پیش بینی اضطراب اجتماعی براساس سیستم های مغزی-رفتاری و ناگویی هیجانی در نوجوانان دارای افسردگی(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
رویش روان شناسی سال ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ شماره ۱۱ (پیاپی ۱۱۶)
۱۱۰-۱۰۱
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهش حاضر پیش بینی اضطراب اجتماعی براساس سیستم های مغزی-رفتاری و ناگویی هیجانی در نوجوانان دارای افسردگی بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دارای افسردگی شهر تهران در سال 1403 تشکیل دادند. تعداد افراد نمونه 384 نفر بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده، پرسشنامه های اضطراب اجتماعی (SPIN) کانور و همکاران (۲۰۰۰)، سیستم های بازداری و فعال سازی رفتاری (BIS/BAS) کارور و وایت (۱۹۹۴) و مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو-20 (TAS-20) باگبی و همکاران (1997) بود. روش تحلیل این پژوهش، تحلیل رگرسیون بود. یافته ها نشان داد که سیستم های مغزی- رفتاری و ناگویی هیجانی قابلیت پیش بینی اضطراب اجتماعی در نوجوانان را دارد و در مجموع 9/17 درصد واریانس اضطراب اجتماعی را تبیین کردند (05/0>P). بنابراین، با توجه به رابطه معنی دار سیستم های مغزی-رفتاری و ناگویی هیجانی با نشانه های اضطراب اجتماعی درمانگران و مشاوران می توانند در مسیر بهبود سیستم های مغزی-رفتاری در راستای کاهش اضطراب اجتماعی نوجوانان دارای افسردگی حرکت کنند.