فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۱۳٬۷۰۱ تا ۲۱۳٬۷۲۰ مورد از کل ۵۲۹٬۶۸۲ مورد.
اشکوب های مورفوژنز و تحلیلی از محیط های طبیعی کوهستان سهند
حوزههای تخصصی:
بررسی تاثیر رسانه در منازعات اجتماعی
منبع:
رادیو ۱۳۸۷ شماره ۴۴
حوزههای تخصصی:
کتابشناسی تیزهوشان از منابع آلمانی (10) / قابلیتهای آموزشگاهی (قسمت دوم)
حوزههای تخصصی:
مسلمانان جهان پس از 11 سپتامبر
شارل بودلر هوادار تخیل در دل ماده گرایی قرن 19
حوزههای تخصصی:
تاملات خودنوشت
چالش های آتی بیمه عمر و بازنشستگی
حوزههای تخصصی:
خورشید در فرهنگ چینی
حوزههای تخصصی:
پیام تشکر جامعه مدرسین
حوزههای تخصصی:
تاری خانه ی دامغان
منبع:
حافظ مرداد ۱۳۸۶ شماره ۴۳
حوزههای تخصصی:
ادبیات فارسی از دید اهل علم
منتهی الآمال
موانع رشد همگرایی د رخاورمیانه
حوزههای تخصصی:
سهروردی
بازخوانی گفتمان علمی دوره نوزایی تمدن اسلامی با تاکید بر مقایسه روش شناسی علمی زکریای رازی و ابونصرفارابی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
- حوزههای تخصصی فلسفه و منطق فلسفه غرب رویکرد موضوعی فلسفه های مضاف فلسفه علم
- حوزههای تخصصی فلسفه و منطق فلسفه غرب رویکرد موضوعی معرفت شناسی
- حوزههای تخصصی علوم اسلامی منطق، فلسفه و کلام اسلامی فلسفه اسلامی کلیات تاریخ فلسفه
- حوزههای تخصصی علوم اسلامی منطق، فلسفه و کلام اسلامی فلسفه اسلامی کلیات فلاسفه اسلامی
- حوزههای تخصصی علوم اسلامی منطق، فلسفه و کلام اسلامی فلسفه اسلامی کلیات فلسفه تطبیقی
- حوزههای تخصصی علوم اسلامی منطق، فلسفه و کلام اسلامی فلسفه اسلامی معرفت شناسی
بازخوانی گفتمان علمی و روش شناسی حاکم بر تمدن اسلامی در دوره های گذشته،به ویژه دوره نوزایی،در ارتباط با شناخت تمدن اسلامی دارای اهمیت راهبردی است.به طور کلی دوره نوزایی تمدن اسلامی به دلیل مواجهه با اندیشه یونانی و کتب ترجمه شده از سایر تمدن ها از لحاظ فکری و علمی دارای ساختاری مجموعه ای است.بر همین اساس در این پژوهش سعی گردیده با مقایسه روش شناسی زکریای رازی و ابونصرفارابی به عنوان دو نمونه بارز دوران نوزایی،مختصات گفتمان علمی دوره نوزایی تمدن اسلامی(قرون سوم و چهارم) مورد بازشناسی قرار گیرد.یافته های این پژوهش حاکی از آنست که زکریای رازی دارای معرفت شناسی واقع گرا و روش شناسی تجربه گرایانه ی محض به سبک اثبات گرایان فعلی است و فارابی دارای معرفت شناسی آرمان گرایانه با تاکید بر عقلانیت استعلایی و دارای روش شناسی ترکیبی و عقلانیت همراه با تجربه است.در نهایت بر اساس یافته های این پژوهش می توان این طور نتیجه گیری نمود که روش شناسی متکثری بر گفتمان علمی دوره نوزایی تمدن اسلامی- ایرانی حاکم بوده است.