نقش میانجیگری یادگیری فردی در رابطه یادگیری الکترونیکی و پیشرفت تحصیلی (مطالعه موردی: دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد محمودآباد)(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
منبع:
مدیریت فرهنگی سال ۱۳ زمستان ۱۳۹۸ شماره ۴۶
97 - 114
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهش: هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی گری یادگیری فردی بین یادگیری الکترونیکی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد محمودآباد بوده است.
روش پژوهش: این تحقیق برحسب هدف از نوع کاربردی و برحسب نحوه گردآوری داده ها از نوع توصیفی و از گروه پیمایشی، همبستگی می باشد.
جامعه آماری: جامعه آماری این تحقیق دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد محمودآباد بود که بر این اساس 293 نفر از دانشجویان دانشگاه مورد تحقیق به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند.
روش انجام پژوهش: ابزار اندازه گیری این تحقیق سه پرسشنامه استاندارد یادگیری الکترونیکی (کینز، 2004)، یادگیری فردی (مقیمی، 1390) و پیشرفت تحصیلی (والراند، 1989) بود. برای تعیین روایی پرسشنامه ها ازروایی صوری و به منظور تعیین پایایی ابزار، از ضریب آلفای کرونباخ (برای پرسشنامه های یادگیری الکترونیکی برابر 825/0، یادگیری فردی برابر 863/0 و پیشرفت تحصیلی برابر 847/0) استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون و با بکارگیری نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل واقع شدند.
یافته و نتیجه پژوهش: تحقیق نشان داد که، بین یادگیری الکترونیکی با پیشرفت تحصیلی در بین دانشجویان رابطه معنادار وجود دارد و تحقیق نشان داد که، بین یادگیری الکترونیکی با یادگیری فردی در بین دانشجویان رابطه معنادار وجود دارد و هم چنین تحقیق نشان داد که، بین یادگیری فردی با پیشرفت تحصیلی در بین دانشجویان رابطه معنادار وجود دارد. در نهایت یادگیری فردی بین یادگیری الکترونیکی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان نقش میانجی گیری دارد.