این مقاله برداشتی کلی درباره پیشرفتهای اخیر در کاربرد اصطلاحنامهها در سازماندهی اطلاعات و بازیابی آنها از شبکه جهانی وب را ارائه میکند. نویسنده در این مقاله تعدادی از طرحهای اخیر اصطلاحنامه در دست اجرا برای آسان ساختن ِتوصیف، یافتن منابع و دسترسی به دامنه وسیعی از منابع اطلاعاتی موجود در اینترنت را شرح میدهد. انواع اصطلاحنامههای موجود در وب، اصطلاحنامههای ترکیبشده همراه با پایگاههای اطلاعاتیِ نظامهای بازیابی اطلاعات، و نظامهای چنداصطلاحنامهای برای جستجوی بینپایگاهی مورد بحث قرار میگیرند. در انتها به تلاشهای جمعی و فعالیتهای انجام شده برای استانداردسازی اصطلاحنامه و کاربردهای جدید آن بهطور مختصر اشاره میشود.
امروزه اینترنت با تمامی ویژگی ها و جذابیت های خود، وسعت و گستردگی روزانه و تنوع اطلاعاتی و بسیاری موارد دیگر توانسته خود را به عنوان معتبرترین و روزآمدترین منبع اطلاعاتی در دسترس همگان قرار دهد. آگاهی و توجه به این نکته که هر کسی می تواند بدون هیچگونه بازنگری و کنترلی به انتشار هرگونه مطلبی در این شبکة عظیم بپردازد، می تواند هشدار و تذکر کوچکی در نحوة استفاده و یافتن اطلاعات معتبر از اینترنت باشد. خوشبختانه برای این کار ابزارها، معیارها و سیاهه های متفاوتی برای گروه های سنی و افراد مختلف تهیه شده است. یکی از این گروه ها کودکان و نوجوانان هستند که مقید کردن آنها به مطالعة کتاب و دیگر محمل های سنتی در عصر اطلاعات و ارتباطات، منطقی به نظر نمی رسد. بنابراین در این پژوهش ابتدا اهمیت آشنایی با روشها و ابزارهای متعدد ارزیابی صفحات وب بیان شده و سپس ابزاری برای آموزش نحوة ارزیابی تارنما ها به کودکان و نوجوانان، معرفی شده و در نهایت کتابداران را با معیارهای گزینش مناسب ترین تارنما ها برای این گروه سنی آشنا می نماید.
در این مطالعه نرخ ترجیح زمانی به عنوان مهمترین ریشه بهره، از طریق عوامل تعیین کننده آن، مورد بررسی و نقد قرار می گیرد. در ادامه به مطالعه عوامل متاثر از ترجیح زمانی پرداخته می شود. مهم ترین متغیر تاثیرپذیر، نرخ پس انداز است؛ به گونه ای که هر چه اندازه پارامتر ترجیح زمانی بیشتر باشد، حجم بهینه پس انداز کمتر خواهد شد. این مساله مورد تایید اقتصاددانان مختلفی است. بر اساس مطالعه ی انجام شده به نظر می آید هر چه ترجیح زمانی بالاتر باشد، رفتار تخصیصی افراد از معیار عقلانیت، فاصله بیشتری می گیرد. مطالعات تجربی که در دیگر کشورها انجام شده است مؤید این مطلب است. همچنین، ترجیح زمانی نمی تواند مبنایی برای توضیح بهره بازاری فراهم آورد. بر پایه مطالعه نظری انجام شده، این متغیر برای اقتصاد ایران در فاصله زمانی 81-1351با استفاده روش معادلات ساختاری، مدل علل چندگانه MIMIC مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد با افزایش نرخ ترجیح زمانی در فاصله زمانی مذکور سرمایه گذاری بخش خصوصی به شدت کاهش یافته است.
خساراتی که از حملونقل کالاهای خطرناک ناشی میشود، در مقایسه با حملونقل کالا در مفهوم عام آن، تابع قواعد مستقلی نیست. همین امر احتمال ورود خسارت به افراد مختلف و محیط زیست را، بدون اینکه جبران خاص یا کاملی در میان باشد، تقویت میکند. از سوی دیگر، در ارزیابی ورود و میزان خسارت، کمتر به تعهد ایمنی افراد مرتبط با حملونقل این نوع کالاها توجه میشود. در این مقاله به بررسی تعهد ایمنی متصدی حملونقل کالاهای خطرناک و سایر افراد مرتبط خواهیم پرداخت. تحلیل موضوع با مطالعه تطبیقی در حقوق ایران، کشورهایی که مسأله حملونقل کالاهای خطرناک را به طور خاص مورد توجه قرار دادهاند و اسناد و موازین بینالمللی انجام خواهد گرفت.
"در این تحقیق، اقدام به مدلسازی ریاضی زمان تأخیر مسافران مترو براساس مدت زمان انتظار آنها در ایستگاهها با استفاده از الگوریتم تصمیمگیری چندشاخصه شد و با روش رگرسیون غیر خطی چند متغیره، مدل بهینهسازی آن برای عوامل مؤثر طراحی شد.
بر این اساس، در ابتدا به شناسایی ارتباط منطقی هریک از پارامترها و شاخصهای تأثیرگذار با شرایط ایستگاه بر مبنای مطالعات موردی در متروی تهران، پرداخته شد و سپس با یافتن رابطه معنیدار، درجه وابستگی و میزان اثرگذاری آنها با مقوله زمان تأخیر در ایستگاهها و متوسط زمان انتظار مسافران با استفاده از روش تصمیمگیری چند شاخصه تعیین شد. در نهایت، در قالب سناریوهای تصمیمگیری مختلف، مدل بهینهسازی ریاضی برای تأخیر مسافران در ایستگاه به ازاء کاهش زمان انتظار مسافران به دست آمد.
در نتیجه، ضمن به دست آوردن درجه تأثیرگذاری میزان و اهمیت شاخصهای مورد بررسی، با دقت بیش از 96 درصد، نرخ بهبود تابع هدف یعنی متوسط زمان تأخیر براساس زمان انتظار مسافران در تمام ایستگاهها به ازاء هر واحد بهبود در متغیرهای مورد بررسی شامل شاخصهای نرخ بهرهبرداری از گیشههای فروش و گیتهای کنترل بلیت، سرفاصلههای زمانی اعزام قطارهادر خطوط مختلف، ظرفیت هر قطار و همچنین نرخ ورود مسافران به ایستگاهها مشخص شد."
"سرمایهگذاری در بخش حملونقل به منظور ایجاد اشتغال، در تجزیه و تحلیل مسائل اقتصاد کلان و سیاستگذاری از اهمیت فراوانی برخوردار است. بهخصوص این امر در کشور ما تداعی کننده این امر است که از دیدگاه سیاستگذاران اقتصادی، عامل سرمایه به عنوان مکمل نیروی کار در بخش مربوطه به شمار میرود.
در این مقاله، نقش سرمایهگذاری بر ایجاد اشتغال در بخش حملونقل در قالب رهیافت پویای تقاضای نیروی کار و بر اساس همگرایی، برآورد وتجزیه و تحلیل شده است. برای برآورد مدل، با استفاده از آمارهای موجود طی سالهای 83-1350، ابتدا مرتبه جمعی بودن متغیرهای الگو و سپس ساختار الگو و تعداد وقفههای بهینه، مشخص میشود. در گام بعدی، تعداد بردارهای هم انباشتگی الگو تعیین شده و در نهایت، ارتباط سرمایهگذاری با تقاضای نیروی کار در بخش حملونقل مورد برآورد تجربی قرار میگیرد. به منظور ایجاد ارتباط بین روابط تعادلی بلندمدت میان متغیرها با نوسانات کوتاه مدت، الگوی تصحیح خطای برداری مربوط به روابط تعادلی برای متغیر اشتغال، در بخش حملونقل برآورد میشود."
هدف از این مطالعه، بررسی اثر سرمایهگذاری دولت در زیرساخت حملونقل بر سرمایهگذاری بخش خصوصی و رشد اقتصادی ایران است. در این مطالعه، با توجه پژوهشهای انجام شده در کشورهای در حال توسعه، از مدل شتاب انعطافپذیر برای تابع سرمایهگذاری بخش خصوصی و از الگوی رشد سولو همراه با تعدیلاتی برای رشد اقتصادی استفاده شده است. متغیر سرمایهگذاری در زیرساخت حملونقل از عوامل تعیینکننده موجودی مطلوب (*k ) در مدل سرمایهگذاری بخش خصوصی در نظر گرفته شده است. در مدل رشد، دو متغیر سرمایهگذاری دولت در بخش حملونقل و سایر بخشها به عنوان یکی از نهادههای تولید در کنار نیروی کار و سرمایهگذاری خصوصی وارد تابع تولید شده است. در تخمین مدل سرمایهگذاری از روش متغیر ابزاری و در مدل رشد از روش OLS استفاده شده است. نتایج برآورد مدلهای مذکور طی سالهای 1338 الی 1382 نشان میدهد که رابطه قوی بین سرمایهگذاری در زیرساخت حملونقل و سرمایهگذاری بخش خصوصی وجود دارد. همچنین با توجه به کشش مثبت به دست آمده برای سرمایهگذاری در حملونقل، سرمایهگذاری در این زیرساخت اثر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی کشور دارد. با در نظر گرفتن نتایج حاصله، افزایش سرمایهگذاری دولت در زیرساخت حملونقل پیشنهاد میشود.