بازنمایی ظروف فلزی کاربردی دوره صفوی بر اساس نگاره های شاهنامه شاه طهماسبی(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
نگره پاییز ۱۴۰۴ شماره ۷۵
48-71
حوزههای تخصصی:
مقدمه: با نگاهی به منابع فلزکاری اسلامی، مشخص می شود که آثار باقی مانده در موزه ها، مجموعه های شخصی و حتی متون دوره اسلامی، عمدتاً شامل آثار برنجی و مفرغی هستند و اشیاء طلایی و نقره ای کمتری در دسترس است. دلیل این امر، به خاصیت خورندگی فلز و همچنین جنبه مادی آن ها بازمی گردد، چراکه بسیاری از آن ها برای مقاصد مالی، ذوب شده اند. یکی از منابع معتبر برای کسب اطلاعات درباره ظروف کاربردی دوره صفویه، نگاره های به جای مانده از این دوره است. اهداف و سؤال ها: یکی از اهداف این مقاله، بازنمایی اشیاء کاربردی بر اساس نگاره های شاهنامه شاه طهماسبی است. سؤال های اصلی پژوهش عبارت اند از: 1. کدام ظروف کاربردی دوره صفوی در نگاره های شاهنامه شاه طهماسبی ترسیم شده اند؟ 2. این ظروف چه شکل و تزئیناتی دارند؟ روش ها: این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا بر مطالعات کتابخانه ای و الکترونیکی، به بررسی شکل و تزئینات ظروف کاربردی فلزی در نگاره های شاهنامه شاه طهماسبی می پردازد. یافته ها و نتایج: بر اساس نتایج این مطالعه، ظروف کاربردی در نگاره های این شاهنامه، عمدتاً متعلق به دربار شاهان بوده و جنس آن ها اغلب طلا، نقره و برنج است. شکل های رایج این ظروف کاربردی شامل صراحی، تُنگ، ابریق، آفتابه و لگن، شمعدان، بخوردان و مشعل بوده اند. این ظروف با تزئینات گیاهی، هندسی و نیز نقش های شیاری مشابه با ظروف فلزی دوره هخامنشی آراسته شده اند.