هدف پژوهش حاضر، اولویت بندی وب سایت های مراکز دانشگاهی پیام نور کشور و تعیین جایگاه این مراکز در دنیا بود که طی یک مطالعه مقطعی در نیمه اول 1394 انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را کلیه وب سایت های مراکز دانشگاهی پیام نور کشور تشکیل می داد (53=N) که کلیه وب سایت ها به عنوان نمونه مورد بررسی قرار گرفتند. در ابتدا فهرست کلیه وب سایت های مراکز دانشگاهی تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی، استخراج و با مراجعه به پایگاه وب سنجی (webometrics.info)، اطلاعات مربوطه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد، 11992 وب سایت مراکز دانشگاهی در جهان وجود دارد که 7508 مورد در آسیا و 609 مورد در ایران واقع شده است و سهم دانشگاه پیام نور 53 مورد است که به دلیل عدم رعایت شرایط استاندارد محیط وبی غالب دانشگاه ها در این لیست قرار نگرفته اند. در اولویت بندی وبی دانشگاه ها، دانشگاه پیام نور مرکز با داشتن مناسب ترین وب سایت در بین دانشگاه های پیام نور با 16 در کشور و در دنیا رتبه 1786، دانشگاه پیام نور اصفهان با رتبه 117 در کشور و در دنیا رتبه 8440 و دانشگاه پیام نور قم با رتبه 125 در کشور و در دنیا رتبه 8934 به عنوان سه دانشگاه برتر و همچنین دانشگاه پیام نور رامیان با رتبه 609 پنجاه و سومین وب سایت و در دنیا 22107 را به خود اختصاص دادند.
مقاله حاضر پدیده تمرکزهای شغلی و علل آن را در مادرشهرهای کشور و با تاکید بر مادرشهر تبریز در سال های 1355 تا 1375 بررسی می کند. نتایج این بررسی نشان داد که طی سال های 1355 و 1375 بر درجه تمرکز شغلی مادرشهرهای تبریز و تهران افزوده شده است، ولی هر دو شهر در سال 1365 نسبت به مادرشهرهای کشور تمرکز شغلی پایینی را داشته اند. همچنین شهر تبریز نسبت به نقاط شهری استان نیز چنین وضعیتی را داشته است. در قسمت بعدی این تحقیق پس از تحلیل تمرکزهای شغلی در سطح نقاط شهری استان آذربایجان شرقی، مشخص شد که پیوستگی مکانی بالایی بین بخش صنعت و سایر بخش های شغلی در سطح استان آذربایجان شرقی وجود دارد. تمرکز بالای سرمایه گذاری ها در بخش صنعت در شهر تبریز به عنوان یکی از دلایل مهم تمرکز شغلی تبریز نسبت به شهرهای کشور است.
ISI با ایجاد اطلاعات استنادی در پایگاه علمی دادهها، تعداد زیادی از مقالات نشریات علمی دنیا را گردآوری کرده است. در این پایگاه با محاسبه استناد سالیانه مقالات هر نویسنده یا گروه تحقیقاتی، عامل تأثیر(IF) تعیین میشود. از دیدگاه منتقدان این موضوع با نقدهای متعددی روبهرو است: به عنوان مثال استناد به مجله نمیتواند نشانگر کیفیت مقالات آن باشد؛ زیرا تأثیر استنادی به طور اساسی مقیاس سنجش کاربرد علمی است تا شاخص سنجش کیفیت علمی؛ بنابراین انتخاب مراجع به وسیله نویسنده با جهتگیری خاص به کیفیت علمی مقاله مربوط نیست. شایان ذکر است عامل تأثیر، تفاوت در میزان استناد مقالات را پنهان میسازد؛ چاپ مقالات طولانی با مراجع فراوان را در ارجحیت قرار میدهد، البته دادههای علمی منتشر شده در کتابها از این شمول خارج میشوند؛ مجلات انگلیسی زبان نسبت به مجلات غیر انگلیسی زبان در اولویت قرار میگیرند؛ دانشمندان و محققان با زمینههای تحقیقاتی محدود نسبت به دانشمندانی که مقالات مروری تهیه میکنند، در اولویت بعدی قرار میگیرند و سرانجام در زمینههای علوم انسانی نسبت به علوم دیگر ـ بااستفاده کمتر یا نادر از مراجع ـ اختلاف و محدودیت ایجاد میکند.