مهدی آرمندنیا

اثرات و خواص فیزیکی آب منابع مفیدی برای تمرین افراد سالمند مبتلا به آرتروز است. ویژگی های فیزیکی آب تحت تأثیر عمق آبی قرار می گیرد که افراد در آن ورزش می کنند و تأثیرات تمرینی را متفاوت می کند؛ بنابراین هدف این مطالعه، مقایسه تأثیر تمرین در آب کم عمق و عمیق بر تعادل پویا، خطر سقوط و درد در زنان سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو بود. تعداد 43 زن در دامنه سنی 55 سال و بیشتر، با عارضه استئوآرتریت مزمن زانو پس از تکمیل رضایت نامه و ارزیابی های مقدماتی و پیش آزمون، با توجه به دو متغیر شاخص توده بدن و درصد چربی و همچنین متغیرهای وابسته همتاسازی شدند. سپس به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: 1) تمرین در آب کم عمق (14=n)، 2) تمرین در آب عمیق (14=n) و 3) کنترل (15=n). مداخله تمرینی هشت هفته تمرین 45 تا 60 دقیقه ای، سه بار در طول هفته بود. برای اندازگیری های تعادل پویا، خطر سقوط و درد به ترتیب از آزمون های ستاره، پرسشنامه برگ و پرسشنامه کووس استفاده شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس دوعاملی با تکرار سنجش عامل آزمون و آزمون تعقیبی LSD در سطح اطمینان 95 درصد تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد، بهبود تعادل پویا، کاهش خطر سقوط و میزان درد در گروه آب کم عمق در مقایسه با گروه آب عمیق (001/0>P) و گروه کنترل (001/0>P) به طور معنا داری بیشتر بود. بهبود این متغیرها در گروه آب عمیق نیز در مقایسه با گروه کنترل به طور معنا داری بیشتر بود (001/0>P). براساس یافته های تحقیق، پیشنهاد می شود از تمرین در آب به ویژه تمرین در آب کم عمق، به عنوان راهکاری مناسب و تأثیرگذار بر کاهش خطر سقوط، درد و بهبود تعادل پویا برای سالمندان مبتلا به استئوآرتریت مزمن زانو استفاده شود.

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی عوامل موثر بر ارتقای فرهنگ عمومی اماکن ورزشی استان تهران (با رویکرد حضور زنان در استادیوم های ورزشی) بود. پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. ابزار جمع آوری داده ها در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختار یافته با 23 نفر از اساتید مدیریت ورزشی و جامعه شناسان ورزشی صاحب نظر در خصوص موضوع تحقیق، کارشناسان و مدیران ارشد فدراسیون های ورزشی، مدیران استادیوم ها و اماکن ورزشی، سیاست گذاران و اصحاب رسانه ای بود. به روش نمونه گیری هدفمند و به شیوه گلوله برفی انتخاب شده اند. در مرحله کیفی داده ها ، از طریق روش کدگذاری در سه مرحله باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شدند. ابزار پژوهش در مرحله کمی تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی محتوایی آن توسط اساتید مدیریت ورزشی و جامعه شناسان ورزشی تایید و میزان پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و (812/0=α) گزارش شده است. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS 22 و PLS-Smart انجام گرفت. یافته ها نشان داد؛ آموزش، برنامه ریزی، سازماندهی، کنترل و نظام سیاسی، نظام قانونی، نظام فرهنگی و نظام مذهبی نقش اساسی در ارتقای فرهنگ عمومی اماکن ورزشی و استادیوم شهر تهران دارند. با توجه به یافته ها ضروریست، مدیران ورزشی به منظور ارتقای فرهنگ عمومی اماکن ورزشی پتانسیل موجود در این حوزه ها را شناسایی و راهکارهای عملی را اجرا نمایند.