درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی فرصت ها و چالش های بازاریابی رسانه های اجتماعی باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران بود.روش شناسی: روش پژوهش حاضر کیفی بود و با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته بدست آمد. جامعه آماری شامل 14 نفر از اساتید حوزه بازاریابی ورزشی و مدیران ورزشی و کارشناسان رسانه اجتماعی بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و مصاحبه ها تا زمان رسیدن به اشباع نظری ادامه پیدا کرد. از روش تحلیل مضمون برای استخراج مضامین پایه، سازنده و فراگیر استفاده شد.یافته ها: تجزیه و تحلیل مصاحبه ها نشان داد باشگاه های فوتبال ایران می توانند از قابلیت های بالقوه رسانه های اجتماعی به عنوان فرصت های ارتباطی و بازاریابی با هواداران خود استفاده کنند. فرصت های بازاریابی رسانه های اجتماعی شامل ویژگی های منحصربه فرد رسانه های اجتماعی، آگاهی و ترویج برند باشگاه، تجارت رسانه اجتماعی، تعامل با هواداران، حمایت و پشتیبانی آنلاین هواداران می باشند. علاوه بر فرصت های موجود باشگاه های فوتبال با چالش هایی در رسانه های اجتماعی به عنوان ابزار بازاریابی مواجه هستند.نتیجه گیری: با توجه به نتایج، به مدیران باشگاه های فوتبال پیشنهاد می شود با استفاده از ویژگی تعاملی بودن رسانه های اجتماعی بسترهای افزایش فعالیت هواداران را فراهم کنند. با افزایش درگیرسازی هواداران در رسانه های اجتماعی دستیابی به درآمدهای تجاری و تبلیغاتی باشگاه تسهیل می شود.

هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل راهبردهای بهبود اعتبار حامی تیم با تأکید بر رسانه در هواداران لیگ برتر فوتبال ایران با استفاده از آینده پژوهی بود. نوع تحقیق، کاربردی و از نظر ماهیت، تحلیلی-اکتشافی بود. یک گروه 20 نفره از اساتید منتخب آشنا با حامیان مالی تیم های ورزشی، برخی مدیران منتخب تیم های لیگ برتر فوتبال، حامیان مالی تیم های لیگ برتر و برخی هواداران منتخب، به صورت نمونه گیری هدفمند از نوع معیاری، برای مصاحبه های کیفی درباره موضوع پژوهش انتخاب شدند. سپس 15 نفر از جامعه آماری بخش قبلی، به منظور انجام تحلیل اثرات متقاطع اعلام آمادگی کردند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش های ترکیبی پنل خبرگان و اثرات متقاطع میک مک استفاده شد. یافته ها نشان داد که مهم ترین پیشران های بهبود اعتبار حامی تیم با تأکید بر رسانه در هواداران لیگ برتر فوتبال ایران، به ترتیب میزان تأثیرگذاری عبارت اند از: انتشار میزان تعهد و پایبندی حامی تیم به تعهدات خود، انتشار دستاوردها (موفقیت های) حامی تیم در رسانه، انتشار برنامه های آینده حامی تیم برای تیم، انتشار نظرهای اعضای تیم درباره حامی تیم و انتشار خدمات مادی و معنوی حامی تیم به تیم. به مدیران رسانه های جمعی و رسانه های تخصصی باشگاه های لیگ برتر فوتبال (وب سایت و شبکه های اجتماعی در فضای مجازی) پیشنهاد می شود، براساس واقعیات به انعکاس دستاوردها، افتخارات و برنامه های حامیان مالی بپردازند و در این مسیر از صحه گذاری بازیکنان و کادر مربیگری و مدیریتی تیم بهره گیرند.

هدف تحقیق حاضر شناسایی و اولویت بندی مولفه های برندسازی ملی ورزشی ایران بود .این پژوهش از نظر هدف جزء تحقیقات کاربردی بود که یک پژوهش آمیخته است. ابتدا توسط نظریه داده بنیاد و رویکرد گلیزر به شناسایی شاخصه های کشور در برندسازی ملی ورزش پرداخته شد و در مرحله بعدی با روش دیمتل فازی اولویت بندی عوامل انجام شد. جامعه آماری این تحقیق شامل اساتید مدیریت ورزشی، مدیریت بازاریابی ورزشی، متخصصان حوزه برندسازی، صاحب نظران و کارشناسان در حوزه دیپلماسی عمومی و ورزشی، متخصصان در حیطه گردشگری عمومی و ورزشی، اصحاب رسانه، جامعه شناسان ورزشی و روان شناسان ورزشی بود.در مجموع 21 مصاحبه به صورت سوالات باز و عمیق انجام شد تا داده ها به اشباع نظری رسیدند. در بخش دیمیتل فازی، 9 نفر از خبرگان به پرسشنامه ماتریسی پاسخ دادند. یافته های تحقیق نشان داد که در مجموع 86 شاخص در برندسازی ملی ورزش کشور وجود دارد که در 10 مفهوم دسته بندی می شود. همچنین یافتههای آزمون دیمتل فازی نشان داد ، به ترتیب اولویت پنج شاخص موفقیت بین المللی ورزشی، تبلیغات، سیاست خارجی و دیپلماسی ورزشی، گردشگری و دارایی ذاتی و تصویر برند در دسته شاخص های اثرگذار و پنج شاخص شرکت های معتبر ورزشی، کیفیت لیگهای ورزشی، سیاست گذاری فرهنگی ورزشی، تکنولوژی و فنآوری اطلاعات و فعالیت های خیرخواهانه و مسئولیت اجتماهی در دسته شاخصهای اثر پذیر قرار دارند. به طور کلی نتیجه گیری شد که کشور ایران دارای شاخصه های بارزی در زمینه برندسازی ملی ورزش است که با توجه به ذاتی بودن بیشتر این شاخص ها، کشور در وضعیت مناسبی برای برندسازی ملی ورزش کشور قرار دارد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تجربه زیسته ذینفعان کلیدی فدراسیون کبدی ایران در مسئله درک و کاربرد سواد ارتباطی بود که با یک روش کیفی و با استراتژی پدیدارشناسانه، صورت پذیرفت. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، 17 نفر از ذینفعان اصلی به عنوان مشارکت کننده انتخاب گردیدند. شیوه جمع آ وری داده ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. این پژوهش دیدگاه پدیدارشناسی توصیفی هوسرل را به کار گرفت. برای تجزیه و تحلیل پاسخ به سؤالات باز از روش تحلیل داده های کولایزی (1978) استفاده شد. ذخیره سازی و مدیریت داده ها با استفاده از نرم افزار NVivo 11.0 انجام شد. بر اساس تجزیه و تحلیل انجام شده، پنج دامنه یا مضمون اصلی بدست آمد که عبارتند از: 1. درک محدود از سواد ارتباطی؛ 2. وضع نه چندان مناسب شایستگی تکوینی؛ 3. وجود شکاف دیجیتالی؛ 4. تفکر محاسباتی پایین تر از انتظار و 5. شناخت محدود از سطوح ارتباط. مشخص گردید که ذینفعان اصلی ورزش کبدی، از لحاظ درک سواد ارتباطی در جایگاه خوبی می باشند، اما این درک درست، منجر به بکارگیری و کاربرد سواد ارتباطی در آنها نگردیده است. ایجاد برنامه های توسعه شایستگی های تکوینی مانند توسعه مهارت های تکوینی، تفکر انتقادی، حل مسائل، و تفکر الگوریتمی، ارتقاء اهمیت شایستگی های تکوینی از طریق ترویج، انتقال اطلاعات و آموزش به دیگر ذینفعان و افراد مرتبط، پیشنهاد گردید. این منابع باید برای تمام ذینفعان اصلی در دسترس باشند.

هدف: هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل اثرگذار بر گسترش اقتصاد زیرزمینی در فوتبال حرفه ای ایران بود.روش شناسی: روش پژوهش کیفی و از نوع تحلیل مضمون بود. جامعه آماری پژوهش تمامی افراد آگاه و درگیر در مباحث اقتصادی فوتبال بود که به روش نمونه گیری گلوله برفی(نوع خطی) انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته با 12 نفر از صاحب نظران جمع آوری شد.یافته ها: نتایج تحلیل مضمون شامل ده مضمون اصلی گسترش دهنده اقتصاد زیرزمینی در فوتبال ایران شامل 1. نظام مند نبودن بازار شرط بندی 2. مستعد بودن فوتبال برای پول شویی 3. ضعف سیستم و فرهنگ مالیاتی در ورزش 4. ضعف قوانین و تشدید ممنوعیت ها 5. سیاست های معیوب اقتصادی 6. ناکارآمدی ساختاری- سازمانی در فوتبال 7. ضعف مدیریتی در فوتبال 8. دخالت دولت و رانت های دولتی 9. فساد و عدم اراده مبارزه با آن؛ و 10. کژ کارکردی نهادی بودند که در 4 بعد اصلی فرهنگی، حقوقی، سیاسی_اقتصادی و ساختاری_سازمانی قرار گرفتند. نتیجه گیری: برای کاهش اقتصاد زیرزمینی در صنعت ورزش و به خصوص فوتبال باید از نظام اداری و مدیریتی فوتبال سیاست زدایی شود و دخالت های دولت در این حوزه به حداقل رسد؛ همچنین ضمن توسعه فرهنگ مالیاتی، سیستم مالیات ستانی با توجه به ویژگی های خاص فوتبال تدوین گردد و با فراهم کردن بستر خصوصی سازی در فوتبال امکان رقابت آزاد ایجاد شود.

هدف از پژوهش حاضر، طراحی الگوی توسعه ارزش ویژه برند کسب وکارهای ورزشی از طریق بازی وارسازی است. این پژوهش از نوع مطالعات کیفی است که با استفاده از تکنیک نظریه برخاسته از داده ها انجام گرف ت. جامع ه پ ژوهش شامل تمامی صاحبان کسب وکارهای ورزشی و نخبگ ان حیطه بازی وارسازی بود که تعداد 15 نفر از آن ها به روش نمون ه گی ری گلوله برفی انتخ اب ش دند. اب زار جم ع آوری داده ها ش امل مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود که تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در الگوی نهایی تحقیق که بر اساس کدگذاری و تحلیل داده ها شکل گرفت، 4 مقوله اصلی در حوزه شرایط علی (نفوذ و ماندگاری در ذهن مشتری، توسعه برند، جذابیت و تمایز)، 4 مورد در رابطه با راهبردهای توسعه ارزش ویژه برند (طراحی اپلیکیشن ها و برنامه های مناسب بازی وارسازی، ایجاد حس اطمینان در صحت جوایز، جوایز مناسب مادی و غیرمادی، عدالت در اعطای امتیازات و جوایز)، 4 مورد عوامل مداخله گر (دشواری طراحی بازی وارسازی، سرعت پایین اینترنت، به وجود آمدن سیستم جدید مالیاتی کسب وکارها، تعدد برنامه ها و اپلیکیشن ها)، 5 مورد زمینه های موجود (قابلیت کاربرد برای همه سنین، افزایش رسانه های اینترنتی، رقابت و پاداش، کم هزینه بودن برای مشتریان، گرایش مردم به فناوری های جدید)، سبب ایجاد 3 پیامد مثبت (افزایش ارزش ویژه برند، نفوذ در اذهان عمومی، صرفه مناسب تبلیغاتی) برای کسب وکارهای ورزشی است که درصدد ارتقای ارزش ویژه برند خود و نفوذ در اذهان عمومی هستند. الگوی ارائه شده در این پژوهش می تواند به عنوان مدلی کاربردی جهت توسعه ارزش ویژه برند کسب وکارهای ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.

هدف پژوهش حاضر مدلسازی ارتباط شبکه های اجتماعی با بازاریابی اجتماعی در توسعه ورزش همگانی ایران بود. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از نظر گردآوری اطلاعات توصیفی- پیمایشی و از نوع همبستگی و به طور مشخص از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش، مشتریان باشگاه های ورزشی وابسته به اداره ورزش و جوانان شهر تهران بودند که حداقل شش ماه سابقه عضویت در باشگاه داشتند و در شبکه های اجتماعی نیز فعال بودند. از طریق روش نمونه گیری خوشه ای، پنج منطقه از بین مناطق 22 گانه شهر تهران انتخاب شد. از هر منطقه منتخب هشت باشگاه و از هر باشگاه ده نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 384 نفر تعیین شد. در این پژوهش از سه پرسشنامه شبکه های اجتماعی ویسی (1396)، پرسشنامه بازاریابی اجتماعی دبسی (1398) و پرسشنامه توسعه ورزش همگانی بابایی و همکاران (1398) استفاده شد. روایی پرسشنامه ها با نظر اساتید متخصص مورد بررسی و تایید قرار گرفت و پایایی آن نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به دست آمد. تحلیل داده ها با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و Smart PLS نسخه 3 در سطح خطای 05/0 انجام شد. با توجه به نتایج تحقیق، مشخص شد که شبکه های اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی تأثیر مثبت و معناداری دارد (471/0=β، 001/0=P). تأثیر اعتماد و اطلاع رسانی بر توسعه ورزش همگانی مثبت و معنادار بود (297/0=β، 001/0=P)، اما تأثیر مؤلفه تنوع و گستردگی بر توسعه ورزش همگانی تفاوت معناداری ندارد (062/0=β، 508/0=P).

هدف از تحقیق حاضر، بررسی نقش رسانه های اجتماعی بر اصالت؛ تصویر و شخصیت برند فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی ایران بود. تحقیق حاضر، به لحاظ ماهیت توصیفی از نوع همبستگی و جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، اساتید مدیریت ورزشی بودند و نمونه آماری برابر اعضای جامعه آماری و به صورت در دسترس انتخاب شد (160 نفر). ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد رسانه های اجتماعی سیف الهی و همکاران (2021)، پرسشنامه استاندارد اصالت برند کادیرو (2010)، پرسشنامه استاندارد شخصیت برند تسیوتسو و همکاران (2009) و پرسشنامه محقق ساخته تصویر برند بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها به وسیله 12 نفر از اساتید مدیریت ورزشی مورد تأیید قرار گرفت و پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب 86/0، 88/0، 82/0 و 84/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری درصد فراوانی، میانگین، انحراف معیار، تحلیل عاملی تأییدی و معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 26 و PLS نسخه 3 انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد، رسانه های اجتماعی اثر مثبت و معناداری بر اصالت، تصویر و شخصیت برند فدراسیون دارد؛ بنابراین فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی ایران می تواند از رسانه های اجتماعی به طور فعال تر و هدفمندتر استفاده کند تا با ایجاد فرصت های بیشتر برای تعامل و پاسخ به نظرات مخاطبان، حس تعلق دانشجویان به برند فدراسیون افزایش یابد.

هدف: این پژوهش با هدف مطالعه نقش دانش زیست محیطی بر مسئولیت پذیری زیست محیطی و رفتار دوست دار محیط زیست ورزشکاران رشته پاراگلایدر انجام شد. روش شناسی: برای اجرای این پژوهش از روش پیمایشی استفاده شد. تمامی ورزشکاران رشته پاراگلایدر استفاده کننده از سایت پروازی شهرستان رامیان به عنوان جامعه در نظر گرفته شدند. در یک بازه زمانی 3 ماهه تعداد 319 ورزشکار رشته پاراگلایدر به شکل هدفمند به عنوان نمونه گزینش شدند. گردآوری داده ها با استفاده از سه پرسش نامه دانش زیست محیطی (لیانگ و همکاران، 2016)، مسئولیت پذیری زیست محیطی (توفیق و همکاران، 2014) و رفتار دوست دار محیط زیست (لی و همکاران، 2015) انجام شد. داده های گردآوری شده با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی ، میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (مدل سازی معادلات ساختاری) تحلیل شدند. برای انجام تحلیل ها دو نرم افزار آماری SPSS نسخه 25 و Smart PLS نسخه 3 مورد استفاده قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد دانش زیست محیطی بر مسئولیت پذیری زیست محیطی ورزشکاران رشته پاراگلایدر اثر مثبت و معنی داری دارد. همچنین مشخص شد اثر دانش زیست محیطی بر رفتار دوست دار محیط زیست ورزشکاران رشته پاراگلایدر مثبت و معنی داری است. علاوه بر آن، نتایج نشان داد مسئولیت پذیری زیست محیطی بر رفتار دوست دار محیط زیست ورزشکاران رشته پاراگلایدر اثر مثبت و معنی داری دارد. در انتها مشخص شد دانش زیست محیطی بر رفتار دوست دار محیط زیست ورزشکاران رشته پاراگلایدر با نقش میانجی مسئولیت پذیری زیست محیطی اثر مثبت و معنی داری دارد. نتیجه گیری: آموزش موضوعات زیست محیطی به ورزشکاران پاراگلایدر می تواند پیامدهای مثبتی مانند افزایش مسئولیت پذیری زیست محیطی و توسعه رفتار دوست دار طبیعت را در آن ها به همراه داشته باشد.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل درآمدزایی روز مسابقه در باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران با تأکید بر نقش رسانه بود. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی بود که با رویکرد پژوهش، آمیخته بود. در بخش کیفی از روش تحلیل تم و در بخش کمی از روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. در بخش کیفی، مشارکت کنندگان شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران، متخصصان و ...) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها و ...) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (16 نفر). در بخش کمی، جامعه آماری شامل کلیه مدیران و مسئولین بخش رسانه ای باشگاه های فوتبال ایران (تیم های حاضر در لیگ حرفه ای و دسته یک) بودند که به صورت تمام شمار در نظر گرفته شدند(68 نفر). ابزار پژوهش در بخش کیفی شامل مطالعه کتابخانه ای نظامند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند و در بخش کمی شامل پرسشنامه برگرفته از بخش کیفی بود(25 سؤال).  براساس چارچوب مفهومی استخراج شده، در کدگذاری باز 25 کد مفهومی شناسایی شدند. در کدگذاری محوری، 5 کد محوری(آموزشی، آسیب شناسی، اطلاع رسانی، بلیط فروشی و تبلیغات) و در کدگذاری انتخابی مشخص شد که عوامل آموزشی بر اطلاع رسانی، آسیب شناسی، بلیط فروشی و تبلیغات تأثیرگذار است و عوامل اطلاع رسانی و تبلیغات بر بلیط فروشی تأثیرگذارند. در بخش کمی مشخص شد که رابطه تبلیغات بر بلیط فروشی (779/2)، اطلاع رسانی بر بلیط فروشی(003/4)، آموزشی بر تبلیغات(834/3) و بلیط فروشی(858/12) و اطلاع رسانی(699/8) و آسیب شناسی(887/8)، بیش از 96/1 است و تأیید می گردد. با توجه به نقش پررنگ رسانه های مختلف بر توسعه درآمدزایی در باشگاه های ورزشی، می بایست رفع چالش های آن، از اهداف اصلی برنامه های توسعه رسانه ها باشد که توصیه می شود رسانه های مختلف از نتایج پژوهش حاضر بهره گیرند.

رسانه ها می توانند نقش پررنگی در توسعه شاخص های فرهنگی باشگاه های ورزشی داشته باشند. ازاین رو، پژوهش حاضر باهدف تحلیل نقش رسانه ها در توسعه شاخص های فرهنگی باشگاه های ورزشی حرفه ای ایران طراحی و اجرا شد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی بوده که با رویکرد پژوهش، آمیخته است. در بخش کیفی از روش تحلیل تم و در بخش کمی از روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل داوران، بازیکنان، مربیان، مدیران باشگاه ها، اصحاب رسانه، متخصصین و خبرگان دانشگاهی و مدیران عالی و سیاست گذاران بودند. معیار انتخاب این افراد، سابقه ورزشی، مدیریتی و شغلی بیش از 10 سال و همچنین تحصیلات کارشناسی ارشد و دکتری؛ و روش نمونه گیری به صورت هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری بود (17 نفر). در بخش کمی نیز جامعه آماری همان جامعه آماری بخش کیفی بودند (89 نفر). ابزار پژوهش حاضر شامل مصاحبه های نیمه ساختارمند و پرسشنامه بود. جهت بررسی داده های بخش کیفی از کدگذاری باز، محوری و انتخابی و در بخش کمی از روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحلیل مصاحبه های انجام شده نشان داد که شاخص های فرهنگی شامل 4 مقوله و 14 کد باز و رسانه ها شامل 2 مقوله و 8 کد باز هستند. نتایج بخش کمی نیز نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. بنابراین ضرورت تعامل و ارتباط هرچه بیشتر مدیران باشگاه های ورزشی حرفه ای و فدراسیون های ورزشی با رسانه ها از طریق تشکیل کمیته رسانه در سازمان و فدراسیون های مربوط، برگزاری نشست های دوره ای به منظور گزارش فعالیت ها و اقدامات انجام گرفته و تبادل نظر با کارشناسان رسانه ای در زمینه راهکارهای توسعه شاخص های فرهنگی باشگاه های ورزشی حرفه ای می تواند کارگشا باشد و به توسعه شاخص های فرهنگی باشگاه ها کمک شایانی نماید.

هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط هوش بازاریابی و سواد ارتباطی با برند سازی شخصی در مربیان باشگاه های ورزشی اصفهان بود. روش پژوهش حاضر پیمایشی و از نوع همبستگی بود که با رویکرد معادلات ساختاری انجام گردید. جامعه آماری این تحقیق را کلیه مربیان ورزشی باشگاه های بدنسازی شهر اصفهان در سال ۱۴۰۱ تشکیل دادند. روش نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و تعداد 260 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل 3 پرسشنامه هوش بازاریابی اسلامی و همکاران (1393)، پرسشنامه برندسازی شخصی هوانگ و گیمنو (2011) و پرسشنامه استاندارد سواد ارتباطی قاسمی و راسخ (1398) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کلموگروف اسمیرنوف و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و نرم افزار Smart pls نسخه 3 استفاده شد. نتایج تحلیل مسیر معادلات ساختاری نشان داد که هوش بازاریابی بر سواد ارتباطی با ضریب مسیر ۷۱/۰ و مقدار ۹۳/۱۲t=، هوش بازاریابی بر برندسازی شخصی با ضریب مسیر ۵۳/۰ و مقدار ۸۵/۵t= و سواد ارتباطی بر برندسازی شخصی با ضریب مسیر ۶۳/۰ و مقدار ۴۲/۷t= تأثیر مثبت و معناداری داشته است. این پژوهش برای مدیران و مربیان باشگاه های بدنسازی می تواند فراهم کننده دیدگاهی منسجم در مدیریت برند شخصی مربیان ورزشی باشد و همچنین دامنه وسیعی از اقدامات لازم مدیریتی را برای هرچه بهتر کردن برند شخصی مربیان ورزشی از طریق بهبود سواد ارتباطی و هوش بازاریابی ارائه می دهد.

این پژوهش بررسی تاثیر سواد رسانه ای بر توسعه گردشگری ورزشی در حوزه کویر (مورد مطالعاتی: کویر منطقه مقصودلو در شهرهریس ) پرداخته است و بر اساس هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش گردآوری داده ها، توصیفی - پیمایشی می باشد. جامعه ی آماری تحقیق شامل کلیه دانشجویان ارشد مدیریت ورزشی گرایش رسانه استان تهران و تبریز می باشد. که شامل 160 نفر بودند و تعداد نمونه آماری بر اساس جدول مورگان 113 نفر در نظر گرفته شد و پس از توزیع پرسشنامه ها تعداد 103 پرسشنامه بصورت کامل برگردانده شده است. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد سواد رسانه ای فلسفی (1393) و گردشگری ورزشی فیروزجاه (1386) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی بررسی شد، همچنین پایایی پرسشنامه توسط آزمون آلفای کرونباخ بررسی و مقدار آن به ترتیب 85/0 و 79/0 بدست آمد. برای تجزیه و تحلیل آماری یافته ها، از آمار توصیفی و آمار استنباطی و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری توسط نرم افزار پی ال اس نشان داد که سواد رسانه ای و 5 مولفه آن شامل درک محتوای پیام های رسانه ای، آگاهی از اهداف پنهان ، گزینش آگاهانه، نگاه انتقادی و تجزیه و تحلیل پیام های رسانه ای اثر مثبت و معناداری بر توسعه گردشگری ورزشی در بخش کویر دارد.با توجه به تاثیر پذیری زندگی همه افراد از رسانه ، امروزه برنامه ریزی برای بالابردن سواد رسانه ای امری ضروری بوده و با ارتقای سواد رسانه ای مدیران ورزشی و مردم می توانیم شاهد رشد و رونق حوزه گردشگری ورزشی بخصوص حوزه های کمتر شناخته شده در کشور مثل حوزه گردشگری ورزشی در کویر باشیم.

هدف: ورزش حرفه ای با رویکردی بازارگرایانه علاوه بر مزایای اجتماعی گاهی در برخی جنبه ها به استثمار ورزشکاران پرداخته است. هدف این تحقیق شناسایی مصادیق استثمار ورزشکاران توسط باشگاه ها و فضای کلی ورزش حرفه ای بود.روش شناسی: روش تحقیق کیفی بود که با استفاده از نمونه گیری هدفمند 12 ورزشکار، کارشناس  و مدیر به عنوان مشارکت کننده انتخاب شدند و از طریق مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته داده ها جمع آوری شدند.یافته ها: نتایج نشان داد مصادیق استثمار ورزش در هشت قضیه شامل استثمار بدنی (صدمات جسمی، بهداشت تمرین، تخریب بدن)، استثمار روحی (طرد خانواده، تحقیر اجتماعی)، استثمار هویت (تبعیض جنسیتی، تبعیض قومی مذهبی)، استثمار اجتماعی (رسانه مداری، توقعات، کژ نقشی اجتماعی، سردرگمی)، استثمار اقتصادی (قرار دادها، بازنشستگی، حقوق)، استثمار فرهنگی (جنگ رسانه ای سبک زندگی) استثمار مالکیت انسانی (نگاه ابزاری، ابزار جنگی) و استثمار تربیتی (خشونت رفتاری، خشونت کلامی، خشونت روانی) می باشد.نتیجه گیری: به نظر می رسد وجود فرهنگ های محلی، نفود تفکرات لیبرالیسیتی حمکرانان ورزشی و در نهایت عدم آگاهی ورزشکار از مسیر زندگی حرفه ای خود گاهی منجر به استثمار زندگی ورزشکار در ابعاد گوناگون شده است.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر ورزش بر سرمایه اجتماعی کارگران کارخانجات منتخب تبریز به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش، کارگران این کارخانه ها به تعداد 960 نفر و بر اساس فرمول کوکران 274 نفر که به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شده اند. برای جمع آوری داده ها در مورد متغیر سرمایه اجتماعی و میزان فعالیت بدنی از پرسشنامه محقق ساخته با ضریب پایائی 81/0 در قالب لیکرتی 5 گزینه ای استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss و روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده گردید. برای توصیف متغیر های کیفی به محاسبه درصد و توزیع فراوانی و برای توصیف متغیرهای کمی به محاسبه شاخص های مرکزی و پراکندگی اقدام شده است. در ارتباط با آمار استنباطی و آزمون فرضیه ها از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و رگرسیون چندگانه استفاده شده است.نتایج تحقیق نشان داد میانگین سرمایه اجتماعی کارگران در حد پایینی است و همچنین همبستگی معنادار، مثبت و مستقیمی بین اعتماد اجتماعی، حمایت اجتماعی و در کل سرمایه اجتماعی با میزان فعالیت های ورزشی وجود دارد. یعنی افرادی که برنامه زمانی منظمی برای ورزش اختصاص می دهند، از سرمایه اجتماعی بالایی برخوردارند.

هدف پژوهش حاضر، مدلسازی ارتباط شبکه های اجتماعی با بازاریابی اجتماعی در توسعه ورزش همگانی ایران بود. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات، توصیفی- پیمایشی و از نوع همبستگی بود. به طور مشخص از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش، مشتریان باشگاه های ورزشی وابسته به اداره ورزش و جوانان شهر تهران بودند که حداقل شش ماه سابقه عضویت در باشگاه داشتند و در شبکه های اجتماعی نیز فعال بودند. از طریق روش نمونه گیری خوشه ای، پنج منطقه از بین مناطق 22 گانه شهر تهران انتخاب شد. از هر منطقه منتخب، هشت باشگاه و از هر باشگاه، ده نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان، 384 نفر تعیین شد. در این پژوهش از سه پرسشنامه شبکه های اجتماعی ویسی (1396)، پرسشنامه بازاریابی اجتماعی دبسی (1398) و پرسشنامه توسعه ورزش همگانی بابایی و همکاران (1398) استفاده شد. روایی پرسشنامه ها با نظر اساتید متخصص مورد بررسی و تایید قرار گرفت و پایایی آن ها نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به دست آمد. تحلیل داده ها با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و Smart PLS نسخه 3 در سطح خطای 05/0 انجام شد. با توجه به نتایج تحقیق، مشخص شد که شبکه های اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی تأثیر مثبت و معناداری دارد. تأثیر اعتماد و اطلاع رسانی بر توسعه ورزش همگانی مثبت و معنادار بود، اما تأثیر مؤلفه تنوع و گستردگی بر توسعه ورزش همگانی تفاوت معناداری نداشت. بازاریابی اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی تأثیر مثبت و معناداری داشت. مؤلفه های هزینه مشارکت، قابلیت دسترسی، پیشنهادها و شرکا بر توسعه ورزش همگانی تأثیر مثبت و معناداری دارند. با این وجود، سایر مؤلفه های عموم مردم، سیاست و ارتباطات اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی تأثیر معناداری نداشتند. شبکه های اجتماعی بر بازاریابی اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری دارد. در نهایت، با توجه به نتایج تحقیق، می توان گفت که شبکه های اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی از طریق بازاریابی اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری دارد. به مسئولین ورزش کشور توصیه می شود از ظرفیت های بازاریابی اجتماعی در رابطه بین شبکه های اجتماعی و توسعه ورزش همگانی استفاده نمایند.

هدف پژوهش حاضر شناخت راهبردی وضعیت موجود فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو در ایران و ارائه راهکارهای توسعه آن براساس مدل QSPM - SWOT ورزش شنای ایران می باشد. این پژوهش از حیث موضوع از نوع مطالعات استراتژیک است و از لحاظ هدف از نوع کاربردی و از لحاظ روش از نوع توصیفی است. جمع آوری اطلاعات به صورت پیمایشی و به دو شیوه کمی و کیفی انجام پذیرفته است. جامعه آماری مدیران و خبرگان حوزه ورزش شنای ایران بودند. نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری در مورد تحلیل وضعیت موجود شنای ایران ادامه پیدا کرد. با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی 20 نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. ابزار پژوهش، چک لیست های محقق ساخته بود که روایی صوری و محتوایی آن را متخصصان تأیید کردند و پایایی آن ﻧﯿﺰ ﺑﺎ آزﻣﻮن آﻟﻔﺎی کروﻧﺒﺎخ 86/0 ﺗﺄﯾﯿﺪ ﺷد. برای جمع آوری اطلاعات از روش مصاحبه استفاده شد. براساس یافته های تحقیق فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلوی ایران دارای پنج هدف کلان شامل 1- ارتقای سطح کیفی آموزش 2- تعمیم ورزش شنا در جامعه 3- توسعه ورزش قهرمانی، ارتقای ورزش حرفه ای 4- ارتقا و تثبیت جایگاه شنا 5- تعمیق و تقویت روحیه جوانمردی و اخلاق مداری بود. رویکرد راهبردهای فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلوی ایران براساس ماتریس ارزیابی موقعیت و اقدام راهبردی در موقعیت رقابتی قرار گرفت. در مجموع، سیزده استراتژی متناسب با اهداف کلان فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلوی ایران در نظر گرفته شد. هدف توسعه ورزش قهرمانی با چهار استراتژی و هدف ارتقای سطح کیفی آموزش با سه استراتژی بیشترین سهم از راهبردهای شنای ایران را به خود اختصاص دادند.

مطالعه حاضر با هدف بررسی و تحلیل نقش عوامل اجتماعی در خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی انجام شد. روش پژوهش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان تربیت بدنی استان خراسان رضوی بود. حجم نمونه پژوهش، با توجه به روش مدل سازی معادلات ساختاری بر اساس تعداد گویه های ابزار پژوهش تعیین شد. لذا با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی 550 معلم به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند داده های مورد نیاز برای تحلیل مدل نظری با استفاده از چهار پرسشنامه هوش اجتماعی محمد (2021)، نشاط اجتماعی هیلز و آرگایل (2002)، اعتماد اجتماعی صفاری نیا و شریف (2013) و خودکارآمدی معلم شانن موران و وولفولک (2001) گردآوری شد. برای محاسبه پایایی ابزار از روش آلفای کرونباخ و برای تجزیه و تحلیل داده ها، از روش مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. مدل معادله ساختاری نشان داد، هوش اجتماعی در نشاط اجتماعی، اعتماد اجتماعی و خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی نقش مؤثر و مثبتی دارد. همچنین، نقش اعتماد و نشاط اجتماعی بر خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی مثبت و معنادار بود. به علاوه، هوش اجتماعی با همراهی نشاط اجتماعی و اعتماد اجتماعی نقش مثبت و مؤثرتری بر خودکارآمدی معلمان داشت. بر این اساس، سازمان آموزش و پرورش و به ویژه حوزه تربیت بدنی و سلامت آن می تواند با استفاده از عوامل اجتماعی نظیر هوش اجتماعی، نشاط و اعتماد اجتماعی، خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی خود را تقویت کند. به عبارتی دیگر، راهبردهای ارتقاء و تقویت هوش اجتماعی همراه با راهبردهای افزایش نشاط و اعتماد اجتماعی معلمان تربیت بدنی برای افزایش و ارتقاء خودکارآمدی آنان باید مورد توجه قرار گیرد..

هدف از انجام این پژوهش طراحی الگوی بازاریابی حسی با دلبستگی عاطفی به برند و رضایت از تجربه حسی مشتریان استخرهای ورزشی استان البرز بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع پیمایشی بوده که به صورت میدانی اجرا شده است. جامعه آماری این پژوهش را مشتریان استخرهای استان البرز به تعداد نامحدود تشکیل دادند. با استفاده از جدول مورگان نمونه آماری برابر با 384 تن برآورد شد که به صورت نمونه گیری خوشه ای و غیر تصادفی از بین اعضاء جامعه آماری انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های بازاریابی حسی سانگ وان لی (2012)، رضایتمندی از تجربه حسی ساخته بیتنر و هابرت (1994) ودلبستگی عاطفی به برند ساخته هور و همکاران (2018) استفاده شد. روایی صوری پرسشنامه ها با استفاده از نظرات اصلاحی اساتید مدیریت ورزشی تعیین شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های توصیفی و آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و تحلیل مسیر در نرم افزارهای آماری SPSS و LISREL استفاده شد. نتایج نشان داد که بین بازاریابی حسی با دلبستگی عاطفی و رضایت از تجربه حسی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین بر اساس معادله رگرسیون ابعاد بینایی و لامسه واجد شرای ط پیش بینی دلبستگی عاطفی و ابعاد بینایی، لامسه و بویایی واجد شرایط پیش بینی رضایت از تجربه حسی می باشند. از طرفی دیگر نتایج الگویابی نشان داد که بازاریابی حسی تأثیر مثبت و معناداری بر دلبستگی عاطفی و رضایت از تجربه حسی دارد.