میزان والگوس زانو در افراد با سابقه جراحی به طور کلی از افراد سالم در حین فرود بیشتر است.

این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرینات هوازی و مقاومتی بر سطوح آیریزین و بیان ژن های التهابی TGF-β، NF-κB و SIRT1 در لنفوسیت های روده ای موش های سالمند انجام شد تا راهکارهای غیرتهاجمی برای کاهش التهاب روده ای در سالمندی مورد ارزیابی قرار گیرد. در این کارآزمایی آزمایشگاهی، 32 موش صحرایی نر مسن نژاد ویستار (18 ماهه) به چهار گروه کنترل سالم (Ct)، سالمند بدون تمرین (Aged)، سالمند با تمرین هوازی (Aero) و سالمند با تمرین مقاومتی (Res) تقسیم شدند. پروتکل های تمرینی به مدت 8 هفته (5 روز در هفته) اجرا شدند؛ گروه هوازی با شدت متوسط (سرعت 12 متر بر دقیقه، تا 56 دقیقه) و گروه مقاومتی با وزنه های فزاینده (5% تا 40% وزن بدن، 8 صعود در جلسه) تمرین کردند. بیان ژن ها با تکنیک Real-Time PCR و سطوح آیریزین با کیت ELISA اندازه گیری شد. داده ها با نرم افزار SPSS تحلیل شدند؛ از آزمون ANOVA دوطرفه برای بررسی اثرات اصلی گروه ها و نوع تمرین، آزمون توکی برای مقایسه های زوجی، و آزمون t-test مستقل برای مقایسه مستقیم گروه هوازی و مقاومتی استفاده شد (p < 0.05). بیان ژن TGF-β در گروه Aged نسبت به Ct افزایش یافت (P < 0.001). اما در هر دو گروه تمرینی کاهش معنی دار نشان داد (Aero: 17%؛ Res: 22%؛ P < 0.05). بیان NF-κB نیز در گروه Aged افزایش یافت P < 0.001)) و در گروه های تمرینی کاهش یافت (Aero: 36%؛ Res: 40%؛ P < 0.001). بیان SIRT1 در گروه Aged کاهش یافت (P < 0.001) و در گروه های تمرینی افزایش یافت (Aero: 50%؛ Res: 67%؛ P < 0.001). تفاوت بین Aero و Res برای هر سه ژن معنادار نبود (P > 0.05). سطوح آیریزین در هر دو گروه تمرینی افزایش یافت، اما تفاوت بین آن ها معنادار نبود (P > 0.05). تمرینات هوازی و مقاومتی می توانند التهاب روده ای را در سالمندی کاهش داده و سلامت روده را بهبود بخشند. تمرین مقاومتی اثرات قوی تری نشان داد، هرچند تفاوت ها معنادار نبود. پیشنهاد می شود تمرینات مقاومتی و هوازی در برنامه های ورزشی سالمندان ادغام شوند تا اثرات ضدالتهابی بهینه ای حاصل گردد.

هدف: هدف از این پژوهش ارائه چارچوب و تحلیل همگرایی بین کشورها در حوزه ورزش به صورت موردی برای عراق و ایران بود.روش شناسی: روش پژوهش از نوع آمیخته کیفی (تحلیل مضمون) و کمی (توصیفی-تحلیلی) بود. در بخش کیفی نمونه شامل صاحب نظران علمی (مدیریت ورزشی دانشگاه ها) و صاحب نظران اجرایی (سازمان های ورزشی ملی) به روش قضاوتی (اشباع نظری) از دو کشور انتخاب شد (16 نفر). در بخش کمی نیز از صاحب نظران خبره و مطلع ورزش دو کشور (با تأکید بر تسلط و سابقه بین دو کشور) به روش هدفمند نظر خواهی شد (32 نفر = تعداد قابل کفایت برای تحلیل راهبردی 20 تا 60 نفر). ابزار پژوهش در بخش کیفی شامل مصاحبه نیمه هدایت شده به همراه مطالعه کتابخانه ای ساختارمند (25 منبع) بود. در بخش کمی نیز از پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی (21 سوال با مقیاس 10 گزینه ای) استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که چارچوب ارزیابی همگرایی بین کشورهای عراق و ایران در حوزه ورزش شامل 58 کد اولیه، 16 مضمون فرعی و 5 مضمون اصلی (سیاسی و ساختاری، اجرایی و رویدادی، اقتصادی و صنعتی، علمی و آموزشی و فرهنگی و اجتماعی ورزش) است. نتایج بخش کمی نشان داد که در سطح منظرهای اصلی؛ بیشترین شکاف مربوط به همگرایی اجرایی و رویدادی ورزشی (77/4) و کمترین شکاف مربوط به همگرایی علمی و آموزشی ورزش (97/3) است.نتیجه گیری: مبتنی بر نتایج این پژوهش، بر چارچوب همگرایی بین دو کشور با تاکید بر حوزه ورزش تمرکز شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل اثرگذار بر رفتار شکایت آمیز مشتریان در صنعت خدمات ورزشی بود.روش شناسی: روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون (تماتیک) براون و کلارک (2006) و جامعه آماری پژوهش شامل متخصصان حوزه بازاریابی ورزشی گرایش مشتری مداری، مدیران باشگاه های سلامتی و تندرستی و استخرها و مشتریان استفاده کننده از خدمات این مراکز بود که به صورت هدفمند نمونه گیری شدند (27 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه اکتشافی نیمه ساختارمند بود که روایی و پایایی آن تأیید شد.یافته ها: طبق نتایج پژوهش عوامل اثرگذار بر رفتار شکایت آمیز مشتریان در صنعت خدمات ورزشی شامل 87 مفهوم، 8 مقوله فرعی و 3 مقوله اصلی شامل عناصر مربوط به مشتری (رفتارهای مشتری، رفتار مرتبط با خرید و اداراکات مشتری)؛ عناصر درون سازمانی (عملکرد سازمان، کارکنان سازمان و ارائه خدمات نامناسب) و عناصر فراسازمانی (اقتصادی و اجتماعی-فرهنگی) می باشند.نتیجه گیری: سازمان های ورزشی با افزایش کیفیت خدمات ورزشی و شناسایی انتظارات، اداراکات و رفتار مشتریان در استفاده از خدمات ورزشی، از نارضایتی آنان جلوگیری  خواهند کرد؛ با ایجاد یک سیستم مدیریت شکایت با کیفیت و دارای ساز و کار مشخص و کانال های دسترسی به شکایات، به همراه آموزش و توانمند سازی کارکنان، سریعا از مشکلات مشتریان آگاه می شوند ؛ با اقدامات دارای فرایندها و رویه های شفاف و مطابق دیدگاه مشتریان، به حل مشکلات می پردازد؛ و با پاسخ دهی محترمانه و رسیدگی به شکایات، باعث افزایش نرخ حفظ مشتری می شوند و به بهبود جریان سودآوری سازمان کمک می نمایند.

مقدمه و هدف: هدف از این تحقیق بررسی ارتباط بین فعالیت بدنی و دانش تغذیه ای با نمایه توده بدنی و تبحر حرکتی دختران 10 تا 14 سال مدارس شهر خانقین در دوران کرونا بود. روش شناسی: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و به لحاظ هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دختران 10 تا 14 سال مدارس شهر خانقین می باشد، که با توجه به نمونه گیری انجام شده به روش خوشه ای با استفاده از جدول مورگان تعداد 350 نفر برای پاسخ به سوالات پرسشنامه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های استاندارد دانش تغذیه ای پارامنتر و واردل، پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان (IPAQ) و فرم کوتاه آزمون تبحر حرکتی ﺑﺮوﯾﯿﻨﯿﻨﮑﺲ- ازرﺗﺴﮑﯽ (BOT-2) استفاده گردید. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده از تکنیک آماری همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد فعالیت بدنی با شاخص توده بدنی و تبحر حرکتی دختران 10 تا 14 ساله مدارس شهر خانقین عراق در دوران کرونا رابطه معنادار وجود دارد ( 05/0P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده میتوان نتیجه گرفت که فعالیت بدنی در دوران کرونا باعث بهبود نمایه توده بدنی و تبحر حرکتی در دختران می شود.

هدف: هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرین ترکیبی بر کارکردهای توجهی و عملکرد تحصیلی در کودکان دارای ای.دی.اچ.دی بود. مواد و روش ها: سی کودک ای.دی.اچ.دی به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (میانگین سنی، 45/1±33/9 سال) و کنترل (میانگین سنی، 49/1±07/9 سال) جای گرفتند و 18 کودک دارای رشد طبیعی نیز به عنوان گروه کنترل (میانگین سنی، 25/1±17/9 سال) به کار گرفته شد. معیارهای ورودی شامل هوشبهر طبیعی و زیر نوع غلبه با بی توجهی اختلال و معیارهای خروجی شامل شرکت نکردن در بیش از یک سوم جلسات تمرینی و پس آزمون بود. مداخله تمرینی شامل برنامه ترکیبی بود که به مدت هشت هفته (سه جلسه 60 دقیقه ای در هفته) انجام شد. گروه های کنترل در این مدت به فعالیت های روزانه خود پرداختند. کارکردهای توجهی (درصد خطای توجه، درصد خطای تکانش گری و زمان واکنش) شرکت کنندگان توسط تکلیف برو/نرو و عملکرد تحصیلی از طریق نمرات ریاضی و املاء، قبل و بعد از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها:  نتایج نشان داد که گروه تجربی در پس آزمون تفاوت معناداری در متغیرهای درصد خطای توجه، زمان واکنش و عملکرد تحصیلی نسبت به پیش آزمون دارد، در حالی که در گروه های کنترل تفاوت معناداری بین پیش آزمون و پس آزمون دیده نشد. نتیجه گیری:  استفاده از برنامه تمرین ترکیبی به عنوان فعالیت ورزشی که ترکیبی از تمرین های هوازی و تقاضاهای توجهی اضافی می باشد، می تواند نشانه های توجهی و عملکرد تحصیلی در کودکان دارای ای.دی.اچ.دی را بهبود بخشد.