درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل بهینه برون سپاری مدیریت پروژه های ورزشی در ایران با استفاده از رویکرد کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد (گراندد تئوری) بود. این مطالعه به دنبال تبیین عوامل مؤثر، شرایط زمینه ای و مداخله گر، راهبردهای اجرایی و پیامدهای حاصل از برون سپاری در حوزه مدیریت پروژه های عمرانی و اجرایی ورزش بود. جامعه پژوهش شامل مدیران ارشد وزارت ورزش، مدیران باشگاه های حرفه ای، استادان دانشگاه و کارشناسان پروژه های عمرانی ورزشی بود. با استفاده از نمونه گیری هدفمند و نظری، ۱۸ مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و داده ها با رویکرد سه مرحله ای کدگذاری (باز، محوری، انتخابی) تحلیل شد. یافته ها نشان داد که عوامل علّی نظیر ضعف در ساختار انتخاب پیمانکار، فشارهای سیاسی و اداری و کمبود دانش مدیریتی، از مهم ترین دلایل ناکارآمدی برون سپاری هستند. همچنین شرایط زمینه ای همچون بی ثباتی مالی، ضعف ساختار نهادی و چارچوب های مبهم حقوقی، بستر اجرای موفق را محدود می کنند. در کنار آن، متغیرهایی مانند حمایت نظارتی، رفتار پیمانکاران و مشارکت ذی نفعان، شرایط مداخله گر کلیدی به شمار می روند. در پاسخ به این وضعیت، راهبردهایی چون تدوین ساختارهای استاندارد، توانمندسازی پیمانکاران، ارتقای نظام نظارت و شفاف سازی طراحی شد که درنهایت منجر به پیامدهایی چون افزایش کارایی، صرفه جویی مالی، ارتقای کیفیت اجرا و توسعه مشارکت خصوصی می شوند. مدل نهایی ارائه شده می تواند به عنوان الگویی کاربردی در سیاست گذاری و تصمیم گیری مدیران ورزشی به کار رود.

اهداف: همدلی به عنوان یکی از مکانیزم های روان شناختی هماهنگی حرکتی در نظر گرفته می شود و طبق مطالعات قبلی، می تواند در رفتار و شاخص های عصبی مغز منعکس شود. بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین فعالیت نورون های آینه ای در تکلیف هماهنگی حرکتی بین فردی لیدر – پیرو با همدلی است. مواد و روش ها: شرکت کنندگان، 16 دختر راست دست با میانگین سن 4/3 ± 47/25 سال بودند که به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها، 2 کوشش 30 ثانیه ای یک تکلیف هماهنگی حرکتی ریتمیک بین فردی را با یک الگوی ویدئویی، اجرا کردند. یافته ها: نتایج نشان داد بین توان ریتم بتابالا (HB) و میزان تأخیر در حرکت ارتباط مستقیم معنی داری وجود دارد. هم چنین، سرکوب ریتم مو و بتاپایین (LB) و HB با همدلی واکنشی ارتباط مستقیم معنی دار دارد. با این حال پس از کنترل متغیرهای رفتاری، ارتباط همدلی واکنشی با HB حذف شد؛ نتیجه گیری: نتایج این مطالعه از هر دو فرضیه برتری نیمکره راست و فرضیه ظرفیت در بحث مکانیزم های عصبی همدلی حمایت می کند؛ به علاوه، اهمیت کنترل داده های رفتاری در تفسیر نتایج، نوع تکلیف و نقش فرد در تکلیف هماهنگی حرکتی بین فردی (لیدر / پیرو) می تواند جزء عوامل مؤثر در رابطه عصب- روانشناختی همدلی مورد توجه قرار بگیرد.

هدف: مهارت های ارتباطی دبیران و ارتباط این مهارت ها با شادکامی و انگیزش مشارکت دانش آموزان در بسیاری از کشورهای توسعه یافته مورد توجه ویژه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف تعیین رابطه ی مهارت های ارتباطی دبیران تربیت بدنی با شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان در کلاس تربیت بدنی انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه دبیران تربیت بدنی و دانش آموزان مقطع متوسطه اول در شهرستان جوانرود در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل دادند که از بین آنها 30 نفر دبیر و 450 دانش آموز (از دانش آموزان هر دبیر 15 نفر ) به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جمع آوری داده های پژوهش به روش میدانی و با استفاده از پرسشنامه های مهارت های ارتباطی بارتون (1990)، انگیزه مشارکت ورزشی گیل و همکاران (1983) و پرسشنامه ی شادکامی آکسفورد (1989) انجام گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از آزمون های آماری کولموگروف - اسمیرنوف، ضریب همبستگی اسپیرمن و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که بین مهارت های ارتباطی دبیران تربیت بدنی با شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد (0.01p ). بین شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد (0.01p ). همچنین نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان داد که مهارت های ارتباطی دبیران تربیت بدنی، شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان را پیش بینی می کند. نتیجه گیری: از جمله راه های افزایش شادکامی دانش آموزان و انگیزش مشارکت ورزشی آنان، بهبود تعامل دبیران تربیت بدنی با دانش آموزان و تقویت مهارت های ارتباطی می باشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر دست کاری بینایی بر کنترل قامت و کارکردهای قشر مغز سالمندان بود. در این مطالعه، 60 سالمند سالم (32/4±23/68 سال) شرکت کردند. شرکت کنندگان کنترل قامت ایستا را در حین ثبت الکتروانسفالوگرافی انجام دادند. در این مطالعه، 24 الکترود برای ثبت سیگنال های الکتروانسفالوگرافی استفاده شد. پس از بازرسی بصری برای شناسایی و حذف نویز، به منظور شناسایی و حذف اثرات مصنوعی بیولوژیک و محیطی مانند پلک زدن یا الکترومایوگرافی، از تجزیه و تحلیل اجزای مستقل و تکنیک های پردازش استفاده شد. تجزیه و تحلیل اجزای مستقل با استفاده از اسکریپت های مبتنی بر EEGlab (2023) پیاده سازی شده در MATLAB (R2023b) روی داده ها اعمال شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب 4 (وضعیت) × (5) باند فرکانسی × (24) کانال نشان داد، قشر مغز به طور معناداری در کنترل قامت مشارکت داشت (0001/0P=). این مشارکت در شرایط چشم باز و بسته قابل مشاهده بود. قشر حسی-پیکری، قشر جداری، پس سری چپ، گیجگاهی، مرکزی-آهیانه ای و جداری-پس سری، همگی در تولید نوسان امواج قشر مغز مرتبط با کنترل قامت ایستا نقش داشتند. در کنترل قامت ایستا با حذف بینایی کنترل قامت از سطح قشری به ساختار زیر قشری در طول کنترل قامت با چشم بسته تغییر نکرد. سالمندان ممکن استراتژی های متفاوتی را در کنترل قامت به کار ببرند. به نظر می رسد، کنترل آگاهانه در سطح قشر بر کنترل خودکار یا سطوح زیر قشری در کنترل قامت ایستا سالمندان ارجحیت دارد. افزایش فعالیت قشر مغز یک استراتژی برای جبران زوال مرتبط با افزایش سن است.

با توجه به تأثیر بسیار مهم مشارکت در فعالیت بدنی یا بی تحرکی بر سلامت جسمانی و روانی، تحقیق حاضر درصدد بررسی و مقایسه وضعیت فعالیت بدنی سلامت محور (سطح متوسط-تا-شدید فعالیت بدنی) و رفتار بی تحرکی در بزرگسالان و سالمندان بود. آزمودنی های تحقیق، 384 بزرگسال (192 زن) و 384 سالمند (192 زن) استان گلستان بودند که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شد. از پرسشنامه IPAQ برای اندازه گیری فعالیت بدنی سلامت محور و رفتار بی تحرکی استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های تی تک نمونه ای، تی مستقل و خی دو تحلیل شدند. نتایج نشان داد، بیش از نیمی از بزرگسالان و سالمندان در فعالیت بدنی سلامت محور شرکت نمی کنند. همچنین زنان نسبت به مردان فعالیت بدنی سلامت محور پایین تری دارند. به علاوه، بزرگسالان و سالمندان زمان بی تحرکی زیادی دارند که در این بین زنان نسبت به مردان زمان بی تحرکی بیشتری دارند. همچنین سالمندان نسبت به بزرگسالان فعالیت بدنی سلامت محور پایین تر و زمان بی تحرکی بیشتری دارند. درمجموع، نتایج تحقیق نشان می دهد که اتخاذ سیاست ها و استراتژی هایی برای توسعه مشارکت بزرگسالان و سالمندان در فعالیت بدنی سلامت محور، ضرورت دارد. این استراتژی ها و مداخلات باید تأکید ویژه ای بر مشارکت بانوان در فعالیت بدنی سلامت محور داشته باشند؛ بنابراین ضروری است که متولیان امر، شهرداری ها، و حوزه های فرهنگی راهکارهای لازم برای ارتقای مشارکت بزرگسالان و سالمندان در فعالیت بدنی سلامت محور را بیابند و اجرا کنند؛ زیرا می تواند پیامدهای مثبتی برای سلامت جسمانی و روانی آن ها داشته باشد.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر تمرین جسمی و ذهنی بر تغییرپذیری الگوی هماهنگی حرکتی و نرمی حرکت در ضربه گلف بود؛ بر این اساس، 30 نفر (میانگین سنی 3/4±25 سال) به صورت تصادفی به سه گروه تمرین جسمانی، تمرین ذهنی و کنترل تقسیم شدند. افراد برای پیش آزمون 10 ضربه را انجام دادند. سپس براساس گروه بندی خود در هر روز 180 کوشش (10 بلوک 18 کوششی) را تکمیل کردند. تمرین به مدت شش روز ادامه داشت. شرکت کنندگان گروه جسمانی به اجرای تکلیف به صورت جسمانی و شرکت کنندگان در گروه تمرین ذهنی فقط به مرور ذهنی تکلیف بدون انجام حرکت آشکار پرداختند، اما گروه کنترل فقط در آزمون ها شرکت کرد و تکلیف را تمرین نکرد. هفت روز بعد از آخرین روز اکتساب، افراد مجدد 10 ضربه را به عنوان یادداری اجرا کردند. دقت ضربه و کینماتیک حرکت در حین اجرای آزمون ها ثبت شد. تغییرپذیری الگوی هماهنگی حرکتی و جرک حرکت از داده های کینماتیک محاسبه شد. نرمال بودن داده ها با آزمون شاپیرو-ویلک تأیید شد (05/0<P). به منظور تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس استفاده شد. نتایج نشان داد، تمرین جسمانی و تمرین ذهنی در یادگیری ضربه گلف مؤثر بودند، اما این تأثیر برای تمرین جسمی بیشتر بود (20/13=(27 و 2)F، 001/0>P، 49/0=η2p). همچنین تمرین ذهنی مشابه با تمرین جسمانی موجب افزایش نرمی حرکت شد، اما این بهبود به اندازه تمرین جسمانی نبود (26/15=(27 و 2)F، 001/0>P، 53/0=η2p). دلیل احتمالی برای این یافته ها ممکن است وجود بازخورد واقعی در اجرای تمرین جسمانی باشد که موجب اصلاح و به روزرسانی مدل های درونی می شود.

در سال های اخیر، خشونت هواداران فوتبال، موضوع حیاتی در سطح جهانی شده است. با وجود تحقیقات گسترده درباره خشونت در ورزش، مطالعات پیشین عمدتاً بر عوامل علّی تمرکز کرده اند و دیدگاه های ظریف ذی نفعان کلیدی، به ویژه هواداران را نادیده گرفته اند. همچنین تحقیقات درباره هواداران فوتبال در ایران عمدتاً توصیفی یا مدیریتی بوده اند و کمتر به نظریه پردازی درخصوص پیوند هویت و خشونت پرداخته اند؛ بر این اساس، در پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه آمیختگی هویت، تلاش شد تا تجربه زیسته هواداران فوتبال ایرانی در رابطه با خشونت هواداری از منظر درونی و هویتی واکاوی شود. در این مطالعه، رویکردی نوین با استفاده از نظریه آمیختگی هویت اجتماعی برای تحلیل جامع پویایی رفتار هواداران به کار رفت. آمیختگی هویت اجتماعی نمایانگر شکلی عمیق از هویت گروهی است که در آن هویت های فردی و جمعی به طور عمیق درهم تنیده می شوند و نیروهای انگیزشی قدرتمندی را ایجاد می کنند که می توانند بسته به موقعیت، رفتارهای پرهزینه و گروه محور شامل رفتارهای حمایتی، همدلانه و حتی نمادین را تقویت کنند و در جهت منافع گروه برانگیزانند. با استفاده از روش شناسی کیفی پدیدارشناسانه، در این پژوهش نمونه ای متنوع متشکل از 70 نفر از مشارکت کنندگان شامل هواداران فوتبال، کارشناسان ورزشی، مدیران استادیوم ها، مدیران آکادمی های باشگاهی و سایر ذی نفعان مرتبط با باشگاه های فوتبال ایران بررسی شد. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته جمع آوری شده و با استفاده از روش پدیدارشناسی تفسیری اسمیت تحلیل شدند. تحلیل کیفی جامع، 196 مضمون اولیه را آشکار کرد که به 21 زیرمضمون و سه مضمون اصلی تلخیص شدند. یافته ها نشان می دهد، عوامل زمینه ای، سازوکارهای همگرایی هویت و عناصر نهادی، چارچوب پیچیده ای را تشکیل می دهند که به تبیین ظهور و تجلی خشونت هواداران فوتبال کمک می کنند. این پژوهش مشارکت درخورتوجهی در درک پویایی های روانی و اجتماعی رفتار هواداران دارد و با تمرکز بر آمیختگی هویت، نشان می دهد که خشونت هواداران صرفاً ناشی از هیجان یا تحریک لحظه ای نیست، بلکه می تواند ریشه در احساس عمیق یکی شدگی با گروه نیز داشته باشد و بینش هایی را فراتر از مدل های توضیحی سنتی پرخاشگری، نسبت به نقش پیوندهای هویتی در بروز رفتارهای افراطی مرتبط با ورزش ارائه می دهد.

در دنیای پیشرفته ورزش امروز، تصمیم گیری درست، علمی و به موقع نقش بسیار مهم و تعیین کننده ای در شکست یا موفقیت دارد. کسب موفقیت در میادین بین المللی ورزشی تابعی از موفقیت در عرصه های مختلف جامعه است. هدف این پژوهش، بررسی عوامل مؤثر بر بهبود عملکرد ورزشکاران استان قزوین در بازی های المپیک 2024 پاریس و بازی های آسیایی 2026 ناگایو بود. روش پژوهش حاضر کیفی بود. جامعه آماری این پژوهش، معاونین ستادی وزارت ورزش و جوانان و اداره کل ورزش و جوانان استان قزوین، مدیران ارشد کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران، رؤسا، نواب و دبیران 33 فدراسیون ورزشی و هیئت های ورزشی استان قزوین، صاحبنظران، پیشکسوتان، مربیان و ورزشکاران استان قزوین (آگاه به موضوع تحقیق) و اعضای هیئت علمی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی آگاه به موضوع تحقیق بودند. با استفاده از روش نمونه گیری نظری با تعدادی از افراد جامعه، مصاحبه های کیفی انجام شد که نمونه آماری تا حد رسیدن به اشباع نظری (27 نفر) برای مصاحبه ادامه یافت. الگوی ارائه شده بر مبنای مدل موفقیت ورزشی دی بوسچر و همکاران (2006) که رویکردی سیستمی دارد، در دو طبقه درونداد و فرایند و با 14 مفهوم و 229 شاخص طراحی شد. بخش درونداد شامل شش مفهوم ورزشی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، فناوری، رسانه و بخش فرایند شامل هشت مفهوم سیاست های ورزشی و سازمان دهی، توسعه ورزش پایه، سیستم استعدادیابی، ورزشکار و حمایت از ورزشکار، اماکن و تجهیزات ورزشی، مربیگری و توسعه آن و توانمندسازی مربیان، مسابقات ملی و بین المللی و توسعه علمی- پژوهشی بود. پیشنهاد می شود، مسئولان استان قزوین به منظور موفقیت ورزشکاران، توجه خود را بر این شاخص ها متمرکز کنند و با اجرایی کردن آن ها گام های مؤثری برای دستیابی به این هدف بردارند.

در سال های اخیر، فناوری های نوین ورزشی نقش مهمی در بهبود عملکرد ورزشکاران و توسعه زیرساخت های ورزشی ایفا کرده اند. اسموپاد ، یک ابزار نوآورانه ورزشی مبتنی بر سیستم های تعاملی، با هدف اندازه گیری و تحلیل زمان واکنش، هماهنگی عصبی-عضلانی و تعادل حرکتی طراحی شده است. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق ترکیبی و رویکرد تحلیل محتوای کیفی، به بررسی بازار بالقوه، کاربردهای عملی و استراتژی های بازاریابی اسموپاد در ایران پرداخته است. در بخش نخست، تحلیل رقبا نشان داد که محصولات مشابه مانند فیتلایت و بلیزپاد عمدتاً در بازار ورزش حرفه ای و توانبخشی فعالیت دارند. در بخش دوم، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 10 متخصص حوزه تربیت بدنی و بازاریابی ورزشی انجام شد. یافته ها نشان داد که اسموپاد با تمرکز بر شش حوزه ورزش حرفه ای، توانبخشی، تحقیقات و آموزش، کودکان، مشاغل خاص و تبلیغات ورزشی می تواند جایگاهی منحصربه فرد در بازار ایران کسب کند. همچنین، استراتژی هایی نظیر همکاری با مربیان مطرح، برگزاری رویدادهای آموزشی، گیمیفیکیشن و تبلیغات دیجیتال برای توسعه بازار پیشنهاد شد. در نهایت، پژوهش نشان می دهد که اسموپاد علاوه بر رقابت با محصولات مشابه خارجی، با بهره گیری از فرصت های بومی و مدل های بازاریابی خلاقانه، می تواند به رشد پایدار در صنعت ورزش ایران دست یابد.

هدف پژوهش حاضر شناسایی چالش های توسعه ورزش الکترونیک بود. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پژوهشهای اکتشافی می باشد و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزه ورزش های الکترونیک، بازیکنان ورزش های الکترونیک، مدیران باشگاه های ورزش های الکترونیکی و مدیران و کارشناسان انجمن ورزش های الکترونیک بودند و از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته ای با شرکت کنندگان انجام گرفت و با 27 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون جهت کسب اطلاعات این پژوهش استفاده شد. نتایج پژوهش در بخش چالش های توسعه ورزش الکترونیک نشان می دهد که چالش های توسعه ورزش الکترونیک از شش مقوله اصلی تشکیل شده است که شامل چالش های زیرساختی، چالش های اقتصادی، چالش های ساختاری، چالش های فرهنگی-اجتماعی، چالش های آموزشی و چالش های سلامتی و تندرستی می شود. چالش های توسعه ورزش الکترونیک از شانزده مقوله فرعی تشکیل شده است که شامل زیرساخت فیزیکی محدود، زیرساخت آنلاین نامناسب، دسترسی محدود به فناوری، کمبود بودجه و منابع، فقدان حمایت مالی، سازماندهی نامناسب، عدم رسمیت، موانع فرهنگی، کلیشه ها و برچسبها، مسائل نژادی و جنسیتی، آموزش و آگاهی نامناسب، کمبود محتوا، فقدان پرورش استعداد، فشار جسمانی، سلامت روان و سلامت اجتماعی می باشد. در نهایت با توجه به نتایج و چالش های توسعه ورزش الکترونیک نیاز است برای مدیریت چالشهای این حوزه برنامه های مناسبی تدوین کرد.

امروزه رعایت اخلاق و حفظ ارزش های اخلاقی یکی از پدیده های مهمی است که در بیشتر سازمان ها مدنظر قرار می گیرد. هدف تحقیق حاضر، مطالعه عوامل مؤثر بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران بود. جامعه آماری پژوهش، تمامی مربیان زن باشگاه های ورزشی استان تهران بود و نمونه آماری پژوهش 398 نفر تعیین شد که به صورت هدفمند و دردسترس از بین جامعه پژوهش انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که پس از اعتبارسنجی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های کلموگروف-اسمیرنف و آزمون t تک نمونه ای و برای طراحی مدل از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحلیل عامل تأییدی مدل پژوهش نشان داد که عوامل حرفه ای، اخلاق شخصی، عوامل محیطی، عوامل انحرافی، معنویات و مادیات و عوامل روحی-روانی به ترتیب بیشترین اثر را بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران داشتند. با توجه به بارهای عاملی به دست آمده، سه عامل طفره رفتن از مسئولیت، چارچوب های اخلاقی و محیط های اجتماعی، دولتی و قانونی، بیشترین نقش را داشتند. همچنین، تفاوت معناداری بین عوامل مؤثر بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران در ورزش های تیمی و انفرادی مشاهده نشد. براساس یافته های تحقیق، لازم است به عوامل حرفه ای، شخصی و محیطی که بیشترین تأثیر را بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران دارند، توجه بیشتری شود.

مقدمه و اهداف ورزش در دوران نوجوانی نقشی اساسی در شکل گیری هویت و معنا در زندگی دارد و بروز آسیب های ورزشی می تواند این معنا را مختل کند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخله هیجان مدار مبتنی بر تمرین تنظیم هیجان بر تلاش برای یافتن معنای زندگی در نوجوانان ورزشکار آسیب دیده بود مواد و روش ها روش پژوهش نیمه آزمایشی با سه مرحله اندازه گیری پیش آزمون پس آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 50 نوجوان ورزشکار آسیب دیده مراجعه کننده به یک مرکز درمانی ورزشی در سال ۱۴۰۳ در استان لرستان بود. از این تعداد، 45 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش پسر و دختر (۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه معنا در زندگی (MLQ) بود. گروه های آزمایش طی ۱۰ جلسه ۳۰ دقیقه ای درمان هیجان مدار دریافت کردند. داده های گردآوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل گردید. سطح معنی داری کمتر 05/0 بود. داده ها با spss نسخه 21 مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها نتایج تحلیل واریانس نشان داد درمان هیجان مدار موجب افزایش معنادار تلاش برای یافتن معنا شد (p<0.01). همچنین تفاوت معناداری میان دختران و پسران مشاهده نشد و نتایج بدست آمده در پیگیری نیز مشاهده شد. نتیجه گیری درمان هیجان مدار می تواند به بازسازی معنا در زندگی نوجوانان ورزشکار آسیب دیده کمک کند.

هدف: این پژوهش با هدف مقایسه تأثیر سه برنامه غذایی مختلف شامل رژیم غنی از کربوهیدرات، رژیم غنی از پروتئین و رژیم کتوژنیک بر شاخص های عملکرد ورزشی، ترکیب بدن و متغیرهای سوخت و سازی در ورزشکاران ممتاز طراحی گردید. روش پژوهش: در این کارآزمایی متقاطع تصادفی شده، ۳۰ ورزشکار مرد به مدت ۱۲ هفته تحت سه مداخله غذایی مختلف قرار گرفتند. ارزیابی ها شامل سنجش ترکیب بدن با دستگاه InBody 970، اندازه گیری VO₂max با تحلیل گازهای تنفسی، آزمون وینگیت برای سنجش توان بی هوازی، و اندازه گیری شاخص های بیوشیمیایی و روان شناختی بود. یافته ها: برنامه غذایی غنی از پروتئین بیشترین کاهش را در بافت چربی بدن موجب شد، در حالی که رژیم غنی از کربوهیدرات به بهترین نتایج در آزمون حداکثر اکسیژن مصرفی منجر گردید. رژیم کتوژنیک علی رغم ایجاد کاهش وزن، باعث کاهش قابل توجه عملکرد در فعالیت های ورزشی با شدت بالا و افزایش سطح آنزیم کراتین کیناز شد. همچنین این رژیم تأثیر نامطلوبی بر حالت روانی ورزشکاران داشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد انتخاب برنامه غذایی مناسب برای ورزشکاران باید بر پایه اهداف ویژه تمرینی و ویژگی های فردی آنان صورت پذیرد. رژیم غنی از کربوهیدرات برای ورزش های استقامتی و رژیم غنی از پروتئین برای بهبود ترکیب بدن و بازیابی توانایی مؤثرتر می باشند، در حالی که به کارگیری رژیم کتوژنیک نیازمند ملاحظات ویژه و دوره سازگاری طولانی تر است.

مقدمه و اهداف: تمرینات اینتروال پرشدت روشی کارآمد برای بهبود ظرفیت هوازی و ترکیب بدنی در ورزشکاران حرفه ای است، اما می تواند پاسخ های التهابی گذرا ایجاد کند. تاب آوری روان شناختی با پاسخ های استرسی بهتر و خطر کمتر بیش تمرینی مرتبط است. این مطالعه به بررسی ارتباط تاب آوری روان شناختی پایه با تغییرات نشانگرهای التهابی در ۲۴ و ۴۸ ساعت پس از هشت هفته HIIT در ورزشکاران حرفه ای استقامتی پرداخته و دو هدف اصلی داشت: (۱) مقایسه روند تغییرات نشانگرها بین گروه های با تاب آوری بالا و پایین؛ (۲) بررسی سهم پیش بینی کننده مستقل تاب آوری پس از تعدیل متغیرهای مخدوش کننده. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی تصادفی شده، ۴۰ ورزشکار حرفه ای مرد(سن ۲/۳±۳/۲۵ سال؛ VO₂max ۵۸.۴ ± ۵.۱ میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه) بر اساس CD-RISC به دو گروه تاب آوری بالا ۲۰n= و تاب آوری پایین ۲۰ n= تقسیم شدند. هر دو گروه ۸ هفته HIIT ۳ جلسه/هفته؛ ۶-۸ ست ۳۰ ثانیه ای با ۹۰-۱۰۰% حداکثر ضربان قلب و ریکاوری فعال ۶۰-۱۲۰ ثانیه انجام دادند. نمونه های خونی در پایه، ۲۴ و ۴۸ ساعت پس از جلسه آخر جمع آوری و سطوح IL-6، CRP و TNF-α اندازه گیری شد. تحلیل با RM-ANOVA، همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی بود. یافته ها: گروه تاب آوری بالا در مقادیر IL-6 (۰۰۱/۰P=) و CRP (۰۰۲/۰P=) و TNF-α (۰۱۴/۰P=) کاهش معنی داری نشان داد، گروه تاب آوری پایین، افزایش ۲۸% واریانس IL-6 و ۲۲% CRP را نشان داد. نتیجه گیری: تاب آوری روان شناختی بالاتر به طور مستقل با کاهش پاسخ های التهابی تأخیری پس از HIIT مرتبط است و ممکن است به ریکاوری سریع تر کمک کند. مطالعات آینده می توانند مداخله های تقویت تاب آوری را بررسی کنند.

زمینه و هدف: کربوهیدرات ها نقش مهمی در حفظ گلیکوژن، ثبات قند خون و جلوگیری از افت عملکرد در فعالیت های پرفشار فوتبال دارند. با وجود راهبردهای مختلف مصرف کربوهیدرات، میزان اثربخشی هرکدام هنوز مورد بحث است. این مطالعه با هدف مرور شواهد ده سال اخیر درباره تأثیر انواع پروتکل های مصرف کربوهیدرات بر عملکرد جسمانی، مهارت های فنی و ریکاوری فوتبالیست ها انجام شد. روش بررسی: ۲۵ مطالعه منتشرشده بین ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ که از مداخلات کربوهیدراتی استفاده کرده و پیامدهای عملکردی را گزارش کرده بودند، از طریق تحلیل کیفی سنتز شدند. یافته ها: بیشتر راهبردهای مصرف کربوهیدرات موجب بهبود دوهای تکراری، حفظ توان بی هوازی و کاهش افت عملکرد می شوند. نوشیدنی های کربوهیدراتی در حین بازی و شست وشوی دهان با محلول کربوهیدراتی به حفظ مهارت های فنی و کاهش ادراک تلاش کمک می کنند. مصرف پس از فعالیت نیز بازسازی گلیکوژن را تسریع می کند. ناهمگنی پروتکل ها و کمبود مطالعات بر زنان و رده های پایه از محدودیت هاست. نتیجه گیری: مصرف هدفمند و زمان بندی شده کربوهیدرات راهبردی مؤثر برای بهبود عملکرد و ریکاوری در فوتبال حرفه ای است؛ اما برای ارائه توصیه های دقیق تر، پژوهش های گسترده تر لازم است.

تغذیه یکی از مهم ترین فاکتورهای سبک زندگی و موثر بر سلامت عمومی بدن و نیز پیشگیری، کنترل و درمان بیماری ها می باشد. درمورد ورزشکاران تغذیه به عنوان یک عامل موثر بر عملکرد ورزشی نیز شناخته می شود. از طرفی یکی از مهم ترین دغدغه های ورزشکاران رشته های مختلف کسب وزن و ترکیب بدنی مناسب یا اصلاح آن در دوره های مختلف است. برای جستجوی مقالات مورد استفاده به زبان انگلیسی و فارسی در بازه ی زمانی سال 2020 تا 2025 کلیدواژه های "Nutrition knowledge"، "Nutrition Awareness"، "Nutrition Education"، "Body Composition"، "Body Fat Percentage"، "Body Analysis"، "Fat Free Mass" ، "Lean Body Mass"، "دانش تغذیه"، "ترکیب بدنی" و "درصد چربی" در پایگاه های Google Scholar، Scopus، PubMed، Mdpi و Isc مورد جستجو قرار گرفتند. غربالگری نظام مند از 41 مطالعه منجر به انتخاب 18 مقاله واجد شرایط شد. تحلیل این مطالعات حاکی از آن است که دانش تغذیه ای ورزشکاران و مداخله در این مورد می تواند با ترکیب بدنی ایشان مرتبط باشد. به طوری که در بیشتر موارد دانش تغذیه بهتر با درصد چربی پایین تر، توده عضلانی بالاتر و به طور کلی وزن یا شاخص توده بدنی مناسب تر مرتبط است. در مواردی دریافت آموزش یا نظارت از منابع معتبر مثل دانش آموخته ی تغذیه نیز اثر مشابهی بر شرایط ورزشکاران دارد. دانش تغذیه بهتر و یا دریافت آموزش تغذیه از منابع علمی می تواند بر بهبود شاخص های مرتبط با ترکیب بدنی از جمله درصد چربی و توده عضلانی موثر باشد.

توسعه پایدار مقاصد گردشگری ورزشی یکی از مهمترین و اصلی ترین اهداف و آرمان های بسیاری از کشورهاست. اما این توسعه پایدار مرهون تأثیرات اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و زیست محیطی است که بیشتر در زمینه های مختلفی بکار می رود. هدف اصلی تحقیق حاضر شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر در توسعه پایدار مقصد گردشگری ورزشی شهر تهران است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، ترکیبی است. در مرحله اول از طریق روش کیفی تحلیل مضمون به شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه پایدار مقصد گردشگری ورزشی شهر تهران می پردازد و در مرحله دوم با استفاده از روش کمی پیمایش به اولویت بندی هریک از مضامین فوق مبادرت می ورزد. ابزار گردآوری اطلاعات در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته می باشند که از طریق خبرگان مربوطه با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند از 14 تن از خبرگان به عمل آمده است. سپس، هریک از مضامین مستخرج از مرحله قبل جهت اولویت بندی به مرحله دوم، یعنی روش کمّی پیمایش راه یافتند. در این مرحله با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای و ابزار پرسشنامه، در رابطه با تایید یا رد عوامل و همچنین، اولویت بندی آنها اظهارنظر شد. در مرحله اول، با استفاده از روش کیفی تحلیل مضمون و مطابق با گام های شش گانه بروان و کلارک شناسایی و استخراج تم ها صورت پذیرفتند که در نهایت 5 مضمون اصلی و 20 مضمون فرعی شکل گرفتند. سپس، این مضامین جهت تایید یا رد به خبرگان مرحله دوم تحقیق، یعنی روش کمّی پیمایش داده شدند و مطابق با نتایج حاصل شده از آزمون ها، تمامی ابعاد و مولفه ها مورد تایید قرار گرفتند

تهران با تنوع طبیعی، جغرافیایی و انسانی خود ظرفیت چشمگیری برای توسعه گردشگری ماجراجویانه دارد، اما بهره برداری مؤثر از این پتانسیل با چالش های ساختاری و ایمنی و مدیریتی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل چندسطحی عوامل کلیدی مدیریت توسعه پایدار گردشگری تفریحات ورزشی ماجراجویانه در تهران انجام شد. روش تحقیق آمیخته (کیفی-کمی) و از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و محتوا توصیفی-تحلیلی بود و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، مصاحبه گروه کانونی و پرسشنامه ساختاری تفسیری گردآوری شد. در این پژوهش 13 عوامل مؤثر را در شش سطح آشکار ساخت: سطح اول شامل ایمنی، امنیت، ملاحظات زیست محیطی، جاذبه های طبیعی و زیرساخت؛ سطح دوم منابع انسانی، مدیریت و بازاریابی؛ سطح سوم عوامل اجتماعی فرهنگی و فناوری؛ سطح چهارم آموزش و پژوهش؛ سطح پنجم اقتصادی و سطح ششم سیاسی و قوانین و مقررات. بر این اساس عوامل سیاسی (متغیر1) جزو عوامل نفوذی، عوامل اقتصادی (متغیر2)، اجتماعی-فرهنگی (متغیر3)، تکنولوژی و فناوری (متغیر4)، بازاریابی (متغیر7)، آموزش و پژوهش (متغیر8)، مدیریت (متغیر9)، منابع انسانی (متغیر10)، قوانین و مقررات (متغیر13) جزو عوامل پیوندی، در نهایت عوامل زیست محیطی (متغیر5)، جاذبه های طبیعی (متغیر6)، زیرساخت (متغیر11)، ایمنی و امنیت (متغیر12) جزو عوامل وابسته در این پژوهش مشخص و شناسایی شدند. مدل پیشنهادی چارچوبی عملی برای مدیران شهری و برنامه ریزان فراهم می کند تا توسعه گردشگری ورزشی ماجراجویانه در تهران به صورت پایدار مدیریت شود. بر اساس یافته ها، اقدامات کلیدی شامل تدوین سیاست های رسمی، ایجاد زیرساخت های آموزشی و پژوهشی، توسعه مناطق ویژه گردشگری، اجرای دستورالعمل های ایمنی و تقویت همکاری ذی نفعان است. اجرای این راهبردها زمینه ساز ارتقای جایگاه تهران و توسعه پایدار شهری خواهد بود.

روش تحقیق این مطالعه در دو بخش انجام شد. بخش نخست با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون اجرا شد. مشارکت کنندگان شامل ۱۵ نفر از خبرگان آشنا با سازمان های ورزشی ایران بودند که به صورت هدفمند و معیاری انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه اکتشافی تا حد اشباع نظری ادامه یافت. روایی و پایایی داده ها با استفاده از ضریب هولستی، پی اسکات، کاپای کوهن و آلفای کرپیندورف تأیید شد. در بخش دوم، از روش تحلیل ساختاری با استفاده از نرم افزار MICMAC برای بررسی اثرات متقابل متغیرها استفاده شد. در این مرحله، پیشران های کلیدی ارزش سازی فرهنگی با رویکرد بازی وارسازی در سازمان های ورزشی شناسایی و اولویت بندی شدند. نتایج بخش کیفی، ۲۰ مضمون اولیه مرتبط با بازی وارسازی در سازمان های ورزشی شناسایی شد. تحلیل ساختاری- تفسیری نشان داد که از میان ۲۰ پیشران بررسی شده در مدل بازی وارسازی، چهار عامل انگیزش و پاداش مبتنی بر بازی وارسازی، طراحی رقابت و سطوح پیشرفت، فرهنگ سازی و ترویج ارزش های بومی و رویکردهای رهبری و مدیریت مشارکتی بیشترین تأثیر مستقیم و غیرمستقیم را داشته و در عین حال از وابستگی کمی برخوردارند؛ بنابراین به عنوان پیشران های کلیدی سیستم شناسایی شدند. این عوامل نقش محرک در ساختار آینده بازی وارسازی ایفا کرده و محور تحول دیجیتال و فرهنگی در سازمان های ورزشی به شمار می روند. سایر عوامل مانند آموزش و توسعه منابع انسانی از طریق بازی، ارزش های اخلاقی و اجتماعی در ورزش، درون زا سازی فرهنگی در طراحی بازی وار و برندسازی و ارتباطات فرهنگی ورزش بیشتر تابع تغییرات هستند. تمرکز بر پیشران های کلیدی، پیش نیاز موفقیت در طراحی و اجرای نظام بازی وارسازی فرهنگی محسوب می شود.

هدف: هدف از تحقیق حاضر شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط (SMEs) گردشگری ورزشی ساحلی در جزیره کیش بود. این پژوهش از دسته تحقیقات کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها در زمره پژوهش های توصیفی – تحلیلی بود. روش شناسی: جامعه آماری این پژوهش 15 نفر از خبرگان مدیریت ورزشی، مدیران اجرایی و کارآفرینان فعال در گردشگری ورزشی ساحلی بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. درگام نخست، با مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان و به کارگیری رویکرد تحلیل تماتیک براساس تکنیک شش مرحله ای براون و کلارک (2006)، عوامل مؤثر بر توسعه کسب وکارها (SMEs) شناسایی شد. درگام دوم، عوامل با بهره گیری از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و ماتریس مقایسات زوجی ساعتی (1980) رتبه بندی و اولویت بندی گردید. یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش حاضر پنج عامل اصلی و ۱۷ زیرمقوله شناسایی شد. بعد اقتصادی و تأمین مالی در رتبه نخست قرار گرفت، پس از آن حکمرانی چندسطحی و هم افزایی بین بخشی، بازاریابی و زنجیره ارزش، ریسک ها، ایمنی و تاب آوری و در نهایت جنبه های زیست محیطی به ترتیب در اولویت های بعدی قرار دارند. نوآوری: این پژوهش به عنوان نخستین مطالعه تخصصی در حوزه توسعه کسب وکارهای (SMEs) گردشگری ورزشی ساحلی، چارچوبی راهبردی جهت ایجاد محیطی پویا و توسعه استراتژیک اشتغال زایی و کارآفرینی ارائه می دهد. نتیجه گیری: مدیران ارشد این حوزه در جزیره کیش می توانند با تمرکز بر جذب سرمایه گذاری خارجی، شفافیت حقوقی، مشوق های مالی، همکاری بین بخشی و مدیریت ریسک، تاب آوری و ملاحظات زیست محیطی زمینه ساز توسعه و پایداری این نوع کسب وکارها شوند.