درخت حوزه‌های تخصصی

286 دانشجوی ورزشکار و340 دانشجوی غیرورزشکار دانشگاه های دولتی مستقر درتهران با هدف توصیف ومقایسه ی برخی از ویژگی های روان شناختی در این تحقیق شرکت کردند. ابزار اندازه گیری تحقیق ،یک پرسشنامه ی ویژگی های فردی ویک پرسشنامه ی 50 سوالی در مورد ویژگی های روان شناختی اعتماد به نفس ،تمرکز حواس ،انگیزش ،انرژی روانی ،تنظیم هدف وتصویرسازی ذهنی بود که قبل از اجرا، اعتبار روایی آن در جامعه ی مورد نظر ارزیابی شد.سپس با استفاده از این پرسشنامه ویژگی های روان شناختی فوق درهر یک از گروه های دانشجوی دختر وپسر ورزشکار وغیر ورزشکار ارزیابی گردید.به طور کلی فرضیه های تحقیق بیان می دارد که شرکت منظم واصولی در فعالیت های بدنی وورزشی بر رشد روانشناختی دانشجویان در جامعه ی تحت بررسی تاثیر مثبت دارد.داده های حاصل از تحقیق با به کارگیری روش های آماری توصیفی ،آزمون خی دو برای مقایسه ی هریک از ویژگی های روان شناختی در گروه های ورزشکار وغیرورزشکار وهمچنین تحلیلواریانس دوطرفه‹ Two-way ANOVA › برای تعیین اثر عامل ورزشکاری وغیرورزشکاری با جنسیت مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تحقیق در مجموع نشان دادکه شرکت منظم واصولی دانشجویان در فعالیت های بدنی وورزشی بررشد ویژگی های روان شناختی مورد مطالعه در جامعه ی تحت بررسی تاثیر مثبت دارد. مقداراین تاثیر در رشد توانایی های روان شناختی ورزشکاران در مقایسه با غیرورززشکاران از نظر آماری معنی دار است.

به طور معمول، پس ازورزش های استقامتی شدید وتمرینات طولانی مدت،حجم پلاسما درحیوان وانسان هردو افزایش می یابد.افایش حجم پلاسما در اکثر موارد ،همراه با هماتوکریت کمتر بدون تغییر درتعداد گلبول های قرمز خون یا یک کاهش مقطعی ‹همزمان با وقوع افزایش حجم پلاسما ›در تعداد این سلول ها است،که به ترتیب آن را دلیل کم خونی نسبی یا واقعی می دانند . ترکیبی از ورزش وسازگاری باگرما، [که این پدیده هم به نوبه ی خودسبب هیپرولمی‹پرحجمی خون› ولی به نسبتی کمتر از تمرینات ورزشی می شود] پرحجمی را افزایش می دهد. این پدیده به تنهایی به وسیله ی تمرینات ورزشی نیز ایجاد می شود .بروز این پدیده ،خیلی سریع است: پرحجمی ،چند دقیقه یا چند ساعت پس ازقطع ورزش هنوز قابل مشاهده است. بنابراین، برایاینکه افزایش حجم پلاسما ،پس از یک دوماراتون یا یک مسابقه ورزشی طولانی به حداکثر خود برسد،2 روز وقت لازم است.دامنه ی افزایش طبیعی پلاسما ،بین 9 تا 25 درصد است که با افزایش پلاسما به میزان 300 تا 700 میلی لیتر برابر است .اندازه ی تغییر افزایش حجم پلاسما به وش های تمرینی وابسته است که این روش ها عبارتند از: محدودیت تمرین ،شدت ومدت تمرینات، وضعیت بدنی وتعدادجلسات تمرین . هرچقدر کاهش حجم پلاسما در طی تمرین بیشتر باشد،به همان اندازه ،هیپرولمی پس از تمرین،بزرگتر خواهد بود .همچنین محلول شدن مواد درآب بدن افراد قبل ودر جریان تمرینات،ممکن تغییرات حجم پلاسما را به دنبال داشته باشد.نوشیدن به اندازه ی کافی آب ،می تواند موجب افزایش حجم پلاسماحتی در طی تمرینات طولانی مدت شود. هورمون های تنظیم کننده ی مایعات‹آلدوسترون، وازوپروسین آرژنین وفاکتور آزاد کننده ی سدیم عروق کلیوی ›که با افزایش مقدار پروتئین پلاسما در ارتباط هستند،هیپرولمی را بالا می برند.با وجود این نقش ومکانیزم افزایش پروتئین های پلاسما،همچنان نا شناخته باقی مانده است و در ضمن نقش هورمون ها در به وجود آمدن هیپرولمی مزمن سوالی است که هنوز پاسخی بدان داده نشده است.هیپرولمی می تواند از طریق افزایش حجم ضربه ای وحداکثربون ده قلبی ،سبب به گردش درآمدن خون ومایعات در عضله در هنگام اجرای فعالیت های ورزشی شود.همچنین،افزایش حجم پلاسما از طریق ازدیاد جریان خون پوست ،واکنش های تنظیم کننده ی دمای بدن در حین تمرین را بهبود می بخشد .سرانجام این بحث،منجربه اهمیت مفهوم پلاسما وهماتوکریت مطلوب ‹رضایت بخش › در ارتباط با اجرای تمرینات ورزشی می شود .